7.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 143/3

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 856/2005

z dnia 6 czerwca 2005 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do toksyn Fusarium

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury wspólnotowe dla zanieczyszczeń w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 (2) przewiduje maksymalne dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.

(2)

Niektóre Państwa Członkowskie przyjęły lub planują przyjęcie maksymalnych dopuszczalnych poziomów toksyn Fusarium, takich jak deoksyniwalenol (DON), zearalenon i fumonizyny w niektórych środkach spożywczych. W obliczu różnic pomiędzy poziomem dopuszczonym w Państwach Członkowskich i wynikającym stąd ryzykiem zakłócenia konkurencyjności, niezbędne są środki wspólnotowe w celu zapewnienia jednolitości rynku przy jednoczesnym przestrzeganiu zasady proporcjonalności.

(3)

Grzyby z rodzaju Fusarium, które są pospolitymi grzybami glebowymi, wytwarzają różne mikotoksyny z grupy trichotecenów, takie jak deoksyniwalenol (DON), niwalenol (NIV), toksynę T-2 i toksynę HT-2 oraz inne toksyny (zearalenon i fumonizyny). Grzyby Fusarium spotyka się powszechnie w zbożach uprawianych w regionach Ameryki, Europy i Azji o umiarkowanym klimacie. Niektóre z grzybów Fusarium wytwarzających toksyny są zdolne do wytwarzania w różnym stopniu dwóch lub większej liczby takich toksyn.

(4)

Komitet Naukowy ds. Żywności (SCF) ocenił toksyny Fusarium, wydając szereg opinii: na temat deoksyniwalenolu (DON) w grudniu 1999 r., na temat zearalenonu w czerwcu 2000 r., na temat fumonizyny w październiku 2000 r. (aktualizacja w kwietniu 2003 r.), na temat niwalenolu w październiku 2000 r., na temat toksyny T-2 i HT-2 w maju 2001 r., i przystępując do grupowej oceny trichotecenów w lutym 2002 r.

(5)

SCF uznał, że dostępne dane nie uzasadniały ustanowienia wspólnego tolerowanego dziennego pobrania (TDI) dla ocenianych trichotecenów i ustanowił:

—	TDI w wysokości 1 μg/kg masy ciała/dzień dla deoksyniwalenolu (DON),

—	tymczasowe TDI (t-TDI) w wysokości 0,7 μg/kg masy ciała/dzień dla niwalenolu,

—	kombinowaną tymczasową TDI w wysokości 0,06 μg/kg masy ciała/dzień dla toksyn T-2 i HT-2.

Dla pozostałych toksyn Fusarium SCF ustanowił:

—	tymczasowe TDI (t-TDI) w wysokości 0,2 μg/kg masy ciała/dzień dla zearalenonu,

—	TDI w wysokości 2 μg/kg masy ciała/dzień dla całości fumonizyny B1, B2 i B3, występujących oddzielnie lub w połączeniu.

(6)

We wrześniu 2003 r., w ramach dyrektywy Rady 93/5/EWG z dnia 25 lutego 1993 r. w sprawie pomocy Komisji i współpracy Państw Członkowskich w naukowym badaniu zagadnień dotyczących żywności (3), wykonano i sfinalizowano zadanie naukowej współpracy (SCOOP 3.2.10) „Zebranie danych o występowaniu toksyn Fusarium w środkach spożywczych i ocena pobrania w żywności przez ludność Państw Członkowskich UE” (4).

Wyniki powyższego zadania pokazują, że mikotoksyny Fusarium są szeroko rozpowszechnione w łańcuchu żywnościowym we Wspólnocie. Główne źródła spożycia toksyn Fusarium to produkty wytworzone ze zbóż, a zwłaszcza z pszenicy i kukurydzy. O ile spożycie toksyn Fusarium dla całej populacji i dorosłych jest często mniejsze od TDI dla poszczególnej toksyny, w przypadku grup ryzyka, takich jak niemowlęta i małe dzieci, jest bliskie lub nawet w niektórych przypadkach przekracza TDI.

(7)

Zwłaszcza w przypadku deoksyniwalenolu, spożycie w grupie małych dzieci i młodzieży jest bliskie TDI. Dla toksyn T-2 i HT-2, szacunkowe spożycie przekraczało w większości przypadków t-TDI. Należy jednak zauważyć, że dla toksyn T-2 i HT-2 większość danych o występowaniu otrzymano z wykorzystaniem metod analizy o wysokiej granicy wykrywalności, a biorąc pod uwagę fakt, że liczba próbek powyżej granicy wykrywalności była niższa niż 20 %, granica wykrywalności wykorzystanych metod analitycznych miała duży wpływ na określenie spożycia. W przypadku niwalenolu całościowe spożycie wyniosło znacznie poniżej t-TDI. W przypadku innych trichotecenów rozważanych we wspomnianym zadaniu SCOOP, takich jak 3-acetyldeoksyniwalenol, 15-acetyldeoksyniwalenol, fusarenon-X, T2-triol, diacetoksyscirpenol, neosolaniol, monoacetoksyscirpenol i verrukol, w świetle posiadanych informacji spożycie jest niskie.

(8)

W przypadku zearalenonu średnie dzienne pobranie jest znacznie niższe niż TDI, należy jednak zwrócić szczególną uwagę na grupy ludności niezidentyfikowane w zadaniu, które mogą regularnie i w znacznych ilościach spożywać produkty o wysokim poziomie zanieczyszczenia zearalenonem, a także na żywność przeznaczoną do konsumpcji wśród dzieci, gdyż różnorodność diety dla małych dzieci jest ograniczona.

(9)

W przypadku fumonizyn szacunkowe spożycie dla większości grup ludności wynosi znacznie poniżej TDI. Spożycie fumonizyn znacznie się zwiększa przy wzięciu pod uwagę wyłącznie konsumentów. Niemniej jednak również dla tej grupy konsumentów spożycie wynosi znacznie poniżej TDI. Tymczasem wyniki kontrolnego monitoringu zbiorów w 2003 r. wskazują, że kukurydza i produkty z kukurydzy mogą być w wysokim stopniu zanieczyszczone fumonizynami. Należy zatem podjąć odpowiednie środki mające na celu zapobieganie wprowadzeniu do łańcucha żywnościowego kukurydzy i produktów z kukurydzy o nieakceptowanym poziomie zanieczyszczenia.

(10)

Gatunki Fusarium zarażają zboża przed zbiorami. W związku z infekcją Fusarium i powstawaniem mikotoksyn zidentyfikowano kilka czynników ryzyka. Zasadniczy wpływ na zawartość mikotoksyn mają warunki klimatyczne w okresie wzrostu, a w szczególności w okresie kwitnienia. Jednak dobra praktyka rolnicza, przy stosowaniu której czynniki ryzyka są zredukowane do minimum, mogą w pewnym stopniu zapobiec zakażeniu grzybami Fusarium.

(11)

Dla ochrony zdrowia publicznego istotne jest ustanowienie maksymalnych dopuszczalnych poziomów dla nieprzetworzonych zbóż w celu uniknięcia wprowadzenia do łańcucha żywnościowego silnie zanieczyszczonych zbóż oraz zapewnienia, że podczas cyklu produkcyjnego na polu, w czasie zbiorów i składowania podejmuje się wszystkie odpowiednie środki (poprzez stosowanie dobrej praktyki rolniczej podczas zbiorów i przechowywania). Należy zastosować maksymalny dopuszczalny poziom dla nieprzetworzonych zbóż w odniesieniu do zbóż znajdujących się na rynku w celu przetworzenia wstępnego zważywszy, że na tym etapie znane jest zamierzone wykorzystanie zbóż (na artykuły żywnościowe, pokarm dla zwierząt lub przemysł). Procedury czyszczenia, sortowania i suszenia nie są uważane za przetwarzanie wstępne, o ile w odniesieniu do samego ziarna nie zastosowano żadnego fizycznego działania, natomiast czyszczenie uważa się za przetwarzanie wstępne.

(12)

Maksymalne dopuszczalne poziomy są ustalone na poziomie biorącym pod uwagę aktualne narażenie człowieka w stosunku do tolerowanego pobrania toksyny, o której mowa, i które można rozsądnie osiągnąć w ramach dobrej praktyki na wszystkich etapach produkcji i dystrybucji. Takie podejście zapewnia, że przedsiębiorcy branży żywnościowej stosują wszelkie możliwe środki, aby zapobiec/zredukować, w granicach możliwości, zanieczyszczenie w celu ochrony zdrowia publicznego.

(13)

W przypadku kukurydzy nie są jeszcze szczegółowo znane wszystkie czynniki związane z tworzeniem się toksyn Fusarium, a zwłaszcza zearalenonu i fumonizyn B1 i B2. W związku z tym przedsiębiorcom branży żywnościowej, działającym w branży zbożowej, przyznaje się pewien okres czasu na przeprowadzenie badania dotyczącego źródeł tworzenia się tych mikotoksyn i znalezienie środków zaradczych, które należy podjąć, aby zapobiec, w miarę możliwości, ich występowaniu. Proponuje się, aby najwyższe dopuszczalne poziomy oparte na aktualnie dostępnych danych o ich występowaniu miały zastosowanie od dnia 2007 r., o ile wcześniej nie zostaną ustalone najwyższe szczególne dopuszczalne poziomy oparte na nowych informacjach dotyczących występowania i powstawania toksyn.

(14)

Dzięki czyszczeniu i przetwarzaniu zawartość toksyn Fusarium w surowych zbożach może zostać zredukowana, w różnym stopniu, w przetworzonych produktach zbożowych. Zważywszy na różny stopień redukcji, należy określić maksymalny dopuszczalny poziom w odniesieniu do produktów zbożowych przeznaczonych dla ostatecznego konsumenta, w celu jego ochrony, jak również konieczne jest możliwe do zastosowania ustawodawstwo. Określając maksymalne dopuszczalne poziomy w odniesieniu do produktów zbożowych przeznaczonych dla ostatecznego konsumenta, należy stosować podejście pragmatyczne. Ponadto należy określić maksymalny dopuszczalny poziom dla głównych składników żywności pochodzenia zbożowego w celu zapewnienia skutecznego wdrażania ustawodawstwa w interesie ochrony zdrowia publicznego.

(15)	Zważywszy na niskie poziomy skażeń toksynami Fusarium ryżu, nie proponuje się maksymalnych dopuszczalnych poziomów dla ryżu lub produktów ryżowych.

(16)

Nie jest konieczne rozważanie szczególnych środków dla 3-acetyldeoksyniwalenolu, 15-acetyldeoksyniwalenolu oraz fumonizyny B3, gdyż środki przewidziane zwłaszcza dla deoksyniwalenolu i fumonizyny B1+B2 powinny również stanowić ochronę dla ludności przed niemożliwym do przyjęcia narażeniem na 3-acetyldeoksyniwalenol, 15-acetyldeoksyniwalenol i fumonizynę B3, z powodu ich współwystępowania. To samo dotyczy niwalenolu, w przypadku którego można zaobserwować pewien stopień współwystępowania z deoksyniwalenolem, a szacunkowe narażenie ludzi na niwalenol wynosi znacznie poniżej t-TDI.

(17)

Dane dotyczące obecności toksyn T-2 i HT-2 są tymczasowo ograniczone. Istnieje również pilna potrzeba rozwoju i walidacji czułych metod analizy. Jednak oceny spożycia dawki jasno wskazują, że obecność T-2 i HT-2 może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego. Konieczny i wysoce priorytetowy jest zatem rozwój czułych metod, zebranie większej ilości danych o występowaniu oraz więcej dochodzeń/badań na temat czynników związanych z występowaniem T-2 i HT-2 w zbożu i produktach zbożowych, a w szczególności w owsie i produktach z owsa.

(18)	Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 466/2001.

(19)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 466/2001 wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 3 zabrania się:

a)	wykorzystania produktów, które nie są zgodne z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami określonymi w załączniku I, jako składników do produkcji złożonych środków spożywczych lub innych;

b)	mieszania produktów zgodnych z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami z produktami przekraczającymi maksymalne dopuszczalne poziomy określone w załączniku I;

c)	świadomej detoksykacji produktów za pomocą czynników chemicznych w przypadku zanieczyszczeń wymienionych w sekcji 2 (mikotoksyny) załącznika I.”;

w art. 5 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5. Do dnia 1 lipca 2008 r. Komisja dokona przeglądu punktów 2.4, 2.5, 2.6 i 2.7 sekcji 2 załącznika I odnośnie do maksymalnych dopuszczalnych limitów dla deoksyniwalenolu, zearalenonu i fumonizyny B1+B2 w celu wprowadzenia maksymalnego dopuszczalnego poziomu toksyn T-2 i HT-2 dla zbóż i produktów zbożowych.

W tym celu Państwa Członkowskie i zainteresowane strony co roku informują Komisję o wynikach przeprowadzonych badań, uwzględniając dane dotyczące występowania i dokonanego postępu odnośnie do zastosowania środków zapobiegawczych w celu uniknięcia skażenia deoksyniwalenolem, zearalenonem, toksynami T-2 i HT-2 oraz fumonizyną B1+B2.”;

3)	załącznik I zostaje zmieniony zgodnie z Załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 lipca 2006 r. Niniejsze rozporządzenie nie obejmuje produktów, które wprowadzono do obrotu przez dniem 1 lipca 2006 r. zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wykazanie daty wprowadzenia produktów do obrotu należy do przedsiębiorców branży żywnościowej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 37 z 13.2.1993, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2) Dz.U. L 77 z 16.3.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) 208/2005 (Dz.U. L 34 z 8.2.2005, str. 3).

(3) Dz.U. L 52 z 4.3.1993, str. 18. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.

