30.11.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/1

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1952/2005

z dnia 23 listopada 2005 r.

w sprawie wspólnej organizacji rynków chmielu i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1696/71, (EWG) nr 1037/72, (EWG) nr 879/73 i (EWG) nr 1981/82

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i art. 37 ust. 2 akapit trzeci,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1696/71 z dnia 26 lipca 1971 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku chmielu (3) było przedmiotem kilku zasadniczych zmian, w szczególności wprowadzonych rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników (4). W celu zapewnienia jasności należy uchylić i zastąpić rozporządzenie (EWG) nr 1696/71.

(2)

Należy uchylić rozporządzenie Rady (EWG) nr 1037/72 z dnia 18 maja 1972 r. ustanawiające ogólne zasady przyznawania i finansowania pomocy dla producentów chmielu (5), rozporządzenie Rady (EWG) nr 1981/82 z dnia 19 lipca 1982 r. ustalające wspólnotową listę regionów, w których pomoc produkcyjna w odniesieniu do chmielu jest przyznawana wyłącznie uznanym grupom producentów (6), oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 879/73 z dnia 26 marca 1973 r. w sprawie przyznawania i zwrotu pomocy przyznawanej przez Państwa Członkowskie uznanym grupom producentów w sektorze chmielu (7) które w następstwie przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przestały być aktualne. Jednakże w związku z tym, że Słowenia nie przewiduje zastosowania systemu jednolitej płatności do dnia 1 stycznia 2007 r., należy przewidzieć dalsze stosowanie w Słowenii art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 oraz rozporządzenia (EWG) nr 1037/72 i rozporządzenia (EWG) nr 1981/82 w odniesieniu do zbiorów w 2006 r.

(3)

Soki i ekstrakty roślinne z chmielu oraz chmiel należą do produktów, które można w łatwy sposób wzajemnie zastępować. Aby móc realizować cele określone w art. 33 Traktatu oraz zapewnić pełne efekty wspólnej polityki rolnej w sektorze chmielu, konieczne jest rozszerzenie środków dotyczących wymiany handlowej z państwami trzecimi oraz zasad wprowadzania do obrotu przyjętych w odniesieniu do chmielu na soki i ekstrakty roślinne z chmielu.

(4)	W celu zapewnienia producentom odpowiedniego poziomu życia w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 przewidziano programy pomocy dla niektórych sektorów, w tym dla sektora chmielu.

(5)

Na poziomie wspólnotowym powinno się prowadzić politykę jakości, stosując w tym celu przepisy dotyczące certyfikacji oraz towarzyszące im zasady zakazujące, co do zasady, wprowadzania do obrotu produktów, na które nie wydano certyfikatu, a w przypadku produktów przywożonych, produktów niespełniających równoważnych minimalnych wymagań jakościowych.

(6)	W celu ustabilizowania rynków oraz zapewnienia rozsądnych cen dostaw do konsumentów, należy promować koncentrację podaży oraz wspólne dostosowywanie przez rolników ich produkcji do wymagań rynku.

(7)	W tym celu organizowanie rolników w związki zobowiązujące swoich członków do dostosowania się do pewnych wspólnych zasad powinno ułatwić osiągnięcie celów określonych w art. 33 Traktatu.

(8)

W celu uniknięcia dyskryminacji pomiędzy producentami oraz zapewnienia jedności i skuteczności podjętych działań, należy dla całej Wspólnoty ustalić warunki, które będą musiały spełnić grupy producentów, aby uznały je Państwa Członkowskie. Aby osiągnąć skuteczną koncentrację podaży przede wszystkim konieczne jest, aby z jednej strony wielkość grupy zapewniała rentowność, a z drugiej strony, aby całość produkcji producentów była wprowadzana na rynek przez grupę, bezpośrednio albo przez producentów, według wspólnych zasad.

(9)	Planowane środki powinny umożliwiać przewidzenie systemu przywozu, który nie uwzględnia innych środków poza stosowaniem Wspólnej Taryfy Celnej.

(10)

Środki te powinny umożliwić odstąpienie od stosowania ograniczeń ilościowych na zewnętrznych granicach Wspólnoty. Mechanizm ten może jednak w wyjątkowych przypadkach okazać się zawodny. Aby w takiej sytuacji nie pozostawić rynku wspólnotowego bez ochrony przed zakłóceniami, które mogą wystąpić, Wspólnota powinna mieć możliwość szybkiego podejmowania niezbędnych środków. Wszystkie te środki powinny być zgodne z międzynarodowymi wymogami Wspólnoty.

(11)	Przyznawanie pomocy krajowej zagroziłoby właściwemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego. Zatem postanowienia Traktatu dotyczące pomocy państwa powinny mieć zastosowanie do produktów objętych wspomnianą wspólną organizacją rynków.

(12)	Doświadczenie nabyte w czasie stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 wskazało potrzebę dysponowania instrumentami umożliwiającymi podjęcie działań zapobiegawczych w chwili pojawienia się ryzyka powstania strukturalnych nadwyżek lub zakłócenia rynku.

(13)	Potrzebne są wystarczające informacje o sytuacji na rynku wspólnotowym oraz o perspektywach jego rozwoju. Należy zatem przewidzieć rejestrację wszystkich umów dostaw chmielu wyprodukowanego we Wspólnocie.

(14)	Środki niezbędne do realizacji niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (8).

(15)	Przeniesienie przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 do przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu mogłoby stworzyć trudności, których nie przewiduje niniejsze rozporządzenie. W celu przezwyciężenia tych trudności Komisja powinna zostać upoważniona do przyjęcia środków przejściowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT I DEFINICJE

Artykuł 1

1. Ustanawia się wspólną organizację rynków chmielu, która obejmuje zasady mające zastosowanie do wprowadzania do obrotu, grup producentów oraz wymiany handlowej z państwami trzecimi w odniesieniu do następujących produktów:

Kod CN	Wyszczególnienie towarów
1210	Szyszki chmielowe, świeże lub suszone, nawet mielone, sproszkowane lub w formie granulek; lupulina

2. Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące wprowadzania do obrotu i wymiany handlowej z państwami trzecimi stosuje się także do następujących produktów:

Kod CN	Wyszczególnienie towarów
1302 13 00	Soki i ekstrakty roślinne z chmielu

Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)	„chmiel” oznacza suszony kwiatostan, znany także jako szyszki (żeńskiego) pnącego chmielu (humulus lupulus); kwiatostany te są zielonkawo-żółte i o owalnym kształcie, mają łodygę kwiatu, a ich długość wynosi zasadniczo pomiędzy 2–5 cm;

b)	„mączka chmielowa” oznacza produkt otrzymany przez mielenie chmielu, zawierający wszystkie jego naturalne elementy;

c)	„mączka chmielowa z wyższą zawartością lupuliny” oznacza produkt otrzymany przez mielenie szyszek chmielowych po mechanicznym usunięciu liści, łodyg, przylistków i osi kwiatostanu;

d)	„wyciąg z szyszek chmielowych” oznacza skoncentrowane produkty uzyskane poprzez działanie rozpuszczalników na chmiel lub na mączkę chmielową;

e)	„mieszane produkty chmielowe” oznacza mieszaninę dwóch lub więcej produktów, o których mowa w lit. a)–d).

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla środków określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003.

ROZDZIAŁ II

WPROWADZANIE DO OBROTU

Artykuł 4

1. Produkty, o których mowa w art. 1, pochodzące ze zbiorów lub uzyskane we Wspólnocie, podlegają procedurze certyfikacji.

2. Świadectwo może zostać wydane wyłącznie dla produktów spełniających minimalne wymagania jakościowe obowiązujące na danym etapie wprowadzania do obrotu. W przypadku mączki chmielowej, mączki chmielowej z wyższą zawartością lupuliny, wyciągu z szyszek chmielowych oraz mieszanych produktów chmielowych świadectwo może zostać wydane wyłącznie pod warunkiem że zawartość kwasu alfa w tych produktach nie jest mniejsza od zawartości chmielu, z którego zostały one wytworzone.

3. Świadectwo zawiera co najmniej następujące informacje:

a)	miejsce lub miejsca produkcji chmielu;

b)	rok lub lata zbiorów;

c)	odmiana lub odmiany.

Artykuł 5

1. Produkty, o których mowa w art. 1, można wprowadzać do obrotu lub wywozić tylko wtedy, gdy wydane zostanie świadectwo, o którym mowa w art. 4.

W przypadku produktów przywożonych, o których mowa w art. 1, zaświadczenie, o którym mowa w art. 9 ust. 2, uważane jest za równoważne świadectwu.

2. Środki wprowadzające odstępstwa od ust. 1 mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2:

a)	w celu spełnienia wymagań handlowych niektórych państw trzecich; lub

b)	w odniesieniu do produktów przeznaczonych do zastosowań specjalnych.

Środki przewidziane w akapicie pierwszym:

a)	nie mogą zagrażać normalnemu wprowadzaniu do obrotu produktów, dla których zostało wydane świadectwo;

b)	muszą zawierać zapewnienia mające na celu uniknięcie wszelkich pomyłek ze wspomnianymi produktami.

ROZDZIAŁ III

GRUPY PRODUCENTÓW

Artykuł 6

Do celów niniejszego rozporządzenia „grupa producentów” oznacza grupę złożoną wyłącznie lub, jeżeli pozwala na to ustawodawstwo krajowe, głównie z producentów chmielu, uznaną przez Państwo Członkowskie zgodnie z art. 7 i utworzoną z inicjatywy wspomnianych producentów, w szczególności z zamiarem osiągnięcia jednego lub kilku następujących celów:

a)	koncentracji podaży i przyczyniania się do stabilizacji rynku poprzez wprowadzanie do obrotu całej produkcji członków grupy lub, w stosownym przypadku, poprzez odkupienie chmielu po cenie wyższej zgodnie z art. 7 ust. 4 lit. a);

b)	wspólnego dostosowania tej produkcji do wymagań rynku oraz ulepszenia jej, w szczególności poprzez przestawienie na inne odmiany, reorganizację plantacji, promowanie, badania w zakresie produkcji, wprowadzania do obrotu, jak również w zakresie zintegrowanej ochrony;

c)	promowania racjonalizacji i mechanizacji upraw oraz zbiorów w celu poprawy rentowności produkcji i ochrony środowiska;

d)	zdecydowania, które z odmian chmielu mogą być produkowane przez członków grupy oraz przyjęcia wspólnych zasad produkcji.

Artykuł 7

1. Państwo Członkowskie, na którego terytorium grupa producentów ma swoją siedzibę statutową, jest upoważnione do uznawania grup producentów.

2. Państwa Członkowskie uznają grupy producentów, które występują o uznanie i spełniają następujące warunki ogólne:

a)	posiadają osobowość prawną lub zdolność prawną wystarczającą, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, do bycia podmiotem praw i obowiązków;

b)	stosują wspólne zasady produkcji i wprowadzania na rynek (pierwszy etap wprowadzania do obrotu);

ich statuty zawierają zobowiązania w odniesieniu do producentów zrzeszonych w grupach do:

i)	przestrzegania wspólnych zasad produkcji oraz decyzji dotyczących odmian, które należy uprawiać;

ii)	wprowadzenia na rynek całej produkcji za pośrednictwem grupy;

d)	udokumentują rentowność działalności gospodarczej;

e)	wykluczają ze strefy swojego działania wszelką dyskryminację pomiędzy producentami lub grupami we Wspólnocie, w szczególności na tle narodowości lub miejsca prowadzenia działalności;

f)	zapewniają prawo przystąpienia do grupy, w sposób wolny od dyskryminacji, każdemu producentowi, który podejmuje się przestrzegania statutów;

ich statuty zawierają postanowienia mające na celu zapewnienie, że członkowie pragnący wystąpić z grupy, mogą to zrobić, jeżeli ich członkostwo trwało przynajmniej trzy lata oraz pod warunkiem że zawiadomią grupę o zamiarze wystąpienia z niej przynajmniej jeden rok przed tym wystąpieniem, bez uszczerbku dla krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych mających na celu ochronę, w określonych przypadkach, grupy lub jej wierzycieli przed konsekwencjami finansowymi, które mogłyby powstać w następstwie wystąpienia z grupy lub przeszkodzić w wystąpieniu z niej danego członka w roku obrachunkowym;

h)	ich statuty zawierają obowiązek prowadzenia odrębnych ksiąg handlowych dla działalności stanowiących podstawę ich uznania;

i)	nie posiadają pozycji dominującej we Wspólnocie.

3. Zobowiązanie przewidziane w ust. 2 lit. c) nie ma zastosowania do produktów, na które producenci zawarli umowy sprzedaży przed przystąpieniem do grup producentów, pod warunkiem że grupy te zostały o tym poinformowane i zatwierdziły je.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. c) pkt ii), jeżeli grupa producentów na to zezwoli oraz na warunkach przez nią określonych, producenci należący do grupy mogą:

zastąpić obowiązek wprowadzania do obrotu całej produkcji przez grupę producentów, przewidziany w ust. 2 lit. c) pkt ii), wprowadzaniem do obrotu w oparciu o zasady ustanowione w statutach, które zapewniają grupie producentów prawo do monitorowania poziomu cen sprzedaży podlegających zatwierdzeniu przez grupę; w przypadku ich nie zatwierdzenia grupa odkupuje dany chmiel po wyższej cenie;

b)	wprowadzić do obrotu, za pośrednictwem innej grupy producentów wybranej przez ich własną grupę, produkty, które ze względu na ich właściwości, nie są objęte z góry działalnością handlową tej grupy.

ROZDZIAŁ IV

WYMIANA HANDLOWA Z PAŃSTWAMI TRZECIMI

Artykuł 8

O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, stawki należności celnych przywozowych Wspólnej Taryfy Celnej stosują się do produktów, o których mowa w art. 1.

Artykuł 9

1. Produkty, o których mowa w art. 1, pochodzące z państw trzecich, można przywozić tylko wtedy, gdy ich wymagania jakościowe są przynajmniej równoważne wymaganiom przyjętym w odniesieniu do takich samych produktów zebranych we Wspólnocie lub uzyskanych z takich produktów.

2. Produkty, o których mowa w art. 1 uważa się za spełniające wymagania, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, jeżeli dołączone jest do nich zaświadczenie wystawione przez władze kraju pochodzenia i jest ono uznane za równoważne świadectwu określonemu w art. 4.

W przypadku mączki chmielowej, mączki chmielowej z wyższą zawartością lupuliny, wyciągu z szyszek chmielowych oraz mieszanych produktów chmielowych świadectwo może zostać wydane wyłącznie pod warunkiem że zawartość kwasu alfa w tych produktach nie jest mniejsza od zawartości chmielu, z którego zostały one wytworzone.

