ISSN 1725-5139 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Tom 49 |
|
|
|
(1) Tekst mający znaczenie dla EOG. |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
I Akty, których publikacja jest obowiązkowa
14.2.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42/1 |
ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 247/2006
z dnia 30 stycznia 2006 r.
w sprawie szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów peryferyjnych Unii Europejskiej
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36, 37 i art. 299 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),
uwzględniając opinię Komitetu Regionów (3),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Szczególne położenie geograficzne regionów peryferyjnych w stosunku do źródeł zaopatrzenia w podstawowe produkty przeznaczone do konsumpcji lub do przetworzenia, lub stanowiące środki produkcji rolnej powoduje zwiększenie kosztów ich transportu. Ponadto obiektywne czynniki wynikające z wyspiarskiego charakteru i oddalenia stanowią dodatkowe utrudnienia dla podmiotów gospodarczych i producentów z regionów peryferyjnych, ograniczając poważnie ich działalność. W niektórych przypadkach sytuacja geograficzna, w jakiej działają podmioty gospodarcze i producenci, ma charakter podwójnie wyspiarski. Ograniczenia te można złagodzić poprzez obniżenie cen wspomnianych podstawowych produktów. Dlatego aby zagwarantować zaopatrzenie regionów peryferyjnych i złagodzić wysokie koszty transportu wynikające z oddalenia, wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia, należy wprowadzić przepisy szczególne w sprawie dostaw. |
(2) |
W tym celu, na zasadzie odstępstwa od art. 23 Traktatu, przywóz niektórych produktów rolnych z państw trzecich należy zwolnić z obowiązujących ceł przywozowych. Aby uwzględnić ich pochodzenie oraz procedury celne, jakimi są one objęte na mocy przepisów prawa wspólnotowego, produkty podlegające na obszarze celnym Wspólnoty procedurom uszlachetniania czynnego lub składu celnego należy traktować jak produkty wwożone bezpośrednio i w ten sposób objąć je korzyściami wynikającymi z przepisów szczególnych w sprawie dostaw. |
(3) |
Aby osiągnąć cel, jakim jest obniżenie cen w regionach peryferyjnych oraz złagodzenie dodatkowych kosztów wynikających z oddalenia, wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia przy równoczesnym utrzymaniu konkurencyjności produktów Wspólnoty, należy przyznać pomoc dla dostaw produktów wspólnotowych do tych regionów. Pomoc ta powinna uwzględniać dodatkowe koszty transportu do regionów peryferyjnych oraz ceny stosowane przy wywozie do państw trzecich, a w przypadku środków produkcji rolnej lub produktów przeznaczonych do przetworzenia – dodatkowe koszty wynikające z wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia. |
(4) |
Biorąc pod uwagę, że ilości objęte przepisami szczególnymi w sprawie dostaw są ograniczone do potrzeb regionów peryferyjnych, wspomniany system nie wywiera ujemnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Korzyści gospodarcze wynikające z przepisów szczególnych w sprawie dostaw nie powinny jednak wywoływać zakłóceń w handlu omawianymi produktami. Należy w związku z tym zakazać wysyłania lub wywozu tych produktów z regionów peryferyjnych. Niemniej należy zezwolić na wysyłkę lub wywóz tych produktów, o ile następuje zwrot korzyści uzyskanych na podstawie przepisów szczególnych w sprawie dostaw lub, w przypadku produktów przetworzonych, w celu umożliwienia regionalnej wymiany handlowej lub wymiany między oboma peryferyjnymi regionami Portugalii. Należy również wziąć pod uwagę tradycyjną wymianę handlową wszystkich regionów peryferyjnych z państwami trzecimi i, co za tym idzie, zezwolić we wszystkich tych regionach na wywóz produktów przetworzonych odpowiadający wywozowi tradycyjnemu. Powyższe ograniczenie nie obowiązuje również w odniesieniu do tradycyjnych wysyłek produktów przetworzonych. W trosce o jasność należy ustalić okres referencyjny pozwalający określić ilości produktów tradycyjnie wywożonych lub wysyłanych. |
(5) |
Jednakże należy podjąć stosowne działania pozwalające na niezbędną restrukturyzację sektora przetwórstwa cukru na Azorach. W działaniach tych należy uwzględnić fakt, że przetrwanie sektora cukrowniczego na Azorach wymaga utrzymania pewnego poziomu produkcji i przetwórstwa. Ponadto w ramach niniejszego rozporządzenia Portugalia będzie miała możliwość wspierania lokalnej produkcji buraka cukrowego. W tej sytuacji tylko wyjątkowo należy zezwolić, by wysyłki cukru z Azorów do pozostałych części Wspólnoty przez okres ograniczony do czterech lat przewyższały poziom tradycyjnej wymiany handlowej, na zasadzie progresywnie zmniejszających się limitów rocznych. Ponieważ ponowne wysyłki będą dozwolone w kwotach proporcjonalnych do – i ograniczonych do – ilości absolutnie koniecznych dla zapewnienia przetrwania lokalnej produkcji cukru i jego przetwórstwa, tymczasowe wysyłanie cukru z Azorów nie wpłynie negatywnie na rynek wewnętrzny Wspólnoty. |
(6) |
Zaopatrywanie Azorów, Madery oraz Wysp Kanaryjskich w cukier C powinno nadal podlegać przepisom Komisji w zakresie zwolnień z ceł przywozowych, przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2177/92 z dnia 30 lipca 1992 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania szczególnych uzgodnień w sprawie dostaw cukru na Azory, Maderę i Wyspy Kanaryjskie w odniesieniu do rolniczych kursów przeliczeniowych w sektorze cukru (4), w okresie przewidzianym w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (5). |
(7) |
Zaopatrywanie Wysp Kanaryjskich w przetwory mleczne o kodach CN 1901 90 99 i CN 2106 90 92, przeznaczone do przetworzenia przemysłowego, odbywało się dotychczas na mocy przepisów szczególnych w sprawie dostaw. Należy zezwolić na dalsze dostarczanie tych produktów w okresie przejściowym, dopóki nie nastąpi restrukturyzacja przemysłu lokalnego. |
(8) |
Aby osiągnąć cele proponowanych rozwiązań dotyczących dostaw, korzyści gospodarcze wynikające z przepisów szczególnych w sprawie dostaw powinny się przekładać na poziom kosztów produkcji i powodować obniżenie cen aż do etapu odbiorcy końcowego. W związku z tym ich przyznawanie należy uzależnić od ich rzeczywistego wpływu i wdrożyć niezbędne kontrole. |
(9) |
Polityka Wspólnoty na rzecz produkcji lokalnej w regionach peryferyjnych dotyczyła wielu produktów i obejmowała wiele działań wspierających ich wytwarzanie, wprowadzanie do obrotu oraz przetwarzanie. Środki te okazały się skuteczne i dzięki nim działalność rolnicza jest kontynuowana i rozwijana. Wspólnota jest zobowiązana nadal wspierać te kierunki produkcji, gdyż stanowią zasadniczy czynnik równowagi ekologicznej, społecznej i gospodarczej regionów peryferyjnych. Doświadczenie pokazało, że tak jak w przypadku polityki rozwoju obszarów wiejskich zacieśnienie partnerstwa z organami lokalnymi może pozwolić na skuteczniejsze zaradzenie specyficznym problemom tych regionów. Należy zatem nadal wspierać produkcję lokalną za pośrednictwem programów ogólnych ustanawianych na najbardziej właściwym szczeblu geograficznym i przekazywanych przez państwa członkowskie Komisji do zatwierdzenia. |
(10) |
Dla zapewnienia lepszej realizacji celów, jakimi są rozwój lokalnej produkcji rolnej i zaopatrzenie w produkty rolne, szczeble ustanawiania programów zaopatrzenia tych regionów należy ujednolicić, a partnerskie stosunki między Komisją a państwami członkowskimi powinny stać się regułą. Właściwe jest zatem, aby program zaopatrzenia był opracowywany przez organy wyznaczone przez państwo członkowskie i przedstawiany przez to państwo Komisji do zatwierdzenia. |
(11) |
Należy zachęcać producentów rolnych z regionów peryferyjnych, by dostarczali produkty wysokiej jakości i wspomagać wprowadzanie tych produktów do obrotu. Pomocne w tym celu może być używanie znaku graficznego ustanowionego przez Wspólnotę. |
(12) |
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (6) określa środki na rzecz rozwoju obszarów wiejskich mogące być przedmiotem wsparcia wspólnotowego oraz warunki otrzymania takiego wsparcia. Struktura niektórych gospodarstw rolnych lub przedsiębiorstw przetwórczych i handlowych mających siedzibę w regionach peryferyjnych wykazuje wiele niedoskonałości i boryka się ze specyficznymi problemami. W związku z tym w przypadku niektórych rodzajów inwestycji należy zapewnić możliwość odstępstwa od przepisów ograniczających przyznawanie niektórych rodzajów pomocy o charakterze strukturalnym określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1257/1999. |
(13) |
Artykuł 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 ogranicza przyznawanie wsparcia dla leśnictwa do lasów i obszarów leśnych znajdujących się w posiadaniu właścicieli prywatnych, ich stowarzyszeń, gmin lub stowarzyszeń gmin. Część lasów i obszarów leśnych na terytorium regionów peryferyjnych stanowi własność organów publicznych innych niż gminy. W tej sytuacji należy przewidzieć uelastycznienie warunków określonych w wymienionym artykule. |
(14) |
Artykuł 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 oraz załącznik do niego określają maksymalne kwoty roczne przysługujące z tytułu wspólnotowej pomocy rolnośrodowiskowej. Mając na uwadze specyficzną sytuację ekologiczną niektórych bardzo wrażliwych obszarów pastwisk na Azorach oraz zachowanie krajobrazu i tradycyjnych cech gruntów rolnych, w szczególności uprawy tarasowej na Maderze, należy dla niektórych określonych działań zwiększyć te kwoty – maksymalnie dwukrotnie. |
(15) |
Aby złagodzić szczególne ograniczenia produkcji rolnej w regionach peryferyjnych, wynikające z oddalenia, wyspiarskiego charakteru, peryferyjnego położenia, niewielkich rozmiarów, górzystego terenu, klimatu i zależności gospodarczej od niewielkiej liczby produktów, można dokonać odstępstwa od konsekwentnej polityki Komisji zabraniającej pomocy państwowej w sektorze produkcji, przetwórstwa i sprzedaży produktów rolnych, określonej w załączniku I do Traktatu. |
(16) |
Uprawy rolne w regionach peryferyjnych są pod względem fitosanitarnym narażone na szczególne trudności wynikające z warunków klimatycznych oraz niewystarczającej ilości środków dotychczas zastosowanych tam do walki z chorobami roślin. Ważne jest zatem wdrożenie programów walki z organizmami szkodliwymi, z wykorzystaniem m.in. metod biologicznych, oraz określenie udziału finansowego Wspólnoty w realizacji tych programów. |
(17) |
Utrzymanie winnic, stanowiących najbardziej rozpowszechnioną uprawę na Maderze i Wyspach Kanaryjskich oraz mających również duże znaczenie dla Azorów, jest imperatywem gospodarczym i ekologicznym. Aby produkcji tamtejszej zapewnić większe wsparcie, regiony te nie powinny podlegać ani dopłatom za odłogowanie, ani mechanizmom rynkowym, z jednym wyjątkiem: na Wyspach Kanaryjskich powinna istnieć możliwość zastosowania destylacji interwencyjnej w przypadku wyjątkowego zakłócenia rynku w wyniku problemów związanych z jakością. Podobnie jeśli chodzi o problemy techniczne i społeczno-gospodarcze: uniemożliwiły one pełne i terminowe przekształcenie obszarów winnic obsadzonych na Maderze i Azorach hybrydowymi szczepami winorośli zabronionymi w ramach wspólnej organizacji rynku wina. Wino produkowane przez te winnice przeznaczone jest wyłącznie do tradycyjnego spożycia lokalnego. Dodatkowy termin pozwoli na przekształcenie tych winnic przy jednoczesnym zachowaniu regionalnej struktury gospodarczej, ściśle uzależnionej od uprawy winorośli. Portugalia powinna corocznie powiadamiać Komisję o postępach w przekształcaniu wspomnianych obszarów. |
(18) |
Restrukturyzacja sektora mlecznego na Azorach nie została jeszcze zakończona. Mając na uwadze wysoki stopień uzależnienia Azorów od produkcji mleka, połączony z innymi ograniczeniami związanymi z ich peryferyjnym położeniem oraz z brakiem opłacalnej produkcji alternatywnej, odstępstwo od niektórych przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i produktów mleczarskich (7), wprowadzone art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 1453/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzającego szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Azorów i Madery (Poseima) (8) i przedłużone rozporządzeniem Rady (WE) nr 55/2004 (9) powinno być potwierdzone w odniesieniu do zastosowania opłaty wyrównawczej w sektorze mleka i przetworów mlecznych na Azorach. |
(19) |
Wsparcie na rzecz produkcji mleka krowiego na Maderze okazało się niewystarczające dla utrzymania równowagi między zaopatrzeniem miejscowym i z zewnątrz – zwłaszcza ze względu na poważne problemy strukturalne, z którymi boryka się ten sektor, i jego niską zdolność adaptacji do nowych warunków gospodarczych. W konsekwencji należy utrzymać zezwolenie na produkcję regenerowanego mleka UHT z mleka w proszku pochodzenia wspólnotowego w celu pełniejszego zaspokojenia potrzeb konsumpcji lokalnej. |
(20) |
Aby utrzymać lokalną produkcję, konieczne są zachęty i dlatego uzasadnione jest niestosowanie rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 w odniesieniu do francuskich departamentów zamorskich i Madery. Limit takiego wyłączenia dla Madery powinien być ustalony na poziomie 4 000 ton, co odpowiada obecnej produkcji wynoszącej 2 000 ton i potencjalnemu zwiększeniu produkcji ocenianemu obecnie na maksymalnie 2 000 ton. |
(21) |
Należy wspierać tradycyjną działalność w zakresie hodowli zwierząt. W celu zaspokojenia potrzeb konsumpcji lokalnej we francuskich departamentach zamorskich i na Maderze, należy zezwolić na wolny od opłat celnych przywóz opasów z państw trzecich – pod pewnymi warunkami i do wysokości maksymalnego limitu rocznego. Należy przedłużyć możliwość, stworzoną dla Portugalii rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (10), polegającą na przenoszeniu uprawnień do premii za krowy mamki z części kontynentalnej na Azory i dostosować to narzędzie do nowych rozwiązań wspierania regionów peryferyjnych. |
(22) |
Uprawa tytoniu ma duże historyczne znaczenie dla Wysp Kanaryjskich. Z gospodarczego punktu widzenia przetwórstwo tytoniu wciąż stanowi jeden z głównych rodzajów działalności przemysłowej regionu. Ze społecznego punktu widzenia stwarza ono ogromne zapotrzebowanie na siłę roboczą i jest przedmiotem działalności drobnych gospodarstw. Uprawa ta nie jest jednak wystarczająco dochodowa i grozi jej zanik. Faktycznie w chwili obecnej produkcja tytoniu ograniczona jest do niewielkiego obszaru wyspy La Palma, gdzie używany jest on do rzemieślniczego wyrobu cygar. Należy zatem zezwolić Hiszpanii na dalsze udzielanie pomocy, uzupełniającej pomoc wspólnotową, tak by umożliwić zachowanie tej tradycyjnej uprawy oraz zależnej od niej działalności rzemieślniczej. Ponadto aby utrzymać przemysłową produkcję wyrobów tytoniowych, należy utrzymać zwolnienie z opłat celnych surowca tytoniowego i tytoniu przemysłowego wwożonych na Wyspy Kanaryjskie w granicy limitu rocznego 20 000 ton, rozumianego jako ekwiwalent tytoniu odżyłowanego. |
(23) |
Wprowadzenie w życie niniejszego rozporządzenia nie powinno powodować uszczerbku dla poziomu szczególnego wsparcia, z którego dotychczas korzystały regiony peryferyjne. Dlatego aby zrealizować niezbędne działania, państwa członkowskie powinny dysponować kwotami odpowiadającymi wsparciu, które już zostało przyznane przez Wspólnotę na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1452/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzającego szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z francuskich departamentów zamorskich, (Poseidom) (11), rozporządzenia Rady (WE) nr 1453/2001 oraz rozporządzenia Rady (WE) nr 1454/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. wprowadzającego szczególne środki dla niektórych produktów rolnych z Wysp Kanaryjskich (Poseican) (12), oraz kwotami przyznanymi hodowcom mającym swoją siedzibę w tych regionach na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny (13), rozporządzenia Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego (14), rozporządzenia Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż (15), i kwotami przyznanymi na dostawy ryżu do francuskiego departamentu zamorskiego Réunion na mocy art. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu (16). Nowy system wspierania produkcji rolnej w regionach peryferyjnych, ustanowiony niniejszym rozporządzeniem, powinien zostać skoordynowany ze wsparciem na rzecz tych samych kierunków produkcji obowiązującym na pozostałym obszarze Wspólnoty. |
(24) |
Należy uchylić rozporządzenia (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001 i (WE) nr 1454/2001. Należy również dokonać zmian w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1785/2003 w celu skoordynowania odpowiednich systemów. |
(25) |
Środki niezbędne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (17). |
(26) |
Stosowanie programów przewidzianych niniejszym rozporządzeniem należy rozpocząć z chwilą, gdy Komisja notyfikuje ich zatwierdzenie. Aby programy te mogły zostać wtedy uruchomione, należy pozwolić państwom członkowskim i Komisji podjąć wszelkie kroki przygotowawcze pomiędzy datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia a datą uruchomienia programów, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
TYTUŁ I
PRZEDMIOT
Artykuł 1
Przedmiot rozporządzenia
Niniejsze rozporządzenie określa szczególne środki w dziedzinie rolnictwa, rekompensujące wpływ oddalenia, wyspiarskiego charakteru, peryferyjnego położenia, niewielkich rozmiarów, topografii, trudnego klimatu i zależności od niewielkiej liczby produktów na te regiony Unii Europejskiej, o których mowa w art. 299 ust. 2 Traktatu, dalej zwane „regionami peryferyjnymi”.
TYTUŁ II
PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE DOSTAW
Artykuł 2
Prognozowany bilans dostaw
1. Niniejszym ustala się przepisy szczególne dotyczące dostaw produktów rolnych, wyszczególnionych w załączniku I do Traktatu, mających zasadnicze znaczenie w regionach peryferyjnych i przeznaczonych do konsumpcji lub przetworzenia, lub wykorzystywanych jako środki produkcji rolnej.
2. Prognozowany bilans dostaw określa ilościowo roczne zapotrzebowanie na produkty rolne, o których mowa w ust. 1. Ocena zapotrzebowania przedsiębiorstw zajmujących się pakowaniem lub przetwórstwem produktów przeznaczonych na rynek lokalny, wysyłanych tradycyjnie do reszty państw Wspólnoty, eksportowanych do państw trzecich w ramach obrotu regionalnego lub tradycyjnej wymiany handlowej może być przedmiotem odrębnej prognozy bilansu.
Artykuł 3
Działanie systemu
1. W ramach limitu ilościowego określonego w prognozie bilansu dostaw produkty przywożone do regionów peryferyjnych, a pochodzące bezpośrednio z państw trzecich i będące przedmiotem szczególnych przepisów w sprawie dostaw, nie podlegają opłatom celnym.
Produkty podlegające na obszarze celnym Wspólnoty procedurom uszlachetniania czynnego lub składu celnego uznawane są, dla potrzeb stosowania niniejszego tytułu, za produkty wwożone bezpośrednio z państw trzecich.
2. Aby zapewnić pokrycie zapotrzebowania określonego zgodnie z art. 2 ust. 2 z uwzględnieniem cen i jakości oraz przy zachowaniu udziału Wspólnoty w dostawach, przyznaje się pomoc na dostarczanie do regionów peryferyjnych produktów pochodzących z zapasów publicznych, zgromadzonych w wyniku stosowania wspólnotowych środków interwencyjnych, lub produktów dostępnych na rynku Wspólnoty.
Kwota pomocy określana jest dla każdego rodzaju produktu z uwzględnieniem dodatkowych kosztów transportu do regionów peryferyjnych oraz cen stosowanych przy wywozie do państw trzecich, a w przypadku produktów przeznaczonych do przetworzenia lub dostarczanych jako środki produkcji rolnej – dodatkowych kosztów wynikających z wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia.
3. Przepisy szczególne dotyczące dostaw wprowadza się w życie, biorąc pod uwagę zwłaszcza:
a) |
specyficzne potrzeby regionów peryferyjnych oraz, w przypadku produktów przeznaczonych do przetworzenia lub dostarczanych jako środki produkcji rolnej, przyjęte wymogi jakościowe; |
b) |
wymianę handlową z resztą obszaru Wspólnoty; |
c) |
gospodarczy aspekt przewidzianej pomocy. |
4. Wsparcie z tytułu przepisów szczególnych dotyczących dostaw uwarunkowane jest tym, czy korzyść gospodarcza związana ze zwolnieniem z cła przywozowego lub z pomocą faktycznie dotyczy odbiorcy końcowego.
Artykuł 4
Wywóz do państw trzecich oraz wysyłka do reszty obszaru Wspólnoty
1. Produkty objęte przepisami szczególnymi dotyczącymi dostaw można wywozić do państw trzecich lub wysyłać do reszty obszaru Wspólnoty jedynie pod warunkami określonymi zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Warunki te obejmują w szczególności płatność ceł przywozowych za produkty, o których mowa w art. 3 ust. 1 i zwrot pomocy otrzymanej z tytułu przepisów szczególnych dotyczących dostaw w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 3 ust. 2.
Warunki te nie dotyczą wymiany handlowej między francuskimi departamentami zamorskimi.
2. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy produktów, które powstały przez przetworzenie w regionach peryferyjnych produktów objętych pomocą z tytułu przepisów szczególnych dotyczących dostaw i które:
a) |
są wywożone do państw trzecich lub wysyłane do reszty obszaru Wspólnoty w granicy limitów ilościowych odpowiadających wysyłkom tradycyjnym i tradycyjnemu wywozowi. Komisja określa te ilości zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2, w oparciu o średnią wysyłek lub wywozu w latach 1989, 1990 i 1991, |
b) |
są wywożone do państw trzecich w ramach regionalnej wymiany handlowej z zachowaniem miejsc przeznaczenia i warunków określonych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2, |
c) |
są wysyłane z Azorów na Maderę i odwrotnie; |
d) |
są wysyłane z Madery na Wyspy Kanaryjskie i odwrotnie. |
Wywóz tych produktów nie podlega żadnej refundacji.
3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. a) następujące maksymalne kwoty cukru (kod CN 1701) mogą być w podanych latach wysyłane z Azorów do reszty obszaru Wspólnoty:
— |
: |
w roku 2006 |
: |
3 000 ton, |
— |
: |
w roku 2007 |
: |
2 285 ton, |
— |
: |
w roku 2008 |
: |
1 570 ton, |
— |
: |
w roku 2009 |
: |
855 ton. |
Artykuł 5
Cukier
1. W okresie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001, cukier C, o którym mowa w art. 13 wspomnianego rozporządzenia, wywożony zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2670/81 z dnia 14 września 1981 r. ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące produkcji cukru przewyższającej kwotę (18) i wwożony w celach konsumpcyjnych na Maderę i Wyspy Kanaryjskie w postaci cukru białego o kodzie CN 1701 lub w celu poddania go rafinacji i przeznaczenia do konsumpcji – na Azory w postaci cukru surowego o kodzie CN 1701 12 10, podlega, pod warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, systemowi zwolnień z ceł przywozowych do wysokości przewidzianej w prognozowanym bilansie dostaw, o którym mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia.
