28.3.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 89/6

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 492/2006

z dnia 27 marca 2006 r.

dotyczące tymczasowego i stałego zezwolenia na niektóre dodatki paszowe

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotyczącą dodatków paszowych (1), w szczególności jej art. 3 oraz art. 9d ust. 1 i art. 9e ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (2), w szczególności jego art. 25,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje dopuszczanie dodatków paszowych w żywieniu zwierząt.

(2)	Artykuł 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanawia środki przejściowe odnoszące się do wniosków o zezwolenie na dodatki paszowe, które to wnioski zostały złożone zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)	Wnioski o zezwolenie na dodatki paszowe, określone w załącznikach do niniejszego rozporządzenia, zostały złożone przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(4)	Wstępne uwagi na temat tych wniosków, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wnioski te powinny zatem być nadal traktowane zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.

(5)

Przedłożono dane dla poparcia wniosku o zezwolenie na stosowanie preparatu enzymatycznego zawierającego endo-1,3(4)-beta-glukanazę wytwarzaną przez Aspergillus aculeatus (CBS 589.94) oraz endo-1,4-beta-ksylanazę wytwarzaną przez Aspergillus oryzae (DSM 10287) u kurcząt przeznaczonych do tuczu i prosiąt. W dniu 20 lipca 2005 r. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przedstawił opinię na temat stosowania tego preparatu, w której stwierdził, że preparat nie stwarza zagrożenia dla konsumentów, użytkowników, wymienionej dodatkowej kategorii zwierząt ani dla środowiska. Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki zezwolenia na takie stosowanie preparatu, określone w art. 9e ust. 1 dyrektywy 70/524/EWG. Należy zatem zezwolić na stosowanie preparatu określonego w załączniku I przez okres czterech lat.

(6)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1411/1999 (3) po raz pierwszy zezwolono na stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Saccharomyces cerevisiae (MUCL 39 885) u bydła przeznaczonego do tuczu. Przedłożono nowe dane dla poparcia wniosku o zezwolenie na takie stosowanie tego preparatu zawierającego mikroorganizmy bez ograniczeń czasowych. Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki zezwolenia na takie stosowanie preparatu, określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG. Należy zatem zezwolić na stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy wymienionego w załączniku II bez ograniczeń czasowych.

(7)

Rozporządzeniem (WE) nr 1411/1999 po raz pierwszy zezwolono tymczasowo na stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy z grupy Lactobacillus farciminis (CNCM MA 67/4R) u prosiąt. Przedłożono nowe dane dla poparcia wniosku o zezwolenie na stosowanie tego preparatu zawierającego mikroorganizmy bez ograniczeń czasowych. Z przeprowadzonej oceny wynika, że spełnione zostały warunki zezwolenia na takie stosowanie preparatu, określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG. Należy zatem zezwolić na stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy wymienionego w załączniku II bez ograniczeń czasowych.

(8)

Przedłożono dane dla poparcia wniosku o zezwolenie na stosowanie substancji dimrówczan potasu jako dodatku do pasz należącego do kategorii „konserwanty” u wszystkich gatunków zwierząt, bez ograniczeń czasowych. Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności o wydanie opinii na temat skuteczności i bezpieczeństwa tej substancji dla ludzi, zwierząt i środowiska. W dniu 8 grudnia 2004 r. Urząd wydał pozytywną opinię na temat bezpieczeństwa i skuteczności dimrówczanu potasu u wszystkich gatunków zwierząt. Z przeprowadzonej oceny dimrówczanu potasu wynika, że spełnione zostały warunki zezwolenia na takie stosowanie określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG. Należy zatem zezwolić na stosowanie tej substancji, określonej w załączniku III, jako konserwantu, bez ograniczeń czasowych.

(9)

Z oceny wyżej wymienionych wniosków wynika, że należy wprowadzić wymóg stosowania pewnych procedur, mających na celu ochronę pracowników przed kontaktem z dodatkami określonymi w załącznikach. Ochronę tę należy zapewnić poprzez zastosowanie dyrektywy Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (4).

(10)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tymczasowo zezwala się na stosowanie przez okres czterech lat preparatu należącego do grupy „enzymy”, opisanego w załączniku I, jako dodatku w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku.

Artykuł 2

Zezwala się na stosowanie preparatu należącego do grupy „mikroorganizmy”, opisanego w załączniku II, jako dodatku w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku, bez ograniczeń czasowych.

Artykuł 3

Zezwala się na stosowanie substancji należącej do grupy „konserwanty”, opisanej w załączniku III, jako dodatku w żywieniu zwierząt na warunkach określonych w tym załączniku, bez ograniczeń czasowych.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 marca 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 270 z 14.12.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1800/2004 (Dz.U. L 317 z 16.10.2004, str. 37).

(2) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 29. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 378/2005 (Dz.U. L 59 z 5.3.2005, str. 8).

(3) Dz.U. L 164 z 30.6.1999, str. 56.

(4) Dz.U. L 183 z 29.6.1989, str. 1. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

ZAŁĄCZNIK I

Nr WE lub nr

Dodatek

Wzór chemiczny, opis

Gatunek lub kategoria zwierząt

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

Jednostki aktywne na 1 kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

Enzymy

Endo-1,3(4)-beta-glukanaza

WE 3.2.1.6

Endo-1,4-beta-ksylanaza

WE 3.2.1.8

Preparat z endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Aspergillus aculeatus (CBS 589.94) oraz endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Aspergillus oryzae (DSM 10287) o następującej aktywności minimalnej:

Postać powlekana:

60 FBG (1)/g

600 FXU (2)/g

Postać płynna:

40 FBG/g

400 FXU/g

Kurczęta przeznaczone na tucz

—

6 FBG

—

1.	W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

Zalecana dawka na 1 kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej:

—	endo-1,3(4)-beta-glukanaza: 6–18 FBG

—	endo-1,4-beta-ksylanaza: 60–180 FXU.

Do stosowania w mieszankach paszowych bogatych w polisacharydy nieskrobiowe (głównie beta-glukany, arabinoksylany i bardziej złożone hemicelulozy), np. zawierających ponad 15 % składników roślinnych (np. jęczmienia, owsa, żyta, pszenżyta, kukurydzy, nasion soi, nasion rzepaku, grochu, słonecznika lub łubinu).

17.4.2010

60 FXU

—

Prosięta (odstawione od maciory)

—

6 FBG

—

1.	W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

Zalecana dawka na 1 kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej:

—	endo-1,3(4)-beta-glukanaza: 6–18 FBG

—	endo-1,4-beta-ksylanaza: 60–180 FXU.

4.	Przeznaczone dla prosiąt odstawionych od maciory do około 35 kg.

17.4.2010

60 FXU

—

(1) 1 FBG to ilość enzymu, która uwalnia 1 mikromol cukrów redukcyjnych (odpowiedników glukozy) z ß-glukanu jęczmienia w ciągu minuty przy pH 5,0 oraz temperaturze 30 °C.

(2) FXU to ilość enzymu, która uwalnia 7,8 mikromola cukrów redukujących (odpowiedników ksylozy) z azo-arabinoksylanu pszenicy w ciągu minuty przy pH 6,0 oraz temperaturze 50 °C.

ZAŁĄCZNIK II

Nr WE

Dodatek

Wzór chemiczny, opis

Gatunek lub kategoria zwierząt

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

Jednostki aktywne na 1 kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

Mikroorganizmy

E 1710

Saccharomyces cerevisiae

MUCL 39 885

Preparat z Saccharomyces cerevisiae zawierający co najmniej:

Postać proszkowana oraz granulowana, kulista i owalna:

1 × 109 CFU/g dodatku

Bydło przeznaczone do tuczu

9 × 109

1.	W informacjach użytkowania dodatku i premiksu należy wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

2.	Ilość Saccharomyces cerevisiae w dziennej dawce nie może przekraczać 1,6 × 1010 CFU na 100 kg masy ciała. Dodać 3,2 × 109 CFU na każde dodatkowe 100 kg masy ciała.

Bez ograniczeń czasowych

E 1714

Lactobacillus farciminis

CNCM MA 67/4R

Preparat z Lactobacillus farciminis zawierający co najmniej:

1 × 109 CFU/g dodatku

Prosięta (odstawione od maciory)

—

1 × 109

1 × 1010

1.	W informacjach użytkowania dodatku i premiksu należy wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania.

2.	Przeznaczone dla prosiąt odstawionych od maciory do około 35 kg.

Bez ograniczeń czasowych

ZAŁĄCZNIK III

Nr (lub nr WE)

Dodatek

Wzór chemiczny, opis

Gatunek lub kategoria zwierząt

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Okres zezwolenia

mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

Konserwanty

237a

Dimrówczan potasu

KH(COOH)2 50 ± 5 %,

H2O 50 ± 5 %

Wszystkie gatunki i kategorie zwierząt

—

1.	Zezwala się wyłącznie na stosowanie w surowych rybach przeznaczonych na paszę przy maksymalnej zawartości dimrówczau potasu jako substancji czynnej wynoszącej 9 000 mg na 1 kg surowej ryby.

W przypadku świń łączna ilość dimrówczanu potasu z różnych źródeł nie może przekroczyć maksymalnego dopuszczalnego poziomu w mieszance paszowej pełnoporcjowej wynoszącego 18 000 mg na 1 kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej w przypadku prosiąt odstawionych od maciory i 12 000 mg na 1 kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej w przypadku macior i tuczników.

Bez ograniczeń czasowych

28.3.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 89/11

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 493/2006

z dnia 27 marca 2006 r.

ustanawiające środki przejściowe w ramach reformy wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 i (WE) nr 314/2002

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 44,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 7 ust. 5, art. 15 ust. 8 i art. 16 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Należy podjąć niezbędne kroki, aby zapewnić przejście w sektorze cukru od systemu ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1260/2001 do nowego systemu ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 318/2006.

(2)

W wyniku zniesienia obowiązku wywozu, o którym mowa w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, należy ustanowić środki umożliwiające zarządzanie ilościami cukru, wynikające ze zniesienia tego obowiązku i z systemu obejmującego cukier C z dniem 1 lipca 2006 r. Środki te muszą być zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty.

(3)

Aby lepiej zarządzać wyprodukowanymi ilościami cukru pozakwotowego w roku gospodarczym 2005/2006, należy umożliwić przedsiębiorstwom przeniesienie części tych ilości na rok gospodarczy 2006/2007. W tym celu należy przewidzieć, że przeniesienie, o którym mowa, podlega zastosowaniu rozporządzenia Komisji (EWG) nr 65/82 z dnia 13 stycznia 1982 r. ustanawiającego szczegółowe zasady przenoszenia cukru na następny rok gospodarczy (3), umożliwiając jednocześnie pewną elastyczność w odniesieniu do decyzji o przeniesieniu w celu ułatwienia przejścia od systemu istniejącego do nowego.

(4)

Ilość cukru pozakwotowego z roku gospodarczego 2005/2006, której nie można ani przenieść, ani wywieźć, uznaje się za cukier pozakwotowy z roku gospodarczego 2006/2007 w celu umożliwienia jego zbycia zgodnie z zastosowaniem określonym dla tego cukru w rozporządzeniu (WE) nr 318/2006, jak również biorąc pod uwagę wyjątkowe warunki przejścia pomiędzy wspomnianymi latami gospodarczymi oraz jego wykorzystanie w żywieniu zwierząt.

(5)

Do celów kontroli i jeżeli jest to konieczne, w przypadku zastosowania kar część produkcji cukru C z roku gospodarczego 2005/2006, nieprzeniesiona i nieuznawana za część pozakwotową z roku gospodarczego 2006/2007, musi nadal podlegać zastosowaniu rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2670/81 ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę (4).

(6)

Aby poprawić równowagę rynku we Wspólnocie bez tworzenia nowych zapasów cukru w roku gospodarczym 2006/2007, należy przewidzieć środek przejściowy w celu zmniejszenia produkcji kwalifikowanej w ramach kwot w odniesieniu do wspomnianego roku gospodarczego. Należy ustalić próg, po przekroczeniu którego produkcję objętą kwotą każdego przedsiębiorstwa uznaje się za wycofaną w rozumieniu art. 19 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 lub, na żądanie przedsiębiorstwa, za produkcję pozakwotową w rozumieniu art. 12 wspomnianego rozporządzenia. Biorąc pod uwagę przejście od jednego do drugiego systemu, próg ten musi być kombinacją, w równych częściach, metody określonej w art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 i metody określonej w art. 19 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 oraz musi on uwzględniać szczególne wysiłki podjęte przez niektóre państwa członkowskie w ramach funduszu restrukturyzacji ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającym tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie Europejskiej i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (5).

(7)

W celu przestrzegania warunków wprowadzania do obrotu, dotyczących roku gospodarczego 2005/2006, należy przewidzieć, że pomoc w zakresie zbytu i dodatkowa pomoc do cukru produkowanego w niektórych regionach Wspólnoty w roku gospodarczym 2005/2006, jak również, w granicach ilości wyznaczonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 180/2006 (6), pomoc do rafinacji niektórych rodzajów cukru preferencyjnego przywożonego i rafinowanego w okresie dostawy 2005/2006 mogą być nadal przyznawane po dniu 30 czerwca 2006 r. W tym celu rozporządzenie Komisji (WE) nr 1554/2001 z dnia 30 lipca 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 dotyczącego wprowadzania do obrotu cukru produkowanego we francuskich departamentach zamorskich oraz wyrównywania warunków cenowych z preferencyjnym cukrem surowym (7) oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1646/2001 z dnia 13 sierpnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze w odniesieniu do przyznawania pomocy dostosowawczej dla przemysłu rafinacji preferencyjnego cukru surowego oraz dostosowujące zarówno pomoc dostosowawczą, jak i dodatkową pomoc podstawową dla przemysłu rafinacji cukru (8) powinny mieć nadal zastosowanie przy przyznawaniu tej pomocy. W odniesieniu do przedmiotowego cukru rafinację cukru preferencyjnego przez niektóre rafinerie należy nadal zmniejszać oraz utrzymać kontrolę maksymalnego przewidywanego zapotrzebowania rafinerii na dostawy, jak i przewidzieć dalsze stosowanie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1460/2003 z dnia 18 sierpnia 2003 r. ustanawiającego na lata gospodarcze 2003/2004–2005/2006 zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przewidywanego maksymalnego zapotrzebowania rafinerii na dostawy cukru surowego (9).