(4) Raport dostępny jest na stronie internetowej Komisji Europejskiej, DG Zdrowie i Ochrona Konsumentów (http://europa.eu.int/comm/food/fs/scoop/task3210.pdf)

ZAŁĄCZNIK

W sekcji 2 (Mikotoksyny) załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 466/2001 dodaje się punkty: 2.4, 2.5, 2.6 i 2.7:

„Produkt (1)

Maksymalny dopuszczalny poziom

(μg/kg)

Metoda pobierania próbek

Referencyjna metoda analityczna

2.4.

DEOKSYNIWALENOL (DON)

2.4.1.

Nieprzetworzone zboża (2), inne niż pszenica durum, owies i kukurydza

1 250

Dyrektywa 2005/38/WE (*1)

Dyrektywa 2005/38/WE

2.4.2.

Nieprzetworzona pszenica durum i nieprzetworzony owies

1 750

Dyrektywa 2005/38/WE

2.4.3.

Nieprzetworzona kukurydza

— (3)

Dyrektywa 2005/38/WE

2.4.4.

Mąka zbożowa, w tym mąka kukurydziana, grys kukurydziany i mączka kukurydziana (4)

750

Dyrektywa 2005/38/WE

2.4.5.

Chleb, wyroby cukiernicze, herbatniki, przekąski zbożowe i zbożowe płatki śniadaniowe

500

Dyrektywa 2005/38/WE

2.4.6.

Makaron (suchy)

750

Dyrektywa 2005/38/WE

2.4.7.

Przetworzona żywność na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci oraz produkty dla niemowląt (5)

200

Dyrektywa 2005/38/WE

Produkt (6)

Maksymalny dopuszczalny poziom

(μg/kg)

Metoda pobierania próbek

Referencyjna metoda analityczna

2.5.

ZEARALENON

2.5.1.

Nieprzetworzone zboża (7), poza kukurydzą

100

Dyrektywa 2005/38/WE

2.5.2.

Nieprzetworzona kukurydza

— (8)

Dyrektywa 2005/38/WE

2.5.3.

Mąka zbożowa, z wyjątkiem mąki kukurydzianej

Dyrektywa 2005/38/WE

2.5.4.

Mąka kukurydziana, mączka kukurydziana, grys kukurydziany i rafinowany olej kukurydziany (9)

— (8)

Dyrektywa 2005/38/WE

2.5.5. —

Chleb, wyroby cukiernicze, herbatniki

Dyrektywa 2005/38/WE

—	przekąski kukurydziane i płatki śniadaniowe na bazie kukurydzy

— (8)

—	inne przekąski zbożowe i zbożowe płatki śniadaniowe

2.5.6. —

przetworzona żywność na bazie kukurydzy dla niemowląt i małych dzieci

— (8)

Dyrektywa 2005/38/WE

—	inna przetworzona żywność na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci oraz produkty dla niemowląt (10)

Produkt

Maksymalny dopuszczalny poziom FB1 + FB2

(μg/kg)

Metoda pobierania próbek

Referencyjna metoda analityczna

2.6.

FUMONIZYNY (11)

2.6.1.

Nieprzetworzona kukurydza (12)

— (13)

Dyrektywa 2005/38/WE

2.6.2.

Grys kukurydziany, mączka kukurydziana i mąka kukurydziana (14)

— (13)

Dyrektywa 2005/38/WE

2.6.3.

Żywność na bazie kukurydzy do bezpośredniej konsumpcji, z wyjątkiem pkt 2.6.2 i 2.6.4.

— (13)

Dyrektywa 2005/38/WE

2.6.4.

Przetworzona żywność na bazie kukurydzy dla niemowląt i małych dzieci oraz produkty dla niemowląt (15)

— (13)

Dyrektywa 2005/38/WE

Produkt (17)

Najwyższy dopuszczalny poziom

(μg/kg)

Metoda pobierania próbek

Referencyjna metoda analityczna

2.7.

TOKSYNA T-2 I HT-2 (16)

2.7.1.

Nieprzetworzone zboża (18) i produkty zbożowe

— (19)

Dyrektywa 2005/38/WE

(*1) Patrz: str. 18 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(1) W celu zastosowania maksymalnych dopuszczalnych poziomów w odniesieniu do deoksyniwalenolu, zearalenonu, fumonizyn B1 i B2, T-2 i HT-2 ustanowionych wyłącznie w punktach 2.4, 2.5, 2.6 i 2.7, ryż nie wchodzi w skład »zbóż«, a produkty ryżowe w skład »produktów zbożowych«.

(2) Maksymalne dopuszczalne poziomy ustanowione dla »nieprzetworzonych zbóż« mają zastosowanie do zbóż wprowadzonych do obrotu w celu przetwarzania wstępnego. Jednak najwyższe dopuszczalne poziomy mają zastosowanie do zbóż zebranych i odebranych od roku gospodarczego 2005/2006, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 824/2000 z dnia 19 kwietnia 2000 r. ustanawiającym procedury przejęcia zbóż przez agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż (Dz.U. L 100 z 20.4.2000, str. 31), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).

»Przetwarzanie wstępne« oznacza każdą obróbkę ziarna, fizyczną lub termiczną, poza suszeniem.

Procedury czyszczenia, sortowania i suszenia nie są uważane za »przetwarzanie wstępne«, o ile nie wywarto na samo ziarno żadnego fizycznego działania, a całe ziarno, po czyszczeniu i sortowaniu, pozostaje nienaruszone.

(3) Jeżeli do dnia 1 lipca 2007 r. nie zostanie ustalony szczególny poziom, to po tym terminie zastosowanie będzie miał poziom 1 750 μg/kg w odniesieniu do kukurydzy, o której mowa w tym punkcie.

(4) Kategoria ta obejmuje również podobne produkty, nazywane w inny sposób, takie jak semolina.

(5) Przetworzona żywność na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci oraz produkty dla niemowląt określone w art. 1 dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 14 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17), ostatnio zmienionej dyrektywą 2003/13/WE (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, str. 33).

Maksymalny dopuszczalny poziom dla przetworzonej żywności na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci oraz produktów dla niemowląt odnosi się do suchej masy.

(6) W celu zastosowania maksymalnych dopuszczalnych poziomów w odniesieniu do deoksyniwalenolu, zearalenonu, fumonizyn B1 oraz toksyn B2, T-2 o HT-2, ustanowionych w pkt 2.4, 2.5, 2.6 i 2.7, ryż nie wchodzi w skład »zbóż«, a produkty ryżowe w skład »produktów zbożowych«.

(7) Maksymalne dopuszczalne poziomy ustanowione dla »nieprzetworzonych zbóż« mają zastosowanie do zbóż wprowadzonych do obrotu w celu przetwarzania wstępnego. Jednak najwyższe dopuszczalne poziomy mają zastosowanie do zbóż zebranych i odebranych od roku gospodarczego 2005/2006, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 824/2000 ustanawiającym procedury przejęcia zbóż przez agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż (Dz.U. L 100 z 20.4.2000, str. 31), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).

»Przetwarzanie wstępne« oznacza każdą obróbkę ziarna, fizyczną lub termiczną.

(8) Jeżeli do dnia 1 lipca 2007 r. nie zostanie ustalony szczególny poziom, to po tym terminie zastosowanie będzie miał poziom:

—	200 μg/kg dla nieprzetworzonej kukurydzy,

—	200 μg/kg dla mąki kukurydzianej, mączki kukurydzianej, grysu kukurydzianego i rafinowanego oleju kukurydzianego,

—	50 μg/kg dla przekąsek i płatków śniadaniowych na bazie kukurydzy,

—	20 μg/kg dla przetworzonej żywności na bazie kukurydzy dla niemowląt i małych dzieci.

(9) Kategoria ta obejmuje również podobne produkty, nazywane w inny sposób, takie jak semolina.

(10) Przetworzona żywność na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci oraz odżywki dla niemowląt określone w art. 1 dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 14 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17), ostatnio zmienionej dyrektywą 2003/13/WE (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, str. 33).

Maksymalny dopuszczalny poziom dla przetworzonej żywności na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci oraz produktów dla niemowląt odnoszą się do suchej masy.

(11) Maksymalny dopuszczalny poziom ma zastosowanie do całości fumonizyny B1 (FB1) i fumonizyny B2 (FB2).

(12) Maksymalny dopuszczalny poziom ustanowiony dla »nieprzetworzonej kukurydzy« ma zastosowanie do kukurydzy wprowadzonej do obrotu w celu przetworzenia wstępnego. Jednak najwyższe dopuszczalne poziomy mają zastosowanie do kukurydzy zebranej i odebranej od roku gospodarczego 2006/2007, zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 824/2000 ustanawiającym procedury przejęcia zbóż przez agencje interwencyjne oraz metody analizy do oznaczania jakości zbóż (Dz.U. L 100 z 20.4.2000, str. 31), ostatnio zmienionym rozporządzeniem (WE) nr 777/2004 (Dz.U. L 123 z 27.4.2004, str. 50).

»Przetwarzanie wstępne« oznacza każdą obróbkę ziarna, fizyczną lub termiczną.

(13) Jeżeli do dnia 1 października 2007 r. nie zostanie ustalony szczególny poziom, to po tym terminie zastosowanie będzie miał poziom:

—	2 000 μg/kg nieprzetworzonej kukurydzy,

—	1 000 μg/kg dla mąki kukurydzianej, mączki kukurydzianej, grysu kukurydzianego i semoliny kukurydzianej,

—	400 μg/kg dla żywności na bazie kukurydzy do bezpośredniej konsumpcji,

—	200 μg/kg dla przetworzonej żywności na bazie kukurydzy dla niemowląt i małych dzieci oraz produktów dla niemowląt

(14) Kategoria ta obejmuje również podobne produkty, nazywane w inny sposób, takie jak semolina.

(15) Przetworzona żywność na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci oraz odżywki dla niemowląt określone w art. 1 dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 14 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 49 z 28.2.1996, str. 17) ostatnio zmienionej dyrektywą 2003/13/WE (Dz.U. L 41 z 14.2.2003, str. 33).

Maksymalny poziom dla przetworzonej żywności na bazie zbóż dla niemowląt i małych dzieci oraz produktów dla niemowląt odnosi się do suchej masy.

(16) Najwyższy poziom odnosi się do sumy toksyn T-2 i HT-2

(17) W celu zastosowania najwyższych poziomów deoksyniwalenolu, zearalenonu, fumonizyn B1 i B2 oraz toksyn T-2 i HT-2, ustanowionych w punktach. 2.4, 2.5, 2.6 i 2.7, ryż nie wchodzi w skład »zbóż«, a produkty ryżowe w skład »produktów zbożowych«.

(18) Najwyższe dopuszczalne poziomy ustanowione dla »nieprzetworzonych zbóż« mają zastosowanie do zbóż wprowadzonych do obrotu w celu przetwarzania wstępnego. »Przetwarzanie wstępne« oznacza każdą obróbkę ziarna, fizyczną lub termiczną.

(19) Najwyższy poziom zostanie ustalony w razie potrzeby do dnia 1 lipca 2007 r.

Dane dotyczące obecności toksyn T-2 i HT-2 są tymczasowo ograniczone. Jednakże szacunki spożytych dawek jasno wskazują, że obecność T-2 i HT-2 może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego. Konieczny i wysoce priorytetowy jest zatem rozwój czułej metody, zebranie większej ilości danych dotyczących występowania oraz więcej dochodzeń/badań na temat czynników związanych z obecnością T-2 i HT-2 w zbożu i produktach zbożowych, a w szczególności w owsie i produktach z owsa.”.

7.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 143/11

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 858/2005

z dnia 6 czerwca 2005 r.

przyjmujące zobowiązania oferowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu chlorku potasu pochodzącego z Republiki Białoruś lub Federacji Rosyjskiej oraz nakładające obowiązek rejestracji na przywóz chlorku potasu pochodzącego z Republiki Białoruś i Federacji Rosyjskiej

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 8, 21 i art. 22 lit. c),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 992/2004 z dnia 17 maja 2004 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 3068/92 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz chlorku potasu pochodzącego z Białorusi, Rosji lub Ukrainy (2),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1002/2004 z dnia 18 maja 2004 r. przyjmujące zobowiązania oferowane w związku z postępowaniem antydumpingowym w odniesieniu do przywozu chlorku potasu pochodzącego z Białorusi, Rosji lub Ukrainy oraz obejmujące obowiązkiem rejestracji przywóz chlorku potasu pochodzącego z Białorusi lub Rosji (3),

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A. POSTĘPOWANIE

(1)

Na mocy rozporządzenia (EWG) nr 3068/92 (4) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe („środki”) na przywóz chlorku potasu („potas”) pochodzącego z Republiki Białoruś („Białoruś”), Federacji Rosyjskiej („Rosja”) oraz Ukrainy. Rozporządzeniem (WE) nr 969/2000 (5) Rada zmieniła rozporządzenie (EWG) nr 3068/92.

(2)

W marcu 2004 r. w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (6) Komisja, z własnej inicjatywy, wszczęła częściowy przegląd tymczasowy obowiązujących środków w odniesieniu do przywozu chlorku potasu pochodzącego z Białorusi i Rosji w celu zbadania, czy należy je zmienić tak, aby uwzględnić rozszerzenie Unii Europejskiej do 25 Państw Członkowskich z dniem 1 maja 2004 r. („rozszerzenie”).

(3)

Wyniki wspomnianego częściowego przeglądu tymczasowego wykazały, że tymczasowe dostosowanie środków leżało w interesie Wspólnoty, aby uniknąć zaraz po rozszerzeniu nagłych i nadmiernie negatywnych skutków gospodarczych dla importerów i użytkowników w dziesięciu nowych Państwach Członkowskich („UE10”), które przystąpiły do UE z dniem rozszerzenia.

