11.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/5

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 883/2005

z dnia 10 czerwca 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (1), w szczególności jego art. 247,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Konwencja celna dotycząca międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (Konwencja TIR) z dnia 14 listopada 1975 r. została zatwierdzona w imieniu Wspólnoty rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2112/78 (2) i weszła w życie na terytorium Wspólnoty w dniu 20 czerwca 1983 (3). Biorąc pod uwagę znaczenie handlu międzynarodowego dla Wspólnoty, konieczna jest modernizacja formalności celnych dotyczących procedury TIR. Artykuł 49 Konwencji TIR przewiduje możliwość stosowania dalej idących ułatwień z korzyścią dla podmiotów gospodarczych, pod warunkiem że ułatwienia w ten sposób przyznane nie utrudnią stosowania postanowień Konwencji. Obecnie przepisy wspólnotowe dotyczące procedury TIR nie przewidują statusu upoważnionego odbiorcy. W celu zaspokojenia potrzeb podmiotów gospodarczych oraz ułatwienia handlu międzynarodowego pożądane jest stworzenie przepisów, opartych na istniejących wspólnotowych/wspólnych przepisach tranzytowych, w celu umożliwienia stosowania statusu upoważnionego odbiorcy w powiązaniu z procedurą TIR.

(2)

Na mocy decyzji Rady 93/329/EWG (4) Wspólnota Europejska zatwierdziła Konwencję dotyczącą odprawy czasowej z dnia 26 czerwca 1990 r. (Konwencja stambulska) wraz z załącznikami. Załącznik A do Konwencji stambulskiej zastępuje Konwencję celną o karnecie ATA służącym do dokonywania czasowej odprawy towarów z dnia 6 grudnia 1961 r. (Konwencja ATA) w odniesieniu do stosunków pomiędzy krajami, które przyjęły Konwencję stambulską wraz z załącznikiem A. Należy zatem zmienić postanowienia dotyczące procedury ATA, tak aby włączyć do nich odesłania do Konwencji stambulskiej. Jednakże w celu ułatwienia handlu międzynarodowego pomiędzy Wspólnotą a krajami, które nie przyjęły załącznika A do Konwencji stambulskiej, należy zachować odesłania do Konwencji ATA.

(3)

W ramach procedury uszlachetniania biernego rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 (5) dopuszcza od 2001 r. obliczenie częściowego zwolnienia z należności celnych przywozowych po uszlachetnianiu biernym na podstawie kosztów procesu uszlachetniania, według tak zwanej metody wartości dodanej. Jednakże metoda ta nie jest dozwolona, jeżeli towary wywożone czasowo, które nie pochodzą ze Wspólnoty, zostały dopuszczone do swobodnego obrotu z zastosowaniem zerowej stawki należności. Te ograniczające warunki dla towarów, które nie pochodzą ze Wspólnoty, powinny zostać zmodyfikowane w celu promowania stosowania metody wartości dodanej.

(4)	Jednakże w celu niedopuszczenia do nadużywania systemu należy przewidzieć, że ta metoda zwolnienia z należności może być odrzucona, jeżeli okaże się, że jedynym celem dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów wywożonych czasowo było skorzystanie z tego zwolnienia.

(5)

Oznakowanie i przynależność państwową środka transportu przy wyjściu uznaje się za informację obowiązkową, którą należy umieścić w polu nr 18 deklaracji tranzytowej. Na terminalach kontenerowych, na których panuje duże zagęszczeniu ruchu, może okazać się, że w chwili wypełniania formalności tranzytowych nieznane są szczegółowe dane dotyczące środka transportu drogowego, który ma być użyty do transportu. Jednakże oznakowanie kontenera, w którym towar podlegający deklaracji tranzytowej zostanie przewieziony, jest znane i już wykazane w polu nr 31 deklaracji tranzytowej. Ponieważ towary mogą być na tej podstawie skontrolowane, należy umożliwić, aby pole nr 18 deklaracji tranzytowej pozostało niewypełnione, jeśli możliwe jest zagwarantowanie późniejszego wprowadzenia odpowiednich szczegółów do tego pola.

(6)

Zarówno załącznik 37 c, jak i załącznik 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 zawierają listę kodów opakowań opartą na załączniku do V zalecenia Europejskiej Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych nr 21 /wersja 1 z sierpnia 1994 r. (zwanym dalej „Zalecenie NZ/EKG”). Załącznik V do zalecenia NZ/EKG, który zawiera listę kodów, był wielokrotnie zmieniany w celu dostosowania go do praktyk handlowych i transportowych, ostatni raz w maju 2002 r. (wersja 4). Aby umożliwić podmiotom gospodarczym posługiwanie się najbardziej rozpowszechnionym standardem i jednocześnie w jak największym stopniu ujednolicić praktyki handlowe i administracyjne we Wspólnocie, należy przyjąć, że kody opakowań wpisywane w zgłoszeniach celnych powinny być zgodne z przepisami ostatniej wersji załącznika do V zalecenia NZ/EKG.

(7)	W celach jasności i racjonalności należy opublikować listę kodów opakowań wyłącznie w załączniku 38 oraz odesłać do niego, w przypadku gdy lista ta jest powoływana w innych przepisach prawa celnego.

(8)

Kody opakowań są ściśle związane z przepisami stosowanymi przy operacjach tranzytowych określonych w art. 367–371 oraz z nowymi przepisami dotyczącymi jednolitego dokumentu administracyjnego lub stanowią ich część. Nowe przepisy muszą więc mieć zastosowanie we wszystkich procedurach i przeznaczeniach celnych.

(9)	Lista kodów związanych z zabezpieczeniem do wykorzystania na formularzach jednolitego dokumentu administracyjnego została ustanowiona rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93. Należy uzupełnić tę listę w celu uwzględnienia całości sytuacji odnoszących się do zwolnień z obowiązku złożenia zabezpieczenia.

(10)	Ze względu na zmiany w kodach liczbowych gwarancji należy dostosować grupy odpowiednich danych odnoszące się do Nowego Skomputeryzowanego Systemu Tranzytowego.

(11)	Ponieważ Konwencja z dnia 20 maja 1987 roku o wspólnej procedurze tranzytowej przewiduje stosowanie kodów liczbowych gwarancji, począwszy od dnia 1 maja 2004, należy stosować nowe kody, począwszy od tej daty.

(12)

Zważywszy na powyższe, załączniki 37 i 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, powinny zostać zmienione. Podobne zmiany należy wprowadzić w załączniku 37 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 444/2002 (6), oraz w załączniku 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 881/2003 (7), które pozostają w mocy do dnia 1 stycznia 2006.

(13)

Artykuł 531 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 określa, jakie zwyczajowe zabiegi są dozwolone w ramach procedury składu celnego. Ramy dopuszczalnych działań są ustanowione w art. 109 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92. Zwyczajowe zabiegi, jakim towary niewspólnotowe mogą zostać poddane, są wyczerpująco wymienione w załączniku 72 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93. Jednakże ograniczony zakres tego załącznika spowodował pewne problemy w praktyce. Dlatego też pożądane jest wprowadzenie większej elastyczności.

(14)	Niektóre adnotacje w dokumentach celnych wyrażone w językach niektórych nowych Państw Członkowskich nie są zgodne z terminologią już stosowaną w dziedzinie celnej w omawianych językach, co powoduje konieczność wprowadzenia sprostowań.

(15)	Zważywszy że Akt Przystąpienia z 2003 r. stał się skuteczny dnia 1 maja 2004, adnotacje te stosuje się od tej samej daty.

(16)	W związku z powyższym należy wprowadzić zmiany w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93.

(17)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93 wprowadza się następujące zmiany:

w art. 62 akapit trzeci tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:

„—	Vyhotovené dodatočne”;

w art. 113 ust. 3 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:

„—	VYHOTOVENÉ DODATOČNE”;

3)	w art. 314c ust. 3 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie: „Vyhotovené dodatočne”;

4)	w art. 324d ust. 2 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie: „Oslobodenie od podpisu”;

w art. 357 ust. 4 akapit trzeci tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:

„—	Oslobodenie”;

6)	w art. 361 ust. 4 akapit drugi tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie: „Nezrovnalosti: úrad, ktorému bol tovar dodaný … (názov a krajina)”;

7)	w art. 387 ust. 2 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie: „Oslobodenie od predpísanej trasy”;

8)	w art. 403 ust. 2 tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie: „Oslobodenie od podpisu”;

9)	w art. 451 ust. 1 po wyrazach „Konwencja ATA” dodaje się wyrazy „/Konwencja stambulska”;

10)

dodaje się art. 454a, 454b i 454c w brzmieniu:

„Artykuł 454a

1. Na wniosek odbiorcy organy celne mogą go upoważnić do odbioru, w swojej siedzibie lub innym określonym miejscu, towarów przewożonych zgodnie z procedurą TIR, przyznając mu status upoważnionego odbiorcy.

2. Pozwolenia określonego w ust. 1 udziela się wyłącznie podmiotom, które:

a)	mają siedzibę na terytorium Wspólnoty;

b)	regularnie odbierają towary, które są objęte procedurą TIR lub o których organy celne wiedzą, że mogą one wypełnić zobowiązania wynikające z tej procedury;

c)	nie popełniły żadnych poważnych ani powtórnych naruszeń przepisów celnych lub podatkowych.

Artykuł 373 ust. 2 stosuje się mutatis mutandis.

Pozwolenie obowiązuje wyłącznie w Państwie Członkowskim, które go udzieliło.

Pozwolenie stosuje się wyłącznie do operacji w ramach procedury TIR, których ostatecznym miejscem rozładunku jest lokalizacja wymieniona w pozwoleniu.

3. Artykuły 374 i 375, art. 376 ust. 1 i 2 oraz art. 377 i 378 stosuje się mutatis mutandis do procedury składania wniosku określonej w ust. 1.

4. Artykuł 407 stosuje się mutatis mutandis w odniesieniu do procedury przewidzianej w pozwoleniu określonym w ust. 1.

Artykuł 454b

1. Z chwilą odbioru towarów w siedzibie lub w miejscu określonym w pozwoleniu określonym w art. 454a upoważniony odbiorca, zgodnie z procedurą określoną w pozwoleniu, zobowiązany jest:

a)	poinformować organy celne urzędu przeznaczenia o przybyciu towarów,

b)	niezwłocznie poinformować organy celne urzędu przeznaczenia o wszelkich naruszonych zamknięciach oraz o wszelkich innych nieprawidłowościach, takich jak nadwyżki, braki lub zamiany towarów;

c)	niezwłocznie odnotować wyniki rozładunku w swoich rejestrach; oraz

d)	niezwłocznie przedstawić organom celnym urzędu przeznaczenia powiadomienie dotyczące szczegółów i stanu wszystkich nałożonych zamknięć oraz datę zapisu w rejestrach.

2. Upoważniony odbiorca zapewnia, że karnet TIR zostaje niezwłocznie przedłożony organom celnym w urzędzie przeznaczenia.