(8)

Aby dokonać wyliczenia, ustalenia i pobrania opłat produkcyjnych w roku gospodarczym 2005/2006, niektóre przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 314/2002 z dnia 20 lutego 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu kwot w sektorze cukru (10) i rozporządzenia Komisji (WE) nr 779/96 z dnia 29 kwietnia 1996 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1785/81 w odniesieniu do przekazywania informacji w sektorze cukru (11) powinny mieć nadal zastosowanie po dniu 30 czerwca 2006 r. Wysokość opłat wylicza się na podstawie danych statystycznych regularnie uaktualnianych. Zważywszy, że opłaty dla całego okresu rozpoczynającego się od roku gospodarczego 2001/2002 do roku gospodarczego 2005/2006 wyznacza się po raz ostatni, bez możliwości, jak było to w poprzednich latach, skorygowania wyliczeń w późniejszym okresie, na podstawie uaktualnionych danych, należy przenieść wyliczenie i ustalenie wysokości opłat na dzień 15 lutego 2007 r. w celu zagwarantowania wiarygodności obliczeń i przydatności wykorzystanych danych statystycznych.

(9)

W celu zagwarantowania zaopatrzenia przemysłu chemicznego w ramach przejścia od istniejącego systemu do nowego wprowadzanego z dniem 1 lipca 2006 r., niektóre przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1265/2001 z dnia 27 czerwca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 w odniesieniu do przyznawania refundacji produkcyjnych do niektórych produktów cukrowych stosowanych w przemyśle chemicznym (12) powinny mieć nadal zastosowanie po dniu 30 czerwca 2006 r. w odniesieniu do świadectw refundacji wydanych przed tą datą. Ponieważ nowy system umożliwia wykorzystanie przez przemysł chemiczny cukru pozakwotowego, okres ważności świadectw refundacji musi być skrócony, a przyznanie refundacji musi być ograniczone do produkcji objętej kwotą w roku gospodarczym 2005/2006.

(10)

W art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 wyznacza się rok gospodarczy jako okres rozpoczynający się od dnia 1 października do dnia 30 września. Jednakże rok 2005/2006, tak jak ustanowiono w rozporządzeniu (WE) nr 1260/2001, kończy się dnia 30 czerwca 2006 r. Rok gospodarczy 2006/2007 jest z tego powodu wyznaczony od dnia 1 lipca 2006 r. do dnia 30 września 2007 r., a więc obejmuje 15 miesięcy. Należy przewidzieć w odniesieniu do tego roku zwiększenie kwot i tradycyjnego zapotrzebowania na cukier do rafinacji, które odpowiadały wcześniej 12 miesiącom i które będą wciąż miały zastosowanie po tym roku, do okresu 12 miesięcy, uwzględniając trzy dodatkowe miesiące, w celu zagwarantowania przydziału odpowiadającemu przydziałowi w poprzednich i następnych latach. Te kwoty przejściowe muszą obejmować produkcję cukru z początku roku 2006/2007, pochodzącą z buraków zasianych przed dniem 1 stycznia 2006 r.

(11)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 314/2002 i (WE) nr 1265/2001.

(12)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ŚRODKI PRZEJŚCIOWE

Artykuł 1

Przeniesienie kwot

1. W drodze odstępstwa od art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 i w granicach ustanowionych w art. 2 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG) nr 65/82, każde przedsiębiorstwo do dnia 31 października 2006 r. może podjąć decyzję dotyczącą ilości cukru C wyprodukowanego w roku gospodarczym 2005/2006, którą przenosi się na rok gospodarczy 2006/2007, lub może zmienić decyzję dotyczącą przeniesienia podjętą przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.

2. Przedsiębiorstwa, które podejmują decyzję dotyczącą przeniesienia, o której mowa w ust. 1, lub które zmieniają swoją decyzję, są zobowiązane do:

a)	powiadomienia danego państwa członkowskiego, przed dniem 31 października 2006 r., o ilości cukru podlegającego przeniesieniu;

b)	przechowywania ilości przeniesionej do dnia 31 października 2006 r.

3. Rozporządzenie (EWG) nr 65/82 stosuje się do cukru B i C z roku gospodarczego 2005/2006 przeniesionego na rok gospodarczy 2006/2007.

4. Państwa członkowskie informują Komisję, najpóźniej dnia 30 listopada 2006 r. i w odniesieniu do każdego przedsiębiorstwa, o ilości cukru B i C przeniesionej z roku gospodarczego 2005/2006 na rok gospodarczy 2006/2007.

Artykuł 2

Cukier C

1. Bez uszczerbku dla decyzji dotyczących przeniesienia podjętych zgodnie z art. 1 niniejszego rozporządzenia oraz bez uszczerbku dla wywozów objętych pozwoleniami wydanymi zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1464/95 (13), cukier C z roku gospodarczego 2005/2006 uznaje się za cukier pozakwotowy, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 318/2006, wyprodukowany w ramach roku gospodarczego 2006/2007.

2. W drodze odstępstwa od art. 15 rozporządzenia (WE) nr 318/2006, opłaty nie pobiera się od ilości cukru C, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wykorzystywanych w żywieniu zwierząt na tych samych warunkach kontroli jak te ustanowione przez Komisję dla cukru przemysłowego, o którym mowa w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

3. Rozporządzenie (EWG) nr 2670/81 stosuje się do produkcji cukru C z roku gospodarczego 2005/2006, z wyjątkiem cukru przeniesionego lub uznanego za cukier pozakwotowy z roku gospodarczego 2006/2007, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Cenę minimalną A z roku gospodarczego 2005/2006 stosuje się do buraków odpowiadających ilości cukru, o której mowa w art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 2670/81.

Artykuł 3

Wycofanie zapobiegawcze

1. Dla każdego przedsiębiorstwa część produkcji cukru, izoglukozy i syropu inulinowego z roku gospodarczego 2006/2007, która jest produkowana w ramach kwot określonych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 318/2006 i która przekracza próg ustanowiony zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu, uznaje się za wycofaną w rozumieniu art. 19 wspomnianego rozporządzenia lub, na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa złożony przed dniem 31 stycznia 2007 r., uznaje się w całości lub części, jako produkt pozakwotowy w rozumieniu art. 12 wspomnianego rozporządzenia.

2. Dla każdego przedsiębiorstwa próg, o którym mowa w ust. 1, określony jest przez pomnożenie kwoty przydzielonej przedsiębiorstwu w rozumieniu art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 318/2006, przez sumę następujących współczynników:

a)	współczynnika ustalonego przez dane państwo członkowskie, znajdującego się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

współczynnika uzyskanego przez podzielenie kwot ogółem, których zrzeczono się w roku gospodarczym 2006/2007 w danym państwie członkowskim na mocy art. 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006 przez kwoty ogółem określone dla tego państwa członkowskiego w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 318/2006. Komisja ustala ten współczynnik najpóźniej dnia 15 października 2006 r.

Jednakże jeżeli suma współczynników przekracza 1,0000, próg równy jest kwocie, o której mowa w ust. 1.

3. Cena minimalna stosowana do ilości buraków odpowiadającej produkcji cukru wycofanej zgodnie z ust. 1 jest ceną z roku gospodarczego 2007/2008.

4. Wymóg określony w art. 6 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 318/2006 dotyczy ilości buraków odpowiadającej progowi, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

5. Przed dniem 1 lipca 2006 r. państwa członkowskie przekazują Komisji oszacowanie ilości cukru, izoglukozy i syropu inulinowego, które uznaje się za wycofane na mocy niniejszego artykułu.

Artykuł 4

Pomoc do cukru wyprodukowanego we francuskich departamentach zamorskich

1. Przyznaje się pomoc do zbytu i pomoc dodatkową do cukru wyprodukowanego w ramach kwoty w roku gospodarczym 2005/2006 we francuskich departamentach zamorskich, rafinowanego i/lub przewożonego między dniem 1 lipca a dniem 31 października 2006 r.

Pomoc ta ma zastosowanie do ilości danego cukru, zamiast pomocy, o której mowa w art. 7 ust. 4 oraz art. 39 ust. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

Pomoc do zbytu dotyczy:

—	rafinacji cukru w rafineriach położonych w europejskich regionach Wspólnoty, wyprodukowanego we francuskich departamentach zamorskich, w szczególności na podstawie ich wydajności,

—	transportu cukru wyprodukowanego we francuskich departamentach zamorskich do europejskich regionów Wspólnoty oraz, w odpowiednim przypadku, jego składowania w tych departamentach.

2. Rozporządzenia (WE) nr 1554/2001 i (WE) nr 1646/2001 stosuje się do cukru wyprodukowanego w ramach kwot w roku gospodarczym 2005/2006 w odniesieniu do pomocy do zbytu i pomocy dodatkowej, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

3. W rozumieniu niniejszego artykułu zakład rafinacyjny oznacza jednostkę produkcyjną, której wyłączna działalność polega na rafinacji cukru surowego lub wyprodukowanych syropów przed fazą krystalizacji.

Artykuł 5

Pomoc do rafinacji

1. Przyznaje się pomoc dostosowawczą dla przemysłu rafinacyjnego do preferencyjnego surowego cukru trzcinowego przywożonego w ramach protokołu 3 dotyczącego cukru z krajami AKP załączonego do załącznika IV do Umowy o Partnerstwie AKP–WE podpisanej w Cotonou dnia 23 czerwca 2000 r. (14) i rafinowanego w okresie dostawy 2005/2006 między dniem 1 lipca a dniem 30 września 2006 r.

Pomoc tę przyznaje się rafineriom. Pomoc ta ma zastosowanie do ilości cukru, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 180/2006 i jeszcze nierafinowanych dnia 1 lipca 2006 r., zamiast pomocy, o której mowa w art. 38 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

2. Rozporządzenie (WE) nr 1646/2001 stosuje się do cukru preferencyjnego rafinowanego w okresie dostawy 2005/2006.

3. Z wyjątkiem przypadków działania siły wyższej, gdy przewidywane maksymalne zapotrzebowanie na dostawy do państwa członkowskiego, określone w art. 39 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, zostaje przekroczone w roku gospodarczym 2005/2006, kwota odpowiadająca pełnej obowiązującej stawce celnej obowiązującej dla danego roku gospodarczego zostaje naliczona od ilości przekroczonej, zwiększonej o 115,40 EUR za tonę ekwiwalentu cukru białego.

4. Rozporządzenie (WE) nr 1460/2003 stosuje się do kontroli i, w stosownym przypadku, skutków związanych z przekroczeniem przewidywanego maksymalnego zapotrzebowania na dostawy przemysłu rafinacyjnego, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu.

5. W rozumieniu niniejszego artykułu „zakład rafinacyjny” oznacza jednostkę produkcyjną, której wyłączna działalność polega na rafinacji cukru surowego lub wyprodukowanych syropów przed fazą krystalizacji.

Artykuł 6

Opłaty

Rozporządzenie (WE) nr 314/2002, zmienione niniejszym rozporządzeniem, stosuje się do ustalenia i pobierania opłat produkcyjnych w roku gospodarczym 2005/2006, łącznie z korektami dotyczącymi wyliczenia opłat w latach gospodarczych 2001/2002, 2002/2003 oraz 2004/2005, określonych w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001.

Artykuł 7

Refundacje produkcyjne

Artykuły 1, 2, 3, 11, 14, 15 i 17–21 rozporządzenia (WE) nr 1265/2001, zmienionego niniejszym rozporządzeniem, stosuje się do świadectw refundacji wydanych do dnia 30 czerwca 2006 r.

Artykuł 8

Powiadomienia

Rozporządzenie (WE) nr 779/96 stosuje się do dnia 30 września 2006 r.

Artykuł 9

Kwoty przejściowe

1. W roku gospodarczym 2006/2007 przyznaje się państwom członkowskim kwotę przejściową cukru w wysokości 497 780 ton zgodnie z podziałem znajdującym się w załączniku II część A.

Kwota określona w akapicie pierwszym jest zastrzeżona do cukru wyprodukowanego z buraków zasianych przed dniem 1 stycznia 2006 r. Cena minimalna tych buraków, w rozumieniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 318/2006, wynosi 47,67 EUR za tonę.

2. W roku gospodarczym 2006/2007 przyznaje się państwom członkowskim kwotę przejściową izoglukozy w wysokości 126 921 ton w stanie suchym, zgodnie z podziałem znajdującym się w załączniku II część B.

3. W roku gospodarczym 2006/2007 przyznaje się państwom członkowskim kwotę przejściową na syrop inulinowy w wysokości 80 180 ton w stanie suchym, wyrażonych jako ekwiwalent cukru białego/izoglukozy, zgodnie z podziałem znajdującym się w załączniku II część C.

4. Kwoty przejściowe określone w ust. 1, 2 i 3:

a)	nie podlegają płatności tymczasowej składki restrukturyzacyjnej, określonej w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 320/2006,

b)	nie mogą korzystać z wypłaty pomocy określonej w rozporządzeniu (WE) nr 320/2006.

5. Państwa członkowskie przydzielają kwoty przejściowe, na podstawie obiektywnych kryteriów i w sposób zapewniający równe traktowanie producentów oraz uniknięcie zakłóceń rynku i konkurencji, przedsiębiorstwom produkującym cukier, izoglukozę i syrop inulinowy mającym siedzibę na ich terytorium i zatwierdzonych zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

6. Państwa członkowskie wprowadzają w życie system kontroli i podejmują wszelkie niezbędne działania w celu weryfikacji produktów określonych w ust. 1, 2 i 3, w szczególności w zakresie zgodności cukru z burakami cukrowymi zasianymi przed dniem 1 stycznia 2006.

Państwa członkowskie informują Komisję, przed dniem 15 lipca 2006 r., o podziale na przedsiębiorstwa kwot przejściowych przydzielonych w niniejszym artykule.