2. Przy ocenie zapotrzebowania Azorów na cukier surowy uwzględnia się rozwój lokalnej produkcji buraka cukrowego. Ilości objęte przepisami szczególnymi dotyczącymi dostaw ustalane są tak, by łączna ilość cukru rafinowanego rocznie na Azorach nie przekroczyła 10 000 ton.
Artykuł 6
Przetwory mleczne
Na zasadzie odstępstwa od art. 2, w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. Wyspy Kanaryjskie mogą być nadal zaopatrywane w przeznaczone od przetworzenia przemysłowego przetwory mleczne o kodach CN 1901 90 99 i CN 2106 90 92 w maksymalnych ilościach wynoszących odpowiednio 800 ton rocznie i 45 ton rocznie. Pomoc udzielona na dostawę obu produktów ze Wspólnoty nie może przekraczać odpowiednio: 210 EUR za tonę i 59 EUR za tonę i zawarta jest w limicie, o którym mowa w art. 23.
Artykuł 7
Przywóz ryżu na Réunion
Przywóz do francuskiego departamentu zamorskiego Réunion produktów o kodach CN 1006 10, 1006 20 i 1006 40 00, przeznaczonych do konsumpcji lokalnej, nie podlega żadnym cłom przywozowym.
Artykuł 8
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego systemu
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego tytułu ustalane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2. Zasady te określają zwłaszcza okoliczności, w jakich państwa członkowskie mogą zmieniać ilości produktów i środki przydzielane corocznie na różne produkty objęte przepisami szczególnymi dotyczącymi dostaw oraz, zależnie od potrzeb, ustalać zasady rządzące systemem pozwoleń na przywóz i dowodów dostawy.
TYTUŁ III
ŚRODKI WSPIERAJĄCE LOKALNĄ PRODUKCJĘ ROLNĄ
Artykuł 9
Programy wsparcia
1. Ustanawia się wspólnotowe programy wsparcia regionów peryferyjnych, obejmujące środki szczególne na rzecz lokalnej produkcji rolnej, wchodzące w zakres stosowania części trzeciej tytuł II Traktatu.
2. Wspólnotowe programy wsparcia ustanawia się na takim szczeblu geograficznym, jaki zainteresowane państwo członkowskie uzna za najwłaściwszy. Programy te są opracowywane przez właściwe organy wyznaczone przez państwo członkowskie i po konsultacji z właściwymi organami i organizacjami na odpowiednim szczeblu lokalnym przedkładane przez to państwo Komisji.
3. Dla każdego regionu peryferyjnego można przedstawić tylko jeden wspólnotowy program wsparcia.
Artykuł 10
Środki
Wspólnotowe programy wsparcia obejmują środki konieczne do zapewnienia ciągłości i rozwoju lokalnej produkcji rolnej w każdym z regionów peryferyjnych.
Artykuł 11
Zgodność i spójność
1. Środki przyjmowane w ramach programów wsparcia muszą być zgodne z prawem wspólnotowym i spójne z innymi działami polityki wspólnotowej oraz ze środkami przyjmowanymi w ich zakresie.
2. Należy zapewnić spójność pomiędzy środkami przyjmowanymi w ramach programów wsparcia a środkami wdrażanymi na mocy innych instrumentów wspólnej polityki rolnej – zwłaszcza w zakresie wspólnych organizacji rynków, rozwoju obszarów wiejskich, jakości produktów, dobrostanu zwierząt oraz ochrony środowiska.
W szczególności żaden ze środków przyjmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia nie może być finansowany jako:
a) |
dodatkowe wsparcie na rzecz systemów premii lub pomocy ustanowionych w ramach wspólnej organizacji jakiegokolwiek rynku, o ile nie zajdą wyjątkowe, obiektywnie uzasadnione okoliczności; |
b) |
wsparcie na rzecz projektów badawczych, działań je wspierających lub działań podlegających finansowaniu wspólnotowemu na mocy decyzji Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (19), |
c) |
wsparcie na rzecz działań, do których ma zastosowanie rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 oraz rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (20). |
Artykuł 12
Treść wspólnotowych programów wsparcia
Wspólnotowy program wsparcia zawiera:
a) |
ilościowy opis stanu produkcji rolnej danego rodzaju w danym momencie, uwzględniający dostępne wyniki ocen oraz ilustrujący rozbieżności, braki i potencjalne możliwości rozwoju, uruchomione środki finansowe oraz zasadnicze rezultaty działań podjętych na mocy rozporządzeń (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001 oraz (WE) nr 1454/2001; |
b) |
opis proponowanej strategii działania, przyjęte priorytety i cele ilościowe, jak również ocenę spodziewanych skutków gospodarczych, ekologicznych i społecznych, m.in. w dziedzinie zatrudnienia; |
c) |
opis zamierzonych działań, zwłaszcza systemów pomocy służących wprowadzeniu w życie programu i ewentualnie informacje o potrzebach w zakresie badań, projektów pokazowych, szkoleń lub pomocy technicznej w związku z przygotowaniem, wdrażaniem i dostosowywaniem danych środków; |
d) |
harmonogram wprowadzania tych środków w życie oraz ogólne orientacyjne zestawienie finansowe środków, które mają zostać uruchomione; |
e) |
dowód na wzajemną zgodność i spójność różnych środków objętych programami, jak również zdefiniowane kryteria i wskaźniki ilościowe służące monitorowaniu i ocenie; |
f) |
działania podjęte w celu skutecznego i odpowiedniego wdrożenia programów – m.in. w zakresie kampanii informacyjnej, monitorowania i oceny – oraz określone wskaźniki ilościowe służące ocenie, a także przepisy dotyczące kontroli i kar; |
g) |
wskazanie właściwych organów i jednostek odpowiedzialnych za wprowadzenie w życie programu, jak również wskazanie odnośnych, wyznaczonych na odpowiednich szczeblach, organów i powiązanych z nimi jednostek, a także partnerów społeczno-ekonomicznych wraz z wynikami przeprowadzonych konsultacji. |
Artykuł 13
Monitorowanie
Procedury oraz wskaźniki fizyczne i finansowe zapewniające skuteczne monitorowanie realizacji wspólnotowych programów wsparcia są ustalane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
TYTUŁ IV
ŚRODKI TOWARZYSZĄCE
Artykuł 14
Znak graficzny
1. W celu szerzenia wiedzy o wysokiej jakości produktach rolnych, naturalnych lub przetworzonych, specyficznych dla regionów peryferyjnych, oraz w celu propagowania ich konsumpcji ustanawia się znak graficzny.
2. Warunki używania znaku graficznego, o którym mowa w ust. 1, są proponowane przez zainteresowane organizacje handlowe. Władze krajowe przekazują te propozycje wraz ze swoją opinią Komisji do zatwierdzenia.
Używanie znaku jest nadzorowane przez określone władze publiczne lub organ zaaprobowany przez właściwe władze krajowe.
Artykuł 15
Rozwój obszarów wiejskich
1. Bez uszczerbku dla art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, całkowita wartość pomocy regionom peryferyjnym na rzecz inwestycji promujących zwłaszcza dywersyfikację, restrukturyzację bądź reorientację ku gospodarce rolnej opartej na zasadach zrównoważonego rozwoju w gospodarstwach o niewielkiej skali produkcji, która to wartość ma zostać określona w uzupełnieniach programów wspomnianych w art. 18 ust. 3 oraz w art. 19 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (21), może wynieść maksymalnie 75 % wartości kwalifikujących się inwestycji.
2. Bez uszczerbku dla art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, całkowita wartość pomocy regionom peryferyjnym na rzecz inwestycji w przedsiębiorstwa zajmujące się przetwarzaniem i wprowadzaniem na rynek produktów rolnych pochodzących głównie z produkcji lokalnej w sektorach, które mają zostać określone w uzupełnieniach programów wspomnianych w art. 18 ust. 3 oraz w art. 19 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999, może wynieść maksymalnie 65 % wartości kwalifikujących się inwestycji. Dla małych i średnich przedsiębiorstw całkowita kwota takiej pomocy może wynieść, pod tymi samymi warunkami, maksymalnie 75 %.
3. Ograniczenie przewidziane w art. 29 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 nie ma zastosowania do lasów zwrotnikowych, podzwrotnikowych i obszarów leśnych na terytorium francuskich departamentów zamorskich, Azorów i Madery.
4. Bez uszczerbku dla art. 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999, maksymalne kwoty roczne przysługujące z tytułu pomocy wspólnotowej, przewidziane w Załączniku do wspomnianego rozporządzenia, mogą zostać zwiększone do ich dwukrotnej wartości z przeznaczeniem na ochronę jezior na Azorach oraz zachowanie krajobrazu i tradycyjnych cech gruntów rolnych, w szczególności kamiennych murów podtrzymujących tarasy na Maderze.
5. Opis działań zaplanowanych na mocy niniejszego artykułu jest, w razie konieczności, włączany do programów określonych w art. 18 i 19 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 i dotyczących przedmiotowych regionów.
Artykuł 16
Pomoc państwowa
1. W odniesieniu do produktów rolnych określonych w załączniku I do Traktatu, do których mają zastosowanie art. 87, 88 i 89 wspomnianego Traktatu, Komisja może zezwolić na udzielanie finansowego wsparcia w sektorach: produkcji, przetwórstwa i sprzedaży wspomnianych produktów w celu złagodzenia ograniczeń produkcji rolnej specyficznych dla regionów peryferyjnych, a wynikających z oddalenia, wyspiarskiego charakteru i peryferyjnego położenia.
2. Państwa Członkowskie mogą przyznać dodatkowe środki finansowe na realizację wspólnotowych programów wsparcia, o których mowa w tytule III niniejszego rozporządzenia. W takim przypadku pomoc państwowa podlega zgłoszeniu przez państwa członkowskie i zatwierdzeniu przez Komisję, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, jako część wspomnianych programów. Tak zgłoszona pomoc uznawana jest za zgłoszoną w rozumieniu art. 88 ust. 3 zdanie pierwsze Traktatu.
Artykuł 17
Programy ochrony roślin
1. Francja i Portugalia przedstawiają Komisji programy walki z organizmami szkodliwymi dla roślin i produktów roślinnych odpowiednio we francuskich departamentach zamorskich oraz na Azorach i Maderze. Programy te określają w szczególności zamierzone cele, przewidywane działania, czas ich trwania oraz koszt. Programy przedstawione w myśl niniejszego artykułu nie dotyczą ochrony bananów.
2. Udział Wspólnoty w finansowaniu programów przewidzianych w ust. 1 opiera się na technicznej analizie sytuacji w przedmiotowych regionach.
3. Finansowy udział Wspólnoty, o którym mowa w ust. 2, oraz kwota pomocy, określane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 1 i 3. Środki kwalifikujące się do finansowania wspólnotowego są określane zgodnie z tą samą procedurą.
Wspomniany udział może pokryć do 60 % kwalifikujących się wydatków we francuskich departamentach francuskich i do 75 % takich wydatków na Azorach i Maderze. Płatność dokonywana jest na podstawie dokumentacji przedłożonej przez władze Francji i Portugalii. W razie konieczności Komisja może zorganizować kontrole i zlecić ich przeprowadzenie ekspertom, jak to określono w art. 21 dyrektywy Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (22).
Artykuł 18
Wino
1. Tytuł II rozdział II oraz tytuł III rozdziały I i II rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina (23), jak również rozdział III rozporządzenia Komisji (WE) nr 1227/2000 z dnia 31 maja 2000 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w sprawie wspólnej organizacji rynku wina, w odniesieniu do potencjału produkcyjnego (24) nie mają zastosowania do Azorów i Madery.
2. Bez uszczerbku dla art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, winogrona pochodzące z zabronionych hybrydowych szczepów winorośli, należących do bezpośredniego producenta wina z nich wytwarzanego (Noah, Othello, Isabelle, Jacquez, Clinton, Herbemont), zebrane na obszarze Azorów i Madery, mogą zostać użyte do produkcji wina, obrót którym dozwolony jest jedynie na tym obszarze.
Do dnia 31 grudnia 2013 r. Portugalia stopniowo zlikwiduje winnice obsadzone zabronionymi hybrydowymi szczepami winorośli, należącymi do bezpośredniego producenta wina z nich wytwarzanego, korzystając w uzasadnionych przypadkach ze wsparcia przewidzianego w tytule II rozdział III rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.
Portugalia corocznie powiadamia Komisję o postępie prac w zakresie przekształcania i restrukturyzacji obszarów obsadzonych zabronionymi hybrydowymi szczepami winorośli, należącymi do bezpośredniego producenta wina z nich wytwarzanego, których uprawa jest zakazana.
3. Tytułu II rozdział II oraz tytuł III rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, jak również rozdział III rozporządzenia (WE) nr 1227/2000 nie mają zastosowania do Wysp Kanaryjskich, z wyjątkiem możliwości destylacji interwencyjnej, o której mowa w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, w przypadku wyjątkowego zakłócenia rynku w wyniku problemów związanych z jakością.
Artykuł 19
Mleko
1. Od sezonu 1999/2000 dla potrzeb rozdzielenia opłaty wyrównawczej między producentów, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003, za producentów, którzy przyczynili się do przekroczenia krajowych ilości referencyjnych, uznaje się tylko tych producentów w rozumieniu art. 5 lit. c), którzy mają swoją siedzibę oraz produkują na Azorach i którzy sprzedają ilości przekraczające przyznaną im ilość referencyjną powiększoną o wartość procentową, o której mowa w niniejszym ustępie akapit trzeci.
Opłata wyrównawcza przysługuje za ilości przekraczające ilość referencyjną powiększoną o wspomnianą wyżej wartość procentową, po rozdzieleniu niewykorzystanych ilości, zawartych w wynikającym z takiego powiększenia przedziale, pomiędzy wszystkich producentów w rozumieniu art. 5 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1788/2003, mających swoją siedzibę i produkujących na Azorach, proporcjonalnie do ilości referencyjnej przyznanej każdemu z nich.
Wartość procentowa, o której mowa w akapicie pierwszym, jest równa ilorazowi pomiędzy wartością 73 000 t – w sezonach od 1999/2000 do 2004/2005 i 23 000 t – począwszy od sezonu 2005/2006, a łączną wartością ilości referencyjnych przypadających na każde gospodarstwo 31 marca 2000 r. Odsetek ten dotyczy tylko ilości referencyjnych przypadających na gospodarstwo 31 marca 2000 r.
2. Po rozdzieleniu, o którym mowa w ust. 1, ilości mleka lub ekwiwalentu mleka sprzedawane powyżej ilości referencyjnych, ale w ramach wartości procentowej, o której mowa w tym samym ustępie, są pomijane przy określaniu ewentualnego przekroczenia przez Portugalię przyznanej ilości referencyjnej, obliczanego zgodnie z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003.
3. System opłat wyrównawczych dotyczący producentów mleka krowiego, przewidziany w rozporządzeniu (WE) nr 1788/2003, nie ma zastosowania do francuskich departamentów zamorskich ani, w granicach 4 000 ton mleka produkcji lokalnej, do Madery.
4. Bez uszczerbku dla art. 2 i 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2597/97 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającego dodatkowe zasady w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do mleka spożywczego (25) i w granicach potrzeb konsumpcji lokalnej, zezwala się na Maderze na produkcję regenerowanego mleka UHT z mleka w proszku pochodzenia wspólnotowego, pod warunkiem że środek ten zapewnia zbieranie i zbyt mleka produkowanego na miejscu. Wspomniany produkt jest przeznaczony wyłącznie do konsumpcji lokalnej.
Szczegółowe zasady stosowania niniejszego ustępu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2. Zasady te określą zwłaszcza ilość produkowanego na miejscu mleka świeżego przed wykorzystaniem go do produkcji regenerowanego mleka UHT, o którym mowa w akapicie pierwszym.
Artykuł 20
Hodowla zwierząt
1. Dopóki pogłowie młodych samców bydła nie osiągnie poziomu zapewniającego utrzymanie i rozwój lokalnej produkcji mięsa we francuskich departamentach zamorskich i na Maderze, zezwala się na przywóz bez opłat celnych, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999, bydła na opas na miejscu pochodzącego z państw trzecich i przeznaczonego do konsumpcji we francuskich departamentach zamorskich i na Maderze.
Artykuł 3 ust. 4 i art. 4 ust. 1 mają zastosowanie w odniesieniu do zwierząt objętych zwolnieniem z opłat, o którym mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy.
2. Liczba zwierząt objętych zwolnieniem, o którym mowa w ust. 1, jest określana, gdy ich przywóz jest uzasadniony rozwojem produkcji lokalnej. Ilości te, jak również szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, obejmujące zwłaszcza minimalny okresu opasu, ustalane są zgodnie z procedurą określoną w art. 26 ust. 2. Zwierzęta te przeznaczane są w pierwszej kolejności dla producentów posiadających co najmniej 50 % zwierząt opasowych pochodzenia lokalnego.
3. W przypadku zastosowania art. 67 i art. 68 ust. 2 lit. a) ppkt i) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 Portugalia może zredukować krajowy pułap płatności przysługujących za mięso owcze i kozie oraz premii przysługujących z tytułu krów mamek. W takim przypadku zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2, odnośna kwota ulega przeniesieniu z pułapów ustalonych poprzez zastosowanie przywołanych wyżej przepisów do środków alokowanych zgodnie z art. 23 ust. 2 tiret drugie.
Artykuł 21
Pomoc państwa na rzecz produkcji tytoniu
Hiszpanii zezwala się niniejszym na przyznanie pomocy na rzecz produkcji tytoniu na Wyspach Kanaryjskich, uzupełniającej premię ustanowioną w tytule I rozporządzenia Rady (EWG) nr 2075/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego (26). Przyznanie takiej pomocy nie może powodować nierównego traktowania poszczególnych producentów na obszarze archipelagu.
Kwota tej pomocy nie może przekroczyć 2 980,62 EUR za tonę. Pomoc dodatkowa jest wypłacana za ilości nieprzekraczające 10 ton rocznie.
Artykuł 22
Zwolnienie tytoniu z opłat celnych
1. Żadne opłaty celne nie są pobierane za surowiec tytoniowy i tytoń przemysłowy przywożone bezpośrednio na Wyspy Kanaryjskie i należące odpowiednio do poniższych kategorii:
a) |
CN 2401; oraz |
b) |
następujących pozycji:
|
Przewidziane w akapicie pierwszym zwolnienie ma zastosowanie do produktów przeznaczonych do produkcji tytoniu na miejscu, w granicach rocznego limitu przywozu wynoszącego 20 000 ton wyrażonych jako ekwiwalent odżyłowanego surowca tytoniowego.
2. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu są przyjmowane zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
TYTUŁ V
PRZEPISY FINANSOWE
Artykuł 23
Środki finansowe
1. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu – z wyjątkiem tych, o których mowa w art. 15 – stanowią interwencję mającą na celu stabilizację rynków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1258/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (27) w okresie do dnia 31 grudnia 2006 r. Począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r., te same środki stanowią interwencję w zakresie regulacji rynków rolnych w rozumieniu art. 3 ust. lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (28).
2. Wspólnota finansuje działania przewidziane w tytułach II i III niniejszego rozporządzenia do wysokości kwoty rocznej równej:
— |
: |
dla francuskich departamentów zamorskich |
: |
84,7 milionów EUR, |
— |
: |
dla Azorów i Madery |
: |
77,3 milionów EUR, |
— |
: |
dla Wysp Kanaryjskich |
: |
127,3 milionów EUR. |
3. Kwoty przyznawane rocznie na poczet programów przewidzianych w tytule II nie mogą przekraczać kwot następujących:
— |
: |
dla francuskich departamentów zamorskich |
: |
20,7 milionów EUR, |
— |
: |
dla Azorów i Madery |
: |
17,7 milionów EUR, |
— |
: |
dla Wysp Kanaryjskich |
: |
72,7 milionów EUR. |
4. W roku 2006 kwoty przyznawane rocznie, o których mowa w ust. 2 i 3, ulegają pomniejszeniu o kwotę wszelkich wydatków poniesionych na mocy środków wprowadzonych w życie zgodnie z rozporządzeniami, o których mowa w art. 29.
TYTUŁ VI
PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE
Artykuł 24
1. Najpóźniej do dnia 14 kwietnia 2006 r. Państwa Członkowskie przedstawiają Komisji projekt całościowego programu w ramach przyznanych środków, o których mowa w art. 23 ust. 2 i 3.
Projekt ten obejmuje: projekt prognozowanego bilansu dostaw, o którym mowa w art. 2 ust. 2, z wyszczególnieniem produktów, ich ilości i kwot pomocy zapewniającej zaopatrzenie z obszaru Wspólnoty oraz projekt programu wspierania produkcji lokalnej, o którym mowa w art. 9 ust. 1.
2. Komisja ocenia proponowane programy całościowe oraz podejmuje decyzję o ich ewentualnym zatwierdzeniu najpóźniej w terminie czterech miesięcy od ich przedłożenia przez Państwa Członkowskie, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
3. Stosowanie każdego z całościowych programów rozpoczyna się z dniem, w którym Komisja powiadamia dane państwo członkowskie o ich zatwierdzeniu.
Artykuł 25
Zasady stosowania
Środki konieczne do wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2. Obejmują one zwłaszcza:
— |
okoliczności, w jakich Państwa Członkowskie mogą zmieniać ilości i pułapy pomocy na rzecz zaopatrzenia, jak i działania wspierające i przeznaczenie środków przydzielonych na wsparcie produkcji lokalnej, |
— |
przepisy określające minimalną charakterystykę kontroli i kar, jakie mają być stosowane przez państwa członkowskie, |
— |
określenie środków i kwot kwalifikujących się na mocy art. 23 ust. 1 na przeprowadzenie badań, projektów pokazowych, szkoleń lub dostarczenie pomocy technicznej, o których mowa w art. 12 lit. c) oraz maksymalny poziom finansowania takich środków wyrażony jako odsetek całkowitej kwoty każdego programu. |
Artykuł 26
Komitet Zarządzający
1. Komisję wspomaga Komitet Zarządzający ds. Płatności Bezpośrednich ustanowiony na mocy art. 144 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, za wyjątkiem realizacji art. 15 niniejszego rozporządzenia, którego realizację wspomaga Komitet ds. Struktury Agrarnej i Rozwoju Wsi ustanowiony na mocy art. 50 rozporządzenia (WE) nr 1260/1999 i realizacji art. 17 niniejszego rozporządzenia, którego realizację wspomaga Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin ustanowiony decyzją 76/894/EWG (29).
2. Odniesienie do niniejszego ustępu oznacza, że zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi jeden miesiąc.
3. Odniesienie do niniejszego ustępu oznacza, że zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.
Artykuł 27
Środki krajowe
Państwa członkowskie podejmują niezbędne działania zapewniające przestrzeganie niniejszego rozporządzenia, w szczególności w kwestiach dotyczących kontroli i kar administracyjnych, oraz informują o nich Komisję.
Artykuł 28
Powiadomienia i sprawozdania
1. Corocznie w terminie do dnia 15 lutego państwa członkowskie powiadamiają Komisję o udostępnionych im środkach, które zamierzają przeznaczyć w roku kolejnym na realizację programów przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
2. Corocznie w terminie do dnia 31 lipca państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie za rok poprzedni dotyczące realizacji działań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.
3. W terminie do dnia 31 grudnia 2009 r., a następnie co pięć lat Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie ogólne obrazujące wpływ działań przeprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia, uzupełnione w razie konieczności o odpowiednie propozycje.
Artykuł 29
Uchylenia
Niniejszym uchyla się rozporządzenia (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001 i (WE) nr 1454/2001.