3. Organy celne urzędu przeznaczenia dokonują niezbędnych wpisów w karnecie TIR oraz, zgodnie z procedurą określoną w pozwoleniu, zapewniają zwrot karnetu TIR posiadaczowi lub osobie działającej w jego imieniu.

4. Datą zakończenia operacji TIR jest data zapisu w rejestrze, o którym mowa w ust. 1 lit. c). Jednakże w przypadkach określonych w ust. 1 lit. b) datą zakończenia operacji TIR jest data dokonania wpisów do karnetu TIR.

5. Na żądanie posiadacza karnetu TIR upoważniony odbiorca wystawia dowód odbioru w formie odpowiadającej egzemplarzowi powiadomienia określonego w ust. 1 lit. d). Dowód odbioru nie może być wykorzystywany jako dowód zakończenia operacji TIR w rozumieniu art. 454c ust. 2.

Artykuł 454c

1. Posiadacz karnetu TIR wypełnił swoje zobowiązania wynikające z art. 1 lit. o) Konwencji TIR, jeśli karnet TIR wraz z pojazdem drogowym, zespołem pojazdów lub kontenerem i towarami zostały dostarczone w stanie nienaruszonym do upoważnionego odbiorcy w jego siedzibie lub miejscu określonym w pozwoleniu.

2. Zakończenie operacji TIR, w rozumieniu art. 1 lit. d) Konwencji TIR, następuje, gdy zostały spełnione wymogi art. 454b ust. 1 i 2.”;

11)	w art. 457c ust. 1 po wyrazach „Konwencja ATA” wpisuje się wyrazy „i Konwencji stambulskiej”;

12)

w art. 457d wprowadza się następujące zmiany:

a)	w ust. 1 dodaje się wyrazy „lub w art. 8 ust. 4 załącznika A do Konwencji stambulskiej”;

b)	w ust. 2 dodaje się wyrazy „lub w art. 9 ust. 1 lit. a) i b) załącznika A do Konwencji stambulskiej”;

c)	w ust. 3 lit. c) dodaje się wyrazy „lub w art. 10 załącznika A Konwencji stambulskiej”;

13)	w art. 459 ust. 1 po wyrazach „Konwencja ATA” wpisuje się wyrazy „lub Konwencji stambulskiej”;

14)

w art. 461 wprowadza się następujące zmiany:

a)	w ust. 2 akapit drugi zdanie pierwsze dodaje się wyrazy „lub Konwencji stambulskiej”;

b)	w ust. 4 zdanie pierwsze po wyrazach „Konwencja ATA” dodaje się wyrazy „lub art. 9 ust. 1 lit. b) i c) załącznika A do Konwencji stambulskiej”;

15)	w art. 580 ust. 3 wyrazy „Artykuły 454, 455” zastępuje się wyrazami „Artykuły 457c, 457d”;

16)

w art. 591 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Organy celne odmawiają obliczenia częściowego zwolnienia z należności celnych przywozowych na podstawie niniejszego przepisu, jeżeli przed dopuszczeniem do obrotu produktów kompensacyjnych okaże się, że jedynym celem dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem zerowej stawki należności towarów wywożonych czasowo, które nie pochodzą ze Wspólnoty w rozumieniu tytułu II dział 2 sekcja 1 Kodeksu, było skorzystanie z częściowego zwolnienia na mocy niniejszego przepisu.”;

17)

w art. 843 ust. 2 tiret szesnaste i siedemnaste brzmienie:

„—	A kilépés a Közösség területéről a ... rendelet/irányelv/határozat szerinti korlátozás vagy teher megfizetésének kötelezettsége alá esik

—	Ħruġ mill-Komunita` suġġett għall-restrizzjonijiet jew ħlasijiet taħt Regola/Direttiva/Deċiżjoni Nru…”;

18)

w art. 912e ust. 2 akapit czwarty, tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:

„—	… (počet) vyhotovených výpisov – kópie priložené”;

19)

w art. 912f ust. 1 akapit drugi, tiret szesnaste i dwudzieste otrzymują brzmienie:

„—	Kiadva visszamenőleges hatállyal”

„—	Vyhotovené dodatočne”;

20)

w art. 912g ust. 2 lit. c), tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:

„—	Oslobodenie od podpisu – článok 912g nariadenia (EHS) č. 2454/93”;

21)	załącznik 37, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 444/2002, zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IA do niniejszego rozporządzenia;

22)	załącznik 37, w wersji przewidzianej rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IB do niniejszego rozporządzenia;

23)	w załączniku 37a tytuł II, tekst zawierający informacje dotyczący pola nr 31 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem II pkt 1) do niniejszego rozporządzenia;

24)	w załączniku 37a tytuł II, tekst zawierający informacje dla pól nr 50 i 52 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem II pkt 2), 3) i 4) do niniejszego rozporządzenia;

25)	załącznik 37c zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia;

26)	w załączniku 38, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 881/2003, tekst w polu nr 31 zostaje wpisany zgodnie z załącznikiem IV pkt A1) do niniejszego rozporządzenia;

27)	w załączniku 38 tytuł II, w wersji przewidzianej rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, tekst pola nr 31 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IV pkt B1) do niniejszego rozporządzenia;

28)	w załączniku 38, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 881/2003, tekst kodów stosowanych dla pola nr 52 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IV pkt A2) do niniejszego rozporządzenia;

29)	w załączniku 38 tytuł II, w wersji przewidzianej rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, tekst kodów stosowanych dla pola nr 52 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem IV pkt B2) do niniejszego rozporządzenia;

30)

w załączniku 47a punkt 2.2, tiret dwudzieste otrzymuje brzmienie:

„—	ZÁKAZ CELKOVEJ ZÁRUKY”;

31)	załącznik 59 zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;

32)	w załączniku 60, pod punktem „Przepisy dotyczące informacji, które należy umieścić na formularzu naliczania należności”, w polu 16, po wyrazach „Konwencja ATA” wpisuje się wyrazy „/art. 8 załącznika A do Konwencji stambulskiej”;

33)	załącznik 61 zostaje zastąpiony tekstem znajdującym się w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia;

34)	załącznik 72 zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem VII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Punkty od 1) do 8), od 17) do 20) oraz punkty 24), 28) i 29) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 maja 2004.

3. Punkty od 9) do 15) oraz punkty 31), 32), i 33) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 października 2005.

4. Punkty 23), 25) i 26) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 lipca 2005.

5. Punkty 22), 27) i 29) artykułu 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2006. Jednakże Państwa Członkowskie mogą podjąć decyzję o wcześniejszym stosowaniu niniejszych punktów. W takim przypadku Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o dacie, od której niniejsze punkty będą miały zastosowanie. Komisja publikuje tę informację.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 10 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

László KOVÁCS

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem Przystąpienia z 2003 r.

(2) Dz.U. L 252 z 14.9.1978, str. 1.

(3) Dz.U. L 31 z 2.2.1983, str. 13.

(4) Dz.U. L 130 z 27.5.1993, str. 1.

(5) Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003 (Dz.U. L 343, 31.12.2003, str. 1).

(6) Dz.U. L 68 z 12.3.2002, str. 11.

(7) Dz.U. L 134 z 29.5.2003, str. 1.

ZAŁĄCZNIK I

W załączniku 37 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 444/2002, w tytule II sekcja A pole nr 18 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jednakże w przypadku operacji tranzytu, gdy towary umieszczone są w kontenerach przewożonych za pomocą pojazdów kołowych, organy celne mogą zezwolić, by główny zleceniodawca pozostawił to pole puste w przypadku, gdy sytuacja logistyczna w punkcie wyjścia nie pozwala w chwili składania deklaracji tranzytowej na dostarczenie oznakowań i przynależności państwowej środka transportu, a także w przypadku, gdy organy celne mogą zagwarantować, że odpowiednia informacja na temat środka transportu zostanie w późniejszym terminie wprowadzona do pola 55”.

W załączniku 37 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, w wersji przyjętej rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, w tytule I, sekcja B dodaje się następujący przypis [24] w polu 18 (oznakowanie) i 18 (przynależność państwowa) w kolumnie F tabeli:

„[24]

W przypadku gdy towary umieszczone są w kontenerach przewożonych za pomocą pojazdów kołowych, organy celne mogą zezwolić, by główny zleceniodawca pozostawił to pole puste w przypadku, gdy sytuacja logistyczna w punkcie wyjścia nie pozwala w chwili składania deklaracji tranzytowej na dostarczenie oznakowań i przynależności państwowej środka transportu, a także w przypadku, gdy organy celne mogą zagwarantować, że odpowiednia informacja na temat środka transportu zostanie w późniejszym terminie wprowadzona do pola 55.”.

ZAŁĄCZNIK II

W załączniku 37a do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 tytuł II, sekcja B wprowadza się następujące zmiany:

1)	pod grupą danych „OPAKOWANIA”, element informacyjny „Rodzaj opakowań” otrzymuje brzmienie: „Rodzaj opakowań (pole nr 31) Typ/długość: an ..2 Stosuje się kody przewidziane na liście »kody opakowań« w załączniku 38 dla pola 31.”;

2)	dla grupy danych „GŁÓWNY ZOBOWIĄZANY” uwaga wyjaśniająca dotycząca „numeru identyfikacyjnego (pole 50)” otrzymuje brzmienie: „Typ/długość: an ..17 To odesłanie używane jest, jeśli informacje dotyczące »KONTROLI REZULTATÓW« zawierają kod A3 lub jeśli odesłanie »NRG« jest zastosowane.”;

3)	dla grupy danych „ZABEZPIECZENIA” typ/długość dla odesłania „Rodzaj zabezpieczenia (pole nr 52)” otrzymuje brzmienie: „Typ/długość: an ..1”;

4)	dla grupy danych „REFERENCJI ZABEZPIECZENIA” typ/długość odesłania „NRG(pole nr 52)” otrzymuje brzmienie: „Typ/długość: an ..24”.

ZAŁĄCZNIK III

W załączniku 37 c do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 skreśla się punkt 5 „Kody opakowań”.

ZAŁĄCZNIK IV

W załączniku 38 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem (WE) nr 881/2003, wprowadza się następujące zmiany:

następujący tekst zostaje wpisany w polu nr 31:

„Pole 31: Opakowania i opis towarów; znaki i numery – numery kontenera(-ów) – liczba i rodzaj

Rodzaj opakowań

Należy używać następujących kodów.

(Zalecenie NZ/EKG nr 21/wersja 4, maj 2002 r.)

