ISSN 1725-5139 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 166 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Legislacja |
Tom 48 |
Spis treści |
|
I Akty, których publikacja jest obowiązkowa |
Strona |
|
|
||
|
|
||
|
|
|
|
II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa |
|
|
|
Komisja |
|
|
* |
||
|
* |
PL |
Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas. Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną. |
I Akty, których publikacja jest obowiązkowa
28.6.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 166/1 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 977/2005
z dnia 27 czerwca 2005 r.
ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 3223/94 z dnia 21 grudnia 1994 r. w sprawie szczegółowych zasad stosowania ustaleń dotyczących przywozu owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 4 ust. 1,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku. |
(2) |
W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Standardowe wartości w przywozie, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 3223/94, ustalone są zgodnie z tabelą zamieszczoną w Załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 28 czerwca 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 czerwca 2005 r.
W imieniu Komisji
J. M. SILVA RODRÍGUEZ
Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi
(1) Dz.U. L 337 z 24.12.1994, str. 66. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1947/2002 (Dz.U. L 299 z 1.11.2002, str. 17).
ZAŁĄCZNIK
do rozporządzenia Komisji z dnia 27 czerwca 2005 r. ustanawiającego standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
(EUR/100 kg) |
||
Kod CN |
Kod krajów trzecich (1) |
Standardowa wartość w przywozie |
0702 00 00 |
052 |
54,7 |
999 |
54,7 |
|
0707 00 05 |
052 |
87,8 |
999 |
87,8 |
|
0709 90 70 |
052 |
91,3 |
999 |
91,3 |
|
0805 50 10 |
382 |
52,4 |
388 |
66,8 |
|
528 |
66,6 |
|
624 |
71,1 |
|
999 |
64,2 |
|
0808 10 80 |
388 |
93,1 |
400 |
107,4 |
|
508 |
92,8 |
|
512 |
66,9 |
|
524 |
46,4 |
|
528 |
63,7 |
|
720 |
56,7 |
|
804 |
95,7 |
|
999 |
77,8 |
|
0809 10 00 |
052 |
176,4 |
624 |
188,8 |
|
999 |
182,6 |
|
0809 20 95 |
052 |
242,3 |
068 |
148,4 |
|
400 |
325,6 |
|
999 |
238,8 |
|
0809 30 10, 0809 30 90 |
052 |
157,0 |
999 |
157,0 |
|
0809 40 05 |
624 |
122,3 |
999 |
122,3 |
(1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 750/2005 (Dz.U. L 126 z 19.5.2005, str. 12). Kod „999” odpowiada „innym pochodzeniom”.
28.6.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 166/3 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 978/2005
z dnia 27 czerwca 2005 r.
otwierające kontyngenty taryfowe na przywóz szczególnego preferencyjnego cukru trzcinowego surowego pochodzącego z krajów AKP oraz Indii w celu zaopatrzenia rafinerii w okresie od 1 lipca 2005 r. do 28 lutego 2006 r.