Odniesienia do rozporządzeń uchylonych należy rozumieć jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywać zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku I.
Artykuł 30
Środki przejściowe
Komisja może przyjąć, zgodnie z procedurą określoną w art. 26 ust. 2, konieczne środki przejściowe zapewniające płynne przejście między systemem obowiązującym w roku 2005 a systemem opartym na środkach ustanowionych niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 31
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003
W rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
w art. 70 wprowadza się następujące zmiany:
|
2) |
artykuł 71 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie: „2. Bez uszczerbku dla przepisów art. 70 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, w okresie przejściowym dane państwo członkowskie stosuje płatności bezpośrednie, o których mowa w załączniku VI, na warunkach określonych, odpowiednio, w tytule IV rozdziały 3, 6 i 7–13 niniejszego rozporządzenia oraz w art. 6 rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, w ramach pułapów budżetowych odpowiadających składowej tych płatności bezpośrednich w pułapie krajowym, o którym mowa w art. 41 niniejszego rozporządzenia, ustalonym zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 144 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.”; |
3) |
W załącznikach I i VI wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia. |
Artykuł 32
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1785/2003
W rozporządzeniu (WE) nr 1785/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
skreśla się art. 5; |
2) |
w art. 11 skreśla się ust. 3. |
Artykuł 33
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie pierwszego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
W odniesieniu do danego państwa członkowskiego ma ono jednak zastosowanie, począwszy od dnia, w którym Komisja notyfikuje zatwierdzenie całościowego programu, o którym mowa w art. 24 ust. 1, co jednak nie dotyczy stosowania art. 24, 25, 26, 27 i 30, które mają zastosowanie od dnia wejścia rozporządzenia w życie, oraz art. 4 ust. 3, który ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 30 stycznia 2006 r.
W imieniu Rady
U. PLASSNIK
Przewodniczący
(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
(2) Patrz: przypis 1.
(3) Dz.U. C 231 z 20.9.2005, str. 75.
(4) Dz.U. L 217 z 31.7.1992, str. 71. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 21/2002 (Dz.U. L 8 z 11.1.2002, str. 15).
(5) Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).
(6) Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 80. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2223/2004 (Dz.U. L 379 z 24.12.2004, str. 1).
(7) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 123. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2217/2004 (Dz.U. L 375 z 23.12.2004, str. 1).
(8) Dz.U. L 198 z 21.7.2001, str. 26. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1690/2004 (Dz.U. L 305 z 1.10.2004, str. 1).
(9) Dz.U. L 8 z 14.1.2004, str. 1.
(10) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2183/2005 (Dz.U. L 347 z 30.12.2005, str. 56).
(11) Dz.U. L 198 z 21.7.2001, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1690/2004 (Dz.U. L 305 z 1.10.2004, str. 1).
(12) Dz.U. L 198 z 21.7.2001, str. 45. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1690/2004.
(13) Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).
(14) Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005.
(15) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).
(16) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96.
(17) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.
(18) Dz.U. L 262 z 16.9.1981, str. 14. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 95/2002 (Dz.U. L 17 z 19.1.2002, str. 37).
(19) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).
(20) Dz.U. L 277 z 21.10.2005, str. 1.
(21) Dz.U. L 161 z 26.6.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 173/2005 (Dz.U. L 29 z 2.2.2005, str. 3).
(22) Dz.U. L 169 z 10.7.2000, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/77/WE (Dz.U. L 296 z 12.11.2005, str. 17).
(23) Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2165/2005 (Dz.U. L 345 z 28.12.2005, str. 1).
(24) Dz.U. L 143 z 16.6.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1216/2005 (Dz.U. L 199 z 29.7.2005, str. 32).
(25) Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 13. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1602/1999 (Dz.U. L 189 z 22.7.1999, str. 43).
(26) Dz.U. L 215 z 30.7.1992, str. 70. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1679/2005 (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, str. 1).
(27) Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 103. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005 (Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1).
(28) Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1.
(29) Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 25.
ZAŁĄCZNIK I
TABELA KORELACJI
Rozporządzenie (WE) nr 1452/2001 |
Rozporządzenie (WE) nr 1453/2001 |
Rozporządzenie (WE) nr 1454/2001 |
Rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 |
Niniejsze rozporządzenie |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 |
Artykuł 1 |
|
Artykuł 1 |
Artykuł 2 |
Artykuł 2 |
Artykuł 2 |
|
Artykuł 2 |
Artykuł 3 ust. 1–4 |
Artykuł 3 ust. 1–4 |
Artykuł 3 ust. 1–4 |
|
Artykuł 3 |
Artykuł 3 ust. 5 |
Artykuł 3 ust. 5 |
Artykuł 3 ust. 5 |
|
Artykuł 4 |
|
Artykuł 3 ust. 6 akapit trzeci |
|
|
Artykuł 5 |
|
|
|
Artykuł 11 ust. 3 |
Artykuł 7 |
Artykuł 3 ust. 6 akapity pierwszy i drugi |
Artykuł 3 ust. 6 akapity pierwszy i drugi |
Artykuł 3 ust. 6 akapity pierwszy i drugi |
|
Artykuł 8 |
Artykuł 5 |
|
|
|
— |
Artykuł 6 |
|
|
|
— |
Artykuł 8 |
|
|
|
— |
Artykuł 9 |
|
|
|
— |
Artykuł 11 |
|
|
|
— |
Artykuł 12 |
|
|
|
— |
Artykuł 13 |
|
|
|
— |
Artykuł 14 |
|
|
|
— |
Artykuł 15 |
|
|
|
— |
Artykuł 16 |
|
|
|
— |
Artykuł 17 |
|
|
|
— |
Artykuł 18 |
|
|
|
— |
|
Artykuł 5 |
|
|
— |
|
Artykuł 6 |
|
|
— |
|
Artykuł 7 |
|
|
— |
|
Artykuł 9 |
|
|
— |
Artykuł 19 |
Artykuł 11 |
Artykuł 18 |
|
Artykuł 14 |
|
Artykuł 13 |
|
|
— |
|
Artykuł 14 |
|
|
— |
|
Artykuł 15 |
|
|
— |
|
Artykuł 16 |
|
|
— |
|
Artykuł 17 |
|
|
— |
|
Artykuł 18 |
|
|
— |
|
Artykuł 19 |
|
|
— |
|
Artykuł 20 |
|
|
— |
|
Artykuł 22 ust. 1 i 2, ust. 3 akapity pierwszy i drugi, ust. 4 i 5 |
|
|
— |
|
Artykuł 24 |
|
|
— |
|
Artykuł 25 |
|
|
— |
|
Artykuł 26 |
|
|
— |
|
Artykuł 27 |
|
|
— |
|
Artykuł 28 |
|
|
— |
|
Artykuł 30 |
|
|
— |
|
|
Artykuł 4 |
|
— |
|
|
Artykuł 5 |
|
— |
|
|
Artykuł 7 |
|
— |
|
|
Artykuł 8 |
|
— |
|
|
Artykuł 9 |
|
— |
|
|
Artykuł 10 |
|
— |
|
|
Artykuł 11 |
|
— |
|
|
Artykuł 13 |
|
— |
|
|
Artykuł 14 |
|
— |
|
|
Artykuł 17 |
|
— |
|
Artykuł 31 |
|
|
— |
Artykuł 21 ust. 1 i 2 |
Artykuł 33 ust. 1 i 2 |
Artykuł 19 ust. 1 i 2 |
|
Artykuł 15 ust. 1 i 2 |
Artykuł 21 ust. 3 |
Artykuł 33 ust. 3 |
|
|
Artykuł 15 ust. 3 |
|
Artykuł 33 ust. 5 |
|
|
Artykuł 15 ust. 4 |
Artykuł 21 ust. 5 |
Artykuł 33 ust. 6 |
Artykuł 19 ust. 4 |
|
Artykuł 15 ust. 5 |
Artykuł 24 |
Artykuł 36 |
Artykuł 22 |
|
Artykuł 16 ust. 1 |
|
|
|
|
Artykuł 16 ust. 2 |
Artykuł 20 |
Artykuł 32 |
|
|
Artykuł 17 |
|
Artykuł 8 |
|
|
Artykuł 18 ust. 1 |
|
Artykuł 10 |
|
|
Artykuł 18 ust. 2 |
|
|
Artykuł 12 |
|
Artykuł 18 ust. 3 |
|
Artykuł 23 |
|
|
Artykuł 19 ust. 1 i 2 |
Artykuł 10 ust. 2 |
Artykuł 15 ust. 3 |
|
|
Artykuł 19 ust. 3 |
|
Artykuł 15 ust. 4 |
|
|
Artykuł 19 ust. 4 |
Artykuł 7 |
Artykuł 12 |
|
|
Artykuł 20 ust. 1 i 2 |
|
Artykuł 22 ust. 3 akapit trzeci |
|
|
Artykuł 20 ust. 3 |
|
|
Artykuł 15 |
|
Artykuł 21 |
|
|
Artykuł 16 |
|
Artykuł 22 |
Artykuł 25 |
Artykuł 37 |
Artykuł 23 |
|
Artykuł 23 ust. 1 |
|
|
|
|
Artykuł 23 ust. 2, 3 i 4 |
Artykuł 22 |
Artykuł 34 |
Artykuł 20 |
|
Artykuł 25 |
Artykuł 23 |
Artykuł 35 |
Artykuł 21 |
|
Artykuł 26 |
Artykuł 26 |
Artykuł 38 |
Artykuł 24 |
|
Artykuł 27 |
Artykuł 27 |
Artykuł 39 |
Artykuł 25 |
|
Artykuł 28 |
|
|
|
|
Artykuł 29 |
|
|
|
|
Artykuł 31 |
|
|
|
|
Artykuł 32 |
Artykuł 29 |
Artykuł 41 |
Artykuł 27 |
|
Artykuł 33 |
ZAŁĄCZNIK II
W załącznikach I i VI do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wprowadza się następujące zmiany:
1) |
załącznik I otrzymuje następujące brzmienie: „ZAŁĄCZNIK I Wykaz systemów wsparcia spełniających kryteria określone w art. 1
|
2) |
załącznik VI otrzymuje brzmienie: „ZAŁĄCZNIK VI Wykaz płatności bezpośrednich w odniesieniu do płatności jednolitej określonej w art. 33
|
(1) Począwszy od 1 stycznia 2005 r., lub od terminu późniejszego w przypadku stosowania art. 71. Dla roku 2004 lub terminu późniejszego w przypadku stosowania art. 71 płatności bezpośrednie wyszczególnione w załączniku VI zostają uwzględnione w załączniku I, z wyjątkiem suszu paszowego.
(2) W przypadku stosowania art. 70.
(3) W przypadku stosowania art. 66, 67 i 68 lub 68a.
(4) W przypadku stosowania art. 69.
(5) W przypadku stosowania art. 71.
(6) Dz.U. L 42 z 14.2.2006, str. 1.”
(7) Poza przypadkiem stosowania art. 70.
(8) Od 2007 r., poza przypadkiem stosowania art. 62.”
14.2.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42/20 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 248/2006
z dnia 13 lutego 2006 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
(2) |
W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 14 lutego 2006 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2006 r.
W imieniu Komisji
J. L. DEMARTY
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
(1) Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).
ZAŁĄCZNIK
do rozporządzenia Komisji z dnia 13 lutego 2006 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
(EUR/100 kg) |
||
Kod CN |
Kod krajów trzecich (1) |
Standardowa wartość w przywozie |
0702 00 00 |
052 |
81,1 |
204 |
42,1 |
|
212 |
94,2 |
|
624 |
106,4 |
|
999 |
81,0 |
|
0707 00 05 |
052 |
153,9 |
204 |
101,2 |
|
999 |
127,6 |
|
0709 10 00 |
220 |
57,6 |
624 |
101,9 |
|
999 |
79,8 |
|
0709 90 70 |
052 |
123,6 |
204 |
76,1 |
|
999 |
99,9 |
|
0805 10 20 |
052 |
55,1 |
204 |
52,4 |
|
212 |
41,4 |
|
220 |
46,7 |
|
448 |
47,7 |
|
624 |
79,5 |
|
999 |
53,8 |
|
0805 20 10 |
204 |
91,9 |
999 |
91,9 |
|
0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90 |
052 |
61,8 |
204 |
113,2 |
|
464 |
131,1 |
|
624 |
76,2 |
|
999 |
95,6 |
|
0805 50 10 |
052 |
43,1 |
999 |
43,1 |
|
0808 10 80 |
400 |
113,6 |
404 |
105,2 |
|
528 |
80,3 |
|
720 |
66,0 |
|
999 |
91,3 |
|
0808 20 50 |
388 |
96,2 |
400 |
86,9 |
|
512 |
67,9 |
|
528 |
85,9 |
|
720 |
73,7 |
|
999 |
82,1 |
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.
14.2.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42/22 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 249/2006
z dnia 13 lutego 2006 r.
zmieniające rozporządzenia (WE) nr 2430/1999, (WE) nr 937/2001, (WE) nr 1852/2003 i (WE) nr 1463/2004 w odniesieniu do warunków dopuszczenia niektórych dodatków paszowych należących do grupy kokcydiostatyków i innych środków farmaceutycznych
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Artykuł 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 przewiduje możliwość zmiany warunków zezwolenia na dodatek na wniosek posiadacza zezwolenia. |
(2) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2430/1999 (2) stosowanie dodatku bromowodór halofuginonu 6 g/kg („Stenorol”) należącego do grupy „Kokcydiostatyki i inne środki farmaceutyczne” zostało dopuszczone na 10 lat dla kurcząt odchowywanych na nioski. Zezwolenie było połączone z osobą odpowiedzialną za wprowadzanie dodatku do obrotu. |
(3) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 937/2001 (3) stosowanie dodatku salinomycyna – sól sodowa 120 g/kg („Sacox 120”) należącego do grupy „Kokcydiostatyki i inne środki farmaceutyczne” zostało dopuszczone na 10 lat dla królików przeznaczonych do tuczu. Zezwolenie było połączone z osobą odpowiedzialną za wprowadzanie dodatku do obrotu. |
(4) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1852/2003 (4) stosowanie dodatku salinomycyna – sól sodowa 120 g/kg („Sacox 120 microGranulate”) należącego do grupy „Kokcydiostatyki i inne środki farmaceutyczne” zostało dopuszczone na 10 lat dla kurcząt odchowywanych na nioski. Zezwolenie było połączone z osobą odpowiedzialną za wprowadzanie dodatku do obrotu. |
(5) |
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1463/2004 (5) stosowanie dodatku salinomycyna – sól sodowa 120 g/kg („Sacox 120 microGranulate”) należącego do grupy „Kokcydiostatyki i inne środki farmaceutyczne” zostało dopuszczone na 10 lat dla kurcząt przeznaczonych do tuczu. Zezwolenie było połączone z osobą odpowiedzialną za wprowadzanie dodatku do obrotu i zamieniało poprzednie zezwolenie na ten dodatek, które nie było połączone z żadną konkretną osobą. |
(6) |
Posiadacze zezwoleń, Hoechst Roussel Vet GmbH and Intervet International bv, złożyli wnioski na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 proponując zmianę nazwiska osoby odpowiedzialnej za wprowadzanie do obrotu dodatków, o których mowa w motywach 2–5. Wraz z wnioskiem zostały przedłożone dane świadczące o tym, że z mocą od dnia 1 sierpnia 2005 r. prawa do obrotu tymi dodatkami zostały przekazane Huvepharma nv. |
(7) |
Przepisanie zezwolenia na dodatek połączonego z osobą odpowiedzialną za wprowadzanie go do obrotu na inną osobę stanowi procedurę czysto administracyjną i nie wymaga przeprowadzenia ponownej oceny dodatków. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności został powiadomiony o wniosku. |
(8) |
Aby umożliwić Huvepharma nv korzystanie ze swoich praw własności, konieczne jest dokonanie odpowiedniej zmiany nazwiska osoby odpowiedzialnej za wprowadzanie dodatków do obrotu. |
(9) |
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenia (WE) nr 2430/1999, (WE) nr 937/2001, (WE) nr 1852/2003 i (WE) nr 1463/2004. |
(10) |
Należy przewidzieć okres przejściowy, w którym istniejące zapasy będą mogły zostać zużyte. |
(11) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 2430/1999 w kolumnie 2 dla pozycji dotyczącej E 764 wyrazy „Hoechst Roussel Vet GmbH” zastępuje się wyrazami „Huvepharma nv”.
Artykuł 2
W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 937/2001 w kolumnie 2 dla pozycji dotyczącej E 766 wyrazy „Intervet International bv” zastępuje się wyrazami „Huvepharma nv”.
Artykuł 3
W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1852/2003 w kolumnie 2 dla pozycji dotyczącej E 766 wyrazy „Intervet International bv” zastępuje się wyrazami „Huvepharma nv”.
Artykuł 4
W Załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1463/2004 w kolumnie 2 dla pozycji dotyczącej E 766 wyrazy „Intervet International bv” zastępuje się wyrazami „Huvepharma nv”.
Artykuł 5
Istniejące zapasy zgodne z przepisami mającymi zastosowanie przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia mogą być w dalszym ciągu wprowadzane do obrotu i stosowane do dnia 31 lipca 2006 r.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2006 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, str. 29. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 378/2005 (Dz.U. L 59 z 5.3.2005, str. 8).
(2) Dz.U. L 296 z 17.11.1999, str. 3. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 1756/2002 (Dz.U. L 265 z 3.10.2002, str. 1).
(3) Dz.U. L 130 z 12.5.2001, str. 25.
(4) Dz.U. L 271 z 22.10.2003, str. 13.
(5) Dz.U. L 270 z 18.8.2004, str. 5.
14.2.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42/24 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 250/2006
z dnia 13 lutego 2006 r.
zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 560/2005 nakładające określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 560/2005 z dnia 12 kwietnia 2005 r. nakładające określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1), w szczególności jego art. 11 lit. a),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 560/2005 wymienia osoby fizyczne i prawne oraz jednostki objęte zamrożeniem funduszy i środków ekonomicznych zgodnie z tym rozporządzeniem. |
(2) |
Dnia 7 lutego 2006 r. Komitet ds. Sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ podjął decyzję dotyczącą pierwszej listy trzech osób fizycznych, względem których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I. |
(3) |
W celu zapewnienia, że środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są skuteczne, musi ono wejść w życie w trybie natychmiastowym, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 560/2005 zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2006 r.
W imieniu Komisji
Eneko LANDÁBURU
Dyrektor Generalny ds. Stosunków Zewnętrznych
(1) Dz.U. L 95 z 14.4.2005, str. 1.
ZAŁĄCZNIK
W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 560/2005 wprowadza się następujące zmiany:
Dodaje się następujące osoby fizyczne:
a) |
Charles Blé Goudé. Data urodzenia: 1.1.1972. Narodowość: Wybrzeże Kości Słoniowej. Nr paszportu: PD. AE/088 DH 12; |
b) |
Eugène Ngoran Kouadio Djué. Data urodzenia: 20.12.1969 lub 1.1.1966. Narodowość: Wybrzeże Kości Słoniowej; |
c) |
Martin Kouakou Fofie. Data urodzenia: 1.1.1968. Narodowość: Wybrzeże Kości Słoniowej. |
II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa
Komisja
14.2.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42/26 |
ZALECENIE KOMISJI
z dnia 6 lutego 2006 r.
w sprawie ograniczenia obecności dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB w paszach i środkach spożywczych
(notyfikowane jako dokument nr C(2006) 235)
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2006/88/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art. 211 tiret drugie,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zalecenie Komisji 2002/201/WE z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie ograniczenia obecności dioksyn, furanów i PCB w paszach i środkach spożywczych (1) stanowi część ogólnej strategii ograniczenia obecności dioksyn, furanów i polichlorowanych bifenyli (PCB) w środowisku, paszach i środkach spożywczych. Jego celem jest zalecenie progów podejmowania działań oraz, z biegiem czasu, poziomów docelowych dla paszy i żywności. |
(2) |
Z toksykologicznego punktu widzenia wszelkie ustalane poziomy powinny dotyczyć dioksyn i dioksynopodobnych PCB, jednak rozporządzeniem Komisji (WE) nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001 r., ustalającym najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (2), najwyższe dopuszczalne poziomy ustalono jedynie dla dioksyn, a nie dla dioksynopodobnych PCB, ponieważ dostępne dane dotyczące obecności dioksynopodobnych PCB były wówczas bardzo ograniczone. Podobnie, dyrektywą 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (3), najwyższe dopuszczalne poziomy w paszach w 2001 r. ustalono jedynie dla dioksyn, a nie dla dioksynopodobnych PCB. |
(3) |
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 466/2001 Komisja miała po raz pierwszy dokonać przeglądu przepisów dotyczących dioksyn w żywności do dnia 31 grudnia 2004 r. w świetle nowych danych dotyczących obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB, w szczególności w celu włączenia dioksynopodobnych PCB do poziomów, jakie mają zostać ustalone. Dyrektywa 2002/32/WE zawiera podobną klauzulę dotyczącą przeglądu w odniesieniu do dioksyn w paszach. |
(4) |
W międzyczasie udostępniono więcej danych na temat obecności dioksynopodobnych PCB w paszy i żywności. Skutkiem tego ustalono najwyższe dopuszczalne poziomy sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB wyrażonej w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu WHO-TEF, gdyż jest to najbardziej odpowiednie podejście z toksykologicznego punktu widzenia. W celu zapewnienia płynnego przejścia do nowych zasad, w okresie przejściowym oprócz nowo ustalonych poziomów sumy dioksyn i dioksynopodobnych PCB nadal powinno się stosować dotychczas obowiązujące poziomy dioksyn. |
(5) |
W celu stymulowania proaktywnego podejścia do zmniejszenia obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w żywności i paszy, w zaleceniu 2002/201/WE określono progi podejmowania działań w doniesieniu do dioksyn. Te progi podejmowania działań są narzędziem dla właściwych władz i podmiotów gospodarczych umożliwiającym wyodrębnienie przypadków wymagających zidentyfikowania źródła zanieczyszczeń i podjęcia odpowiednich działań, aby je zredukować lub zlikwidować. Ponieważ źródła dioksyn i dioksynopodobnych PCB są różne, należy ustalić odrębne progi podejmowania działań z jednej strony dla dioksyn, a z drugiej strony dla dioksynopodobnych PCB. Należy zatem zastąpić rozporządzenie Komisji 2002/201/WE nowym rozporządzeniem. |
(6) |
Ponadto należy okresowo dostosowywać progi podejmowania działań do tendencji spadkowej w zakresie obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB i kontynuować aktywne podejście celem stopniowego zmniejszania ich obecności w paszach i środkach spożywczych. |
(7) |
Dyrektywa 2002/32/EC przewiduje możliwość ustalenia progów podejmowania działań. W związku z tym właściwe jest przeniesienie progów podejmowania działań dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB w paszach do dyrektywy 2002/32/WE. |
(8) |
Poziomy docelowe wskazują poziom zanieczyszczeń w paszy i żywności, jaki należy osiągnąć w celu ostatecznego zmniejszenia narażenia większej części populacji Wspólnoty do dopuszczalnej dawki tygodniowej (TWI) dla dioksyn i dioksynopodobnych PCB ustalonej przez Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF). Poziomy docelowe należy ustalić w świetle dokładniejszych danych na temat wpływu środków ochrony środowiska i działań ukierunkowanych na źródło zanieczyszczeń na poziomie paszy i środków spożywczych na zmniejszenie obecności dioksyn i dioksynopodobnych PCB w różnych materiałach paszowych, paszach i środkach spożywczych. Ze względu na fakt, że określenie tych docelowych poziomów wymaga rozważenia wielu różnych czynników, ich ustalenie należy odłożyć do końca roku 2008. |
NINIEJSZYM ZALECA:
(1) |
Państwom członkowskim przeprowadzenie, proporcjonalnie do ich produkcji, zużycia i spożycia materiałów paszowych, paszy i środków spożywczych, wyrywkowego monitorowania na obecność dioksyn i dioksynopodobnych PCB oraz, w miarę możliwości, niedioksynopodobnych PCB w materiałach paszowych, paszy i środkach spożywczych. Monitorowanie to należy prowadzić zgodnie z zaleceniem Komisji 2004/704/WE z dnia 11 października 2004 r. w sprawie monitorowania poziomu tła dioksyn i dioksynopochodnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w paszach (4) i zaleceniem Komisji 2004/705/WE z dnia 11 października 2004 r. w sprawie monitorowania poziomu tła dioksyn i dioksynopochodnych polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych (5). |
(2) |
Państwom członkowskim, w przypadku niezgodności z przepisami dyrektywy 2002/32/WE i rozporządzeniem (WE) nr 466/2001, oraz (z zastrzeżeniem pkt 3) w przypadku wykrycia poziomów dioksyn oraz/lub dioksynopodobnych PCB przekraczających progi podejmowania działań określone w załączniku II do dyrektywy 2002/32/WE w odniesieniu do pasz:
|
(3) |
Państwom członkowskim, w których poziom tła dioksyn i dioksynopodobnych PCB jest szczególnie wysoki, ustalenie krajowych progów podejmowania działań dla krajowej produkcji materiałów paszowych, pasz i środków spożywczych na takim poziomie, aby dla około 5 % otrzymanych wyników monitorowania, o którym mowa w pkt 1, przeprowadzane było badanie w celu zidentyfikowania źródła zanieczyszczenia. |
(4) |
Państwom członkowskim poinformowanie Komisji i pozostałych państw członkowskich o swoich ustaleniach, wynikach badań i działaniach podjętych w celu zredukowania lub zlikwidowania źródła zanieczyszczenia. |
(5) |
Państwom członkowskim przekazywanie informacji, o których mowa w pkt 4, najpóźniej do dnia 31 marca każdego roku dla środków spożywczych, a dla pasz w ramach rocznego sprawozdania składanego Komisji zgodnie z art. 22 ust. 2 dyrektywy Rady 95/53/WE (6). W przypadku gdy informacja dotyczy bezpośrednio pozostałych państw członkowskich, powinna być ona przekazana niezwłocznie. Po wykonaniu wieloletniego krajowego planu kontroli, o którym mowa w art. 41 i 42 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (7), informacje mogą być przekazywane w ramach rocznego sprawozdania składanego Komisji zgodnie z art. 44 rozporządzenia (WE) nr 882/2004. Niniejszym uchyla się zalecenie Komisji 2002/201/WE, z mocą od dnia 14 listopada 2006 r. |
Sporządzono w Brukseli, dnia 6 lutego 2006 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 67 z 9.3.2002, str. 69.