Państwa członkowskie informują Komisję przed dniem 31 grudnia 2006 r., o środkach kontroli, które zostały podjęte i o ich wynikach.

Artykuł 10

Tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacj i

W roku gospodarczym 2006/2007 tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacji, określone w art. 29 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 318/2006, zwiększa się o ilości określone w załączniku III.

ROZDZIAŁ II

ZMIANY ROZPORZĄDZEŃ (WE) NR 1265/2001 I (WE) NR 314/2002

Artykuł 11

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1265/2001

W rozporządzeniu (WE) nr 1265/2001 wprowadza się następujące zmiany:

do art. 11 dodaje się ustęp w następującym brzmieniu:

„5. Na prośbę zainteresowanego właściwy organ państwa członkowskiego unieważnia świadectwa refundacji, które nie zostały całkowicie wykorzystane i których data ważności nie została przekroczona. Zabezpieczenie z nim związane zwalnia się w wysokości odpowiadającej niewykorzystanej części.

Państwo członkowskie informuje Komisję, pod koniec każdego miesiąca, o ilości świadectw refundacji unieważnionych w poprzednim miesiącu, w podziale na miesiąc wydania świadectwa.”;

2)	do art. 14 dodaje się ustęp w następującym brzmieniu: „3. Świadectwo refundacji ważne jest jedynie dla produktów podstawowych, określonych w art. 1, wyprodukowanych w ramach kwoty w roku gospodarczym 2005/2006 lub poprzednich lat.”;

3)	w art. 15 dodaje się zdanie w następującym brzmieniu: „Jednakże świadectwa refundacji nie są ważne po dniu 31 sierpnia 2006 r. ”;

4)	do art. 17 dodaje się ustęp w brzmieniu: „3. Państwa członkowskie podejmują dodatkowe niezbędne środki, w szczególności w celu zapewnienia właściwego stosowania przepisów art. 14 ust. 3.”.

Artykuł 12

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 314/2002

W rozporządzeniu (WE) nr 314/2002 wprowadza się następujące zmiany:

1)	w art. 4a skreśla się ust. 5;

2)	w art. 4c ust. 1 akapit trzeci dodaje się zdanie w następującym brzmieniu: „Powiadomienie dotyczące roku 2005/2006 przekazuje się przed dniem 1 grudnia 2006 r. ”;

w art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a)	w ust. 1 dodaje się akapit w następującym brzmieniu: „W odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 kwoty i współczynniki, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), ustala się przed dniem 15 lutego 2007 r.”;

w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:

i)	w akapicie pierwszym dodaje się następujące zdanie w następującym brzmieniu: „W odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, salda te określane są przed dniem 28 lutego 2007 r. ”.

ii)	w akapicie drugim dodaje się następujące zdanie w następującym brzmieniu: „W odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006, płatności tej dokonuje przed dniem 15 kwietnia 2007 r. ”

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2006 r. Jednakże art. 1, 3, 11 ust. 3 oraz 12 ust. 1 stosują się od daty wejścia w życie.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 marca 2006 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1.

(2) Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).

(3) Dz.U. L 9 z 14.1.1982, str. 14. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2223/2000 (Dz.U. L 253 z 7.10.2000, str. 15).

(4) Dz.U. L 262 z 16.9.1981, str. 14. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 95/2002 (Dz.U. L 17 z 19.1.2002, str. 37).

(5) Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 42.

(6) Dz.U. L 29 z 2.2.2006, str. 28.

(7) Dz.U. L 205 z 31.7.2001, str. 18. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1442/2002 (Dz.U. L 212 z 8.8.2002, str. 5).

(8) Dz.U. L 219 z 14.8.2001, str. 14. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1164/2002 (Dz.U. L 170 z 29.6.2002, str. 48).

(9) Dz.U. L 208 z 19.8.2003, str. 12.

(10) Dz.U. L 50 z 21.2.2002, str. 40. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1665/2005 (Dz.U. L 268 z 13.10.2005, str. 3).

(11) Dz.U. L 106 z 30.4.1996, str. 9. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1159/2003 (Dz.U. L 162 z 1.7.2003, str. 25).

(12) Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 63.

(13) Dz.U. L 144 z 28.6.1995, str. 14. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 96/2004 (Dz.U. L 15 z 22.1.2004, str. 3).

(14) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.

ZAŁĄCZNIK I

Współczynniki, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. a)

Państwo członkowskie	Współczynniki
Belgia	0,8558
Republika Czeska	0,9043
Dania	0,8395
Niemcy	0,8370
Grecja	0,8829
Hiszpania	0,8993
Francja (kontynentalna)	0,8393
Francja (FDZ)	0,8827
Irlandia	0,8845
Włochy	0,8621
Łotwa	0,9136
Litwa	0,9141
Węgry	0,9061
Niderlandy	0,8475
Austria	0,8522
Polska	0,8960
Portugalia (kontynentalna)	0,8852
Portugalia (Azory)	0,8845
Słowenia	0,8844
Słowacja	0,8833
Finlandia	0,8841
Szwecja	0,8845
Zjednoczone Królestwo	0,8834

ZAŁĄCZNIK II

Część A: Kwoty przejściowe cukru, o których mowa w art. 9 ust. 1

Państwo członkowskie	Kwota przejściowa cukier 2006/2007 (w tonach cukru białego)
Hiszpania	324 000
Włochy	121 187
Portugalia	52 593
Ogółem	497 780

Część B: Kwoty przejściowe izoglukozy, o których mowa w art. 9 ust. 2

Państwo członkowskie	Kwota przejściowa izoglukoza 2006/2007 (w tonach substancji suchej)
Belgia	17 898
Niemcy	8 847
Grecja	3 223
Hiszpania	20 645
Francja	4 962
Włochy	5 076
Węgry	34 407
Niderlandy	2 275
Polska	6 695
Portugalia	2 479
Słowacja	10 637
Finlandia	2 968
Zjednoczone Królestwo	6 809
Ogółem	126 921

Część C: Kwoty przejściowe syropu inulinowego, o których mowa w art. 9 ust. 3

Państwo członkowskie	Kwota przejściowa syrop inulinowy 2006/2007 (w tonach substancji suchej, wyrażone jako ekwiwalent cukru białego/izoglukozy)
Belgia	53 812
Francja	6 130
Niderlandy	20 238
Ogółem	80 180

ZAŁĄCZNIK III

Tradycyjne zapotrzebowanie przejściowe na cukier do rafinacji, o którym mowa w art. 10

Państwo członkowskie	Tradycyjne zapotrzebowanie przejściowe na rafinację 2006/2007 (w tonach cukru białego)
Francja	74 157
Portugalia	72 908
Słowenia	4 896
Finlandia	14 981
Zjednoczone Królestwo	282 145
Ogółem	479 087

28.3.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 89/28

DECYZJA RADY

z dnia 27 lutego 2006 r.

w sprawie przyjęcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i Państwami Członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem w charakterze Umawiających się Stron, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych Państw do Unii Europejskiej

(2006/245/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 310, w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie drugie oraz art. 300 ust. 3 akapit drugi,

uwzględniając Akt Przystąpienia załączony do Traktatu o Przystąpieniu z 2003 r., a w szczególności jego art. 6 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W wyniku udzielonego Komisji dnia 5 maja 2003 r. upoważnienia zakończono negocjacje z Konfederacją Szwajcarską, dotyczące protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem w charakterze Umawiających się Stron, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych Państw do Unii Europejskiej.

(2)	Zgodnie z decyzją Rady z dnia 26 października 2004 r., i w związku z jego spodziewanym przyjęciem w późniejszym terminie, protokół został podpisany w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich dnia 26 października 2004 r.

(3)	Protokół powinien zostać zatwierdzony,

PRZYJMUJE NASTĘPUJĄCĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Protokół do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem w charakterze Umawiających się Stron, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych Państw do Unii Europejskiej, zostaje niniejszym zatwierdzony w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich.

Tekst protokołu załączony jest do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady, w imieniu Wspólnoty i jej Państw Członkowskich, dokunuje notyfikacji przewidzianej w art. 6 protokołu (2).

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 lutego 2006 r.

W imieniu Rady

U. PLASSNIK

Przewodniczący

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(2) Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowana przez sekretariat generalny Rady w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

PROTOKÓŁ

do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem w charakterze Umawiających się Stron Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej

KRÓLESTWO BELGII,

REPUBLIKA CZESKA,

KRÓLESTWO DANII,

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC,

REPUBLIKA ESTOŃSKA,

REPUBLIKA GRECKA,

KRÓLESTWO HISZPANII,

REPUBLIKA FRANCUSKA,

IRLANDIA,

REPUBLIKA WŁOSKA,

REPUBLIKA CYPRYJSKA,

REPUBLIKA ŁOTEWSKA,

REPUBLIKA LITEWSKA,

WIELKIE KSIĘSTWO LUKSEMBURGA,

REPUBLIKA WĘGIERSKA,

REPUBLIKA MALTY,

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW,

REPUBLIKA AUSTRII,

RZECZPOSPOLITA POLSKA,

REPUBLIKA PORTUGALSKA,

REPUBLIKA SŁOWENII,

REPUBLIKA SŁOWACKA,

REPUBLIKA FINLANDII,

KRÓLESTWO SZWECJI,

ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

dalej zwane „Państwami Członkowskimi”, reprezentowane przez Radę Unii Europejskiej, i

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA, również reprezentowana przez Radę Unii Europejskiej,

z jednej strony, oraz

KONFEDERACJA SZWAJCARSKA, (dalej zwana „Szwajcarią”),

z drugiej strony,

(dalej zwane „Umawiającymi się Stronami”),

UWZGLĘDNIAJĄC Umowę z dnia 21 czerwca 1999 r. między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (zwaną dalej „Umową”), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2002 r.;

UWZGLĘDNIAJĄC przystąpienie do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej (zwanych dalej „nowymi Państwami Członkowskimi”); mając na uwadze, że nowe Państwa Członkowskie mają stać się Umawiającymi się Stronami Umowy;

MAJĄC NA UWADZE, że nowe Państwa Członkowskie mają stać się Umawiającymi się Stronami Umowy;

ZWAŻYWSZY, iż Akt Przystąpienia przyznaje Radzie Unii Europejskiej uprawnienia do zawarcia w imieniu Państw Członkowskich Unii Europejskiej protokołu w sprawie przystąpienia nowych Państw Członkowskich do Umowy;

UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1. Nowe Państwa Członkowskie niniejszym stają się Umawiającymi się Stronami Umowy.

2. Od momentu wejścia w życie niniejszego Protokołu postanowienia Umowy są wiążące dla nowych Państw Członkowskich tak samo jak dla obecnych Umawiających się Stron wymienionej Umowy na warunkach i zasadach określonych w niniejszym Protokole.

Artykuł 2

W treści Umowy i w jej załączniku I wprowadzone zostają następujące dostosowania:

Wykaz Umawiających się Stron Umowy otrzymuje następujące brzmienie:

„Wspólnota Europejska,

Królestwo Belgii,

Republika Czeska,

Królestwo Danii,

Republika Federalna Niemiec,

Republika Estońska,

Republika Grecka,

Królestwo Hiszpanii,

Republika Francuska,

Irlandia,

Republika Włoska,

Republika Cypryjska,

Republika Łotewska,

Republika Litewska,

Wielkie Księstwo Luksemburga,

Republika Węgierska,

Republika Malty,

Królestwo Niderlandów,

Republika Austrii,

Rzeczpospolita Polska,

Republika Portugalska,

Republika Słowenii,

Republika Słowacka,

Republika Finlandii,

Królestwo Szwecji,

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

z jednej strony, oraz

Konfederacja Szwajcarska,

z drugiej strony,”;

W art. 10 Umowy dodaje się następujące ustępy:

„1a. Do dnia 31 maja 2007 r. Szwajcaria może utrzymać limity ilościowe w zakresie dostępu pracowników najemnych zatrudnionych w Szwajcarii oraz dla osób pracujących na własny rachunek będących obywatelami Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej w odniesieniu do następujących dwóch kategorii pobytu: pobyt przez okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok, oraz pobyt przez okres równy lub przekraczający jeden rok. Na pobyt krótszy niż cztery miesiące nie ma żadnych ograniczeń ilościowych.

Przed upływem okresu przejściowego wymienionego powyżej Wspólny Komitet dokona przeglądu funkcjonowania okresu przejściowego stosowanego wobec obywateli nowych Państw Członkowskich na podstawie sprawozdania Szwajcarii. Po zakończeniu przeglądu, nie później niż pod koniec okresu wymienionego powyżej, Szwajcaria powiadomi Wspólny Komitet o tym, czy będzie nadal stosować limity ilościowe wobec pracowników zatrudnionych w Szwajcarii. Szwajcaria może nadal stosować wymienione środki do dnia 31 maja 2009 r. W razie braku takiego powiadomienia, okres przejściowy wygasa w dniu 31 maja 2007 r.

Po upływie okresu przejściowego określonego w niniejszym ustępie, wszelkie limity ilościowe mające zastosowanie do obywateli Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej zostają zniesione. Wymienione Państwa Członkowskie są uprawnione do wprowadzenia na takie same okresy takich samych ograniczeń ilościowych względem obywateli szwajcarskich.”

