(1)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2200/90 (2) Rada nałożyła ostateczne środki antydumpingowe w postaci stałego cła za tonę przywożonego do Wspólnoty krzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”).

(2)

Wkrótce potem, w wyniku złożenia wniosku przez przemysł wspólnotowy, Rada w rozporządzeniu (EWG) nr 1607/92 (3) stwierdziła, że obowiązujące środki antydumpingowe zostały zaabsorbowane przez chińskich eksporterów i nałożyła dodatkowe cło na przywóz krzemu pochodzącego z Chin.

(3)

W 1997 r. rozpoczęto przegląd okresowy i jednocześnie przegląd wygaśnięcia. Przeglądy te zakończono rozporządzeniem Rady (WE) nr 2496/97 (4). W wyniku tych przeglądów środki antydumpingowe zostały utrzymane, chociaż za właściwą uznano zmianę formy tych środków z cła stałego na cło od wartości celnej towaru (ad valorem). Stawka cła stanowiła 49 % ceny cif tego przywozu. Zgodnie z zasadą niższego cła stawka ta odpowiadała marginesowi szkody.

(4)

Po przeprowadzeniu przeglądu wygaśnięcia Rada, rozporządzeniem (WE) nr 398/2004 (5), zadecydowała o utrzymaniu cła antydumpingowego.

(5)

W dniu 6 marca 2006 r., zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, do Komisji wpłynął wniosek o przeprowadzenie dochodzenia w sprawie zarzutu obejścia środków antydumpingowych nałożonych na przywóz krzemu objętego kodem CN 2804 69 00 (o zawartości wagowej krzemu niższej niż 99,99 %) pochodzącego z Chin. Wniosek został złożony przez Euroalliages (Komitet Łącznikowy Przemysłu Metalurgicznego) („wnioskodawca”) działający w imieniu producentów Wspólnoty, których łączny udział we wspólnotowej produkcji metalów krzemowych stanowił 100 %. We wniosku zarzucano, że obowiązujące środki antydumpingowe nałożone na przywóz krzemu pochodzącego z Chin były obchodzone poprzez dokonywanie przeładunku w Republice Korei („Korea”).

(6)

We wniosku zarzucano również brak wystarczającego powodu lub uzasadnienia, innego niż nałożenie środków antydumpingowych, dla zmiany struktury handlu oraz osłabienie skutków naprawczych obowiązujących środków antydumpingowych tak pod względem ilości, jak i ceny. Jak się wydaje, duża część przywozu krzemu z Korei zastąpiła przywóz krzemu z Chin. Ponadto istniały wystarczające dowody potwierdzające, że przywóz ten odbywał się po cenach niższych od kosztu produkcji i uzasadnionego zysku, ustanowionych dla przemysłu wspólnotowego w trakcie dochodzenia, które doprowadziło do nałożenia istniejących środków.

(7)

I wreszcie, wnioskodawcy utrzymywali, że krzem był wysyłany z Korei po cenach dumpingowych w odniesieniu do wcześniej ustalonej wartości normalnej dla krzemu pochodzącego z Chin.

(8)

Ustaliwszy, po skonsultowaniu się z Komitetem Doradczym, że istniały oparte na domniemaniu faktycznym dowody umożliwiające wszczęcie dochodzenia zgodnie z art. 13 rozporządzenia podstawowego, Komisja wszczęła dochodzenie rozporządzeniem (WE) nr 607/2006 (6) („rozporządzenie wszczynające”). Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 podstawowego rozporządzenia rozporządzeniem wszczynającym Komisja nakazała również organom celnym rejestrowanie przywozu krzemu wysyłanego z Korei, niezależnie od zgłoszenia go jako pochodzącego z Korei.

(9)

Komisja oficjalnie powiadomiła władze Chin i Korei, zainteresowanych producentów/eksporterów i importerów wspólnotowych oraz występujący z wnioskiem przemysł wspólnotowy o wszczęciu dochodzenia. Kwestionariusze zostały przesłane do producentów/eksporterów w Korei oraz do władz chińskich i koreańskich. Zainteresowane strony miały możliwość wyrażenia swoich opinii na piśmie i złożenia wniosku o przesłuchanie w ramach limitu czasowego określonego w rozporządzeniu wszczynającym. Wszystkie strony poinformowano, że brak współpracy może spowodować zastosowanie art. 18 rozporządzenia podstawowego oraz rozpoznanie sytuacji na podstawie dostępnych faktów.

(10)

Nie otrzymano żadnych odpowiedzi na kwestionariusze od eksporterów/producentów z Chin. Komisja nie otrzymała również żadnych uwag ze strony władz chińskich.

(11)

Dwa przedsiębiorstwa koreańskie zadeklarowały chęć współpracy podczas dochodzenia. Tylko jedno z nich zajmowało się przywozem krzemu z Chin do Korei, nie wywoziło go jednak do Wspólnoty. Drugie z deklarujących wolę współpracy przedsiębiorstw nie zajmowało się ani produkcją ani przywozem krzemu.