(4)

W tym kontekście Rada, na mocy rozporządzenia (WE) 992/2004, upoważniła Komisję do przyjęcia ofert zobowiązań spełniających warunki określone w motywach od 27 do 32 tego rozporządzenia. Na podstawie artykułów 8, 11 ust. 3, 21 i 22 lit. c) rozporządzenia podstawowego i zgodnie z nimi Komisja w drodze rozporządzenia (WE) nr 1002/2004 przyjęła oferty zobowiązań („szczególne zobowiązania związane z rozszerzeniem”) od: i) eksportujących producentów na Białorusi wspólnie ze spółkami mającymi siedziby w Austrii, na Litwie i w Rosji; ii) eksportujących producentów w Rosji wspólnie ze spółkami mającymi siedziby w Rosji i Austrii; oraz iii) eksportujących producentów wspólnie ze spółką, która w momencie przyjęcia zobowiązań miała siedzibę na Cyprze.

(5)	Ponadto, w celu ustanowienia zwolnienia z cła anydumpingowego nałożonego przez rozporządzenie (EWG) nr 3068/92 na przywóz do państw UE10 dokonywany na warunkach szczególnych zobowiązań związanych z rozszerzeniem, rozporządzenie (EWG) nr 3068/92 zostało zmienione rozporządzeniem (WE) nr 992/2004.

(6)

W kwietniu 2004 r., w drodze dwóch zawiadomień opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (7), Komisja, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wszczęła na wniosek dwóch rosyjskich producentów eksportujących ze szczególnymi zobowiązaniami dotyczącymi rozszerzenia częściowy przegląd tymczasowy środków antdydumpingowych mających zastosowanie do spółek objętych postępowaniem („częściowy przegląd tymczasowy w stosunku do Rosji”).

(7)

W kwietniu 2005 r., w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (8), Komisja, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wszczęła na wniosek wspólnotowego przemysłu potasu przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych mających zastosowanie do Rosji („przegląd wygaśnięcia w stosunku do Rosji”) oraz do Białorusi („przegląd wygaśnięcia w stosunku do Białorusi”).

(8)

Jednocześnie, w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (9), Komisja, zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wszczęła na wniosek białoruskiego producenta eksportującego przegląd środków antdydumpingowych mających do niego zastosowanie („częściowy przegląd tymczasowy w stosunku do Białorusi”).

(9)	Spółki objęte postępowaniem przedstawiły oferty nowych szczególnych zobowiązań dotyczących rozszerzenia.

B. OKRES TRWANIA ŚRODKÓW

(10)	Należy przypomnieć, że przyjęcie omawianych zobowiązań było wyjątkowym środkiem przyjętym zgodnie z art. 22 lit. c) rozporządzenia podstawowego, z uwagi na to, iż ustalone minimalne ceny importowe („MCI”) (które wiążą spółki objęte postępowaniem) nie były równe wysokości cła antydumpingowego.

(11)

W tym kontekście MCI były ustalone na poziomie wyższym niż poprzednie ceny przywozu z państw objętych postępowaniem, jednakże poniżej cen pozwalających na zupełne wyeliminowanie szkodliwych skutków dumpingu, które normalnie powinny zostać utrzymane. Celem było, aby MCI, stosowane w okresie przejściowym, przyczyniły się do zmniejszenia gospodarczego oddziaływania środków antydumpingowych na importerów oraz w szczególności na użytkowników końcowych w UE10, po rozszerzeniu.

(12)

W odniesieniu do długości wspomnianego okresu przejściowego w motywie 14 rozporządzenia (WE) nr 1002/2004 postanowiono, iż przyjęcie szczególnych zobowiązań związanych z rozszerzeniem będzie ograniczone do wstępnego okresu 12 miesięcy, nie naruszając normalnego trwania obowiązujących środków. Z tego wynika, iż nowe zobowiązania, lecz o tych samych postanowieniach, mogłyby być przyjęte, jeśli wymagałaby tego sytuacja (np. gdyby warunki panujące w momencie przyjęcia pierwotnych zobowiązań nadal występowały), pod warunkiem zachowania przejściowego charakteru tych wyjątkowych środków. A zatem, określając, czy wymagane są nowe zobowiązania, należy dokonać oceny skuteczności środków.

C. OCENA

(13)

Analiza sprawozdań z miesięcznej sprzedaży przedstawionych Komisji przez spółki objęte postępowaniem, wraz z dostępnym statystycznymi danymi, wykazała, że chociaż występuje zbieżność co do cen, nadal przeważają różnice między cenami nałożonymi przez spółki ze zobowiązaniami związanymi z rozszerzeniem na produkt objęty postępowaniem sprzedawany klientom w UE10 a cenami tego produktu sprzedawanego we Wspólnocie sprzed rozszerzenia („UE15”).

(14)	Niektóre zainteresowane strony podniosły również kwestię niedoboru dostaw na rynku UE10 oraz rzekomego braku możliwości dostarczania potasu przez przemysł wspólnotowy nowym klientom w UE10, gdzie przed rozszerzeniem tradycyjnym źródłem dostaw produktu objętego postępowaniem były Białoruś i Rosja.

(15)

W tym względzie należy oczekiwać, że przemysł wspólnotowy będzie potrzebował okresu dostosowawczego, mając na uwadze złożone zmiany sieci logistycznej i sprzedaży, jakich wymaga sprzedaż do UE10, aby zaopatrywać nowy dla nich rynek. Niemniej Komisja stwierdziła, że wewnątrzwspólnotowy wywóz potasu przez największego producenta w UE15 do klientów w UE10 zwiększył się ponad dwukrotnie między 2003 a 2004 r., nawet jeśli punkt wyjściowy był relatywnie niski, co wskazywałoby na fakt, iż częściowe zmiany struktury dostaw w UE 25 już się rozpoczęły.

(16)

Jeżeli chodzi o szczególne zobowiązania dotyczące rozszerzenia, wizyty weryfikacyjne u eksportujących producentów pokazały, że spółki objęte postępowaniem przestrzegały MCI oraz że wielkość sprzedaży do UE10 nie przekroczyła pułapów ilościowych przewidzianych w zobowiązaniach. Ponadto ustalono, że spółki postępowały ściśle według tradycyjnych modeli handlu z indywidualnymi klientami w UE10.

(17)	Co więcej, według dostępnych informacji nie było „zalewu” przywozu z UE10 do UE15 produktu objętego postępowaniem, który był objęty zwolnieniem z ceł antydumpingowych wynikającym ze zobowiązań.

D. WNIOSKI

1. Uwagi ogólne

(18)	Dostępne informacje sugerują, iż niektóre z negatywnych warunków, jakie panowały przez rozszerzeniem i które wymagały zobowiązań, nadal występują.

(19)

Ponadto, chociaż pojawiły się pewne zmiany w łańcuchu dostaw w związku ze zwiększeniem się dostaw potasu przez przemysł wspólnotowy do UE10, informacje otrzymane od różnych zainteresowanych stron wskazują na możliwość krótkotrwałych trudności w UE10 w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem, mimo iż przemysł wspólnotowy zwiększył tam sprzedaż.

(20)

Należy również przypomnieć, że znaczny stopień trudności w przygotowaniu planu dla klientów na rynku UE10 jest niewątpliwie spowodowany i) faktem, iż istniała niepewność na rynku co do tego czy obowiązujące środki wygasną w maju 2005 r. po pięciu latach; oraz ii) nieznanymi wynikami dwóch częściowych przeglądów tymczasowych w odniesieniu do Rosji, wszczętych przez Komisję w kwietniu 2004 r.

(21)

W związku z powyższym należy poświęcić szczególną uwagę kwestii interesu wspólnotowego oraz obaw wielu importerów i użytkowników końcowych potasu w UE10. Stwierdza się, że ochrona przyznana przez obowiązujące środki antydumpingowe mogłaby nadal powodować szkody finansowe dla importerów i użytkowników końcowych, jeżeli środki te miałyby być stosowane obecnie.

(22)

Dlatego też, w sumie, stwierdza się, że przyjęcie nowych szczególnych zobowiązań związanych z rozszerzeniem, złożonych przez spółki objęte postępowaniem na kolejny okres, jest uzasadnione, ponieważ nie tylko zmniejszy to wpływ ekonomiczny na nabywców w UE10, lecz również pomoże w krótkim terminie złagodzić problem dostaw w UE10.

(23)

Jeżeli chodzi o długość przyszłego okresu stosowania zobowiązań dotyczących rozszerzenia, jak wspomniano powyżej, dnia 13 kwietnia 2005 r. wszczęto przegląd wygaśnięcia środków w odniesieniu do Białorusi i Rosji oraz częściowy przegląd tymczasowy w odniesieniu do Białorusi. Mając na uwadze, że przegląd wygaśnięcia środków powinien w normalnych okolicznościach zostać zakończony w terminie 12 miesięcy, uważa się za właściwe przyjąć nowe zobowiązania dotyczące rozszerzenia przed dniem 13 kwietnia 2006 r.

(24)	Mając również na uwadze, że poziom środków antydumpingowych w odniesieniu do Białorusi i Rosji jest obecnie przedmiotem przeglądów, uważa się za właściwe pozostawienie bez zmian poziomu MCI do czasu pojawienia się wyników wspomnianych przeglądów.

(25)	W odniesieniu do poziomu pułapów ilościowych, jakie będą stosowane, należy zauważyć, że nie odpowiadają one pułapom pierwotnego dwunastomiesięcznego okresu.

(26)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 992/2004 zobowiązania obligują każdego indywidualnego eksportującego producenta do przestrzegania MCI w ramach pułapów importowych oraz, aby zobowiązania mogły być monitorowane, dany eksportujący producent musi zgodzić się na ogólne przestrzeganie tradycyjnego modelu sprzedaży indywidualnym klientom w UE10. Producenci eksportujący są również świadomi, że jeżeli zostanie stwierdzone, że modele te znacznie się zmieniły lub zobowiązania stały się w jakikolwiek sposób utrudnione lub niemożliwe do monitorowania, Komisja ma prawo do wycofania przyjęcia zobowiązania spółki, co powoduje zastąpienie zobowiązania ostatecznym cłem antydumpingowym lub Komisja może dostosować poziom pułapu lub przedsięwziąć inne środki naprawcze.

(27)	Warunkiem zobowiązań jest również to, że jeżeli zostaną naruszone, Komisja będzie mieć prawo do wycofania ich przyjęcia, co powoduje zastąpienie zobowiązania ostatecznym cłem antydumpingowym.

(28)	Spółki będą również dostarczać Komisji okresowe, szczegółowe informacje dotyczące ich wywozu do Wspólnoty, co pozwoli Komisji skutecznie kontrolować ich zobowiązania.

(29)

Aby Komisja mogła skutecznie monitorować przestrzeganie zobowiązań przez spółki, przy przedłożeniu właściwemu organowi celnemu wniosku o dopuszczenie do swobodnego obrotu zgodnie ze zobowiązaniem, zwolnienie celne będzie uzależnione od przedstawienia faktury zawierającej co najmniej te informacje, które są wymienione w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 992/2004. Taki poziom informacji jest również konieczny, aby umożliwić organom celnym stwierdzenie z odpowiednią dokładnością, że przesyłka jest zgodna z dokumentami handlowymi. Jeżeli brak jest takiej faktury lub nie odpowiada ona produktom przedstawionym urzędowi celnemu, nałożone zostanie z tego tytułu odpowiednie cło antydumpingowe.

2. Zawiadomienie zainteresowanych stron

(30)	Wszystkie zainteresowane strony, które uprzednio się zgłosiły, zostały poinformowane o zamiarze przyjęcia zobowiązań na kolejny okres. Nie otrzymano żadnych uwag, które skłaniałyby Komisję do zmiany poglądu w tej sprawie.

E. REJESTRACJA PRZYWOZU

(31)	Chociaż warunki pierwotnych zobowiązań były przestrzegane przez spółki objęte postępowaniem w pierwotnym okresie ich stosowania, nadal istnieje istotne ryzyko naruszenia zobowiązań, w szczególności pod koniec okresu stosowania tych szczególnych środków.

(32)

Uznaje się zatem za właściwe, aby organy celne rejestrowały przywóz do Wspólnoty produktu objętego postępowaniem pochodzącego z Białorusi i Rosji wywożonego przez spółki, od których przyjęto nowe szczególne zobowiązania i które korzystają ze zwolnienia z cła antydumpingowego nałożonego przez rozporządzenie Rady (EWG) nr 3068/92, ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 992/2004, przez okres najwyżej dziewięciu miesięcy, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu chlorku potasu pochodzącego z Republiki Białoruś i Federacji Rosyjskiej niniejszym przyjmuje się zobowiązania zaoferowane przez wymienionych poniżej producentów eksportujących:

Państwo	Spółka	Dodatkowy kod Taric
Republika Białoruś	Towary wyprodukowane przez Republican Unitary Enterprise Production Amalgamation Belaruskali, Soligorsk, Białoruś, lub przez Republican Unitary Enterprise Production Amalgamation Belaruskali, Soligorsk, Białoruś a sprzedawane przez Belarus Potash Company, Mińsk, Białoruś lub JSC International Potash Company, Moskwa, Rosja lub Belurs Handelsgesellschaft m.b.H, Wiedeń, Austria lub UAB Baltkalis, Wilno, Litwa, pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie działającemu jako importer	A518
Federacja Rosyjska	Towary produkowane przez JSC Silvinit, Solikamsk, Rosja i sprzedawane przez JSC International Potash Company, Moskwa, Rosja lub Belurs Handelsgesellschaft m.b.H, Wiedeń, Austria, pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie działającemu jako importer	A519
Federacja Rosyjska	Towary produkowane i sprzedawane przez JSC Uralkali, Berezniki, Rosja, lub produkowane przez JSC Uralkali, Berezniki, Rosja i sprzedawane przez Uralkali Trading SA, Genewa, Szwajcaria pierwszemu niezależnemu odbiorcy we Wspólnocie działającemu jako importer	A520

Artykuł 2

Niniejszym wydaje się organom celnym polecenie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 384/96, podjęcia odpowiednich kroków w celu zarejestrowania przywozu do Wspólnoty chlorku potasu pochodzącego z Republiki Białoruś lub Federacji Rosyjskiej objętego kodami CN 3104 20 10 (kody TARIC 3104 20 10 10 i 3104 20 10 90), 3104 20 50 (kody TARIC 3104 20 50 10 i 3104 20 50 90), 3104 20 90 , ex 3105 20 10 (kody TARIC 3105 20 10 10 i 3105 20 10 20), ex 3105 20 90 (kody TARIC 3105 20 90 10 i 3105 20 90 20), ex 3105 60 90 (kody TARIC 3105 60 90 10 i 3105 60 90 20), ex 3105 90 91 (kody TARIC 3105 90 91 10 i 3105 90 91 20), ex 3105 90 99 (kody TARIC 3105 90 99 10 i 3105 90 99 20) produkowanego i sprzedawanego lub produkowanego lub wywożonego przez spółki wymienione w art. 1, objętych zwolnieniem z cła anydumpingowego nałożonego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3068/92, zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 992/2004.