KODY OPAKOWAŃ

Aerozol	AE
Ampuła niezabezpieczona	AM
Ampuła zabezpieczona	AP
Arkusz metalu	SM
Arkusz w opakowaniu ze sztucznego tworzywa	SP
Arkusz/cienka blacha	ST
Arkusze w wiązkach/pękach	SZ
Balon niezabezpieczony	BF
Balon zabezpieczony	BP
Bańka	CC
Baryłeczka (ok. 9 galonów)	FI
Beczka	BA
Beczka	CK
Beczka (216 galonów piwa, 262 galony wina)	TO
Beczka (tierce)	TI
Beczka (ok. 240 l)	HG
Beczka drewniana	2C
Beczka drewniana z wyjmowaną pokrywą	QJ
Beczka drewniana ze szpuntem	QH
Beczka/antał	BU
Beczka/bęben	DR
Beczka/bęben aluminiowy	1B
Beczka/bęben aluminiowy, bez wyjmowanej pokrywy	QC
Beczka/bęben aluminiowy, z wyjmowaną pokrywą	QD
Beczka/bęben drewniany	1W
Beczka/bęben stalowy	1A
Beczka/bęben stalowy, z niewyjmowaną pokrywą	QA
Beczka/bęben stalowy, z wyjmowaną pokrywą	QB
Beczka/bęben z płyty pilśniowej	1G
Beczka/bęben ze sklejki	1D
Beczka/bęben ze sztucznego tworzywa	IH
Beczka/bęben ze sztucznego tworzywa, bez wyjmowanej pokrywą	QF
Beczka/bęben ze sztucznego tworzywa, z wyjmowaną pokrywą	QG
Beczka/bęben żelazny	DI
Beczułka	KG
Bela niesprasowana	BN
Bela sprasowana	BL
Belka	GI
Belki w wiązkach/pękach	GZ
Bez klatki	UC
Brezent, płótno	CZ
Butla do gazu	GB
Butla niezabezpieczona, bulwiasta	BS
Butla niezabezpieczona, cylindryczna	BO
Butla z wikliny	WB
Butla zabezpieczona, bulwiasta	BV
Butla zabezpieczona, cylindryczna	BQ
Butla/cylinder	CY
Deska	BD
Deska	PN
Deski w wiązkach/pękach	BY
Deski w wiązkach/pękach	PZ
Dozownik	DN
Dzban	JG
Dzban	PH
Dzban/garnek	PT
Fiolka/buteleczka	VI
Gąsior/butla (o pojemności 0,5–1 galon) niezabezpieczony	DJ
Gąsior/butla (o pojemności 0,5–1 galon) zabezpieczony	DP
Gąsior/butla niezabezpieczona	CO
Gąsior/butla zabezpieczona	CP
Kadź	VA
Kanister	CI
Kanister cylindryczny	JY
Kanister prostokątny	JC
Kanister stalowy	3A
Kanister stalowy	QK
Kanister stalowy z niewyjmowaną pokrywą	QL
Kanister ze sztucznego tworzywa	3H
Kanister ze sztucznego tworzywa z niewyjmowaną pokrywą	QM
Kanister ze sztucznego tworzywa z wyjmowaną pokrywą	QN
Kapsułka	AV
Karton	CT
Klatka	CG
Klatka na kółkach	CW
Klatka typu Commonwealth Handling Equipment Pool (CHEP)	DG
Klatka/skrzynka	CR
Klatka/skrzynka do przewozu piwa	CB
Klatka/skrzynka na butelki	BC
Kłoda drewniana	LG
Kłody drewniane w pękach/wiązkach	LZ
Kontener	TB
Kontener z pokrywą	TL
Koperta	EN
Koperta stalowa	SV
Kosz na ryby	CE
Kosz z uchwytem, drewniany	HB
Kosz z uchwytem, z tektury lub z kartonu	HC
Kosz z uchwytem, ze sztucznego tworzywa	HA
Kosz/koszyk	BK
Kosz/pojemnik	BI
Koszyk z pokrywą	HR
Kufer	TR
Luźne przykrycie z miękkiej tkaniny	SL
Łubianka	PJ
Mata	MT
Misa/miska	BM
Nabój	CQ
Niedostępne	NA
Niezapakowane lub bez opakowania	NE
Niezapakowane lub bez opakowania, pojedyncza sztuka	NF
Niezapakowane lub bez opakowania, wiele sztuk	NG
Opakowane próżniowo	VP
Opakowane próżniowo (sprasowane)	SW
Opakowanie stożkowe	AJ
Opakowanie typu clamshell	AI
Opakowanie typu vanpack	VK
Opakowanie z kliszy filmowej	FP
Opakowanie złożone, pojemnik szklany	6P
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w bębnie aluminiowym	YQ
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w bębnie stalowym	YN
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w bębnie z płyty pilśniowej	YW
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w bębnie ze sklejki	YT
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w koszyku wiklinowym	YV
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w opakowaniu z elastycznego plastiku	YY
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w opakowaniu z twardego plastiku	YZ
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w pudełku drewnianym	YS
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w pudełku z płyty pilśniowej	YX
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w skrzynce aluminiowej	YR
Opakowanie złożone, pojemnik szklany w skrzynce stalowej	YP
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego	6H
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w bębnie aluminiowym	YC
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w bębnie stalowym	YA
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w bębnie z płyty pilśniowej	YJ
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w bębnie ze sklejki	YG
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w plastikowym bębnie	YL
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w pudełku drewnianym	YF
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w pudełku z twardego plastiku	YM
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w pudełku ze sklejki	YK
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w pudełku ze sklejki	YH
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w skrzynce aluminiowej	YD
Opakowanie złożone, pojemnik z tworzywa sztucznego w skrzynce stalowej	YB
Oprawa/rama	FR
Paczka	PC
Paczka/opakowanie	PA
Paczka/pakiet w opakowaniu papierowym	IG
Paczka/pakiet wystawowy	IE
Paczka/pakiet/opakowanie	PK
Paczka/pakiet/opakowanie przepływowe	IF
Paczka/pakiet/opakowanie wystawowe, z drewna	IA
Paczka/pakiet/opakowanie wystawowe, z metalu	ID
Paczka/pakiet/opakowanie wystawowe, z tektury	IB
Paczka/pakiet/opakowanie wystawowe, ze sztucznego tworzywa	IC
Paczka/pakiet/opakowanie z tektury, z otworami na butelki	IK
Paleta	PX
Paleta 100 cm na 110 cm	AH
Paleta modułowa, z nadstawkami o wymiarach 80 cm na 60 cm	AF
Paleta modułowa, z nadstawkami o wymiarach 80 cm na 100 cm	PD
Paleta modułowa, z nadstawkami wymiarach 80 cm na 120 cm	PE
Paleta skrzyniowa	PB
Paleta z funkcją obkurczającą	AG
Plik	BE
Płaska butelka/termos	FL
Płyta	PG
Płyta (slab)	SB
Płyty w wiązkach/pękach	PY
Podstawka przesuwna (skid)	SI
Pojemnik do ładunków masowych stałych, średniej wielkości, konstrukcja stała	ZD
Pojemnik do ładunków masowych stałych, średniej wielkości, z kompozytu, z pojemnikiem wewnętrznym z elastycznego plastiku	ZM
Pojemnik do ładunków masowych stałych, średniej wielkości, z twardego plastiku, przenośny	ZF
Pojemnik do ładunków masowych w postaci płynnej, średniej wielkości, aluminiowy	WL
Pojemnik do ładunków masowych w postaci płynnej, średniej wielkości, z kompozytu, z pojemnikiem wewnętrznym z elastycznego plastiku	ZR
Pojemnik do ładunków masowych w postaci płynnej, średniej wielkości, z kompozytu, z pojemnikiem wewnętrznym z twardego plastiku	ZQ
Pojemnik do ładunków masowych w postaci płynnej, średniej wielkości, z kompozytu, z pojemnikiem wewnętrznym z twardego plastiku	ZL
Pojemnik do ładunków masowych w postaci płynnej, średniej wielkości, metalowy	WM
Pojemnik do ładunków masowych w postaci płynnej, średniej wielkości, z twardego plastiku, przenośny	ZK
Pojemnik do ładunków masowych w postaci płynnej, średniej wielkości, z twardego plastiku, konstrukcja stała	ZJ
Pojemnik do ładunków masowych w postaci płynnej, średniej wielkości, stalowy	WK
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości	WA
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, aluminiowy	WD
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, aluminiowy, załadunek lub wyładunek przy ciśnieniu ponad 10 kPa (0,1 bar)	WH
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, elastyczny	ZU
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, metalowy	WF
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, metalowy, do załadunku i wyładunku pod ciśnieniem ponad 10 kPa (0,1 bar)	WJ
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, papierowy, wielowarstwowy	ZA
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, papierowy, wielowarstwowy, wodoodporny	ZC
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, stalowy	WC
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, stalowy, do załadunku i wyładunku pod ciśnieniem ponad 10 kPa (0,1 ba)	WG
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, tkany z włókien sztucznych powlekany	WP
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, tkany z włókien sztucznych, powlekany, z wkładką uszczelniającą	WR
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, tkany z włókien sztucznych, z wkładką uszczelniającą	WQ
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, tkany z włókien sztucznych, niepowlekany, bez wkładki uszczelniającej	WN
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z folii	WS
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z kompozytu	ZS
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z kompozytu, z pojemnikiem wewnętrznym z elastycznego plastiku, do załadunku i wyładunku pod ciśnieniem	ZP
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z kompozytu, z pojemnikiem wewnętrznym z twardego plastiku, do wyładunku i załadunku pod ciśnieniem	ZN
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z materiału, niepowlekany	WT
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z materiału, powlekany	WV
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z materiału, powlekany, z wkładką uszczelniającą	WX
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z materiału, z wkładką uszczelniającą	WW
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z metalu innego niż stal	ZV
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z naturalnego drewna	ZW
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z naturalnego drewna, z wkładką uszczelniającą	WU
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z płyty pilśniowej	ZT
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z przerobionego drewna	ZY
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z przerobionego drewna z wkładką uszczelniającą	WZ
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z twardego plastiku	AA
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z twardego plastiku, przenośny, do wyładunku i załadunku pod ciśnieniem	ZH
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, z twardego plastiku, konstrukcja stała, do załadunku i wyładunku pod ciśnieniem	ZG
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, ze sklejki	ZX
Pojemnik do ładunków masowych, średniej wielkości, ze sklejki, z wkładką uszczelniającą	WY
Pojemnik drewniany	AD
Pojemnik metalowy	MR
Pojemnik na żywność (foodtainer)	FT
Pojemnik nieokreślony gdzie indziej jako przeznaczony do transportu	CN
Pojemnik papierowy	AC
Pojemnik szklany	GR
Pojemnik w obudowie z tworzywa sztucznego	MW
Pojemnik z włókien drzewnych	AB
Pojemnik ze sztucznego tworzywa	PR
Pokrowiec/pokrywa	CV
Pręt	RD
Pręty w wiązkach/pękach	RZ
Przenośny wieszak na ubrania	RJ
Puchar/misa	CU
Pudełeczko	MX
Pudełko	BX
Pudełko aluminiowe	4B
Pudełko drewniane, z naturalnego drewna, z nieprzepuszczalnymi ściankami	QQ
Pudełko drewniane, z naturalnego drewna, zwykłe	QP
Pudełko na ciecze	BW
Pudełko stalowe	4A
Pudełko typu CHEP (Commonwealth Handling Equipment Pool), Eurobox	DH
Pudełko z drewna przerobionego	4F
Pudełko z elastycznego plastiku	QR
Pudełko z naturalnego drewna	4C
Pudełko z płyty pilśniowej	4G
Pudełko z twardego plastiku	QS
Pudełko z tworzywa sztucznego	4H
Pudełko ze sklejki	4D
Pudło używane do przeprowadzki (liftvan)	LV
Puszka cylindryczna	CX
Puszka prostokątna	CA
Puszka z uchwytem i dzióbkiem	CD
Puszka/kanister	TN
Rolka	RO
Rozpylacz	AT
Rura	PI
Rura/tuba	TU
Rury w wiązkach/pękach	PV
Sakwa/torba	PO
Siatka	NT
Siatka	RG
Siatka materiałowa	NV
Siatka ze sztucznego tworzywa	NU
Siatka, sieć	RT
Składana tuba	TD
Skrzynia	CS
Skrzynia do herbaty	TC
Skrzynia izotermiczna	EI
Skrzynia stalowa	SS
Skrzynia wodna	SE
Skrzynia/kaseta	CF
Skrzynia/kufer	CH
Skrzynia/szkielet	SK
Skrzyniopaleta	ED
Skrzyniopaleta z drewna	EE
Skrzyniopaleta z metalu	EH
Skrzyniopaleta z tektury	EF
Skrzyniopaleta ze sztucznego tworzywa	EG
Skrzynka do ładunków masowych drewniana	DM
Skrzynka do ładunków masowych z tektury	DK
Skrzynka do ładunków masowych z tworzywa sztucznego	DL
Skrzynka na mleko	MC
Skrzynka na owoce	FC
Skrzynka płaska	SC
Skrzynka wielowarstwowa drewniana	DB
Skrzynka wielowarstwowa z tektury	DC
Skrzynka wielowarstwowa ze sztucznego tworzywa	DA
Skrzynka ze sztywnych ramek	FD
Skrzynka, dla zwierząt (lot)	LT
Słój	JR
Szafka	FO
Szpula	BB
Szpula	SD
Szpula (ang. spool)	SO
Szpula, rolka	RL
Sztaba	BR
Sztaba	IN
Sztaby w wiązkach/pęczkach	BZ
Sztaby w wiązkach/pękach	IŻ
Taca	PU
Taca dwuwarstwowa bez przykrycia, drewniana	DX
Taca dwuwarstwowa z tworzywa sztucznego	DS
Taca dwuwarstwowa, bez przykrycia, tekturowa	DY
Taca dwuwarstwowa, bez przykrycia, z polistyrenu	DU
Taca dwuwarstwowa, bez przykrycia, z tworzywa sztucznego	DW
Taca jednowarstwowa, bez przykrycia, drewniana	DT
Taca jednowarstwowa, bez przykrycia, tekturowa	DV
Tektura/papier tekturowy	CM
Torebka	SH
Towar masowy, gaz (o 1 031 mbar i 15 °C)	VG
Towar masowy, gaz płynny (o nietypowej temperaturze/ciśnieniu)	VQ
Towar masowy, płynny	VL
Towar masowy, stałe, duże cząsteczki (»guzki«)	VO
Towar masowy, stałe, granulowane cząsteczki (»ziarno«)	VR
Towar masowy, stałe, niezanieczyszczone cząsteczki (»puder«)	VY
Trumna	CJ
Tuba z wylotem	TV
Tuby w wiązkach/pękach	TZ
Tuleja	SY
Uzgodniono wspólnie	ZZ
Waliza	SU
Wiadro	BJ
Wiadro	PL
Wiązka	BT
Wiązka	BH
Wiązka	TS
Wieszak ramowy (ang. rack)	RK
Worek (ang. sack)	SA
Wór/torba (ang. bag)	BG
Worek do ładunków masowych	43
Worek foliowy	XD
Worek papierowy	5M
Worek papierowy, wielościenny	XJ
Worek papierowy, wielościenny, wodoodporny	XK
Worek tkany włókien sztucznych, nieprzepuszczalny	XB
Worek tkany z włókien sztucznych	5H
Worek tkany z włókien sztucznych, bez wewnętrznego powleczenia, bez podszewki	XA
Worek tkany z włókien sztucznych, wodoodporny	XC
Worek wielościenny (ang. multiwall sack)	MS
Worek wielowarstwowy	MB
Worek z materiału	5L
Worek z materiału nieprzepuszczalnego	XG
Worek z materiału, bez wewnętrznego powleczenia, bez podszewki	XF
Worek z materiału, wodoodporny	XH
Worek ze sztucznego tworzywa	EC
Worek, duży	ZB
Worek, torba elastyczna	FX
Wór jutowy	JT
Zagroda do transportu	PF
Zbiornik/cysterna cylindryczna	TY
Zbiornik/cysterna prostokątna	TK
Zestaw	SX
Zestaw pudełek wchodzących jedno w drugie	NS
Zwój	CL”