(2) Dz.U. L 77 z 16.3.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1822/2005 (Dz.U. L 293 z 9.11.2005, str. 11).
(3) Dz.U. L 140 z 30.5.2002, str. 10. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2005/87/WE (Dz.U. L 318 z 6.12.2005, str. 19).
(4) Dz.U. L 321 z 22.10.2004, str. 38.
(5) Dz.U. L 321 z 22.10.2004, str. 45.
(6) Dz.U. L 265 z 8.11.1995, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2001/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 234 z 2.9.2001, str. 55).
(7) Dz.U. L 165 z 30.4.2004, str. 1; sprostowanie w Dz.U. L 191 z 28.5.2004, str. 1.
ZAŁĄCZNIK
Dioksyny (suma polichlorowanych dibenzo-para-dioksyn (PCDD) oraz polichlorowanych dibenzofuranów (PCDF), wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu współczynników równoważności toksycznej WHO-TEF (toxic equivalency factors, 1997)), jak również suma dioksynopodobnych PCB (suma polichlorowanych bifenyli, wyrażona w równoważnikach toksyczności Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), przy zastosowaniu współczynników równoważności toksycznej WHO-TEF z 1997 r.))
Żywność |
Próg podejmowania działań dla dioksyn i furanów (WHO-TEQ) (1) |
Próg podejmowania działań dla dioksynopodobnych PCB (WHO-TEQ) (1) |
Poziom docelowy (suma dioksyn, furanów i dioksynopodobnych PCB (WHO-TEQ)) (1) |
||
Mięso i produkty mięsne (2) |
|||||
|
1,5 pg/g tłuszczu (3) |
1,0 pg/g tłuszczu (3) |
|||
|
1,5 pg/g tłuszczu (3) |
1,5 pg/g tłuszczu (3) |
|||
|
0,6 pg/g tłuszczu (3) |
0,5 pg/g tłuszczu (3) |
|||
Wątroba i produkty pochodne zwierząt lądowych |
4,0 pg/g tłuszczu (3) |
4,0 pg/g tłuszczu (3) |
|||
Mięso z mięśni ryb i produkty rybołówstwa i produkty z nich, za wyjątkiem węgorza (5) (6) (7) |
3,0 pg/g żywej wagi |
3,0 pg/g żywej wagi |
|||
Mięso z mięśni węgorza (Anguilla anguilla) i produkty z niego (5) (6) (7) |
3,0 pg/g żywej wagi |
6,0 pg/g żywej wagi |
|||
Mleko (8) i przetwory mleczne, włącznie z tłuszczem mlecznym |
2,0 pg/g tłuszczu (3) |
2,0 pg/g tłuszczu (3) |
|||
Kurze jaja i produkty jajeczne (9) |
2,0 pg/g tłuszczu (3) |
2,0 pg/g tłuszczu (3) |
|||
Oleje i tłuszcze |
|||||
– Tłuszcz zwierzęcy |
|||||
|
1,5 pg/g tłuszczu |
1,0 pg/g tłuszczu |
|||
|
1,5 pg/g tłuszczu |
1,5 pg/g tłuszczu |
|||
|
0,6 pg/g tłuszczu |
0,5 pg/g tłuszczu |
|||
|
1,5 pg/g tłuszczu |
0,75 pg/g tłuszczu |
|||
|
0,5 pg/g tłuszczu |
0,5 pg/g tłuszczu |
|||
|
1,5 pg/g tłuszczu |
6,0 pg/g tłuszczu |
|||
Owoce, warzywa i zboża |
0,4 ng/kg produktu |
0,2 ng/kg produktu |
(1) Górne granice stężeń: górne granice stężeń są obliczone przy założeniu, że wszystkie wartości różnych kongenerów poniżej granicy oznaczalności są równe granicy oznaczalności.
(2) Mięso bydła, owiec, świń, drobiu i dziczyzny hodowlanej, według definicji w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotycząca higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004. Sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 22), z wykluczeniem jadalnych podrobów zgodnie z definicją w tym załączniku.
(3) Progi podejmowania działań nie odnoszą się do artykułów żywnościowych zawierających < 1 % tłuszczu.
(4) Poziomy docelowe zostaną ustalone do końca roku 2008.
(5) Mięso z mięśni ryb i produkty rybołówstwa według definicji kategorii a), b), c), e) i f) wyszczególnionych w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 17 z 21.1.2000, str. 22. Rozporządzenie zmienione Aktem przystąpienia z 2003 r.). Próg podejmowania działań odnosi się do skorupiaków, z wykluczeniem brązowego mięsa krabów oraz mięsa głowy i tułowia homarów i podobnych dużych skorupiaków (Nephropidae i Palinuridae) oraz do głowonogów bez wnętrzności.
(6) Jeśli ryba ma być spożyta w całości, próg podejmowania działań odnosi się do całej ryby.
(7) Jeśli próg podejmowania działań zostanie przekroczony, w niektórych przypadkach nie będzie konieczne przeprowadzenie badań dotyczących źródła zanieczyszczenia, gdyż poziom tła w niektórych rejonach jest zbliżony do progu podejmowania działań lub wyższy. Niemniej jednak w przypadku przekroczenia progu podejmowania działań właściwe jest zapisywanie wszystkich informacji, jak okres pobierania próbek, pochodzenie geograficzne, gatunki ryb …, pod kątem przyszłych działań dotyczących obecności dioksyn oraz związków dioksynopodobnych w rybach i produktach rybołówstwa.
(8) Mleko (surowe mleko, mleko do produkcji przetworów mlecznych oraz mleko poddawane obróbce cieplnej) według definicji załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
(9) Jaja kurze i produkty jajeczne według definicji w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.
14.2.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42/29 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 10 lutego 2006 r.
przyjmująca plan prac na 2006 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), włącznie z rocznym programem prac dotyczącym dotacji
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
(2006/89/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego stosowanego do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (1), w szczególności jego art. 110,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (2), w szczególności jego art. 166,
uwzględniając decyzję 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmującą program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (3), w szczególności jego art. 8 ust. 1,
uwzględniając decyzję Komisji nr 2004/858/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. ustanawiającą agencję wykonawczą o nazwie „Agencja wykonawcza programu zdrowia publicznego” do zarządzania działaniem wspólnotowym w dziedzinie zdrowia publicznego, w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (4), w szczególności jego art. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Artykuł 110 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 przewiduje, że przyznanie dotacji następuje w ramach rocznych programów publikowanych na początku roku. |
(2) |
Zgodnie z art. 166 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2342/2002, roczny program prac na dotacje określa akt podstawowy, cele, harmonogram zaproszeń do składania ofert wraz z szacowaną kwotą i oczekiwanymi wynikami. |
(3) |
Zgodnie z art. 15 ust. 2 decyzji Komisji z dnia 15 marca 2005 r. w sprawie przepisów wewnętrznych dotyczących wdrażania budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (sekcja Komisji), decyzja o przyjęciu rocznego programu prac, do której odnosi się art. 110 rozporządzenia finansowego może być uznana za decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 75 rozporządzenia finansowego, pod warunkiem, że stanowi ona wystarczająco szczegółowe ramy. |
(4) |
Artykuł 8 decyzji 1786/2002/WE przewiduje przyjęcie przez Komisję rocznego planu pracy dotyczącego wykonania programu oraz określającego priorytety i działania, których podjęcie jest konieczne, w tym przydział zasobów. |
(5) |
Należy zatem przyjąć plan prac na 2006 r. |
(6) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z wydaną opinią Komitetu Programowego. |
(7) |
Zgodnie z art. 6 decyzji Komisji nr 2004/858/WE z dnia 15 grudnia 2004 r., Agencja wykonawcza programu zdrowia publicznego otrzymuje dotację ujętą w ogólnym budżecie Unii Europejskiej, |
STANOWI, CONASTĘPUYE:
Artykuł
Niniejszym przyjmuje się plan prac na 2006 r. w celu wdrożenia programu działań Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), jak określono w załączniku.
Dyrektor Generalny ds. „Zdrowia i Ochrony Konsumentów” zapewnia wdrożenie niniejszego programu.
Sporządzono w Brukseli, dnia 10 lutego 2006 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.
(2) Dz.U. L 357 z 31.12.2002, str. 1.
(3) Dz.U. L 271 z 9.10.2002, str. 1.
(4) Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 73.
ZAŁĄCZNIK
DZIAŁANIE WSPÓLNOTY W DZIEDZINIE ZDROWIA PUBLICZNEGO
(2003–2008)
PLAN PRAC NA 2006 r.
1. KONTEKST OGÓLNY
1.1. Kontekst polityczny i prawny
Artykuł 152 ust. 1 Traktatu stanowi, że przy określaniu i urzeczywistnianiu wszystkich polityk Wspólnoty zapewnia się wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego.
W dniu 23 września 2002 r., Parlament Europejski i Rada przyjęły decyzję ustanawiającą program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003-2008) (1) (zwaną dalej „decyzją programową”) –
Głównym celem programu w ciągu pierwszych trzech lat było ustanowienie podstaw wszechstronnego i spójnego podejścia poprzez skoncentrowanie się na trzech kluczowych priorytetach: informacje dotyczące zdrowia, zagrożenia dla zdrowia i uwarunkowania zdrowotne. Razem, powyższe trzy aspekty spowodowały, że poziom ochrony zdrowia fizycznego i psychicznego, a także dobrego samopoczucia jest wysoki w całej UE. Działania podjęte w ramach programu miały na celu stworzenie samoregulujących się mechanizmów pozwalających państwom członkowskim na koordynowanie swoich działań w zakresie ochrony zdrowia.
W ich wyniku, ponad 200 projektów zostało już wybranych do finansowania (2), co stanowi solidną podstawę do dalszych działań. W wyniku przeprowadzonej analizy wdrożenia planów prac na lata 2003–2005 doprowadzono do usprawnienia działań w 2006 r. tak, by zagwarantować objęcie nimi obszarów poprzednio nieobjętych tymi działaniami. Podejmowane będą dalsze działania zmierzające do osiągnięcia synergii i komplementarności przez odpowiednie organizacje międzynarodowe działające w dziedzinie zdrowia, takie jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), Rada Europy i Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). W 2006 r. współpraca z powyższymi organizacjami ulegnie wzmocnieniu.
1.2. Nowe priorytety na 2006 r.
Program prac na 2006 r. określił nowe priorytety na podstawie priorytetów już ustanowionych w poprzednich programach prac. Priorytety na 2006 r. nadadzą nowy kierunek niektórym kluczowym działaniom, które już zostały rozpoczęte, jak również obejmą następujące nowe działania:
1) |
W odniesieniu do informacji na temat zdrowia:
|
2) |
W odniesieniu do zagrożeń zdrowotnych:
|
3) |
W odniesieniu do uwarunkowań zdrowotnych:
|
1.3. Mechanizmy współpracy z organizacjami międzynarodowymi
Zgodnie z art. 11 decyzji programowej (1), współpraca z właściwymi organizacjami międzynarodowymi w zakresie zdrowia publicznego jest wspierana w trakcie wdrażania niniejszego programu.
Współpraca z WHO
Współpraca z WHO będzie realizowana zgodnie z:
— |
„Umową między Organizacją Narodów Zjednoczonych a Wspólnotą Europejską w sprawie przepisów stosujących się do finansowania lub współfinansowania przez Wspólnotę programów i projektów zarządzanych przez Organizacją Narodów Zjednoczonych”, która weszła w życie w dniu 9 sierpnia 1999 r., oraz Umową Klauzuli Weryfikacyjnej pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 1995 r., ze zmianami; |
— |
wymianą listów pomiędzy WHO a Komisją Europejską dotyczącą konsolidacji i intensyfikacji współpracy (włączając w to memorandum dotyczące struktury oraz ustaleń na temat współpracy pomiędzy WHO a Komisją Europejską stanowiące część wymiany listów) (5). |
Pomoc finansowa Komisji Europejskiej dla działań podejmowanych przez WHO jest, chyba że w wyjątkowych przypadkach ustalono inaczej, dostarczana w zgodzie z Finansową i Administracyjną Umową Ramową pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Narodów Zjednoczonych, która weszła w życie dnia 29 kwietnia 2003 r. (przyjęta przez WHO dnia 11 grudnia 2003 r.).
Współpraca z WHO w 2006 r. oparta będzie na istniejących inicjatywach pomiędzy dwoma wspomnianymi organizacjami i może być rozszerzona na dodatkowe obszary ustanowione w niniejszym programie prac w przypadkach, gdy współpraca w tych obszarach może być najskuteczniej realizowana poprzez WHO. Dziedziny współpracy ustanawia się w szczegółowej decyzji Komisji.
Współpraca z OECD
Umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji zawarte pomiędzy Komisją Europejską a OECD przewidują zajmowanie się obszarami z zakresu Programu Zdrowia Publicznego zgodnymi z Planem Pracy dot. Zdrowia Publicznego OECD na okres 2005–2006, w szczególności związanymi z:
— |
udoskonaleniem i wspieraniem rozwoju systemu rachunków zdrowia we wspomnianych obszarach i gromadzeniem danych nie objętych wspólnotowym programem statystycznym (6), w szczególności dotyczących wydatków na ochronę zdrowia wyszczególnionych według rodzajów chorób, płci i wieku (te ostatnie powinny uwzględniać istniejące badania pilotażowe); |
— |
kwestiami odnoszącymi się do międzynarodowej mobilności personelu medycznego, które nie są objęte istniejącymi działaniami UE. |
Współpracę z mediami
W 2006 r. Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) osiągnie pełną funkcjonalność. Współpraca operacyjna będzie kontynuowana i wzmocniona. Jeśli chodzi o choroby zakaźne, ECDC będzie odpowiedzialne za ocenę zagrożeń, doradztwo naukowe i techniczne, nadzór nad chorobami zakaźnymi, współpracę między laboratoriami i budowanie zdolności. Biorąc pod uwagę zdolności badawcze ECDC, będzie ono bezpośrednio wspierać Komisję i państwa członkowskie. Umożliwi to Komisji i państwom członkowskim większą koncentrację na zarządzaniu ryzykiem. Zakres kompetencji ECDC odzwierciedla również jego program prac. Jeśli chodzi o priorytetowy obszar szybkiej i skoordynowanej reakcji na zagrożenia zdrowotne (sekcja 2.2.), projekty koncentrować się będą na kwestiach uzupełniających działania ECDC: zarządzanie konkretnymi zagrożeniami, planowanie ogólnej gotowości, bezpieczeństwo zdrowia oraz bezpieczeństwo substancji pochodzenia ludzkiego.
1.4. Podział środków
1.4.1. Zarys budżetu
Działania w ramach tego programu muszą przyczyniać się do osiągania wysokiego poziomu ochrony zdrowia i poprawy zdrowia publicznego. Finansowanie może odbywać się poprzez przyznawanie dotacji na projekty. Komisja może również zawierać umowy na wykonanie działań Wspólnoty w dziedzinach objętych niniejszym programem prac w drodze procedur zamówień publicznych (przetargów). Niniejszy plan prac przedstawia ogólny przegląd działań, które mają być podjęte w 2006 r.
Pozycja w budżecie dla kredytów operacyjnych to 17 03 01 01 – Zdrowie publiczne (2003–2008).
Pozycja w budżecie dla kredytów na wydatki administracyjne to 17 03 01 01 – Zdrowie publiczne (2003–2008). Wydatki na administrację i zarządzanie.
Pozycja w budżecie dla kredytów na wydatki administracyjne związane z Agencją wykonawczą programu zdrowia publicznego to 17 01 04 30.
Ramy finansowe programu na okres 2003–2008 wynoszą 353,77 milionów EUR. Budżet dostępny na 2006 r. (zobowiązania) szacuje się na 53 400 000 EUR (7) (kredyty na wydatki administracyjne związane z Agencją wykonawczą programu zdrowia publicznego nie są brane pod uwagę). Do tego budżetu powinien zostać dodany:
— |
wkład państw EOG/EFTA: szacowany na 1 100 040 EUR (7); |
— |
wkład dwóch krajów przystępujących (Bułgarii, Rumunii) oraz jednego kraju ubiegającego się o członkostwo (Turcji): szacowany na 1 317 621 EUR (8); |
W związku z powyższym budżet całkowity na 2006 r. szacuje się na 55 817 661 EUR (7) (8).
Obejmuje to zarówno środki przeznaczone na budżet operacyjny (dotacje i zaproszenia do składania wniosków) jak i zasoby na pomoc techniczną i administracyjną:
— |
kwotę całkowitą budżetu operacyjnego szacuje się na 53 863 521 EUR (7) (8); |
— |
kwotę całkowitą budżetu administracyjnego szacuje się na 1 954 140 EUR (7) (8). |
W odniesieniu do przydziału zasobów, zostanie zachowana równowaga pomiędzy różnymi obszarami priorytetowymi programu tak, by środki finansowe były podzielone równo (9), chyba że dojdzie do sytuacji zagrożenia zdrowia publicznego (np. pandemia grypy), która uzasadniłaby ponowny podział środków.
1.4.2. Dotacje
Dotacje powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01.
Orientacyjną ogólną kwotę na dotacje – w tym dotacje bezpośrednie dla organizacji międzynarodowych – szacuje się na 47 798 344 EUR (7) (8).
Jedno zaproszenie do składania wniosków „Zdrowie publiczne – 2006” będzie opublikowane w Dzienniku Urzędowym we wstępnym terminie styczeń 2006 r.
Ogólne zasady i kryteria selekcji i finansowania działań w ramach programu „Zdrowie publiczne”, który został przyjęty przez Komisję w dniu 14 stycznia 2005 r., są opublikowane w oddzielnym dokumencie (10). Ogólne zasady (wyszczególnione w ust. 1), kryteria decydujące o wykluczeniu (wyszczególnione w ust. 2), kryteria selekcji (wyszczególnione w ust. 3) oraz kryteria przyznania (wyszczególnione w ust. 4) stosuje się do zaproszenia do składania wniosków na 2006 r.
Orientacyjną ogólną kwotę w ramach zaproszenia do składania wniosków szacuje się na 43 018 510 EUR (7) (8).
Wszystkie działania wymienione w niniejszym planie prac na 2006 r. kwalifikują się do przyznania dotacji.
Wnioskodawcy mają trzy miesiące na złożenie wniosków od daty opublikowania zaproszenia do składania wniosków w Dzienniku Urzędowym. Po złożeniu wniosków szacuje się, że potrzeba będzie jeszcze pięciu miesięcy na wszczęcie wszystkich procedur prowadzących do podjęcia decyzji w sprawie pomocy finansowej.
Uwzględniając komplementarny i motywacyjny charakter dotacji wspólnotowych, co najmniej 40 % kosztów projektu należy sfinansować z innych źródeł. W rezultacie, kwota wkładu finansowego przypadająca na jednego beneficjenta (tzn. na głównego beneficjenta i współbeneficjentów) może wynieść do 60 % kosztów kwalifikowanych poniesionych na omawiane projekty Komisja określi w każdym poszczególnym przypadku maksymalną kwotę procentową, jaka ma zostać przyznana.
Maksymalne współfinansowanie na jednego beneficjenta (tzn. na głównego beneficjenta i współbeneficjentów) w wysokości 80 % kwalifikowanych kosztów mogłoby zostać przewidziane w przypadku, gdy projekt ma znaczną wartość dodaną dla UE. Nie więcej niż 10 % finansowanych projektów (pod względem ilościowym) należy przyznać współfinansowanie w wysokości przekraczającej 60 % kwalifikowanych kosztów.
Okres trwania projektów przeznaczonych do współfinansowania nie powinien zazwyczaj przekraczać maksymalnego okresu trzech lat.
Szczegóły dotyczące kwalifikowalności wydatków są przedstawione w Załączniku do niniejszego planu prac.
1.4.3. Dotacje dla organizacji międzynarodowych
Dotacje dla organizacji międzynarodowych powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 03 01 01. Ich zadania są wdrażane poprzez bezpośrednie i scentralizowane zarządzanie.
Maksymalna kwota, którą można wydać w drodze umów o przyznanie bezpośrednich dotacji z międzynarodowymi organizacjami (WHO, OECD, etc.) wynosi 4 779 834 EUR (7) (8). Umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji poprawią synergię i zdolność reagowania Komisji Europejskiej i międzynarodowych organizacji w dziedzinach objętych wspólnymi działaniami. Organizacje te posiadają pewne zdolności związane z ich szczególnymi misjami i zadaniami, które sprawiają, że są one szczególnie właściwe do przeprowadzania pewnych działań przedstawionych w niniejszym programie prac i w odniesieniu do których umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji uznawane są za najbardziej właściwą procedurę.
Dodatkowe decyzje w ramach umów o przyznanie bezpośrednich dotacji zawieranych z międzynarodowymi organizacjami powinny w przypadku WHO i OECD być przyjęte do czerwca. WHO i OECD powinny następnie otrzymać dotacje do września.