Rejestracja przywozu wygasa dziewięć miesięcy od daty wprowadzenia w życie niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i pozostaje w mocy do dnia 13 kwietnia 2006 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji,

Peter MANDELSON

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 56 z 6.3.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Rady (WE) nr 461/2004 (Dz.U. L 77 z 13.3.2004, str. 12).

(2) Dz.U. L 182 z 19.5.2004, str. 23.

(3) Dz.U. L 183 z 20.5.2004, str. 16. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 588/2005 (Dz.U. L 98 z 16.4.2005, str. 11).

(4) Dz.U. L 308 z 24.10.1992, str. 41. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 992/2004.

(5) Dz.U. L 112 z 11.5.2000, str. 4. Sprostowanie w Dz.U. L 2 z 5.1.2001, str. 42.

(6) Dz.U. C 70 z 20.3.2004, str. 15.

(7) Dz.U. C 93 z 17.4.2004, str. 2 i 3.

(8) Dz.U. C 89 z 13.4.2005, str. 3.

(9) Dz.U. C 89 z 13.4.2005, str. 7.

7.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 143/16

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 859/2005

z dnia 6 czerwca 2005 r.

ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w przywozie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii i Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 2 ust. 2 i art. 3 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87 przewiduje, iż wspólnotowe ceny przywozu i wspólnotowe ceny producenta są ustalane co piętnaście dni dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych i mają zastosowanie przez dwa tygodnie. Zgodnie z art. 1b rozporządzenia Komisji (EWG) nr 700/88 z dnia 17 marca 1988 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady stosowania uzgodnień dotyczących przywozu do Wspólnoty niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela, Jordanii, Maroka oraz z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy (2) ceny są ustalone dla okresu dwóch kolejnych tygodni na podstawie ważonych danych, dostarczonych przez Państwa Członkowskie.

(2)	Istotne jest, aby ceny te zostały bezzwłocznie ustalone, żeby móc określić, jakie należności celne należy stosować.

(3)	Z uwagi na przystąpienie Cypru do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r. w przyszłości nie należy ustalać cen przywozu odnośnie do tego państwa.

(4)

Podobnie nie należy też już ustalać cen przywozu względem Izraela, Maroka, Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy, biorąc pod uwagę porozumienia zatwierdzone decyzją Rady 2003/917/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Państwem Izrael dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Izraelem (3), 2003/914/WE z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka dotyczącego wzajemnych środków liberalizacyjnych oraz zastąpienia protokołów 1 i 3 do Układu o stowarzyszeniu między WE a Marokiem (4) oraz 2005/4/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Organizacją Wyzwolenia Palestyny (OWP) na rzecz Autonomii Palestyńskiej na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy, dotyczącego wzajemnych środków liberalizacji oraz zastąpienia protokołów 1 i 2 do Przejściowego układu stowarzyszeniowego pomiędzy WE a Autonomią Palestyńską (5).

(5)	Komisja powinna przyjąć omawiane środki w odstępie czasowym między zebraniami Komitetu Zarządzającego ds. Żywych Roślin i Produktów Kwiatowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków jednokwiatowych (bloom), goździków wielokwiatowych (spray), róż wielkokwiatowych i róż drobnokwiatowych, określone w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 4088/87, ustalone są w Załączniku do niniejszego rozporządzenia na okres od 8 do 21 czerwca 2005 r.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

J. M. SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi

(1) Dz.U. L 382 z 31.12.1987, str. 22. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1300/97 (Dz.U. L 177 z 5.7.1997, str. 1).

(2) Dz.U. L 72 z 18.3.1988, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2062/97 (Dz.U. L 289 z 22.10.1997, str. 1).

(3) Dz.U. L 346 z 31.12.2003, str. 65.

(4) Dz.U. L 345 z 31.12.2003, str. 117.

(5) Dz.U. L 2 z 5.1.2005, str. 4.

ZAŁĄCZNIK

(EUR/100 sztuk)
Okres: od 8 do 21 czerwca 2005 r.
Wspólnotowe ceny producenta	Goździki jednokwiatowe (bloom)	Goździki wielokwiatowe (spray)	Róże wielkokwiatowe	Róże drobnokwiatowe
	15,16	11,23	29,32	13,14
Wspólnotowe ceny przywozu	Goździki jednokwiatowe (bloom)	Goździki wielokwiatowe (spray)	Róże wielkokwiatowe	Róże drobnokwiatowe
Jordania	—	—	—	—

7.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 143/18

DYREKTYWA KOMISJI 2005/38/WE

z dnia 6 czerwca 2005 r.

ustanawiająca metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów toksyn Fusarium w środkach spożywczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 85/591/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. dotyczącą wprowadzenia wspólnotowych metod pobierania próbek i analizy w celu monitorowania środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 1 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 466/2001 z dnia 8 marca 2001 r. ustalające maksymalne dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (2) określa najwyższy limit dla niektórych toksyn Fusarium w niektórych środkach spożywczych.

(2)

Dyrektywa Rady 89/397/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie urzędowej kontroli środków spożywczych (3) ustanawia ogólne zasady przeprowadzania kontroli środków spożywczych. Dyrektywa Rady 93/99/EWG z dnia 29 października 1993 r. w sprawie dodatkowych środków urzędowej kontroli środków spożywczych (4) wprowadza system standardów jakościowych dla laboratoriów, którym Państwa Członkowskie powierzyły urzędową kontrolę środków spożywczych.

(3)	Pobieranie próbek odgrywa kluczową rolę w precyzyjnym określaniu poziomów toksyn Fusarium, które są bardzo heterogennie rozmieszczone w partiach.

(4)	Konieczne jest ustalenie ogólnych kryteriów, które powinna uwzględniać metoda analizy, aby zapewnić, że laboratoria kontrolne korzystają z metod analizy o porównywalnych poziomach skuteczności.

(5)	Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Państwa Członkowskie zapewniają, że pobieranie próbek do celów urzędowej kontroli poziomów toksyn Fusarium (deoksynivalenol, zearalenon, fumonizyny B1 i B2 i toksyna T-2 i HT-2) w środkach spożywczych odbywa się zgodnie z metodami określonymi w załączniku I.

Artykuł 2

Państwa Członkowskie zapewniają, że przygotowanie próbki i metody analizy używane w urzędowej kontroli poziomu toksyn Fusarium (deoksynivalenol, zearalenon, fumonizyny B1 i B2 i toksyna T-2 i HT-2) w środkach spożywczych odpowiadają kryteriom określonym w załączniku II.

Artykuł 3

1. Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 1 lipca 2006 r. Państwa Członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów i tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.

Przyjęte przez Państwa Członkowskie przepisy zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich oficjalnej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określają Państwa Członkowskie.

2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego, które przyjmują w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 5

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 6 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 372 z 31.12.1985, str. 50. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(2) Dz.U. L 77 z 16.3.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 856/2005 (Patrz: str. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego)

(3) Dz.U. L 186 z 30.6.1989, str. 23.

(4) Dz.U. L 290 z 24.11.1993, str. 14. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady.

ZAŁĄCZNIK I

METODY POBIERANIA PRÓBEK DO CELÓW URZĘDOWEJ KONTROLI POZIOMÓW TOKSYN FUSARIUM W NIEKTÓRYCH ŚRODKACH SPOŻYWCZYCH

1. Cel i zakres

Próbki przeznaczone do urzędowej kontroli poziomów zawartości toksyn Fusarium w środkach spożywczych są pobierane zgodnie z metodami opisanymi w niniejszym załączniku. Próbki łączone otrzymane w ten sposób są uważane za reprezentatywne dla poszczególnych partii. Zgodność z maksymalnymi limitami ustanowionymi w Załączniko I rozporządzenia (WE) nr 466/2001 jest określona na podstawie poziomów ustalonych w próbkach laboratoryjnych.

2. Definicje

Do celów niniejszego załącznika zastosowanie mają następujące definicje:

2.1. partia: identyfikowalna ilość środka spożywczego dostarczona w tym samym czasie i uznana w sposób urzędowy jako posiadająca wspólne cechy takie, jak pochodzenie, odmianę, rodzaj opakowania, pakującego, dostawcę lub oznakowania;

2.2. podpartia: wyznaczona część partii w celu zastosowania metody pobierania próbek na wyznaczonej części; każda podpartia musi być fizycznie oddzielna i identyfikowalna;

2.3. próbka pierwotna: ilość materiału pobrana z jednego miejsca partii lub podpartii;

2.4. próbka zbiorcza: połączone wszystkie próbki pierwotne pobrane z partii lub podpartii.

3. Przepisy ogólne

3.1. Personel

Próbki pobiera osoba upoważniona zgodnie z przepisami Państw Członkowskich.

3.2. Materiał przeznaczony do pobierania próbek

W przypadku każdej partii, która ma zostać zbadana, pobieranie próbek musi zostać przeprowadzone oddzielnie. Zgodnie z pkt 4.3 duże partie powinny zostać podzielone na podpartie, a próbki pobierane oddzielnie.

3.3. Niezbędne środki ostrożności

Podczas pobierania próbek i przygotowywania próbek laboratoryjnych muszą zostać podjęte niezbędne środki ostrożności w celu uniknięcia wystąpienia jakichkolwiek zmian, które mogłyby wpłynąć na zawartość toksyny Fusarium, wpłynąć niekorzystnie na analityczne oznaczenie lub spowodować, że próbki zbiorcze staną się niereprezentatywne.

3.4. Próbki pierwotne

W miarę możliwości próbki pierwotne powinny zostać pobrane z różnych miejsc rozmieszczonych w całej partii lub podpartii. Odstąpienie od tej procedury musi zostać odnotowane w protokole.

3.5. Przygotowanie próbki zbiorczej

Próbkę łączoną tworzy się przez łączenie próbek pierwotnych.

3.6. Kontrpróbki

Kontrpróbki do celów oznaczenia, handlu (arbitrażu) oraz rozjemczych pobierane są z homogennej próbki łączonej, o ile nie jest to sprzeczne z zasadami pobierania próbek w Państwach Członkowskich.

3.7. Pakowanie i przekazywanie próbek

Każda próbka umieszczana jest w czystym, chemicznie obojętnym pojemniku, odpowiednio zabezpieczającym przed zanieczyszczeniem i uszkodzeniem w czasie transportu. Należy przedsięwziąć wszelkie konieczne środki ostrożności w celu uniknięcia jakichkolwiek zmian w składzie próbki, które mogłyby powstać w czasie transportu lub składowania.

3.8. Plombowanie i etykietowanie próbek

Każda próbka pobrana do oficjalnego użytku jest plombowana w miejscu pobrania i oznaczana zgodnie z przepisami Państwa Członkowskiego.

Każde pobranie próbki musi być rejestrowane w celu umożliwienia jednoznacznej identyfikacji każdej partii, należy podać również datę i miejsce pobrania próbki wraz z dodatkowymi informacjami, które mogą być przydatne dla analityka.

4. Przepisy szczególne

4.1. Różne rodzaje partii

Artykuły żywnościowe mogą być sprzedawane luzem, w pojemnikach lub opakowaniach indywidualnych, takich jak worki, torby, opakowania detaliczne. Procedura pobierania próbek może być stosowana dla wszystkich form artykułów, które są wprowadzane na rynek.

Bez uszczerbku dla przepisów szczególnych, ustanowionych w pkt 4.3, 4.4 i 4.5, przedstawiony poniżej wzór może być wykorzystany jako wskazówka odnośnie do pobierania próbek z partii będących przedmiotem obrotu w opakowaniach indywidualnych, takich jak worki, torby, opakowania do sprzedaży detalicznej.

—	waga: w kg

—	częstotliwość pobierania próbek (SF): każdy n-ty worek lub torba, z których musi zostać pobrana próbka pierwotna (cyfry dziesiętne powinny zostać zaokrąglone do najbliższej liczby całkowitej).

4.2. Masa próbki pierwotnej

Masa próbki pierwotnej powinna wynosić około 100 gramów, o ile nie ustalono inaczej w niniejszym załączniku. W przypadku partii w opakowaniach do sprzedaży detalicznej masa próbki pierwotnej zależy od masy opakowania do sprzedaży detalicznej.

4.3. Ogólne zasady pobierania próbek zboża i produktów zbożowych

Tabela 1

Dzielenie partii na podpartie w zależności od produktu i masy partii

Artykuł	Masa partii (tony)	Masa lub liczba podpartii	Liczba próbek pierwotnych	Próbka łączona Masa (kg)
Zboża i produkty zbożowe	≥ 1 500	500 ton	100	10
	> 300 i < 1 500	3 podpartie	100	10
	≥ 50 i ≤ 300	100 ton	100	10
	< 50	—	3–100 (*1)	1–10

4.4. Procedura pobierania próbek zboża i produktów zbożowych dla partii ≥ 50 ton

—	Pod warunkiem że podpartie można oddzielić fizycznie, każda partia musi zostać podzielona na podpartie zgodnie z tabelą 1. Biorąc pod uwagę, że masa partii nie stanowi zawsze dokładnej wielokrotności masy podpartii, masa podpartii może przekroczyć wymienioną masę o maksimum 20 %.