Równoważność z zaświadczeniami stwierdza się zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2.

Artykuł 10

1. Ogólne zasady dotyczące interpretacji Nomenklatury Scalonej, jak również szczegółowe zasady jej stosowania stosuje się do klasyfikacji taryfowej produktów, o których mowa w art. 1. Nomenklaturę taryfową wynikającą ze stosowania niniejszego rozporządzenia włącza się do Wspólnej Taryfy Celnej.

2. O ile niniejsze rozporządzenie lub przepisy przyjęte na jego mocy nie stanowią inaczej, w wymianie handlowej z państwami trzecimi zabrania się:

a)	pobierania jakiejkolwiek opłaty o skutku równoważnym do należności celnych;

b)	stosowania jakichkolwiek ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym.

Artykuł 11

1. Jeżeli w związku z przywozem lub wywozem funkcjonowanie rynku wspólnotowego jednego lub kilku produktów, o których mowa w art. 1, zostanie poważnie zakłócone lub jeżeli zaistnieje poważne ryzyko wystąpienia zakłóceń mogących przeszkodzić w osiągnięciu celów przewidzianych w art. 33 Traktatu, w wymianie handlowej z państwami trzecimi nienależącymi do Światowej Organizacji Handlu można zastosować właściwe środki do momentu ustąpienia takich zakłóceń lub ich ryzyka.

2. W przypadku zaistnienia sytuacji, o której mowa w ust. 1, Komisja na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy podejmuje decyzję o zastosowaniu niezbędnych środków. Informacja o tych środkach przekazywana jest Państwom Członkowskim, a środki te mają zastosowanie natychmiastowe. W przypadku gdy Komisja otrzymuje wniosek od Państwa Członkowskiego, podejmuje stosowną decyzję w terminie trzech dni roboczych od daty otrzymania tego wniosku.

3. Środki określone w ust. 2 mogą być przedstawione Radzie przez każde Państwo Członkowskie w terminie trzech dni roboczych od dnia poinformowania o nich. Rada zbiera się niezwłocznie. Może ona zmienić lub uchylić przedmiotowe środki kwalifikowaną większością głosów w terminie jednego miesiąca od daty przedstawienia ich Radzie.

4. Przepisy niniejszego artykułu stosuje się z uwzględnieniem zobowiązań wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 12

O ile przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, w odniesieniu do produkcji i obrotu produktami, o których mowa w art. 1 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, stosuje się art. 87, 88 i 89 Traktatu.

Artykuł 13

W przypadku zaistnienia ryzyka powstania nadwyżek lub ryzyka zakłócenia struktury zaopatrzenia rynku, Rada, stanowiąc na wniosek Komisji większością kwalifikowaną, może podjąć właściwe środki w celu zapobieżenia destabilizacji rynku. Środki te mogą, w szczególności, przyjąć formę działań dotyczących:

a)	potencjału produkcyjnego;

b)	wielkości podaży;

c)	warunków wprowadzania do obrotu.

Artykuł 14

1. Wszystkie umowy dostawy chmielu, wyprodukowanego we Wspólnocie, zawarte między producentem lub zrzeszeniem producentów a kupującym podlegają wpisowi do rejestru prowadzonego przez organy powołane do tego celu przez każde produkujące Państwo Członkowskie.

2. Umowy dostawy określonych ilości chmielu po umówionych cenach, odnoszące się do okresu obejmującego jeden lub więcej zbiorów i zawarte przed dniem 1 sierpnia pierwszego roku zbiorów, uważa się za „umowy zawarte z wyprzedzeniem”. Umowy te podlegają wpisowi do odrębnego rejestru.

3. Informacje podlegające wpisowi do rejestru mogą być używane wyłącznie do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 15

Państwa Członkowskie i Komisja przekazują sobie wzajemnie informacje niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 16

1. Komisja jest wspierana przez Komitet Zarządzający ds. Chmielu (zwany dalej „Komitetem”).

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE.

Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.

3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 17

Zasady stosowania niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2, a w szczególności dotyczące:

—	minimalnych wymagań jakościowych przewidzianych w art. 4 ust. 2,

—	wprowadzenia na rynek w rozumieniu art. 7 ust. 2 lit. b),

—	przepisów przewidzianych w art. 7 ust. 2 lit. g),

—	wpisywania do rejestru umów dostaw chmielu, o których mowa w art. 14,

—	szczegółowych zasad przekazywania informacji, o których mowa w art. 15.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Artykuł 18

1. Rozporządzenie (EWG) nr 1696/71 uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r.

Jednak w odniesieniu do Słowenii stosuje się w dalszym ciągu art. 7 w odniesieniu do zbiorów w 2006 r. włącznie.

Odniesienia do rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 są interpretowane jako odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji przedstawioną w Załączniku.

2. Rozporządzenia (EWG) nr 1037/72, (EWG) nr 879/73 oraz (EWG) nr 1981/82 uchyla się ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2006 r.

Jednak w odniesieniu do Słowenii rozporządzenie (EWG) nr 1037/72 oraz rozporządzenie (EWG) nr 1981/82 stosuje się w dalszym ciągu w odniesieniu do zbiorów w 2006 r. włącznie.

Artykuł 19

1. Grupy producentów uznane na mocy rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 uważa się za uznane na mocy niniejszego rozporządzenia.

2. Środki przejściowe mające ułatwić przeniesienie przepisów rozporządzenia (EWG) nr 1696/71 do przepisów niniejszego rozporządzenia mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Artykuł 20

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 23 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

M. BECKETT

Przewodniczący

(1) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(2) Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.

(3) Dz.U. L 175 z 4.8.1971, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2320/2003 (Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 18).

(4) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 118/2005 (Dz.U. L 24 z 27.1.2005, str. 15).

(5) Dz.U. L 118 z 20.5.1972, str. 19. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1604/91 (Dz.U. L 149 z 14.6.1991, str. 13).

(6) Dz.U. L 215 z 23.7.1982, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(7) Dz.U. L 86 z 31.3.1973, str. 26. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 2254/77 (Dz.U. L 261 z 14.10.1977, str. 3).

(8) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.

ZAŁĄCZNIK

Tabela korelacji

Rozporządzenie (EWG) nr 1696/71	Niniejsze rozporządzenie
Artykuł 1 ustęp 1 i 2	Artykuł 1
Artykuł 1 ustęp 3	Artykuł 2
Artykuł 1 ustęp 4	—
—	Artykuł 3
Artykuł 2 ustęp 1, 2 i 3	Artykuł 4
Artykuł 2 ustęp 4	—
Artykuł 2 ustęp 5	Artykuł 17
Artykuł 3	Artykuł 5
Artykuł 4	—
Artykuł 5 ustęp 1 i 2	Artykuł 9
Artykuł 5 ustęp 3	Artykuł 17
Artykuł 6	—
Artykuł 7 ustęp 1 liter a), b), c) i d)	Artykuł 6
Artykuł 7 ustęp 1 litera e)	—
Artykuł 7 ustęp 1a i 2	—
Artykuł 7 ustęp 3 litera a)	Artykuł 7 ustęp 2 litera b)
Artykuł 7 ustęp 3 litera b) akapit pierwszy	Artykuł 7 ustęp 2 litera c)
Artykuł 7 ustęp 3 litera b) akapit drugi	Artykuł 7 ustęp 3
Artykuł 7 ustęp 3 litera b) akapit trzeci	Artykuł 7 ustęp 4
Artykuł 7 ustęp 3 litery c) do f)	Artykuł 7 ustęp 2 litery d) do g)
Artykuł 7 ustęp 3 litera g)	Artykuł 7 ustęp 2 litera a)
Artykuł 7 ustęp 3 litery h) i i)	Artykuł 7 ustęp 2 litera h) i i)
Artykuł 7 ustęp 4	Artykuł 7 ustęp 1
Artykuł 7 ustęp 5	Artykuł 17
Artykuł 12	—
Artykuł 13	—
Artykuł 14	Artykuł 8
Artykuł 15	Artykuł 10
Artykuł 15a ustęp 1 akapit pierwszy	Artykuł 11 ustęp 1
Artykuł 15a ustęp 1 akapit drugi	—
Artykuł 15a ustępy 2, 3 i 4	Artykuł 11 ustępy 2, 3 i 4
Artykuł 16	Artykuł 12
Artykuł 16a	Artykuł 13
Artykuł 17	—
Artykuł 18 akapit pierwszy pierwsze zdanie	Artykuł 15
Artykuł 18 akapit pierwszy drugie zdanie	Artykuł 17
Artykuł 18 akapit drugi	—
Artykuł 20	Artykuł 16
Artykuł 21	—
Artykuł 22	—
—	Artykuł 18
—	Artykuł 19 ustęp 1
Artykuł 23 akapit pierwszy	Artykuł 19 ustęp 2
Artykuł 23 akapit drugi	—
Artykuł 24	Artykuł 20

30.11.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/10

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1954/2005

z dnia 29 listopada 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 796/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników oraz wprowadzające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do płatności z tytułu pomocy

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 oraz (WE) nr 2529/2001 (1), w szczególności jego art. 28 ust. 3 i 145 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 (2) określa metodę obliczania zmniejszenia, które być może będzie musiało być zastosowane w odniesieniu do płatności bezpośrednich określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003. Metoda ta wymaga wyjaśnienia. W tym celu należy określić sekwencję obliczania ewentualnego zmniejszenia płatności.

(2)

Artykuły 64, 70, 71 i 143b rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują ustalenie przez Komisję pułapów budżetowych dla każdej z płatności bezpośrednich, o których mowa. Należy ustanowić przepisy określające, czy i w jakim zakresie wyżej wspomniane pułapy budżetowe są przekroczone. Przy ustanawianiu wspomnianych przepisów należy uniknąć sytuacji, w której konsekwencje nieprawidłowości przypisywanych indywidualnym wnioskodawcom ubiegającym się o pomoc mają wpływ na obliczenie wspomnianego przekroczenia.

(3)

Artykuły 10 i 11 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 przewidują zmniejszenie płatności i, jeżeli konieczne, dostosowanie wszystkich płatności bezpośrednich, które mają być przyznane na dany rok kalendarzowy, ze względu na, odpowiednio, modulację i dyscyplinę finansowę. Odpowiednie przepisy wykonawcze muszą być dostosowane do nowej sekwencji obliczenia zmniejszenia płatności w procesie obliczania kwoty płatności dokonywanych na rzecz rolników.

(4)	Artykuł 79 rozporządzenia (WE) nr 796/2004 określa metodę ustalenia, czy próg 5 000 EUR, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, został osiągnięty. Ze względu na nową sekwencję obliczania zmniejszenia płatności należy dostosować wyżej wspomnianą metodę.

(5)

Szereg Państw Członkowskich napotyka rozmaite trudności w zakończeniu działań niezbędnych do zastosowania systemów pomocy wprowadzonych rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003. W takich przypadkach należy zatem upoważnić Państwa Członkowskie, w drodze odstępstwa od art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, do przyznania płatności w dwóch ratach. Jednakże, w celu ochrony interesów finansowych Wspólnoty, Państwa Członkowskie powinny przyznać pierwszą ratę tylko do poziomu kwoty, która została już uznana za kwalifikującą się i w odniesieniu do której jest jasne, że nie jest ona wyższa od ogólnej kwoty, która ma być wypłacona.

(6)

W wyniku zmiany sekwencji obliczania zmniejszenia płatności w procesie obliczania kwoty płatności bezpośrednich niektóre Państwa Członkowskie muszą dostosować swoje systemy zarządzania systemami pomocy, o których mowa. W celu uniknięcia sytuacji, gdy takie dostosowania prowadzą do opóźnień płatności na 2005 r., Państwa Członkowskie powinny być upoważnione, w odniesieniu do niektórych systemów pomocy, do zastosowania nowej sekwencji obliczania zmniejszenia płatności, po raz pierwszy w odniesieniu do wniosków o pomoc złożonych na rok 2006.

(7)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Płatności Bezpośrednich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 796/2004 wprowadza się następujące zmiany:

artykuł 71 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 71

Akumulacja obniżek

1. W przypadku gdy niezgodność stanowi również nieprawidłowość, i jest w związku z tym istotna z punktu widzenia zastosowania obniżek i wyłączeń zgodnie z zarówno rozdziałem I jak i rozdziałem II tytułu IV:

a)	obniżki lub wyłączenia zgodne z rozdziałem I tytułu IV będą stosowane dla odnośnych programów pomocowych;

b)	obniżki i wyłączenia zgodne z rozdziałem II tytułu IV będą stosowane w odniesieniu do całkowitej sumy płatności przyznawanych w ramach programu płatności jednolitych i wszelkich programów pomocowych, które nie podlegają obniżkom i wyłączeniom, o których mowa w lit. a).

Obniżki lub wyłączenia, o których mowa w akapicie pierwszym, stosuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 71a ust. 2.

2. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95 (*1) obniżki i wyłączenia przewidziane w niniejszym rozporządzeniu pozostają bez uszczerbku dla dodatkowych sankcji wynikających z pozostałych przepisów prawa wspólnotowego lub krajowego.

(*1) Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.”;"

wprowadza się art. 71a w brzmieniu:

„Artykuł 71a

Zastosowanie obniżek

1. Kwota płatności, która ma być przyznana rolnikowi zgodnie z systemem wsparcia wymienionym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, jest obliczana przez Państwa Członkowskie na podstawie warunków ustalonych dla danego systemu wsparcia, biorąc pod uwagę, tam gdzie niezbędne, przekroczenie podstawowej powierzchni obszarów, maksymalnej powierzchni gwarantowanej lub liczby zwierząt uprawniających do korzystania z premii.

2. W odniesieniu do każdego systemu pomocy, obniżki i wyłączenia z powodu nieprawidłowości, wniosków złożonych po wyznaczonym terminie, niezgłoszenia działek, przekroczenia pułapów budżetowych, modulacji, dyscypliny budżetowej i nieprzestrzegania zasady wzajemnej zgodności będą przeprowadzane, tam gdzie niezbędne, w następujący sposób i w następującej sekwencji:

a)	obniżki i wyłączenia, zgodnie z rozdziałem I tytułu IV lub, jeżeli konieczne, obniżki i wyłączenia zgodnie z art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1973/2004, stosuje się w odniesieniu do nieprawidłowości;

b)	kwota wynikająca z zastosowania lit. a) służy jako podstawa obliczenia wszelkich obniżek stosowanych w przypadku wniosków złożonych po wyznaczonym terminie zgodnie z art. 21 i art. 21a niniejszego rozporządzenia;

c)	kwota wynikająca z zastosowania lit. b) służy jako podstawa obliczenia wszelkich obniżek stosowanych w przypadkach niezgłoszenia działek rolniczych zgodnie z art. 14 ust. 1a niniejszego rozporządzenia;

w odniesieniu do systemu pomocy wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, dla których ustalono pułap budżetowy zgodnie z art. 64 ust. 2, art. 70 ust. 2, art. 71 ust. 2 i art. 143b ust. 7 wspomnianego rozporządzenia, dane Państwo Członkowskie podsumowuje kwoty wynikające z zastosowania lit. a), b) i c).