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (1), w szczególności jego art. 39 ust. 6,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Artykuł 39 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 przewiduje, że w trakcie lat gospodarczych 2001/2002 do 2005/2006 i w celu zapewnienia odpowiednich dostaw do wspólnotowych zakładów rafinacyjnych, należy nałożyć specjalną zredukowaną stawkę celną na przywóz cukru trzcinowego surowego pochodzącego z państw, z którymi Wspólnota zawarła preferencyjne umowy na dostawy. W chwili obecnej takie umowy zostały zawarte decyzją Rady 2001/870/WE (2) z Państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (kraje AKP), wymienionymi w protokole nr 3 w sprawie cukru AKP załączonym do załącznika V do Umowy o Partnerstwie AKP-WE i z Republiką Indii (3). |
(2) |
Umowy w formie wymiany listów zawarte decyzją 2001/870/WE przewidują, że zainteresowani rafinerzy muszą zapłacić minimalną cenę skupu równą cenie gwarantowanej dla cukru surowego, pomniejszonej o pomoc dostosowawczą ustaloną dla rozpatrywanego roku gospodarczego. Należy więc ustalić tę cenę minimalną, biorąc pod uwagę czynniki stosowane w czasie roku gospodarczego 2005/2006. |
(3) |
Ilości preferencyjnego szczególnego cukru do przywozu są określone zgodnie z art. 39 rozporządzenia (WE) nr 1260/2001 na podstawie wspólnotowej prognozy rocznego bilansu dostaw. Bilans wykazuje konieczność przywozu cukru surowego i otwarcia w odniesieniu do roku gospodarczego 2005/2006 kontyngentów taryfowych ze specjalną zredukowaną stawką celną przewidzianą w wyżej wymienionych umowach, pozwalających pokryć potrzeby rafinerii wspólnotowych w trakcie części tego roku gospodarczego. |
(4) |
Mając na względzie przewidywania dotyczące produkcji cukru trzcinowego surowego, które są już dostępne dla roku gospodarczego 2005/2006, oraz brakujące ilości wynikające z prognozy bilansu dostaw, należy przewidzieć pozwolenia na przywóz na okres od 1 lipca 2005 r. do 28 lutego 2006 r. |
(5) |
Należy podkreślić, że w odniesieniu do nowego kontyngentu stosuje się rozporządzenie Komisji (WE) nr 1159/2003 z dnia 30 czerwca 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady przywozu cukru trzcinowego w latach gospodarczych 2003/2004, 2004/2005 i 2005/2006 zgodnie z niektórymi kontyngentami taryfowymi i umowami preferencyjnymi oraz zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1464/95 i (WE) nr 779/96 (4). |
(6) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Cukru, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Na okres od 1 lipca 2005 r. do 28 lutego 2006 r., w ramach decyzji 2001/870/WE w odniesieniu do przywozu cukru trzcinowego surowego do rafinacji oznaczonego kodem CN 1701 11 10, otwiera się:
a) |
kontyngent taryfowy wynoszący 90 000 ton wyrażonych w cukrze białym pochodzącym z krajów AKP, które podpisały umowę w formie wymiany listów zatwierdzoną decyzją 2001/870/WE; |
b) |
kontyngent taryfowy wynoszący 10 000 ton wyrażonych w cukrze białym pochodzącym z Indii. |
Artykuł 2
1. Zredukowana stawka celna za 100 kilogramów cukru surowego jakości standardowej przy przywozie ilości, o których mowa w art. 1, wynosi 0 EUR.
2. Minimalną cenę skupu, płaconą przez rafinerów wspólnotowych, ustala się na okres, o którym mowa w art. 1, w wysokości 49,68 EUR za 100 kilogramów cukru surowego jakości standardowej.
Artykuł 3
Rozporządzenie (WE) nr 1159/2003 stosuje się do kontyngentu taryfowego otwartego niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 4
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 czerwca 2005 r.
W imieniu Komisji
Mariann FISCHER BOEL
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 178 z 30.6.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 39/2004 (Dz.U. L 6 z 10.1.2004, str. 16).
(2) Dz.U. L 325 z 8.12.2001, str. 21.
(3) Dz.U. L 317 z 15.12.2000, str. 3.
(4) Dz.U. L 162 z 1.7.2003, str. 25. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 568/2005 (Dz.U. L 97 z 15.4.2005, str. 9).
28.6.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 166/5 |
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 979/2005
z dnia 27 czerwca 2005 r.
otwierające przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, winogrona deserowe, jabłka i brzoskwinie)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (1), w szczególności jego art. 35 ust. 3 akapit trzeci,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 (2) ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw. |
(2) |
W myśl art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu, produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniając granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu. |
(3) |
Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96 należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu, i ze względu na sezonowość wywozów owoców i warzyw, należy ustalić ilości przewidziane na każdy produkt, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 (3). Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się. |
(4) |
W myśl postanowień art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu. |
(5) |
Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) 2200/96 ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu. |
(6) |
Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji dla określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia. |
(7) |
Pomidory, pomarańcze, winogrona deserowe, jabłka i brzoskwinie klasy Ekstra, I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom. |
(8) |
Aby umożliwić jak najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów, i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy postępować drogą przetargu i ustalić indykatywną wysokość refundacji oraz ilości przewidziane dla rozpatrywanego okresu. |
(9) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Ogłasza się przetarg na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3. Produkty objęte procedurą przetargową, okres składania ofert, indykatywne stawki refundacji i przewidziane ilości ustalone są w załączniku.