—	Z każdej podpartii, próbki muszą zostać pobrane oddzielnie.

—	Liczba próbek pierwotnych: 100. Masa próbki zbiorczej = 10 kg.

—

Jeśli nie jest możliwe przeprowadzenie pobierania próbek za pomocą metody opisanej w tym punkcie z uwagi na konsekwencje handlowe wynikające z uszkodzenia partii z powodów takich, jak opakowania zbiorcze, środki transportu, może zostać zastosowana alternatywna metoda pobierania próbek, pod warunkiem że jest możliwie jak najbardziej reprezentatywna, w pełni opisana i udokumentowana.

4.5. Procedura pobierania próbek zboża i produktów zbożowych dla partii < 50 ton

W przypadku partii zbóż i produktów zbożowych poniżej 50 ton plan pobierania próbek musi wykorzystywać 10–100 próbek pierwotnych w zależności od masy partii, dając próbkę łączoną 1–10 kg. W przypadku bardzo małych partii (≤ 0,5 tony) można pobrać mniejszą liczbę próbek pierwotnych, ale próbka zbiorcza, łącząca wszystkie próbki pierwotne, powinna wynosić również w tym przypadku co najmniej 1 kg.

Liczby w tabeli 2 mogą być wykorzystane do określenia liczby próbek pierwotnych, które należy pobrać.

Tabela 2

Liczba próbek pierwotnych, które powinny być pobrane w zależności od masy partii zboża i produktów zbożowych

Masa partii (tony)	Liczba próbek pierwotnych
≤ 0,05	3
> 0,05–≤ 0,5	5
> 0,5–≤ 1	10
> 1–-≤ 3	20
> 3–≤ 10	40
> 10–≤ 20	60
> 20–≤ 50	100

4.6. Procedura pobierania próbek żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci

—

Procedura pobierania próbek zbóż i produktów zbożowych przeznaczonych dla niemowląt i małych dzieci określona w pkt 4.5 ma zastosowanie w odniesieniu do żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci. Liczba próbek pierwotnych, które powinny być pobrane zależy od masy partii, przy czym minimalna ich liczba wynosi 10, a maksymalna 100, zgodnie z tabelą 2 w pkt 4.5. W przypadku bardzo małych partii (≤ 0,5 tony) można pobrać mniejszą liczbę próbek pierwotnych, ale próbka zbiorcza, łącząca wszystkie próbki pierwotne, powinna wynosić również w tym przypadku co najmniej 1 kg.

—

Masa próbki pierwotnej musi wynosić około 100 g. W przypadku partii w opakowaniu do sprzedaży detalicznej waga próbki zależy do masy opakowania do sprzedaży detalicznej, a w przypadku bardzo małych partii (≤ 0,5 tony) próbki pierwotne muszą mieć taką masę, żeby połączenie próbek pierwotnych dawało próbkę łączoną o masie co najmniej 1 kg.

—	Masa pobieranych próbek zbiorczych = 1–10 kg odpowiednio zmieszanych.

4.7. Pobieranie próbek na etapie sprzedaży detalicznej

Pobieranie próbek środków spożywczych na etapie sprzedaży detalicznej musi w miarę możliwości być zgodne z przepisami pobierania próbek określonych w pkt 4.4 i 4.5. W przypadku, kiedy jest to niemożliwe, należy zastosować inne skuteczne procedury pobierania próbek, pod warunkiem że zapewniają odpowiednią reprezentatywność badanej partii.

5. Przyjęcie partii lub podpartii

—	Przyjęcie, jeśli próbka zbiorcza odpowiada maksymalnemu dopuszczalnemu poziomowi, uwzględniając niepewność pomiaru i odzysk.

—	Odrzucenie, jeśli próbka zbiorcza przekracza jednoznacznie maksymalny dopuszczalny poziom, uwzględniając niepewność pomiaru i odzysk.

(*1) W zależności od masy partii – patrz: tabela 2.

ZAŁĄCZNIK II

PRZYGOTOWANIE PRÓBKI I KRYTERIA DLA METOD ANALIZY WYKORZYSTYWANYCH DO CELÓW URZĘDOWEGO SPRAWDZENIA POZIOMÓW TOKSYN FUSARIUM W NIEKTÓRYCH ŚRODKACH SPOŻYWCZYCH

1. Środki ostrożności

W związku z tym, że rozmieszczenie toksyny Fusarium jest niejednorodne, próbki, zwłaszcza homogeniczne, powinno się przygotowywać z największą ostrożnością.

Cały materiał otrzymany przez laboratorium powinien zostać wykorzystany do badań.

2. Obróbka próbki otrzymanej przez laboratorium

Każda próbka laboratoryjna powinna być drobno zmielona i starannie zmieszana, przy wykorzystaniu metody, odnośnie do której wykazano, że umożliwia uzyskanie całkowitej homogenności.

W przypadku gdy maksymalny poziom ma zastosowanie do suchej masy, zawartość suchej masy w produkcie jest określana na części próbki homogennej, przy wykorzystaniu metody, odnośnie do której wykazano, że dokładnie określa zawartość suchej masy.

3. Podział próbek do celów potwierdzenia prawidłowości oznaczenia i arbitraż

Powtarzalne próbki do celów stosowania, handlu (arbitrażu) oraz odniesienia są pobierane ze zhomogenizowanego materiału, o ile nie pozostaje to w sprzeczności z zasadami pobierania próbek w Państwach Członkowskich.

4. Metoda analizy, która powinna zostać zastosowana przez laboratorium i wymagania dla laboratorium

4.1. Definicje

Poniżej zamieszczono kilka najczęściej stosowanych definicji, których laboratorium jest zobowiązane używać:

Najczęściej podawanymi parametrami dokładności są powtarzalność i odtwarzalność.

r	=	powtarzalność, wartość, poniżej której powinna znajdować się bezwzględna różnica między dwoma pojedynczymi wynikami oznaczenia, otrzymanymi w powtarzalnych warunkach, tj. ta sama próbka, ten sam wykonawca, ta sama aparatura, to samo laboratorium i krótki odstęp czasu, będzie zawierała się w granicach określonego prawdopodobieństwa (typowo 95 %) i stąd r = 2,8 × sr
sr	=	odchylenie standardowe, obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach powtarzalności
RSDr	=	względne odchylenie standardowe, obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach powtarzalności
R	=	odtwarzalność, wartość, poniżej której powinna znajdować się różnica bezwzględna między dwoma pojedynczymi wynikami oznaczenia, otrzymanymi w powtarzalnych warunkach, tj. z identycznego materiału otrzymane przez wykonawców w różnych laboratoriach, używając znormalizowanych metod analitycznych, będzie zawierała się w granicach określonego prawdopodobieństwa (zwykle 95 %); R = 2,8 × sR
sR	=	odchylenie standardowe, obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach odtwarzalności
RSDR	=	względne odchylenie standardowe, obliczone na podstawie wyników otrzymanych w warunkach odtwarzalności .

4.2. Wymagania ogólne

Metody analizy stosowane do celów kontroli żywności muszą być zgodne z przepisami pozycji 1 i 2 Załącznika do dyrektywy 85/591/EWG.

4.3. Wymagania szczegółowe

4.3.1. Kryteria analityczne metody

W przypadku gdy żadne specjalne metody oznaczania poziomów toksyn Fusarium w środkach spożywczych nie są wymagane przez wspólnotowe ustawodawstwo, laboratoria mogą wybrać dowolną metodę z tym zastrzeżeniem, że wybrana metoda spełnia następujące kryteria:

Parametry analityczne metody dla deoksynivalenolu

Poziom μg/kg	Deoksynivalenol
Poziom μg/kg	RSDr %	RSDR %	Odzysk %
> 100–≤ 500	≤ 20	≤ 40	60–110
> 500	≤ 20	≤ 40	70–120

Parametry analityczne metody dla zearalenonu

Poziom μg/kg	Zearalenon
Poziom μg/kg	RSDr %	RSDR %	Odzysk %
≤ 50	≤ 40	≤ 50	60–120
> 50	≤ 25	≤ 40	70–120

Parametry analityczne metody dla fumonizyny B1 i B2

Poziom μg/kg	Fumonizyna B1 lub B2
Poziom μg/kg	RSDr %	RSDR %	Odzysk %
≤ 500	≤ 30	≤ 60	60–120
> 500	≤ 20	≤ 30	70–110

Parametry analityczne metody dla toksyn T-2 i HT-2

Poziom μg/kg	Toksyna T-2
Poziom μg/kg	RSDr %	RSDR %	Odzysk %
50–250	≤ 40	≤ 60	60–130
> 250	≤ 30	≤ 50	60–130

Poziom μg/kg	Toksyna HT-2
Poziom μg/kg	RSDr %	RSDR %	Odzysk %
100–200	≤ 40	≤ 60	60–130
> 200	≤ 30	≤ 50	60–130

Granica wykrywalności stosowanych metod nie musi być ustalana, jeżeli wartość precyzji jest dana dla odpowiedniego stężenia.

Wartość precyzji jest obliczana z równania Horowitza:

RSDR = 2(1-0,5logC)

gdzie:

RSDR jest względnym odchyleniem standardowym obliczonym na podstawie wyników otrzymanych w warunkach odtwarzalności

C jest stężeniem wyrażonym jako stosunek (tj. 1 = 100 g/100 g, 0,001 = 1 000 mg/kg)

Jest to ogólne równanie dla precyzji, które nie jest zależne od analitu oraz matrycy, lecz dla większości rutynowo używanych metod analizy wyłącznie od stężenia.

4.3.2. Podejście „zgodność z przeznaczeniem”

W przypadku występowania ograniczonej liczby w pełni uznanych metod analitycznych można alternatywnie korzystać z podejścia „zgodności z przeznaczeniem”, definiując jeden parametr, funkcję zgodności, aby ocenić akceptowalność metod analitycznych. Funkcja zgodności jest funkcją niepewności, która określa maksymalne poziomy niepewności uznawane za odpowiednie do celu.

Zakładając ograniczoną liczbę metod analizy, w pełni zweryfikowanych w badaniach międzylaboratoryjnych, zwłaszcza dla oznaczania toksyn T-2 i HT-2, można wykorzystać podejście oparte na funkcji niepewności, określające maksymalną dopuszczalną niepewność do oszacowania odpowiedniości („zgodności z przeznaczeniem”) metody analizy, której ma użyć laboratorium. Laboratorium może użyć metody, która daje rezultaty w granicach maksymalnej niepewności standardowej. Maksymalną niepewność standardową można obliczyć za pomocą następującego wzoru:

gdzie:

—	Uf jest niepewnością maksymalną standardową (μg/kg)

—	LOD jest granicą wykrywalności metody (μg/kg)

—	α jest stałą, liczbowym czynnikiem, którego używa się w zależności od wartości C. Wartości, które mają być używane są określone w tabeli 3

—	C jest określonym stężeniem (μg/kg)

Jeżeli metoda analityczna umożliwia uzyskanie wyników z niepewnością niższą niż maksymalna niepewność standardowa, to metoda jest uważana za równie odpowiednią, co metoda spełniająca parametry analityczne podane w pkt 4.3.1.

Tabela 3

Wartości liczbowe, które mają być używane dla stałej α we wzorze określonym w tym punkcie, w zależności od określonego stężenia

C (μg/kg)	α
≤ 50	0,2
51–500	0,18
501–1 000	0,15
1 001 –10 000	0,12
> 10 000	0,1

4.4. Obliczenie odzysku i podawanie wyników

Wynik analityczny powinien zostać podany, poprawiony lub niepoprawiony o wartość odzysku. Sposób podawania i poziom odzysku muszą zostać podane. Wynik analityczny podany w odniesieniu do odzysku jest wykorzystywany do sprawdzenia zgodności (patrz: załącznik I pkt 5).

Wynik analityczny musi być podany jako x +/– U, gdzie x jest wynikiem analitycznym, a U jest rozszerzoną niepewnością pomiaru.

U jest niepewnością rozszerzoną wykorzystującą współczynnik, który daje poziom pewności około 95 %.

4.5. Laboratoryjne normy jakości

Laboratoria muszą spełniać wymogi dyrektywy Rady 93/99 EWG.

7.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 143/27

DECYZJA KOMISJI

z dnia 27 listopada 2002 r.

w sprawie zawarcia porozumień o współpracy pomiędzy Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a rządem Republiki Kazachstanu w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej

(notyfikowana jako dokument nr C(2002) 4572)

(2005/419/Euratom)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 101 akapit drugi,

uwzględniając zgodę Rady (1),

biorąc pod uwagę, że porozumienie pomiędzy Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i rządem Republiki Kazachstanu w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej musi zostać zawarte,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym uznaje się za zawarte porozumienie pomiędzy Europejską Wspólnotą Energii Atomowej i rządem Republiki Kazachstanu w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

Tekst Porozumienia stanowi Załącznik do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Członek Komisji odpowiedzialny za badania naukowe lub jego przedstawiciel jest upoważniony do podpisania porozumienia w imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, tak aby stało się ono wiążące dla Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 27 listopada 2002 r.