(12)

Dochodzenie objęło okres od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. („OD”). W celu zbadania zarzucanych zmian struktury handlu zgromadzono dane z okresu od 2001 r. do końca OD.

(13)

Jak wspomniano wyżej w motywie 10, żaden z producentów/eksporterów krzemu w Chinach nie współpracował podczas dochodzenia; z kolei żaden ze wspólnotowych importerów nie dostarczył istotnych dla dochodzenia informacji. Jak wspomniano w motywie 11, jedynie dwa przedsiębiorstwa koreańskie podjęły współpracę, jednakże w badanym okresie żadne z nich nie zajmowało się przywozem krzemu do Wspólnoty. W rezultacie ustalenia dotyczące krzemu wysyłanego z Korei do Wspólnoty musiały zostać oparte na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

(14)

Rozważany produkt jest tym samym produktem co w pierwotnym dochodzeniu, to jest krzemem pochodzącym z ChRL, objętym kodem CN 2804 69 00 (o zawartości wagowej krzemu niższej niż 99,99 %). Jak wiadomo, znacznie czystsza postać krzemu o wagowej zawartości nie mniejszej niż 99,99 %, wykorzystywana głównie w przemyśle produkującym półprzewodniki, podlega innemu kodowi CN i nie jest objęta niniejszym postępowaniem.

(15)

Na podstawie informacji uzyskanych od dwóch współpracujących przedsiębiorstw koreańskich oraz informacji zawartych we wniosku złożonym przez wnioskodawcę stwierdzono, że krzem przywożony do Wspólnoty z Chin i krzem wysyłany z Korei mają te same podstawowe właściwości fizyczne oraz to samo zastosowanie. Należy je zatem uznać za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W toku dochodzenia nie przedstawiono żadnego dowodu na twierdzenie przeciwstawne.

(16)

Jak stwierdzono powyżej, istnieje przypuszczenie, że zmiana struktury handlu wynika z przeładunku towarów na Korei.

(17)

Wobec braku współpracy ze strony eksportujących przedsiębiorstw koreańskich wielkość i wartość przywożonego z Korei do Wspólnoty towaru objętego postępowaniem zostały określone na podstawie dostępnych informacji. W tym przypadku pochodziły one ze statystyk przywozu Eurostatu.

(18)

Zmiana w strukturze handlu została ustalona w oparciu o dane przedstawione poniżej w tabeli 1. Przywóz dużych ilości krzemu z Korei do Wspólnoty rozpoczął się w 2002 i 2003 r. i utrzymywał się na wysokim poziomie do OD. Znaczna wielkość przywozu z Korei w okresie pomiędzy, przede wszystkim, 2003 r. i OD, choć ulegała w tym czasie wahaniom, zbiegła się ze znaczącym i trwałym zmniejszeniem (o ponad 50 %) przywozu z Chin.

Tabela 1

Przywóz krzemu z Chin i Korei (ilość)

(19)

Ponieważ w bieżącym dochodzeniu nie współpracowało żadne z koreańskich przedsiębiorstw, które prowadziły wywóz krzemu do UE, ocenę w kwestii zarzucanego obejścia ceł oparto na dostępnych informacjach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, łącznie z informacjami dostarczonymi w ramach wniosku. Dochodzenie nie wykazało żadnych przesłanek przemawiających za tezą, że krzem wyprodukowano w Korei. Przeciwnie, oba koreańskie przedsiębiorstwa współpracujące potwierdziły brak produkcji krzemu w Korei.

(20)

Stwierdzono zatem, że wobec braku innego wystarczającego powodu lub ekonomicznego uzasadnienia w rozumieniu art. 13 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego zmiana struktury handlu wynikła z obowiązującego ostatecznego cła antydumpingowego, nałożonego na przywóz krzemu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, i zgodnie z twierdzeniem strony skarżącej sprowadza się do przeładunku dokonanego w Republice Korei.

(21)

Z danych wspomnianych w motywie 18 jasno wynika, że miała miejsce ilościowa zmiana struktury przywozu produktu objętego dochodzeniem do Wspólnoty oraz że w 2005 r. przywóz tego produktu z Chin do Wspólnoty zmniejszył się znacząco przy jednoczesnym zwiększeniu jego przywozu do Wspólnoty z Republiki Korei – a więc kraju, w którym nie produkuje się krzemu. Dlatego jest rzeczą oczywistą, że wyraźna zmiana w przepływie handlowym osłabiła skutki naprawcze podjętych środków w kontekście ilości produktu dostarczanych na rynek wspólnotowy, nawet jeżeli w okresie objętym dochodzeniem wzrost przywozu z Korei był zdecydowanie mniej znaczący niż zmniejszenie przywozu z Chin między 2004 r. a OD.