2. Pozwolenia wydane z tytułu pomocy żywnościowej, określone w art. 16 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1291/2000 (4) nie są wliczane do kwalifikujących się ilości, określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
3. Bez uszczerbku dla stosowania postanowień art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1961/2001, pozwolenia rodzaju A 3 zachowują ważność przez trzy miesiące.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 4 lipca 2005 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 27 czerwca 2005 r.
W imieniu Komisji
Mariann FISCHER BOEL
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 47/2003 (Dz.U. L 7 z 11.1.2003, str. 64).
(2) Dz.U. L 268 z 9.10.2001, str. 8. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 386/2005 (Dz.U. L 62 z 9.3.2005, str. 3).
(3) Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 558/2005 (Dz.U. L 94 z 13.4.2005, str. 22).
(4) Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1741/2004 (Dz.U. L 311 z 8.10.2004, str. 17).
ZAŁĄCZNIK
Otwarcie przetargu na przyznanie pozwoleń na wywóz w systemie A3 w sektorze owoców i warzyw (pomidory, pomarańcze, winogrona deserowe, jabłka i brzoskwinie)
Okres składania ofert od 4 lipca do 5 lipca 2005 r.
Kod produktów (1) |
Miejsce przeznaczenia (2) |
Wysokość indykatywna refundacji (w EUR/t netto) |
Przewidziana ilość (w tonach) |
0702 00 00 9100 |
F08 |
45 |
3 747 |
0805 10 20 9100 |
A00 |
48 |
1 229 |
0806 10 10 9100 |
A00 |
35 |
13 255 |
0808 10 80 9100 |
F04, F09 |
46 |
38 466 |
0809 30 10 9100 0809 30 90 9100 |
F03 |
18 |
19 415 |
(1) Kody produktów są określone w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (Dz.U. L 366 z 24.12.1987, str. 1).
(2) Kody miejsc przeznaczenia serii „A” są określone w załączniku II do rozporządzenia (EWG) nr 3846/87. Kody cyfrowe miejsc przeznaczenia są określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2081/2003 (Dz.U. L 313 z 28.11.2003, str. 11). Pozostałe miejsca przeznaczenia są określone następująco:
F03: |
Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem Szwajcarii. |
||||||
F04: |
Hong Kong, Singapur, Malezja, Sri Lanka, Indonezja, Tajlandia, Tajwan, Papua-Nowa-Gwinea, Laos, Kambodża, Wietnam, Japonia, Urugwaj, Paragwaj, Argentyna, Meksyk, Kostaryka. |
||||||
F08: |
Wszystkie miejsca przeznaczenia, z wyjątkiem Bułgarii. |
||||||
F09: |
Następujące miejsca przeznaczenia:
|
II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa
Komisja
28.6.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 166/8 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 27 listopada 2002 r.
dotycząca procedury do art. 81 Traktatu WE przeciwko BPB PLC, Gebrüder Knauf Westdeutsche Gipswerke KG, Spółce Lafarge SA i Gyproc Benelux NV
(Sprawa nr COMP/E-1/37.152 – Płyty gipsowe)
(notyfikowana jako dokument nr C(2002) 4570)
(Jedynie teksty w językach angielskim, francuskim, niderlandzkim i niemieckim są autentyczne)
(2005/471/WE)
W dniu 27 listopada 2002 r. Komisja przyjęła decyzję w sprawie procedury do art. 81 Traktatu WE. Zgodnie z postanowieniami art. 30 rozporządzenia 1/2003 (1) zastępującego art. 21 rozporządzenia 17 (2), Komisja publikuje nazwę zainteresowanych stron i zasadniczą treść decyzji, w tym również nałożone kary, uwzględniając słuszny interes stron do nieujawniania tajemnicy handlowej. Wersja niepoufna decyzji w wersjach autentycznych i w językach roboczych Komisji jest dostępna na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Konkurencji Komisji Europejskiej (http://europa.eu.int/comm/competition/index_en.html).
