(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

(1)

W art. 10 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 990/2006 (2) przewidziano, że obowiązek wywozu jest objęty zabezpieczeniem, którego wysokość jest równa różnicy między ceną interwencyjną obowiązującą w dniu przetargu a ceną ofertową i nigdy nie niższa niż 25 EUR za tonę.

(2)

Ze względu na różnicę cen żyta na rynku wywozu oraz na rynku wewnętrznym, podmioty gospodarcze, które wygrały przetarg na wywóz partii żyta, mogłyby skorzystać z interesującej finansowo możliwości odsprzedaży żyta na rynku wewnętrznym, tracąc przy tym wspomniane zabezpieczenie. W celu zapobieżenia tej sytuacji oraz w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania procedur przetargowych objętych rozporządzeniem (WE) nr 990/2006 należy podnieść wysokość zabezpieczenia w odniesieniu do żyta.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 990/2006.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

(1)

Artykuł 39 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (2) stanowi, że agencje interwencyjne mogą sprzedawać cukier wyłącznie po przyjęciu przez Komisję decyzji w tej sprawie.

(2)

Belgia, Republika Czeska, Hiszpania, Irlandia, Włochy, Węgry, Polska, Słowacja i Szwecja posiadają zapasy cukru pochodzące ze skupu interwencyjnego. W celu zaspokojenia potrzeb rynkowych należy otworzyć przetarg stały, aby umożliwić wywóz tych zapasów.

(3)

W celu uniknięcia nadużyć związanych z ponownym przywozem lub ponownym wprowadzeniem do Wspólnoty produktów sektora cukru, kwalifikujących się do refundacji wywozowych, nie należy ustalać refundacji wywozowych w odniesieniu do krajów Zachodnich Bałkanów.

(4)

W celu uwzględnienia sytuacji na rynku wspólnotowym, należy ustanowić przepis przewidujący ustalenie przez Komisję maksymalnej refundacji wywozowej dla każdego przetargu częściowego.

(5)

Agencje interwencyjne w Belgii, Republice Czeskiej, Hiszpanii, Irlandii, Włoszech, na Węgrzech, w Polsce, Słowacji i Szwecji powinny powiadomić Komisję o złożonych ofertach. Oferenci pozostają anonimowi.

(6)

Na mocy art. 42 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 952/2006 cena do zapłacenia przez wybranego oferenta powinna być określona w ogłoszeniu o przetargu.

(7)

Zgodnie z art. 42 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 952/2006 należy określić okres ważności pozwoleń na wywóz.

(8)

W celu zapewnienia właściwego administrowania ilościami cukru objętego skupem interwencyjnym należy ustanowić przepis przewidujący zgłaszanie Komisji przez państwa członkowskie ilości rzeczywiście sprzedanych i wywiezionych.

(9)

Artykuł 59 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 952/2006 przewiduje, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 1262/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży cukru przez agencje interwencyjne (3) w dalszym ciągu stosuje się w odniesieniu do cukru przyjętego do skupu interwencyjnego przed dniem 10 lutego 2006 r. Jednakże w odniesieniu do odsprzedaży cukru pochodzącego ze skupu interwencyjnego rozróżnienie to jest zbędne, a jego wprowadzenie mogłoby spowodować utrudnienia administracyjne w państwach członkowskich. Należy zatem wykluczyć stosowanie rozporządzenia (WE) nr 1262/2001 w odniesieniu do odsprzedaży cukru pochodzącego ze skupu interwencyjnego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(10)

Ilości dostępne dla państwa członkowskiego, które mogą być przydzielone w przypadku gdy Komisja ustali maksymalną refundację wywozową, powinny uwzględniać ilości przydzielone na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1039/2006 z dnia 7 lipca 2006 r. otwierającego przetarg stały na odsprzedaż na rynku wspólnotowym cukru znajdującego się w posiadaniu agencji interwencyjnych w Belgii, Republice Czeskiej, Niemczech, Hiszpanii, Irlandii, we Włoszech, na Węgrzech, w Polsce, Słowenii, Słowacji i Szwecji (4).

(11)

Komitet Zarządzający ds. Cukru nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

(1)

W pkt A. 1 załącznika do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 821/68 (2) wersje angielska, bułgarska, czeska, duńska, estońska, fińska, francuska, grecka, hiszpańska, litewska, łotewska, maltańska, polska, portugalska, rumuńska, słowacka, słoweńska, szwedzka, węgierska i włoska różnią się od tekstu w innych językach urzędowych Wspólnoty. W celu zapewnienia właściwego stosowania tego przepisu należy dokonać sprostowania tych wersji językowych.

(2)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

„1)

ziarna zbóż z usuniętą większością owocni lub ziarna zbożowe bez przylistków (patrz: wyjaśnienie do pozycji 10.03 zboża) z usuniętymi przylistkami pierwotnie przyczepionymi do owocni, na przykład jęczmień wąsaty, lub z przylistkami otulającymi owocnię tak mocno, że nie można ich usunąć poprzez młócenie lub w inny sposób, jak w przypadku owsa.”.

(1)

Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 30/2007 (3).

(2)

Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania. Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 30/2007,