Listę kodów stosowanych w polu nr 52: Zabezpieczenie zastępuje się podaną niżej listą:

Rodzaj	Kod	Inne informacje
„Zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia (art. 94 ust. 4 Kodeksu i art. 380 ust. 3 niniejszego rozporządzenia)	0	— numer poświadczenia o zwolnieniu z obowiązku złożenia zabezpieczenia
Gwarancja generalna	1	— numer poświadczenia dla gwarancji generalnej — urząd składania gwarancji
Gwarancja pojedyncza składana przez gwaranta	2	— referencje zobowiązania z tytułu gwarancji — urząd składania gwarancji
Gwarancja pojedyncza gotówką	3
Gwarancja ryczałtowa	4	— numer gwarancji ryczałtowej
Zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia, jeśli zabezpieczona kwota nie przekracza 500 EUR (art. 189 ust. 5 Kodeksu)	5
Zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia (art. 95 Kodeksu)	6
Zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia dla niektórych instytucji publicznych	8
Gwarancja pojedyncza (załącznik 47a pkt 3)	9	— referencje zobowiązania z tytułu gwarancji — urząd składania gwarancji”

Załącznik 38 tytuł II, w wersji wprowadzonej rozporządzeniem (WE) nr 2286/2003, otrzymuje brzmienie:

1)	tekst pola nr 31 zostaje zastąpiony testem pkt A ust. 1 niniejszego załącznika;

2)	listę kodów stosowanych w polu nr 52: Zabezpieczenie zastępuje się tekstem pkt A ust. 2 niniejszego załącznika.

ZAŁĄCZNIK V

„ZAŁĄCZNIK 59

WZÓR NOTY INFORMACYJNEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 459

Nagłówek biura koordynującego, które wystąpiło z roszczeniem

Adresat: biuro koordynujące, któremu podlega urząd odprawy czasowej lub inne biuro koordynujące

PRZEDMIOT: KARNET ATA – PRZEDŁOŻENIE ROSZCZENIA

Informujemy, iż zgodnie z Konwencją ATA/Konwencją stambulską (1) w dniu (2) … wystąpiliśmy do stowarzyszenia poręczającego, z którym jesteśmy związani, z roszczeniem o uiszczenie ceł i podatków, w odniesieniu do:

1)	Karnetu ATA nr:

Wystawionego przez izbę handlową:

Miasto:

Kraj:

W imieniu:

Posiadacz karnetu:

Adres:

4)	Data wygaśnięcia ważności karnetu:

5)	Wyznaczona data powrotnego wywozu (3):

6)	Numer odcinka tranzytowego/przywozowego (4):

7)	Data poświadczenia odcinka:

Podpis i pieczęć wydającego biura koordynującego.

(1) Artykuł 7 Konwencji ATA, Bruksela, dnia 6 grudnia 1961 r./art. 9 załącznika A do Konwencji stambulskiej z dnia 26 czerwca 1990 r.

(2) Wpisać datę wysłania wniosku.

(3) Dane otrzymane na podstawie odcinka niezakończonego tranzytu lub odprawy czasowej lub, w przypadku braku odcinka, na podstawie informacji dostępnych dla wydającego biura koordynującego.

(4) Niepotrzebne skreślić.”

ZAŁĄCZNIK VI

„ZAŁĄCZNIK 61

WZÓR ZWOLNIENIA KARNETU

Nagłówek biura koordynującego drugiego Państwa Członkowskiego, które wystąpiło z roszczeniem

Adresat: biuro koordynujące pierwszego Państwa Członkowskiego, które wystąpiło z oryginalnym roszczeniem

PRZEDMIOT: KARNET ATA – ZWOLNIENIE KARNETU

1)	Karnetu ATA nr:

Wystawionego przez izbę handlową:

Miasto:

Kraj:

W imieniu:

Posiadacz karnetu:

Adres:

4)	Data wygaśnięcia ważności karnetu:

5)	Wyznaczona data powrotnego wywozu (3):

6)	Numer odcinka tranzytowego/przywozowego (4):

7)	Data poświadczenia odcinka:

Niniejsze oświadczenie jest traktowane jako zwolnienie dotyczących Państwa dokumentów

Podpis i pieczęć wydającego biura koordynującego.

(1) Artykuł 7 Konwencji ATA, Bruksela, dnia 6 grudnia 1961 r./art. 9 załącznika A do Konwencji Stambulskiej z dnia 26 czerwca 1990 r.

(2) Wpisać datę wysłania wniosku.

(3) Dane otrzymane na podstawie odcinka niezakończonego tranzytu lub odprawy czasowej lub, w przypadku braku odcinka, na podstawie informacji dostępnych dla wydającego biura koordynującego.

(4) Niepotrzebne skreślić.”

ZAŁĄCZNIK VII

W załączniku 72 do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 dodaje się punkt w brzmieniu:

„19)

Jakiekolwiek zwyczajowe zabiegi, inne niż powyżej wymienione, mające na celu poprawienie wyglądu lub jakości handlowej towarów przywożonych lub przygotowanie ich do dystrybucji lub odsprzedaży pod warunkiem, że operacje te nie zmieniają rodzaju lub nie poprawiają wykonania oryginalnych towarów. Jeżeli koszty zwyczajowych zabiegów zostały poniesione, koszty takie lub wzrost wartości nie są brane pod uwagę do obliczenia należności celnych przywozowych w przypadku, gdy odpowiedni dowód powyższych kosztów zostanie dostarczony przez zgłaszającego. Jednakże wartość celna, rodzaj i pochodzenie niewspólnotowych towarów użytych w powyższych operacjach są uwzględniane dla obliczenia należności celnych przywozowych.”.

11.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/25

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 884/2005

z dnia 10 czerwca 2005 r.

ustanawiające procedury prowadzania inspekcji Komisji w zakresie ochrony żeglugi i portów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu monitorowania stosowania przez Państwa Członkowskie rozporządzenia (WE) nr 725/2004 Komisja powinna prowadzić inspekcje, które rozpoczną się po upływie sześciu miesięcy od wejścia w życie tego rozporządzenia. Organizacja inspekcji pod nadzorem Komisji jest niezbędna dla weryfikowania skuteczności krajowych systemów kontroli jakości oraz środków, procedur i struktur ochrony żeglugi i portów.