I. OPIS NARUSZENIA
1. Adresaci
(1) |
Następujące firmy są adresatami niniejszej decyzji dotyczącej naruszenia art. 81 Traktatu:
|
2. Charakter naruszenia
(2) |
BPB, Knauf (3), Lafarge i Gyproc podpisały i nieprzerwanie uczestniczyły w złożonym i trwałym porozumieniu niezgodnie z art. 81 ust. 1 Traktatu, co przejawiało się w następujących zachowaniach, stanowiących porozumienia oraz uzgodnione praktyki:
|
3. Czas trwania
(3) |
Okres uczestnictwa wymienianych firm w naruszeniu jest następujący:
|
4. Etapy procedury
(4) |
Na podstawie otrzymanych informacji Komisja przeprowadziła kontrolę na podstawie art. 14 ust. 3 rozporządzenia nr 17, w lokalach różnych firm pomiędzy listopadem 1998 r. a lipcem 1999 r. W związku z tymi kontrolami Komisja skierowała do niektórych firm prośby o informacje w styczniu, lipcu i wrześniu 1999 r. oraz w marcu 2000 r. |
(5) |
W dniu 18 kwietnia 2001 r. Komisja wszczęła procedurę w niniejszej sprawie i przyjęła komunikat dotyczący skarg przeciwko pięciu firmom, to znaczy BPB, Knauf, Lafarge, Gyproc i Etex SA. Wszystkie strony przedstawiły Komisji pisemne uwagi. Przesłuchanie w tej sprawie miało miejsce dnia 17 lipca 2001 r., uczestniczyły w nim wszystkie firmy, do których skierowany był komunikat dotyczący skarg. |
(6) |
Komisja, uznając, iż informacje, jakimi dysponuje, nie są wystarczające, aby ustalić uczestnictwo Etex SA w jednolitym, złożonym i trwałym naruszeniu, stwierdza w konsekwencji, że Etex SA nie jest adresatem niniejszej decyzji. |
5. Produkt i rynek
(7) |
Produktem, do którego odnosi się dana sprawa, są płyty gipsowe. Obejmuje on produkt wytworzony, składający się z warstwy gipsu umieszczonej pomiędzy dwoma arkuszami papieru lub innego materiału, używany jako materiał budowlany prefabrykowany. Płyty gipsowe są cięte na różne wielkości i grubości i generalnie stosowane są wewnątrz budynku na powierzchnię ścian, w celu stworzenia ścian działowych wewnątrz budynku, jako izolacja dachu, a także jako wykończenie sufitu w lokalach mieszkalnych, handlowych i administracyjnych. Płyty gipsowe są interesującym produktem dla przemysłu budowlanego z racji swojej trwałości, wytrzymałości, łatwości montażu, odporności na ogień i niskim kosztom. Płyty gipsowe bezpośrednio interesują konsumenta. W rzeczywistości są szeroko stosowane w nowoczesnym budownictwie mieszkaniowym i majsterkowaniu. Płyty gipsowe są produktem identyfikowalnym: nazwa firm powiązanych wpływa na nazwę wspólną w wielu krajach („gyproc” w Belgii, „placoplâtre” we Francji itd.). |
(8) |
Całkowita roczna wartość rynków niemieckiego, brytyjskiego, francuskiego i rynku Beneluksu wynosiła w roku 1997 i 1988 około 1 210 milionów ECU na blisko 692 milionów m2 w 1997 r. i 710 milionów m2 w 1998 r. Firmy uczestniczące w porozumieniu reprezentowały razem niemalże ogół sprzedaży płyt gipsowych na czterech wymienionych rynkach. |
II. KARY
1. Wysokość podstawowa
(9) |
Dla ustalenia wysokości kary, Komisja uwzględnia wszystkie stosowne okoliczności, w szczególności powagę i czas trwania naruszenia, które stanowią kryteria wyraźnie wskazane w art. 15 ust. 2 rozporządzenia nr 17. |
a) Powaga naruszenia
(10) |