W odniesieniu do każdego wymienionego systemu pomocy ustala się współczynnik poprzez podzielenie kwoty danego pułapu budżetowego przez sumę kwot, o których mowa w akapicie pierwszym. Jeżeli uzyskany współczynnik jest wyższy niż 1, stosuje się współczynnik równy 1.

W celu obliczenia płatności, która ma być przyznana indywidualnemu rolnikowi w ramach systemu pomocy, dla którego ustalono pułap budżetowy, kwotę wynikającą z zastosowania lit. a), b) i c) mnoży się przez współczynnik ustalony w akapicie drugim;

obniżki płatności ze względu na modulacje, zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, i – jeżeli konieczne – zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1655/2004 (*2), jak również obniżka ze względu na dyscyplinę finansową, zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, stosuje się do kwoty płatności wynikającej z zastosowania przepisów lit. a), b), c) i d);

f)	kwota płatności wynikająca z zastosowania lit. e) służy jako podstawa obliczenia wszelkich obniżek stosowanych za nieprzestrzeganie zasady wzajemnej zgodności zgodnie z rozdziałem II tytułu IV niniejszego rozporządzenia.

(*2) Dz.U. L 298 z 23.9.2004, str. 3.”;"

artykuł 77 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 77

Podstawa do obliczania zmniejszenia płatności

Kwota zmniejszenia zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 zostanie obliczona na podstawie kwot dopłat bezpośrednich, do których uprawnieni są rolnicy zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 71a niniejszego rozporządzenia lub, w przypadku systemów pomocy wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, ale nie ujętych w tytułach III lub IV tego rozporządzenia, na mocy stosownych przepisów.”;

w art. 79 ust. 1, akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Aby określić, czy osiągnięto próg 5 000 EUR, o którym mowa w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, całkowita kwota dopłat bezpośrednich, która musiałaby zostać przyznana przed zastosowaniem zmniejszenia płatności ze względu na modulacje zgodnie z art. 10 tego rozporządzenia lub, w przypadku programów pomocowych wymienionych w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia, ale nie ujętych w tytułach III lub IV tego rozporządzenia, na mocy stosownych przepisów zostanie uwzględniona.”.

Artykuł 2

W drodze odstępstwa od art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, w odniesieniu do 2005 r., upoważnia się Państwa Członkowskie do realizacji płatności w ramach systemów wsparcia, o których mowa w załączniku I do tego rozporządzenia w dwóch ratach w przypadku, gdy jest to konieczne ze względu na trudności administracyjne wynikające z pierwszego zastosowania wspomnianych systemów wsparcia.

Pierwsza rata może być wypłacona jedynie do poziomu kwoty, która już została uznana za kwalifikującą się na podstawie kontroli przeprowadzonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 796/2004 i w przypadku, gdy nie istnieje ryzyko, że kwota całkowitej płatności, która musi być jeszcze ustalona, jest niższa od kwoty pierwszej raty.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków o pomoc odnoszących się do lat rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2005 r.

Jednakże Państwa Członkowskie mogą zadecydować o niestosowaniu art. 1 niniejszego rozporządzenia do płatności w ramach systemu płatności jednolitych ustanowionego w tytule III rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz do systemów pomocowych ustanowionych w rozdziałach 1 do 7 tytułu IV tego rozporządzenia przeznaczonych do realizacji na 2005 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Mariann FISCHER BOEL

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 118/2005 (Dz.U. L 24 z 27.1.2005, str. 15).

(2) Dz.U. L 141 z 30.4.2004, str. 18. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 436/2005 (Dz.U. L 72 z 18.3.2005, str. 4).

30.11.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/18

DECYZJA RADY

z dnia 8 listopada 2005 r.

stanowiąca, zgodnie z art. 104 ust. 8 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, że działania podjęte przez Węgry w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu są niewystarczające

(2005/843/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 104 ust. 8,

uwzględniając zalecenie Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Zgodnie z art. 104 Traktatu Państwa Członkowskie mają unikać nadmiernego deficytu budżetowego.

(2)

Pakt na rzecz Stabilności i Wzrostu opiera się na dążeniu do stabilności finansów publicznych jako środka służącego tworzeniu warunków do zapewnienia stabilności cen oraz silnego, trwałego wzrostu sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy. Pakt na rzecz Stabilności i Wzrostu zawiera rozporządzenie Rady (WE) nr 1467/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie przyspieszenia i wyjaśnienia procedury nadmiernego deficytu (1), przyjęte w celu zapewnienia szybkiej korekty nadmiernych deficytów sektora instytucji rządowych i samorządowych.

(3)

W przyjętej dnia 17 czerwca 1997 r. w Amsterdamie rezolucji Rady Europejskiej dotyczącej Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu (2) Rada Europejska uroczyście wzywa wszystkie strony, a mianowicie Państwa Członkowskie, Radę i Komisję do ścisłego i terminowego wdrażania Traktatu i Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu.

(4)	Decyzją 2004/918/WE z dnia 5 lipca 2004 r. zgodnie z art. 104 ust. 6 Rada uznała, że na Węgrzech istnieje nadmierny deficyt (3).

(5)

Zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu i art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1467/97 w dniu 5 lipca 2004 r. Rada przyjęła również zalecenie (4) skierowane do władz węgierskich i wzywające je do położenia kresu sytuacji nadmiernego deficytu w możliwie najkrótszym terminie oraz do podjęcia działań w perspektywie średniookresowej w celu obniżenia deficytu do 2008 r. poniżej 3 % PKB w trwały i wiarygodny sposób, zgodnie ze ścieżką redukcji deficytu określoną w programie konwergencji przedstawionym przez władze i zatwierdzoną opinią Rady z dnia 5 lipca 2004 r. (5). W zaleceniu ustalono na dzień 5 listopada 2004 r. termin podjęcia przez rząd węgierski skutecznych działań z uwzględnieniem środków przewidzianych w celu osiągnięcia początkowej wartości docelowej deficytu za 2005 r. wynoszącej 4,1 % PKB.

(6)

Zgodnie z art. 104 ust. 8 w dniu 18 stycznia 2005 r. w oparciu o zalecenie Komisji Rada przyznała, że wiele działań zostało podjętych w celu obniżenia deficytu publicznego w latach 2004 i 2005 w terminie do dnia 5 listopada 2004 r. Jednakże Rada uznała, że działania te nie były wystarczające do osiągnięcia wyznaczonych celów i że odchylenie od planowanej ścieżki dostosowania z węgierskiego programu konwergencji z maja 2004 r. jest nie do uniknięcia. Ponadto Rada stwierdziła, że rząd Węgier powinien wesprzeć wznawiane wielokrotnie zobowiązanie do skorygowania nadmiernego deficytu do 2008 r. zdecydowanymi środkami w postaci dalszej konsolidacji fiskalnej i bardziej stanowczego przeprowadzania reform strukturalnych. W związku z powyższym Rada uznała, że do dnia 5 listopada 2004 r. Węgry nie podjęły skutecznych działań w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 5 lipca 2004 r.

(7)

Zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu i art. 3 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1467/97 w dniu 8 marca 2005 r. Rada przyjęła drugie zalecenie (6) skierowane do władz węgierskich i wzywające je do położenia kresu sytuacji nadmiernego deficytu w możliwie najkrótszym terminie oraz do podjęcia działań w perspektywie średniookresowej w celu obniżenia deficytu do 2008 r. poniżej 3 % PKB w trwały i wiarygodny sposób, zgodnie ze ścieżką redukcji deficytu określoną w aktualizacji programu konwergencji przedstawionej przez władze Węgier w grudniu 2004 r. i zatwierdzonej opinią Rady z dnia 8 marca 2005 r. W zaleceniu tym między innymi ustalono na dzień 8 lipca 2005 r. ostateczny termin podjęcia przez rząd węgierski skutecznych działań z uwzględnieniem środków przewidzianych w celu osiągnięcia początkowej wartości docelowej deficytu za 2005 r. wynoszącej 3,6 % PKB (7).

(8)

W dniu 13 lipca 2005 r. Komisja przyjęła komunikat w sprawie Węgier. Na podstawie dostępnych w tym czasie informacji, w tym opisu środków naprawczych wynoszących 11/2 % PKB uchwalonych przez rząd w marcu i czerwcu w celu zrekompensowania odchyleń oraz solennego zobowiązania rządu węgierskiego do podjęcia w razie konieczności dalszych środków, komunikat ten stwierdzał, że władze węgierskie podjęły skuteczne działania w terminie do dnia 8 lipca, chociaż sytuacja pozostaje delikatna i należy podjąć dalsze działania w przyszłości.

(9)

Jednakże niedawne wydarzenia pokazują, że działania podjęte przez węgierskie władze są niewystarczające:

—

wartość docelowa deficytu za 2005 r. wynosząca 3,6 % PKB, do której odnosi się zalecenie Rady (zatwierdzona opinią Rady z marca 2005 r. w sprawie aktualizacji programu konwergencji z grudnia 2004 r.), zostanie znacznie przekroczona, a rząd postanowił nie podejmować żadnych nowych działań w celu skorygowania tych zmian wbrew wcześniejszym zobowiązaniom. Potwierdza to skorygowane zgłoszenie PND władz węgierskich z dnia 20 września 2005 r. zapowiadające deficyt za 2005 r. wynoszący 6,1 % PKB. Wynik w 2005 r. będzie jeszcze gorszy, jeżeli wystąpią kolejne odchylenia (możliwość ta jest nie do wykluczenia, szczególnie po stronie wydatków) i jeżeli nie zostaną one zrekompensowane środkami naprawczymi. Zgodnie z wymienionym zgłoszeniem stosunek długu do PKB w 2005 r. utrzyma się poniżej progu wynoszącego 60 %, a mianowicie na poziomie 57,1 %;

—

władze zrezygnowały z osiągnięcia wartości docelowej deficytu za 2006 r. wynoszącej 2,9 % PKB, określonej w aktualizacji programu konwergencji i zaleceniu Rady z dnia 8 marca 2005 r. Znacznie wyższa nowa wartość docelowa wynosząca 5,2 % PKB (8), określona w projekcie budżetu na 2006 r., może również zostać przekroczona wobec braku znaczącej obniżki wydatków, ponieważ przewiduje się, że planowana reforma podatków obniży dochody o 1,1 % PKB, a niedawno przyjęty projekt budżetu na 2006 r. nie zawiera żadnych ogólnych środków o charakterze strukturalnym mogących zrównoważyć tak poważną obniżkę wydatków;

—	wprowadzenie obniżek podatków szczególnie w 2006 r. jest sprzeczne z zaleceniem Rady dotyczącym uzależnienia terminu i wprowadzenia ewentualnych obniżek podatków od osiągnięcia docelowych wartości deficytu określonych w aktualizacji programu konwergencji przedstawionej w grudniu 2004 r.;

—

znaczne odchylenie zarówno w 2005 r., jak i w 2006 r., od planowanej ścieżki dostosowania Węgier służącej skorygowaniu nadmiernego deficytu do 2008 r., ustalonej przez rząd węgierski i zatwierdzonej w zaleceniu Rady z dnia 8 marca 2005 r., poddaje w wątpliwość możliwość dokonania tej korekty i wraz z powolnym postępem reform strukturalnych zagraża tak potrzebnemu rozwojowi w dziedzinie równowagi makroekonomicznej.

(10)	Zgodnie z rezolucją Rady Europejskiej w sprawie Paktu na rzecz Stabilności i Wzrostu Węgry wyraziły zgodę na podanie do publicznej wiadomości zalecenia Rady z dnia 8 marca 2005 r.

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Działania podjęte przez Węgry w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. są niewystarczające.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Węgierskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 8 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

G. BROWN

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 209 z 2.8.1997, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1056/2005 (Dz.U. L 174 z 7.7.2005, str. 5).

(2) Dz.U. L 236 z 2.8.1997, str. 1.

(3) http://ue.eu.int/ueDocs/cms_Data/docs/pressData/en/ecofin/81342.pdf#page=8 (Dz.U. L 389 z 30.12.2004, str. 27).

(4) http://register.consilium.eu.int/pdf/en/04/st11/st11218.en04.pdf#page=2

(5) http://register.consilium.eu.int/pdf/en/04/st11/st11194.en04.pdf#page=2

(6) http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/edp/com_ass_hu_22_dec_en.pdf

(7) Różnica w stosunku do poprzedniej wartości docelowej wynoszącej 3,8 % PKB spowodowana jest wzrostem składki na drugi filar systemu emerytalnego o 0,2 punkta procentowego PKB w zgłoszeniu fiskalnym z marca 2005 r.

(8) Obejmuje to standardowe zaksięgowanie zakupu samolotów wojskowych, podnoszące o 0,5 % PKB zgłoszoną nową wartość deficytu za 2006 r. w wysokości 4,7 % PKB.

30.11.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/21

DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 listopada 2005 r.

w sprawie przystąpienia Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej

(2005/844/Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ust. 2,

uwzględniając decyzję Komisji z dnia 23 maja 2005 r. zatwierdzającą zawarcie Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Umawiającymi się Stronami Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej są dwadzieścia cztery Państwa Członkowskie.

(2)	Europejska Wspólnota Energii Atomowej powinna przystąpić do Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej przystąpienie do Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej.

Do niniejszej decyzji załącza się tekst Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej oraz deklarację złożoną przez Europejską Wspólnotę Energii Atomowej zgodnie z postanowieniami art. 12 ust. 5 lit. c) niniejszej Konwencji.

