(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

(1)

W przypadku państw członkowskich korzystających z możliwości przewidzianej w art. 62 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz w zależności od przekazanych informacji określonych w art. 145 lit. i) tego rozporządzenia należy zmienić pułapy krajowe wyszczególnione w załączniku VIII do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Artykuł 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 247/2006 z dnia 30 stycznia 2006 r. w sprawie szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów peryferyjnych Unii Europejskiej przewiduje począwszy od 2006 r. wkład Wspólnoty w finansowanie programów wspierania szczególnych środków na rzecz produkcji zwierzęcej w regionach peryferyjnych (2). W związku z tym należy, w odniesieniu do danych państw członkowskich, dokonać odliczenia od pułapów krajowych określonych w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 kwot wspomnianego wkładu odpowiadających szczególnym środkom początkowo ujętym we wspomnianym załączniku VIII.

(3)

Należy dostosować pułapy krajowe określone w pkt 2 lit. K załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, biorąc pod uwagę najnowsze dane dotyczące cykorii, i zmienić odpowiednio pułapy krajowe ustalone w załączniku VIII do wspomnianego rozporządzenia, nie zmieniając jednak kwoty całkowitej.

(4)

Należy również dostosować pułapy krajowe ustalone w pkt 2 lit. K załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, biorąc pod uwagę zawarte w kwocie cukru i kwocie syropu inulinowego ilości, które zostały wyprodukowane w państwie członkowskim z buraków cukrowych i cykorii uprawianych w innym państwie członkowskim w latach gospodarczych 2000/2001–2005/2006. Należy zatem dostosować pułapy krajowe ustalone w załącznikach VIII i VIIIa do wspomnianego rozporządzenia.

(5)

W przypadku państw członkowskich wdrażających w 2006 r. system płatności jednolitych przewidziany w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, należy ustalić pułapy budżetowe na 2006 r. w odniesieniu do każdej płatności określonej w art. 66–69 do wymienionego rozporządzenia, na warunkach ustalonych w sekcji 2 wspomnianego tytułu.

(6)

W przypadku państw członkowskich korzystających w 2006 r. z możliwości przewidzianej w art. 70 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 należy ustalić na rok 2006 pułapy budżetowe mające zastosowanie do płatności bezpośrednich wykluczonych z systemu płatności jednolitych.

(7)

W przypadku państw członkowskich korzystających z okresu przejściowego określonego w art. 71 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 należy ustalić na rok 2006 pułapy budżetowe mające zastosowanie do płatności bezpośrednich wymienionych w załączniku VI do wymienionego rozporządzenia.

(8)

Należy ustalić maksymalną kwotę pomocy w odniesieniu do gajów oliwnych, określoną w art. 110i ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na podstawie wartości współczynnika określonego w załączniku VII lit. H do tego rozporządzenia, jak również odliczenia dokonanego zgodnie z ust. 4 wymienionego artykułu, zgłoszoną przez dane państwa członkowskie i odpowiednio dostosować pułapy krajowe ustalone w załączniku VIII. W przypadku państw członkowskich, które zdecydowały ustalić współczynnik określony w załączniku VII lit. H na poziomie 1, nie ustala się żadnych kwot.

(9)

Należy ustalić maksymalną kwotę wkładu Wspólnoty w finansowanie programów prac przygotowanych przez zatwierdzone organizacje podmiotów gospodarczych w sektorze oleju z oliwek na podstawie współczynnika w art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zgłoszonego przez dane państwa członkowskie.

(10)

Należy ustalić maksymalną kwotę całkowitej pomocy z tytułu tytoniu określoną w art. 110l ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 na podstawie wartości współczynnika określonego w załączniku VII lit. I zgłoszoną przez dane państwa członkowskie i odpowiednio dostosować pułapy krajowe ustalone w załączniku VIII do wspomnianego rozporządzenia. W przypadku państw członkowskich, które zdecydowały ustalić współczynnik określony w załączniku VII lit. I na poziomie 1, nie należy ustalać żadnych kwot.

(11)

W trosce o przejrzystość należy opublikować pułapy budżetowe systemu płatności jednolitej na 2006 r. po dokonaniu odliczeń od pułapów płatności określonej w art. 66–70 do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 uaktualnionych pułapów z załącznika VIII do wspomnianego rozporządzenia.