Z uwagi na naturę omawianych zachowań, na ich konkretny wpływ na rynek płyt gipsowych, a także ze względu na fakt, iż miały one wpływ na cztery główne rynki na łonie Wspólnoty Europejskiej, Komisja uważa, iż firmy, do których skierowana jest niniejsza decyzja, popełniły bardzo poważne naruszenie art. 81 ust. 1 Traktatu. |
b) Zróżnicowane traktowanie
(11) |
W ramach kategorii bardzo poważnych naruszeń, Komisja może wyróżnić traktowanie, które należy zastosować do firm, celem uwzględnienia rzeczywistych zdolności ekonomicznych wymienionych firm, które spowodowały znaczącą stratę u konkurencji oraz celem ustalenia wysokości kary na poziomie gwarantującym skuteczne zaniechanie tego typu praktyk. Zasadne jest postępowanie w ten sposób kiedy w danym przypadku istnieje znacząca rozbieżność w wielkości firm, które brały udział w naruszeniu. W tym celu decyzja dzieli firmy na trzy kategorie na podstawie ich udziału w rynku, który bazuje na obrocie handlowym określonym przez sprzedaż produktu, na czterech wspomnianych rynkach w roku 1997, ostatnim pełnym roku trwania naruszenia: pierwszą grupę stanowi BPB, który dysponował prawie [40–45] % udziałami w rynku, druga grupa to Knauf i Lafarge, które dysponowały odpowiednio [25–30] % i [20–25] % udziałami w rynku, a trzecią grupę stanowi Gyproc, który dysponował [7–10] % udziałem w rynku. |
(12) |
Poza tym, w celu zapewnienia charakteru gwarantującego skuteczne zaniechanie tego typu praktyk za pomocą wymierzonych kar oraz przez wzgląd na rozmiar i łączne dochody firmy, należy powiększyć wysokość podstawy kary dla firmy Lafarge o 100 %. |
c) Czas trwania naruszenia
(13) |
Knauf i BPB naruszyły art. 81 ust. 1 Traktatu z dnia 31 marca 1992 r., w okresie do dnia 25 listopada 1998 r. Lafarge popełniła to samo wykroczenie w okresie od dnia 31 sierpnia 1992 r. do dnia 25 listopada 1998 r. W przypadku firmy Gyproc, uczestniczyła ona aktywnie w naruszeniu w okresie od dnia 6 czerwca 1996 r. do dnia 25 listopada 1998 r. |
(14) |
Komisja stwierdziła, iż naruszenie było długotrwałe (przeszło 5 lat) w przypadku Knauf, BPB i Lafarge i o przeciętnym czasie trwania (od jednego do pięciu lat) w przypadku firmy Gyproc i w konsekwencji podwyższa do 65 % wysokość podstawową kary wymierzonej dla BPB i Knauf Westdeutsche Gipswerke, do 60 % wysokość podstawową kary wymierzonej dla Lafarge i do 20 % wysokość podstawy kary wymierzonej dla Gyproc. |
2. Okoliczności obciążające
(15) |
BPB i Lafarge już wcześniej stanowiły przedmiot dzialań podejmowanych przez Komisję w sprawach porozumienia: kary zostały nałożone na BPB De Eendracht NV (4) (firmę stanowiącą część grupy kierowanej przez BPB, do której skierowana jest decyzja) za uczestnictwo w zakazanym porozumieniu w sektorze tektury oraz Lafarge SA (5) (wtedy noszącej nazwę Lafarge Coppée SA) za uczestnictwo w zakazanym porozumieniu w sektorze cementu. |
(16) |
Fakty przedstawione w niniejszej decyzji dowodzą, iż BPB i Lafarge nieprzerwanie i aktywnie uczestniczyły w porozumieniu, w sektorze płyt gipsowych, po tym jak zostały im zakomunikowane wyżej wymienione decyzje. Okoliczność, w której firmy powtarzały ten sam typ zachowań w innym sektorze niż ten, w którym zostały nałożone na nie sankcje, dowodzi, iż pierwsza nałożona sankcja nie wpłynęła na zmianę zachowania tych firm i stanowi dla Komisji okoliczność obciążającą. |
(17) |