Artykuł 2

Dokument przystąpienia zostaje złożony dyrektorowi generalnemu Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, będącemu depozytariuszem Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej, w możliwie najkrótszym terminie od dnia przyjęcia niniejszej decyzji pismem podpisanym przez Szefa Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej przy organizacjach międzynarodowych w Wiedniu.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Andris PIEBALGS

Członek Komisji

KONWENCJA O WCZESNYM POWIADAMIANIU O AWARII JĄDROWEJ

PAŃSTWA-STRONY NINIEJSZEJ KONWENCJI,

ŚWIADOME, iż w wielu państwach prowadzona jest działalność jądrowa,

BIORĄC POD UWAGĘ, że były i nadal są podejmowane działania o charakterze globalnym ukierunkowane na zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa w działalności jądrowej celem zapobieżenia awariom jądrowym oraz minimalizowania skutków ewentualnych takich awarii w razie ich wystąpienia,

PRAGNĄC wzmacniać dalszą międzynarodową współpracę w zakresie bezpiecznego rozwoju i wykorzystania energii jądrowej,

PRZEKONANE o potrzebie możliwie jak najszybszego zapewnienia przez państwa właściwych informacji na temat awarii jądrowych celem zminimalizowania skutków transgranicznego promieniowania radiologicznego,

BIORĄC POD UWAGĘ pożytek płynący z dwustronnych i wielostronnych porozumień w sprawie wymiany informacji w tym obszarze,

UZGODNIŁY, co następuje:

Artykuł 1

Zakres stosowania

1. Niniejszą Konwencję stosuje się w przypadku jakiejkolwiek awarii związanej z obiektami lub rodzajami działalności, wymienionymi poniżej w ustępie 2, Państwa-Strony bądź osób fizycznych lub prawnych znajdujących się pod jego jurysdykcją lub kontrolą, w wyniku której nastąpił lub może nastąpić wyciek materiałów radioaktywnych i która spowodowała lub może spowodować transgraniczny wyciek na skalę międzynarodową mogący z punktu widzenia bezpieczeństwa radiologicznego stanowić istotne znaczenie dla innego państwa.

2. Obiekty i rodzaje działalności, o których mowa w ustępie 1 są następujące:

a)	każdy reaktor jądrowy, bez względu na lokalizację;

b)	każdy inny obiekt związany z jądrowym cyklem paliwowym;

c)	każdy obiekt służący postępowaniu z odpadami radioaktywnymi;

d)	transport i przechowywanie paliwa jądrowego lub odpadów radioaktywnych;

e)	wytwarzanie, wykorzystanie, przechowywanie, unieszkodliwianie i transport radioizotopów wykorzystywanych w rolnictwie, przemyśle, medycynie oraz w pokrewnych celach naukowych i badawczych; oraz

f)	wykorzystanie radioizotopów do wytwarzania energii w pojazdach kosmicznych.

Artykuł 2

Informowanie i dokumentacja

W przypadku awarii określonej w artykule 1 (zwanej dalej „awarią jądrową”) Państwo-Strona, o której mowa w tym artykule:

niezwłocznie powiadamia, bezpośrednio lub za pośrednictwem Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (zwanej dalej „Agencją”), państwa określone w artykule 1, których bezpośrednio dotyczy lub może dotyczyć awaria, oraz Agencję o awarii jądrowej, charakterze awarii, czasie jej wystąpienia oraz, w stosownych przypadkach, jej dokładnej lokalizacji; oraz

b)	niezwłocznie dostarcza państwom, o których mowa w literze a), bezpośrednio lub za pośrednictwem Agencji, oraz Agencji dostępne informacje dotyczące zminimalizowania skutków radiologicznych w państwach określonych w artykule 5.

Artykuł 3

Inne awarie jądrowe

W celu zminimalizowania skutków radiologicznych Państwa-Strony mogą powiadamiać o wystąpieniu awarii jądrowych innych niż wymienione w artykule 1.

Artykuł 4

Funkcje Agencji

Agencja:

niezwłocznie informuje Państwa-Strony, Państwa Członkowskie, inne Państwa, których bezpośrednio dotyczy lub może dotyczyć awaria, określone w artykule 1, oraz właściwe międzynarodowe organizacje międzyrządowe (zwane dalej „organizacjami międzynarodowymi”) o powiadomieniu otrzymanym na podstawie artykułu 2 litera a); oraz

b)	niezwłocznie przedstawiają na żądanie Państwa-Strony, Państwa Członkowskiego lub właściwej organizacji międzynarodowej informacje otrzymane na podstawie artykułu 2 litera b).

Artykuł 5

Informacje do przedstawienia

1. Informacje do przedstawienia na podstawie artykułu 2 litera b) zawierają następujące dane, w zakresie, w jakim powiadamiające Państwo-Strona nimi dysponuje:

a)	czas wystąpienia, w stosownych przypadkach, dokładna lokalizacja oraz charakter awarii jądrowej;

b)	obiekt lub rodzaj działalności, którego zdarzenie dotyczy;

c)	zakładana lub ustalona przyczyna oraz przewidywany rozwój awarii jądrowej, istotny dla transgranicznego wycieku materiałów radioaktywnych;

d)	ogólna charakterystyka wycieku radioaktywnego obejmująca, w zakresie, w jakim jest to wykonalne i właściwe, charakter, prawdopodobną postać fizyczną i chemiczną oraz ilość, skład i efektywną wysokość wycieku radioaktywnego;

e)	informacje o bieżących i przewidywanych warunkach meteorologicznych i hydrologicznych, koniecznych dla prognozowania rozproszenia wycieku materiałów radioaktywnych;

f)	wyniki monitorowania środowiska dotyczącego transgranicznego wycieku materiałów radioaktywnych;

g)	podjęte lub planowane środki ochronne poza terenem zakładu;

h)	przewidywane zachowania w czasie wycieku radioaktywnego.

2. We właściwych odstępach czasu informacje te są uzupełniane dalszymi istotnymi informacjami o rozwoju sytuacji nadzwyczajnej, w tym informacjami o jej przewidywanym lub rzeczywistym zakończeniu.

3. Informacje otrzymane na podstawie artykułu 2 litera b) mogą być wykorzystywane bez ograniczeń, poza przypadkami gdy informacje takie są przekazywane w trybie poufnym przez powiadamiające Państwo-Stronę.

Artykuł 6

Konsultacje

Państwo-Strona przedstawiające informacje na podstawie artykułu 2 litera b) niezwłocznie odpowiada, jak dalece będzie to możliwe, na wniosek o udzielenie dodatkowych informacji lub konsultacji zgłoszony przez Państwo-Stronę, którego dotyczy awaria w celu zminimalizowania skutków radiologicznych w tym państwie.

Artykuł 7

Właściwe organy i punkty kontaktowe

1. Każde Państwo-Strona informuje Agencję i pozostałe Państwa-Strony, bezpośrednio lub za pośrednictwem Agencji, o jego właściwych organach i punkcie kontaktowym odpowiedzialnym za przekazywanie oraz odbieranie powiadomień i informacji, o których mowa w artykułu 2. Punkty kontaktowe oraz centrum koordynacji w strukturach Agencji są dostępne w trybie ciągłym.

2. Każde Państwo-Strona niezwłocznie informuje Agencję o wszelkich zmianach, które mogą wystąpić w zakresie informacji, o których mowa w ustępie 1.

3. Agencja prowadzi aktualny wykaz tych organów krajowych i punktów kontaktowych oraz punktów kontaktowych właściwych organizacji międzynarodowych i przekazuje go Państwom-Stronom, Państwom Członkowskim oraz właściwym organizacjom międzynarodowym.

Artykuł 8

Pomoc na rzecz Państw-Stron

Agencja zgodnie z jej Statutem i na wniosek Państwa-Strony nieprowadzącego działalności jądrowej i graniczącego z państwem realizującym aktywny program działalności jądrowej, lecz niebędącym Stroną, prowadzi badania dotyczące możliwości wykonania i wprowadzenia odpowiedniego systemu monitorowania promieniowania radioaktywnego, aby zrealizować cele niniejszej Konwencji.

Artykuł 9

Dwustronne i wielostronne porozumienia

Mając na uwadze wzajemne interesy, Państwa-Strony mogą, w stosownych przypadkach, rozważyć możliwość zawarcia dwustronnych lub wielostronnych porozumień dotyczących kwestii objętych niniejszą Konwencją.

Artykuł 10

Stosunek do innych porozumień międzynarodowych

Niniejsza Konwencja nie ma wpływu na wzajemne prawa i obowiązki Państw-Stron wynikające z już istniejących porozumień międzynarodowych dotyczących kwestii objętych niniejszą Konwencją lub przyszłych porozumień międzynarodowych zawieranych zgodnie z przedmiotem i celem niniejszej Konwencji.

Artykuł 11

Rozstrzyganie sporów

1. W przypadku powstania sporu między Państwami-Stronami bądź między Państwem-Stroną a Agencją w zakresie interpretacji lub stosowania niniejszej konwencji, strony sporu podejmują konsultacje celem rozstrzygnięcia sporu na drodze negocjacji lub przy pomocy innych pokojowych środków rozstrzygania sporów możliwych do przyjęcia przez strony.

2. Jeżeli tego rodzaju spór między Państwami-Stronami nie może zostać rozstrzygnięty w ciągu jednego roku od wystosowania wniosku o podjęcie konsultacji zgodnie z ustępem 1, zostanie on, na wniosek dowolnej strony tegoż sporu, zgłoszony do postępowania arbitrażowego lub poddany pod rozstrzygnięcie Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. Jeżeli w przypadku zgłoszenia sporu do postępowania arbitrażowego strony sporu nie są w stanie w ciągu sześciu miesięcy od daty wniosku osiągnąć porozumienia w sprawie organizacji arbitrażu, strona może zwrócić się do Prezesa Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości lub Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o powołanie jednego lub kilku arbitrów. W przypadku złożenia w tym samym czasie wniosków przez strony sporu pierwszeństwo ma wniosek złożony do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

3. Podpisując, ratyfikując, przyjmując, zatwierdzając niniejszą Konwencję lub przystępując do niej, państwo może oświadczyć, iż nie uważa się za związane jedną lub obiema procedurami rozstrzygania sporów przewidzianymi w ustępie 2. Pozostałe Państwa-Strony nie będą związane procedurą rozstrzygania sporów przewidzianą w ustępie 2 w odniesieniu do Państwa-Strony, dla którego takie oświadczenie pozostaje w mocy.

4. Państwo-Strona, które złożyło oświadczenie zgodnie z ustępem 3, może w dowolnym momencie wycofać je poprzez powiadomienie o tym depozytariusza.

Artykuł 12

Wejście w życie

1. Niniejsza Konwencja jest otwarta do podpisu przez wszystkie państwa oraz Namibię, reprezentowaną przez Radę ONZ ds. Namibii, w siedzibie Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w Wiedniu oraz w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku, odpowiednio od dnia 26 września 1986 roku i 6 października 1986 roku do momentu jej wejścia w życie lub przez okres dwunastu miesięcy, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy.

2. Państwo oraz Namibia, reprezentowana przez Radę ONZ ds. Namibii, może wyrazić zgodę na związanie się niniejszą Konwencją przez złożenie podpisu bądź też przez złożenie dokumentu ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia po podpisaniu z zastrzeżeniem ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, bądź też przez złożenie dokumentu przystąpienia. Dokumenty ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia zostają złożone u depozytariusza.

3. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie trzydzieści dni od momentu wyrażenia przez trzy państwa zgody na związanie się jej postanowieniami.

4. Dla każdego państwa wyrażającego zgodę na związanie się Konwencją po jej wejściu w życie niniejsza Konwencja nabiera mocy wiążącej dla danego państwa trzydzieści dni od dnia wyrażenia zgody.

a)	Zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu do niniejszej Konwencji mogą przystępować organizacje międzynarodowe oraz organizacje integracji regionalnej powołane przez suwerenne państwa i posiadające kompetencje w zakresie negocjowania, zawierania i stosowania umów międzynarodowych w sprawach objętych niniejszą Konwencją.
b)	W sprawach wchodzących w zakres ich kompetencji organizacje takie we własnym imieniu wykonują prawa i wypełniają obowiązki, które niniejsza Konwencja określa dla Państw-Stron.
c)	Składając dokument przystąpienia, organizacja przekazuje depozytariuszowi deklarację wskazującą zakres swoich kompetencji w odniesieniu do spraw objętych niniejszą Konwencją.
d)	Organizacja nie posiada dodatkowego prawa głosu ponad prawa głosu przysługujące jej Państwom Członkowskim.

Artykuł 13

Tymczasowe stosowanie

W momencie podpisania lub w okresie przed wejściem niniejszej Konwencji w życie dla danego państwa może ono oświadczyć, iż będzie stosować się do niniejszej Konwencji tymczasowo.

Artykuł 14

Poprawki

1. Państwo-Strona może proponować poprawki do niniejszej Konwencji. Proponowaną poprawkę przedkłada się depozytariuszowi, który niezwłocznie rozsyła ją do wszystkich pozostałych Państw-Stron.

2. Jeżeli większość Państw-Stron zwróci się do depozytariusza z wnioskiem o zwołanie konferencji celem rozpatrzenia proponowanych poprawek, depozytariusz zaprasza wszystkie Państwa-Strony do udziału w takiej konferencji, która rozpoczyna się nie wcześniej niż trzydzieści dni po wystosowaniu zaproszeń. Każda poprawka przyjęta na konferencji większością dwóch trzecich wszystkich Państw-Stron zostaje przyjęta w formie protokołu, który będzie otwarty do podpisu w Wiedniu oraz Nowym Jorku dla wszystkich Państw-Stron.

3. Protokół wchodzi w życie trzydzieści dni od momentu wyrażenia przez trzy państwa zgody na związanie się jego postanowieniami. Dla każdego państwa wyrażającego zgodę na związanie się protokołem po jego wejściu w życie protokół nabiera mocy wiążącej dla danego państwa trzydzieści dni od dnia wyrażenia zgody.

Artykuł 15

Wypowiedzenie

1. Państwo-Strona może wypowiedzieć niniejszą Konwencję poprzez złożenie pisemnego powiadomienia u depozytariusza.

2. Wypowiedzenie nabiera mocy w terminie jednego roku od dnia otrzymania powiadomienia przez depozytariusza.

Artykuł 16

Depozytariusz

1. Depozytariuszem niniejszej Konwencji jest dyrektor generalny Agencji.

2. Dyrektor generalny Agencji niezwłocznie informuje Państwa-Strony oraz wszystkie pozostałe państwa o:

a)	każdym podpisaniu niniejszej Konwencji lub dowolnego protokołu poprawek;

b)	każdym złożeniu dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia dotyczącego niniejszej Konwencji lub dowolnego protokołu poprawek;

c)	oświadczeniu lub wycofaniu oświadczenia zgodnie z postanowieniami artykułu 11;

d)	oświadczeniu o tymczasowym stosowaniu niniejszej Konwencji zgodnie z artykułem 13;

e)	wejściu w życie niniejszej Konwencji oraz dowolnej poprawki do niniejszej Konwencji; oraz

f)	o każdym wypowiedzeniu złożonym na mocy artykułu 15.

Artykuł 17

Teksty autentyczne i uwierzytelnione kopie

Oryginał niniejszej Konwencji, którego teksty w języku angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, hiszpańskim i rosyjskim są jednakowo autentyczne, zostaje złożony dyrektorowi generalnemu Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, który przekazuje uwierzytelnione kopie Państwom-Stronom oraz wszystkim pozostałym państwom.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Konwencję, otwartą do podpisu zgodnie z postanowieniami artykułu 12 ustęp 1.