W imieniu Komisji

Philippe BUSQUIN

Członek Komisji

(1) 12188/01 (press 333), z 27.9.2001

UMOWA

o współpracy pomiędzy rządem Republiki Kazachstanu i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej

RZĄD REPUBLIKI KAZACHSTANU,

z jednej strony, i

EUROPEJSKA WSPÓLNOTA ENERGII ATOMOWEJ, z drugiej strony,

dalej zwana „Wspólnotą”, obie zwane ogólnie w dalszej części niniejszego dokumentu odpowiednio „Stroną” lub „Stronami”,

PRZYPOMINAJĄC, że Umowa o partnerstwie i współpracy została podpisana w dniu 23 stycznia 1995 r. przez Wspólnoty Europejskie i ich Państwa Członkowskie oraz Kazachstan;

PRAGNĄC ułatwić uzyskanie przez energię powstałą w wyniku syntezy jądrowej statusu źródła energii potencjalnie przyjaznego środowisku, konkurencyjnego ekonomicznie oraz praktycznie niewyczerpywalnego;

ZWAŻYWSZY, ŻE wspólnotowy program syntezy jądrowej jest programem w szerokim zakresie opartym na pierścieniowym utrzymywaniu magnetycznym;

ZWAŻYWSZY, ŻE program Kazachstanu dotyczący syntezy jądrowej jest programem ukierunkowanym na szczególny potencjał nauki i technologii Kazachstanu w dziedzinie syntezy jądrowej;

UZNAJĄC obustronne korzyści uzyskiwane w wyniku ustanowienia ściślejszych powiązań pomiędzy grupami naukowymi Stron pracujących w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej;

ZDECYDOWANI wzmocnić współpracę pomiędzy Stronami w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej poprzez regularne konsultacje,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Celem niniejszej Umowy jest utrzymanie i intensyfikacja współpracy pomiędzy Stronami w dziedzinach objętych właściwymi programami syntezy jądrowej, mającymi na celu uzyskanie obustronnych korzyści w celu rozwijania naukowego zrozumienia i możliwości technicznych stanowiących podstawę systemu syntezy termojądrowej.

Artykuł 2

Współpraca w ramach niniejszej Umowy może zostać podjęta w następujących dziedzinach:

a)	eksperymentalne i teoretyczne badania utrzymywania plazmy, transportu, podgrzewania i przepływu (łącznie z rozwijaniem powiązanych systemów częstotliwości radiowej) i diagnostyki prądu w urządzeniach magnetycznych;

b)	technologia syntezy termojądrowej;

c)	fizyka plazmy;

d)	polityki i plany dotyczące programu; oraz

e)	inne dziedziny współpracy, jakie mogą zostać uzgodnione.

Artykuł 3

Współpraca w dziedzinach, o których mowa w art. 2, może obejmować następujące działania:

a)	wymianę i przekazywanie informacji;

b)	wymianę i zapewnienie personelu;

c)	różne formy spotkań;

d)	wymianę i dostarczanie próbek, przyrządów oraz urządzeń do celów badawczych oraz ocenę;

e)	zrównoważony udział we wspólnych badaniach i działaniach;

f)	włączanie Stron w programy lub projekty syntezy termojądrowej z udziałem stron trzecich, pod warunkiem uzyskania zgody stron trzecich jeśli to konieczne; oraz

g)	inne działania, jakie mogą zostać uzgodnione.

Artykuł 4

1. W niezbędnym zakresie wdrażane będą przyjęte ustalenia dotyczące szczególnych działań w zakresie współpracy partnerskiej pomiędzy:

Wspólnotą i każdą organizacją powiązaną z nią w ramach wspólnotowego programu syntezy termojądrowej, określoną do tego celu przez Wspólnotę,

Rządem Republiki Kazachstanu, którego organem wykonawczym do tych celów jest Minister Energii i Zasobów Mineralnych Republiki Kazachstanu lub dowolna inna organizacja, wyznaczona do tego celu przez Republikę Kazachstanu.

2. Szczególne warunki niezbędne do wdrożenia działań wymienionych w art. 3 zostaną określone wspólnie przez obie strony w uzgodnieniach wykonawczych i obejmują:

a)	szczegółowe dane, procedury i uregulowania finansowe dotyczące poszczególnych działań w ramach współpracy;

b)	wyznaczenie odpowiedzialności pojedynczej organizacji lub osoby fizycznej za operacyjne zarządzanie danym działaniem;

c)	szczegółowe postanowienia dotyczące rozpowszechniania informacji i traktowania własności intelektualnej.

3. W celu zminimalizowania powielania prac, każda ze stron będzie koordynować swoje działania wynikające z niniejszej Umowy, z innymi działaniami międzynarodowymi związanymi z badaniami naukowymi i rozwojem w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej, w których uczestniczy druga Strona.

Artykuł 5

1. Strony ustanawiają Komitet Koordynacyjny mający na celu koordynowanie i nadzór nad realizacją niniejszej Umowy. Każda ze Stron wyznacza równą liczbę członków Komitetu Koordynacyjnego i mianuje jednego z wyznaczonych przez siebie członków szefem swojej delegacji. Komitet Koordynacyjny zbiera się corocznie, na przemian we Wspólnocie i w Kazachstanie lub w innym uzgodnionym miejscu i czasie. Szef delegacji Strony przyjmującej przewodniczy posiedzeniu.

2. Funkcje Komitetu Koordynacyjnego obejmują:

a)	ocenę stanu współpracy w ramach niniejszej Umowy;

b)	ustalenie szczególnych zadań, jakie należy podjąć w dziedzinach, o których mowa w art. 2 niniejszej Umowy, bez uszczerbku dla podejmowania przez Strony autonomicznych decyzji dotyczących ich odpowiednich programów.

3. Wszystkie decyzje Komitetu Koordynacyjnego podejmowane są jednomyślnie.

4. W okresach pomiędzy posiedzeniami Komitetu Koordynacyjnego każda ze Stron wyznacza Sekretarza Wykonawczego, który działa w jej imieniu we wszystkich sprawach dotyczących współpracy w ramach niniejszej Umowy. Sekretarze Wykonawczy odpowiedzialni są za bieżące kierowanie współpracą.

Artykuł 6

Wszelkie koszty współpracy pokrywa Strona, która je ponosi, chyba, że agencje wykonawcze postanowienia umowy wyraźnie uzgodnią inaczej na piśmie.

Artykuł 7

Wykorzystanie i rozpowszechnianie informacji i praw własności intelektualnej, w tym prawa własności przemysłowej, patentów oraz praw autorskich związanych z działaniami podejmowanymi w ramach współpracy na mocy niniejszej Umowy jest zgodne z załącznikami, które stanowią integralną część niniejszej Umowy.

Artykuł 8

Żadne z postanowień niniejszej Umowy nie może naruszać istniejących lub przyszłych uzgodnień dotyczących współpracy pomiędzy Stronami.

Artykuł 9

1. Działania podejmowane przez Strony w ramach niniejszej Umowy zależą od dostępności odpowiednich funduszy.

2. Współpraca w ramach niniejszej Umowy jest zgodna z obowiązującymi postanowieniami.

3. Każda ze Stron dokłada wszelkich starań, w ramach właściwych postanowień w celu ułatwienia dopełnienia formalności związanych z przepływem osób, przenoszeniem materiałów i wyposażenia oraz transferem środków finansowych wymaganych do prowadzenia współpracy.

4. Wyrównanie za szkody poniesione w okresie wdrażania niniejszej Umowy będzie zgodne z obowiązującymi postanowieniami.

Artykuł 10

Z zastrzeżeniem praw i przepisów mających zastosowanie, Strony dążą do rozwiązywania wszelkich sporów związanych z niniejszą Umową w drodze wzajemnych konsultacji.

Artykuł 11

1. Niniejsza Umowa wchodzi w życie w dniu (1), w którym Strony dokonają wymiany not dyplomatycznych niezbędnych do jej wejścia w życie oraz zawarta jest wstępnie na okres 10 lat.

2. Po tym okresie, niniejsza Umowa jest automatycznie odnawiana na okresy pięcioletnie, chyba, że którakolwiek ze Stron pisemnie wystąpi o jej rozwiązanie lub renegocjowanie najpóźniej na 6 miesięcy przed datą jej wygaśnięcia.

3. W przypadku rozwiązania lub renegocjowania, niniejsza Umowa pozostaje w mocy w swej pierwotnej formie, w odniesieniu do działań w ramach współpracy skutecznie rozpoczętych przed wystąpieniem o rozwiązanie lub renegocjowanie oraz ustaleń dotyczących wdrażania, opisanych w art. 4 do chwili zakończenia takich działań i uzgodnień.

4. Rozwiązanie niniejszej Umowy nie ma wpływu na prawa i obowiązki zgodne z art. 7.

Artykuł 12

Niniejsza Umowa stosuje się w zakresie, w jakim dotyczy Wspólnoty, na terytoriach, na których ma zastosowanie Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej oraz na terytoriach państw uczestniczących we wspólnotowym programie syntezy termojądrowej, jako państwa trzecie w pełni stowarzyszone.

Artykuł 13

Niniejsza Umowa zostaje sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, duńskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, holenderskim, niemieckim, portugalskim, szwedzkim, włoskim, kazachskim oraz rosyjskim i każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.

Sporządzono w Brukseli, dnia 29 listopada 2002 r.

W imieniu Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

Philippe BUSQUIN

W imieniu Rządu Republiki Kazachstanu

Akhmetzhan S. YESSIMOV

(1) 13 kwietnia 2004 r.

ZAŁĄCZNIK I

Wytyczne w sprawie przydziału praw własności intelektualnej (*1) wynikających ze wspólnych badań w ramach umowy o współpracy w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej

I. WŁASNOŚĆ, PRZYDZIELANIE I WYKONYWANIE PRAW

Wszelkie badania prowadzone na mocy niniejszej Umowy są „wspólnymi badaniami”. Uczestnicy wspólnie opracowują wspólne plany zarządzania technologią (PZT) (*2) w zakresie własności i wykorzystywania, w tym publikacjami, informacjami oraz własnością intelektualną (IP), powstałymi w trakcie wspólnych badań. Plany takie zatwierdzane są przez Strony przed zawarciem szczegółowych umów o współpracy typu „badania i rozwój”, których dotyczą. Plany PZT są opracowywane z uwzględnieniem celów wspólnych badań, wkładu uczestników, korzyści i niedogodności wynikających z udzielania licencji na zasadzie terytorialnej lub według dziedzin działalności, wymogów nałożonych przez mające zastosowanie postanowienia oraz innych czynników uznanych przez uczestników za właściwe. Prawa i obowiązki dotyczące badań prowadzonych przez wizytujących naukowców w odniesieniu do własności intelektualnej są również ujęte we wspólnych planach zarządzania technologią.

Informacje lub własność intelektualną, powstałe podczas wspólnych badań naukowych i nieuwzględnione w planie zarządzania technologią przyznaje się za zgodą Stron, zgodnie z zasadami określonymi w planach zarządzania technologią. W przypadku sporu, takie informacje lub własność intelektualna pozostaną wspólną własnością wszystkich uczestników biorących udział we wspólnych badaniach, których wynikiem były takie informacje lub własność intelektualna. Każdy uczestnik objęty niniejszym postanowieniem ma prawo wykorzystania takich informacji lub własności intelektualnej do własnych celów handlowych bez ograniczeń geograficznych.

Każda ze Stron zapewni, że druga Strona oraz jej uczestnicy posiadają prawa do przydzielonej jej własności intelektualnej zgodnie z powyższymi zasadami.

Utrzymując warunki konkurencji w dziedzinach objętych niniejszą Umową, każda ze Stron dołoży starań, aby zapewnić, że prawa nabyte zgodnie z niniejszą Umową i ustalenia uzgodnione na jej podstawie są wykonywane w sposób wspierający w szczególności:

i)	rozpowszechnianie i wykorzystywanie informacji powstałych, ujawnionych lub udostępnionych w inny sposób, zgodnie z Umową,

ii)	przyjmowanie i przestrzeganie norm międzynarodowych.

II. DZIEŁA CHRONIONE PRAWAMI AUTORSKIMI

Prawa autorskie należące do Stron lub do ich uczestników są traktowane zgodnie z Konwencją Berneńską (Akt paryski z 1971 r.).

III. DZIEŁA LITERACKIE O CHARAKTERZE NAUKOWYM

Nie naruszając postanowień rozdziału IV oraz jeżeli nie uzgodniono inaczej w PZT, wyniki wspólnych badań zostają wspólnie opublikowane przez Strony lub ich uczestników. Z zastrzeżeniem powyższej zasady ogólnej, zastosowanie mają następujące procedury:

W przypadku opublikowania przez Stronę lub podmioty publiczne tej Strony, czasopism, artykułów, sprawozdań, książek naukowych i technicznych, w tym materiałów wideo oraz oprogramowania, powstałych w wyniku wspólnych badań zgodnie z niniejszą Umową, druga Strona ma prawo do ogólnoświatowej, niewyłącznej, nieodwołalnej, nieodpłatnej licencji na tłumaczenie, odtwarzanie, adaptację, nadawanie oraz publiczne rozpowszechnianie takich dzieł.

2.	Strony dokładają starań, aby dzieła literackie o charakterze naukowym powstałe w wyniku wspólnych badań zgodnie z niniejszą Umową oraz publikowane przez niezależnych wydawców były rozpowszechnione na możliwie najszerszą skalę.

Wszystkie egzemplarze dzieła chronionego prawem autorskim, rozpowszechnianego publicznie i przygotowywanego zgodnie z niniejszymi postanowieniami, są opatrzone nazwiskami autora(-ów) dzieła, chyba że autor lub autorzy wyraźnie odmówią ujawnienia swoich nazwisk. Egzemplarze opatrzone są również czytelnym potwierdzeniem wspólnego wsparcia obu Stron.

IV. INFORMACJE NIEJAWNE

A. Informacje niejawne w formie dokumentu

Każda ze Stron lub odpowiednio jej uczestnicy, możliwie najwcześniej, najlepiej w planie zarządzania technologią (PZT), wskazują informacje, które zgodnie z ich wolą mają pozostać niejawne w zakresie niniejszej Umowy, biorąc pod uwagę między innymi następujące kryteria:

—	poufny charakter informacji w takim sensie, że informacje jako takie lub w określonym układzie lub połączeniu ich elementów, nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne ekspertom w danej dziedzinie, przy zastosowaniu zgodnych z prawem środków;

—	rzeczywistą lub potencjalną handlową wartość informacji z tytułu objęcia ich tajnością;

—	uprzednią ochronę informacji w takim sensie, że w odniesieniu do tych informacji osoba sprawująca prawną kontrolę podjęła działania zasadne w danych okolicznościach, mające na celu zachowanie tajemnicy informacji.