W przypadku BPB okoliczność, która wpłynęła na fakt, iż decyzja 94/601/WE z dnia 13 lipca 1994 r. została skierowana do filii BPB, BPB De Eendracht NV, nie ma charakteru zabraniającego zastosowania takiej okoliczności obciążającej w niniejszej sprawie. W rezultacie, jako że BPB De Eendracht NV pozostawało filią BPB PLC w czasie kiedy ta decyzja została wydana, Komisja ocenia, iż chodzi o jedną i tę samą firmę w rozumieniu art. 81 Traktatu, a także iż w ramach odpowiedzialności firmy skazanej przez Komisję spoczywa nie tylko kwestia zaniechania praktyk antykonkurencyjnych, ale również dostosowanie swojej polityki handlowej na terytorium Wspólnoty do indywidualnej decyzji, o której BPB zostało powiadomiona, a czego nie uczyniła, o czym świadczy ta decyzja (6). Okoliczność, w której ta sama firma stanowiła już przedmiot stwierdzenia naruszenia, a pomimo tego stwierdzenia i nałożonej sankcji, kontynuowała inne naruszenie, analogiczne do tego samego postanowienia Traktatu, stanowi recydywę. |
(18) |
Podwyżka o 50 % wysokości podstawy kary dla BPB i Lafarge wydaje się być uzasadniona tytułem okoliczności obciążających. |
3. Okoliczności łagodzące
(19) |
Pomimo iż Gyproc jest odpowiedzialna za całość naruszenia w okresie, w którym w nim uczestniczyła, to znaczy od czerwca 1996 r. do listopada 1998 r., z istniejących dowodów wynika, iż firma ta znajdowała się w obiektywnie innej sytuacji niż pozostali adresaci niniejszej decyzji, w związku z czym Komisja uznaje, iż Gyproc nie odegrała takiej samej roli w porozumieniu jak pozostałe firmy. Różne okoliczności uznane przez Komisję stanowią fakt, iż we właściwym okresie uczestnictwa firmy Gyproc w porozumieniu, z racji zasiadania w radzie nadzorczej Gyproc przedstawicieli BPB, firma miała pewne trudności związane z uniknięciem przechwytywania i przekazywanie przez BPB informacji dotyczących firmy i stanowiło trwały element destabilizujący, który przyczynił się do ograniczenia skutków porozumienia na rynku niemieckim i który przyczynił się do nieobecności firmy na rynku brytyjskim, gdzie przejawy porozumienia były najbardziej widoczne. |
(20) |
Firmie Gyproc przyznana zostaje obniżka o 25 % wysokości podstawy kary tytułem okoliczności łagodzącej. |
4. Zastosowanie komunikatu Komisji dotyczącego nienakładania kary lub obniżki wysokości kary w sprawach odnoszących się do porozumień (Komunikat o ułaskawieniu): znacząca obniżka wysokości kary
(21) |
Zanim Komisja przyjęła swój komunikat w sprawie skarg, BPB i Gyproc przekazały Komisji informacje i/lub dokumenty. Zakres i jakość współpracy tych firm z Komisją są jednak zróżnicowane. |
(22) |
BPB był pierwszym członkiem porozumienia, który przekazał, na wniosek Komisji, elementy uzupełniające informacje, jakie zostały odkryte podczas kontroli i potwierdzające istnienie porozumienia, jak to zostało wyżej wykazane. Te dane zawierają szczegółowe informacje na temat spotkań dotyczących sprawy, a w szczególności spotkania w Londynie oraz wymiany informacji odnośnie do głównych rynków europejskich, a zwłaszcza rynku brytyjskiego. Poza tym BPB uznała część faktów przedstawionych w komunikacie w sprawie skargi. Jednakże zaprzecza, iż niektóre fakty, przedstawione w komunikacie, a utrzymane w decyzji, miały charakter naruszenia. |
(23) |