(22)

Odnośnie do cen krzemu wysyłanego z Korei z powodu braku współpracy konieczne było oparcie się na danych Eurostatu. Stwierdzono, że średnie ceny eksportowe przy wywozie z Korei do Wspólnoty były znacznie niższe od cen sprzedaży i kosztów przemysłu wspólnotowego, jakie ustalono w dochodzeniu prowadzącym do nałożenia obecnie obowiązujących środków.

Tabela 2

Przywóz krzemu z Chin i Korei (wartość w EUR za tonę)

(23)

Na tej podstawie stwierdzono, że przywóz produktu objętego postępowaniem z Republiki Korei osłabia skutki naprawcze cła zarówno pod względem ilościowym, jak i cenowym.

(24)

Jak wyjaśniono w motywach 10 i 11, mając na uwadze brak współpracy, w celu ustalenia, czy istnieją dowody potwierdzające istnienie dumpingu w odniesieniu do wywozu produktu objętego postępowaniem z Republiki Korei do Wspólnoty w OD, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego do ustalenia cen wywozu do UE wykorzystano dane Eurostatu na poziomie CN.

(25)

Zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego ceny eksportowe porównano z poprzednio ustaloną wartością normalną, w tym przypadku z wartością normalną ustaloną w ostatnim przeglądzie wygaśnięcia.

(26)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 i art. 2 ust. 12 rozporządzenia podstawowego porównanie średniej ważonej wartości normalnej ustalonej w dochodzeniu prowadzonym w ramach przeglądu wygaśnięcia oraz średniej ważonej cen eksportowych w OD niniejszego dochodzenia, wyrażone jako odsetek ceny cif na granicy Wspólnoty przed ocleniem, wykazało istnienie znaczącego dumpingu.

(27)

W związku z powyższymi ustaleniami stwierdzono, że miało miejsce obejście przepisów w rozumieniu art. 13 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia podstawowego. Zgodnie z art. 13 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia podstawowego obowiązujące środki antydumpingowe mające zastosowanie do przywozu produktu objętego postępowaniem, pochodzącego z Chin, należy rozszerzyć na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Republiki Korei, niezależnie od tego, czy zostały one zgłoszone jako pochodzące z Republiki Korei czy też nie.

(28)

Rozszerzenie powinno dotyczyć środków określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 398/2004, a mianowicie ostatecznego cła antydumpingowego mającego zastosowanie do ceny netto na granicy Wspólnoty przed ocleniem i wynoszącego 49 %.

(29)

Zgodnie z art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, który stanowi, że rozszerzone środki powinny mieć zastosowanie do przywozu wprowadzanego na terytorium Wspólnoty na mocy rejestracji nałożonej rozporządzeniem wszczynającym, należy pobrać cła od zarejestrowanego przywozu krzemu wysłanego z Korei.

(30)

Pomimo że w trakcie niniejszego dochodzenia nie ustalono istnienia w Korei żadnego rzeczywistego producenta/eksportera krzemu, ani też tacy producenci/eksporterzy nie zgłosili się do Komisji, informuje się zainteresowanych eksporterów, którzy mają zamiar złożyć wniosek o wyłączenie z zastosowania rozszerzonego środka antydumpingowego zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, że będą musieli wypełnić kwestionariusz w celu umożliwienia Komisji podjęcia decyzji, czy wyłączenie może im zostać przyznane. Tego rodzaju wyłączenia można udzielić po dokonaniu oceny sytuacji rynkowej produktu objętego postępowaniem, mocy produkcyjnych i stopnia wykorzystania mocy produkcyjnych, zakupów i sprzedaży, prawdopodobieństwa kontynuowania praktyk, w odniesieniu do których nie ma wystarczającego powodu lub ekonomicznego uzasadnienia oraz dowodów dumpingu. W takim przypadku Komisja najprawdopodobniej przeprowadzi również wizytę weryfikacyjną na miejscu. Wniosek należałoby niezwłocznie skierować do Komisji, razem z wszelkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności takimi, jak wszelkie zmiany w działalności przedsiębiorstwa związane z produkcją i sprzedażą.

(31)

W przypadkach, w których udzielono wyłączenia, Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, zaproponuje odpowiednie zmiany w niniejszym rozporządzeniu. Następnie każde z udzielonych wyłączeń będzie podlegało monitorowaniu celem zapewnienia zgodności z określonymi w nim warunkami.

(32)

Zainteresowane strony zostały poinformowane o istotnych faktach i okolicznościach, na podstawie których Rada zamierzała rozszerzyć obowiązujące ostateczne cło antydumpingowe, oraz miały możliwość zabrania głosu w sprawie i przedstawienia swoich uwag. Nie otrzymano żadnych uwag, które mogłyby zmienić przedstawione powyżej wnioski,