Strony oraz ich uczestnicy mogą w określonych przypadkach uzgodnić, że jeśli nie wskazano inaczej, część lub całość dostarczonych informacji, wymienionych lub powstałych w trakcie wspólnych badań, zgodnie z niniejszą Umową, nie może zostać ujawniona.

Każda ze Stron zapewnia, że zgodnie z niniejszą Umową ona sama i jej uczestnicy w jasny sposób określają niejawne informacje, na przykład poprzez właściwe oznaczenia lub ograniczające objaśnienie. Powyższe ma również zastosowanie do wszelkiego odtwarzania takich informacji, w całości lub w części.

Każda ze Stron otrzymująca niejawne informacje zgodnie z niniejszą Umową uwzględnia ich uprzywilejowany charakter. Ograniczenia takie zostają automatycznie usunięte z chwilą ujawnienia informacji przez właściciela ekspertom w danej dziedzinie, bez żadnych ograniczeń.

Niejawne informacje przekazywane na mocy niniejszej Umowy mogą być rozpowszechniane przez Stronę je otrzymującą osobom związanym z lub zatrudnionym przez Stronę otrzymującą informacje oraz innym zainteresowanym departamentom lub agencjom Strony otrzymującej informacje, upoważnionym do działań w zakresie szczególnych celów prowadzonych wspólnych badań, pod warunkiem że wszelkie tak rozpowszechniane niejawne informacje podlegają klauzuli poufności i są łatwo rozpoznawalne jako takie, jak określono powyżej.

Zgodnie z niniejszą Umową, za uprzednią pisemną zgodą Strony dostarczającej niejawne informacje, Strona otrzymująca takie informacje może je rozpowszechniać na szerszą skalę niż jest to przewidziane w ust. 3 powyżej. Strony współpracują w rozwijaniu procedur ubiegania się i otrzymywania uprzedniej pisemnej zgody na takie rozpowszechnianie na szerszą skalę, a każda ze Stron udziela takiej zgody w zakresie dozwolonym postanowieniami ustawowymi i wykonawczymi oraz zgodnym z jej polityką wewnętrzną.

B. Informacje niejawne w formie innej niż dokument

Niejawne informacje w formie innej niż dokument lub inne poufne bądź uprzywilejowane informacje przekazywane na seminariach i innych posiedzeniach organizowanych zgodnie z niniejszą Umową, względnie informacje wynikające z przydziału obowiązków pracownikom, z korzystania z obiektów lub wspólnych projektów, są traktowane przez Strony lub ich uczestników zgodnie z zasadami określonymi w Umowie w odniesieniu do informacji w formie dokumentu, jednakże pod warunkiem, że odbiorca takich niejawnych lub innych poufnych lub uprzywilejowanych informacji został poinformowany o poufnym charakterze informacji w chwili, gdy nastąpiło przekazanie takich informacji.

C. Kontrola

Każda ze Stron dąży do zapewnienia, że niejawne informacje otrzymane przez Stronę zgodnie z niniejszą Umową podlegają kontroli w niej przewidzianej. Jeśli jedna ze Stron jest świadoma lub ma uzasadnione powody przypuszczać, że nie będzie w stanie wykonać postanowień powyższych punktów A i B w zakresie nierozpowszechniania, niezwłocznie powiadamia o tym drugą Stronę. Strony następnie skonsultują się w celu określenia właściwego sposobu działania.

(*1) Definicje pojęć, o których mowa w niniejszych wytycznych są określone w załączniku II.

(*2) Cechy wyróżniające PZT są określone w załączniku III.

ZAŁĄCZNIK II

DEFINICJE

1. WŁASNOŚĆ INTELEKTUALNA: otrzymuje znaczenie określone w art. 2 Konwencji ustanawiającej Światową Organizację Własności Intelektualnej, sporządzonej w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r.

2. UCZESTNIK: każda osoba fizyczna lub prawna, włączając same Strony, uczestnicząca w projekcie na podstawie niniejszej Umowy.

3. WSPÓLNE BADANIA: badania prowadzone i/lub finansowane ze wspólnych składek Stron oraz, tam gdzie to właściwe, prowadzone we współpracy z uczestnikami obu Stron.

4. INFORMACJE: dane naukowe lub techniczne, wyniki lub metody badań i rozwoju uzyskane w drodze WSPÓLNYCH BADAŃ NAUKOWYCH oraz jakiekolwiek inne informacje, których dostarczenie lub wymiana na podstawie niniejszej Umowy lub wynikających z niej badań jest uznane za niezbędne przez Strony i/lub uczestników zaangażowanych we WSPÓLNE BADANIA.

ZAŁĄCZNIK III

CECHY WYRÓŻNIAJĄCE PLANU ZARZĄDZANIA TECHNOLOGIĄ (PZT)

Plan zarządzania technologią (PZT) jest szczególnym porozumieniem zawieranym pomiędzy jego uczestnikami, dotyczącym wykonania wspólnych badań oraz właściwych praw i obowiązków uczestników. W odniesieniu do IP, PZT zwykle dotyczy między innymi: praw własności, ochrony, praw użytkowników do celów badawczo-rozwojowych, wykorzystania i rozpowszechniania, w tym uzgodnień dotyczących wspólnej publikacji, praw i obowiązków naukowców wizytujących oraz procedur rozstrzygania sporów. PZT może również dotyczyć informacji pierwszoplanowych i uzupełniających, wydawania licencji i dokumentacji naukowej.

7.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 143/34

DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 czerwca 2005 r.

zmieniająca dodatek A do załącznika VIII do Aktu Przystąpienia z 2003 r. w zakresie niektórych zakładów w sektorach mleczarskim, rybnym i mięsnym na Łotwie

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1609)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/420/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (1), w szczególności jego załącznik VIII, rozdział 4, sekcja B, podsekcja I, pkt 1, lit. d),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Łotwie przyznano okresy przejściowe w odniesieniu do niektórych zakładów wymienionych w dodatku A (2) do załącznika VIII do Aktu Przystąpienia z 2003 r. Dodatek ten został zmieniony decyzjami Komisji 2004/460/WE (3) i 2004/472/WE (4).

(2)	Łotwa złożyła oświadczenie, że niektóre zakłady w sektorach mleczarskim, rybnym i mięsnym zakończyły proces modernizacji i spełniają obecnie w pełni wymogi prawodawstwa wspólnotowego. Ponadto niektóre zakłady zaprzestały działalności.

(3)	Należy zatem odpowiednio zmienić dodatek A do załącznika VIII do Aktu Przystąpienia z 2003 r. Jednakże, celem zachowania jasności, dodatek ten powinien zostać zastąpiony.

(4)	Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt został poinformowany o środkach przewidzianych niniejszą decyzją,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dodatek A do załącznika VIII do Aktu Przystąpienia z 2003 r. zastępuje się Załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest skierowana do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 2 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.

(2) Dz.U. C 227 E z 23.9.2003, str. 104.

(3) Dz.U. L 156 z 30.4.2004, str. 78.

(4) Dz.U. L 160 z 30.4.2004, str. 61.

ZAŁĄCZNIK

„Dodatek A

o którym mowa w załączniku VIII, rozdział 4, sekcja B, podsekcja I, pkt 1 (*1)

Wykaz zakładów, ze wskazaniem braków oraz terminami wyznaczonymi do ich uzupełnienia

ZAKŁADY MIĘSNE

Nr wet.

Nazwa zakładu

Braki

Data pełnego dostosowania

Talsu gaļa, Akciju sabiedrība

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit a), b), c), e) i g)

załącznik I, rozdział I, pkt 2 lit. a)

załącznik I, rozdział I, pkt 4 lit. a)

załącznik I, rozdział I, pkt 11

załącznik I, rozdział II, pkt 14 lit. e) i f)

załącznik I, rozdział III, pkt 15

załącznik I, rozdział IV, pkt 16 lit. b)

załącznik I, rozdział IV, pkt 17 lit. b)

załącznik I, rozdział XIV, pkt 68

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, pkt 6 i 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

załącznik B, rozdział II, pkt 3

Dyrektywa Rady 94/65/WE:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit. a)

załącznik I, rozdział III, pkt 1 lit. a)

31.12.2005

Tukuma gaļas pārstrādes sabiedrība, Akciju sabiedrība

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit a), b), c), e), f) i g)

załącznik I, rozdział I, pkt 2 lit. a)

załącznik I, rozdział I, pkt 4 lit. a)

załącznik I, rozdział I, pkt 11

załącznik I, rozdział II, pkt 14 lit. e) i f)

załącznik I, rozdział III, pkt 15

załącznik I, rozdział IV, pkt 16 lit. b)

załącznik I, rozdział IV, pkt 17 lit. b)

załącznik I, rozdział XIV, pkt 68

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, pkt 6 i 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

załącznik B, rozdział II, pkt 3

Dyrektywa Rady 94/65/WE:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit. a)

załącznik I, rozdział III, pkt 1 lit. a)

31.12.2005

Triāls filiāle „Valmieras gaļas kombināts“, Sabiedrība ar ierobežotu atbildību

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit a), b), c), e), f) i g)

załącznik I, rozdział I, pkt 2 lit. a)

załącznik I, rozdział I, pkt 4 lit. a)

załącznik I, rozdział I, pkt 11

załącznik I, rozdział II, pkt 14 lit. e) i f)

załącznik I, rozdział III, pkt 15

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, pkt 6 i 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

załącznik B, rozdział II, pkt 3

Dyrektywa Rady 94/65/WE:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit. a)

załącznik I, rozdział III, pkt 1 lit. a)

31.12.2005

Gravendāle, Sabiedrība ar ierobežotu atbildību

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit a), b), c), e) i g)

załącznik I, rozdział I, pkt 2 lit. a)

załącznik I, rozdział I, pkt 11

załącznik I, rozdział III, pkt 15

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, pkt 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

Dyrektywa Rady 94/65/WE:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit. a)

załącznik I, rozdział III, pkt 1 lit. a)

31.12.2005

Putnu fabrika Ķekava, Akciju sabiedrība

Dyrektywa Rady 71/118/EWG:

załącznik I, rozdział I, pkt 1 lit a), b), c), e) i g)

załącznik I, rozdział I, pkt 4 lit. c)

załącznik I, rozdział II, pkt 14 lit. b) i pkt 14 lit. c)

załącznik I, rozdział V, pkt 18 lit. d)

załącznik I, rozdział VII, pkt 43

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit a), b), c), d) i e)

załącznik A, rozdział I, pkt 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

Dyrektywa Rady 94/65/WE:

załącznik I, rozdział III, pkt 1 lit. a)

31.12.2005

Erso7, Sabiedrība ar ierobežotu atbildību

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik II, rozdział 1, pkt 4 lit. a)

załącznik II, rozdział I, pkt 9

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit. f)

załącznik A, rozdział I, pkt 6 i 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

31.12.2005

Strautmaļi, Zemnieku saimniecība

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik II, rozdział I, pkt 1 lit a), b), c), i e)

załącznik II, rozdział I, pkt 4 lit. a)

załącznik II, rozdział I, pkt 9

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit a), b), c), d), e) i f)

załącznik A, rozdział I, pkt 6 i 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

załącznik B, rozdział II, pkt 3

31.12.2005

Bērzlejas, Zemnieku saimniecība

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik II, rozdział I, pkt 1 lit a), b), c) i e)

załącznik II, rozdział I, pkt 4 lit. a)

załącznik II, rozdział I, pkt 9

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit a), b), c), e) i f)

załącznik A, rozdział I, pkt 6 i 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

31.12.2005

GPC Smārde, Sabiedrība ar ierobežotu atbildību

Dyrektywa Rady 64/433/EWG

załącznik II, rozdział I, pkt 1 lit a), c) i e)

załącznik II, rozdział I, pkt 4 lit. a)

załącznik II, rozdział I, pkt 9

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, pkt 2 lit b) i c)

załącznik A, rozdział I, pkt 11

załącznik B, rozdział I, pkt 1 i 2

31.12.2005”

(*1) Tekst załącznika VIII jest dostępny w Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 824.

7.6.2005

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 143/38

DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 czerwca 2005 r.

zmieniająca dodatek B do załącznika IX do Aktu Przystąpienia z 2003 r. w odniesieniu do niektórych zakładów w sektorach mięsnym, mleczarskim i rybnym na Litwie

(notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1633)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2005/421/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając Akt Przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji (1), w szczególności jego załącznik IX, rozdział 5, sekcja B, podsekcja I, ust. d),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Litwie przyznano okresy przejściowe w odniesieniu do niektórych zakładów wymienionych w dodatku B do załącznika IX do Aktu Przystąpienia z 2003 r.

(2)	Dodatek B do załącznika IX do Aktu Przystąpienia z 2003 r. został zmieniony decyzjami Komisji 2004/472/WE (2) i 2004/473/WE (3).

(3)	Zgodnie z oficjalnym oświadczeniem właściwych władz Litwy niektóre zakłady w sektorach: mięsnym, mleczarskim i rybnym zakończyły proces modernizacji i spełniają obecnie w pełni normy prawa wspólnotowego. Ponadto niektóre zakłady zakończyły swoją działalność.

(4)	Należy zatem odpowiednio zmienić dodatek B do załącznika IX do Aktu Przystąpienia z 2003 r. W celu zapewnienia jasności należy go zastąpić.

(5)	Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt został poinformowany o środkach przewidzianych niniejszą decyzją,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dodatek do załącznika IX do Aktu Przystąpienia z 2003 r. zastępuje się tekstem Załącznika do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 3 czerwca 2005 r.

W imieniu Komisji

Markos KYPRIANOU

Członek Komisji

(1) Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 33.

(2) Dz.U. L 160 z 30.4.2004, str. 62.

(3) Dz.U. L 160 z 30.4.2004, str. 68.