(12)

Należy ustalić maksymalne kwoty funduszy udostępnionych państwom członkowskim, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 r. i które zastosują jednolity system płatności obszarowej w celu przyznania oddzielnych płatności z tytułu cukru zgodnie z art. 143ba na podstawie przekazanych przez nie informacji.

(13)

Należy ustalić roczne koperty finansowe na rok 2006 zgodnie z art. 143b ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 dla państw członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 r. i które wprowadzą w roku 2006 system jednolitych płatności obszarowych przewidziany w tytule IVa wspomnianego rozporządzenia.

(14)

Należy zatem zmienić rozporządzenie (WE) nr 1782/2003.

(15)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Dopłat Bezpośrednich,

1)

tabela w art. 110i ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

2)

tabela w art. 110l ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

3)

tabelę 1 w załączniku VII lit. K pkt 2 zastępuje się tabelą w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia;

4)

załącznik VIII zastępuje się tekstem załącznika VIII do niniejszego rozporządzenia;

5)

załącznik VIIIa zastępuje się tekstem załącznika IX do niniejszego rozporządzenia.

(1)

Artykuł 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 188/2005 (4) ustanawia roczną kwotę przeznaczoną na finansowanie, w roku kalendarzowym 2005, programu wsparcia tradycyjnej działalności w sektorze mięsnym we francuskich departamentach zamorskich, zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1452/2001.

(2)

Artykuł 9 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1452/2001 stanowi, że Komisja zwiększa tę roczną kwotę, w zależności od maksimum przewidzianego w tym przepisie, w celu uwzględnienia rozwoju lokalnej produkcji.

(3)

Rozwój lokalnej produkcji we francuskich departamentach zamorskich zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 188/2005 przebiega w taki sposób, że odnośną roczną kwotę, ustaloną w art. 4 wymienionego rozporządzenia, należy odpowiednio zwiększyć w zależności od maksimum przewidzianego w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1452/2001.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 188/2005.

(5)

Ponieważ przewidziany program pomocy stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r., niniejsze rozporządzenie powinno również stosować się od tej daty.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2) agencje interwencyjne mogą sprzedawać w drodze przetargu pewne ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i mogą przyznać pomoc w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Artykuł 25 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdego odrębnego zaproszenia do składania ofert, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Ustalono dalej, że cena lub pomoc mogą się zmieniać w zależności od planowanego wykorzystania masła, jego zawartości tłuszczu oraz procedury włączania. Wysokość zabezpieczenia przetwórczego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, ustala się odpowiednio.

(2)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2) agencje interwencyjne mogą sprzedawać w drodze przetargu pewne ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i mogą przyznać pomoc w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Artykuł 25 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdego odrębnego zaproszenia do przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i masła skoncentrowanego. Ustalono dalej, że cena lub pomoc mogą się różnić w zależności od planowanego wykorzystania masła, jego zawartości tłuszczu oraz procedury włączania. Wysokość zabezpieczenia przetwórczego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, ustala się odpowiednio.

(2)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

(1)

Na mocy art. 16 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2) ogłoszenie o przetargu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w celu skupu masła w drodze stałego przetargu, otwartego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 796/2006 (3).

(2)

W świetle ofert przetargowych, otrzymanych w odpowiedzi na odrębne zaproszenia do składania ofert, należy ustalić maksymalną cenę skupu lub należy podjąć decyzję o wstrzymaniu przetargu, zgodnie z art. 17a rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.

(3)

W świetle ofert otrzymanych w ramach 4. odrębnego zaproszenia do składania ofert, należy ustalić maksymalną cenę skupu.

(4)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

(1)

Zgodnie z art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietany, masła i masła skoncentrowanego na rynku Wspólnoty (2), agencje interwencyjne otwierają stały przetarg na przyznawanie pomocy dla masła skoncentrowanego. Artykuł 54 wymienionego rozporządzenia stanowi, że maksymalną kwotę pomocy ustala się w świetle ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na indywidualny przetarg dla masła skoncentrowanego o minimalnej zawartości tłuszczu w wysokości 96 %.

(2)

Należy złożyć zabezpieczenie należytego wykonania umowy, o którym mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005, w celu zapewnienia przejęcia masła skoncentrowanego przez handel detaliczny.