PRZYJĘTO na posiedzeniu Konferencji Generalnej Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej na sesji specjalnej w Wiedniu dnia dwudziestego szóstego września tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego szóstego roku.

Deklaracja, o której mowa w artykule 12 ustęp 5 litera c) Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej

Wspólnota posiada kompetencje, dzielone z Państwami Członkowskimi, w dziedzinie powiadamiania o zagrożeniu radiologicznym w zakresie określonym w artykule 2 litera b) oraz właściwymi przepisami tytułu II, rozdziału 3 zatytułowanego „Ochrona zdrowia i bezpieczeństwo” Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

30.11.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/27

DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 listopada 2005 r.

w sprawie przystąpienia Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego

(2005/845/Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 ustęp drugi,

uwzględniając decyzję Rady z dnia 23 maja 2005 r. zatwierdzającą zawarcie Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Umawiającymi się Stronami Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego są dwadzieścia trzy Państwa Członkowskie.

(2)	Europejska Wspólnota Energii Atomowej powinna przystąpić do Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej przystąpienie do Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego.

Do niniejszej decyzji załącza się tekst Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego oraz deklarację złożoną przez Europejską Wspólnotę Energii Atomowej zgodnie z postanowieniami art. 14 ust. 5 lit. c) tej Konwencji.

Artykuł 2

Dokument przystąpienia zostaje złożony dyrektorowi generalnemu Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, będącemu depozytariuszem Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego, w jak najkrótszym terminie od dnia przyjęcia niniejszej decyzji pismem podpisanym przez Szefa Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej przy organizacjach międzynarodowych w Wiedniu.

Sporządzono w Brukseli, dnia 25 listopada 2005 r.

W imieniu Komisji

Andris PIEBALGS

Członek Komisji

KONWENCJA O POMOCY W PRZYPADKU AWARII JĄDROWEJ LUB ZAGROŻENIA RADIOLOGICZNEGO

PAŃSTWA-STRONY NINIEJSZEJ KONWENCJI,

ŚWIADOME, iż w wielu Państwach prowadzona jest działalność jądrowa,

PRAGNĄC wzmacniać dalszą międzynarodową współpracę w zakresie bezpiecznego rozwoju i wykorzystania energii jądrowej,

PRZEKONANE o potrzebie ustanowienia ram międzynarodowych umożliwiających szybkie zapewnienie pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego celem złagodzenia ich skutków,

BIORĄC POD UWAGĘ pożytek płynący z dwustronnych i wielostronnych porozumień dotyczących pomocy wzajemnej w tym zakresie,

BIORĄC POD UWAGĘ działalność Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w zakresie opracowywania wytycznych dotyczących wzajemnej pomocy w sytuacjach kryzysowych w związku z awarią jądrową lub zagrożeniem radiologicznym,

UZGODNIŁY, co następuje:

Artykuł 1

Postanowienia ogólne

1. Państwa-Strony współpracują ze sobą oraz z Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (zwaną dalej „Agencją”), zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji, celem ułatwienia szybkiej pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego dla zminimalizowania ich skutków i ochrony życia, mienia oraz środowiska przed skutkami uwolnienia się materiałów radioaktywnych.

2. W celu ułatwienia takiej współpracy Państwa-Strony mogą zawrzeć dwustronne lub wielostronne porozumienia lub, w stosownych przypadkach, szereg takich porozumień w sprawie zapobiegania lub minimalizowania obrażeń cielesnych i zniszczeń mogących powstać wskutek awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego.

3. Państwa-Strony zwracają się do Agencji, działającej w ramach swojego statutu, o dołożenie wszelkich starań zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji dla propagowania, ułatwiania oraz wspierania współpracy między Państwami-Stronami przewidzianej niniejszą Konwencją.

Artykuł 2

Świadczenie pomocy

1. Jeżeli Państwo-Strona potrzebuje pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego, niezależnie od tego, czy taka awaria lub zagrożenie powstało na jego terytorium, w obszarze jego jurysdykcji lub kontroli, czy też nie, może ono zwrócić się o pomoc do dowolnego innego Państwa-Strony – bezpośrednio lub za pośrednictwem Agencji – oraz do Agencji lub, w stosownych przypadkach, do innych międzynarodowych organizacji międzyrządowych (zwanych dalej „organizacjami międzynarodowymi”).

2. Państwo-Strona wnioskujące o pomoc określa zakres i rodzaj wymaganej pomocy oraz, jeśli to możliwe, przekazuje stronie udzielającej pomocy informacje niezbędne tej stronie do ustalenia zakresu, w jakim będzie ona w stanie odpowiedzieć na wniosek. W sytuacji gdy wnioskujące Państwo Strona nie jest w stanie określić zakresu i rodzaju wymaganej pomocy, wnioskujące Państwo Strona oraz strona udzielająca pomocy decydują o zakresie i rodzaju wymaganej pomocy w drodze konsultacji.

3. Każde Państwo-Strona, do którego skierowany jest wniosek o pomoc, niezwłocznie podejmuje decyzję i powiadamia wnioskujące Państwo-Stronę – bezpośrednio lub za pośrednictwem Agencji – o tym, czy jest w stanie udzielić wymaganej pomocy, oraz o zakresie i warunkach pomocy, jaka może zostać udzielona.

4. W granicach swoich możliwości Państwa-Strony wskazują i powiadamiają Agencję o ekspertach, sprzęcie i materiałach dostępnych w ramach pomocy dla innych Państw-Stron w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego, a także o warunkach, szczególnie finansowych, na jakich pomoc taka może zostać zapewniona.

5. Państwo-Strona może wnioskować o pomoc związaną z leczeniem osób poszkodowanych w związku z awarią jądrową lub zagrożeniem radiologicznym lub z tymczasowym przeniesieniem takich osób na terytorium innego Państwa-Strony.

6. Zgodnie ze swoim statutem oraz z postanowieniami niniejszej Konwencji Agencja odpowiada na wniosek o pomoc złożony przez wnioskujące Państwo-Stronę lub Państwo Członkowskie w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego poprzez:

a)	udostępnienie odpowiednich zasobów przeznaczonych na ten cel;

b)	szybkie przekazanie wniosku innym Państwom oraz organizacjom międzynarodowym, które, zgodnie z informacjami posiadanymi przez Agencję, mogą dysponować niezbędnymi zasobami;

c)	o ile Państwo wnioskujące wystąpi z takim wnioskiem, koordynację pomocy na szczeblu międzynarodowym w przypadku, gdy pomoc taka staje się dostępna.

Artykuł 3

Kierowanie pomocą oraz jej kontrola

O ile nie postanowiono inaczej:

za całościowe kierowanie, kontrolę, koordynację i nadzór nad pomocą na terytorium Państwa wnioskującego odpowiedzialne jest Państwo wnioskujące. W przypadkach świadczenia pomocy z udziałem personelu strona udzielająca pomocy w porozumieniu z Państwem wnioskującym mianuje osobę odpowiedzialną, która zachowa bezpośredni nadzór operacyjny nad zapewnianym przez tę stronę personelem oraz sprzętem. Mianowana osoba powinna sprawować nadzór we współpracy z właściwymi organami Państwa wnioskującego;

b)	w miarę swoich możliwości Państwo wnioskujące zapewnia lokalną infrastrukturę i obsługę dla właściwego i skutecznego zarządzania pomocą. Zapewnia ono także ochronę personelu, sprzętu i materiałów sprowadzanych w tym celu na jego terytorium przez stronę udzielającą pomocy lub w jej imieniu;

c)	prawo własności do sprzętu oraz materiałów zapewnionych przez którąkolwiek ze stron na okres świadczenia pomocy pozostaje nienaruszone, a ponadto należy zapewnić ich zwrot;

d)	Państwo-Strona świadczące pomoc w odpowiedzi na wniosek złożony zgodnie z artykułem 2 ustęp 5 koordynuje taką pomoc na swoim terytorium.

Artykuł 4

Właściwe organy i punkty kontaktowe

1. Każde Państwo-Strona powiadamia Agencję oraz pozostałe Państwa-Strony, bezpośrednio lub za pośrednictwem Agencji, o swoich właściwych organach oraz punktach kontaktowych upoważnionych do składania i otrzymywania wniosków o pomoc oraz przyjmowania ofert pomocy. Punkty kontaktowe oraz centrum koordynacji w strukturach Agencji są dostępne w trybie ciągłym.

2. Każde Państwo-Strona niezwłocznie informuje Agencję o wszelkich zmianach, które mogą wystąpić w zakresie informacji, o których mowa w ustępie 1.

3. Agencja w sposób regularny i sprawny przekazuje Państwom-Stronom, Państwom Członkowskim oraz właściwym organizacjom międzynarodowym informacje, o których mowa w ustępach 1 i 2.

Artykuł 5

Funkcje Agencji

Zgodnie z artykułem 1 ustęp 3 i bez uszczerbku dla pozostałych postanowień niniejszej Konwencji Państwa-Strony zwracają się do Agencji o:

zbieranie i rozpowszechnianie wśród Państw-Stron oraz Państw Członkowskich informacji dotyczących:

i)	ekspertów, sprzętu i materiałów, które mogą zostać udostępnione w przypadku awarii jądrowych lub zagrożeń radiologicznych;

ii)	metod, technik i dostępnych wyników badań dotyczących reagowania na awarie jądrowe lub zagrożenia radiologiczne;

udzielanie Państwu-Stronie lub Państwu Członkowskiemu pomocy w odpowiedzi na odpowiedni wniosek dotyczący następujących zagadnień lub innych odnośnych kwestii:

i)	przygotowywanie zarówno planów awaryjnych na wypadek awarii jądrowych i zagrożeń radiologicznych, jak i stosownego ustawodawstwa;

ii)	opracowywanie stosownych programów szkoleniowych dla personelu biorącego udział w działaniach związanych z awariami jądrowymi i zagrożeniami radiologicznymi;

iii)	przekazywanie wniosków o pomoc oraz odpowiednich informacji w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego;

iv)	opracowywanie odpowiednich programów, procedur i standardów monitoringu radiacyjnego;

v)	prowadzenie dochodzeń odnośnie do możliwości utworzenia stosownych systemów monitoringu radiacyjnego;

c)	udostępnianie Państwu-Stronie lub Państwu Członkowskiemu wnioskującemu o pomoc w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego odpowiednich zasobów przyznanych w celu przeprowadzenia wstępnej oceny awarii lub zagrożenia;

d)	oferowanie swoich dobrych usług Państwom-Stronom i Państwom Członkowskim w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego;

e)	nawiązywanie i podtrzymywanie kontaktów z odpowiednimi organizacjami międzynarodowymi w celu pozyskiwania i wymiany odnośnych informacji oraz danych, a także udostępnianie wykazu takich organizacji Państwom-Stronom oraz wyżej wymienionym organizacjom.

Artykuł 6

Poufność i oświadczenia publiczne

1. Państwo wnioskujące oraz strona udzielająca pomocy przestrzegają tajności wszelkich poufnych informacji udostępnianych im w związku z udzielaniem pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego. Informacje takie będą wykorzystywane wyłącznie w celach związanych z uzgodnioną pomocą.

2. Strona udzielająca pomocy podejmują wszelkie dostępne kroki w celu porozumienia się z Państwem wnioskującym przed dokonaniem publicznego ujawnienia informacji na temat pomocy udzielanej w związku z awarią jądrową lub zagrożeniem radiologicznym.

Artykuł 7

Zwrot kosztów

1. Strona udzielająca pomocy może oferować pomoc bez obciążania kosztami Państwa wnioskującego. Rozważając możliwość zaoferowania pomocy w takim trybie, strona udzielająca pomocy uwzględnia:

a)	charakter awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego;

b)	miejsce wystąpienia awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego;

c)	potrzeby krajów rozwijających się;

d)	szczególne potrzeby krajów nieposiadających instalacji jądrowych;

e)	wszelkie inne istotne czynniki.

2. W przypadku gdy pomoc udzielana jest na zasadzie całkowitego lub częściowego zwrotu kosztów, Państwo wnioskujące zwraca stronie udzielającej pomocy koszty poniesione z tytułu usług świadczonych przez działające w jej imieniu osoby lub organizacje oraz wszystkie koszty związane z pomocą w zakresie, w jakim nie są one bezpośrednio pokrywane przez Państwo wnioskujące. O ile nie uzgodniono inaczej, zwrot następuje w miarę możliwości jak najszybciej po złożeniu przez stronę udzielającą pomocy wniosku o zwrot kosztów do Państwa wnioskującego, a w zakresie kosztów niebędących kosztami miejscowymi dopuszcza się swobodny transfer.

3. Bez uszczerbku dla postanowień ustępu 2, strona udzielająca pomocy może w dowolnym momencie zrzec się zwrotu całości lub części kosztów lub wyrazić zgodę na jego odroczenie. Rozważając możliwość zrzeczenia się lub odroczenia zwrotu kosztów, strony udzielające pomocy winny w należytym stopniu uwzględnić potrzeby krajów rozwijających się.

Artykuł 8

Przywileje, immunitety oraz udogodnienia

1. Państwo wnioskujące zapewnia personelowi strony udzielającej pomocy oraz personelowi działającemu w jej imieniu wszelkie niezbędne przywileje, immunitety oraz udogodnienia przy wykonywaniu zadań związanych z udzielaniem pomocy.

2. Państwo wnioskujące zapewnia następujące przywileje oraz immunitety personelowi strony udzielającej pomocy lub personelowi działającemu w jej imieniu, który został w należytym trybie zgłoszony do Państwa wnioskującego oraz zatwierdzony przez to Państwo:

a)	immunitet chroniący przed aresztowaniem, zatrzymaniem i postępowaniem sądowym, w tym w sprawach karnych, cywilnych i administracyjnych pozostających w jurysdykcji Państwa wnioskującego, w związku z działaniami lub zaniedbaniami w trakcie wykonywania obowiązków;

b)	zwolnienie od podatków, ceł i innych opłat z wyjątkiem tych, które są w zwykłym trybie wliczane w cenę towarów lub w opłaty za świadczone usługi w odniesieniu do wykonywania przez ten personel zadań związanych z udzielaniem pomocy.

3. Państwo wnioskujące:

a)	zapewnia stronie udzielającej pomocy zwolnienie od podatków, ceł i innych opłat od sprzętu i mienia sprowadzanego na terytorium Państwa wnioskującego przez stronę udzielającą pomocy w celach związanych z udzielaniem pomocy;

b)	zapewnia ochronę przed konfiskatą, zajęciem i zarekwirowaniem takiego sprzętu oraz mienia.

4. Państwo wnioskujące zapewnia zwrot takiego sprzętu i mienia. Na wniosek strony udzielającej pomocy Państwo wnioskujące zapewnia w miarę swoich możliwości niezbędne odkażenie odzyskiwalnego sprzętu użytkowanego w ramach udzielania pomocy przed dokonaniem jego zwrotu.