ZAŁĄCZNIK

„Dodatek B

o którym mowa w rozdziale 5, sekcja B, podsekcja I załącznika IX (*1)

Wykaz zakładów, ze wskazaniem braków oraz terminów ich uzupełnienia

ZAKŁADY MIĘSNE

Wykaz pierwotny

Nr wet.

Nazwa zakładu

Braki

Data pełnego dostosowania

77-23

UAB „Jatkančiu“, Jatkančiu K., Tauragésr, Tauragés a

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, ust. 1

załącznik I, rozdział I, ust. 2

załącznik I, rozdział I, ust. 4 lit. c)

załącznik I, rozdział I, ust. 9, 11 i 12

załącznik I, rozdział II, ust. 14 lit. a), b), c), e), f), g), h), k) i l)

załącznik I, rozdział III, ust. 15 lit. b),

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, ust. 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 12 i 15

załącznik B, rozdział I, ust. 1 lit. a), d), e) i f)

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. d), e), h) i i)

1.11.2006

77-02

UAB „Stragutės mėsa“

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, ust. 1 lit. a), b), c), e), f) i g)

załącznik I, rozdział I, ust. 2

załącznik I, rozdział I, ust. 11 i 12

załącznik I, rozdział II, ust. 14 lit. a), b), c), e), g), h), k) i l)

załącznik I, rozdział III, ust. 15 lit. b)

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, ust. 3, 4, 6, 8, 9, 11 i 15

załącznik B, rozdział I, ust. 1 lit. a), d), e) i f)

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. a), b) i j)

1.11.2006

88-01

AB „Grabupėliai“

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, ust. 1

załącznik I, rozdział I, ust. 2

załącznik I, rozdział I, ust. 4 lit. c)

załącznik I, rozdział I, ust. 5, 9, 11 i 12

załącznik I, rozdział II, ust. 14 lit. b), c), d), e), h), k) i l)

załącznik I, rozdział III, ust. 15, lit. b) i d)

załącznik I, rozdział IV, ust. 16 lit. a)

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, ust. 4, 6, 7, 8, 9, 11 i 15

załącznik B, rozdział I, ust. 1 lit. a) i f)

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. c), d), i) i j)

1.11.2006

HC-Zakłady produkcji mięsnej

41-20

UAB „Rukesa ir ko“

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, ust. 1 lit. a), b), c), e), f) i g)

załącznik I, rozdział III, ust. 15 lit. b)

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, ust. 3, 7, 8, 11, 12, 14 i 15

załącznik B, rozdział I, ust. 1

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. c), d), e) i h)

1.5.2006

72-01

BĮ „Litmos“

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, ust. 1

załącznik I, rozdział I, ust. 2 lit. a)

załącznik I, rozdział III, ust. 15 lit. b)

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, ust. 3, 4, 6, 7, 8, 9, 11, 13, 14 i 15

załącznik B, rozdział I, ust. 1

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c), d), e), h), i) i j)

Dyrektywa Rady 94/65/EWG:

załącznik I, rozdział I, ust. 1 lit. a)

1.11.2006

AB „Vilniaus mėsos kombinatas“

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c) i d)

załącznik A, rozdział I, ust. 4, 12 i 15

załącznik B, rozdział I, ust. 1 lit. d), e) i f)

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. b) i d)

1.12.2004

01-23

UAB „Esla“

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. a), c), e) i g)

załącznik A, rozdział I, ust. 7, 8, 11, 13 i 14

załącznik B, rozdział I, ust. 1 lit. d) i f)

1.12.2004

01-29

UAB „Naujasodžio mėsa“

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik A, rozdział I, ust. 11 i 15

załącznik B, rozdział I, ust. 1

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. c)

1.12.2005

LC- Zakłady produkcji mięsnej

77-32

V. Pietarienės IĮ

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, ust. 1 lit. c) i e)

załącznik I, rozdział III, ust. 15 lit. b)

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik A, rozdział I, ust. 2 lit. b), c), d), e) i g)

załącznik A, rozdział I, ust. 3, 4, 6, 11, 12, 13 i 14

załącznik B, rozdział I, ust. 1 lit. a), d), i e)

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. a) i j)

1.1.2006

10.

27-13

UAB „Guostė“

Dyrektywa Rady 64/433/EWG:

załącznik I, rozdział I, ust. 1, lit. c), e) i f)

Dyrektywa Rady 77/99/EWG:

załącznik A, rozdział I, ust. 1

załącznik I, rozdział I, ust. 2, lit. d) i e)

załącznik A, rozdział I, ust. 3, 4, 8, 9, 11, 13 i 15

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. a), d) i j)

1.11.2006

Wykaz uzupełniający

Nr	Weteranaryjny numer identyfikacyjny	Nazwa i adres zakładu	Sektor: mięso				Data dostosowania
			Działalność zakładu
			Świeże mięso, ubój, rozbiór	Produkty mięsne	Mięso mielone, wyroby mięsne	Chłodnia
1.	16	UAB „Alytaus mėsinė“, Pramonės g. 16, Alytaus m., Alytaus aps.	X				1.5.2005
2.	84 02	UAB „Samsonas“, Striūpų k., Šakių sen., Šakių r., Marijampolės aps.	X				1.5.2005
3.	57 03	ŽŪB „Antašavos centras“, Astravų k., Kupiškio r., Panevėžio aps.	X				1.5.2005
4.	87 11	ŽŪB „Kontautėliai“, Kantautalių k., Šilalės r., Tauragės aps.	X				1.5.2005
5.	88 19	UAB „Aisytė“, Vilkyčių k., Šilutės r., Klaipėdos aps.	X	X	X		1.5.2005
6.	91 01	UAB „Kužių agroįmonė“, Kužių k., Šiaulių r., Šiaulių aps.	X	X	X	1.5.2005
7.	54 13	UAB „Molavėna“, Beržėnų k., Kelmės r., Šiaulių aps.	X	X	X		1.5.2005
8.	65 23	ŽŪK „Getautų ūkininkas“, Getautų k., Pakruojo r., Šiaulių aps.	X	X	X	1.5.2005
9.	32 02	UAB „Norpa“, Šapnagių k., Akmenės r., Šiaulių aps.	X	X	X	1.5.2005
10.	71 16	UAB „Ropokalnis“, Žvejų g. 2, Šeduva, Radviliškio r., Šiaulių aps.	X	X	X		1.5.2005
11.	68 03	UAB „Burgis“, Babrungėnų k., Babrungo sen., Plungės r., Telšių aps.	X	X	X		1.5.2005
12.	41 05	UAB „Cesta“, Žemoji Riešė, Vilniaus r., Vilniaus aps.	X	X	X	1.5.2005
13.	85 18	UAB „Olkusjana“, Jašiūnų k., Šalčininkų r., Vilniaus aps.	X	X	X		1.5.2005
14.	81 07	UAB „Geras skonis“, Alionių k., Ukmergės r., Vilniaus aps.	X	X	X	1.5.2005
15.	49 03	UAB „Gelombickienė ir partneriai“, Slėnio g. 2, Rumšiškės, Kaišiadorių r., Kauno aps.		X			1.5.2005
16.	51 08	I. Medžiuvienės f. „Čečeta“, Čečetų k., K. Rūdos sen., K. Rūdos sav., Marijampolės aps.		X	X		1.5.2005
17.	39 24	UAB „Damsa“, Basanavičiaus g. 57, Kybartai, Vilkaviškio r., Marijampolės aps.		X	X		1.5.2005
18.	51 10	UAB „Sasnelė“, Bitikų k. Sasnavos sen., Marijampolės sav., Marijampolės aps.		X	X	1.5.2005
19.	51 02	UAB „Lavirda“, Patašinės k., Marijampolės sen., Marijampolės sav., Marijampolės aps.		X	X		1.5.2005
20.	91 08	Šlepkų ŽŪB, Gergždos k., Šiaulių r., Šiaulių aps.	X	X	X		1.5.2005
21.	47 26	ŽŪB „Delikatesas“, Kudirkos g. 2, Joniškio r., Šiaulių aps.	X	X	X	1.5.2005
22.	34 04	UAB „Agrogrupė“, Katlierių k., Skiemonių sen., Anykščių r., Utenos aps.	X	X	X		1.5.2005
23.	67 14	ŽŪK „Mikoliškio paukštynas“, Mykoliškio k., Pasvalio r., Panevėžio aps.	X			1.5.2005

ZAKŁADY RYBNE

Wykaz pierwotny

Nr wet.

Nazwa zakładu

Braki

Data pełnego dostosowania

66-25

UAB „Lipresa“

Dyrektywa Rady 91/493/EWG:

Załącznik, rozdział III.I, ust. 1

Załącznik, rozdział III.I, ust. 2 lit. a), d), e) i h)

Załącznik, rozdział III.I, ust. 3, 6, 9, 10 i 11

Załącznik, rozdział IV.IV, ust. 6 lit. a)

1.11.2006

55-27

UAB „Myxum“

Dyrektywa Rady 91/493/EWG:

Załącznik, rozdział III.I, ust. 1

Załącznik, rozdział III.I, ust. 2 lit. a), c), d), e) i h)

Załącznik, rozdział III.I, ust. 5, 9 i 10

Załącznik, rozdział IV.V, ust. 1

Załącznik, rozdział VIII, ust. 1

1.11.2006

Wykaz uzupełniający

Nr	Weterana-ryjny numer identyfika-cyjny	Nazwa i adres zakładu	Sektor: ryby	Data dostosowania
			Działalność zakładu
			Ryby i produkty rybne
1.	55 31	L. Šemetulskio IĮ, Girkaliai, Kretingalė, Klaipėdos r.	X	1.5.2005

ZAKŁADY MLECZNE

Wykaz pierwotny

Nr wet.

Nazwa zakładu

Braki

Data pełnego dostosowania

54-01P

UAB „Kelmės pieninė“

Dyrektywa Rady 92/46/EWG

załącznik B, rozdział I, ust. 2 lit. a), b), c), d), e), f) i g)

załącznik B, rozdział I, ust. 3, 11 i 13

1.11.2006

Wykaz uzupełniający

Nr	Weterynaryjny numer identyfikacyjny	Nazwa i adres zakładu	Sektor: mleko	Data dostosowania
			Działalność zakładu
			Mleko i przetwory mleczne
1.	47 01 P	ŽŪB „Bariūnai“, Bariūnų k., Joniškio r., Šiaulių aps.	X	1.5.2005”

(*1) Tekst załącznika IX: patrz: Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 836.

		ISSN 1725-5139
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		L 143

Wydanie polskie	Legislacja	Rocznik 48 7 czerwca 2005

Spis treści		I Akty, których publikacja jest obowiązkowa	Strona
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 855/2005 z dnia 6 czerwca 2005 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw	1
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 856/2005 z dnia 6 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 466/2001 w odniesieniu do toksyn Fusarium ( 1 )	3
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 857/2005 z dnia 6 czerwca 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 622/2003 ustanawiające środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych standardów dotyczących bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego ( 1 )	9
	*	Rozporządzenie Komisji (WE) nr 858/2005 z dnia 6 czerwca 2005 r. przyjmujące zobowiązania oferowane w związku z postępowaniem antydumpingowym dotyczącym przywozu chlorku potasu pochodzącego z Republiki Białoruś lub Federacji Rosyjskiej oraz nakładające obowiązek rejestracji na przywóz chlorku potasu pochodzącego z Republiki Białoruś i Federacji Rosyjskiej	11
		Rozporządzenie Komisji (WE) nr 859/2005 z dnia 6 czerwca 2005 r. ustalające wspólnotowe ceny producenta i wspólnotowe ceny przywozu dla goździków i róż w zastosowaniu systemu przywozu niektórych produktów uprawy roślin kwiatowych pochodzących z Jordanii	16
	*	Dyrektywa Komisji 2005/38/WE z dnia 6 czerwca 2005 r. ustanawiająca metody pobierania próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów toksyn Fusarium w środkach spożywczych ( 1 )	18

(EUR/100 kg)
Kod CN	Kod krajów trzecich (1)	Standardowa wartość w przywozie
0702 00 00	052	111,0
	204	82,9
	999	97,0
0707 00 05	052	92,9
0707 00 05	999	92,9
0709 90 70	052	92,6
	624	107,4
	999	100,0
0805 50 10	388	61,2
	508	50,9
	528	56,8
	624	65,6
	999	58,6
0808 10 80	204	70,2
	388	85,0
	400	147,8
	404	126,8
	508	65,8
	512	64,0
	524	66,5
	528	67,2
	624	173,6
	720	91,6
	804	93,8
	999	95,7
0809 10 00	052	232,4
0809 10 00	999	232,4
0809 20 95	052	335,3
	400	451,9
	999	393,6

	II Akty, których publikacja nie jest obowiązkowa
	Komisja
*	Decyzja Komisji z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie zawarcia porozumień o współpracy pomiędzy Europejską Wspólnotą Energii Atomowej a rządem Republiki Kazachstanu w dziedzinie kontrolowanej syntezy jądrowej (notyfikowana jako dokument nr C(2002) 4572)	27
	Umowa o współpracy pomiędzy rządem Republiki Kazachstanu i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej w dziedzinie kontrolowanej syntezy termojądrowej	28
*	Decyzja Komisji z dnia 2 czerwca 2005 r. zmieniająca dodatek A do załącznika VIII do Aktu Przystąpienia z 2003 r. w zakresie niektórych zakładów w sektorach mleczarskim, rybnym i mięsnym na Łotwie (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1609) ( 1 )	34
*	Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2005 r. zmieniająca dodatek B do załącznika IX do Aktu Przystąpienia z 2003 r. w odniesieniu do niektórych zakładów w sektorach mięsnym, mleczarskim i rybnym na Litwie (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1633) ( 1 )	38
*	Decyzja Komisji z dnia 3 czerwca 2005 r. upoważniająca Francję do stosowania systemu zastępującego badania statystyczne z miesiąca maja dotyczące pogłowia bydła ustanowionego na mocy tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2005) 1626) ( 1 )	45