„2a. Szwajcaria oraz Republika Czeska, Republika Estońska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Węgierska, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii oraz Republika Słowacka mogą utrzymać do dnia 31 maja 2007 r., w odniesieniu do pracowników jednej z tych Umawiających się Stron zatrudnionych na ich terytorium, kontrole priorytetu pracowników zintegrowanych z regularnym rynkiem pracy oraz wynagrodzeń i warunków pracy mających zastosowanie do obywateli danej Umawiającej się Strony. Te same kontrole mogą być utrzymane względem osób świadczących usługi w następujących czterech sektorach: działalność usługowa związana z ogrodnictwem, budownictwo, łącznie z pokrewnymi branżami, działalność detektywistyczna i ochroniarska, sprzątanie i czyszczenie obiektów (odpowiednio kody NACE (1) 01.41; 45.1 do 4; 74.60; 74.70), o których mowa w art. 5 ust. 1 Umowy. Szwajcaria w okresach przejściowych wymienionych w ust. 1a, 2a, 3a i 4a przyznaje pierwszeństwo dostępu do własnego rynku pracy pracownikom będącym obywatelami nowych Państw Członkowskich przed pracownikami będącymi obywatelami krajów niebędących członkami UE ani EFTA. Kontrole priorytetu pracowników zintegrowanych z regularnym rynkiem pracy nie mają zastosowania do osób świadczących usługi zliberalizowane na mocy specjalnej umowy między Umawiającymi się Stronami w sprawie świadczenia usług (włącznie z Porozumieniem w sprawie niektórych aspektów zamówień rządowych w zakresie, w jakim obejmują one świadczenia usług). W tym samym okresie mogą być utrzymane wymogi dotyczące kwalifikacji w zakresie wydawania zezwoleń na pobyt krótszy niż cztery miesiące (2) jak również wobec osób świadczących usługi w czterech wyżej wymienionych sektorach, o których mowa w art. 5 ust. 1 Umowy.

W terminie do 31 maja 2007 r. Wspólny Komitet dokona przeglądu funkcjonowania środków przejściowych zawartych w niniejszym ustępie na podstawie sprawozdania sporządzonego przez każdą z Umawiających się Stron wprowadzających wymienione środki w życie. Po zakończeniu przeglądu, najpóźniej do 31 maja 2007 r., Umawiająca się Strona, która wprowadziła w życie środki przejściowe zawarte w niniejszym ustępie oraz powiadomiła Wspólny Komitet o zamiarze dalszego stosowania takich środków przejściowych będzie mogła je nadal stosować do 31 maja 2009 r. W razie braku takiego powiadomienia, okres przejściowy wygasa w dniu 31 maja 2007 r.

Po upływie okresu przejściowego określonego w niniejszym ustępie wszelkie ograniczenia, o których mowa powyżej w niniejszym ustępie, zostają zniesione.

(1) NACE: Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.U. L 293 z 24.10.1990, str. 1), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 29/2002 z dnia 19 grudnia 2001 r. (Dz.U. L 6 z 10.1.2002, str. 3)."

(2) Pracownicy mogą składać wnioski o krótkoterminowe zezwolenia na pobyt w ramach limitów wymienionych w ust. 3a, nawet na okres krótszy niż cztery miesiące.” "

„3a. Wraz z wejściem w życie Protokołu do niniejszej Umowy odnoszącego się do udziału w charakterze Umawiających się Stron nowych Państw Członkowskich wymienionych poniżej oraz do końca okresu wymienionego w ust. 1a, Szwajcaria zarezerwuje corocznie (pro rata temporis), w ramach swojego ogólnego limitu dla państw trzecich, minimalną liczbę wydawanych nowych zezwoleń na pobyt (3) dla pracowników najemnych zatrudnionych w Szwajcarii i osób pracujących na własny rachunek będących obywatelami Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej, zgodnie z następującym harmonogramem:

Do	Liczba zezwoleń na pobyt na okres równy lub przekraczający jeden rok	Liczba zezwoleń na pobyt na okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok
31 maja 2005 r.	900	9 000
31 maja 2006 r.	1 300	12 400
31 maja 2007 r.	1 700	15 800
31 maja 2008 r.	2 200	19 200
31 maja 2009 r.	2 600	22 600

(3) Zezwolenia te będą przyznawane obok limitów wymienionych w art. 10 Umowy zarezerwowanych dla pracowników najemnych i osób pracujących na własny rachunek, będących obywatelami Państw Członkowskich w momencie podpisania Umowy (21 czerwca 1999 r.) lub obywatelami Republiki Cypryjskiej lub Republiki Malty. Zezwolenia te również obowiązują obok zezwoleń przyznawanych na podstawie istniejących umów dwustronnych dotyczących wymiany stażystów.” "

„4a. Po upływie okresu wymienionego w ust. 1a i w niniejszym ustępie oraz przez okres do 12 lat od daty wejścia w życie Umowy, zastosowanie mają postanowienia art. 10 ust. 4 Umowy.

W przypadku pojawienia się poważnych zakłóceń na rynku pracy bądź ich groźby, Szwajcaria i każde z nowych Państw Członkowskich, które wprowadziło w życie środki przejściowe, powiadamia o tych okolicznościach Wspólny Komitet w terminie do 31 maja 2009 r. W takim przypadku kraj powiadamiający może nadal stosować środki opisane w ust. 1a, 2a i 3a w okresie do 30 kwietnia 2011 r. w odniesieniu do pracowników zatrudnionych na jego terytorium. W takiej sytuacji roczna liczba zezwoleń na pobyt, o której mowa w ust. 1a, jest następująca:

Do	Liczba zezwoleń na pobyt na okres równy lub przekraczający jeden rok	Liczba zezwoleń na pobyt na okres przekraczający cztery miesiące, lecz krótszy niż jeden rok
31 maja 2010 r.	2 800	26 000
30 kwietnia 2011 r.	3 000	29 000

4b. W przypadku gdy na Malcie możliwe jest wystąpienie lub też występują zakłócenia na krajowym rynku pracy, które stanowią poważne zagrożenie dla poziomu życia lub poziomu zatrudnienia w danym regionie lub zawodzie, oraz gdy Malta podejmie decyzję o powołaniu się na postanowienia zawarte w rozdziale 2 „Swoboda przepływu osób” załącznika XI do Aktu Przystąpienia, wówczas środki ograniczające podjęte przez Maltę wobec reszty Państw Członkowskich UE mogą również być zastosowane do Szwajcarii. W takim przypadku Szwajcaria jest uprawniona do podjęcia równoważnych wzajemnych środków wobec Malty.

Malta i Szwajcaria mogą podjąć decyzję o zastosowaniu wymienionej procedury do 30 kwietnia 2011 r.”

„5a. Postanowienia przejściowe określone w ust. 1a, 2a, 3a, 4a i 4b, w szczególności postanowienia ust. 2a dotyczące priorytetu pracowników zintegrowanych z regularnym rynkiem pracy oraz kontroli wynagrodzeń i warunków pracy nie mają zastosowania do pracowników najemnych i osób pracujących na własny rachunek, które w momencie wejścia w życie niniejszego Protokołu do niniejszej Umowy odnoszącego się do udziału w charakterze Umawiających się Stron nowych Państw Członkowskich wymienionych we wspomnianym ustępie, są upoważnione do prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Umawiających się Stron. Osoby takie w szczególności korzystają z mobilności zawodowej i geograficznej.

Posiadacze zezwoleń na pobyt ważnych przez okres krótszy niż rok są uprawnieni do odnowienia swoich zezwoleń; nie można w odniesieniu do tych osób powoływać się na wyczerpanie limitów ilościowych. Posiadacze zezwoleń na pobyt ważnych przez okres równy lub przekraczający jeden rok są automatycznie uprawnieni do przedłużenia zezwoleń. Tacy pracownicy najemni i osoby pracujące na własny rachunek korzystają z praw do swobodnego przepływu przyznanych osobom zamieszkałym na stałe, na mocy postanowień podstawowych niniejszej Umowy, a w szczególności art. 7 Umowy, od momentu jej wejścia w życie.”

c)	w art. 27 ust. 2 załącznika I do Umowy odniesienie do art. 10 ust. 2 zastępuje się odniesieniem do art. 10 ust. 2, 2a, 4a i 4b.

Artykuł 3

W drodze odstępstwa od art. 25 załącznika I do Umowy zastosowanie mają okresy przejściowe określone w załączniku I do niniejszego Protokołu.

Artykuł 4

Niniejszy Protokół stanowi integralną część Umowy.

Artykuł 5

Załączniki I, II i III do Umowy są zmienione zgodnie z załącznikami I, II i III do niniejszego Protokołu stanowiącymi integralną część niniejszego Protokołu.

Artykuł 6

1. Niniejszy Protokół zostaje ratyfikowany i zatwierdzony przez Radę Unii Europejskiej w imieniu Państw Członkowskich i Wspólnoty Europejskiej oraz przez Konfederację Szwajcarską zgodnie z ich własnymi procedurami.

2. Rada Unii Europejskiej i Konfederacja Szwajcarska notyfikują sobie wzajemnie zakończenie tych procedur.

Artykuł 7

Niniejszy Protokół wchodzi w życie w pierwszym dniu pierwszego miesiąca po dacie złożenia ostatniego dokumentu zatwierdzenia.

Artykuł 8

Niniejszy Protokół obowiązuje przez taki sam okres i na tych samych warunkach, co Umowa.

Artykuł 9

1. Niniejszy Protokół, jak również załączone do niego Deklaracje, sporządzone są w dwóch egzemplarzach w języku angielskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każda z tych wersji jest na równi autentyczna.

2. Maltańska wersja językowa niniejszego Protokołu zostaje uwierzytelniona przez Umawiające się Strony na podstawie wymiany listów. Jest również autentyczna, w taki sam sposób jak w odniesieniu do języków, o których mowa w ust. 1.

3. Umowa, jak również załączone do niej Deklaracje sporządzone w języku czeskim, estońskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, słowackim, słoweńskim i węgierskim zostają uwierzytelnione przez Umawiające się Strony na podstawie wymiany listów. Te wersje językowe są także na równi autentyczne.

Hecho en Luxemburgo, el veintiséis de octubre de dos mil cuatro.

V Lucemburku dne dvacátého šestého října dva tisíce čtyři.

Udfærdiget i Luxembourg den seksogtyvende oktober to tusind og fire.

Geschehen zu Luxemburg am sechsundzwanzigsten Oktober zweitausendundvier.

Kahe tuhande neljanda aasta oktoobrikuu kahekümne kuuendal päeval Luxembourgis.

'Εγινε στo Λουξεμβούργο, στις είκοσι έξι Οκτωβρίου δύο χιλιάδες τέσσερα.

Done at Luxembourg on the twenty-sixth day of October in the year two thousand and four.

Fait à Luxembourg, le vingt-six octobre deux mille quatre.

Fatto a Lussemburgo, addì ventisei ottobre duemilaquattro.

Luksemburgā, divi tūkstoši ceturtā gada divdesmit sestajā oktobrī.

Priimta du tūkstančiai ketvirtų metų spalio dvidešimt šeštą dieną Liuksemburge.

Kelt Luxembourgban, a kettőezer-negyedik év október havának huszonhatodik napján.

Magħmula fil-Lussemburgu fis-sitta u għoxrin jum ta' Ottubru tas-sena elfejn u erbgħa.

Gedaan te Luxemburg, de zesentwintigste oktober tweeduizendvier.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia dwudziestego szóstego października roku dwa tysiące czwartego.

Feito no Luxemburgo, em vinte e seis de Outubro de dois mil e quatro.

V Luxemburgu dvadsiateho šiesteho októbra dvetisícštyri.

V Luxembourgu, dne šestindvajsetega oktobra leta dva tisoč štiri.

Tehty Luxemburgissa kahdentenakymmenentenäkuudentena päivänä lokakuuta vuonna kaksituhattaneljä.

Som skedde i Luxemburg den tjugosjätte oktober tjugohundrafyra.

Por los Estados miembros

Za členské státy

For medlemsstaterne

Für die Mitgliedstaaten

Liikmesriikide nimel

Για τα κράτη μέλη

For the Member States

Pour les États membres

Per gli Stati membri

Dalībvalstu vārdā

Valstybių narių vardu

A tagállamok részéről

Għall-Istati Membri

Voor de lidstaten

W imieniu Państw Członkowskich

Pelos Estados-Membros

Za členské štáty

Za države članice

Jäsenvaltioiden puolesta

På medlemsstaternas vägnar

Por Ia Comunidad Europea

Za Evropské společenství

For Det Europæiske Fællesskab

Für die Europäische Gemeinschaft

Euroopa Ühenduse nimel

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα

For the European Community

Pour la Communauté européenne

Per la Comunità europea

Eiropas Kopienas vārdā

Europos bendrijos vardu

az Európai Közösség részéről

Għall-Komunità Ewropea

Voor de Europese Gemeenschap

W imieniu Wspólnoty Europejskiej

Pela Comunidade Europeia

Za Európske spoločenstvo

za Evropsko skupnost

Euroopan yhteisön puolesta

På Europeiska gemenskapens vägnar

Für die Schweizerische Eidgenossenschaft

Pour la Confédération suisse

Per la Confederazione svizzera

ZAŁĄCZNIK I

ŚRODKI PRZEJŚCIOWE W ZAKRESIE ZAKUPU GRUNTÓW I „DRUGICH DOMÓW”

1. Republika Czeska

Republika Czeska może utrzymać w mocy przez okres pięciu lat od daty przystąpienia do UE przepisy zawarte w Ustawie prawo dewizowe nr 219/1995 Sb., z późniejszymi zmianami, w sprawie nabywania „drugich domów” przez obywateli szwajcarskich niebędących rezydentami Republiki Czeskiej oraz przez spółki utworzone zgodnie z prawem szwajcarskim, nieposiadające siedziby ani oddziału lub przedstawicielstwa na terytorium Republiki Czeskiej.

Republika Czeska może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty przystąpienia do UE przepisy zawarte w Ustawie prawo dewizowe nr 219/1995 Sb., z późniejszymi zmianami, Ustawie nr 229/1991 Sb., w sprawie uporządkowania stosunków własności gruntów i pozostałych nieruchomości rolnych, oraz w Ustawie nr 95/1999 Sb. w sprawie warunków dotyczących przekazywania przez państwo praw własności gruntów rolnych i leśnych na rzecz innych podmiotów w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych przez obywateli szwajcarskich i przez spółki utworzone na mocy prawa szwajcarskiego niemające siedziby ani niezarejestrowane w Republice Czeskiej. Bez uszczerbku dla innych postanowień niniejszego punktu 1, obywatel szwajcarski nie może być w żadnym razie traktowany w sposób mniej korzystny w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych niż w dniu podpisania Protokołu ani nie może być traktowany w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatel państwa trzeciego.

Rolnicy indywidualni będący obywatelami szwajcarskimi, którzy zamierzają prowadzić działalność i mieszkać w Republice Czeskiej, nie podlegają postanowieniom lit. b) ani żadnym innym procedurom poza tymi, które obowiązują obywateli Republiki Czeskiej.

Ogólny przegląd tych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku od daty przystąpienia Republiki Czeskiej do UE. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w lit. a).

Jeżeli Republika Czeska wprowadzi warunki dotyczące nabywania nieruchomości w Republice Czeskiej przez nierezydentów w okresie przejściowym, warunki te opierać się będą na przejrzystych, obiektywnych, trwałych i publicznych kryteriach. Wymienione kryteria stosowane są w sposób niedyskryminacyjny i nie wprowadzają rozróżnień między obywatelami czeskimi i szwajcarskimi.

Jeżeli istnieją wystarczające dowody stwierdzające, iż z dniem zakończenia okresu przejściowego wystąpią poważne zakłócenia lub też istnieje groźba ich wystąpienia na rynku gruntów rolnych w Republice Czeskiej, Wspólny Komitet, na wniosek Republiki Czeskiej, podejmie decyzję o przedłużeniu okresu przejściowego o maksymalnie trzy lata.

2. Estonia

Estonia może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty przystąpienia do UE swoje ustawodawstwo obowiązujące w momencie podpisywania niniejszego Protokołu w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych przez obywateli szwajcarskich i przez spółki utworzone na mocy prawa szwajcarskiego i nieposiadające siedziby, niezarejestrowane ani nieposiadające lokalnego oddziału lub przedstawicielstwa w Estonii. Obywatel szwajcarski nie może być w żadnym razie traktowany w sposób mniej korzystny, w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych niż w dniu podpisania niniejszego Protokołu ani nie może być traktowany w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatel państwa trzeciego. Zgodnie z tym ustawodawstwem Estonia przyjęła Ustawę o ograniczeniach w nabywaniu nieruchomości oraz Zmiany do ustawy o reformie gruntów z 12 lutego 2003 r.

Obywatele szwajcarscy zamierzający prowadzić działalność jako rolnicy indywidualni i zamieszkać w Estonii, którzy nieprzerwanie od co najmniej trzech lat legalnie zamieszkują i prowadzą działalność rolniczą w Estonii, nie podlegają postanowieniom lit. a) ani żadnym innym procedurom poza tymi, które obowiązują obywateli Estonii.

Ogólny przegląd tych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku od daty przystąpienia Estonii do UE. W tym celu Komisja przedłoży sprawozdanie Wspólnemu Komitetowi. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w lit. a).

Jeżeli istnieją wystarczające dowody potwierdzające, iż po wygaśnięciu okresu przejściowego wystąpią poważne zakłócenia lub ryzyko ich powstania na rynku gruntów rolnych w Estonii, Wspólny Komitet, na wniosek Estonii, podejmie decyzję o przedłużeniu okresu przejściowego o maksymalnie trzy lata.

3. Cypr

Cypr może utrzymać przez okres pięciu lat od daty przystąpienia do UE swoje ustawodawstwo obowiązujące na dzień 31 grudnia 2000 r. w sprawie nabywania „drugich domów”.

Zgodnie z Ustawą o nabywaniu nieruchomości (cudzoziemcy) Cap. 109 oraz jej nowelizacjami nr 52/69, 55/72 i 50/90, nabywanie nieruchomości na Cyprze przez osoby nie będące Cypryjczykami wymaga zgody Rady Ministrów. Do wydawania zgody w jej imieniu Rada Ministrów upoważniła dyrektorów regionalnych. Jeżeli dana nieruchomość przekracza 2 donumy (1 donum = 1 338 m2) zgoda może być udzielona jedynie w przypadku nabywania nieruchomości do następujących celów:

a)	na główny dom lub „drugi dom” o powierzchni gruntu nieprzekraczającej 3 donumy,

b)	na lokal zawodowy lub handlowy,

c)	na działalność przemysłową w sektorach uznanych za korzystne dla gospodarki cypryjskiej.

Powyższa ustawa została znowelizowana Ustawą z 2003 r. nr 54(I)/2003 o nabywaniu nieruchomości (cudzoziemcy) (nowelizacja). Nowa ustawa nie nakłada ograniczeń na obywateli UE i spółki zarejestrowane w UE przy nabywaniu nieruchomości związanych z głównym domem i zagraniczną inwestycją bezpośrednią, bądź przy nabywaniu nieruchomości przez agentów nieruchomości i deweloperów z UE. Jeśli chodzi o nabywanie „drugiego domu”, ustawa przewiduje, że przez okres pięciu lat po przystąpieniu Cypru do UE obywatele UE niezamieszkujący na stałe na Cyprze i spółki zarejestrowane w UE nieposiadające siedziby, centralnej administracji lub głównego biura na Cyprze, nie mogą nabywać nieruchomości, aby wykorzystać je w charakterze „drugiego domu” bez uprzedniej zgody Rady Ministrów, która przekazała swoje uprawnienia dyrektorom regionalnym, jak wspomniano powyżej.

4. Łotwa

Łotwa może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty przystąpienia do UE przepisy zawarte w Ustawie o zmianach ustawy o prywatyzacji gruntów rolnych (obowiązującej od 14 kwietnia 2003 r.) w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych przez obywateli szwajcarskich i przez spółki utworzone na mocy prawa szwajcarskiego i nieposiadające siedziby, niezarejestrowane ani nieposiadające lokalnego oddziału lub przedstawicielstwa na Łotwie. Obywatel szwajcarski nie może być w żadnym razie traktowany w sposób mniej korzystny, w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych, niż w dniu podpisania Protokołu ani nie może być traktowany w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatel państwa trzeciego.

Ogólny przegląd tych środków przejściowych zostanie przeprowadzony przed upływem trzeciego roku od daty podpisania niniejszego Protokołu. W tym celu Komisja przedłoży sprawozdanie Wspólnemu Komitetowi. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w lit. a).

Jeżeli istnieją wystarczające dowody potwierdzające, iż po wygaśnięciu okresu przejściowego wystąpią poważne zakłócenia lub ryzyko ich powstania na rynku gruntów rolnych na Łotwie, Wspólny Komitet, na wniosek Łotwy, podejmie decyzję o przedłużeniu okresu przejściowego o maksymalnie trzy lata.

5. Litwa

Litwa może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty przystąpienia do UE swoje ustawodawstwo obowiązujące w momencie podpisania niniejszego Protokołu w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych przez obywateli szwajcarskich i przez spółki utworzone na mocy prawa szwajcarskiego, nieposiadające siedziby, niezarejestrowane ani nieposiadające lokalnego oddziału lub przedstawicielstwa na Litwie. Obywatel szwajcarski nie może być w żadnym razie traktowany w sposób mniej korzystny, w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych, niż w dniu podpisania Protokołu ani nie może być traktowany w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatel państwa trzeciego. Zgodnie z tymi przepisami szwajcarscy obywatele i osoby prawne, jak również organizacje utworzone w Szwajcarii i nieposiadające statusu osoby prawnej, lecz uprawnione do czynności cywilnych określonych w prawie szwajcarskim, nie mogą nabywać gruntów rolnych i leśnych przed upływem siedmioletniego okresu przejściowego określonego w Traktacie o Przystąpieniu Republiki Litewskiej do Unii Europejskiej.

Obywatele szwajcarscy zamierzający prowadzić działalność jako rolnicy indywidualni i zamieszkać na Litwie, którzy nieprzerwanie od co najmniej trzech lat legalnie zamieszkują i prowadzą działalność rolniczą na Litwie, nie podlegają postanowieniom lit. a) ani żadnym innym procedurom poza tymi, które obowiązują obywateli Litwy.

Ogólny przegląd tych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku od daty przystąpienia Litwy do UE. W tym celu Komisja przedłoży sprawozdanie Wspólnemu Komitetowi. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w lit. a).

Jeżeli istnieją wystarczające dowody potwierdzające, iż po wygaśnięciu okresu przejściowego wystąpią poważne zakłócenia lub ryzyko ich powstania na rynku gruntów rolnych na Litwie, Wspólny Komitet, na wniosek Litwy, podejmie decyzję o przedłużeniu okresu przejściowego o maksymalnie trzy lata.

6. Węgry

Węgry mogą utrzymać w mocy przez okres pięciu lat od daty przystąpienia do UE swoje ustawodawstwo zawarte w Ustawie LV z 1994 r. o gruntach rolnych, wraz ze zmianami, w odniesieniu do nabywania „drugich domów”.

Obywatele szwajcarscy, którzy nieprzerwanie od co najmniej czterech lat legalnie zamieszkują na Węgrzech, nie podlegają postanowieniom lit. a) ani żadnym innym zasadom i procedurom poza tymi, które obowiązują obywateli Węgier. W okresie przejściowym Węgry stosują procedury udzielania zezwoleń na nabywanie „drugich domów” oparte na obiektywnych, trwałych, przejrzystych i publicznych kryteriach. Wymienione kryteria są stosowane w sposób niedyskryminacyjny i nie wprowadzają rozróżnienia między obywatelami szwajcarskimi zamieszkałymi na Węgrzech.

Węgry mogą utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty przystąpienia do UE zakazy zawarte w Ustawie LV z 1994 r. o gruntach rolnych, wraz ze zmianami, w zakresie nabywania gruntów rolnych przez osoby fizyczne niemieszkające na Węgrzech ani niebędące obywatelami Węgier i przez osoby prawne.

Obywatele szwajcarscy zamierzający prowadzić działalność jako rolnicy indywidualni i którzy nieprzerwanie od co najmniej trzech lat legalnie zamieszkują i prowadzą działalność rolniczą na Węgrzech, nie podlegają postanowieniom lit. c) ani żadnym innym zasadom i procedurom poza tymi, które obowiązują obywateli Węgier.

Ogólny przegląd tych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku od daty przystąpienia Węgier do UE. W tym celu Komisja przedłoży sprawozdanie Wspólnemu Komitetowi. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w lit. c).

Jeżeli Węgry zastosują procedury udzielania zezwoleń na nabywanie gruntów rolnych w okresie przejściowym, procedury te będą oparte na obiektywnych, trwałych, przejrzystych i publicznych kryteriach. Wymienione kryteria są stosowane w sposób niedyskryminacyjny.

Jeżeli istnieją wystarczające dowody stwierdzające, iż po zakończeniu okresu przejściowego wystąpią poważne zakłócenia lub też istnieje groźba ich wystąpienia na rynku gruntów rolnych na Węgrzech, Wspólny Komitet, na wniosek Węgier, podejmie decyzję o przedłużeniu okresu przejściowego o maksymalnie trzy lata.

7. Malta

Nabywanie nieruchomości na wyspach maltańskich reguluje Ustawa o nieruchomościach (nabywanie przez nierezydentów) (Cap. 246 Ustaw maltańskich). Ustawa ta przewiduje, że:

(1)

Obywatel Szwajcarii może nabyć nieruchomość na Malcie w celu wykorzystania jej w charakterze domu (niekoniecznie głównego), pod warunkiem że osoba taka nie posiada już innego domu na Malcie. Zakup taki nie wymaga, by dana osoba posiadała prawo pobytu na Malcie, jednakże podlega zezwoleniu, którego (z nielicznymi wyjątkami określonymi w ustawodawstwie) nie można odmówić, jeżeli wartość nieruchomości przekracza kwotę ustalaną co roku na podstawie wskaźnika (aktualnie 30 tys. Lm za mieszkanie i 50 tys. Lm za dom).

(2)	Obywatel szwajcarski może również w dowolnym czasie ustanowić swój główny dom na Malcie zgodnie z odpowiednim prawem krajowym. Opuszczenie Malty nie oznacza obowiązku zbycia własności nabytej jako główny dom.

Obywatele Szwajcarii, którzy nabywają nieruchomości w specjalnych obszarach ustanowionych ustawą (zazwyczaj obszary wchodzące w skład projektów odnowy miast) nie muszą posiadać zezwolenia na zakup, ani nie podlegają ograniczeniom co do liczby, sposobu wykorzystania czy wartości takich nabywanych nieruchomości.

8. Polska

Polska może utrzymać w mocy przez okres pięciu lat od daty przystąpienia do UE swoje ustawodawstwo obowiązujące w momencie podpisania niniejszego Protokołu w zakresie nabywania „drugich domów”. Zgodnie z tym ustawodawstwem obywatel szwajcarski musi spełnić wymagania określone w Ustawie z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. z 1996 r., Nr 54, poz. 245 z późn. zm.), wraz z późniejszymi zmianami.

Obywatele szwajcarscy, którzy nieprzerwanie od co najmniej czterech lat legalnie zamieszkują w Polsce, nie podlegają postanowieniom lit. c) w zakresie nabywania „drugich domów” ani żadnym innym procedurom poza tymi, które obowiązują obywateli Polski.

Polska może utrzymać w mocy przez okres dwunastu lat od daty przystąpienia do UE swoje ustawodawstwo obowiązujące w zakresie nabywania nieruchomości rolnych i leśnych. Szwajcarscy obywatele ani podmioty prawne utworzone na mocy prawa szwajcarskiego nie mogą być w żadnym razie traktowani w sposób mniej korzystny, w zakresie nabywania nieruchomości rolnych i leśnych, niż w dniu podpisania Protokołu. Zgodnie z tym ustawodawstwem szwajcarski obywatel musi spełnić wymagania określone w Ustawie z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. z 1996 r., Nr 54, poz. 245 z późn. zm.), wraz z późniejszymi zmianami.

Obywatele szwajcarscy zamierzający prowadzić działalność jako rolnicy indywidualni, którzy nieprzerwanie od co najmniej trzech lat legalnie zamieszkują i dzierżawią grunt w Polsce jako osoby fizyczne lub prawne, nie podlegają od dnia przystąpienia postanowieniom lit. c) ani żadnym innym procedurom poza tymi, które obowiązują obywateli Polski w zakresie nabywania nieruchomości rolnych i leśnych. W województwach warmińsko-mazurskim, pomorskim, kujawsko-pomorskim, zachodniopomorskim, lubuskim, dolnośląskim, opolskim i wielkopolskim okres zamieszkiwania i dzierżawy wskazany w poprzednim zdaniu jest przedłużony do lat siedmiu. Okres dzierżawy poprzedzający nabycie gruntu obliczany jest indywidualnie dla każdego obywatela szwajcarskiego, który dzierżawi grunt w Polsce, od daty pewnej pierwotnej umowy dzierżawy. Rolnicy indywidualni, którzy dzierżawią grunty nie jako osoby fizyczne, lecz jako osoby prawne, mogą przenosić prawa przysługujące osobie prawnej wynikające z umowy dzierżawy na siebie jako osoby fizyczne. Przy obliczaniu okresu dzierżawy poprzedzającego prawo nabycia zalicza się okres dzierżawy na podstawie umów zawartych jako osoby prawne. Umowy dzierżawy zawarte z osobami fizycznymi mogą być opatrzone datą pewną retroaktywnie, w wyniku czego zaliczany będzie cały okres dzierżawy wynikający z umów z datą pewną. Nie zostają wyznaczone ostateczne terminy dla rolników indywidulanych na przekształcenie ich obecnie obowiązujących umów dzierżawy w umowy zawarte przez nich jako osoby fizyczne ani w pisemne umowy z datą pewną. Procedura przekształcania umów dzierżawy jest przejrzysta i w żadnych okolicznościach nie stanowi nowej przeszkody.

Ogólny przegląd tych środków przejściowych zostanie przeprowadzony w trzecim roku od daty przystąpienia Polski do UE. W tym celu Komisja przedłoży sprawozdanie Wspólnemu Komitetowi. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w lit. a).

Podczas okresu przejściowego Polska stosuje ustanowioną prawem procedurę zezwoleń, która zapewnia, by wydawanie zezwoleń na nabywanie nieruchomości w Polsce opierało się na przejrzystych, obiektywnych, trwałych i publicznych kryteriach. Wymienione kryteria są stosowane w sposób niedyskryminacyjny.

9. Słowenia

Jeżeli przed upływem okresu maksymalnie siedmiu lat od daty przystąpienia Słowenii do UE, na rynku nieruchomości pojawią się poważne trudności, mogące trwać lub spowodować istotne pogorszenie sytuacji na rynku nieruchomości na danym obszarze, Słowenia może zwrócić się o wydanie zgody na podjęcie środków ochronnych w celu poprawy sytuacji na rynku nieruchomości.

Na wniosek Słowenii, Wspólny Komitet w trybie pilnym ustali środki ochronne, jakie uzna za niezbędne, określając warunki i sytuacje, w których mają być one wprowadzone w życie.

W razie poważnych trudności na rynku nieruchomości i na wyraźny wniosek Słowenii, Wspólny Komitet podejmuje działania w ciągu pięciu dni roboczych od dnia otrzymania wniosku wraz z załączonymi stosownymi informacjami na temat panującej sytuacji. W ten sposób ustalone środki mają zastosowanie ze skutkiem natychmiastowym i uwzględniają interesy wszystkich zainteresowanych stron.

Środki dopuszczone na podstawie lit. b) mogą obejmować odstępstwa od postanowień niniejszej Umowy w takim zakresie i na takie okresy, jakie będą niezbędne dla uzyskania celów, o których mowa w lit. a).

10. Słowacja

Słowacja może utrzymać w mocy przez okres siedmiu lat od daty przystąpienia do UE swoje ustawodawstwo dotyczące nabywania gruntów rolnych i leśnych przez nierezydentów. Zgodnie z tym ustawodawstwem (nierezydent może nabyć prawo własności nieruchomości położonej w Republice Słowackiej za wyjątkiem gruntu rolnego i leśnego. Nierezydent nie może nabyć prawa własności nieruchomości, których nabywanie podlega ograniczeniom wynikającym ze szczególnych przepisów zawartych w Ustawie prawo dewizowe nr 202/1995, wraz z późniejszymi zmianami).

Obywatel szwajcarski nie może być w żadnym razie traktowany w sposób mniej korzystny w zakresie nabywania gruntów rolnych i leśnych, niż w dniu podpisania niniejszego Protokołu ani nie może być traktowany w sposób bardziej restrykcyjny niż obywatel państwa trzeciego.

Obywatele szwajcarscy zamierzający prowadzić działalność jako rolnicy indywidualni i którzy nieprzerwanie od co najmniej trzech lat legalnie zamieszkują i wykonują działalność rolniczą na Słowacji, nie podlegają postanowieniom lit. b) ani żadnym innym procedurom poza tymi, które obowiązują obywateli Słowacji.

Ogólny przegląd tych środków przejściowych zostanie przeprowadzony przed upływem trzeciego roku od daty przystąpienia Słowacji do UE. W tym celu Komisja przedłoży sprawozdanie Wspólnemu Komitetowi. Wspólny Komitet może podjąć decyzję o skróceniu lub zakończeniu okresu przejściowego wskazanego w lit. a).

Jeżeli w okresie przejściowym Słowacja wprowadzi procedury zezwoleń na nabywanie nieruchomości na Słowacji przez nierezydentów, będą one oparte na przejrzystych, obiektywnych, trwałych i publicznych kryteriach. Kryteria te są stosowane w sposób niedyskryminacyjny i nie wprowadzają rozróżnień między obywatelami słowackimi i szwajcarskimi.

Jeżeli istnieją wystarczające dowody stwierdzające, iż po zakończeniu okresu przejściowego wystąpią poważne zakłócenia lub też istnieje groźba ich wystąpienia na rynku gruntów rolnych na Słowacji, Wspólny Komitet, na wniosek Słowacji, podejmie decyzję o przedłużeniu okresu przejściowego o maksymalnie trzy lata.

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku II do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, i Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób wprowadza się następujące zmiany:

W tytule „Sekcja A: Akty prawne, do których stosuje się odniesienie” w pkt 1 „Rozporządzenie (EWG) nr 1408/71” po słowach „301 R 1386: rozporządzenie (WE) nr 1386/2001 ...” dodaje się następujący tekst:

„12003 TN 02/02/A: Akt dotyczący warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, z dnia 16 kwietnia 2003 r. ”;

W pozycji „Do celów niniejszej Umowy, rozporządzenie dostosowuje się w sposób następujący:”, w pkt 1 sekcji A załącznika II do Umowy wprowadza się następujące zmiany:

w lit. i), dotyczącej załącznika III, część A, dodaje się następujący tekst pod ostatnim zapisem: „Szwecja – Szwajcaria”:

„Republika Czeska – Szwajcaria

Brak.

Estonia – Szwajcaria

Brak konwencji.

Cypr – Szwajcaria

Brak.

Łotwa – Szwajcaria

Brak konwencji.

Litwa – Szwajcaria

Brak konwencji.

Węgry – Szwajcaria

Brak.

Malta – Szwajcaria

Brak konwencji.

Polska – Szwajcaria

Brak konwencji.

Słowenia – Szwajcaria

Brak.

Słowacja – Szwajcaria

Brak.”.

w lit. j), dotyczącej załącznika III, część B, dodaje się następujący tekst pod ostatnim zapisem: „Szwecja – Szwajcaria”:

„Republika Czeska – Szwajcaria

Brak.

Estonia – Szwajcaria

Brak konwencji.

Cypr – Szwajcaria

Brak.

Łotwa – Szwajcaria

Brak konwencji.

Litwa – Szwajcaria

Brak konwencji.

Węgry – Szwajcaria

Brak.

Malta – Szwajcaria

Brak konwencji.

Polska – Szwajcaria

Brak konwencji.

Słowenia – Szwajcaria

Brak.

Słowacja – Szwajcaria

Brak.”.

treść lit. o) dotyczącej załącznika VI zostaje zmieniona w sposób następujący:

aa)	W pkt 3 a) iv), po słowie „Hiszpania” dodaje się słowo „Węgry”;

bb)	W pkt 4 po słowie „Niemczech” dodaje się słowo „Węgrzech”.

W tytule „Sekcja A: Sekcja A: Akty prawne, do których stosuje się odniesienie” w pkt 2 „rozporządzenie (EWG) nr 574/72” po słowach „302 R 410: rozporządzenie Komisji (WE) nr 410/2002…” dodaje się następujący tekst:

W tytule „Sekcja B: Akty prawne, uwzględniane przez Umawiające się Strony” w pkt „4.18. 383 D 0117: decyzja nr 117…”, „4.19. 83 D 1112(02): decyzja nr 118…”, „4.27. 388 D 64: decyzja nr 136 …” i „4.37. 393 D 825: decyzja nr 150…” odpowiednio po słowach „1 94 N: Aktem dotyczącym warunków …” dodaje się następujący tekst:

„2003 TN 02/02/A: Akt dotyczący warunków przystąpienia do Unii Europejskiej Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, z dnia 16 kwietnia 2003 r. ”;

W odniesieniu do pracowników będących obywatelami Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej, ustalenia zawarte w pkt 1 sekcji zatytułowanej „Ubezpieczenie na wypadek bezrobocia” Protokołu do załącznika II obowiązują do dnia 30 kwietnia 2011 r.

ZAŁĄCZNIK III

W sekcji A załącznika III do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób wprowadza się następujące zmiany:

Akty prawne zmienione Aktem Przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003):

A. SYSTEM OGÓLNY

392 L 0051: dyrektywa Rady 92/51/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie drugiego ogólnego systemu uznawania kształcenia i szkolenia zawodowego, uzupełniająca dyrektywę 89/48/EWG (Dz.U. L 209 z 24.7.1992, str. 25).

B. ZAWODY PRAWNICZE

377 L 0249: dyrektywa Rady 77/249/EWG z dnia 22 marca 1977 r. mająca na celu ułatwienie skutecznego korzystania przez prawników ze swobody świadczenia usług (Dz.U. L 78 z 26.3.1977, str. 17).

398 L 0005: dyrektywa 98/5/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. mająca na celu ułatwienie stałego wykonywania zawodu prawnika w państwie członkowskim innym niż państwo uzyskania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 77 z 14.3.1998, str. 36).

C. DZIAŁALNOŚĆ MEDYCZNA

Lekarze

393 L 0016: dyrektywa Rady 93/16/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. mająca na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemnego uznawania ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji (Dz.U. L 165 z 7.7.1993, str. 1).

Pielęgniarki

377 L 0452: dyrektywa Rady 77/452/EWG z dnia 27 czerwca 1977 r. dotycząca wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji pielęgniarki odpowiedzialnej za opiekę ogólną, łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (Dz.U. L 176 z 15.7.1977, str. 1).

Lekarze stomatolodzy

378 L 0686: dyrektywa Rady 78/686/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. dotycząca wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji osób wykonujących zawód lekarza dentysty, łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (Dz.U. L 233 z 24.8.1978, str. 1).

378 L 0687: dyrektywa Rady 78/687/EWG z dnia 25 lipca 1978 r. dotycząca koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych w zakresie działalności lekarza dentysty (Dz.U. L 233 z 24.8.1978, str. 10).

Lekarze weterynarii

378 L 1026: dyrektywa Rady 78/1026/EWG z dnia 18 grudnia 1978 r. w sprawie wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie weterynarii, łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (Dz.U. L 362 z 23.12.1978, str. 1).

Położne

380 L 0154: dyrektywa Rady 80/154/EWG z dnia 21 stycznia 1980 r. dotycząca wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie położnictwa i zawierająca środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (Dz.U. L 33 z 11.2.1980, str. 1).

Farmacja

10.

385 L 0433: dyrektywa Rady 85/433/EWG z dnia 16 września 1985 r. dotycząca wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji w zakresie farmacji, zawierająca środki mające na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości odnoszącego się do niektórych działalności z dziedziny farmacji (Dz.U. L 253 z 24.9.1985, str. 37).

D. ARCHITEKTURA

11.

385 L 0384: dyrektywa Rady 85/384/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r. w sprawie wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dowodów posiadania kwalifikacji w dziedzinie architektury, łącznie ze środkami ułatwiającymi skuteczne korzystanie z prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług (Dz.U. L 223 z 21.8.1985, str. 15).

E. HANDEL I DYSTRYBUCJA PRODUKTÓW TOKSYCZNYCH

12.

374 L 0557: dyrektywa Rady 74/557/WE z dnia 4 czerwca 1974 r. w sprawie osiągnięcia swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług w odniesieniu do działalności osób pracujących na własny rachunek oraz pośredników zajmujących się handlem i dystrybucją produktów toksycznych (Dz.U. L 307 z 18.11.1974, str. 5).

Deklaracja Szwajcarii dotycząca uznawania dyplomów w zakresie położnictwa i opieki ogólnej

Szwajcaria zastrzega sobie prawo do uznawania posiadaczy dyplomów w zakresie położnictwa i opieki ogólnej objętych art. 4b i 4c dyrektywy 77/452/EWG oraz art. 5a i 5b dyrektywy 80/154/EWG w sprawie nabytych uprawnień, wyłącznie po zbadaniu zgodności ich kwalifikacji z dyrektywami 77/453/EWG oraz 80/155/EWG. W tym celu Szwajcaria może wymagać zdania testu umiejętności lub wprowadzić okres dostosowawczy.

Deklaracja Szwajcarii w sprawie autonomicznych środków wprowadzonych od daty podpisania

Szwajcaria zapewni tymczasowy dostęp do jej rynku pracy obywatelom nowych Państw Członkowskich, na podstawie jej ustawodawstwa krajowego, przed wejściem w życie ustaleń przejściowych zawartych w Protokole. W tym celu, Szwajcaria ustali specjalne limity w odniesieniu do krótkoterminowych oraz długoterminowych zezwoleń na pracę, jak określono w art. 10 ust. 1 Umowy, na rzecz obywateli nowych Państw Członkowskich, od daty podpisania Protokołu. Limity będą corocznie obejmować 700 zezwoleń długoterminowych oraz 2 500 zezwoleń krótkoterminowych. Ponadto 5 000 pracowników krótkoterminowych otrzyma corocznie zezwolenie na pobyt krótszy niż 4 miesiące.