(2)

Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu powołana rozporządzeniem (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (2), powinna zapewnić Komisji pomoc techniczną w realizacji późniejszych zadań związanych z inspekcją w odniesieniu do statków, określonych armatorów i uznanych organizacji ochrony.

(3)	Komisja powinna koordynować harmonogram i przygotowanie swoich inspekcji z Państwami Członkowskimi. Zespoły inspektorów Komisji powinny móc zwracać się do wykwalifikowanych inspektorów krajowych, jeżeli są dostępni.

(4)	Inspekcje Komisji powinny być prowadzone zgodnie z ustaloną procedurą, obejmującą standardową metodologię.

(5)	Sensytywne informacje dotyczące inspekcji powinny być traktowane jako informacje niejawne.

(6)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 725/2004,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEDMIOT I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia procedury prowadzenia inspekcji Komisji w celu monitorowania stosowania rozporządzenia (WE) nr 725/2004 na poziomie każdego Państwa Członkowskiego oraz inspekcji poszczególnych obiektów portowych i właściwych przedsiębiorstw.

Inspekcje są prowadzone w sposób przejrzysty, skuteczny, zharmonizowany i spójny.

Artykuł 2

Definicje

Dla celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)	„inspekcja Komisji” oznacza badanie przez inspektorów Komisji systemów, środków, procedur i struktur krajowego systemu ochrony żeglugi i portów Państw Członkowskich w celu określenia ich zgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004;

2)	„inspektor Komisji” oznacza osobę spełniającą kryteria określone w art. 7, zatrudnioną przez Komisję lub Europejską Agencję ds. Bezpieczeństwa na Morzu lub inspektora krajowego, upoważnionego przez Komisję do uczestnictwa w inspekcjach Komisji;

3)	„inspektor krajowy” oznacza osobę zatrudnioną przez Państwo Członkowskie w charakterze inspektora ds. ochrony żeglugi i portów, wykwalifikowaną zgodnie z wymogami tego Państwa Członkowskiego;

4)	„Komitet” oznacza Komitet powołany na mocy art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 725/2004;

5)	„obiektywny dowód” oznacza informacje ilościowe lub jakościowe, dokumenty i ustalenia dotyczące ochrony lub obecności i wdrażania wymogu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004, oparte na spostrzeżeniach, pomiarach lub testach, których wyniki można sprawdzić;

6)	„spostrzeżenie” oznacza ustalenie dokonane podczas inspekcji Komisji i wsparte obiektywnymi dowodami;

7)	„niezgodność” oznacza, że odnotowano sytuację, w której obiektywne dowody wskazują na niespełnienie wymogu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004 i która wymaga podjęcia czynności naprawczych;

8)	„istotna niezgodność” oznacza możliwe do zidentyfikowania odchylenie stanowiące poważne zagrożenie dla ochrony żeglugi i portów, wymagające natychmiastowych czynności naprawczych i obejmuje brak skuteczności i systematyczności we wdrażaniu wymogu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004;

9)	„punkt centralny” oznacza organ wyznaczony przez każde Państwo Członkowskie jako służący za punkt kontaktowy dla Komisji i innych Państw Członkowskich oraz w celu ułatwiania, kontynuowania i informowania na temat stosowania środków ochrony na morzu ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004;

10)

„właściwe przedsiębiorstwo” oznacza podmiot, który musi wyznaczyć oficera ochrony armatora, oficera ochrony statku lub oficera ochrony obiektu portowego, lub który odpowiada za realizację planu ochrony statku lub planu ochrony obiektu portowego bądź został wyznaczony przez Państwo Członkowskie jako uznana organizacja ochrony;

11)	„test” oznacza próbę środków ochrony żeglugi i portów, polegającą na symulacji zamiaru popełnienia aktu bezprawnego w celu zbadania skuteczności we wdrażaniu obowiązujących środków ochrony.

ROZDZIAŁ II

WYMAGANIA OGÓLNE

Artykuł 3

Współpraca Państw Członkowskich

Bez uszczerbku dla obowiązków Komisji, Państwa Członkowskie współpracują z Komisją w realizacji jej zadań związanych z inspekcją, w fazie przygotowania, kontroli i sprawozdawczości.

Artykuł 4

Wykonywanie uprawnień Komisji

1. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, aby inspektorzy Komisji byli w stanie wykonywać swoje uprawnienia do kontrolowania działań w zakresie ochrony żeglugi i portów prowadzonych przez właściwe władze na mocy rozporządzenia (WE) nr 725/2004 oraz wszelkie właściwe przedsiębiorstwa.

2. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, aby inspektorzy Komisji otrzymali, na żądanie, dostęp do wszelkiej stosownej dokumentacji związanej z kwestiami ochrony, a w szczególności do:

a)	krajowego programu wykonania rozporządzenia (WE) nr 725/2004, o którym mowa w art. 9 ust. 3 tego rozporządzenia;

b)	danych dostarczonych przez punkt centralny i raportów kontrolnych, o których mowa w art. 9 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 725/2004.

3. W przypadku napotkania przez Komisję trudności w wykonywaniu swoich obowiązków, zainteresowane Państwa Członkowskie, wszelkimi środkami, w ramach swoich uprawnień, udzielają Komisji pomocy w ukończeniu realizacji zadania.

Artykuł 5

Uczestnictwo inspektorów krajowych w inspekcjach Komisji

1. Państwa Członkowskie dokładają należytej staranności w celu udostępnienia Komisji inspektorów krajowych, mogących uczestniczyć w inspekcjach Komisji, włącznie z fazą ich przygotowania i sprawozdawczości.

2. Inspektor krajowy nie uczestniczy w inspekcjach Komisji w Państwie Członkowskim, w którym jest zatrudniony.

3. Każde Państwo Członkowskie dostarcza Komisji wykaz inspektorów krajowych, których Komisja może zaprosić do udziału w swoich inspekcjach.

Wykaz jest aktualizowany corocznie, najpóźniej do końca czerwca, a po raz pierwszy w ciągu ośmiu tygodni od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

4. Komisja przekazuje Komitetowi wykazy, o których mowa w ust. 3 akapit pierwszy.

5. W przypadku, gdy Komisja uzna, że udział inspektora krajowego w konkretnej inspekcji Komisji jest niezbędny, zwraca się do Państw Członkowskich o informację dotyczącą dostępności inspektorów krajowych dla przeprowadzenia tej inspekcji. Taki wniosek o informacje zostaje złożony na osiem tygodni przed inspekcją.

6. Zgodnie z przepisami wspólnotowymi, koszty wynikające z udziału inspektorów krajowych w inspekcjach Komisji pokrywa Komisja.

Artykuł 6

Pomoc techniczna Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu w inspekcjach Komisji

1. Udzielając Komisji pomocy technicznej na mocy art. 2 lit. b) pkt iv) rozporządzenia (WE) nr 1406/2002, Europejska Agencja ds. Bezpieczeństwa na Morzu udostępnia ekspertów technicznych celem uczestniczenia w inspekcjach Komisji, włącznie z fazą ich przygotowania i sprawozdawczości.

2. Komisja przekazuje Komitetowi wykaz ekspertów technicznych Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu, których Komitet zamierza zaprosić do udziału w inspekcji.

Artykuł 7

Kwalifikacje i szkolenie inspektorów Komisji

1. Inspektorzy Komisji posiadają odpowiednie kwalifikacje obejmujące wiedzę teoretyczną i doświadczenie praktyczne w dziedzinie ochrony żeglugi i portów. Na odpowiednie kwalifikacje składają się:

a)	dobra znajomość zagadnień związanych z ochroną żeglugi i portów oraz ich zastosowania w odniesieniu do badanych działań;

b)	dobra wiedza praktyczna w zakresie technologii i technik związanych z ochroną;

c)	wiedza na temat zasad, procedur i technik prowadzenia inspekcji;

d)	wiedza praktyczna w zakresie badanych czynności.

2. Aby zakwalifikować się do udziału w inspekcjach prowadzonych przez Komisję, inspektorzy Komisji mają ukończone, z pomyślnym wynikiem, szkolenie przygotowujące do prowadzenia tego typu inspekcji. W przypadku inspektorów krajowych działających w charakterze inspektorów Komisji, konieczne jest ukończenie przez nich szkolenia, które jest:

a)	zatwierdzone przez Komisję;

b)	przygotowawcze i cykliczne;

c)	spełnia standardy zapewniające skuteczność inspekcji zgodnie z zakresem zgodności środków ochrony z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004.

3. Komisja zapewnia, aby inspektorzy Komisji spełniali kryteria określone w ust. 1 i 2.

ROZDZIAŁ III

PROCEDURY PROWADZENIA INSPEKCJI KOMISJI

Artykuł 8

Powiadomienie o inspekcjach

1. Komisja powiadamia o inspekcji punkt centralny Państwa Członkowskiego, na którego terytorium ma zostać przeprowadzona inspekcja, z wyprzedzeniem co najmniej sześciu tygodni. W przypadku zdarzeń nadzwyczajnych, powiadomienie można wysłać z krótszym wyprzedzeniem.

Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia poufności powiadomienia o inspekcji, co ma zagwarantować, że przebieg inspekcji nie zostanie zagrożony.

2. Punkt centralny zostaje powiadomiony z wyprzedzeniem o planowanym zakresie inspekcji Komisji.

Jeśli inspekcja ma miejsce w obiektach portowych i ma objąć statki znajdujące się w tym porcie w czasie trwania inspekcji, punkt centralny zostaje o tym poinformowany w powiadomieniu.

3. Punkt centralny:

a)	informuje właściwe władze Państwa Członkowskiego, w którym odbywa się inspekcja, oraz

b)	notyfikuje Komisji nazwy tych właściwych władz.

4. Punkt centralny podaje do wiadomości Komisji, na co najmniej 24 godziny przed inspekcją, nazwę państwa bandery oraz numer IMO każdego statku, który będzie przebywał w obrębie obiektu portowego notyfikowanego na mocy ust. 2 akapit 2 w trakcie inspekcji.

5. W przypadku, gdy państwem bandery jest Państwo Członkowskie, Komisja, o ile to możliwe, powiadamia punkt centralny tego Państwa Członkowskiego o tym, że statek może zostać poddany inspekcji, gdy znajdzie się w obrębie obiektu portowego.

6. W przypadku, gdy inspekcja obiektu portowego ma objąć statek w Państwie Członkowskim jako państwie bandery, punkt centralny nawiązuje łączność z Komisją celem potwierdzenia, czy statek będzie przebywał w obrębie obiektu portowego w czasie trwania inspekcji.

7. Inspekcje Komisji są prowadzone pod auspicjami Państwa Członkowskiego, w którym znajduje się obiekt portowy stosujący środki kontroli i zgodności zgodnie z prawidłem 9 dotyczącym specjalnych środków dla podniesienia ochrony na morzu Konwencji SOLAS, w przypadku gdy:

a)	państwo bandery statku nie jest Państwem Członkowskim; lub

b)	statek nie został uwzględniony w informacji dostarczonej zgodnie z ust. 4.