(3)

W świetle otrzymanych ofert przetargowych należy ustalić maksymalną kwotę pomocy na odpowiednim poziomie oraz odpowiednio określić zabezpieczenie należytego wykonania umowy.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 796/2006 otworzyło skup masła w trybie przetargu na okres do dnia 31 sierpnia 2006 r. zgodnie z art. 6 ust. 1 akapit trzeci rozporządzenia (WE) nr 1255/1999.

(2)

Na podstawie najnowszych informacji przekazanych przez Estonię Komisja stwierdziła, że ceny rynkowe masła znajdowały się na poziomie równym lub wyższym niż 92 % ceny interwencyjnej w ciągu dwóch następujących po sobie tygodni. Należy zatem zawiesić skup interwencyjny w trybie przetargu w tym państwie członkowskim. Wymienione wyżej państwo członkowskie należy zatem usunąć z wykazu zamieszczonego w rozporządzeniu (WE) nr 796/2006.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 796/2006,

(1)

Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2), agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.

(2)

W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.

(3)

W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

(1)

W myśl art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 różnica między notowaniami lub cenami produktów, o których mowa w art. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym a cenami tych produktów we Wspólnocie może być pokryta refundacją wywozową.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1517/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (WE) nr 1784/2003 w odniesieniu do ustaleń dotyczących wywozu i przywozu mieszanek paszowych pochodzenia zbożowego oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1162/95 ustanawiające specjalne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i wywóz w sektorze zbóż i ryżu (2) określiło w art. 2 szczególne kryteria, jakie należy uwzględnić przy wyliczaniu refundacji do tych produktów.

(3)

Przy wyliczaniu należy także uwzględnić zawartość produktów zbożowych. Dla uproszczenia, refundacja powinna być wypłacana do dwóch kategorii „produktów zbożowych”, a więc po pierwsze – kukurydzy, zboża najpowszechniej używanego do produkcji mieszanek paszowych wywożonych, i produktów na bazie kukurydzy, a po drugie – „innych zbóż”, które są produktami zbożowymi kwalifikującymi się do przyznania refundacji, z wyłączeniem kukurydzy i produktów na bazie kukurydzy. Refundacja powinna być przyznana ze względu na ilość produktu zbożowego zawartego w mieszance paszowej.

(4)

Ponadto kwota refundacji powinna także uwzględniać możliwości i warunki sprzedaży tych produktów na rynku światowym, potrzebę uniknięcia zakłóceń na rynku wspólnotowym i ekonomiczny aspekt wywozu.

(5)

Obecna sytuacja na rynku zbóż, a w szczególności perspektywy zaopatrzenia, uzasadniają zniesienie wszelkich refundacji dotyczących wywozu.

(6)

Komitet Zarządzający ds. Zbóż nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1001/2006 (3) określiło kwotę zabezpieczenia należytego wykonania umowy przewidzianego w art. 53 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1898/2005 w ramach 12. zaproszenia do składania ofert w ramach stałego przetargu przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005.

(2)

W wyniku błędu administracyjnego kwota zabezpieczenia należytego wykonania umowy określona w art. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 1001/2006 nie odpowiada rzeczywistej kwocie, która powinna zostać określona.

(3)

Należy zatem wprowadzić sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 1001/2006. Ponieważ prawidłowa kwota zabezpieczenia jest niższa niż wstępnie przewidziana kwota, sprostowane rozporządzenie powinno obowiązywać od dnia wejścia w życie rozporządzenia (WE) nr 1001/2006,

(1)

Traktat zmieniający Traktaty ustanawiające Wspólnoty Europejskie w odniesieniu do Grenlandii (1) („traktat grenlandzki”), który wszedł w życie dnia 1 lutego 1985 r., stanowi, że Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (Traktat WE) nie ma już zastosowania do Grenlandii, jednak Grenlandia, będąc częścią państwa członkowskiego, jest odtąd stowarzyszona ze Wspólnotą Europejską jako jeden z krajów i terytoriów zamorskich (KTZ).