Jednocześnie Gyproc dostarczyła elementy dowodowe, które przyczyniły się do ustanowienia dowodu naruszenia. Firma ta dostarczyła, na wniosek Komisji, informacje na temat spotkań kartelowych, precyzując terminy kiedy spotkania te miały miejsce w różnych Państwach Członkowskich Wspólnoty, a także nazwy uczestniczących firm. Poza tym, podczas jednego ze spotkań ze służbami Komisji, o które poprosiła firma Gyproc, przedstawiciel firmy dostarczył ustnych wyjaśnień na temat notatek. Gyproc spontanicznie dostarczyła również Komisji notatki, z którymi Komisja nie zapoznała się podczas kontroli, a które zawierały informacje odnośnie do wymiany wielkości sprzedaży w trakcie spotkania w Wersalu. Gyproc nie zaprzecza istnienia faktów i ich zakwalifikowaniu jako naruszenia prawa wspólnotowego o konkurencji. |
(24) |
W tych warunkach Komisja uważa za słuszne przyznanie obniżki wysokości kar o 30 % dla BPB i 40 % dla Gyproc. |
5. Ostateczna wysokość kar wymierzonych w niniejszej procedurze
(25) |
Na zakończenie, wysokość kar wymierzonych zgodnie z art. 15 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 17 musi zostać ustalona w następujący sposób:
|
III. DECYZJA
(26) |
BPB PLC, grupa Knauf, Spółka Lafarge SA i Gyproc Benelux N.V. naruszyły art. 81 ust. 1 Traktatu, uczestnicząc w ustalonych porozumieniach i praktykach w sektorze płyt gipsowych. |
(27) |
Naruszenie trwało w okresie:
|
(28) |
Wymieniane firmy położą kres naruszeniu, jeśli jeszcze tego nie uczyniły. Wstrzymają się, w ramach ich działalności związanej z płytami gipsowymi, od wszelkiego typu porozumień lub od wszelkiego typu uzgodnionych praktyk, które mogłyby mieć podobny lub identyczny charakter do popełnionego wykroczenia. |
(29) |
Następujące kary są wymierzone następującym firmom:
|
(1) Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003 z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie wprowadzenia w życie reguł konkurencji ustanowionych w art. 81 i 82 Traktatu (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, str. 1). Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 411/2004 (Dz.U. L 68 z 6.3.2004, str. 1).
(2) Rozporządzenie Rady nr 17 z dnia 6 lutego 1962 r. – pierwsze rozporządzenie wprowadzające w życie art. 85 i 86 Traktatu (Dz.U. 13 z 21.2.1962, str. 204/62). Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1/2003.
(3) W decyzji nazwa „Knauf” obejmuje wszystkie spółki grupy Knauf.
(4) Decyzja Komisji 94/601/WE z dnia 13 lipca 1994 r. w sprawie procedury zastosowania art. 85 (późniejszego 81) Traktatu WE (sprawa IV/C/33.833 – Tektura) (Dz.U. L 243 z 19.9.1994, str. 1) i wymierzająca karę 1 750 000 ECU. Dnia 14 maja 1998 r. Sąd Pierwszej Instancji zmniejszył tę karę do 750 000 ECU (Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 14 maja 1998 r. w sprawie T-311/94, BPB De Eendracht NV, dawniej Kartonfabriek De Eendracht NV, kontra Komisja Wspólnot Europejskich (Zb. 1998, str. II-1129).
(5) Decyzja Komisji 94/815/WE z dnia 30 listopada 1994 r. w sprawie procedury zastosowania art. 85 (późniejszego 81) Traktatu WE (sprawa IV/33.126 i 33.322 – Cement) (Dz.U. L 343 z 30.12.1994, str. 1) i wymierzająca karę 22 872 000 ECU. Dnia 15 marca 2000 r. Sąd Pierwszej Instancji zmniejszył tę karę do 14 248 000 ECU (Wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie T-43/95, Cimenteries CBR e.a. kontra Komisja Wspólnot Europejskich w sprawie T-43/95, (Zb. 2000, str. II-00491).