5. Państwo wnioskujące ułatwia wjazd, pobyt oraz wyjazd ze swojego terytorium dla personelu zgłoszonego zgodnie z ustępem 2 oraz sprzętu i mienia wykorzystywanego przy udzielaniu pomocy.

6. Żadne postanowienia niniejszego artykułu nie wymagają od Państwa wnioskującego zapewnienia swoim obywatelom lub osobom posiadającym prawo stałego pobytu na jego terytorium przywilejów i immunitetów określonych w poprzednich ustępach.

7. Bez uszczerbku dla przywilejów i immunitetów wszyscy beneficjenci takich przywilejów i immunitetów przysługujących na mocy niniejszego artykułu mają obowiązek przestrzegać praw i przepisów Państwa wnioskującego. Wymaga się od nich także nieingerowania w sprawy wewnętrzne Państwa wnioskującego.

8. Żadne postanowienia niniejszego artykułu nie naruszają praw ani obowiązków w odniesieniu do przywilejów oraz immunitetów przyznanych na mocy innych umów międzynarodowych bądź zasad międzynarodowego prawa zwyczajowego.

9. Podpisując, ratyfikując, przyjmując, zatwierdzając niniejszą Konwencję lub przystępując do niej, Państwo może oświadczyć, iż nie uważa się za związane postanowieniami ustępów 2 i 3 w całości lub w części.

10. Państwo-Strona, które złożyło oświadczenie zgodnie z ustępem 9, może w dowolnym momencie wycofać je poprzez powiadomienie o tym depozytariusza.

Artykuł 9

Tranzyt personelu, sprzętu i mienia

Na wniosek Państwa wnioskującego lub strony udzielającej pomocy każde Państwo-Strona dąży do ułatwienia tranzytu przez swoje terytorium w kierunku do oraz z Państwa wnioskującego dla zgłoszonego w należytym trybie personelu, sprzętu oraz mienia wykorzystywanego w udzielaniu pomocy.

Artykuł 10

Roszczenia i rekompensaty

1. Państwa-Strony podejmują bliską współpracę w celu ułatwienia rozstrzygnięć postępowania sądowego oraz zaspokajania roszczeń przewidzianych w niniejszym artykule.

2. O ile nie uzgodniono inaczej, w odniesieniu do zgonu lub obrażeń cielesnych osób, zniszczenia lub utraty mienia bądź zniszczenia środowiska spowodowanego na terytorium danego Państwa wnioskującego lub na innym terenie podlegającym jego jurysdykcji lub kontroli w trakcie świadczenia wnioskowanej pomocy Państwo wnioskujące:

a)	nie wszczyna postępowania sądowego przeciwko stronie udzielającej pomocy ani osobom czy innym podmiotom prawnym działającym w jej imieniu;

b)	przyjmuje na siebie odpowiedzialność za postępowanie sądowe oraz roszczenia zgłoszone przez strony trzecie przeciwko stronie udzielającej pomocy lub przeciwko osobom czy innym podmiotom prawnym działającym w jej imieniu;

c)	zwalnia od odpowiedzialności stronę udzielającą pomocy lub osoby czy inne podmioty prawne działające w jej imieniu w zakresie postępowania sądowego oraz roszczeń wskazanych w literze b);

zapewnia rekompensatę stronie udzielającej pomocy lub osobom czy innym podmiotom prawnym działającym w jej imieniu z tytułu:

i)	zgonu lub obrażeń cielesnych personelu strony udzielającej pomocy lub osób działających w jej imieniu;

ii)	utraty lub uszkodzenia sprzętu trwałego użytku lub materiałów związanych z taką pomocą;

z wyjątkiem przypadków świadomego działania osób, które spowodowały zgon, obrażenia cielesne osób, utratę lub uszkodzenie mienia.

3. Niniejszy artykuł nie wyklucza rekompensaty ani odszkodowania dostępnego na mocy stosownej umowy międzynarodowej lub prawa krajowego dowolnego Państwa.

4. Żadne postanowienia niniejszego artykułu nie wymagają od Państwa wnioskującego stosowania ustępu 2 w całości lub w części do swoich obywateli lub do osób posiadających prawo stałego pobytu na jego terytorium.

5. Podpisując, ratyfikując, przyjmując, zatwierdzając niniejszą Konwencję lub przystępując do niej, Państwo może oświadczyć:

a)	iż nie uważa się za związane postanowieniami ustępu 2 w całości lub w części;

b)	iż nie będzie stosować postanowień ustępu 2 w całości lub w części w przypadkach rażącego zaniedbania ze strony osób, które spowodowały zgon, obrażenia cielesne, utratę lub uszkodzenie.

6. Państwo Strona, które złożyło oświadczenie przewidziane w ustępie 5, może w dowolnym momencie wycofać je poprzez powiadomienie o tym depozytariusza.

Artykuł 11

Zaprzestanie pomocy

Wnioskujące Państwo lub strona udzielająca pomocy może w dowolnym momencie, po odbyciu odpowiednich konsultacji oraz za pisemnym powiadomieniem, złożyć wniosek o zaprzestanie pomocy otrzymywanej lub udzielanej na mocy niniejszej Konwencji. Po złożeniu takiego wniosku strony podejmują wzajemne konsultacje celem poczynienia przygotowań do zakończenia pomocy we właściwym trybie.

Artykuł 12

Stosunek do innych umów międzynarodowych

Niniejsza Konwencja nie narusza wzajemnych praw i obowiązków Państw-Stron w ramach istniejących umów międzynarodowych, które dotyczą kwestii poruszanych w niniejszej Konwencji ani w ramach przyszłych umów międzynarodowych zawieranych zgodnie z przedmiotem i celem niniejszej Konwencji.

Artykuł 13

Rozstrzyganie sporów

1. W przypadku powstania sporu między Państwami-Stronami bądź między Państwem Stroną a Agencją w zakresie interpretacji lub stosowania niniejszej Konwencji strony sporu podejmują konsultacje celem rozstrzygnięcia sporu na drodze negocjacji lub przy pomocy innych pokojowych środków rozstrzygania sporów możliwych do przyjęcia przez strony.

2. Jeżeli tego rodzaju spór między Państwami-Stronami nie może zostać rozstrzygnięty w ciągu jednego roku od wystosowania wniosku o podjęcie konsultacji zgodnie z ust. 1, zostanie on, na wniosek dowolnej strony takiego sporu, zgłoszony do postępowania arbitrażowego lub poddany pod rozstrzygnięcie Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. Jeżeli w przypadku zgłoszenia sporu do postępowania arbitrażowego strony sporu nie są w stanie w ciągu sześciu miesięcy od daty wniosku osiągnąć porozumienia w sprawie organizacji arbitrażu, strona może zwrócić się do Prezesa Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości lub Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych o powołanie jednego lub kilku arbitrów. W przypadku złożenia w tym samym czasie wniosków przez strony sporu pierwszeństwo ma wniosek złożony do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.

3. Podpisując, ratyfikując, przyjmując, zatwierdzając niniejszą Konwencję lub przystępując do niej, Państwo może oświadczyć, iż nie uważa się za związane jedną lub obiema procedurami rozstrzygania sporów przewidzianymi w ustępie 2. Pozostałe Państwa Strony nie będą związane procedurą rozstrzygania sporów przewidzianą w ustępie 2 w odniesieniu do Państwa-Strony, dla którego takie oświadczenie pozostaje w mocy.

4. Państwo-Strona, które złożyło oświadczenie zgodnie z ustępem 3, może w dowolnym momencie wycofać je poprzez powiadomienie o tym depozytariusza.

Artykuł 14

Wejście w życie

1. Niniejsza Konwencja jest otwarta do podpisu przez wszystkie Państwa oraz Namibię, reprezentowaną przez Radę ONZ ds. Namibii, w siedzibie Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w Wiedniu oraz w siedzibie Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku, odpowiednio od dnia 26 września 1986 roku i 6 października 1986 roku do momentu jej wejścia w życie lub przez okres dwunastu miesięcy, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy.

3. Niniejsza Konwencja wchodzi w życie trzydzieści dni od momentu wyrażenia przez trzy Państwa zgody na związanie się jej postanowieniami.

4. Dla każdego Państwa wyrażającego zgodę na związanie się Konwencją po jej wejściu w życie niniejsza Konwencja nabiera mocy wiążącej dla danego Państwa trzydzieści dni od dnia wyrażenia zgody.

a)	Zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu do niniejszej Konwencji mogą przystępować organizacje międzynarodowe oraz organizacje integracji regionalnej powołane przez suwerenne państwa i posiadające kompetencje w zakresie negocjowania, zawierania i stosowania umów międzynarodowych w sprawach objętych niniejszą Konwencją.
b)	W sprawach wchodzących w zakres ich kompetencji organizacje takie we własnym imieniu wykonują prawa i wypełniają obowiązki, które niniejsza Konwencja określa dla Państw-Stron.
c)	Składając dokument przystąpienia, organizacja przekazuje depozytariuszowi deklarację wskazującą zakres swoich kompetencji w odniesieniu do spraw objętych niniejszą Konwencją.
d)	Organizacja nie posiada dodatkowego prawa głosu ponad prawa głosu przysługujące jej Państwom Członkowskim.

Artykuł 15

Tymczasowe stosowanie

W momencie podpisania lub w okresie przed wejściem niniejszej Konwencji w życie dla danego Państwa może ono oświadczyć, iż będzie stosować się do niniejszej Konwencji tymczasowo.

Artykuł 16

Poprawki

3. Protokół wchodzi w życie trzydzieści dni od momentu wyrażenia przez trzy Państwa zgody na związanie się jego postanowieniami. Dla każdego Państwa wyrażającego zgodę na związanie się protokołem po jego wejściu w życie protokół nabiera mocy wiążącej dla danego Państwa trzydzieści dni od dnia wyrażenia zgody.

Artykuł 17

Wypowiedzenie

1. Państwo-Strona może wypowiedzieć niniejszą Konwencję poprzez złożenie pisemnego powiadomienia u depozytariusza.

2. Wypowiedzenie nabiera mocy w terminie jednego roku od dnia otrzymania powiadomienia przez depozytariusza.

Artykuł 18

Depozytariusz

1. Depozytariuszem niniejszej Konwencji jest dyrektor generalny Agencji.

2. Dyrektor generalny Agencji niezwłocznie informuje Państwa-Strony oraz wszystkie pozostałe Państwa o:

a)	każdym podpisaniu niniejszej Konwencji lub dowolnego protokołu poprawek;

b)	każdym złożeniu dokumentu ratyfikacji, przyjęcia, zatwierdzenia lub przystąpienia dotyczącego niniejszej Konwencji lub dowolnego protokołu poprawek;

c)	oświadczeniu lub wycofaniu oświadczenia zgodnie z postanowieniami artykułów 8, 10 i 13;

d)	oświadczeniu o tymczasowym stosowaniu niniejszej Konwencji zgodnie z artykułem 15;

e)	wejściu w życie niniejszej Konwencji oraz dowolnej poprawki do niniejszej Konwencji;

f)	o wypowiedzeniu złożonym na mocy artykułu 17.

Artykuł 19

Teksty autentyczne i uwierzytelnione kopie

Oryginał niniejszej Konwencji, którego teksty w języku angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, hiszpańskim i rosyjskim są jednakowo autentyczne, zostanie złożony dyrektorowi generalnemu Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej, który przekaże uwierzytelnione kopie Państwom-Stronom oraz wszystkim pozostałym Państwom.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Konwencję, otwartą do podpisu zgodnie z postanowieniami artykułu 14 ustęp 1.

Deklaracja, o której mowa w artykule 14 ustęp 5 litera c) Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego

Wspólnota posiada kompetencje, dzielone z Państwami Członkowskimi, w dziedzinie pomocy w przypadku zagrożenia radiologicznego w zakresie określonym artykułem 2 litera b) oraz właściwymi przepisami tytułu II, rozdziału 3 zatytułowanego „Ochrona zdrowia i bezpieczeństwo” Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

30.11.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/35

DECYZJA RADY 2005/846/WPZiB

z dnia 29 listopada 2005 r.

wykonująca wspólne stanowisko 2005/440/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Demokratycznej Republice Konga

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2005/440/WPZiB z dnia 13 czerwca 2005 r. (1), w szczególności jego art. 6 w związku z art. 23 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W dniu 1 listopada 2005 r. Komitet powołany na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (RB ONZ) 1533 (2004) zatwierdził wykaz osób i podmiotów podlegających środkom nałożonym na mocy ust. 13 i 15 rezolucji RB ONZ 1596 (2005) w sprawie Demokratycznej Republiki Konga.

(2)	Załącznik do wspólnego stanowiska 2005/440/WPZiB powinien zostać odpowiednio uzupełniony,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Wykaz osób i podmiotów zamieszczony w Załączniku do niniejszej decyzji podlega włączeniu do Załącznika do wspólnego stanowiska 2005/440/WPZiB.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna z dniem jej przyjęcia.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, 29 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

A. JOHNSON

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 152 z 15.6.2005, str. 22.

ZAŁĄCZNIK

Wykaz osób i podmiotów, o którym mowa w art. 1

Nazwisko, imię: BWAMBALE, Frank Kakolele

Alias: Frank Kakorere, Frank Kakorere Bwambale

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo:

Inne informacje: Były przywódca Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji – Ruchu Wyzwolenia (RCD-ML) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami RCD-ML – jednej ze zbrojnych grup i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnej za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń.

Nazwisko, imię: KAKWAVU BUKANDE, Jérôme

Alias: Jérôme Kakwavu

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie

Inne informacje: Znany jako: „Commandant Jérôme”. Były przewodniczący Unii Kongijczyków na rzecz Demokracji/Sił Zbrojnych Narodu Kongijskiego (UCD/FAPC). Nielegalne przejścia graniczne kontrolowane przez FAPC między Ugandą a DRK to najważniejszy szlak przepływu broni. Jako przewodniczący FAPC ma wpływ na politykę i dowodzi siłami FAPC oraz kontroluje ich działania; siły te były zaangażowane w nielegalny handel bronią i w konsekwencji naruszały embargo na broń. W grudniu 2004 r. mianowany generałem Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC).

Nazwisko, imię: KATANGA, Germain

Alias:

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie

Inne informacje: Od marca 2005 r. w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez Siły Oporu Patriotycznego w Ituri (FRPI). Przywódca FRPI. W grudniu 2004 r. mianowany generałem FARDC. Zamieszany w transport broni z naruszeniem embarga na broń.