8. W przypadku, gdy powiadomienie o inspekcji przekazywane jest punktowi centralnemu, należy przekazać także kwestionariusz przedinspekcyjny do wypełnienia przez właściwe władze, wraz w wnioskiem o dokumenty określone w art. 4 ust. 2.

W powiadomieniu określa się także ostateczny termin odesłania do Komisji wypełnionego kwestionariusza i dokumentów, o których mowa w art. 4 ust. 2.

Artykuł 9

Przygotowanie inspekcji

1. Inspektorzy Komisji podejmują działania przygotowawcze w celu zapewnienia skuteczności, prawidłowości i spójności inspekcji.

2. Komisja przekazuje punktowi centralnemu nazwiska inspektorów Komisji upoważnionych do prowadzenia inspekcji oraz, w stosownych przypadkach, inne dane szczegółowe.

3. Przy każdej inspekcji, punkt centralny zapewnia, aby wyznaczono koordynatora do dokonywania praktycznych ustaleń związanych z podejmowanymi działaniami inspekcyjnymi.

Artykuł 10

Prowadzenie inspekcji

1. Stosowanie się przez Państwa Członkowskie do wymagań w odniesieniu do ochrony żeglugi i portów, ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 725/2004, jest monitorowane przy zastosowaniu standardowej metodologii.

2. Państwa Członkowskie zapewniają odpowiednią asystę inspektorom Komisji przez cały czas trwania inspekcji.

3. W przypadku, gdy inspekcja ma odbyć się na statku w obiekcie portowym, a państwo bandery tego statku nie jest Państwem Członkowskim obiektu portowego, Państwo Członkowskie obiektu portowego zapewnia, aby podczas inspekcji statku inspektorom Komisji towarzyszył urzędnik reprezentujący organ, o którym mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 725/2004.

4. Inspektorzy Komisji mają przy sobie dowód tożsamości uprawniający do prowadzenia inspekcji w imieniu Komisji. Państwa Członkowskie zapewniają, aby inspektorzy Komisji mogli uzyskać dostęp do wszystkich obszarów, będących przedmiotem inspekcji.

5. Test zostaje wykonany dopiero po przekazaniu i uzgodnieniu z punktem centralnym jego zakresu i celu. Punkt centralny podejmuje się niezbędnej koordynacji działań związanych z testem z zainteresowanymi właściwymi władzami.

6. Bez uszczerbku dla art. 11, inspektorzy Komisji przekazują na miejscu nieformalne ustne streszczenie swoich spostrzeżeń, jeśli jest to stosowne i praktycznie możliwe.

Punkt centralny zostaje niezwłocznie poinformowany o wszelkich istotnych niezgodnościach z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004 ujawnionych w trakcie inspekcji Komisji, przed wypełnieniem sprawozdania z inspekcji zgodnie z art. 11.

Artykuł 11

Sprawozdanie z inspekcji

1. W ciągu sześciu tygodni od ukończenia inspekcji, Komisja przekazuje Państwu Członkowskiemu sprawozdanie z inspekcji.

2. W przypadku, gdy inspekcja obiektu portowego obejmuje statek, odpowiednie części sprawozdania z inspekcji zostają również przesłane do Państwa Członkowskiego, które jest państwem bandery, jeżeli jest to inne Państwo Członkowskie niż to, w którym inspekcja miała miejsce.

3. Państwo Członkowskie przekazuje kontrolowanym jednostkom odpowiednie spostrzeżenia poczynione podczas inspekcji.

4. Sprawozdanie zawiera szczegóły dotyczące spostrzeżeń poczynionych podczas inspekcji, z określeniem przypadków niezgodności lub istotnych niezgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004.

Sprawozdanie może zawierać zalecenia odnośnie czynności naprawczych.

5. Przy ocenie wykonania rozporządzenia (WE) nr 725/2004, dla każdego ze spostrzeżeń zawartych w sprawozdaniu stosuje się jedną z następujących klasyfikacji:

zgodne;

b)	zgodne, ale wskazana jest poprawa;

c)	niezgodne;

d)	istotna niezgodność;

e)	nie dotyczy;

f)	niepotwierdzone.

Artykuł 12

Odpowiedź Państwa Członkowskiego

1. W ciągu trzech miesięcy od daty wysłania sprawozdania z inspekcji Państwo Członkowskie przekazuje Komisji na piśmie odpowiedź na sprawozdanie. Odpowiedź ta:

a)	odnosi się do spostrzeżeń i zaleceń; oraz

b)	zawiera plan działań, określający działania do podjęcia w celu usunięcia ujawnionych nieprawidłowości i nieprzekraczalne terminy ich wykonania.

2. W przypadku, gdy sprawozdanie z inspekcji nie stwierdza żadnych niezgodności lub istotnych niezgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, nie wymaga się odpowiedzi.

Artykuł 13

Działania podejmowane przez Komisję

1. W przypadku niezgodności lub istotnej niezgodności z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, po otrzymaniu odpowiedzi Państwa Członkowskiego, Komisja może podjąć jakiekolwiek z następujących kroków:

a)	przekazać uwagi Państwu Członkowskiemu lub poprosić o dalsze informacje celem uzyskania wyjaśnienia dotyczącego całości lub części odpowiedzi;

b)	przeprowadzić inspekcję sprawdzającą realizację czynności naprawczych, przekazując informację o planowanej inspekcji z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem;

c)	wszcząć postępowanie w sprawie naruszenia w stosunku do zainteresowanego Państwa Członkowskiego.

2. W przypadku planowanej inspekcji sprawdzającej na statku, Państwo Członkowskie będące państwem bandery, o ile to możliwe, informuje Komisję o portach pośrednich, w których będzie zawijał statek, aby Komisja mogła podjąć decyzję, gdzie i kiedy ma być przeprowadzona inspekcja sprawdzająca.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł 14

Informacje sensytywne

Bez uszczerbku dla art. 13 rozporządzenia (WE) nr 725/2004, Komisja traktuje sensytywne materiały dotyczące inspekcji jako informacje niejawne.

Artykuł 15

Komisyjny program inspekcji

1. Komisja zasięga rady Komitetu w zakresie priorytetów realizacji programu inspekcji.

2. Komisja regularnie informuje Komitet o realizacji programu inspekcji, jak również o wynikach inspekcji.

Artykuł 16

Informowanie Państw Członkowskich o istotnych niezgodnościach

W przypadku, gdy inspekcja ujawni istotną niezgodność z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, która ma znaczący wpływ na ogólny poziom ochrony żeglugi i portów we Wspólnocie, Komisja informuje o tym pozostałe Państwa Członkowskie natychmiast po przekazaniu sprawozdania z inspekcji zainteresowanemu Państwu Członkowskiemu.

Artykuł 17

Przegląd

Po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2006 r. a następnie regularnie Komisja dokonuje przeglądu swojego systemu inspekcji, a w szczególności jego skuteczności.

Artykuł 18

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 10 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Jacques BARROT

Wiceprzewodniczący

(1) Dz.U. L 129 z 29.4.2004, str. 6.

(2) Dz.U. L 208 z 5.8.2002, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 724/2004 (Dz.U. L 129 z 29.4.2004, str. 1).

11.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 148/36

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 czerwca 2005 r.

ustanawiająca szczególny program monitorowania dotyczący odnowienia zasobów dorsza

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1538)

(Jedynie teksty w języku niemieckim, angielskim, duńskim, francuskim, niderlandzkim i szwedzkim są autentyczne)

(2005/429/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2847/93 z dnia 12 października 1993 r. ustanawiające system kontroli mający zastosowanie do Wspólnej Polityki Rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 34 ust. 1 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2004 (2) ustanawia środki odnowienia zasobów dorsza w cieśninie Kattegat, w Morzu Północnym włączając w to cieśninę Skagerrak oraz wschodnią część Kanału, na zachód od Szkocji i w Morzu Irlandzkim.

(2)

Załącznik IVa do rozporządzenia Rady (WE) nr 27/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r., ustanawiający wielkości dopuszczalne połowów na 2005 r. i związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, gdzie wymagane są ograniczenia połowowe (3), ustanawia tymczasowe nakłady połowowe oraz dodatkowe warunki monitorowania, inspekcji i nadzoru w kontekście środków odnowienia niektórych zasobów stosowanych do wszystkich łowisk, w których dokonywane są połowy dorsza w cieśninie Kattegat, w Morzu Północnym włączając w to cieśninę Skagerrak oraz wschodnią część Kanału, na zachód od Szkocji i w Morzu Irlandzkim.

(3)

Aby środki te przyniosły pożądany wynik, należy ustanowić szczególny program monitorowania obejmujący Belgię, Danię, Niemcy, Francję, Irlandię, Niderlandy, Szwecję i Zjednoczone Królestwo w celu zagwarantowania odpowiedniego poziomu wdrożenia środków ochrony i kontroli stosowanych do działalności połowowej w odniesieniu do odnowienia zasobów dorsza.

(4)

Szczególny program monitorowania należy określić na okres dwóch lat. Program może zostać zmieniony w wyniku przyjęcia nowych środków zachowania zasobów lub na wniosek Państwa Członkowskiego. Rezultaty zastosowania szczególnego programu monitorowania powinny być oceniane okresowo we współpracy z zainteresowanymi Państwami Członkowskimi. Gdy ma to zastosowanie, program może ulec zmianie.

(5)

W celu zharmonizowania inspekcji i nadzoru rybołówstwa na poziomie wspólnotowym stosowne jest opracowanie wspólnych zasad inspekcji i nadzoru, które mają prowadzić właściwe władze zainteresowanych Państw Członkowskich. Państwa Członkowskie przyjmą krajowe programy kontroli w celu dostosowania się do wspólnych zasad. W tym celu, należy ustalić wartości odniesienia dla intensywności działań w zakresie inspekcji i nadzoru, jak również priorytety i procedury inspekcji.

(6)	Należy zachęcać do wymiany inspektorów krajowych pomiędzy zainteresowanymi Państwami Członkowskimi, aby zwiększyć jednolitość praktyk w zakresie inspekcji i nadzoru oraz przyczyniać się do poprawy koordynacji działań pomiędzy właściwymi władzami tych Państw Członkowskich.

(7)

Aby zapewnić przyjęcie odpowiednich środków w wyniku naruszeń zgodnie z art. 25 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa (4), należy ustanowić przepisy ramowe, na mocy których wszystkie zainteresowane władze mogą wnioskować o pomoc wzajemną i wymianę stosownych informacji zgodnie z art. 34 lit. a) i art. 34 lit. b) rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i art. 28 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002.

(8)	Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot decyzji

Niniejsza decyzja ustanawia szczególny program monitorowania („szczególny program monitorowania”) na okres dwóch lat, w celu zapewnienia zharmonizowanej kontroli zgodności z zasadami dotyczącymi wspierania odnowy zasobów dorsza w następujących strefach określonych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 423/2004:

Kattegat;

b)	Morze Północne;

c)	Skagerrak;

d)	Wschodnia część Kanału;

e)	Morze Irlandzkie;

f)	na zachód od Szkocji.