(2)

W swojej preambule traktat grenlandzki potwierdza, że należy wprowadzić ustalenia pozwalające na utrzymanie ścisłych i trwałych związków pomiędzy Wspólnotą a Grenlandią oraz na uwzględnianie wzajemnych interesów, w szczególności potrzeb rozwojowych Grenlandii, a także potwierdzono, że rozwiązania dotyczące KTZ, określone w części czwartej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, stanowią odpowiednie ramy dla tych stosunków.

(3)

Zgodnie z art. 182 Traktatu WE celem stowarzyszenia jest promowanie rozwoju gospodarczego i społecznego KTZ oraz ustanowienie ścisłych stosunków gospodarczych między nimi a Wspólnotą jako całością. Na mocy art. 188 Traktatu WE postanowienia art. 182–187 stosuje się do Grenlandii z uwzględnieniem szczególnych przepisów wymienionych w Protokole w sprawie przepisów szczególnych dla Grenlandii załączonych do traktatu.

(4)

Przepisy dotyczące stosowania zasad określonych w art. 182–186 Traktatu WE zawarte są w decyzji Rady 2001/822/WE z dnia 27 listopada 2001 r. w sprawie stowarzyszenia krajów i terytoriów zamorskich ze Wspólnotą Europejską („decyzja o stowarzyszeniu zamorskim”) (2), która nadal ma zastosowanie do Grenlandii zgodnie z warunkami w niej określonymi.

(5)

Rada Unii Europejskiej w konkluzjach z dnia 24 lutego 2003 r. dotyczących przeglądu śródokresowego czwartego protokołu w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską, rządem Danii i autonomicznym rządem Grenlandii uzgodniła, że istnieje potrzeba rozszerzenia i wzmocnienia przyszłych stosunków pomiędzy UE a Grenlandią, biorąc pod uwagę znaczenie rybołówstwa oraz problemy rozwoju strukturalnego Grenlandii. Rada wyraziła również swoje zaangażowanie na rzecz oparcia przyszłych stosunków UE z Grenlandią po 2006 r. na kompleksowym partnerstwie na rzecz zrównoważonego rozwoju, w skład którego wejdzie szczegółowe porozumienie w sprawie połowów, wynegocjowane według ogólnych zasad i reguł mających zastosowanie dla tego rodzaju porozumień.

(6)

W konkluzjach, o których mowa powyżej, Rada stanęła na stanowisku, że w kolejnych ramach finansowych UE, zważywszy na potrzeby wszystkich KTZ, przyszłe zobowiązania finansowe wobec Grenlandii powinny być nastawione na osiągnięcie obecnego poziomu, przy uwzględnieniu innych przeważających okoliczności oraz rzetelnego wyważenia wzajemnych interesów – w szczególności potrzeb Grenlandii w zakresie rozwoju oraz potrzeb Wspólnoty obejmujących stały, zrównoważony dostęp do zasobów łowisk Grenlandii – jak również finansowego wkładu pozostałych stron.

(7)

Umowa w sprawie rybołówstwa zawarta pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą, z jednej strony, a Rządem Danii oraz Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony, podpisana w Brukseli dnia 13 marca 1984 r. (3) i przywołująca ducha współpracy wynikającego z decyzji Wspólnoty o przyznaniu Grenlandii statusu terytorium zamorskiego zostanie w dniu 1 stycznia 2007 r. zastąpiona nowym partnerskim porozumieniem w sprawie połowów.

(8)

Wspólna deklaracja złożona przez Wspólnotę Europejską, z jednej strony, oraz autonomiczny rząd Grenlandii i rząd Królestwa Danii, z drugiej strony, na temat partnerstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Grenlandią, podpisana w Luksemburgu dnia 27 czerwca 2006 r. (4), odwołuje się do bliskich związków historycznych, politycznych, gospodarczych i kulturalnych pomiędzy Wspólnotą a Grenlandią i podkreśla potrzebę dalszego wzmocnienia partnerstwa i współpracy w obszarach objętych zakresem niniejszej decyzji.

(9)

Środki konieczne do wdrożenia niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (5),

(1)

Zgodnie z decyzją 90/424/EWG Wspólnota podejmuje albo pomaga państwom członkowskim w podejmowaniu technicznych i naukowych środków potrzebnych do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii.