Nazwisko, imię: LUBANGA, Thomas

Alias:

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo): Ituri

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie

Inne informacje: W marcu 2005 r. aresztowany w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez Unię Kongijskich Patriotów/Frakcja Lubangi (UPC/L). Przewodniczący UPC/L – jednej ze zbrojnych grup i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnej za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń.

Nazwisko, imię: MANDRO, Khawa Panga

Alias: Kawa Panga, Kawa Panga Mandro, Kawa Mandro, Yves Andoul Karim

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia: 20.8.1973

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo): Bunia

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie

Inne informacje: Znany jako: „Chief Kahwa”, „Kawa”. Były przywódca Partii Jedności i Ocalenia Integralności Konga (PUSIC) – jednej ze zbrojnych grup i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnych za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń. Od kwietnia 2005 r. przebywający w więzieniu w miejscowości Bunia za sabotaż procesu pokojowego w Ituri.

Nazwisko, imię: MPANO, Douglas

Alias:

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie

Inne informacje: Zamieszkały w Gomie. Dyrektor Compagnie Aérienne des Grands Lacs oraz Great Lakes Business Company, których samoloty były wykorzystywane do wspomagania grup zbrojnych i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003). Odpowiedzialny także za fałszowanie informacji na temat lotów oraz ładunków najprawdopodobniej w celu umożliwienia łamania embarga na broń.

Nazwisko, imię: MUDACUMURA, Sylvestre

Alias:

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: rwandyjskie

Inne informacje: Znany jako: „Radja”, „Mupenzi Bernard”, „General Major Mupenzi”. Dowódca sił lądowych Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR – jednej z grup zbrojnych i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnych za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń.

Nazwisko, imię: MURWANASHY-AKA, Dr Ignace

Alias: Ignace

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: rwandyjskie

Inne informacje: Zamieszkały w Niemczech. Przywódca Demokratycznych Sił Wyzwolenia Rwandy (FDLR) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FDLR – jednej z grup zbrojnych i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnych za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń.

Nazwisko, imię: MUTEBUTSI, Jules

Alias: Jules Mutebusi, Jules Mutebuzi

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo): Południowe Kivu

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie (Południowe Kivu)

Inne informacje: Obecnie przetrzymywany w Rwandzie. Znany jako: „Colonel Mutebutsi”. Były Zastępca Dowódcy 10. Regionu Wojskowego Sił Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), w kwietniu 2004 r. został zwolniony za niezdyscyplinowanie i przyłączył się do zbuntowanych oddziałów dawnego Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji – Goma (RCD-G), które siłą zajęły miejscowość Bukavu w maju 2004 r. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC oraz w dostarczanie zaopatrzenia grupom zbrojnym i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnych za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń.

10)

Nazwisko, imię: NGUDJOLO, Matthieu

Alias: Cui Ngudjolo

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo:

Inne informacje: „Colonel” lub „General”. Szef sztabu Frontu Narodowego i Integracyjnego (FNI) oraz były szef sztabu Sił Oporu Patriotycznego w Ituri (FRPI) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami FRPI – jednej z grup zbrojnych i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnych za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń. Aresztowany w ramach działań Misji Obserwacyjnej Organizacji Narodów Zjednoczonych w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) w Bunii w październiku 2003 r.

11)

Nazwisko, imię: NJABU, Floribert Ngabu

Alias: Floribert Njabu, Floribert Ndjabu, Floribert Ngabu Ndjabu

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo:

Inne informacje: W marcu 2005 r. aresztowany i osadzony w areszcie domowym w Kinszasie za łamanie praw człowieka przez Front Narodowy i Integracyjny (FNI). Przywódca FNI – jednej z grup zbrojnych i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnych za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń.

12)

Nazwisko, imię: NKUNDA, Laurent

Alias: Laurent Nkunda Bwatare, Laurent Nkundabatware, Laurent Nkunda Mahoro Batware

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia: 6.2.1967

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo): North Kivu/Rutshuru

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie

Inne informacje: Aktualne miejsce pobytu nieznane. Widziany w Rwandzie i Gomie. Znany jako: „General Nkunda”. Były generał Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji – Goma (RCD-G). Przyłączył się do zbuntowanych oddziałów dawnego Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji – Goma (RCD-G), które siłą zajęły miejscowość Bukavu w maju 2004 r. Zamieszany w sprowadzanie broni poza strukturami FARDC łamiące embargo na broń.

13)

Nazwisko, imię: NYAKUNI, James

Alias:

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: ugandyjskie

Inne informacje: Współpraca handlowa z Commandant Jérôme, zwłaszcza przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, w tym podejrzewany przemyt broni i wyposażenia wojskowego w niekontrolowanych ciężarówkach. Łamanie embarga na broń oraz wspieranie grup zbrojnych i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), w tym wsparcie finansowe umożliwiające ich działalność wojskową.

14)

Nazwisko, imię: OZIA MAZIO, Dieudonné

Alias: Ozia Mazio

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia: 6.6.1949

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo): Ariwara, DRC

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie

Inne informacje: Znany jako: „Omari”, „Mr Omari”. Prezydent Federacji Przedsiębiorstw Kongijskich (FEC) na terytorium Aru. Układy finansowe wraz z Commandant Jérôme oraz z FAPC i przemyt przez granicę kongijsko-ugandyjską, umożliwiający zaopatrywanie i przekazywanie gotówki dla Commandant Jérôme i jego oddziałów. Łamanie embarga na broń oraz wspieranie grup zbrojnych i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003).

15)

Nazwisko, imię: TAGANDA, Bosco

Alias: Bosco Ntaganda, Bosco Ntagenda

Płeć:

Tytuł, funkcja:

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo):

Data urodzenia:

Miejsce urodzenia (miejscowość, państwo):

Numer paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość (państwo, w którym dokument został wydany, data i miejsce wydania):

Obywatelstwo: kongijskie

Inne informacje: Znany jako: „Terminator”, „Major”. Wojskowy dowódca Unii Kongijskich Patriotów/Frakcja Lubangi (UPC/L) mający wpływ na politykę, kontrolujący działania i dowodzący siłami UPC/L – jednej z grup zbrojnych i milicji, o których mowa w ust. 20 rezolucji 1493 (2003), odpowiedzialnych za nielegalny handel bronią z naruszeniem embarga na broń. W grudniu 2004 r. został mianowany generałem w Siłach Zbrojnych Demokratycznej Republiki Konga (FARDC), lecz odmówił przyjęcia awansu i pozostaje poza strukturami FARDC.

16)

Nazwa: TOUS POUR LA PAIX ET LE DEVELOPPMENT (organizacja pozarządowa)

Alias: TPD

Adres (nr, ulica, kod pocztowy, miejscowość, państwo): Goma, Północne Kivu

Miejsce rejestracji (miejscowość, państwo):

Data rejestracji:

Numer wpisu do rejestru:

Główne miejsce działalności:

Inne informacje: Zamieszana w łamanie embarga na broń poprzez wspieranie Kongijskiego Zgromadzenia na rzecz Demokracji – Goma (RCD-G), zwłaszcza przez dostarczanie na początku 2005 r. ciężarówek do przewozu broni i oddziałów oraz przez transport broni przeznaczonej do rozdzielenia wśród części ludności w Masisi i Rutshuru w Północnym Kivu.

30.11.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/41

WSPÓLNE STANOWISKO RADY 2005/847/WPZiB

z dnia 29 listopada 2005 r.

aktualizujące wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylające wspólne stanowisko 2005/725/WPZiB

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 15 i 34,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	W dniu 27 grudnia 2001 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu (1).

(2)	W dniu 17 października 2005 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2005/725/WPZiB aktualizujące wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB (2).

(3)	Wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB przewiduje dokonywanie przeglądu w regularnych odstępach czasu.

(4)	Postanowiono zaktualizować Załącznik do wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB i uchylić wspólne stanowisko 2005/725/WPZiB.

(5)	Lista została opracowana zgodnie z kryteriami określonymi w art. 1 ust. 4 wspólnego stanowiska 2001/931/WPZiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE STANOWISKO:

Artykuł 1

Lista osób, grup i podmiotów, do których zastosowanie ma wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB jest zawarta w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2005/725/WPZiB.

Artykuł 3

Niniejsze wspólne stanowisko staje się skuteczne z dniem jego przyjęcia.

Artykuł 4

Niniejsze wspólne stanowisko zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

A. JOHNSON

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 93.

(2) Dz.U. L 272 z 18.10.2005, str. 28.

ZALĄCZNIK

1 straipsnyje nurodytas asmenų, grupių ir organizacijų sąrašas (1)

1. OSOBY

1.	ABOU, Rabah Naami (vel Naami Hamza; vel Mihoubi Faycal; vel Fellah Ahmed; vel Dafri Rèmi Lahdi) ur. 1.2.1966 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

2.	ABOUD, Maisi (vel szwajcarski Abderrahmane) ur. 17.10.1964 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

3.	*ALBERDI URANGA, Itziar (działacz E.T.A.) ur. 7.10.1963 w Durango (Biscay), dowód tożsamości nr 78.865.693

4.	*ALBISU IRIARTE, Miguel (działacz E.T.A.; członek Gestoras Pro-amnistía) ur. 7.6.1961 w San Sebastián (Guipúzcoa), dowód tożsamości nr 15.954.596

5.	AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (vel ABU OMRAN; vel AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim) ur. 26.6.1967 w Qatif-Bab al Shamal, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

6.	AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al Ihsa, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

7.	AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 w Tarut, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

8.	*APAOLAZA SANCHO, Iván (działacz E.T.A.; członek K.Madrid) ur. 10.11.1971 w Beasain (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 44.129.178

9.	ARIOUA, Azzedine ur. 20.11.1960 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

10.	ARIOUA, Kamel (vel Lamine Kamel) ur. 18.8.1969 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

11.	ASLI, Mohamed (vel Dahmane Mohamed) ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

12.	ASLI, Rabah ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

13.	*ARZALLUS TAPIA, Eusebio (działacz E.T.A.) ur. 8.11.1957 w Regil (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 15.927.207

14.	ATWA, Ali (vel BOUSLIM, Ammar Mansour; vel SALIM, Hassan Rostom), Liban, ur. w 1960 r. w Libanie; obywatel Libanu

15.	DARIB, Noureddine (vel Carreto; vel Zitoun Mourad) ur. 1.2.1972 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

16.	DJABALI, Abderrahmane (vel Touil) ur. 1.6.1970 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra)

17.	*ECHEBERRIA SIMARRO, Leire (działacz E.T.A.) ur. 20.12.1977 w Basauri (Bizcay), dokument tożsamości nr 45.625.646

18.	*ECHEGARAY ACHIRICA, Alfonso (aktywista E.T.A.) ur. 10.1.1958 w Plencia (Bizcay), dokument tożsamości nr 16.027.051

19.	EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (vel AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; vel EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali) ur. 10.7.1965 lub 11.7.1965 w El Dibabiya, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej

20.	FAHAS, Sofiane Yacine ur. 10.9.1971 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

21.	*GOGEASCOECHEA ARRONATEGUI, Eneko (działacz E.T.A.), ur. 29.4.1967 w Guernica (Biscay), dokument tożsamości nr 44.556.097

22.	*IPARRAGUIRRE GUENECHEA, Ma Soledad (aktywista E.T.A.) ur. 25.4.1961 w Escoriaza (Navarra), dokument tożsamości nr 16.255.819

23.	*IZTUETA BARANDICA, Enrique (działacz E.T.A.) ur. 30.7.1955 w Santurce (Biscay), dokument tożsamości nr 14.929.950

24.	IZZ-AL-DIN, Hasan (vel GARBAYA, AHMED; vel SA-ID; vel SALWWAN, Samir), Liban, ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel libański

25.	LASSASSI, Saber (vel Mimiche) ur. 30.11.1970 w Constantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

26.	MOHAMMED, Khalid Shaikh (vel ALI, Salem; vel BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; vel HENIN, Ashraf Refaat Nabith; vel WADOOD, Khalid Adbul) ur. 14.4.1965 lub 1.3.1964 w Pakistanie, paszport nr 488555

27.	MOKTARI, Fateh (vel Ferdi Omar) ur. 26.12.1974 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

28.	*MORCILLO TORRES, Gracia (działacz E.T.A.; członek Kas/Ekin) ur. 15.3.1967 w San Sebastián (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 72.439.052

29.	MUGHNIYAH, Imad Fa'iz (vel MUGHNIYAH, Imad Fayiz), wyższy oficer wywiadu HEZBOLLAH, ur. 7.12.1962 w Tayr Dibba, Liban, paszport nr 432298 (Liban)

30.	*NARVÁEZ GOŃI, Juan Jesús (działacz E.T.A.) ur. 23.2.1961 w Pamplunie (Navarra), dokument tożsamości nr 15.841.101

31.	NOUARA, Farid ur. 25.11.1973 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

32.	*ORBE SEVILLANO, Zigor (działacz E.T.A.; członek Jarrai/Haika/Segi) ur. 22.9.1975 w Basauri (Biscay), dokument tożsamości nr 45.622.851

33.	*PALACIOS ALDAY, Gorka (działacz E.T.A.; członek K.Madrid) ur. 17.10.1974 w Baracaldo (Biscay), dokument tożsamości nr 30.654.356

34.	*PEREZ ARAMBURU, Jon Ińaki (dzialacz E.T.A.; członek Jarrai/Haika/Segi) ur. 18.9.1964 w San Sebastián (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 15.976.521

35.	*QUINTANA ZORROZUA, Asier (działacz E.T.A.; członek K.Madrid) ur. 27.2.1968 w Bilbao (Biscay), dokument tożsamości nr 30.609.430

36.	RESSOUS, Hoari (vel Hallasa Farid) ur. 11.9.1968 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

37.	*RUBENACH ROIG, Juan Luis (działacz E.T.A.; członek K.Madrid) ur. 18.9.1963 w Bilbao (Biscay), dokument tożsamości nr 18.197.545

38.	SEDKAOUI, Noureddine (vel Nounou) ur. 23.6.1963 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

39.	SELMANI, Abdelghani (vel Gano) ur. 14.6.1974 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

40.	SENOUCI, Sofiane ur. 15.4.1971 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

41.	SISON, Jose Maria (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym Nowej Armii Ludowej (NPA)) ur. 8.2.1939 w Cabugao, Filipiny

42.	TINGUALI, Mohammed (vel Mouh di Kouba) ur. 21.4.1964 w Blida (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra)

43.	*URANGA ARTOLA, Kemen (działacz E.T.A.; członek Herri Batasuna/E.H/Batasuna) ur. 25.5.1969 w Ondarroa (Biscay), dokument tożsamości nr 30.627.290

44.	*VALLEJO FRANCO, Ińigo (działacz E.T.A.) ur. 21.5.1976 w Bilbao (Biscay), dokument tożsamości nr 29.036.694

45.	*VILA MICHELENA, Fermín (działacz E.T.A.; członek Kas/Ekin) ur. 12.3.1970 w Irún (Guipúzcoa), dokument tożsamości nr 15.254.214

2. GRUPY I PODMIOTY

1.	Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów)

2.	Brygada Męczenników Al-Aksa

3.	Al-Aqsa e.V.

4.	Al-Takfir i Al-Hijra

5.	*Terytorialne Jednostki Antyimperialistyczne (Nuclei Territoriali Antimperialisti)

6.	*Cooperativa Artigiana Fuoco ed Affini – Occasionalmente Spettacolare

7.	*Uzbrojone Jednostki na rzecz Komunizmu (Nuclei Armati per il Comunismo)

8.	Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum – Najwyższa Prawda, vel Aleph)

9.	Babbar Khalsa

10.	*Komórka przeciwko Kapitałowi, Więzieniu, Strażnikom Więziennym i Celom Więziennym (CCCCC – Cellula Contro Capitale, Carcere i suoi Carcerieri e le sue Celle)

11.	Komunistyczna Partia Filipin, w tym Nowa Armia Ludowa (NPA), Filipiny, powiązana z Jose Marią C. Sisonem (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym NPA)

12.	*Irlandzka Armia Kontynuacji (CIRA)

13.	*Euskadi Ta Askatasuna/Tierra Vasca y Libertad/Kraj Basków i Wolność (E.T.A.) (Następujące organizacje są częścią grupy terrorystycznej E.T.A.: K.a.s., Xaki, Ekin, Jarrai-Haika-Segi, Gestoras pro-amnistía, Askatasuna, Batasuna (vel Herri Batasuna, vel Euskal Herritarrok)

14.	Gama'a al.-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al.-Gama'a al.-Islamiyya, IG)

15.	Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C)

16.	*Grupos de Resistencia Antifascista Primero de Octubre/Antyfaszystowskie Grupy Oporu Pierwszego Listopada (G.R.A.P.O.)