Jeśli chodzi o wspomniane umowy w sprawie przyznania bezpośrednich dotacji, ogólne zasady, kryteria decydujące o wykluczeniu, kryteria wyboru i przyznawania dotacji przyjęte przez Komisję w dniu 14 stycznia 2005 r. (10) mają zastosowanie.
1.4.4. Dotacja dla Agencji wykonawczej programu zdrowia publicznego
Dotacja dla Agencji wykonawczej programu zdrowia publicznego powinna być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 01 04 30.
Ogólna kwota 5 800 000 EUR powinna zostać przeznaczona na kredyty na wydatki administracyjne związane z Agencją wykonawczą programu zdrowia publicznego, utworzonej na mocy decyzji podjętej w dniu 15 grudnia 2004 r. (11).
Plan prac Agencji wykonawczej powinien zostać przyjęty do stycznia 2006 r.
1.4.5. Zaproszenia do składania wniosków
Zamówienia usług powinny być finansowane w ramach pozycji budżetowej 17 01 04 02 oraz 17 03 01 01.
Wnioskuje się o wydatkowanie mniej niż 10 % budżetu operacyjnego na zaproszenia do przetargów. Orientacyjna ogólna kwota na zaproszenia do przetargów wynosiłaby do 5 310 927 EUR (7) (8).
Zaproszenia do składania wniosków będzie opublikowane w odniesieniu do szczegółowej/ych sekcji planu prac.
Dodatkowa decyzja dotycząca finansowania umów w sprawie dostaw powinna zostać przyjęta do lutego 2006 r.
1.4.6. Komitety naukowe
Komitety naukowe związane z programem zdrowia publicznego powinny być finansowane z pozycji budżetowej 17 03 01 01.
Ogólna kwota w wysokości 254 250 EUR będzie przeznaczona na wypłaty wynagrodzeń i zwrot kosztów uczestnikom i sprawozdawcom posiedzeń związanych z pracami komitetów naukowych mających na celu przygotowanie opinii w ramach Komitetów Naukowych (12) Wynagrodzenia i zwrot kosztów obejmowałyby uczestnictwo w spotkaniach dotyczących wszystkich dziedzin związanych z programem zdrowia publicznego, mianowicie 100 % kosztów w odniesieniu do Komitetu Naukowego ds. Zagrożenia dla Zdrowia i Środowiska (SCHER) oraz 50 % kosztów (jako orientacyjna wartość procentowa) w odniesieniu do Komitetu Naukowego ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia (SCENIHR), jak również kwestie związane z koordynacją.
1.4.7. Subdelegacja dla DG Eurostat
Subdelegację należy przekazać w odniesieniu do pozycji budżetowej 17 03 01 01.
Subdelegacja w maksymalnej wysokości 500 000 EUR jest przekazywana Dyrekcji Generalnej Eurostat. Ta ostatnia realizuje następujące działania poprzez finansowanie dotacji:
1) |
wspieranie krajowych organów statystycznych w celu wdrożenia w okresie 2006–2008 modułów europejskich podstawowych badań ankietowych dotyczących zdrowia (określonych w Programie Statystycznym 2006); |
2) |
wspieranie krajowych organów statystycznych w celu wdrożenia niektórych specjalnych/uzupełniających modułów (określonych przez Komitet Sterujący SANCO/Eurostat dla europejskiego systemu ankietowych badań zdrowotnych w odniesieniu do tych samych ankietowych badań zdrowotnych; |
3) |
wspieranie krajowych organów statystycznych w celu wdrożenia i dalszej rozbudowy systemu rachunków zdrowia w UE (we współpracy z OECD i WHO); |
4) |
wspieranie rozwoju systemu rachunków zdrowia w dziedzinach nieobjętych bezpośrednimi umowami z OECD. |
Jeśli chodzi o działania mające związek z wyżej wymienionymi działaniami, ogólne zasady, kryteria decydujące o wykluczeniu, kryteria selekcji i kryteria przyznawania dotacji przyjęte przez Komisję w dniu 14 stycznia 2005 r. (10) mają zastosowanie do zaproszenia do składania wniosków wystosowanego przez Dyrekcję Generalną Eurostat. Tym niemniej, w odniesieniu do działań wymienionych w ust. 1, 2 i 3, dotacje będą przyznawane do maksymalnej wysokości 80 % kwalifikowanych kosztów na jednego beneficjenta i będą dotyczyły jedynie jednego kraju kwalifikującego się.
Proponowane działania związane z przyznawaniem dotacji przyniosą następujące efekty:
— |
przetłumaczenie, przetestowanie i przygotowanie do wdrożenia w krajowych badaniach ankietowych, w okresie 2006–2008, w zależności od danego państwa członkowskiego, modułów badań zdrowotnych przyjętych w 2006 r. dla, odpowiednio, europejskiego systemu statystycznego (podstawowe moduły uwarunkowań zdrowotnych, korzystanie z opieki zdrowotnej oraz moduł pomocniczy) oraz Komitetu Sterującego ds. Europejskiego Systemu Ankietowych Badań Zdrowotnych (moduły specjalne); |
— |
wspieranie wdrażania wspólnego gromadzenia danych przez Eurostat–OECD–WHO w ramach systemu rachunków zdrowotnych (SHA), np. poprzez inwentaryzację źródeł danych i metod obliczeniowych wykorzystujących mapę drogową, szkolenia, rozwój systemu gromadzenia danych w odniesieniu do sektorów, które nie są jeszcze objęte systemem rachunków zdrowotnych w niektórych krajach (na przykład prywatny sektor zdrowia), rozwój narzędzi wspomagających pobieranie danych z różnych źródeł administracyjnych, etc. |
Spodziewanym celem ostatecznym tych działań jest otrzymanie wysokiej jakości zbiorów krajowych danych statystycznych pozyskanych z modułów europejskich ankietowych badań zdrowotnych i systemu rachunków zdrowia. Dane te będą dostarczane i rozpowszechniane przez Eurostat (strona internetowa, publikacje, obliczanie związanych z nimi wskaźników zdrowotnych Wspólnoty Europejskiej).
2. OBSZARY PRIORYTETOWE NA 2006 R.
Wszystkie wnioski wykażą, tam gdzie będzie to właściwe, że możliwe jest rozwijanie synergii przy pomocy finansowania odpowiednich badań, w szczególności w zakresie naukowego wsparcia polityk. Synergię ma zapewnić szósty program ramowy Wspólnoty Europejskiej w dziedzinie badań (13) oraz działania prowadzone w ramach tego programu (14). Działania mające istotny związek ze zdrowiem publicznym są przedstawione w szczegółowym programie w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji „Integrowanie i wzmacnianie Europejskiej Przestrzeni Badawczej (2002–2006)” (15) w ramach „badań ukierunkowanych na politykę”, filar 1 „Zrównoważone zarządzanie europejskimi zasobami naturalnymi” oraz filar 2 „Zapewnienie ludności Europy opieki zdrowotnej, bezpieczeństwa i odpowiednich możliwości”. Ponadto, prawdopodobne jest osiągnięcie synergii z istniejącymi projektami/wnioskami w ramach negocjacji dotyczących Priorytetu 1, Nauki przyrodnicze, genomika i biotechnologie dla zdrowia (16) Priorytetu 5, Bezpieczeństwo Żywności oraz Priorytetu 6, Zrównoważony rozwój, globalne zmiany i ekosystemy.
2.1. Informacje o zdrowiu
Program Zdrowia Publicznego ma za zadanie dostarczyć porównywalne informacje na temat zdrowia i zachowań zdrowotnych. Projekty opracowywane w ramach powyższego filaru mają przyczyniać się do określania wskaźników, gromadzenia, analizy i rozpowszechniania danych, wymiany najlepszych praktyk (ocena wpływu na zdrowie, oceny technologii zdrowotnych). Regularne sprawozdania natury ogólnej lub szczegółowej korzystać będą z pozyskiwanych danych i informacji, jak również z szerszego rozpowszechniania informacji i łączenia zasobów informacyjnych poprzez portal zdrowia publicznego.
Element statystyczny informacji na temat zdrowia będzie opracowywany we współpracy z państwami członkowskimi, w miarę potrzeby przy wykorzystaniu wspólnotowego programu statystycznego (6).
2.1.1. Opracowanie i koordynacja systemu informacji i wiedzy na temat zdrowia (art. 3 ust. 2 lit. d), Załącznik – pkt 1.1., 1.3.)
Następujące elementy powinny zostać wdrożone w ścisłej współpracy z Eurostat:
— |
techniczne opracowanie istniejących narzędzi prezentacji wskaźników zdrowotnych Wspólnoty Europejskiej („krótka lista ECHI”); |
— |
ustalanie priorytetów dotyczących technicznego i naukowego opracowywania wskaźników zdrowotnych UE w dziedzinach, w których nie zostały one jeszcze opracowane; |
— |
wdrożenie systemu ECHI na szczeblu grupy regionów lub jednego regionu w publicznych bazach danych przy wykorzystaniu aplikacji internetowych. |
2.1.2. Funkcjonowanie systemu informacji i wiedzy na temat zdrowia (art. 3 ust. 2 lit. d), Załącznik – pkt 1.1., 1,4.)
Działanie to ma na celu wsparcie sieci i grup roboczych opracowujących informację zdrowotną w szczegółowych dziedzinach priorytetowych.
Należy zwrócić szczególną uwagę na opracowywanie sprawozdań na temat:
— |
problemów zdrowotnych uwarunkowanych płcią (w tym bezpłodność); |
— |
innych obszarów zainteresowania, np. młodzież, osoby w podeszłym wieku, migranci, mniejszości etniczne, problemy specyficzne dla grup społecznych o niskim standardzie życia; |
— |
zdrowia seksualnego i reprodukcyjne. |
2.1.3. Opracowywanie mechanizmów sprawozdawczości i analizy kwestii zdrowotnych i przygotowywania sprawozdań w zakresie zdrowia publicznego (art. 3 ust. 2 lit. d), Załącznik – pkt 1.3., 1.4.)
W celu zagwarantowania odpowiedniej jakości i porównywalności informacji, następującym działaniom nadaje się priorytet związany z poprawą mechanizmów sprawozdawczości zdrowotnej:
— |
wsparcie pogłębionej analizy statystyki dotyczącej Przyczyn Śmierci (COD) w celu rzucenia nowego światła na tendencje umieralności i monitorowania zmian w tej dziedzinie w UE; |
— |
rozwijanie europejskiego systemu ankietowych badań zdrowotnych. wdrażanie i rozwijanie modułów badań ankietowych w celu zgromadzenia niezbędnych danych odnośnie do europejskiego systemu ankietowych badań zdrowotnych. Możliwe byłoby przeprowadzenie pilotażowego badania ankietowego; |
— |
utrzymanie, aktualizacja i rozszerzenie systemu inwentaryzacji źródeł informacji zdrowotnej z zamiarem wdrożenia go w średniej perspektywie czasowej na podstawie rutynowych danych statystycznych; |
— |
opracowanie wszechstronnego systemu informacyjnego poprzez połączenie Bazy Danych o Urazach (IDB) z innymi źródłami informacji o ofiarach śmiertelnych i rodzajach kalectwa, wprowadzenie tego systemu we wszystkich państwach członkowskich, państwach EOG oraz państwach kandydujących, unormowanie systemu gromadzenia danych w odniesieniu do IDB w państwach, które już prowadzą sprawozdawczość w tym zakresie, i odniesienie się do potrzeby oceny zagrożeń związanych z bezpieczeństwem produktów i usług w ramach IDM; |
— |
gromadzenie informacji dotyczącej uwarunkowań zdrowotnych, w szczególności opartych na reprezentatywnych badaniach populacji; |
— |
opracowywanie instrumentów oceny poziomów aktywności fizycznej w różnych grupach populacji; |
— |
poprawa gromadzenia, analizy, sprawozdawczości i rozpowszechniania informacji na temat środowiskowych uwarunkowań zdrowotnych, a w szczególności skoncentrowanie się na Europejskim Planie Działania na rzecz Środowiska i Zdrowia na lata 2004–2010 (17) doprowadzając, w stosownych wypadkach, do uzyskania synergii z Grupą Roboczą ds. Środowiska i Zdrowia działającej w ramach Programu Zdrowia Publicznego oraz z Europejską Agencją Środowiska (18); |
— |
wspieranie inicjatyw w celu wdrożenia zalecenia Rady ograniczającego wystawienia ogółu społeczeństwa na działanie pól elektromagnetycznych (0 Hz do 300 GHz), przygotowywanie sprawozdań informacyjnych i zmian. |
2.1.4. Opracowywanie strategii i mechanizmów mających na celu zapobieganie, wymianę informacji i reagowanie na zagrożenie chorobami niezakaźnymi, w tym zagrożenie chorobami uwarunkowanymi płcią i chorobami rzadkimi (art. 3 ust. 2 lit. d) Załącznik – pkt 2.3)
Wskaźniki i dane na temat chorób niezakaźnych należy gromadzić mając na uwadze stworzenie długoterminowych i trwałych zbiorów danych oraz uwzględniając strategię ECHI i normy Eurostat. Wnioski powinny zawierać sugestie i określać metody oparcia rutynowego rejestru lub bazy ankietowej na przyszłych modułach europejskiego systemu ankietowych badań zdrowotnych bądź na źródłach połączonych.
— |
należy ustosunkować się do lub zwrócić szczególną uwagę na następujące obszary priorytetowe: wprowadzenie lub ulepszenie stałego i rutynowego gromadzenia informacji i danych dotyczących chorób w odniesieniu do których istnieje solidna definicja bazy wskaźników (19); wykorzystywanie tych informacji do oceny Programów Zdrowia Publicznego; |
— |
obszary informacji o chorobach, które nie są jeszcze uwzględnione w rejestrze (20); |
— |
przekazywanie informacji oraz określenie wskaźników odnoszących się do neurodegeneratywnych, neurorozwojowych i niepsychicznych chorób mózgu, które dotyczyłyby ich występowania, leczenia, czynników ryzyka, strategii zmniejszania ryzyka, wydatków związanych z daną chorobą i udzielanym wsparciem społecznym (21); |
— |
przekazywanie informacji i określenie wskaźników odnoszących się do wpływu zaburzeń endokrynologicznych na zdrowie; |
— |
przekazywanie informacji i określenie wskaźników w celu skuteczniejszego informowania o szczegółowych kwestiach zdrowotnych kobiet związanych z ginekologią i menopauzą (np. endometrioza); |
— |
pomoc w sporządzaniu sprawozdań i wypracowywaniu konsensusu w powyższych kwestiach; |
— |
propozycje wnoszące wkład do Strategii Zdrowia Psychicznego dla Unii Europejskiej, które zostały opracowane po opublikowaniu Zielonej Księgi Komisji w sprawie zdrowia psychicznego (14) (22):
|
— |
w odniesieniu do rzadkich chorób, nadaje się priorytet sieciom ogólnym w celu zapewnienia skuteczniejszej informacji, monitoringu i nadzoru. Następujące działania będą traktowane priorytetowo:
|
— |
w odniesieniu do wskaźników śmiertelności, opracowanie i analiza praktyk kodyfikacyjnych w celu ustalenia przyczyn zgonów tam, gdzie stosuje się różne praktyki na szczeblu krajowym lub tam, gdzie występują problemy z odpowiednią agregacją danych (np. zgony związane z paleniem papierosów). |
2.1.5. eZdrowie (art. 3 ust. 2 lit. d), Załącznik – pkt 1.7., 1.8).
Wspierane są wnioski na temat zorganizowania konferencji poświęconych eZdrowiu, które czerpałyby z wniosków płynących z poprzednich konferencji i które prowadziłyby do przyjęcia konkretnych inicjatyw dotyczących stron internetowych lub programów. Wnioski te mogłyby obejmować prace przygotowawcze na szczeblu eksperckim i powinny uwzględnić interes polityczny przy zaangażowaniu w tym procesie wszystkich zainteresowanych stron. Przy wymianie danych należy uwzględniać kwestie poufności danych.
— |
zapewnienie lepszej wiarygodności informacji podawanych do publicznej wiadomości na stronach internetowych poprzez analizę najlepszych praktyk i proponowanie wspólnych rozwiązań; |
— |
wspieranie oceny i dalszego opracowywania projektów najlepszych praktyk dotyczących krajowej i transgranicznej elektronicznej dokumentacji medycznej (23), elektronicznych skierowań oraz elektronicznych recept; |
— |
wspieranie działań skupionych na promowaniu europejskiego portalu zdrowia publicznego, w tym podawaniu linków do odpowiednich źródeł informacji, w celu poprawy dostępności informacji zdrowotnej opartej na dowodach naukowych i adresowanej do personelu medycznego oraz świadomych obywateli; |
— |
skuteczniejsze dostarczanie we właściwym czasie wiarygodnych informacji o przyczynach zgonów; Działania w celu zbadania możliwości wprowadzenia w całym UE elektronicznego aktu zgonu; |
— |
wspieranie promocji zdrowia przy wykorzystaniu narzędzi semantycznych oraz rozwoju onkologii prewencyjnej przy zastosowaniu narzędzi informatycznych związanych z ochroną zdrowia, w szczególności w celu umożliwienia dostarczania „inteligentnej informacji” dla lekarzy medycyny i obywateli; |
— |
wspieranie już istniejących inicjatyw w celu dalszego monitorowania i opracowywania map drogowych dotyczących e-Zdrowia opracowywanych przez państwa członkowskie oraz badanie sposobów, np. w ramach warsztatów roboczych, identyfikacji przez państwa członkowskie źródeł finansowania, oraz wspierania i rozwijania własnych inwestycji w e-Zdrowie. |
2.1.6. Wspieranie wymiany informacji i doświadczeń w dziedzinie dobrych praktyk (art. 3 ust. 2 lit. d), Załącznik – pkt 1.7.)
Nadaje się priorytet następującym działaniom:
— |
wspieranie działań w dziedzinie harmonizacji praktyk informowania o działalności szpitali, w szczególności w celu poprawy jakości i porównywalności informacji związanej z kodyfikacją procedur medycznych oraz w celu oceny i określania stosowania mechanizmów finansowych (takich jak jednorodne grupy pacjentów) w EU; |
— |
rozważenie możliwości stosowania Międzynarodowej Klasyfikacji Podstawowej Opieki Medycznej w UE. Tam, gdzie propozycje dotyczą również wydatków na opiekę zdrowotną, należy rozważyć podanie linków do systemu rachunków zdrowia; |
— |
wymianę najlepszych praktyk, tworzenie sieci kontaktów między pacjentami a opiekunami, i związane z tym szkolenie dotyczące chorób wymienionych w pkt. 2.1.4. (np. stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona). Stworzone będą linki do bieżących prac w ramach Komitetu Ochrony Socjalnej poprzez otwartą metodę koordynacji dotyczącą opieki zdrowotnej i długoterminowej opieki związanej ze starzeniem się. |
2.1.7. Ocena wpływu na zdrowie (art. 3 ust. 2 lit. c), Załącznik – pkt 1.5.)
Wykorzystując metodologię oceny wpływu na zdrowie na szczeblu wspólnotowym opracowaną wcześniej dla Komisji, prace skupiać się będą na opracowywaniu i stosowaniu metodologii w odniesieniu do poszczególnych wniosków i obszarów polityk, jak również na ustanowieniu odpowiednich struktur wspomagających, które dostarczałyby dowody i dane pozwalające na ocenę wpływu.
2.1.8. Współpraca między państwami członkowskimi (art. 3 ust. 2 lit. d), Załącznik – pkt 1.5.)
Prowadzone będą prace w oparciu o analizę przeprowadzoną na wysokim szczeblu i dotyczącą mobilności pacjentów i zmian w opiece zdrowotnej w Unii Europejskiej, które będą wspierać prace Grupy Wysokiego Szczebla ds. usług zdrowotnych i opieki medycznej. Prace te będą w szczególności dotyczyć rozwijania ram dla dokonywania transgranicznego zakupu i dostarczania usług medycznych; projekty pilotażowe dla europejskich sieci ośrodków referencyjnych; kwestie odnoszące się do mobilności personelu medycznego; opracowywanie i pilotowanie metodologii oceny wpływu na zdrowie systemów opieki zdrowotnej; dzielenie się najlepszymi praktykami i wiedzą specjalistyczną związaną z bezpieczeństwem pacjentów; oraz wspieranie prac związanych z innymi kwestiami potencjalnej współpracy na szczeblu europejskim, takimi jak opieka paliatywna czy właściwe stosowanie produktów farmaceutycznych. Podejmowane mogą być także działania związane z zapewnianiem danych pomocniczych i informacji na temat mobilności pacjentów i personelu medycznego oraz systemów opieki zdrowotnej i ogólnej długoterminowej opieki. Uwzględnione zostaną następujące priorytety:
— |
zapewnianie skuteczniejszej informacji i wiedzy na temat jakości systemów opieki zdrowotnej ze specjalnym uwzględnieniem bezpieczeństwa pacjentów, tzn. ustanowienie właściwych mechanizmów poprawiających bezpieczeństwo pacjentów w UE, w tym wzmocnienie kontaktów między nimi i dzielenie się dobrymi praktykami w tym zakresie; |
— |
analizowanie finansowych skutków mobilności pacjentów dla krajów wysyłających i przyjmujących oraz skutków w odniesieniu do trwałego finansowania systemów opieki zdrowotnej, których to dotyczy. Wspieranie badań ankietowych dotyczących mobilności pacjentów, które skupiałyby się na badaniu motywacji pacjentów do przemieszczania się przez granice i rozważenie potrzeby zakupu dla pacjentów zabiegów zagranicą przez instytucje (24), gromadzenie i dostarczanie informacji o transgranicznej opiece, w szczególności o jakości, bezpieczeństwie, poufności i ciągłości opieki medycznej, prawach pacjentów zadaniach i zagadnieniach odpowiedzialności prawnej; |
— |
planowanie, analiza i wspieranie projektów pilotażowych dotyczących ośrodków referencyjnych w oparciu o wytyczne, kryteria i objęte nimi obszary ustanowione przez Grupę Roboczą ds. Ośrodków Referencyjnych w ramach Grupy Wysokiego Szczebla; |
— |
wspieranie sieci oceny technologii medycznych UE; |
— |
wymianę informacji o terapeutycznej wartości dodanej nowych leków i opracowanie modelu obejmującego europejską bazę danych w celu skutecznego uszeregowania leków i technologii medycznych pod względem ich skuteczności (25). Skuteczniejsze informowanie o lekach sierocych (przepisywanie, skuteczność, wydajność i cena) oraz ich związku z rzadkimi chorobami (26). |
— |
ocena powiązań między gospodarką a zdrowiem; inwestowanie w zdrowie i wpływ lepszego zdrowia na wzrost gospodarczy; |
— |
gromadzenie i dostarczanie informacji na temat działań związanych z podstawową opieką zdrowotną i systemem informacji o zasobach danych w celu osiągnięcia lepszej porównywalności danych i stworzenia podstaw do rutynowego gromadzenia danych; |
— |
gromadzenie i dostarczanie informacji na temat działań związanych z opieką w domu i w domach opieki oraz informacji o źródłach danych w celu osiągnięcia lepszej porównywalności danych i opracowania danych w szeregu czasowym; |
— |
gromadzenie i dostarczanie informacji na temat najlepszych praktyk w dziedzinie opieki paliatywnej. |
2.2. Szybka i skoordynowana reakcja na zagrożenia dla zdrowia
Celem działań podejmowanych w ramach niniejszej sekcji jest przyczynianie się do budowy zdolności do gotowości i szybkiej reakcji na zagrożenia dla zdrowia publicznego i na stany wyjątkowe. Działania te wspierałyby w szczególności współpracę na podstawie sieci wspólnotowej w dziedzinie chorób zakaźnych (27) i innego prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie zdrowia publicznego i mogłyby uzupełniać działania podejmowane w ramach Europejskiego Programu Ramowego Badań.
Od czasu rozpoczęcia działalności przez Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) (3) w 2005 r., działania związane z oceną ryzyka, które były wcześniej wspierane w ramach programu zdrowia publicznego, a obecnie podlegają kompetencji ECDC (np. nadzór) nie będą już wspierane w ramach niniejszego zaproszenia. Natomiast niniejsze zaproszenie, które zostało wystosowane w porozumieniu z ECDC, ma na celu promowanie działań wspierających zarządzanie ryzykiem. Komisja i ECDC zapewnią, by działania te nie były powielane.
Działania dotyczące zwalczania zagrożenia umyślnym uwalnianiem środków biologicznych będą podejmowane równocześnie z istniejącymi działaniami dotyczącymi chorób zakaźnych. Działania te oraz działania w sprawie umyślnego uwalniania środków chemicznych są opracowywane w związku z wnioskami ministrów zdrowia z dnia 15 listopada 2001 r. oraz powstałego w ich wyniku „Programu współpracy w sprawie gotowości i reakcji na ataki biologiczne i chemiczne” (bezpieczeństwo zdrowotne) (28).
2.2.1. Zdolność radzenia sobie z pandemią grypy i rozwiązywania szczególnych zagrożeń dla zdrowia (art. 3. ust. 2 lit. a), Załącznik – pkt 2.1., 2.2., 2.3., 2.4., 2.8.)
Celem tego działania jest wzmacnianie zdolności i strategii wspierania państw członkowskich, krajów kandydujących i krajów EOG/EFTA oraz Wspólnoty jako całości w radzeniu sobie ze szczególnymi zagrożeniami dla zdrowia. Szczególny priorytet nadaje się działaniom związanym z zagrożeniem pandemią grypy i zapobieganiem/zarządzaniem, wspólnym strategiom powiadamiania o sytuacjach awaryjnych i gotowości w przypadku wystąpienia takich sytuacji oraz opracowywaniu i dzieleniu się wysokiej jakości narzędziami i informacjami na temat wpływu na zdrowie i sytuację społeczno-gospodarczą środków zaradczych przeciwko pandemii i innych związanych z tym środków, przy wsparciu działań podejmowanymi w ramach Europejskiego Programu Ramowego Badań (29). Inne działania priorytetowe to:
— |
zagrożenie chorobami niezakaźnymi, np. związane z kwestiami chemicznymi i środowiskowymi, które wymagają szybkiej interwencji; |
— |
dalsze opracowywanie systemu wczesnego ostrzegania przed środkami chemicznymi i śledzenia w trakcie transportu przez granice substancji niebezpiecznych dla zdrowia publicznego; |
— |
aspekty zarządzania chorobami zakaźnymi związane z migracją i zagadnieniami transgranicznymi dotyczącymi zdrowia; |
— |
analiza ryzyka i zagrożeń ze strony pojawiających się chorób zakaźnych, w tym ze strony patogenów chorób odzwierzęcych jako uzupełnienie prac prowadzonych przez ECDC. |
2.2.2. Ogólna gotowość i reagowanie (art. 3 ust. 2 lit. a), Załącznik – pkt 2.1., 2.2., 2.3., 2.4.)
Celem tych działań powinna być poprawa gotowości sektora zdrowia na sytuacje kryzysowe i wzmocnienie współpracy międzysektorowej (np. między sektorami ochrony cywilnej, żywności i hodowli) w celu zapewnienia spójnej reakcji na sytuację kryzysową. Działania powinny w szczególności koncentrować się na wspieraniu zarządzania ryzykiem i sytuacjami kryzysowymi i na aspektach powiadamiania o ryzyku. Przedmiotem szczególnego zainteresowania są:
— |
działania wspierające wdrożenie ogólnego planowania gotowości. Może to oznaczać łączenie szpitali w ramach gotowości na wydarzenia o zasięgu masowym, plany zarządzania na wypadek masowych oparzeń, ustanowienie platform dla inicjatyw związanych ze szkoleniem, powiadamianiem i zarządzaniem kryzysowym oraz wywiadem medycznym. Ponadto, potrzebne są działania wspierające śledzenie, logistykę i dystrybucję, kwestie związane z transportem, psychologiczne skutki kryzysów i wdrażanie nowych metod diagnostyki; |
— |
działania wspierające budowanie zdolności do przeprowadzania wspólnych operacji w celu egzekwowania prawa i angażujące organ odpowiedzialny za sprawy zdrowia; |
— |
działania wspierające budowanie zdolności i środki wdrażające niezbędne do osiągnięcia zgodności z Międzynarodowymi Regulacjami dotyczącymi Zdrowia przyjętymi przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia (30); |
— |
stosowanie innowacyjnych narzędzi informatycznych do analizy zagrożeń dla zdrowia, takich jak systemy informacji geograficznej (GIS), analiza przestrzenno-czasowa, nowe systemy wczesnego ostrzegania i przewidywania, zautomatyzowaną analizę i wymianę danych diagnostycznych. |
2.2.3. Bezpieczeństwo zdrowia i strategie istotne z punktu widzenia kontroli chorób zakaźnych (art. 3 ust. 2 lit. a), Załącznik – pkt 2.2., 2.4., 2.5., 2.9.)
Rozpoczęto szereg projektów dotyczących modelowania i nadzoru umyślnego uwalniania środków biologicznych lub chemicznych. Jednakże, nadal brakuje pełnych informacji, w związku z czym wspierana będzie wiedza i wnioski dotyczące przeglądu, opracowania i oceny polityk i planów umożliwiających sprostanie sytuacjom wyjątkowym stanowiącym zagrożenie dla bezpieczeństwa zdrowia.
Aby móc sprawować kontrolę nad chorobami zakaźnymi, niezbędne jest ustanowienie właściwych strategii i struktur. Niniejsze działanie ma na celu promowanie działań umożliwiających wdrażanie polityk i strategii związanych z gotowością (takich jak szczepienia profilaktyczne lub gromadzenie zapasów) oraz kontrolą/eliminacją chorób zakaźnych. Wspierane będą działania promujące porozumiewanie się przedstawicielami różnych zewnętrznych dyscyplin zawodowych (np. lekarzami medycyny ogólnej, farmaceutami, weterynarzami i odpowiednimi dyscyplinami niemedycznymi) oraz ułatwiające współpracę poprzez platformy i tworzenie sieci kontaktów. Inne działania priorytetowe to:
— |
działania promujące wymianę najlepszych praktyk w sprawie strategii szczepień i odporności; |
— |
dzielenie się najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa pacjenta, w szczególności w kwestii zarządzania i kontroli zakażeń nabytych w czasie pobytu w zakładach opieki zdrowotnej i w kwestii odporności na antybiotyki; |
— |
działania w celu kontrolowania niekorzystnych skutków (szczepień, chemikaliów, leków przeciwwirusowych, innych leków i wyrobów medycznych), we współpracy z Europejską Agencją Leków (EMEA); |
— |
analiza możliwości ustanowienia europejskich laboratoriów referencyjnych w dziedzinie zdrowia ludzkiego. |
2.2.4. Bezpieczeństwo krwi, tkanek, komórek i organów (art. 3 ust. 2 lit. a), Załącznik – pkt 2.6., 2.7.)
Działania związane z substancjami pochodzenia ludzkiego mają na celu promowanie jakości, bezpieczeństwa i wystarczalności nie tylko w celu zapobieżenia przenoszeniu chorób, ale również w celu wsparcia (sankcjonowania) ich terapeutycznego stosowania z korzyścią dla pacjentów.
— |
osiągnięto znaczący postęp wraz z wejściem w życie prawodawstwa dotyczącego krwi (31) (32). Istnieje obecnie potrzeba nadania nowego tempa zapewnianiu równoważnego uznawania inspekcji zakładów krwiodawstwa wśród państw członkowskich poprzez opracowywania i wdrażania wspólnie przyjętych kryteriów i norm; |
— |
poprzednie działania mające na celu wsparcie optymalnego wykorzystywania krwi nie przyniosły znaczących sukcesów. W celu zagwarantowania lepszego terapeutycznego wykorzystania substancji pochodzenia ludzkiego, należy udzielić wsparcia rozwojowi narzędzi promujących najlepsze praktyki oparte na dowodach naukowych; |
— |
pomimo przyjęcia dyrektywy dotyczącej tkanek i komórek (33), brak jest wspólnych wyszczególnień w UE dotyczących ich oznaczenia i terapeutycznego stosowania. W celu ułatwienia wymiany substancji pochodzenia ludzkiego i monitorowania zdrowia żyjących dawców, niezbędne są działania w celu poprawy środków i procedur, takie jak wspólne terminologie i opracowywanie rejestrów. (14); |
— |
istnieje potrzeba zachęcenia do oddawania tkanek i komórek oraz optymalnego wykorzystania produktów krwiopochodnych. Działania powinny być ukierunkowane na dzielenie się najlepszymi praktykami i informacjami w sprawie rekrutacji dawców i szkolenia w zakresie wykorzystania składników krwi. |
2.3. Uwarunkowania zdrowotne
Celem projektów i działań w tej dziedzinie jest udzielenie wsparcia i podstaw politykom i działaniom UE dotyczącym uwarunkowań zdrowotnych, wspieranie rozwoju działań w celu zapewnienia i wymiany dobrych praktyk, promowanie przekrojowych i zintegrowanych podejść w ramach szeregu uwarunkowań zdrowotnych oraz wspieranie i stymulowanie wysiłków poszczególnych krajów.
W 2006 r. następujące projekty będą traktowane priorytetowo:
— |
powiązanie działań z priorytetami polityk: Wnioski dotyczące projektów powinny być związane z politykami i strategiami UE w zakresie zdrowia publicznego, w szczególności dotyczącymi alkoholu, żywienia i aktywności fizycznej oraz uwzględniać je. Szczególna uwaga zostanie poświęcona projektom odnoszącym się do nierówności w zakresie ochrony zdrowia i do szerszych uwarunkowań społeczno-gospodarczych; |
— |
ukierunkowanie działań interwencyjnych w zakresie zdrowia publicznego na dzieci i młodzież jako konkretną grupę docelową przy uwzględnieniu szerokiego zakresu uwarunkowań zdrowotnych. Działania te koncentrowałyby się na tym okresie, w którym ludzie „kształtują” swój styl życia i dotyczyłyby zarówno czynników i okresów ryzyka, jak i czynników ochronnych mających wpływ na styl życia i zachowania. |
W 2006 r. ustalono następujące priorytety:
2.3.1. Wspieranie kluczowych strategii Wspólnoty w sprawie substancji uzależniających
1) |
W celu wspierania dalszego rozwoju prac nad tytoniem, wnioski dotyczące projektów powinny koncentrować się na:
|
2) |
W odniesieniu do alkoholu, podejmowane działania związane będą z ogólnym podejściem strategicznym zmierzającym do zmniejszenia szkodliwości spożywania alkoholu. Priorytetowo traktowane będzie wsparcie dla tworzenia sieci kontaktów grupującej skoordynowany i wszechstronny wachlarz działań w takich dziedzinach jak badania, informowanie, ochrona konsumentów, transport, informacje handlowe i inne zagadnienia rynku wewnętrznego, bazując na doświadczeniach krajowych. Takie wsparcie obejmowałoby między innymi:
|
3) |
W odniesieniu do narkotyków, zgodnie ze strategią antynarkotykową UE (35) oraz planem działań (36) w zakresie narkotyków, jak również zaleceniem Rady w sprawie narkotyków (37), nadaje się priorytet wnioskom w sprawie:
|
2.3.2. Zintegrowane podejścia do stylu życia oraz zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego
1) |
W odniesieniu do żywienia i aktywności fizycznej, prace skupiać się będą na identyfikacji dobrych praktyk i tworzeniu sieci kontaktów dotyczących (14):
|
2) |
Prace dotyczące zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego koncentrować się będą na opracowywaniu strategii innowacyjnych w celu promowania bezpiecznego seksu i uwzględnienia wzrostu zachowań obarczonych ryzykiem wśród młodych ludzi. |
3) |
Działania ukierunkowane na rozwiązanie problemu HIV/AIDS są kontynuowane zgodnie z ogólnymi strategiami (38) (39) i koncentrować się będą na działaniach w zakresie zdrowia publicznego w celu opracowywania strategii i identyfikacji najlepszych praktyk w sprawie:
|
4) |
W odniesieniu do zdrowia psychicznego wspierane będą następujące działania:
|
2.3.3. Działania w zakresie zdrowia publicznego uwzględniające szersze uwarunkowania zdrowotne
1) |
Prace nad społecznymi uwarunkowaniami zdrowia koncentrować się będą na opracowywaniu następujących działań ukierunkowanych na rozwój polityk, innowacyjnych podejściach i ocenie:
|
2) |
Zgodnie z Planem Działania na rzecz Środowiska i Zdrowia (40) prace nad czynnikami środowiskowymi warunkującymi zdrowie koncentrować się będą na rozwijaniu sieci i dobrych praktyk w odniesieniu do:
|
2.3.4. Zapobieganie chorobom i obrażeniom ciała
1) |
W oparciu o istniejące dokonania zostanie udzielone wsparcie na rzecz opracowywania wytycznych i zaleceń dotyczących najlepszych praktyk w zakresie zwalczania chorób o najistotniejszym znaczeniu z punktu widzenia zdrowia publicznego, takich jak choroby układu krążenia, rak, cukrzyca i choroby układu oddechowego; |
2) |
Wsparcie zostanie przyznane na rzecz wymiany najlepszych praktyk w zakresie bezpieczeństwa dzieci między państwami członkowskimi, państwami EOG i państwami kandydującymi oraz promowanie bezpieczeństwa dzieci poprzez Konferencję Europejską. Szczególną uwagę zwróci się na rozwiązywanie problemu przemocy fizycznej i powiadamiania o ryzyku poprzez podejmowanie bezpośrednich działań zapobiegawczych. |
2.3.5. Budowanie zdolności
1) |
Priorytetowo traktowane będzie promowanie współpracy między instytucjami edukacyjnymi w zakresie opracowywania treści programowych, wspólnych europejskich kursów szkoleniowych i modułów w kluczowych obszarach zdrowia publicznego. Ponadto, nada się priorytet opracowywaniu indywidualnie dobranych programów szkoleniowych dla personelu opieki zdrowotnej i innych osób zawodowo zaangażowanych w opiekę nad ludźmi żyjących z wirusem HIV/AIDS i grupami populacji szczególnie narażonych na HIV/AIDS (w tym osobami zażywającymi narkotyki dożylnie i migrantami); |
2) |
Priorytetowo traktowane będzie krótkoterminowe wsparcie dla rozwoju zdolności wybranych sieci europejskich w dziedzinie zdrowia publicznego mających istotne znaczenie dla zdrowia publicznego i znaczącą wartość dodaną na poziomie europejskim w celu przezwyciężenia konkretnych słabości geograficznych lub rozwojowych. Szczególna uwaga poświęcona zostanie budowaniu zdolności organizacji pozarządowych aktywnych na polu HIV/AIDS do uczestnictwa w zachęcaniu ludzi do stosowania się do terapii antyretrowirusowej. |
(1) Decyzja 1786/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. przyjmująca program działań wspólnotowych w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008) (Dz.U. L 271 z 9.10.2002).
(2) Patrz http://europa.eu.int/comm/health/ph_projects/project_en.htm
(3) Rozporządzenie (WE) nr 851/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (Dz.U. L 142 z 30.4.2004, str. 1).
(4) http://www.diabeteskonferenz.at/
(5) http://europa.eu.int/comm/health/ph_international/int_organisations/who_en.htm
(6) Decyzja 2367/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wspólnotowego programu statystycznego na lata 2003–2007 (Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 1).
(7) Kwota orientacyjna, do zatwierdzenia przez władze budżetowe.
(8) Kwota orientacyjna: kwota ta jest wartością maksymalną i zależy od rzeczywistej kwoty składki płaconej przez te państwa.
(9) Każda z tych wielkości procentowych może różnić się do wysokości ok. 20 %.
(10) Decyzja Komisji nr C(2005) 29 z dnia 14 stycznia 2005 r. przyjmująca plan pracy na rok 2005 w celu wykonania programu działania Wspólnoty w dziedzinie zdrowia publicznego (2003–2008), łącznie z rocznym programem pracy dla dotacji i ogólnymi zasadami i kryteriami dotyczącymi selekcji i finansowania działań w ramach programu „Zdrowie publiczne”.
(11) 2004/858/WE: Decyzja Komisji z dnia 15 grudnia 2004 r. ustanawiająca agencję wykonawczą o nazwie „Agencja wykonawcza programu zdrowia publicznego” do zarządzania działaniem wspólnotowym w dziedzinie zdrowia publicznego, w zastosowaniu rozporządzenia Rady (WE) nr 58/2003 (Dz.U. L 369 z 16.12.2004, str. 73).
(12) Decyzja Komisji 2004/210/WE z dnia 3 marca 2004 r. w sprawie utworzenia komitetów naukowych w dziedzinie bezpieczeństwa konsumentów, zdrowia publicznego i środowiska (Dz.U. L 66 z 4.3.2004, str. 45).
(13) Decyzja 1513/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. (Dz.U. L 232 z 29.8.2002, str. 1).
(14) Patrz również FP6 Naukowe wsparcie polityk, piąte zaproszenie do składania wniosków, SSP-5A Dziedziny 2.1. i 2.2.
Patrz: http://fp6.cordis.lu/index.cfm?fuseaction=UserSite.FP6ActivityCallsPage&ID_ACTIVITY=500
(15) Decyzja Rady z dnia 30 września 2002 r. przyjmująca szczegółowy program w dziedzinie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji „Integrowanie i wzmacnianie Europejskiej Przestrzeni Badawczej” (2002–2006) (Dz.U. L 294 z 29.10.2002, str. 1).
(16) Patrz następujący link do priorytetu FP6 zamieszczony na stronie internetowej CORDIS: http://www.cordis.lu/lifescihealth/ssp.htm
(17) Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego – „Europejski Plan Działania na rzecz Środowiska i Zdrowia na okres 2004–2010” (SEC(2004) 729) – COM(2004) 416 Tom 1 wersja ostateczna.
(18) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1210/90 z dnia 7 maja 1990 r. o ustanowieniu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska i Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska (Dz.U. L 120 z 11.5.1990, str. 1).
(19) Tak się dzieje w przypadku chorób psychicznych, zdrowia jamy ustnej, astmy i chronicznych obturacyjnych chorób układu oddechowego, chorób układu mięśniowo-szkieletowego (ze szczególnym uwzględnieniem osteoporozy oraz schorzeń związanych z zapaleniem stawu i reumatyzmem) oraz chorób sercowo-naczyniowych.
(20) Obejmuje to zadania mające na celu inwentaryzację źródeł danych i definicji wskaźników zgodnie ze strategią ECHI, w odniesieniu do: chorób chematologicznych (w tym hemofilii), zaburzeń immunologicznych, alergii z wyjątkiem astmy, chorób moczowo-płciowych i zaburzeń nefrologicznych, chorób gastroenterologicznych, chorób endokrynologicznych, zaburzeń dotyczących uszu, nosa i gardła, zaburzeń oftalmologicznych i chorób skórnych, jak również chorób związanych z czynnikami środowiskowymi.
(21) Obejmuje to choroby, które nie są jeszcze objęte Publicznym Programem Zdrowia, takie jak choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, epilepsja, stwardnienie zanikowe boczne, zespół deficytu uwagi z nadruchliwością, opóźnienie rozwoju umysłowego i zaburzenia funkcji motorycznych, postrzegawczych, językowych oraz społeczno-emocjonalnych. Obejmuje to również udary, zaburzenia związane z bólami głowy i bólem chronicznym (np. syndrom chronicznego zmęczenia i fibromylagia).
(22) COM(2005) 484 z dnia 14 października 2005 r. – Zielona Księga: Poprawa zdrowia psychicznego ludności. Strategia zdrowia psychicznego dla Unii Europejskiej. Patrz: http://europa.eu.int/comm/health/ph_determinants/life_style/mental/green_paper/mental_gp_en.pdf
(23) Elektroniczny system odsyłania pacjentów od jednego specjalisty zdrowotnego do drugiego, w tym odsyłania transgranicznego ().
(24) Patrz prace badawcze, które są podejmowane obecnie w dziedzinie mobilności pacjentów i strategii poprawy jakości. Patrz: http://www.iese.edu/en/events/Projects/Health/Home/Home.asp oraz http://www.marquis.be/Main/wp1114091605/wp1119867442. Patrz również: FP6 Naukowe wsparcie polityk, 5 zaproszenie do składania wniosków, SSP-5A Dziedziny 2.1. i 2.2. Patrz: http://fp6.cordis.lu/index.cfm?fuseaction=UserSite.FP6ActivityCallsPage=500
(25) Patrz: Platforma technologiczna w sprawie leków innowacyjnych.
Patrz: http://europa.eu.int/comm/research/fp6/index_en.cfm?p=1_innomed
(26) Uwzględnianie działań przeprowadzanych w ramach rozporządzenia (WE) nr 141/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. w sprawie sierocych produktów leczniczych oraz w ramach działalności Komitetu ds. Sierocych Produktów Leczniczych Europejskiej Agencji Leków.
(27) Decyzja 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 1998 r. ustanawiająca sieć nadzoru i kontroli epidemiologicznej chorób zakaźnych we Wspólnocie (Dz.U. L 268 z 3.10.1998, str. 1).
2000/57/WE: Decyzja Komisji z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie systemu wczesnego ostrzegania i reagowania w celu zapobiegania i kontroli chorób zakaźnych na mocy decyzji nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(1999) 4016) (Dz.U. L 21 z 26.1.2000, str. 32)
2000/96/WE: Decyzja Komisji z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie stopniowego obejmowania chorób zakaźnych siecią wspólnotową zgodnie z decyzją nr 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(1999) 4015) (Dz.U. L 28 z 3.2.2000, str. 50)
2002/253/WE: Decyzja Komisji z dnia 19 marca 2002 r. ustanawiająca definicje przypadku w celu zgłaszania chorób zakaźnych do sieci wspólnotowej na podstawie decyzji 2119/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2002) 1043) (Dz.U. L 86 z 3.4.2002, str. 44).
(28) Patrz: http://europa.eu.int/comm/health/ph_threats/Bioterrorisme/bioterrorism01_en.pdf
(29) Patrz również FP6 Naukowe wsparcie polityk, piąte zaproszenie do składania wniosków, SSP-5B GRYPA
Patrz: http://fp6.cordis.lu/index.cfm?fuseaction=UserSite.FP6ActivityCallsPage&ID_ACTIVITY=500
(30) Patrz: http://www.who.int/gb/ebwha/pdf_files/WHA58/WHA58_3-en.pdf
(31) Dyrektywa 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. ustanawiająca normy jakości i bezpiecznego pobierania, testowania, przetwarzania, przechowywania i dystrybucji krwi ludzkiej i składników krwi oraz zmieniająca dyrektywę 2001/83/WE (Dz.U. L 33 z 8.2.2003, str. 30).
(32) Dyrektywa Komisji 2004/33/WE z dnia 22 marca 2004 r. wykonująca dyrektywę 2002/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie niektórych wymagań technicznych dotyczących krwi i składników krwi (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz.U. L 91 z 30.3.2004, str. 25).
(33) Dyrektywa 2004/23/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie ustalenia norm jakości i bezpiecznego oddawania, pobierania, testowania, przetwarzania, konserwowania, przechowywania i dystrybucji tkanek i komórek ludzkich (Dz.U. L 102 z 7.4.2004, str. 48).