(6) Patrz również: decyzja Komisji 2002/405/WE z dnia 20 czerwca 2001 r. w sprawie procedury zastosowania art. 82 Traktatu WE (COMP-2/36.041/PO – Michelin) (Dz.U. L 143 z 31.5.2002, str. 1), motywy 361–363.
28.6.2005 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 166/12 |
DECYZJA KOMISJI
z dnia 24 czerwca 2005 r.
w sprawie finansowania badań, ocen wpływu i ocen w obszarach bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki
(2005/472/WE)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając decyzję Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 20,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) |
Zgodnie z decyzją 90/424/EWG Wspólnota podejmuje albo pomaga Państwom Członkowskim w podejmowaniu technicznych i naukowych środków potrzebnych do opracowania prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie weterynarii, a także do rozwoju edukacji i szkolenia w dziedzinie weterynarii. |
(2) |
Badania, oceny wpływu oraz dokonywanie systematycznych i przeprowadzanych na czas ocen swoich programów wydatkowania stanowią jasno określony priorytet Wspólnoty Europejskiej (WE), jako środek kontroli zarządzania przyznanymi funduszami oraz jako sposób promowania w całej organizacji kultury zdobywania doświadczenia, szczególnie w kontekście coraz większej wagi przykładanej do zarządzania w oparciu o wyniki. |
(3) |
W celu realizacji wymienionych zadań, na skutek otwartej procedury w ostatnim kwartale 2004 r., ogłoszone zostało zaproszenie do składania ofert dotyczących sporządzenia ramowej umowy oceny obejmującej obszary polityki dotyczące bezpieczeństwa żywności, zdrowia i dobrostanu zwierząt oraz zootechniki. |
(4) |
Wymieniona umowa ramowa ma dostarczyć w odpowiednim czasie właściwych informacji o wysokiej jakości, które posłużą jako podstawa do podejmowania decyzji przez Komisję. |
(5) |
Każde pojedyncze działanie podlega szczegółowym uzgodnieniom, podpisanym przez Komisję i wybranego wykonawcę, jak określono w umowie ramowej. |
(6) |
Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt, |
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł
Działania przedstawione w Załączniku do niniejszej decyzji zatwierdza się w celu ich finansowania.
Sporządzono w Brukseli, dnia 24 czerwca 2005 r.
W imieniu Komisji
Markos KYPRIANOU
Członek Komisji
(1) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).
ZAŁĄCZNIK
Dziedzina: bezpieczeństwo żywności, zdrowie i dobrostan zwierząt oraz zootechnika.
Podstawa prawna: decyzja 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii.
Zadania:
— |
różne rodzaje badań oraz innych usług wspierających opracowywanie i przygotowywanie wniosków Komisji, |
— |
oceny ex ante i oceny wpływu, |
— |
oceny pośrednie i ex post. |
Priorytetem na 2005 r. jest ocena wspólnotowej polityki w zakresie zdrowia zwierząt na lata 1995–2004 oraz możliwych w przyszłości opcji politycznych (włącznie z modelem finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego).
Środki na 2005 r.:
— |
17 04 02 – Inne środki w zakresie weterynarii, dobrostanu zwierząt oraz zdrowia publicznego: 500 000 EUR, |
— |
17 01 04 04 – Badania pilotażowe: model finansowania ryzyka w przypadku epidemii inwentarza żywego – Wydatki na administrację i zarządzanie: 500 000 EUR. |
Budżet: maksymalnie 1 000 000 EUR na pierwszy rok umowy ramowej.
Liczba przewidywanych działań szczegółowych: około 6.
Wszystkie działania podlegają ogólnym zasadom zamówień publicznych: w razie potrzeby należy stosować umowę ramową.