(2)

Badania, oceny wpływu oraz dokonywanie systematycznych i przeprowadzanych na czas ocen swoich programów wydatkowania stanowią jasno określony priorytet Komisji Europejskiej jako środek kontroli zarządzania przyznanymi funduszami oraz jako sposób promowania w całej organizacji kultury korzystania z doświadczeń, szczególnie w kontekście coraz większej wagi przykładanej do zarządzania opartego na wynikach.

(3)

W celu realizacji wymienionych zadań, w następstwie otwartej procedury przeprowadzonej w ostatnim kwartale 2004 r., ogłoszone zostało zaproszenie do składania ofert dotyczących sporządzenia ramowej umowy oceny obejmującej obszary polityki dotyczące bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki.

(4)

Umowa ramowa została zawarta w dniu 18 czerwca 2005 r. na okres 24 miesięcy. Umowa ta stanowi już źródło istotnych informacji oraz podstawę do podejmowania decyzji przez Wspólnotę.

(5)

Każde pojedyncze działanie podlega szczegółowym uzgodnieniom, podpisanym przez Komisję i wybranego wykonawcę, jak określono w umowie ramowej.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Decyzja Komisji 2006/147/WE z dnia 24 lutego 2006 r. w sprawie wprowadzenia szczepienia ochronnego przeciwko wysoce zjadliwej grypie ptaków H5N1 i związanymi z nią przepisami dotyczącymi przemieszczania ptaków na terenie Niderlandów (2) zatwierdziła program szczepień ochronnych przeciwko wysoce zjadliwej grypie ptaków H5N1, przedłożony Komisji przez Niderlandy w dniu 21 lutego 2006 r. („program szczepień ochronnych”). Decyzja przewiduje również pewne środki, które należy zastosować w Niderlandach w przypadku przeprowadzania szczepień ochronnych w określonych fermach drobiu, szczególnie narażonych na ryzyko zakażenia, jak również przepisy dotyczące ograniczenia przemieszczania zaszczepionego drobiu.

(2)

Zgodnie z programem szczepień ochronnych Niderlandy wykonały szczepienia ochronne drobiu „ekologicznego” i „kur niosek chowanych na wolnym wybiegu” przeciwko wysoce zjadliwej grypie ptaków H5N1. Program szczepień ochronnych jest projektem pilotażowym, ponieważ doświadczenia w zakresie szczepień ochronnych w tych warunkach i w przypadku niektórych z odnośnych gatunków są ograniczone.

(3)

Program szczepień ochronnych przedłożony przez Niderlandy i zatwierdzony decyzją 2006/147/WE przewiduje, że szczepienia ochronne muszą zakończyć się do dnia 30 czerwca 2006 r. Niderlandy przeprowadziły szczepienia zgodnie z programem szczepień ochronnych do tego dnia.

(4)

Zgodnie z obowiązkiem sprawozdawczości na mocy art. 13 decyzji 2006/147/WE Niderlandy przedłożyły sprawozdanie zawierające informacje na temat wdrażania programu szczepień ochronnych, zdały sprawozdanie w sprawie stosowania szczepień ochronnych Stałemu Komitetowi ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, a także grupom roboczym ekspertów, i wniosły o kontynuację tego rodzaju szczepień.

(5)

Ponadto z informacji zawartych w sprawozdaniu przedstawionym przez Niderlandy wynikałoby, że potrzebne jest większe doświadczenie praktyczne w zakresie stosowania szczepień ochronnych przeciw rozprzestrzenianiu się wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N1. W związku z tym stosowne jest zatwierdzenie tego rodzaju szczepień ochronnych do dnia 31 lipca 2007 r.

(6)

Niderlandy wniosły również o zatwierdzenie niektórych zmian w programie szczepień ochronnych przedłożonym dnia 21 lutego 2006 r., w odniesieniu do jego praktycznego wdrożenia, takich jak gatunki do zaszczepienia, stosowanie szczepionek dwuwartościowych, identyfikacja pojedynczych ptaków w stadzie drobiu przydomowego, miejsce szczepień i ograniczenia przemieszczania się takiego drobiu. Komisja uważa, że te zmiany są zgodne z odnośnym prawodawstwem wspólnotowym.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2006/147/WE.

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

1)

w art. 1 ust. 2 lit. a) zastępuje się w następujący sposób:

2)

w art. 2 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

3)

w art. 4 pkt 1 otrzymuje następujące brzmienie: