(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

(1)

Artykuł 1 rozporządzenia (WE) nr 2247/2003 przewiduje możliwość wydawania pozwoleń na przywóz produktów wołowych i cielęcych pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii. Przywóz jednak musi się zamykać w granicach ilościowych przewidzianych dla każdego z tych eksportujących krajów trzecich.

(2)

Złożone między 1 a 10 lutego 2006 r. wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz produktów pochodzących z Botswany, Kenii, Madagaskaru, Suazi, Zimbabwe i Namibii, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2247/2003, wyrażone w ilościach mięsa bez kości, nie przewyższają ilości dostępnych dla tych państw. Jest zatem możliwe wydanie pozwoleń na przywóz wnioskowanych ilości.

(3)

Ilości, na jakie mogą być składane wnioski o wydanie pozwoleń po dniu 1 marca 2006 r., należy ustalić w ramach ogólnej ilości 52 100 t.

(4)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza zastosowania dyrektywy Rady 72/462/EWG z dnia 12 grudnia 1972 r. w sprawie problemów zdrowotnych i inspekcji weterynaryjnych podczas przywozu z państw trzecich bydła, trzody chlewnej, owiec i kóz oraz świeżego mięsa i produktów mięsnych (4),

Niemcy:

Zjednoczone Królestwo:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2044/2005 (3) ustala ilości indykatywne, dla których mogą zostać wydane pozwolenia na wywóz w systemie B.

(2)

Biorąc pod uwagę informacje, którymi dzisiaj dysponuje Komisja, ilości indykatywne przewidziane na bieżący okres wywozu w odniesieniu do cytryn i jabłek mogą zostać niedługo przekroczone. To przekroczenie byłoby naruszeniem prawidłowego funkcjonowania systemu refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.

(3)

W celu uniknięcia opisanej sytuacji należy odrzucić wnioski o pozwolenia w systemie B dla cytryn i jabłek wywiezionych po dniu 21 lutego 2006 r., aż do końca bieżącego okresu wywozu,

(1)

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana okresowo na podstawie ceny rynku światowego bawełny odziarnionej przy uwzględnieniu historycznych związków między ceną bawełny odziarnionej a wyliczoną ceną bawełny nieodziarnionej. Te historyczne związki zostały ustanowione w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1591/2001 z dnia 2 sierpnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania systemu pomocy dla bawełny (3). W przypadku gdy cena rynku światowego nie może być ustalona w powyższy sposób, zostaje ona określona na podstawie ostatniej ustalonej ceny.

(2)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1051/2001 cena rynku światowego bawełny nieodziarnionej jest ustalana dla produktu odpowiadającego pewnym cechom charakterystycznym i uwzględniając najkorzystniejsze oferty i notowania na rynku światowym pomiędzy tymi, które są uważane za reprezentatywne dla rzeczywistych tendencji rynkowych. Do celów takiego ustalenia ceny uwzględnia się średnią z ofert i notowań otrzymaną na jednej lub więcej giełdach europejskich reprezentatywnych dla produktu dostarczonego na bazie cif do portu wspólnotowego i pochodzącego z różnych krajów dostarczających, uważanych za reprezentatywne dla handlu międzynarodowego. Jednakże aby uwzględnić różnice wynikające z jakości dostarczonego produktu lub z charakteru wspomnianych ofert i notowań, przewidziano dostosowania kryteriów do celów ustalenia ceny rynku światowego bawełny odziarnionej. Dostosowania te są określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1591/2001.

(3)

Stosowanie wyżej wymienionych kryteriów prowadzi do ustalenia ceny rynku światowego bawełny nieodziarnionej na poziomie wskazanym poniżej,

(1)

W dniu 28 lipca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/588/WPZiB w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Azji Środkowej (1).

(2)

Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2005/588/WPZiB mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) powinien zostać przedłużony o dwanaście miesięcy, a wspólne działanie 2005/588/WPZiB powinno zostać zmienione.

(3)

SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

1)

artykuł 9 otrzymuje brzmienie:

2)

skreśla się art. 10 akapit drugi.

(1)

Mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego określony we wspólnym działaniu Rady 2003/873/WPZiB z dnia 8 grudnia 2003 r. przedłużającym i zmieniającym mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Bliskowschodniego Procesu Pokojowego (1) wygasa w dniu 28 lutego 2006 r.

(2)

W dniu 14 listopada 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/797/WPZiB (2) w sprawie Misji Policyjnej Unii Europejskiej na Terytoriach Palestyńskich, EUPOL COPPS, które wyznacza szczególną rolę SPUE.

(3)

W dniu 12 grudnia 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/889/WPZiB (3) ustanawiające Misję Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah), które również wyznacza szczególną rolę SPUE.

(4)

Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2003/873/WPZiB mandat Specjalnego Przedstawiciela powinien zostać zrewidowany i przedłużony o dwanaście miesięcy.

(5)

SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

a)

osiągnięcie opartego na koncepcji dwu państw rozwiązania, w którym Izrael i demokratyczne, samodzielne, pokojowe i suwerenne państwo palestyńskie współistnieją w bezpiecznych i uznanych granicach, utrzymując normalne stosunki ze swoimi sąsiadami zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 242, 338, 1397 i 1402 oraz zgodnie z zasadami konferencji madryckiej;

b)

rozwiązanie problemu izraelsko-syryjskiego i izraelsko-libańskiego;

c)

uczciwe rozwiązanie złożonego problemu Jerozolimy i sprawiedliwe, trwałe i uzgodnione rozwiązanie problemu uchodźców palestyńskich;

d)

wczesne zwołanie konferencji pokojowej, która powinna zająć się aspektami politycznymi i gospodarczymi oraz sprawami związanymi z bezpieczeństwem, potwierdzić parametry rozwiązania politycznego oraz ustalić realistyczne i ściśle określone ramy czasowe;

e)

ustanowienie trwałych i skutecznych rozwiązań dotyczących sił policyjnych podlegających zwierzchnictwu palestyńskiemu, zgodnie z najwyższymi standardami międzynarodowymi, we współpracy z programami rozwoju instytucjonalnego Wspólnoty Europejskiej, jak również zgodnie z innymi działaniami podejmowanymi na szczeblu międzynarodowym w obszarze bezpieczeństwa, w tym z reformą wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych;

f)

zapewnienie obecności strony trzeciej na przejściu granicznym w Rafah w celu przyczynienia się, przy współdziałaniu z wysiłkami Wspólnoty Europejskiej w zakresie rozwoju instytucjonalnego, do otwarcia przejścia granicznego w Rafah oraz do budowania zaufania między rządem Izraela a władzami Autonomii Palestyńskiej.

a)

współpracy ze stronami i z partnerami w społeczności międzynarodowej, zwłaszcza w ramach Kwartetu Bliskowschodniego, w celu wykorzystania wszystkich możliwości osiągnięcia pokoju i zadowalającej przyszłości dla wszystkich ludzi w tym regionie;

b)

dalszej pomocy w przeprowadzeniu wczesnych wyborów, reform zmierzających do osiągnięcia bezpieczeństwa oraz reform politycznych i administracyjnych w Palestynie;

c)

wnoszenie pełnego wkładu do budowania pokoju i do odbudowy gospodarki palestyńskiej, co stanowiłoby integralną część rozwoju regionalnego.

a)

wnoszenie przez Unię Europejską aktywnego i skutecznego wkładu do działań i inicjatyw prowadzących do ostatecznego rozstrzygnięcia konfliktu izraelsko-palestyńskiego, a także konfliktów izraelsko-syryjskiego i izraelsko-libańskiego;

b)

ułatwianie i utrzymywanie ścisłych kontaktów z wszystkimi stronami bliskowschodniego procesu pokojowego, innymi krajami tego regionu, członkami Kwartetu Bliskowschodniego i innymi właściwymi krajami, a także z ONZ i innymi właściwymi organizacjami międzynarodowymi, w celu współpracy we wzmacnianiu bliskowschodniego procesu pokojowego;

c)

zapewnienie stałej obecności Unii Europejskiej na miejscu i na odpowiednich forach międzynarodowych oraz wnoszenie wkładu do zarządzania kryzysami i zapobiegania im;

d)

obserwację i wspieranie negocjacji pokojowych między stronami oraz oferowanie, w odpowiednich przypadkach, porad i pośrednictwa Unii Europejskiej;

e)

w odpowiedzi na prośby przyczynianie się do wprowadzania w życie porozumień międzynarodowych osiągniętych przez strony oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień;

f)

zwracanie szczególnej uwagi na czynniki mające wpływ na regionalny wymiar bliskowschodniego procesu pokojowego;

g)

podejmowanie konstruktywnych rozmów z sygnatariuszami porozumień w ramach procesu pokojowego w celu wspierania przestrzegania podstawowych zasad demokracji, w tym poszanowania praw człowieka i zasad państwa prawnego;

h)

składanie sprawozdań dotyczących możliwości interwencji Unii Europejskiej w procesie pokojowym i najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii Europejskiej oraz działań Unii Europejskiej związanych z bliskowschodnim procesem pokojowym, takich jak wkład Unii Europejskiej w reformy palestyńskie, wraz z aspektami politycznymi odpowiednich projektów rozwojowych Unii Europejskiej;

i)

nadzorowanie działań obu stron związanych z realizacją mapy drogowej i z kwestiami mogącymi zagrozić wynikom negocjacji w sprawie stałego statusu, aby umożliwić Kwartetowi Bliskowschodniemu bardziej rzetelną ocenę wykonywania zobowiązań przez strony;

j)

ułatwianie współpracy w kwestiach bezpieczeństwa w ramach Stałego Komitetu ds. Bezpieczeństwa Unia Europejska–Palestyna powołanego dnia 9 kwietnia 1998 r., a także z wykorzystaniem innych możliwości;

k)

przyczynianie się do lepszego zrozumienia roli Unii Europejskiej wśród podmiotów mających wpływ na opinię publiczną w regionie;

l)

opracowanie i wdrożenie programu Unii Europejskiej dotyczącego kwestii bezpieczeństwa. W tym celu SPUE może korzystać z pomocy eksperta odpowiedzialnego za realizację projektów operacyjnych związanych z kwestiami bezpieczeństwa;

m)

udzielanie, w razie konieczności, wskazówek Szefowi Misji/Komisarzowi Policji Biura Unii Europejskiej ds. Koordynacji Wspierania Policji Palestyńskiej (EUPOL COPPS);

n)

udzielanie, w razie konieczności, wskazówek Szefowi Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah (EU BAM Rafah).

(1)

Mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) ds. Mołdowy, określony we wspólnym działaniu Rady 2005/265/WPZiB z dnia 23 marca 2005 r. mianującego Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej ds. Mołdowy (1), wygasa w dniu 28 lutego 2006 r.

(2)

W dniu 20 września 2005 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (PSC) wyraził zgodę na ustanowienie Misji Granicznej UE dla Mołdowy i Ukrainy, między innymi przez wzmocnienie zespołu SPUE ds. Mołdowy.

(3)

Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2005/265/WPZiB mandat SPUE powinien zostać przedłużony o dwanaście miesięcy.

(4)

SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

(1)

Mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w regionie południowego Kaukazu określony we wspólnym działaniu Rady 2003/872/WPZiB z dnia 8 grudnia 2003 r. przedłużającym i zmieniającym Mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie południowego Kaukazu (1) wygasa w dniu 28 lutego 2006 r.

(2)

Na podstawie przeglądu wyżej wymienionego wspólnego działania mandat SPUE powinien zostać zmieniony i przedłużony o dwanaście miesięcy.

(3)

Po odejściu SPUE Talvitie Skretarz Generalny/Wysoki Przedstawiciel zalecił mianowanie Petera Semneby’ego jako nowego Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie południowego Kaukazu.

(4)

SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może się pogorszyć i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

a)

rozwijanie kontaktów z rządami, parlamentami, instytucjami sądowniczymi i społeczeństwem obywatelskim tego regionu;

b)

zachęcanie Armenii, Azerbejdżanu i Gruzji do współpracy w zakresie zagadnień regionalnych stanowiących wspólny przedmiot zainteresowania, takich jak wspólne zagrożenia dla bezpieczeństwa, zwalczanie terroryzmu, nielegalny handel i przestępczość zorganizowana;

c)

wkład w zapobieganie konfliktom i pomoc w stwarzaniu warunków do osiągania postępu w rozstrzyganiu konfliktów, w tym przez zalecenia dotyczące działań związanych ze społeczeństwem obywatelskim i rewitalizacją terytoriów bez uszczerbku dla zobowiązań Komisji wynikających z traktatu WE;

d)

wkład w rozstrzyganie konfliktów i ułatwianie realizacji rozstrzygnięć w ścisłej współpracy z Sekretarzem Generalnym Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz jego Specjalnym Przedstawicielem w Gruzji, Grupą Przyjaciół Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz Gruzji, Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie i jej Grupą Mińską oraz mechanizmem rozwiązywania konfliktu w Osetii Południowej;

e)

intensyfikację dialogu Unii Europejskiej z głównymi zainteresowanymi podmiotami dotyczącego regionu;

f)

pomoc Radzie w dalszym rozwijaniu wszechstronnej polityki wobec południowego Kaukazu;

g)

za pośrednictwem zespołu wspierającego:

(1)

Mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich, określony we wspólnym działaniu Rady 2003/869/WPZiB z dnia 8 grudnia 2003 r. przedłużającym mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich (1), wygasa w dniu 28 lutego 2006 r.

(2)

Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2003/869/WPZiB mandat SPUE powinien zostać przedłużony o dwanaście miesięcy.

(3)

SPUE będzie wykonywał swój mandat w sytuacji, która może się pogorszyć i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu.

a)

aktywne i skuteczne przyczynianie się Unii Europejskiej do zakończenia procesu przejściowego w Demokratycznej Republice Konga (DRK) oraz do postępu politycznego i gospodarczego w Burundi, Rwandzie i Ugandzie;

b)

zwracanie szczególnej uwagi na wymiar regionalny rozwoju wydarzeń w tych krajach;

c)

zapewnienie stałej obecności Unii Europejskiej na miejscu i na odpowiednich forach międzynarodowych oraz utrzymywanie kontaktów z głównymi stronami zainteresowanymi, a także wnoszenie wkładu do zarządzania kryzysami;

d)

wnoszenie wkładu do konsekwentnej, trwałej i odpowiedzialnej polityki Unii Europejskiej w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich.

a)

nawiązanie i utrzymywanie bliskich kontaktów ze wszystkimi stronami procesu pokojowego i przejściowego w regionie Wielkich Jezior Afrykańskich, z pozostałymi krajami regionu, ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, innymi właściwymi krajami, jak również z Organizacją Narodów Zjednoczonych (ONZ) i innymi właściwymi organizacjami międzynarodowymi, Unią Afrykańską (UA) i organizacjami subregionalnymi oraz ich przedstawicielami, jak i innymi ważnymi przywódcami regionalnymi w celu współpracy z nimi w ramach wzmacniania procesów pokojowych i porozumień pokojowych w tym regionie;

b)

obserwację procesów pokojowych i przejściowych między stronami i oferowanie, w odpowiednich przypadkach, porad i pośrednictwa Unii Europejskiej;

c)

w odpowiedzi na prośby, przyczynianie się do wprowadzania w życie porozumień pokojowych i o zawieszeniu broni osiągniętych przez strony oraz podejmowanie działań dyplomatycznych w przypadku nieprzestrzegania warunków tych porozumień;

d)

podejmowanie konstruktywnych rozmów z sygnatariuszami porozumień w ramach procesów pokojowych w celu sprzyjania przestrzeganiu podstawowych zasad demokracji i dobrych rządów, w tym poszanowania praw człowieka i zasad państwa prawnego;

e)

przyczynianie się do realizacji wytycznych UE w sprawie dzieci w konfliktach zbrojnych;

f)

wkład i współpracę ze Specjalnym Przedstawicielem Sekretarza Generalnego ONZ w regionie Wielkich Jezior i Specjalnym Wysłannikiem Przewodniczącego UA przy przygotowaniu konferencji na rzecz pokoju, bezpieczeństwa, demokracji i rozwoju w regionie Wielkich Jezior;

g)

składanie sprawozdań na temat możliwości wspierania przez Unię Europejską procesu pokojowego i przejściowego oraz najlepszego sposobu realizacji inicjatyw Unii Europejskiej;

h)

monitorowanie tych działań podejmowanych przez strony konfliktów, które mogłyby negatywnie wpłynąć na wynik trwających procesów pokojowych;

i)

przyczynianie się do lepszego zrozumienia roli Unii Europejskiej wśród osób mających wpływ na opinię publiczną w regionie;

j)

udzielanie w razie potrzeby rad i pomocy w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa w DRK, w szczególności udzielanie wskazówek politycznych szefom Misji Policyjnej UE („EUPOL Kinszasa”) oraz misji UE mającej na celu doradztwo i pomoc dla władz kongijskich w zakresie reformy sektora bezpieczeństwa („EUSEC DR Konga”), w celu wypełniania ich obowiązków na szczeblu lokalnym.

(1)

W dniu 17 października 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/724/WPZiB (1) w sprawie mianowania Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej (SPUE) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (FYROM).

(2)

W dniu 24 listopada 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/826/WPZiB (2) w sprawie ustanowienia Policyjnego Zespołu Doradczego UE (EUPAT) w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii (FYROM), które wyznacza SPUE szczególną rolę w strukturze dowodzenia.

(3)

Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2005/724/WPZiB mandat SPUE powinien zostać zmieniony i przedłużony o dwanaście miesięcy,

1)

artykuł 3 lit. e) i f) otrzymują brzmienie:

2)

artykuł 9 otrzymuje brzmienie:

(1)

Mandat Specjalnego Przedstawiciela Unii Europejskiej w Afganistanie (SPUE), określony we wspólnym działaniu Rady 2003/871/WPZiB (1), wygasa w dniu 28 lutego 2006 r.

(2)

Na podstawie przeglądu wspólnego działania 2003/871/WPZiB mandat SPUE powinien zostać zrewidowany i przedłużony o dwanaście miesięcy.

(3)

SPUE będzie wykonywać swój mandat w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i zaszkodzić celom wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa określonym w art. 11 Traktatu,

1)

wnosi wkład w wykonywanie wspólnej deklaracji Unii Europejskiej i Afganistanu oraz porozumienia „Afghanistan Compact”, a także odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i innych odpowiednich rezolucji ONZ;

2)

zachęca podmioty regionalne w Afganistanie i krajach ościennych do wnoszenia pozytywnego wkładu w proces pokojowy w Afganistanie, a tym samym w konsolidację państwa afgańskiego;

3)

wspiera kluczową rolę odgrywaną przez ONZ, zwłaszcza przez Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego; oraz

4)

wspiera działania Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP) w regionie.

a)

przekazywanie poglądów UE dotyczących procesu pokojowego w oparciu o podstawowe zasady uzgodnione między Afganistanem a społecznością międzynarodową, zwłaszcza o wspólną deklarację Unii Europejskiej i Afganistanu oraz porozumienie „Afghanistan Compact”;

b)

nawiązywanie i utrzymywanie ścisłych kontaktów z afgańskimi instytucjami przedstawicielskimi, zwłaszcza rządem i parlamentem, oraz wspieranie ich. Należy również utrzymywać kontakty z innymi osobistościami politycznymi Afganistanu oraz innymi ważnymi podmiotami w kraju i poza jego granicami;

c)

utrzymywanie ścisłych kontaktów z odpowiednimi organizacjami regionalnymi i międzynarodowymi, zwłaszcza z przedstawicielami ONZ na miejscu;

d)

pozostawanie w ścisłym kontakcie z krajami ościennymi i innymi krajami zainteresowanymi z tego regionu, aby uwzględnić w polityce UE ich poglądy na sytuację w Afganistanie i rozwój współpracy między tymi krajami a Afganistanem;

e)

udzielanie informacji na temat postępów osiągniętych w realizacji celów wspólnej deklaracji UE i Afganistanu oraz porozumienia „Afghanistan Compact”, w szczególności w takich dziedzinach jak:

f)

w porozumieniu z przedstawicielami państw członkowskich i Komisji pomoc w zapewnieniu, że podejście polityczne UE będzie odzwierciedlone w jej działaniach na rzecz rozwoju Afganistanu;

g)

aktywne uczestnictwo wspólnie z Komisją w mechanizmie nadzorowania ustanowionym w ramach porozumienia „Afghanistan Compact”;

h)

doradztwo w sprawie uczestnictwa i stanowiska UE w międzynarodowych konferencjach dotyczących Afganistanu.