(34) Decyzja Rady 2004/513/WE z dnia 2 czerwca 2004 r. w sprawie zawarcia Ramowej Konwencji Antytytoniowej Światowej Organizacji Zdrowia (Dz.U. L 213 z 15.6.2004, str. 8).
(35) Strategia antynarkotykowa UE [2005–2012]. Patrz http://europa.eu.int/comm/health/ph_determinants/life_style/keydo_drug_en.htm
(36) Plan działań UE w zakresie narkotyków [2005–2008]. Patrz: http://europa.eu.int/comm/health/ph_determinants/life_style/keydo_drug_en.htm
(37) Zalecenie Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie zapobiegania narkomanii i zmniejszania szkodliwości zdrowotnej uzależnienia od narkotyków (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, str. 31).
(38) Skoordynowane podejście do zwalczania AIDS w Unii Europejskiej i krajach sąsiednich
http://europa.eu.int/comm/health/ph_threats/com/aids/docs/ev_20040916_rd01_en.pdf
(39) Komunikat Komisji w sprawie zwalczania HIV/AIDS w Unii Europejskiej i krajach sąsiednich (który ma byé przyjęty).
(40) Komunikat Komisji do Rady, Parlamentu Europejskiego oraz Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego – Europejski Plan Działania na rzecz Środowiska i Zdrowia na okres 2004–2010 COM(2004) 416 wersja ostateczna z 9 czerwca 2004 r.
Załącznik do Planu Prac na 2006 r.
kwalifikowalność kosztów podróży i utrzymania
Poniższe wytyczne należy stosować w celu zwrotu kosztów podróży i utrzymania w odniesieniu do:
— |
personelu zatrudnionego przez beneficjenta dotacji (głównego beneficjenta i współbeneficjentów) i ekspertów zaproszonych przez beneficjenta do uczestnictwa w grupach roboczych; |
— |
tego rodzaju kosztów, gdy zwrot taki jest jednoznacznie przewidziany w zamówieniach na usługi. |
(1) Zryczałtowane diety obejmują wszystkie koszty utrzymania w czasie misji, włącznie z hotelami, restauracjami i transportem lokalnym (taksówki i/lub transport publiczny). Stosują się one do każdego dnia misji przeprowadzanej w odległości minimum 100 km od normalnego miejsca pracy. Wysokość diety jest różna w zależności od kraju, w którym przeprowadzana jest misja. Dzienne stawki odpowiadać będą sumie dziennej diety i maksymalnego pułapu ceny hotelu przewidzianych w decyzji Komisji C(2004) 1313 (1), z późniejszymi zmianami.
(2) Misje przeprowadzane w krajach innych niż kraje UE–25, kraje przystępujące i ubiegające się o członkostwo oraz kraje EFTA-EOG są przedstawiane służbom Komisji w celach uzyskania ich wstępnej zgody. Zgoda ta jest związana z celami misji, jej kosztami i motywacją.
(3) Koszty podróży kwalifikują się do zwrotu pod następującymi warunkami:
— |
podróż najbardziej bezpośrednią i ekonomiczną drogą; |
— |
odległość wynosząca przynajmniej 100 km między miejscem spotkania a normalnym miejscem pracy; |
— |
podróż koleją: pierwsza klasa; |
— |
podróż samolotem: klasa ekonomiczna, chyba że możliwe jest skorzystanie z tańszej taryfy (np. Apex); podróż samolotem jest dozwolona jedynie w przypadku podróży powrotnych na odległość ponad 800 km; |
— |
podróż samochodem: koszty są zwracane na podstawie równoważnej taryfy kolejowej w pierwszej klasie. |
(1) Decyzja Komisji C(2004) 1313 z 7 kwietnia 2004 r.: Ogólne przepisy wykonawcze przyjmujące Przewodnik w sprawie misji dla urzędników i innych pracowników Komisji Europejskiej.
14.2.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42/46 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 13 lutego 2006 r.
dotycząca niektórych tymczasowych środków ochronnych w odniesieniu do podejrzewanych przypadków wysoce zjadliwej grypy ptaków u dzikiego ptactwa we Włoszech
(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 491)
(Jedynie tekst w języku włoskim jest autentyczny)
(2006/90/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 3,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG (3), w szczególności jego art. 18,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Ptasia grypa jest zakaźną chorobą wirusową drobiu i ptaków, powodującą śmiertelność i zaburzenia, które w krótkim czasie mogą osiągnąć rozmiary epidemii i spowodować poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt i ludzi oraz znacznie obniżyć opłacalność hodowli drobiu. Istnieje niebezpieczeństwo rozprzestrzenienia się czynnika chorobotwórczego z dzikiego ptactwa na ptaki domowe, w szczególności drób, oraz rozprzestrzenienia się z jednego państwa członkowskiego na inne państwa członkowskie i państwa trzecie za pośrednictwem międzynarodowego handlu żywymi ptakami lub otrzymanymi z nich produktami. |
(2) |
Włochy powiadomiły Komisję o izolacji szczepu wirusa ptasiej grypy H5 pobranego z chorego osobnika wśród dzikiego ptactwa. W oczekiwaniu na określenie typu neuraminidazy (N) i wskaźnika zjadliwości, obraz kliniczny i okoliczności epidemiologiczne budzą podejrzenie wystąpienia wysoce zjadliwej grypy ptaków wywołanej wirusem grypy A podtyp H5N1. |
(3) |
Włochy niezwłocznie zastosowały niektóre środki przewidziane w ramach dyrektywy Rady 92/40/EWG z dnia 19 maja 1992 r. wprowadzającej wspólnotowe środki zwalczania influenzy drobiu (4). |
(4) |
Zważywszy na ryzyko rozprzestrzeniania się choroby, należy zastosować tymczasowe środki ochronne w celu uwzględnienia szczególnych rodzajów ryzyka na różnych obszarach. |
(5) |
Dla zachowania spójności, należy do celów niniejszej decyzji zastosować niektóre definicje przewidziane w dyrektywie Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylającej dyrektywę 92/40/EWG (5), dyrektywie Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (6), rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (7), rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającym dyrektywę Rady 92/65/EWG (8). |
(6) |
Wokół miejsca wykrycia choroby u dzikiego ptactwa należy ustanowić strefy ochrony i nadzoru. Strefy te należy ograniczyć do środków niezbędnych do zapobieżenia przenoszeniu wirusa na stada drobiu przeznaczone do celów handlowych i niehandlowych. |
(7) |
Należy kontrolować i ograniczać przemieszczanie w szczególności żywych ptaków i jaj wylęgowych, jednocześnie zezwalając pod pewnymi warunkami na kontrolowaną wysyłkę z tych stref takich ptaków oraz produktów pochodzących od ptaków. |
(8) |
Niezależnie od określonego statusu ryzyka na obszarze, gdzie podejrzewa się lub potwierdzono występowanie wysoce zjadliwej grypy ptaków u dzikiego ptactwa, w strefach ochrony i nadzoru należy wprowadzić środki określone w decyzji Komisji 2005/734/WE z dnia 19 października 2005 r. ustanawiającej środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia wysoce zjadliwej grypy ptaków spowodowanej przez wirus grypy A podtyp H5N1 z ptaków dziko żyjących na drób i inne ptaki żyjące w niewoli oraz przewidującej system wczesnego wykrywania na obszarach szczególnego ryzyka (9). |
(9) |
Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (10) zezwala na wprowadzanie na rynek szerokiej gamy produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, takich jak żelatyna do użytku technicznego, preparaty do użytku farmaceutycznego i innych, pochodzących z obszarów Wspólnoty objętych ograniczeniami dotyczącymi zdrowia zwierząt, ponieważ produkty te uznaje się za bezpieczne z uwagi na specjalne warunki produkcji, przetwarzania i wykorzystania, które skutecznie unieszkodliwiają możliwe czynniki chorobotwórcze lub wykluczają kontakt ze zwierzętami podatnymi na chorobę. Należy więc zezwolić na przewożenie ze stref ochrony nieprzetworzonej zużytej ściółki lub nawozu przeznaczonych do przetworzenia zgodnie z powyższym rozporządzeniem, oraz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego spełniających warunki określone w tym rozporządzeniu. |
(10) |
Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (11) przewiduje powołanie zatwierdzonych jednostek, instytutów i ośrodków oraz wzór świadectwa, które towarzyszy zwierzętom lub ich gametom w przypadku handlu między tego rodzaju zatwierdzonymi jednostkami, instytutami lub ośrodkami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich. Dla ptaków przewożonych z lub do jednostek, instytutów i ośrodków zatwierdzonych zgodnie ze wspomnianą dyrektywą przewiduje się odstępstwo od ograniczeń przewozowych. |
(11) |
Przewożenie jaj wylęgowych ze stref ochrony powinno być dozwolone na określonych warunkach. Zezwala się na wysyłkę jaj wylęgowych do innych krajów w szczególności z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w dyrektywie 2005/94/WE. W takich przypadkach świadectwa zdrowia zwierząt zgodne z dyrektywą 90/539/EWG powinny zawierać odesłanie do niniejszej decyzji. |
(12) |
Wysyłka mięsa, mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych ze stref ochrony powinna być dozwolona na określonych warunkach, w szczególności z zastrzeżeniem spełnienia określonych wymogów rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (12). |
(13) |
Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (13) ustanawia wykaz zabiegów mających na celu wyeliminowanie zagrożeń dla zdrowia, jakie stanowi mięso pochodzące z obszarów objętych ograniczeniami i przewiduje możliwość stworzenia specjalnego znaku jakości zdrowotnej oraz znaku jakości zdrowotnej wymaganego w przypadku mięsa niedopuszczonego do wprowadzenia do obrotu ze względu na zdrowie zwierząt. Należy zezwolić na wysyłkę ze stref ochrony mięsa posiadającego znak jakości zdrowotnej przewidziany w tej dyrektywie oraz produktów mięsnych poddanych obróbce określonej w tej dyrektywie. |
(14) |
W oczekiwaniu na posiedzenie Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt oraz we współpracy z zainteresowanym państwem członkowskim Komisja powinna podjąć tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków u dzikiego ptactwa. |
(15) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji zostaną poddane analizie podczas następnego spotkania Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot, zakres i definicje
1. Niniejsza decyzja ustanawia niektóre tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków u dzikiego ptactwa we Włoszech, wywołanej wirusem grypy A podtyp H5, w przypadku której podejrzewa się typ neuraminidazy N1, w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się ptasiej grypy z dzikiego ptactwa na drób lub inne ptaki żyjące w niewoli, jak również w celu zapobieżenia zarażenia pochodzących od nich produktów.
2. O ile nie przewidziano inaczej, stosuje się definicje określone w dyrektywie 2005/94/WE. Dodatkowo stosuje się następujące definicje:
a) |
„jaja wylęgowe” oznaczają jaja w rozumieniu art. 2 ust. 2 dyrektywy 90/539/EWG; |
b) |
„dzikie ptactwo łowne” oznacza zwierzęta łowne w rozumieniu pkt 1.5. tiret drugie oraz pkt 1.7. załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; |
c) |
„inne ptaki żyjące w niewoli” oznaczają ptaki w rozumieniu art. 2 pkt 6 dyrektywy 2005/94/WE, w tym:
|
Artykuł 2
Ustanowienie stref ochrony i nadzoru
1. Na obszarach, gdzie potwierdzono występowanie u dzikiego ptactwa wysoce zjadliwej grypy ptaków wywołanej wirusem grypy A podtyp H5, oraz podejrzewa się typ neuraminidazy N1, Włochy ustanawiają:
a) |
strefę ochrony o promieniu co najmniej 3 kilometrów, oraz |
b) |
strefę nadzoru o promieniu co najmniej 10 kilometrów, w tym także strefa ochrony. |
2. Ustanowienie stref ochrony i nadzoru, o których mowa w ust. 1 musi uwzględniać czynniki geograficzne, administracyjne, ekologiczne i epizootiologiczne związane z ptasią grypą, oraz monitorowanych obiektów.
3. W przypadku, gdy strefy ochrony i nadzoru obejmują terytorium innych państw członkowskich, Włochy współpracują z organami tych państw członkowskich w celu ustanowienia stref.
4. Włochy powiadamiają Komisję i inne państwa członkowskie o szczegółach dotyczących stref ochrony i nadzoru ustanowionych zgodnie z niniejszym artykułem.
Artykuł 3
Środki stosowane w strefie ochrony
1. Włochy zapewniają, aby w strefie ochrony stosowano co najmniej następujące środki:
a) |
identyfikacja wszystkich gospodarstw wewnątrz tej strefy; |
b) |
okresowe i udokumentowane kontrole we wszystkich gospodarstwach handlowych, w tym badanie kliniczne drobiu oraz, w razie konieczności, zbieranie próbek do badań laboratoryjnych; |
c) |
stosowanie odpowiednich środków bezpieczeństwa biologicznego w gospodarstwach, w tym dezynfekcja przy wejściach do i wyjściach z gospodarstwa, chów drobiu w pomieszczeniu lub w miejscach, gdzie można zapobiec bezpośredniemu lub pośredniemu kontaktowi z innym drobiem i ptakami żyjącymi w niewoli; |
d) |
stosowanie środków bezpieczeństwa biologicznego określonych w decyzji 2005/734/WE; |
e) |
kontrola przemieszczania produktów drobiowych zgodnie z art. 9; |
f) |
czynne monitorowanie choroby u populacji dzikiego ptactwa, zwłaszcza ptactwa wodnego, w razie konieczności przy współpracy z myśliwymi i obserwatorami ptaków, których poinformowano o środkach ochrony przed zakażeniem wirusem i rozprzestrzenianiem się wirusa na podatne zwierzęta; |
g) |
kampanie mające na celu zwiększanie świadomości na temat choroby wśród właścicieli, myśliwych i obserwatorów ptaków. |
2. Włochy zapewniają, aby w strefie ochrony zakazano:
a) |
usuwania drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli z gospodarstw, w których są hodowane; |
b) |
spędzania drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli na targach, rynkach, pokazach lub innych skupiskach; |
c) |
przewożenia drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli przez tę strefę, z wyjątkiem tranzytu drogami głównymi lub koleją, oraz przewożenia do bezpośredniego uboju w ubojni; |
d) |
wysyłania z tej strefy jaj wylęgowych; |
e) |
wysyłania z tej strefy świeżego mięsa, mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych z drobiu, innych ptaków żyjących w niewoli i dzikich ptaków łownych; |
f) |
przewożenia lub rozprzestrzeniania zużytej ściółki lub nawozu pochodzących z gospodarstw znajdujących się w strefie poza tę strefę, z wyjątkiem przewożenia do obróbki zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002; |
g) |
polowania na dzikie ptactwo. |
Artykuł 4
Środki stosowane w strefie nadzoru
1. Włochy zapewniają, aby w strefie ochrony stosowano co najmniej następujące środki:
a) |
identyfikacja wszystkich gospodarstw znajdujących się wewnątrz tej strefy; |
b) |
stosowanie odpowiednich środków bezpieczeństwa biologicznego w gospodarstwach, w tym stosowanie odpowiednich środków dezynfekcji przy wejściach do i wyjściach z gospodarstwa; |
c) |
stosowanie środków bezpieczeństwa biologicznego określonych w decyzji 2005/734/WE; |
d) |
kontrola przemieszczania drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli oraz jaj wylęgowych wewnątrz strefy. |
2. Włochy zapewniają, aby w strefie ochrony zakazano:
a) |
przemieszczania drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli poza strefę przez 15 dni po jej ustanowieniu; |
b) |
spędzania drobiu i innych ptaków na targach, rynkach, pokazach lub innych skupiskach; |
c) |
polowania na dzikie ptactwo. |
Artykuł 5
Czas stosowania środków
W przypadku potwierdzenia, że typ neuraminidazy różni się od typu N1, środki określone w art. 3 i 4 zostają zniesione.
W przypadku potwierdzenia wystąpienia wirusa grypy A podtyp H5N1 u dzikiego ptactwa, środki określone w art. 3 i 4 stosuje się tak długo, jak jest to konieczne, mając na uwadze czynniki geograficzne, administracyjne, ekologiczne i epizootiologiczne związane z ptasią grypą, przez co najmniej 21 dni w przypadku strefy ochrony i 30 dni w przypadku strefy nadzoru od daty wyizolowania szczepu wirusa ptasiej grypy H5 pobranego z chorego osobnika wśród dzikiego ptactwa.
Artykuł 6
Odstępstwa dla żywych ptaków i jednodniowych kurcząt
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. a) Włochy zezwalają na przewożenie młodych niosek i indyków przeznaczonych do tuczu do gospodarstw objętych urzędową kontrolą, znajdujących się w strefie ochrony albo w strefie nadzoru.
2. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. a) oraz art. 4 ust. 2 lit. a) Włochy zezwalają na przewożenie:
a) |
drobiu przeznaczonego do natychmiastowego uboju, w tym kur niosek, do ubojni znajdującej się w strefie ochrony lub nadzoru lub, jeśli jest to niemożliwe, do ubojni wyznaczonej przez właściwy organ weterynaryjny znajdującej się poza strefami; |
b) |
jednodniowych kurcząt ze strefy ochrony do gospodarstw objętych urzędową kontrolą na terytorium Włoch, w których nie występuje inny drób lub ptaki żyjące w niewoli, poza ptakami domowymi wymienionymi w art. 1 ust. 2 lit. c) pkt i), oddzielonymi od drobiu; |
c) |
jednodniowych kurcząt ze strefy nadzoru do gospodarstw objętych urzędową kontrolą, znajdujących się na terytorium Włoch; |
d) |
młodych niosek i indyków przeznaczonych do tuczu ze strefy nadzoru do gospodarstw objętych urzędową kontrolą, znajdujących się na terytorium Włoch; |
e) |
ptaków domowych wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c) pkt i) do miejsc znajdujących się na terytorium Włoch, w których nie hoduje się drobiu, w przypadku gdy przesyłka zawiera pięć lub mniej ptaków w klatkach, nie uchybiając przepisom krajowym, o których mowa w art. 1 akapit trzeci dyrektywy 92/65/EWG; |
f) |
ptaków, o których mowa w art. 1 ust. 2) lit. c pkt ii), pochodzących z oraz przeznaczonych dla jednostek, instytutów i ośrodków zatwierdzonych zgodnie z art. 13 dyrektywy 92/65/EWG. |
Artykuł 7
Odstępstwa dla jaj wylęgowych
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. d) Włochy zezwalają na:
a) |
przewóz jaj wylęgowych ze strefy ochrony do wyznaczonej wylęgarni znajdującej się na terytorium Włoch; |
b) |
wysyłkę jaj wylęgowych ze strefy ochrony do wylęgarni znajdujących się poza terytorium Włoch pod warunkiem, że:
|
2. Zgodnie z wzorem 1 w załączniku IV do dyrektywy Rady 90/539/EWG świadectwa zdrowia zwierząt towarzyszące przesyłkom jaj wylęgowych, o których mowa w ust. 1 lit. b), do innych państw członkowskich zawierają następującą adnotację:
„Warunki zdrowotne zwierząt tej przesyłki są zgodne z decyzją Komisji 2006/90/WE”.
Artykuł 8
Odstępstwa dla mięsa, mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. e) Włochy zezwalają na przesyłkę ze strefy ochrony:
a) |
świeżego mięsa drobiowego, w tym mięsa z drobiu bezgrzebieniowego, pochodzącego ze strefy lub spoza niej, produkowanego zgodnie z wymogami załącznika II oraz sekcji II i III załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz kontrolowanego zgodnie z wymogami sekcji I, II, III i rozdziałami V i VII sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004; |
b) |
mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych zawierających mięso, o którym mowa w lit. a) produkowanych zgodnie z wymogami sekcji V i VII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; |
c) |
świeżego mięsa dzikich ptaków łownych pochodzących z tej strefy, o ile mięso to posiada znak jakości zdrowotnej określony w załączniku II do dyrektywy 2002/99/WE i jest przeznaczone do przewozu do zakładu w celu poddania obróbce wymaganej w przypadku ptasiej grypy, zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy; |
d) |
produktów mięsnych wytworzonych z mięsa dzikich ptaków łownych poddanych obróbce wymaganej w przypadku ptasiej grypy, zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy 2002/99/WE; |
e) |
świeżego mięsa dzikich ptaków łownych pochodzących spoza strefy ochrony oraz produkowanego w zakładach znajdujących się w strefie ochrony zgodnie z sekcją IV załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz kontrolowanego zgodnie z rozdziałem VIII sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004; |
f) |
mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych zawierających mięso, o którym mowa w pkt. e) produkowanych w zakładach na terenie strefy ochrony zgodnie z sekcjami V i VI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. |
2. Włochy zapewniają, aby mięsu, o którym mowa w ust. 1 lit. e) i f) towarzyszył dokument handlowy stwierdzający, że:
„Warunki zdrowotne zwierząt tej przesyłki są zgodne z decyzją Komisji 2006/90/WE”.
Artykuł 9
Warunki dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
1. Zgodnie z art. 3 ust 1 lit. e) Włochy zezwalają na przesyłkę:
a) |
produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego spełniających warunki określone w rozdziale II sekcja A, rozdziale III sekcja B, rozdziale IV sekcja A, rozdziale VI sekcje A i B, rozdziale VII sekcja A, rozdziale VIII sekcja A, rozdziale IX sekcja A i rozdziale X sekcja A załącznika VII oraz w rozdziale II sekcja B i rozdziale III część II sekcja A załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002; |
b) |
nieprzetworzonych piór lub części piór zgodnie z rozdziałem VIII sekcja A pkt 1 ppkt a) załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, wyprodukowanych z drobiu pochodzącego spoza strefy ochrony; |
c) |
przetworzonych piór lub części piór poddanych obróbce strumieniem pary lub z zastosowaniem innej metody zapewniającej wyeliminowanie czynników chorobotwórczych; |
d) |
produktów otrzymanych z drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli, które zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym nie podlegają żadnym warunkom zdrowotnym dotyczącym zwierząt, ani nie są objęte żadnym zakazem lub ograniczeniem mającym związek ze zdrowiem zwierząt, w tym produktów wymienionych w rozdziale VII sekcja A pkt 1 ppkt a) załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002. |
2. Włochy zapewniają, aby produktom określonym w ust. 1 lit. b) i c) towarzyszył dokument handlowy zgodnie z rozdziałem X załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 stwierdzający w pkt 6.1., że produkty te zostały poddane obróbce strumieniem pary lub z zastosowaniem innej metody zapewniającej, że nie pozostały żadne czynniki chorobotwórcze.
Jednakże, dokument ten nie jest wymagany w przypadku przetworzonych piór ozdobnych, przetworzonych piór przewożonych przez podróżujących do użytku prywatnego lub przesyłek przetworzonych piór wysyłanych do osób prywatnych w celach nieprzemysłowych.
Artykuł 10
Warunki przemieszczania
1. W przypadku, gdy zezwala się na przemieszczanie zwierząt lub otrzymywanych z nich produktów objętych niniejszą decyzją na mocy art. 6–9, podejmowane są wszystkie odpowiednie środki bezpieczeństwa biologicznego zapobiegające rozprzestrzenianiu się ptasiej grypy.
2. W przypadku, gdy zezwala się na wysyłanie, przemieszczanie lub przewożenie produktów, o którym mowa w ust. 1 na mocy art. 7, 8 i 9, produkty te muszą być otrzymane, przeładowane, poddane obróbce, składowane i przewożone oddzielnie od innych produktów spełniających wszystkie wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do handlu, wprowadzania do obrotu lub wywozu do państw trzecich.