Artykuł 2

Zakres

Szczególny program monitorowania obejmuje inspekcję i nadzór nad:

a)	działalnością połowową prowadzoną przez statki używające rodzajów narzędzi połowowych określonych w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 423/2004, które mogą prowadzić połowy dorsza w strefach określonych w art. 1 niniejszej decyzji;

b)	wszelkimi działaniami związanymi z połowami, włącznie z przeładunkiem, wyładunkiem, wprowadzeniem na rynek, transportem i składowaniem produktów rybołówstwa oraz rejestrowaniem wyładunków i sprzedaży.

Artykuł 3

Krajowe programy kontroli

1. Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Irlandia, Niderlandy, Szwecja i Zjednoczone Królestwo ustanowią krajowe programy kontroli zgodnie ze wspólnymi zasadami określonymi w załączniku I.

2. Krajowe programy kontroli zawierają wszystkie dane wyszczególnione w załączniku II.

3. Państwa Członkowskie określone w ust. 1 przedłożą Komisji, najpóźniej trzy miesiące po przekazaniu tekstu niniejszej decyzji, swoje krajowe programy kontroli i harmonogram ich wdrażania na pierwsze sześć miesięcy. Harmonogram ma zawierać szczegółowe informacje dotyczące przydzielonych zasobów ludzkich i materialnych oraz okresów i stref rozmieszczenia zasobów.

4. Następnie, zainteresowane Państwa Członkowskie będą przekazywać Komisji uaktualniony harmonogram realizacji programu co sześć miesięcy, lecz nie później niż na 15 dni przed datą rozpoczęcia wdrażania harmonogramu.

Artykuł 4

Inspekcje Komisji

1. Zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 inspektorzy Komisji mogą przeprowadzać inspekcje bez pomocy inspektorów zainteresowanych Państw Członkowskich.

2. Właściwa władza zainteresowanego Państwa Członkowskiego udzieli inspektorom Komisji pomocy niezbędnej dla przeprowadzenia inspekcji przewidzianych w ust. 1.

3. Inspektorzy Komisji skonfrontują swoje wyniki inspekcji z inspektorami zainteresowanych Państw Członkowskich. W tym celu, po zakończeniu każdej inspekcji inspektorzy Komisji spotkają się z urzędnikami właściwej władzy danego Państwa Członkowskiego, aby poinformować ich o wynikach inspekcji.

Artykuł 5

Wspólne działania w zakresie inspekcji i nadzoru

1. Państwa Członkowskie wymienione w art. 3 ust. 1 mogą przeprowadzać wspólne działania w zakresie inspekcji i nadzoru.

2. W tym celu zainteresowane Państwo Członkowskie:

a)	zapewnia, aby inspektorzy z innych zainteresowanych Państw Członkowskich zostali zaproszeni do uczestnictwa w działaniach w ramach wspólnych inspekcji;

b)	ustanawia wspólne procedury operacyjne mające zastosowanie do zespołów prowadzących nadzór.

3. Inspektorzy Komisji mogą uczestniczyć we wspólnych inspekcjach, o których mowa powyżej.

Artykuł 6

Naruszenia

1. Państwa Członkowskie, których inspektorzy wykryją naruszenie podczas prowadzenia inspekcji statku pływającego pod banderą innego Państwa Członkowskiego na wodach podlegających ich jurysdykcji, poinformują Państwo Członkowskie bandery o terminie inspekcji i szczegółach naruszenia.

2. Jeśli Państwo Członkowskie, którego inspektorzy wykryli naruszenie, nie podejmie dalszych działań, Państwo Członkowskie bandery podejmie natychmiastowe właściwe działania w celu otrzymania i rozpatrzenia dowodów naruszenia. Państwo Członkowskie bandery przeprowadzi dalsze dochodzenie niezbędne dla podjęcia działań w związku z naruszeniem. W miarę możliwości, dokona inspekcji statku rybackiego, którego dotyczy naruszenie.

3. Jeśli sprawa o naruszenie zostanie przekazana zgodnie z art. 31 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, Państwa Członkowskie będą współpracować w celu zagwarantowania, w każdym przypadku, bezpieczeństwa i ciągłości dowodów naruszenia przytoczonych przez inspektorów.

Artykuł 7

Informacje

1. Państwa Członkowskie wymienione w art. 3 ust. 1 przekażą Komisji, nie później niż jeden miesiąc od daty zakończenia każdego sześciomiesięcznego okresu określonego w art. 3 ust. 3, następujące informacje dotyczące tego okresu:

a)	liczba statków upoważnionych do prowadzenia połowów dorsza na warunkach określonych w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 423/2004 w rozbiciu na kategorie narzędzi połowowych oraz wiarygodne szacunki odnośnie rozdziału możliwości połowowych między te statki;

b)	działania przeprowadzone w ramach inspekcji i nadzoru;

wszystkie naruszenia, określone w załączniku III, wykryte w okresie sześciu miesięcy, z określeniem w przypadku każdego naruszenia: bandery statku, kodu identyfikacyjnego, daty, godziny i miejsca inspekcji oraz charakteru naruszenia; Państwa Członkowskie określą charakter naruszenia podając jako odniesienie literę, pod którą naruszenie to zostało wyszczególnione w załączniku III;

d)	naruszenia niewyszczególnione w załączniku III wykryte w okresie sześciu miesięcy;

e)	obecny stan działań prowadzonych po wykryciu naruszenia;

f)	czynności podejmowane w ramach koordynacji i współpracy pomiędzy Państwami Członkowskimi w związku z naruszeniem.

2. Zainteresowane Państwa Członkowskie dostarczą, na wniosek Komisji, dokładniejsze informacje zebrane przez inspektorów, w szczególności będące w posiadaniu inspektorów kopie formularzy z inspekcji zawierających informacje dotyczące kwestii określonych w załączniku IV.

Artykuł 8

Ocena

Komisja zwołuje, co najmniej raz do roku, posiedzenie Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury, w celu oceny zgodności ze szczególnym programem monitorowania oraz jego rezultatów.

Artykuł 9

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Belgii, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Francuskiej, Irlandii, Królestwa Niderlandów, Królestwa Szwecji i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Joe BORG

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 261 z 20.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1954/2003 (Dz.U. L 289 z 7.11.2003, str. 1).

(2) Dz.U. L 70 z 9.3.2004, str. 8.

(3) Dz. U. L 12 z 14.1.2005, str. 1.

(4) Dz.U. L 358 z 31.12.2002, str. 59.

ZAŁĄCZNIK I

Wspólne zasady dotyczące krajowych programów kontroli, o których mowa w art. 3 ust. 1

1. CELE

1.1.

Ogólnym celem krajowych programów kontroli jest weryfikacja zgodności z obowiązującym ustawodawstwem dotyczącym:

a)	ograniczeń ilościowych dotyczących zatrzymania na pokładzie, wyładunku, wprowadzenia na rynek i transportu połowów dorsza i gatunków pokrewnych, ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 423/2004;

b)	dzienników połowowych, deklaracji wyładunkowych, kart sprzedaży i uprzedniego powiadamiania o przeładunku, obejmujących w szczególności weryfikację rzetelności rejestrowanych informacji;

c)	ogólnych środków ochrony technicznej oraz szczególnych środków technicznych dotyczących połowów dorsza i gatunków pokrewnych, przewidzianych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2056/2001 (1).

1.2.	Szczególnym celem krajowych programów kontroli jest zharmonizowane wdrożenie przepisów rozporządzenia (WE) nr 423/2004, a w szczególności rozdziałów IV i V tego rozporządzenia.

2. STRATEGIA

Szczególne programy monitorowania zasobów dorsza koncentrują się na inspekcji i nadzorze działalności połowowej prowadzonej przez statki używające rodzajów narzędzi połowowych określonych w art. 8 rozporządzenia (WE) nr 423/2004, które mogą prowadzić połowy dorsza. Inspekcje wyrywkowe dotyczące transportu i wprowadzania na rynek dorsza zostaną wykorzystane jako mechanizm uzupełniających się kontroli krzyżowych w celu zbadania skuteczności inspekcji i nadzoru.

2.1. Priorytety

Priorytety dla poszczególnych kategorii narzędzi połowowych ustala się na różnych poziomach, w zależności od tego, w jakim zakresie ograniczenia nakładów połowowych wpływają na floty. Z tego powodu każde Państwo Członkowskie ustala określone priorytety.

2.2. Wartości docelowe

Na koniec okresu przejściowego, który wynosi trzy miesiące od daty notyfikacji niniejszej decyzji, Państwa Członkowskie wdrożą swoje harmonogramy inspekcji uwzględniające cele określone dla statków wspólnotowych w poniższej tabeli:

Miejsce inspekcji	Wartości docelowe
Inspekcja w portach	Zgodnie z zasadą ogólną, inspekcje obejmują 20 % wyładowanego dorsza według wagi we wszystkich miejscach wyładunku. Dopuszcza się możliwość przeprowadzania inspekcji z taką częstotliwością, aby zapewnić, że w okresie trzech miesięcy liczba statków, które odpowiadają za co najmniej 20 % wyładunku dorsza, według wagi, zostanie poddana inspekcji przynajmniej jeden raz. Całkowita wartość liczbowa skontrolowanego wyładunku powinna gwarantować stopień dokładności 95 % szacowanej, całkowitej ilości wyładowanego dorsza
Wprowadzenie na rynek	Inspekcja 5 % ilości dorsza oferowanego na sprzedaż w halach aukcyjnych
Inspekcja na morzu	Elastyczna wartość docelowa, która zostanie ustalona po szczegółowym przeanalizowaniu działalności połowowej w każdej strefie. Jako wartości docelowe dla morza należy podać liczbę dni patrolowania morza w strefie, gdzie prowadzi się odnowę zasobów dorsza, z możliwością ustalenia odrębnej wartości docelowej dla dni patrolowania określonych stref
Nadzór powietrzny	Elastyczna wartość docelowa, która zostanie ustalona po szczegółowym przeanalizowaniu działalności połowowej prowadzonej w każdej strefie, z uwzględnieniem zasobów do dyspozycji Państwa Członkowskiego

3. ZADANIA KONTROLNE

3.1. Ogólne zadania kontrolne

Z każdej inspekcji należy sporządzić sprawozdanie. W każdym przypadku inspektorzy zweryfikują i odnotują w swoim sprawozdaniu następujące informacje:

a)	szczegółowe dane dotyczące tożsamości osób odpowiedzialnych, jak również dane statków lub pojazdów, na których prowadzi się czynności objęte inspekcją;

b)	upoważnienia, licencje, specjalne zezwolenia połowowe;

c)	odpowiednia dokumentacja statku (dziennik połowowy, plany dotyczące zdolności połowowej).

Informacje określone w lit. a), b) i c) oraz wszelkie stosowne wyniki inspekcji przeprowadzonych na morzu, w ramach nadzoru powietrznego, w porcie lub na każdym etapie procesu sprzedaży, zostaną odnotowane w sprawozdaniach z inspekcji.