Deklaracja Polski dotycząca uznawania dyplomów pielęgniarek odpowiedzialnych za opiekę ogólną oraz położnych

Polska przyjmuje do wiadomości deklarację Szwajcarii dotyczącą uznawania dyplomów w zakresie pielęgniarstwa ogólnego i położnictwa, jednakże stanowczo oczekuje od Szwajcarii pełnego zastosowania się do art. 4b dyrektywy 77/452/EWG i art. 5b dyrektywy 80/154/EWG w brzmieniu obowiązującym w dniu wejścia w życie Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w następstwie rozszerzenia Unii Europejskiej.

28.3.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 89/46

DECYZJA KOMISJI

z dnia 21 marca 2006 r.

zmieniająca decyzję 97/245/WE, Euratom ustanawiającą ustalenia dotyczące przekazywania informacji Komisji przez państwa członkowskie w ramach systemu środków własnych Wspólnoty

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 845)

(2006/246/WE, Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej,

uwzględniając decyzję Rady 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (1),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonujące decyzję Rady 2000/597/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (2), w szczególności jego art. 6 ust. 4 akapit drugi,

po konsultacji z Komitetem Doradczym ds. Środków Własnych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzja Komisji 97/245/WE, Euratom (3) została przyjęta w celu uwzględnienia zmian wprowadzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1355/96 (4) do rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 z dnia 29 maja 1989 r. wykonującego decyzję 88/376/EWG, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (5). Decyzja 97/245/WE ustanowiła ustalenia dotyczące przekazywania informacji Komisji przez państwa członkowskie w ramach systemu środków własnych Wspólnot.

(2)

Z uwagi na fakt, że rozporządzenie (EWG, Euratom) nr 1552/89 zostało skodyfikowane przez rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000, należy wziąć pod uwagę, że odwołania do rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1552/89 zawarte w niektórych załącznikach do decyzji 97/245/WE, Euratom muszą zostać zmienione w celu zapewnienia jasności.

(3)	Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS) wygasł dnia 23 lipca 2002 r. W związku z powyższym nie ma już opłat celnych, które należałoby ujmować jako środki własne na mocy ww. Traktatu.

(4)

Należy uwzględnić zmiany wprowadzone na mocy decyzji 2000/597/WE, Euratom, która zastąpiła decyzję Rady 94/728/WE, Euratom (6), w szczególności dostosowanie odsetka zatrzymywanego na pokrycie kosztów poboru tak zwanych tradycyjnych środków własnych. Na mocy decyzji 2000/597/WE, Euratom wprowadzono nowy 25 % odsetek zatrzymywany na poczet kosztów poboru, nieodnoszący się do kwot, które powinny były zostać udostępnione przed dniem 28 lutego 2001 r., a z których państwa członkowskie będą nadal zatrzymywać 10 % na poczet kosztów poboru.

(5)

Należy uwzględnić nowe zobowiązania w zakresie przekazywania informacji wprowadzone do rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 na mocy rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2028/2004. Wraz z ostatnim sprawozdaniem kwartalnym za dany rok państwa członkowskie przekazują szacunkowe obliczenie całkowitej kwoty należności, których odzyskanie jest mało prawdopodobne, wykazanych na odrębnym rachunku na dzień 31 grudnia danego roku. Państwa członkowskie muszą ująć w załączniku do sprawozdania kwartalnego odrębnego rachunku kwoty, których nieściągalność stwierdzono, lub kwoty uznawane za nieściągalne.

(6)	Należy zatem skorzystać z doświadczeń nabytych przez państwa członkowskie przy przekazywaniu sprawozdań określonych w art. 6 ust. 3 lit. a) i b) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 i zapewnienia lepszej prezentacji wykorzystywanych w tym celu formularzy.

(7)	Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 97/245/WE, Euratom.

(8)	Należy przewidzieć odpowiednie terminy wprowadzenia składania zmienionych sprawozdań,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 97/245/WE, Euratom wprowadza się następujące zmiany:

a)	załączniki I, II i III otrzymują brzmienie załącznika I do niniejszej decyzji;

b)	załącznik III a, figurujący w załączniku II do niniejszej decyzji, dodaje się po załączniku III.

Artykuł 2

Sprawozdania opracowane według wzorów przedstawionych w załącznikach I i II należy złożyć po raz pierwszy za czerwiec 2006 r. w przypadku sprawozdań miesięcznych i za drugi kwartał 2006 r. w przypadku sprawozdań kwartalnych.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 marca 2006 r.

W imieniu Komisji

Dalia GRYBAUSKAITĖ

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 253 z 7.10.2000, str. 42.

(2) Dz.U. L 130 z 31.5.2000, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2028/2004 (Dz.U. L 352 z 27.11.2004, str. 1).

(3) Dz.U. L 97 z 12.4.1997, str. 12. Decyzja zmieniona decyzją nr 2002/235/WE (Dz.U. L 79 z 22.3.2002, str. 61).

(4) Dz.U. L 175 z 13.7.1996, str. 3.

(5) Dz.U. L 155 z 7.6.1989, str. 1.

(6) Dz.U. L 293 z 12.11.1994, str. 9.

ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK I

Rachunek »A« środków własnych Wspólnot Europejskich

Deklaracja ustalonych należności (*1)

Państwo członkowskie:

Miesiąc/rok

(w walucie krajowej)

Rodzaj środków

Odniesienie państwo członkowskie (nieobowiązkowe)

Kwoty ustalone w ciągu miesiąca (1)

(1)

Kwoty odzyskane z odrębnego rachunku

(2)

Korekty do wcześniejszych ustaleń (2)

Kwoty brutto

(5) = (1) + (2) + (3) – (4)

Kwoty netto

(6)

(3)

–

(4)

1210	Opłaty celne (z wyjątkiem ceł antydumpingowych i rolniczych)

1230	Cła wyrównawcze i antydumpingowe na produkty

1240	Cła wyrównawcze i antydumpingowe na usługi

12	Opłaty celne

1000	Opłaty celne odnoszące się do sektora rolnego

10	Dopłaty rolne

1110	Dopłaty do przechowywania cukru

1100	Dopłaty do produkcji cukru – kwota A i B

1120	Dopłaty do produkcji izoglukozy

1130	Dopłaty do produkcji cukru, izoglukozy i inuliny C niebędących przedmiotem wywozu

1140	Dopłaty do cukru C i substytutu izoglukozy C

1150	Dopłaty do produkcji inuliny

1160	Dodatkowe dopłaty

11	Dopłaty do cukru

Ogółem 12 + 10 + 11

– 25 % tytułem kosztów poboru

– 10 % tytułem kosztów poboru (3)

Kwota do zapłaty na rzecz WE

„ZAŁĄCZNIK II

Załącznik do sprawozdania z rachunku »A« środków własnych Wspólnot Europejskich

Monitorowanie odzyskania kwot w przypadkach nieprawidłowości lub opóźnień (art. 18 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000)

Miesiąc/rok

(w walucie krajowej)
Kwota brutto odzyskanych środków własnych	Odniesienia do nieprawidłowości lub opóźnień w ustaleniu, zaksięgowaniu i udostępnieniu środków własnych, wykrytych podczas kontroli (4) (5)	Uwagi	Odpowiedni odsetek zatrzymania środków (6)		Kwota ujęta w »rubryce suma do zapłaty rzecz WE« (6)
			10 %	25 %	Tak	Nie

Ogółem

„ZAŁĄCZNIK III

Środki własne Wspólnot Europejskich – rachunek odrębny (*2)

Deklaracja ustalonych należności nieujętych na rachunku »A«

Państwo członkowskie:

Kwartał/rok

(w walucie krajowej)

Rodzaj środków

Kwoty brutto do odzyskania z poprzedniego kwartału

(1)

Należności ustalone na bieżący kwartał

(2)

Korekty ustaleń

(Art. 8) (7)

(3)

Kwoty, których nie można udostępnić

(Art. 17 ust. 2)) (8)

(4)

Łącznie

(1 + 2) – (3 + 4)

(5)

Kwoty odzyskane w ciągu kwartału (9)

(6)

Kwoty brutto pozostające do odzyskania na koniec bieżącego kwartału

(7) = (5) – (6)

1210	Opłaty celne (z wyjątkiem antydumpingowych i rolniczych)

1230	Cła wyrównawcze i antydumpingowe na produkty

1240	Cła wyrównawcze i antydumpingowe na usługi

12	Opłaty celne

1000	Opłaty celne odnoszące się do sektora rolnego

10	Dopłaty rolne

1110	Dopłaty do przechowywania cukru

1100	Dopłaty do produkcji cukru – kwota A i B

1120	Dopłaty do produkcji izoglukozy

1130	Dopłaty do produkcji cukru, izoglukozy i inuliny C niebędących przedmiotem wywozu

1140	Dopłaty do cukru C i substytutu izoglukozy C

1150	Dopłaty do produkcji inuliny

1160	Dopłaty dodatkowe

11	Dopłaty do cukru

Ogółem 12 + 10 + 11

Szacunkowe kwoty należności, których ściągnięcie jest mało prawdopodobne (10)

”

(*1) W tym należności ustalone w wyniku inspekcji i w związku z przypadkami nadużyć i nieprawidłowości.

(1) W tym korekty księgowe.

(2) Korekty pierwotnych ustaleń, w szczególności przypadki odzyskania długu a posteriori (w wyniku kontroli przeprowadzonej po odprawie celnej) i zwrotu. W przypadku cukru należy podać kwoty odnoszące się do wcześniejszych kampanii cukrowniczych.

(3) 10 % z tytułu kosztów poboru odnosi się do kwot, które zgodnie z przepisami wspólnotowymi powinny zostać udostępnione przed dniem 28 lutego 2001 r. (art. 10 ust. 2 lit. c) decyzji 2000/597/WE, Euratom z dnia 29 września 2000 r.).

(4) W razie konieczności w kolumnie tej podaje się również informacje o płatnościach na podstawie art. 17 ust. 2.

(5) W razie konieczności w kolumnie tej podaje się odniesienia do pism Komisji.

(6) Zaznaczyć X.

(*2) Rachunek »B« ujęty w art. 6 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000, łącznie z należnościami ustalonymi na podstawie kontroli lub w związku z nadużyciami lub nieprawidłowościami.

(7) Korektę należności należy rozumieć jako korekty, łącznie z anulacjami wynikającymi z rewizji pierwotnego ustalenia, powstałymi w poprzednich kwartałach. Różnią się one charakterem od tych ujętych w kolumnie 4.

(8) Wszystkie przypadki wyszczególniono w załączniku do niniejszego sprawozdania.

(9) Kwota ogółem ujęta w tej kolumnie musi odpowiadać sumie kwot ujętych w kolumnie 2 sprawozdania z rachunku »A« za dane trzy miesiące.

(10) Obowiązkowe w przypadku bilansu za czwarty kwartał danego roku.

ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK III a)

Załącznik do sprawozdania z rachunku odrębnego środków własnych Wspólnot Europejskich

Wykaz kwot, których nieściągalność stwierdzono lub kwot uznawanych za nieściągalne w rachunku »B« (1)

kwartał/rok

(w walucie krajowej)
Kwota brutto środków własnych	Odniesienie do decyzji krajowej

OGÓŁEM:

(1) Artykuł 17 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 zmienionego rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2028/2004 z dnia 16.11.2004 r. ”

28.3.2006

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 89/52

DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 marca 2006 r.

dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do przywozu z Bułgarii w związku z wysoce zjadliwą grypą ptaków w tym państwie trzecim

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 890)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2006/247/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej zwierząt wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich oraz zmieniającą dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG (1), w szczególności jej art. 18,

uwzględniając dyrektywę Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającą zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnej produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw trzecich (2), w szczególności jej art. 22,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Grypa ptaków jest zakaźną chorobą wirusową drobiu i innych ptaków, powodującą śmiertelność i zaburzenia, które w szybkim czasie mogą osiągnąć rozmiary epidemii i spowodować poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt i ludzi oraz znacznie obniżyć opłacalność hodowli drobiu. Istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia do Wspólnoty czynnika chorobotwórczego poprzez międzynarodowy handel żywym drobiem i wyrobami drobiowymi.

(2)	Bułgaria powiadomiła Komisję o izolacji wirusa grypy A podtyp H5N1 azjatyckiego szczepu pobranego z chorego osobnika wśród dzikich ptaków.

(3)

Bułgaria została włączona do wykazu załącznika I część I do decyzji Komisji 96/482/WE z dnia 12 lipca 1996 r. ustanawiającej warunki zdrowotne zwierząt i świadectwa weterynaryjne dla przywozu drobiu i jaj wylęgowych innych gatunków niż ptaki bezgrzebieniowe i ich jaj pochodzących z państw trzecich z uwzględnieniem środków zdrowotnych stosowanych po ich przywozie (3). Wykaz ten zawiera państwa trzecie lub części państw trzecich, które posiadają zezwolenie na stosowanie wzorów świadectw od A do D ustanowionych w Załączniku do wspomnianej decyzji. Zezwala się na przywóz do Wspólnoty żywego drobiu, jaj wylęgowych i jednodniowych kurcząt z państw trzecich lub ich części wymienionych w wykazie załącznika I część I do wspomnianej decyzji.

(4)

Bułgaria została włączona do wykazu w załącznikach I i II do decyzji Komisji 2000/585/WE z dnia 7 września 2000 r. sporządzającej wykaz państw trzecich, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz świeżego mięsa króliczego i niektórych mięs zwierząt łownych i zwierząt dzikich oraz ustanawiająca warunki zdrowotne zwierząt i warunki zdrowia publicznego oraz świadectwa weterynaryjne dla takiego przywozu (4). Zatem dozwolony jest przywóz do Wspólnoty mięsa dzikich ptaków łownych, pochodzącego z Bułgarii.

(5)	W świetle obecnej sytuacji epidemiologicznej w Bułgarii, właściwe jest wstrzymanie przywozu żywego drobiu, ptaków bezgrzebieniowych oraz hodowlanych i dzikich ptaków łownych, a także jaj wylęgowych tych gatunków z całego terytorium Bułgarii.