Artykuł 11
Zgodność
Włochy natychmiast podejmują niezbędne środki w celu zastosowania się do niniejszej decyzji, a następnie podaje je do wiadomości publicznej. Włochy niezwłocznie informują o tym Komisję.
Artykuł 12
Adresat
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Włoskiej.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2006 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 13. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/41/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 33).
(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 315 z 19.11.2002, str. 14).
(3) Dz.U. L 146 z 13.6.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 18/2006 (Dz.U. L 4 z 7.1.2006, str. 3).
(4) Dz.U. L 167 z 22.6.1992, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003.
(5) Dz.U. L 10 z 14.1.2006, str. 16.
(6) Dz.U. L 303 z 31.10.1990, str. 6. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.
(7) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 206. Sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 83. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2076/2005 (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, str. 83).
(8) Dz.U. L 146 z 13.6.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 18/2006 (Dz.U. L 4 z 7.1.2006, str. 3).
(9) Dz.U. L 274 z 20.10.2005, str. 105. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/855/WE (Dz.U. L 316 z 2.12.2005, str. 21).
(10) Dz.U. L 273 z 10.10.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 416/2005 (Dz.U. L 66 z 12.3.2005, str. 10).
(11) Dz.U. L 268 z 14.9.1992, str. 54. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/68/WE (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 321).
(12) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 55; sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 22. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2076/2005 (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, str. 83).
(13) Dz.U. L 18 z 23.1.2003, str. 11.
14.2.2006 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 42/52 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 13 lutego 2006 r.
dotycząca niektórych tymczasowych środków ochronnych w odniesieniu do podejrzewanych przypadków wysoce zjadliwej grypy ptaków u dzikiego ptactwa w Słowenii
(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 492)
(Jedynie tekst w języku słoweńskim jest autentyczny)
(2006/91/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 3,
uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 3,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG (3), w szczególności jego art. 18,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Ptasia grypa jest zakaźną chorobą wirusową drobiu i ptaków, powodującą śmiertelność i zaburzenia, które w krótkim czasie mogą osiągnąć rozmiary epidemii i spowodować poważne zagrożenie dla zdrowia zwierząt i ludzi oraz znacznie obniżyć opłacalność hodowli drobiu. Istnieje niebezpieczeństwo rozprzestrzenienia się czynnika chorobotwórczego z dzikiego ptactwa na ptaki domowe, w szczególności drób, oraz rozprzestrzenienia się z jednego państwa członkowskiego na inne państwa członkowskie i państwa trzecie za pośrednictwem międzynarodowego handlu żywymi ptakami lub otrzymanymi z nich produktami. |
(2) |
Słowenia powiadomiła Komisję o izolacji szczepu wirusa ptasiej grypy H5 pobranego z chorego osobnika wśród dzikiego ptactwa. W oczekiwaniu na określenie typu neuraminidazy (N) i wskaźnika zjadliwości, obraz kliniczny i okoliczności epidemiologiczne budzą podejrzenie wystąpienia wysoce zjadliwej grypy ptaków wywołanej wirusem grypy A podtyp H5N1. |
(3) |
Słowenia niezwłocznie zastosowała niektóre środki przewidziane w ramach dyrektywy Rady 92/40/EWG z dnia 19 maja 1992 r. wprowadzającej wspólnotowe środki zwalczania influenzy drobiu (4). |
(4) |
Zważywszy na ryzyko rozprzestrzeniania się choroby, należy zastosować tymczasowe środki ochronne w celu uwzględnienia szczególnych rodzajów ryzyka na różnych obszarach. |
(5) |
Dla zachowania spójności, należy do celów niniejszej decyzji zastosować niektóre definicje przewidziane w dyrektywie Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylającej dyrektywę 92/40/EWG (5), dyrektywie Rady 90/539/EWG z dnia 15 października 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych (6) , rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (7), rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającym dyrektywę Rady 92/65/EWG (8). |
(6) |
Wokół miejsca wykrycia choroby u dzikiego ptactwa należy ustanowić strefy ochrony i nadzoru. Strefy te należy ograniczyć do środków niezbędnych do zapobieżenia przenoszeniu wirusa na stada drobiu przeznaczone do celów handlowych i niehandlowych. |
(7) |
Należy kontrolować i ograniczać przemieszczanie w szczególności żywych ptaków i jaj wylęgowych, jednocześnie zezwalając pod pewnymi warunkami na kontrolowaną wysyłkę z tych stref takich ptaków oraz produktów pochodzących od ptaków. |
(8) |
Niezależnie od określonego statusu ryzyka na obszarze, gdzie podejrzewa się lub potwierdzono występowanie wysoce zjadliwej grypy ptaków u dzikiego ptactwa, w strefach ochrony i nadzoru należy wprowadzić środki określone w decyzji Komisji 2005/734/WE z dnia 19 października 2005 r. ustanawiającej środki bezpieczeństwa biologicznego w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia wysoce zjadliwej grypy ptaków spowodowanej przez wirus grypy A podtyp H5N1 z ptaków dziko żyjących na drób i inne ptaki żyjące w niewoli oraz przewidującej system wczesnego wykrywania na obszarach szczególnego ryzyka (9). |
(9) |
Rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października 2002 r. ustanawiające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi (10) zezwala na wprowadzanie na rynek szerokiej gamy produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, takich jak żelatyna do użytku technicznego, preparaty do użytku farmaceutycznego i innych, pochodzących z obszarów Wspólnoty objętych ograniczeniami dotyczącymi zdrowia zwierząt, ponieważ produkty te uznaje się za bezpieczne z uwagi na specjalne warunki produkcji, przetwarzania i wykorzystania, które skutecznie unieszkodliwiają możliwe czynniki chorobotwórcze lub wykluczają kontakt ze zwierzętami podatnymi na chorobę. Należy więc zezwolić na przewożenie ze stref ochrony nieprzetworzonej zużytej ściółki lub nawozu przeznaczonych do przetworzenia zgodnie z powyższym rozporządzeniem, oraz produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego spełniających warunki określone w tym rozporządzeniu. |
(10) |
Dyrektywa Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiająca wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (11) przewiduje powołanie zatwierdzonych jednostek, instytutów i ośrodków oraz wzór świadectwa, które towarzyszy zwierzętom lub ich gametom w przypadku handlu między tego rodzaju zatwierdzonymi jednostkami, instytutami lub ośrodkami znajdującymi się w różnych państwach członkowskich. Dla ptaków przewożonych z lub do jednostek, instytutów i ośrodków zatwierdzonych zgodnie ze wspomnianą dyrektywą przewiduje się odstępstwo od ograniczeń przewozowych. |
(11) |
Przewożenie jaj wylęgowych ze stref ochrony powinno być dozwolone na określonych warunkach. Zezwala się na wysyłkę jaj wylęgowych do innych krajów w szczególności z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w dyrektywie 2005/94/WE. W takich przypadkach świadectwa zdrowia zwierząt zgodne z dyrektywą 90/539/EWG powinny zawierać odesłanie do niniejszej decyzji. |
(12) |
Wysyłka mięsa, mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych ze stref ochrony powinna być dozwolona na określonych warunkach, w szczególności z zastrzeżeniem spełnienia określonych wymogów rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (12). |
(13) |
Dyrektywa Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiająca przepisy sanitarne regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (13) ustanawia wykaz zabiegów mających na celu wyeliminowanie zagrożeń dla zdrowia, jakie stanowi mięso pochodzące z obszarów objętych ograniczeniami i przewiduje możliwość stworzenia specjalnego znaku jakości zdrowotnej oraz znaku jakości zdrowotnej wymaganego w przypadku mięsa niedopuszczonego do wprowadzenia do obrotu ze względu na zdrowie zwierząt. Należy zezwolić na wysyłkę ze stref ochrony mięsa posiadającego znak jakości zdrowotnej przewidziany w tej dyrektywie oraz produktów mięsnych poddanych obróbce określonej w tej dyrektywie. |
(14) |
W oczekiwaniu na posiedzenie Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt oraz we współpracy z zainteresowanym państwem członkowskim Komisja powinna podjąć tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków u dzikiego ptactwa. |
(15) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji zostaną poddane analizie podczas następnego spotkania Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt, |
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot, zakres i definicje
1. Niniejsza decyzja ustanawia niektóre tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do wysoce zjadliwej grypy ptaków u dzikiego ptactwa w Słowenii, wywołanej wirusem grypy A podtyp H5, w przypadku której podejrzewa się typ neuraminidazy N1, w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się ptasiej grypy z dzikiego ptactwa na drób lub inne ptaki żyjące w niewoli, jak również w celu zapobieżenia zarażenia pochodzących od nich produktów.
2. O ile nie przewidziano inaczej, stosuje się definicje określone w dyrektywie 2005/94/WE. Dodatkowo stosuje się następujące definicje:
a) |
„jaja wylęgowe” oznaczają jaja w rozumieniu art. 2 ust. 2 dyrektywy 90/539/EWG; |
b) |
„dzikie ptactwo łowne” oznacza zwierzęta łowne w rozumieniu pkt 1.5 tiret drugie oraz pkt 1.7 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; |
c) |
„inne ptaki żyjące w niewoli” oznaczają ptaki w rozumieniu art. 2 pkt 6 dyrektywy 2005/94/WE, w tym:
|
Artykuł 2
Ustanowienie stref ochrony i nadzoru
1. Na obszarach, gdzie potwierdzono występowanie u dzikiego ptactwa wysoce zjadliwej grypy ptaków wywołanej wirusem grypy A podtyp H5, oraz podejrzewa się typ neuraminidazy N1, Słowenia ustanawia:
a) |
strefę ochrony o promieniu co najmniej 3 kilometrów, oraz |
b) |
strefę nadzoru o promieniu co najmniej 10 kilometrów, w tym także strefa ochrony. |
2. Ustanowienie stref ochrony i nadzoru, o których mowa w ust. 1 musi uwzględniać czynniki geograficzne, administracyjne, ekologiczne i epizootiologiczne związane z ptasią grypą, oraz monitorowanych obiektów.
3. W przypadku, gdy strefy ochrony i nadzoru obejmują terytorium innych państw członkowskich, Słowenia współpracuje z organami tych państw członkowskich w celu ustanowienia stref.
4. Słowenia powiadamia Komisję i inne państwa członkowskie o szczegółach dotyczących stref ochrony i nadzoru ustanowionych zgodnie z niniejszym artykułem.
Artykuł 3
Środki stosowane w strefie ochrony
1. Słowenia zapewnia, aby w strefie ochrony stosowano co najmniej następujące środki:
a) |
identyfikacja wszystkich gospodarstw wewnątrz tej strefy; |
b) |
okresowe i udokumentowane kontrole we wszystkich gospodarstwach handlowych, w tym badanie kliniczne drobiu oraz, w razie konieczności, zbieranie próbek do badań laboratoryjnych; |
c) |
stosowanie odpowiednich środków bezpieczeństwa biologicznego w gospodarstwach, w tym dezynfekcja przy wejściach do i wyjściach z gospodarstwa, chów drobiu w pomieszczeniu lub w miejscach, gdzie można zapobiec bezpośredniemu lub pośredniemu kontaktowi z innym drobiem i ptakami żyjącymi w niewoli; |
d) |
stosowanie środków bezpieczeństwa biologicznego określonych w decyzji 2005/734/WE; |
e) |
kontrola przemieszczania produktów drobiowych zgodnie z art. 9; |
f) |
czynne monitorowanie choroby u populacji dzikiego ptactwa, zwłaszcza ptactwa wodnego, w razie konieczności przy współpracy z myśliwymi i obserwatorami ptaków, których poinformowano o środkach ochrony przed zakażeniem wirusem i rozprzestrzenianiem się wirusa na podatne zwierzęta; |
g) |
kampanie mające na celu zwiększanie świadomości na temat choroby wśród właścicieli, myśliwych i obserwatorów ptaków. |
2. Słowenia zapewnia, aby w strefie ochrony zakazano:
a) |
usuwania drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli z gospodarstw, w których są hodowane; |
b) |
spędzania drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli na targach, rynkach, pokazach lub innych skupiskach; |
c) |
przewożenia drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli przez tę strefę, z wyjątkiem tranzytu drogami głównymi lub koleją, oraz przewożenia do bezpośredniego uboju w ubojni; |
d) |
wysyłania z tej strefy jaj wylęgowych; |
e) |
wysyłania z tej strefy świeżego mięsa, mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych z drobiu, innych ptaków żyjących w niewoli i dzikich ptaków łownych; |
f) |
przewożenia lub rozprzestrzeniania zużytej ściółki lub nawozu pochodzących z gospodarstw znajdujących się w strefie poza tę strefę, z wyjątkiem przewożenia do obróbki zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1774/2002; |
g) |
polowania na dzikie ptactwo. |
Artykuł 4
Środki stosowane w strefie nadzoru
1. Słowenia zapewnia, aby w strefie ochrony stosowano co najmniej następujące środki:
a) |
identyfikacja wszystkich gospodarstw znajdujących się wewnątrz tej strefy; |
b) |
stosowanie odpowiednich środków bezpieczeństwa biologicznego w gospodarstwach, w tym stosowanie odpowiednich środków dezynfekcji przy wejściach do i wyjściach z gospodarstwa; |
c) |
stosowanie środków bezpieczeństwa biologicznego określonych w decyzji 2005/734/WE; |
d) |
kontrola przemieszczania drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli oraz jaj wylęgowych wewnątrz strefy. |
2. Słowenia zapewnia, aby w strefie ochrony zakazano:
a) |
przemieszczania drobiu i innych ptaków żyjących w niewoli poza strefę przez 15 dni po jej ustanowieniu; |
b) |
spędzania drobiu i innych ptaków na targach, rynkach, pokazach lub innych skupiskach; |
c) |
polowania na dzikie ptactwo. |
Artykuł 5
Czas stosowania środków
W przypadku potwierdzenia, że typ neuraminidazy różni się od typu N1, środki określone w art. 3 i 4 zostają zniesione.
W przypadku potwierdzenia wystąpienia wirusa grypy A podtyp H5N1 u dzikiego ptactwa, środki określone w art. 3 i 4 stosuje się tak długo, jak jest to konieczne, mając na uwadze czynniki geograficzne, administracyjne, ekologiczne i epizootiologiczne związane z ptasią grypą, przez co najmniej 21 dni w przypadku strefy ochrony i 30 dni w przypadku strefy nadzoru od daty wyizolowania szczepu wirusa ptasiej grypy H5 pobranego z chorego osobnika wśród dzikiego ptactwa.
Artykuł 6
Odstępstwa dla żywych ptaków i jednodniowych kurcząt
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. a) Słowenia zezwala na przewożenie młodych niosek i indyków przeznaczonych do tuczu do gospodarstw objętych urzędową kontrolą, znajdujących się w strefie ochrony albo w strefie nadzoru.
2. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. a) oraz art. 4 ust. 2 lit. a) Słowenia zezwala na przewożenie:
a) |
drobiu przeznaczonego do natychmiastowego uboju, w tym kur niosek, do ubojni znajdującej się w strefie ochrony lub nadzoru lub, jeśli jest to niemożliwe, do ubojni wyznaczonej przez właściwy organ weterynaryjny znajdującej się poza strefami; |
b) |
jednodniowych kurcząt ze strefy ochrony do gospodarstw objętych urzędową kontrolą na terytorium Słowenii, w których nie występuje inny drób lub ptaki żyjące w niewoli, poza ptakami domowymi wymienionymi w art. 1 ust. 2 lit. c) pkt i), oddzielonymi od drobiu; |
c) |
jednodniowych kurcząt ze strefy nadzoru do gospodarstw objętych urzędową kontrolą, znajdujących się na terytorium Słowenii; |
d) |
młodych niosek i indyków przeznaczonych do tuczu ze strefy nadzoru do gospodarstw objętych urzędową kontrolą, znajdujących się na terytorium Słowenii; |
e) |
ptaków domowych wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. c) pkt i) do miejsc znajdujących się na terytorium Słowenii, w których nie hoduje się drobiu, w przypadku gdy przesyłka zawiera pięć lub mniej ptaków w klatkach, nie uchybiając przepisom krajowym, o których mowa w art. 1 akapit trzeci dyrektywy 92/65/EWG; |
f) |
ptaków, o których mowa w art. 1 ust. 2) lit. c pkt ii), pochodzących z oraz przeznaczonych dla jednostek, instytutów i ośrodków zatwierdzonych zgodnie z art. 13 dyrektywy 92/65/EWG. |
Artykuł 7
Odstępstwa dla jaj wylęgowych
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. d) Słowenia zezwala na:
a) |
przewóz jaj wylęgowych ze strefy ochrony do wyznaczonej wylęgarni znajdującej się na terytorium Słowenii; |
b) |
wysyłkę jaj wylęgowych ze strefy ochrony do wylęgarni znajdujących się poza terytorium Słowenii pod warunkiem, że:
|
2. Zgodnie z wzorem 1 w załączniku IV do dyrektywy Rady 90/539/EWG świadectwa zdrowia zwierząt towarzyszące przesyłkom jaj wylęgowych, o których mowa w ust. 1 lit. b), do innych państw członkowskich zawierają następującą adnotację:
„Warunki zdrowotne zwierząt tej przesyłki są zgodne z decyzją Komisji 2006/91/WE”.
Artykuł 8
Odstępstwa dla mięsa, mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych
1. W drodze odstępstwa od art. 3 ust. 2 lit. e) Słowenia zezwala na przesyłkę ze strefy ochrony:
a) |
świeżego mięsa drobiowego, w tym mięsa z drobiu bezgrzebieniowego, pochodzącego ze strefy lub spoza niej, produkowanego zgodnie z wymogami załącznika II oraz sekcji II i III załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz kontrolowanego zgodnie z wymogami sekcji I, II, III i rozdziałami V i VII sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004; |
b) |
mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych zawierających mięso, o którym mowa w lit. a) produkowanych zgodnie z wymogami sekcji V i VII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004; |
c) |
świeżego mięsa dzikich ptaków łownych pochodzących z tej strefy, o ile mięso to posiada znak jakości zdrowotnej określony w załączniku II do dyrektywy 2002/99/WE i jest przeznaczone do przewozu do zakładu w celu poddania obróbce wymaganej w przypadku ptasiej grypy, zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy; |
d) |
produktów mięsnych wytworzonych z mięsa dzikich ptaków łownych poddanych obróbce wymaganej w przypadku ptasiej grypy, zgodnie z załącznikiem III do dyrektywy 2002/99/WE; |
e) |
świeżego mięsa dzikich ptaków łownych pochodzących spoza strefy ochrony oraz produkowanego w zakładach znajdujących się w strefie ochrony zgodnie z sekcją IV załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz kontrolowanego zgodnie z rozdziałem VIII sekcji IV załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004; |
f) |
mięsa mielonego, przetworów mięsnych i produktów mięsnych zawierających mięso, o którym mowa w pkt. e) produkowanych w zakładach na terenie strefy ochrony zgodnie z sekcjami V i VI załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004. |
2. Słowenia zapewnia, aby mięsu, o którym mowa w ust. 1 lit. e) i f) towarzyszył dokument handlowy stwierdzający, że:
„Warunki zdrowotne zwierząt tej przesyłki są zgodne z decyzją Komisji 2006/91/WE”.
Artykuł 9
Warunki dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego
1. Zgodnie z art. 3 ust 1 lit. e) Słowenia zezwala na przesyłkę:
a) |
produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego spełniających warunki określone w rozdziale II sekcja A, rozdziale III sekcja B, rozdziale IV sekcja A, rozdziale VI sekcje A i B, rozdziale VII sekcja A, rozdziale VIII sekcja A, rozdziale IX sekcja A i rozdziale X sekcja A załącznika VII oraz w rozdziale II sekcja B i rozdziale III część II sekcja A załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002; |
b) |
nieprzetworzonych piór lub części piór zgodnie z rozdziałem VIII sekcja A pkt 1 ppkt a) załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002, wyprodukowanych z drobiu pochodzącego spoza strefy ochrony; |
c) |
przetworzonych piór lub części piór poddanych obróbce strumieniem pary lub z zastosowaniem innej metody zapewniającej wyeliminowanie czynników chorobotwórczych; |
d) |
produktów otrzymanych z drobiu lub innych ptaków żyjących w niewoli, które zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym nie podlegają żadnym warunkom zdrowotnym dotyczącym zwierząt, ani nie są objęte żadnym zakazem lub ograniczeniem mającym związek ze zdrowiem zwierząt, w tym produktów wymienionych w rozdziale VII sekcja A pkt 1 ppkt a) załącznika VIII do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002. |
2. Słowenia zapewnia, aby produktom określonym w ust. 1 lit. b) i c) towarzyszył dokument handlowy zgodnie z rozdziałem X załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 stwierdzający w pkt 6.1, że produkty te zostały poddane obróbce strumieniem pary lub z zastosowaniem innej metody zapewniającej, że nie pozostały żadne czynniki chorobotwórcze.
Jednakże, dokument ten nie jest wymagany w przypadku przetworzonych piór ozdobnych, przetworzonych piór przewożonych przez podróżujących do użytku prywatnego lub przesyłek przetworzonych piór wysyłanych do osób prywatnych w celach nieprzemysłowych.
Artykuł 10
Warunki przemieszczania
1. W przypadku, gdy zezwala się na przemieszczanie zwierząt lub otrzymywanych z nich produktów objętych niniejszą decyzją na mocy art. 6–9, podejmowane są wszystkie odpowiednie środki bezpieczeństwa biologicznego zapobiegające rozprzestrzenianiu się ptasiej grypy.
2. W przypadku, gdy zezwala się na wysyłanie, przemieszczanie lub przewożenie produktów, o którym mowa w ust. 1 na mocy art. 7, 8 i 9, produkty te muszą być otrzymane, przeładowane, poddane obróbce, składowane i przewożone oddzielnie od innych produktów spełniających wszystkie wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do handlu, wprowadzania do obrotu lub wywozu do państw trzecich.
Artykuł 11
Zgodność
Słowenia natychmiast podejmuje niezbędne środki w celu zastosowania się do niniejszej decyzji, a następnie podaje je do wiadomości publicznej. Słowenia niezwłocznie informuje o tym Komisję.
Artykuł 12
Adresat
Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Słowenii.
Sporządzono w Brukseli, dnia 13 lutego 2006 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 395 z 30.12.1989, str. 13. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/41/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 33).
(2) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2002/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 315 z 19.11.2002, str. 14).
(3) Dz.U. L 146 z 13.6.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 18/2006 (Dz.U. L 4 z 7.1.2006, str. 3).
(4) Dz.U. L 167 z 22.6.1992, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003.
(5) Dz.U. L 10 z 14.1.2006, str. 16.
(6) Dz.U. L 303 z 31.10.1990, str. 6. Dyrektywa ostatnio zmieniona Aktem Przystąpienia z 2003 r.
(7) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 206. Sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 83. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2076/2005 (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, str. 83).
(8) Dz.U. L 146 z 13.6.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 18/2006 (Dz.U. L 4 z 7.1.2006, str. 3).
(9) Dz.U. L 274 z 20.10.2005, str. 105. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2005/855/WE (Dz.U. L 316 z 2.12.2005, str. 21).
(10) Dz.U. L 273 z 10.10.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 416/2005 (Dz.U. L 66 z 12.3.2005, str. 10).
(11) Dz.U. L 268 z 14.9.1992, str. 54. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2004/68/WE (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 321).
(12) Dz.U. L 139 z 30.4.2004, str. 55; sprostowanie w Dz.U. L 226 z 25.6.2004, str. 22. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2076/2005 (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, str. 83).
(13) Dz.U. L 18 z 23.1.2003, str. 11.