17.	Hamas (w tym Hamas-Izz al.-Din al.-Qassem)

18.	Hizbul Mudżahedin (HM)

19.	Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju (Holy Land Foundation for Relief and Development)

20.	Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF)

21.	*Solidarność Międzynarodowa (Solidarietà Internazionale)

22.	Kahane Chai (Kach)

23.	Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL)

24.	*Ochotnicze Siły Lojalistyczne (LVF)

25.	Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich)

26.	Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional)

27.	*Ochotnicy Orańscy (OV)

28.	Palestyński Front Wyzwolenia (PLF)

29.	Palestyński Dżihad Islamski (PIJ)

30.	Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP)

31.	Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP-Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC)

32.	*Prawdziwa IRA

33.	*Czerwone Brygady na rzecz Utworzenia Walczącej Partii Komunistycznej (Brigate Rosse per la Costruzione del Partito Comunista Combattente)

34.	*Obrońcy Czerwonej Ręki (RHD)

35.	Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC)

36.	*Komórki Rewolucyjne/Epanastatiki Pirines

37.	*Rewolucyjna Organizacja 17 listopada/Dekati Evdomi Noemvri

38.	Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol)

39.	*Zbrojna Walka Rewolucyjna/Epanastatikos Laikos Agonas (ELA)

40.	Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso)

41.	Stichting Al. Aqsa (vel Stichting Al. Aqsa Nederland, vel Al. Aqsa Nederland)

42.	*Brygada Dwudziestego Lipca (Brigata XX Luglio)

43.	*Stowarzyszenie Obrony Ulsteru/Bojownicy o Wolność Ulsteru (UDA/UFF)

44.	Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia)

45.	*Jednostka na rzecz Proletariackiej Inicjatywy Rewolucyjnej (Nucleo di Iniziativa Proletaria Rivoluzionaria)

46.	*Jednostki na rzecz Inicjatywy Proletariackiej (Nuclei di Iniziativa Proletaria)

47.	*Nieformalna Federacja Anarchistyczna (F.A.I. – Federazione Anarchica Informale)

(1) Asmenims, grupėms ir organizacijoms, pažymėtoms *, taikomas tik Bendrosios pozicijos 2001/931/BUSP 4 straipsnis.

30.11.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 314/46

DECYZJA RADY 2005/848/WE

z dnia 29 listopada 2005 r.

wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2005/722/WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (1), a w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Dnia 17 października 2005 r. Rada przyjęła decyzję 2005/722/WE wykonującą art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylającą decyzję 2005/428/WPZiB (2).

(2)	Postanowiono o przyjęciu zaktualizowanej listy osób, grup i podmiotów, do których zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 2580/2001,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Lista zawarta w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 otrzymuje następujące brzmienie:

OSOBY:

1)	ABOU, Rabah Naami (vel Naami Hamza; vel Mihoubi Faycal; vel Fellah Ahmed; vel Dafri Rèmi Lahdi) ur. 1.2.1966 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

2)	ABOUD, Maisi (vel szwajcarski Abderrahmane) ur. 17.10.1964 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

3)	AL-MUGHASSIL, Ahmad Ibrahim (vel ABU OMRAN; vel AL-MUGHASSIL, Ahmed Ibrahim) ur. 26.6.1967 w Qatif-Bab al Shamal, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej;

4)	AL-NASSER, Abdelkarim Hussein Mohamed, ur. w Al Ihsa, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej;

5)	AL YACOUB, Ibrahim Salih Mohammed, ur. 16.10.1966 w Tarut, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej;

6)	ARIOUA, Azzedine ur. 20.11.1960 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

7)	ARIOUA, Kamel (vel Lamine Kamel) ur. 18.8.1969 w Costantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

8)	ASLI, Mohamed (vel Dahmane Mohamed) ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

9)	ASLI, Rabah ur. 13.5.1975 w Ain Taya (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

10)	ATWA, Ali (vel BOUSLIM, Ammar Mansour; vel SALIM, Hassan Rostom), Liban, ur. w 1960 r. w Libanie; obywatel Libanu;

11)	DARIB, Noureddine (vel Carreto; vel Zitoun Mourad) ur. 1.2.1972 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra);

12)	DJABALI, Abderrahmane (vel Touil) ur. 1.6.1970 w Algierii (członek al-Takfir i al-Hijra);

13)	EL-HOORIE, Ali Saed Bin Ali (vel AL-HOURI, Ali Saed Bin Ali; vel EL-HOURI, Ali Saed Bin Ali) ur. 10.7.1965 lub 11.7.1965 w El Dibabiya, Arabia Saudyjska; obywatel Arabii Saudyjskiej;

14)	FAHAS, Sofiane Yacine ur. 10.9.1971 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

15)	IZZ-AL-DIN, Hasan (vel GARBAYA, AHMED; vel SA-ID; vel SALWWAN, Samir), Liban, ur. w 1963 r. w Libanie, obywatel libański;

16)	LASSASSI, Saber (vel Mimiche) ur. 30.11.1970 w Constantine (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

17)	MOHAMMED, Khalid Shaikh (vel ALI, Salem; vel BIN KHALID, Fahd Bin Adballah; vel HENIN, Ashraf Refaat Nabith; vel WADOOD, Khalid Adbul) ur. 14.4.1965 lub 1.3.1964 w Pakistanie, paszport nr 488555;

18)	MOKTARI, Fateh (vel Ferdi Omar) ur. 26.12.1974 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

19)	MUGHNIYAH, Imad Fa'iz (vel MUGHNIYAH, Imad Fayiz), wyższy oficer wywiadu HEZBOLLAH, ur. 7.12.1962 w Tayr Dibba, Liban, paszport nr 432298 (Liban);

20)	NOUARA, Farid ur. 25.11.1973 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

21)	RESSOUS, Hoari (vel Hallasa Farid) ur. 11.9.1968 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

22)	SEDKAOUI, Noureddine (vel Nounou) ur. 23.6.1963 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

23)	SELMANI, Abdelghani (vel Gano) ur. 14.6.1974 w Algierze (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

24)	SENOUCI, Sofiane ur. 15.4.1971 w Hussein Dey (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra);

25)	SISON, Jose Maria (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym Nowej Armii Ludowej (NPA)) ur. 8.2.1939 w Cabugao, Filipiny;

26)	TINGUALI, Mohammed (vel Mouh di Kouba) ur. 21.4.1964 w Blida (Algieria) (członek al-Takfir i al-Hijra).

GRUPY I PODMIOTY:

1)	Organizacja Abu Nidal (ANO), (vel Rewolucyjna Rada Fatah, Rewolucyjne Brygady Arabskie, Czarny Wrzesień i Rewolucyjna Organizacja Muzułmańskich Socjalistów);

2)	Brygada Męczenników Al-Aksa;

3)	Al-Aqsa e.V.;

4)	Al-Takfir i Al-Hijra;

5)	Aum Shinrikyo (vel AUM, vel Aum – Najwyższa Prawda, vel Aleph);

6)	Babbar Khalsa;

7)	Komunistyczna Partia Filipin, w tym Nowa Armia Ludowa (NPA), Filipiny, powiązana z Jose Marią C. Sisonem (vel Armando Liwanag, vel Joma, przywódca Komunistycznej Partii Filipin, w tym NPA);

8)	Gama'a al.-Islamiyya (Grupa Islamska), (vel Al.-Gama'a al.-Islamiyya, IG);

9)	Islamski Front Bojowników o Wielki Wschód (IBDA-C);

10)	Hamas (włączając Hamas-Izz al.-Din al.-Qassem);

11)	Hizbul Mudżahedin (HM);

12)	Fundacja Ziemi Świętej na rzecz Pomocy i Rozwoju (Holy Land Foundation for Relief and Development);

13)	Międzynarodowa Federacja Młodzieży Sikh (ISYF);

14)	Kahane Chai (Kach);

15)	Partia Pracujących Kurdystanu (PKK), (vel KADEK; vel KONGRA-GEL);

16)	Organizacja Mujahedin-e Khalq (MEK lub MKO) (bez Narodowej Rady Oporu Iranu (NCRI) (vel Narodowa Armia Wyzwolenia Iranu (NLA, zbrojny odłam MEK), Ludowy Mujahidin Iranu (PMOI), Muzułmańskie Stowarzyszenie Studentów Irańskich);

17)	Narodowa Armia Wyzwolenia (Ejército de Liberación Nacional);

18)	Palestyński Front Wyzwolenia (PLF);

19)	Palestyński Dżihad Islamski (PIJ);

20)	Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (PFLP);

21)	Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Dowództwo Generalne, (vel PFLP-Dowództwo Generalne, vel PFLP-GC);

22)	Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii (FARC);

23)	Partia/Front/Armia Wyzwolenia Ludu Tureckiego (DHKP-C) (vel Devrimci Sol (Lewica Rewolucyjna), Dev Sol);

24)	Świetlisty Szlak (SL) (Sendero Luminoso);

25)	Stichting Al. Aqsa (vel Stichting Al. Aqsa Nederland, vel Al. Aqsa Nederland);

26)	Zjednoczone Siły Samoobrony Kolumbii/Grupa Kolumbijska (AUC) (Autodefensas Unidas de Colombia).

Artykuł 2

Niniejszym uchyla się Decyzję 2005/722/WE.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsza decyzja staje się skuteczna w dniu jej opublikowania.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2005 r.

W imieniu Rady

A. JOHNSON

Przewodniczący

(1) Dz.U. L 344 z 28.12.2001, str. 70. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1207/2005 (Dz.U. L 197 z 28.7.2005, str. 16).

(2) Dz.U. L 272 z 18.10.2005, str. 15 i sprostowanie (Dz.U. L 276 z 21.10.2005, str. 70).

		ISSN 1725-5139
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 314

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 48 30 listopada 2005

Spis treści		I Akty, których publikacja jest obowiązkowa	Strona
	*	Rozporządzenie Rady (WE) nr 1952/2005 z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków chmielu i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1696/71, (EWG) nr 1037/72, (EWG) nr 879/73 i (EWG) nr 1981/82	1
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1953/2005 z dnia 29 listopada 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	8
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1954/2005 z dnia 29 listopada 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 796/2004 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w zakresie wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników oraz wprowadzające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do płatności z tytułu pomocy	10
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1955/2005 z dnia 29 listopada 2005 r. ustalające refundacje produkcyjne do cukru białego wykorzystywanego w przemyśle chemicznym na okres od 1 do 31 grudnia 2005 r.	13
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1956/2005 z dnia 29 listopada 2005 r. zmieniające po raz pięćdziesiąty ósmy rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i Talibami oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 467/2001	14
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1957/2005 z dnia 29 listopada 2005 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom, mających na celu zwalczanie terroryzmu	16

	Akty przyjęte na mocy Tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej
*	Decyzja Rady 2005/846/WPZiB z dnia 29 listopada 2005 r. wykonująca wspólne stanowisko 2005/440/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Demokratycznej Republice Konga	35
*	Wspólne stanowisko Rady 2005/847/WPZiB z dnia 29 listopada 2005 r. aktualizujące wspólne stanowisko 2001/931/WPZiB w sprawie zastosowania szczególnych środków w celu zwalczania terroryzmu i uchylające wspólne stanowisko 2005/725/WPZiB	41
*	Decyzja Rady 2005/848/WE z dnia 29 listopada 2005 r. wykonująca art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 2580/2001 w sprawie szczególnych środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu i uchylająca decyzję 2005/722/WE	46

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod krajów trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	052	50,9
	204	29,6
	999	40,3
0707 00 05	052	139,7
	204	54,7
	999	97,2
0709 90 70	052	114,7
	204	75,8
	999	95,3
0805 20 10	204	62,8
	624	79,3
	999	71,1
0805 20 30 , 0805 20 50 , 0805 20 70 , 0805 20 90	052	70,4
	624	66,7
	999	68,6
0805 50 10	052	56,7
0805 50 10	999	56,7
0808 10 80	388	68,5
	400	91,8
	404	90,6
	720	75,8
	999	81,7
0808 20 50	052	73,0
	400	92,7
	720	49,3
	999	71,7

	II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa
	Rada
*	Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2005 r. stanowiąca, zgodnie z art. 104 ust. 8 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, że działania podjęte przez Węgry w odpowiedzi na zalecenie Rady z dnia 8 marca 2005 r. zgodnie z art. 104 ust. 7 Traktatu są niewystarczające	18
	Komisja
*	Decyzja Komisji z dnia 25 listopada 2005 r. w sprawie przystąpienia Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Konwencji o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej	21
	Konwencja o wczesnym powiadamianiu o awarii jądrowej	22
*	Decyzja Komisji z dnia 25 listopada 2005 r. w sprawie przystąpienia Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Konwencji o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego	27
	Konwencja o pomocy w przypadku awarii jądrowej lub zagrożenia radiologicznego	28