(6)

Niezależnie od wspomnianego wstrzymania przywozu, właściwe jest również wstrzymanie przywozu świeżego mięsa z dzikich ptaków łownych oraz przywozu mięsa mielonego, wyrobów mięsnych i produktów mięsnych składających się z lub zawierających mięso tych gatunków, jak też niektórych produktów otrzymanych z ptaków pochodzących z Bułgarii.

(7)

Decyzja Komisji 2003/812/WE z dnia 17 listopada 2003 r. ustalająca wykaz państw trzecich, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz niektórych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi objętych dyrektywą Rady 92/118/EWG (5) przewiduje, że wykaz państw trzecich lub ich części, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz jaj przeznaczonych do spożycia przez ludzi, to państwa wymienione w Załączniku do decyzji Komisji 94/85/WE z dnia 16 lutego 1994 r. ustalającej wykaz państw trzecich, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz świeżego mięsa drobiowego (6). Biorąc pod uwagę nadchodzący sezon lęgowy dzikich ptaków, zabroniony powinien zostać również przywóz z Bułgarii jaj dzikich ptaków do spożycia przez ludzi.

(8)

Biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w Bułgarii oraz fakt, że kraj ten zastosował niektóre środki zwalczania choroby i przesłał Komisji dalsze informacje dotyczące sytuacji choroby, właściwe jest ograniczenie wstrzymania przywozu niektórych produktów otrzymanych z ptaków do tych części terytorium Bułgarii, które zostały dotknięte i/lub zagrożone grypą ptaków.

(9)	Jednak uwzględniając epidemię choroby w tych częściach Bułgarii, pozwolenie na niektóre produkty wytworzone z dzikich ptaków łownych upolowanych przed dniem 1 sierpnia 2005 r. w tych częściach kraju powinno zostać utrzymane.

(10)

Decyzja Komisji 2005/432/WE z dnia 3 czerwca 2005 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz produktów mięsnych do spożycia przez ludzi z krajów trzecich i uchylająca decyzje 97/41/WE, 97/221/WE i 97/222/WE (7) ustanawia wykaz państw trzecich lub ich części, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz produktów mięsnych do Wspólnoty i ustanawia systemy obróbki uznane za skuteczne w unieszkodliwianiu niektórych czynników chorobotwórczych.

(11)

W celu uniknięcia ryzyka przenoszenia chorób za pośrednictwem tych wyrobów, objętych decyzją 2005/432/WE w zależności od statusu zdrowotnego kraju pochodzenia i gatunków, z których otrzymano produkt, należy zastosować odpowiednią obróbkę. W związku z tym stosowne jest utrzymanie zezwalania na przywóz do Wspólnoty pochodzących z Bułgarii produktów mięsnych otrzymanych z dzikich ptaków łownych poddanych całościowej obróbce w temperaturze co najmniej 70 °C.

(12)

W celu umożliwienia przywozu produktów mięsnych poddanych obróbce cieplnej wystarczającej do unieszkodliwienia możliwego wirusa w mięsie, konieczne jest określenie wymaganej obróbki mięsa z dzikich ptaków łownych w świadectwach zdrowia sporządzonych zgodnie z załącznikami III i IV do decyzji 2005/432/WE.

(13)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji stosuje się bez uszczerbku dla środków związanych z wystąpieniem rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii zgodnie z decyzją 2005/648/WE z dnia 8 września 2005 r. w sprawie środków ochronnych odnoszących się do rzekomego pomoru drobiu w Bułgarii (8).

(14)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Państwa członkowskie wstrzymują przywóz:

a)	żywego drobiu, ptaków bezgrzebieniowych, hodowlanych lub dzikich ptaków łownych oraz jaj wylęgowych tych gatunków pochodzących z części terytorium Bułgarii, o której mowa w części A Załącznika;

następujących produktów pochodzących z części terytorium Bułgarii, o której mowa w części B Załącznika:

i)	świeżego mięsa dzikich ptaków łownych;

ii)	mięsa mielonego, wyrobów mięsnych i produktów mięsnych zawierających lub składających się z mięsa dzikich ptaków łownych;

iii)	surowej karmy dla zwierząt domowych oraz nieprzetworzonych surowców paszowych zawierających jakiekolwiek części dzikich ptaków łownych;

iv)	jaj przeznaczonych do spożycia przez ludzi pochodzących od dzikich ptaków łownych;

v)	nieobrobionych trofeów myśliwskich pochodzących z różnych ptaków;

vi)	nieprzetworzonych piór i części piór;

vii)	nieprzetworzonych odchodów drobiu lub innych ptaków.

Artykuł 2

1. W drodze odstępstwa od art. 1, państwa członkowskie zezwalają na przywóz produktów wymienionych w lit. b) ppkt i), ii) oraz iii) wspomnianego artykułu, otrzymanych z ptaków upolowanych przed dniem 1 sierpnia 2005 r.

2. Świadectwa weterynaryjne/dokumenty handlowe towarzyszące przesyłkom produktów, o których mowa w art. 1 lit. b) ppkt i), ii) oraz iii), zawierają następujący tekst, stosownie do gatunków:

„Świeże mięso z dzikich ptaków łownych/produkt mięsny składający się z lub zawierający mięso z dzikich ptaków łownych/wyrób mięsny składający się z lub zawierający mięso z dzikich ptaków łownych/surowa karma dla zwierząt domowych oraz nieprzetworzone surowce paszowe zawierające jakiekolwiek części dzikich ptaków łownych (1) otrzymane z ptaków upolowanych przed dniem 1 sierpnia 2005 r.

(1) Niepotrzebne skreślić.”."

3. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. b) ppkt ii) państwa członkowskie zezwalają na przywóz produktów mięsnych składających się z lub zawierających mięso dzikich ptaków łownych, pod warunkiem że mięso tego gatunku zostało poddane przynajmniej jednej ze szczególnych metod obróbki określonych w pkt B, C lub D w części 4 załącznika II do decyzji 2005/432/WE.

4. Specjalna obróbka zastosowana zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu określona jest w świadectwie weterynaryjnym pkt 9.1 kolumna B, sporządzonym według wzoru zawartego w załączniku III do decyzji 2005/432/WE; do świadectwa dodaje się następujący wpis:

„Produkty mięsne poddane obróbce zgodnie z decyzją Komisji 2006/247/WE”.

5. Specjalna obróbka zastosowana zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu jest poświadczona poprzez dodanie następującego wpisu do świadectwa weterynaryjnego sporządzonego według wzoru zawartego w załączniku IV do decyzji 2005/432/WE:

„Produkty mięsne poddane obróbce zgodnie z decyzją Komisji 2006/247/WE”.

Artykuł 3

Państwa członkowskie gwarantują, że w odniesieniu do przywozu przetworzonych piór lub części piór przesyłce towarzyszy dokument handlowy stwierdzający, że przetworzone pióra lub części piór zostały poddane obróbce strumieniem pary lub z zastosowaniem innej metody gwarantującej wyeliminowanie czynników chorobotwórczych.

Jednak wspomniany dokument handlowy nie jest wymagany w przypadku przetworzonych piór ozdobnych, przetworzonych piór przewożonych przez podróżujących do użytku prywatnego lub przesyłek przetworzonych piór wysyłanych do osób prywatnych w celach nieprzemysłowych.

Artykuł 4

Państwa członkowskie niezwłocznie podejmują środki niezbędne w celu zastosowania się do niniejszej decyzji, a następnie podają je do wiadomości publicznej. Niezwłocznie informują o tym Komisję.

Artykuł 5

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 maja 2006 r.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 marca 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 268 z 24.9.1991, str. 56. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem przystąpienia z 2003 r.

(2) Dz.U. L 24 z 30.1.1998, str. 9. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1).

(3) Dz.U. L 196 z 7.8.1996, str. 13. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/118/WE (Dz.U. L 36 z 7.2.2004, str. 34).

(4) Dz.U. L 251 z 6.10.2000, str. 1. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/413/WE (Dz.U. L 151 z 30.4.2004, str. 57).

(5) Dz.U. L 305 z 22.11.2003, str. 17. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/19/WE (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, str. 84).

(6) Dz.U. L 44 z 17.2.1994, str. 31. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2004/118/WE.

(7) Dz.U. L 151 z 14.6.2005, str. 3.

(8) Dz.U. L 238 z 15.9.2005, str. 16.

ZAŁĄCZNIK

Części terytorium Bułgarii, o których mowa odpowiednio w art. 1 lit. a) i b):

CZĘŚĆ A

Kod kraju ISO	Nazwa kraju	Opis części terytorium
BG	Bułgaria	— Całe terytorium Bułgarii

CZĘŚĆ B

Kod kraju ISO

Nazwa kraju

Opis części terytorium

Bułgaria

Okręgi w Bułgarii:

—

Vidin

—

Montana

—

Vratsa

—

Pleven

—	Veliko Tarnovo (obszar na północ od autostrady E 771)

—

Russe

—

Razgrad

—

Silistra

—

Dobrich

—

Varna

—

Burgas

		ISSN 1725-5139
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 89

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 49 28 marca 2006

Spis treści		I Akty, których publikacja jest obowiązkowa	Strona
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 490/2006 z dnia 27 marca 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	1
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 491/2006 z dnia 27 marca 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2375/2002 otwierające i ustalające zarządzanie wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na pszenicę zwyczajną o jakości innej niż wysoka pochodzącą z państw trzecich i wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92	3
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 492/2006 z dnia 27 marca 2006 r. dotyczące tymczasowego i stałego zezwolenia na niektóre dodatki paszowe ( 1 )	6
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 493/2006 z dnia 27 marca 2006 r. ustanawiające środki przejściowe w ramach reformy wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1265/2001 i (WE) nr 314/2002	11
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 494/2006 z dnia 27 marca 2006 r. zmieniające ceny reprezentatywne i kwoty dodatkowych należności przywozowych na niektóre produkty w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 1011/2005, na rok gospodarczy 2005/2006	20
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 495/2006 z dnia 27 marca 2006 r. określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w marca 2006 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów z sektorów jaj i mięsa drobiowego w ramach rozporządzeń (WE) nr 593/2004 i nr 1251/96	22
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 496/2006 z dnia 27 marca 2006 r. określające stopień, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w marcu 2006 r. o pozwolenia na przywóz niektórych przetworów z mięsa drobiowego w ramach rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 otwierającego i ustalającego zarządzanie niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi na mięso drobiowe i inne produkty rolne	24
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 497/2006 z dnia 27 marca 2006 r. określające zakres, w jakim mogą zostać przyjęte wnioski złożone w marcu 2006 r. o pozwolenia na przywóz niektórych produktów sektora mięsa drobiowego w ramach rozporządzenia (WE) nr 2497/96	26

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod krajów trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	052	89,8
	204	51,3
	212	102,0
	999	81,0
0707 00 05	052	113,1
	628	155,5
	999	134,3
0709 10 00	624	103,6
0709 10 00	999	103,6
0709 90 70	052	87,5
	204	54,3
	999	70,9
0805 10 20	052	45,9
	204	44,2
	212	49,9
	220	41,9
	624	62,2
	999	48,8
0805 50 10	052	42,2
	624	67,6
	999	54,9
0808 10 80	388	76,9
	400	128,5
	404	92,9
	508	67,6
	512	76,5
	524	62,5
	528	81,5
	720	87,7
	999	84,3
0808 20 50	388	85,7
	512	62,0
	524	58,2
	528	66,6
	720	122,5
	999	79,0

Subkontyngent	Numer porządkowy	Numer podmiotu gospodarczego	Ilość wnioskowana (t)	Kraj pochodzenia	Dostarczana ilość (t) (*1)







Suma wnioskowanych ilości (t):
Suma dostarczonych ilości (t) (*1):

(EUR)
Kod CN	Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto rozpatrywanego produktu	Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto rozpatrywanego produktu
1701 11 10 (1)	35,47	0,65
1701 11 90 (1)	35,47	4,26
1701 12 10 (1)	35,47	0,51
1701 12 90 (1)	35,47	3,97
1701 91 00 (2)	37,34	6,56
1701 99 10 (2)	37,34	3,14
1701 99 90 (2)	37,34	3,14
1702 90 99 (3)	0,37	0,30

	II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa
	Rada
*	Decyzja Rady z dnia 27 lutego 2006 r. w sprawie przyjęcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej i jej Państw Członkowskich, Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i Państwami Członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem w charakterze Umawiających się Stron, Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych Państw do Unii Europejskiej	28
	Protokół do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób, w związku z udziałem w charakterze Umawiających się Stron Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii oraz Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej	30
*	Informacja dotycząca wejścia w życie Protokołu do Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób w związku z udziałem w charakterze umawiających się stron Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej, w następstwie przystąpienia tych państw do Unii Europejskiej	45
	Komisja
*	Decyzja Komisji z dnia 21 marca 2006 r. zmieniająca decyzję 97/245/WE, Euratom ustanawiającą ustalenia dotyczące przekazywania informacji Komisji przez państwa członkowskie w ramach systemu środków własnych Wspólnoty (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 845)	46
*	Decyzja Komisji z dnia 27 marca 2006 r. dotycząca niektórych środków ochronnych w odniesieniu do przywozu z Bułgarii w związku z wysoce zjadliwą grypą ptaków w tym państwie trzecim (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 890) ( 1 )	52
	Europejski Bank Centralny
*	Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 13 marca 2006 r. zmieniająca decyzję EBC/2002/11 w sprawie rocznego sprawozdania finansowego Europejskiego Banku Centralnego (EBC/2006/3)	56

Grupa	Przyjęte wnioski o pozwolenia na przywóz, złożone za okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2006 r., w ujęciu procentowym
E1	—
E2	42,415563
E3	100,00
P1	100,00
P2	100,00
P3	1,389024
P4	—

Grupa	Przyjęte wnioski o pozwolenia na przywóz złożone na okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2006 r., w ujęciu procentowym	Ogólna ilość dostępna w okresie od 1 lipca do 30 września 2006 r. (w tonach)
1	1,044932	1 775,00
2	—	3 825,00
3	1,082251	825,00
4	1,428571	450,00
5	2,096436	175,00