Wyniki inspekcji, o których mowa powyżej, należy porównać z informacjami przekazanymi inspektorom przez inne właściwe władze, włącznie z informacjami wygenerowanymi przez System Monitorowania Statków i wykazem upoważnionych statków.

3.2. Szczególne zadania kontrolne w ramach nadzoru powietrznego

Inspektorzy weryfikują wyniki obserwacji w odniesieniu do rozdziału nakładu połowowego.

Inspektorzy przekazują dane uzyskane w wyniku nadzoru dla celów kontroli krzyżowych.

Szczególną uwagę należy poświęcić strefom objętym odstępstwem, takim jak strefa na zachód od Szkocji.

3.3. Zadania w ramach inspekcji na morzu

Inspektorzy zawsze weryfikują ilości ryb zatrzymanych na pokładzie i porównują je z ilościami zarejestrowanymi w dzienniku pokładowym, jak również monitorują wypełnianie odrębnych zobowiązań związanych z załadunkiem.

Inspektorzy sprawdzają, czy używane narzędzia połowowe są zgodne z odpowiednimi przepisami prawnymi i weryfikują, w szczególności, czy przestrzegana jest zasada jednej sieci.

3.4. Zadania w ramach inspekcji na lądzie

Inspektorzy systematycznie weryfikują:

a)	czy uprzedzono odpowiednio wcześniej o wyładunku, włącznie z informacją dotyczącą połowów przechowywanych na pokładzie;

b)	czy wypełniono dziennik pokładowy, włącznie z rejestracją nakładu połowowego;

c)	faktyczne ilości znajdujące się na pokładzie;

d)	narzędzia połowowe znajdujące się na pokładzie;

e)	skład połowów znajdujących się na pokładzie (przepisy dotyczące przyłowów);

f)	odrębny wyładunek dorsza.

3.5. Zadania w ramach inspekcji dotyczące transportu i wprowadzania na rynek

W przypadku transportu, inspektorzy weryfikują, w szczególności, odpowiednie dokumenty dotyczące transportu i sprawdzają, czy faktycznie przewożone ilości są zgodne z tymi dokumentami.

W przypadku wprowadzania na rynek, inspektorzy sprawdzają dokumentację (dziennik pokładowy, deklarację wyładunkową i karty sprzedaży), jak również sortowanie i ważenie faktycznych ilości.

(1) Dz.U. L 277 z 20.10.2001, str. 13.

ZAŁĄCZNIK II

Zawartość krajowych programów kontroli, o których mowa w art. 3 ust. 2

W krajowych programach kontroli należy określić, między innymi:

1. ŚRODKI KONTROLI

1.1. Zasoby ludzkie

Szacunkowa liczba inspektorów zlokalizowanych na lądzie i wypływających na morze, okresy i strefy ich rozmieszczenia.

1.2. Środki techniczne

Szacunkowa liczba patrolujących statków i samolotów oraz okresy i strefy ich rozmieszczenia.

1.3. Środki finansowe

Szacunkowy przydział środków budżetowych na rozmieszczenie zasobów ludzkich, patrolujących statków i samolotów.

2. WYZNACZENIE PORTÓW

Wykaz wyznaczonych portów, w których musi odbywać się wyładunek dorsza w ilości przekraczającej dwie tony.

3. KONTROLA NAKŁADU POŁOWOWEGO

System przydziału, monitorowania i kontroli nakładu połowowego, obejmujący następujące elementy:

3.1.	definicja dnia obecności statku w danej strefie;

3.2.	system stosowany do weryfikowania zapisów połowów przez statki, którym przyznano dodatkowe dni;

3.3.	system stosowany do weryfikowania zgodności z ograniczeniami przyłowów nałożonymi na statki, którym przyznano dodatkowe dni lub odstępstwa;

3.4.	instrukcje wydane dla przemysłu – jak zarejestrować przewidywany okres zarządzania i kategorię narzędzi połowowych;

3.5.	instrukcje wydane dla przemysłu – jak zarejestrować zamiar używania więcej niż jednej kategorii narzędzi połowowych w okresie zarządzania;

3.6.	sposób zarządzania danymi dotyczącymi nakładów i struktura bazy danych;

3.7.	system transferu dni;

3.8.	system przydziału dodatkowych dni;

3.9.	system stosowany przy odmowie przydziału dni tranzytu;

3.10.

system stosowany w celu zapewnienia, że odpowiednie możliwości połowowe zostaną wycofane dla umożliwienia statkom, które dotychczas nie dysponowały zapisem połowów prowadzenie połowów w danej strefie.

4. SYSTEM NAKŁADU POŁOWOWEGO

Warunki, na jakich działa system, obejmujące następujące elementy:

4.1.	opis stosowanego systemu wywoływania jednostek;

4.2.	opis alternatywnych środków kontroli;

4.3.	system zapewnienia zgodności z warunkami dotyczącymi wcześniejszego powiadamiania;

4.4.	metodologia wdrażania zezwoleń na wyładunek (fakultatywnie);

4.5.	metoda obliczania marginesu tolerancji przy szacowaniu ilości;

4.6.	osobny załadunek;

4.7.	plan ważenia wyładunków metodą pobierania próbek;

4.8.	dokumenty transportowe.

5. PROTOKOŁY Z INSPEKCJI

Protokoły z inspekcji przy wyładunku, pierwszej sprzedaży, po pierwszej sprzedaży i przy transporcie.

Protokoły z inspekcji na morzu.

6. WYTYCZNE

Wytyczne wyjaśniające dla inspektorów, organizacji producentów i rybaków.

7. PROTOKOŁY DOTYCZĄCE WYMIANY INFORMACJI

Protokoły dotyczące wymiany informacji z właściwymi władzami wyznaczonymi przez pozostałe Państwa Członkowskie jako odpowiedzialne za szczególne programy monitorowania dorsza.

8. WYMIANA INSPEKTORÓW

Protokoły dotyczące wymiany inspektorów, włącznie z określeniem kompetencji i uprawnień inspektorów działających w EEZ (wyłącznej strefie ekonomicznej) drugiej strony.

Szczególne wartości odniesienia dla inspekcji

Każde Państwo Członkowskie ustanowi szczególne wartości odniesienia, które przekaże wszystkim Państwom Członkowskim. Wartości odniesienia podlegać będą okresowym przeglądom po dokonaniu analizy osiągniętych wyników. Wartość odniesienia dla inspekcji będzie zmieniać się stopniowo do chwili osiągnięcia wartości docelowych określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

ZAŁĄCZNIK III

Wykaz naruszeń, o których mowa w art. 7

A.	Nieprzestrzeganie przepisów dotyczących uprzedniego powiadamiania określonych w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 423/2004 przez kapitana statku rybackiego lub jego przedstawiciela, mającego na pokładzie przed zawinięciem do portu Państwa Członkowskiego więcej niż jedną tonę dorsza.

B.	Niedotrzymanie przez kapitana statku rybackiego, przewożącego więcej niż dwie tony dorsza, obowiązku wyładunku w wyznaczonym porcie, jak określa art. 12 rozporządzenia (WE) nr 423/2004.

C.	Nieobecność w porcie przez większą liczbę dni niż określona zgodnie z przepisami przyjętymi przez Radę zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 423/2004.

D.	Naruszenia związane z satelitarnym systemem monitorowania pozycji statków rybackich określone w art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2244/2003 (1).

Fałszowanie lub niewpisywanie danych do dzienników pokładowych, włącznie ze sprawozdaniami dotyczącymi nakładu połowowego, deklaracji wyładunkowych oraz kart sprzedaży, deklaracji przejęcia i dokumentów przewozowych lub nieprzechowywanie bądź nieprzekazywanie tych dokumentów, jak określają art. 13, 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 423/2004.

Niepowiadamianie przez kapitana statku rybackiego lub jego przedstawiciela władz Państwa Członkowskiego bandery o tym, jakie narzędzia połowowe zamierza on stosować w nadchodzącym okresie zarządzania zasobami, jak określono w przepisach przyjętych przez Radę zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 423/2004.

G.	Niedopełnienie przez kapitana statku rybackiego lub jego przedstawiciela obowiązku posiadania na pokładzie, podczas danego rejsu, tylko jednego rodzaju narzędzi połowowych, określonych w przepisach przyjętych przez Radę zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 423/2004.

Niedopełnienie przez kapitana statku rybackiego lub jego przedstawiciela obowiązku uprzedniego powiadamiania, przed każdym rejsem rybackim, o rodzaju narzędzi połowowych, które będą przewożone na pokładzie, jak określono w przepisach przyjętych przez Radę zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 423/2004.

(1) Dz.U. L 333 z 20.12.2003, str. 17.

ZAŁĄCZNIK IV

Konkretne pozycje, jakie należy uwzględnić w formularzu inspekcji, w celu przekazania danych dotyczących inspekcji, o których mowa w art. 7 ust. 2

POWIADOMIENIA

DOKUMENTACJA STATKU

WERYFIKACJA DZIENNIKA POŁOWOWEGO

WERYFIKACJA SKŁADOWANIA I ZAŁADUNKU DORSZA

		ISSN 1725-5139
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 148

Wydanie polskie	Legislacja	Tom 48 11 czerwca 2005

Spis treści		I Akty, których publikacja jest obowiązkowa	Strona
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 880/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	1
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 881/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz wysokiej jakości świeżej, chłodzonej i mrożonej wołowiny i cielęciny	3
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 882/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. ustalające maksymalną refundację wywozową do ryżu długoziarnistego B w pełni oczyszczonego przeznaczonego na wywóz do niektórych krajów trzecich w ramach przetargu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 2032/2004	4
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 883/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( 1 )	5
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 884/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. ustanawiające procedury prowadzania inspekcji Komisji w zakresie ochrony żeglugi i portów ( 1 )	25
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 885/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu nazwy do Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Olive de Nice) – (PDO)	30
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 886/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu nazwy do Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Miel de Granada) – (PDO)	32
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 887/2005 z dnia 10 czerwca 2005 r. otwierające destylację interwencyjną przewidzianą w art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1493/1999 w odniesieniu do niektórych win w Grecji	34

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod krajów trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	052	58,6
	204	50,1
	999	54,4
0707 00 05	052	88,2
0707 00 05	999	88,2
0709 90 70	052	92,6
0709 90 70	999	92,6
0805 50 10	324	59,0
	388	64,0
	528	60,7
	624	63,4
	999	61,8
0808 10 80	388	87,2
	400	131,9
	404	78,8
	508	69,5
	512	67,2
	524	70,5
	528	67,0
	720	82,0
	804	90,9
	999	82,8
0809 10 00	052	178,9
	624	183,0
	999	181,0
0809 20 95	052	308,9
	068	238,7
	400	427,3
	999	325,0

	II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa
	Komisja
*	Decyzja Komisji z dnia 2 czerwca 2005 r. ustanawiająca szczególny program monitorowania dotyczący odnowienia zasobów dorsza (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1538)	36