(1)

Międzynarodowy Fundusz na rzecz Irlandii (zwany dalej „Funduszem”) został ustanowiony w 1986 r. na mocy Umowy z dnia 18 września 1986 r. między rządem Irlandii a rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczącej Międzynarodowego Funduszu na rzecz Irlandii (zwanej dalej „Umową”) w celu wspierania postępu gospodarczego i społecznego, a także popierania kontaktów, dialogu i pojednania między nacjonalistami i unionistami w całej Irlandii, przy realizacji jednego z celów określonych w umowie angielsko-irlandzkiej z dnia 15 listopada 1985 r.

(2)

Wspólnota wnosi wkłady finansowe do Funduszu od 1989 r. W latach 2003 i 2004 z budżetu Wspólnoty przyznano po 15 milionów EUR w każdym z tych lat zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2236/2002 z dnia 10 grudnia 2002 r. dotyczącym wkładów finansowych Wspólnoty do Międzynarodowego Funduszu na rzecz Irlandii (2003–2004) (2). Rozporządzenie to wygasło z dniem 31 grudnia 2004 r.

(3)

Ocena dokonana zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 2236/2002 potwierdziła potrzebę dalszego wspierania działalności Funduszu, przy jednoczesnym stałym wzmacnianiu synergii celów i koordynacji z interwencjami funduszy strukturalnych, w szczególności ze Specjalnym Programem na rzecz Pokoju i Pojednania w Irlandii Północnej i na Obszarach Graniczących z Irlandią (zwanym dalej „programem POKÓJ”) ustanowionym zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającym przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (3).

(4)

Proces pokojowy w Irlandii Północnej wymaga dalszego wspierania Funduszu ze strony Wspólnoty po dniu 31 grudnia 2004 r.

(5)

Na swoim posiedzeniu w Brukseli w dniach 17 i 18 czerwca 2004 r. Rada Europejska wezwała Komisję do przeanalizowania możliwości dostosowania interwencji w ramach programu POKÓJ i Międzynarodowego Funduszu na rzecz Irlandii do interwencji w ramach innych programów funduszy strukturalnych, które zostaną zakończone w 2006 r., z uwzględnieniem konsekwencji finansowych takiego dostosowania.

(6)

Wkład Wspólnoty do Funduszu powinien przyjąć formę wkładów finansowych na lata 2005 i 2006 oraz zakończyć się w tym samym czasie, co przedłużony program POKÓJ.

(7)

Przy rozdysponowywaniu wkładu Wspólnoty, Fundusz powinien traktować priorytetowo projekty o charakterze transgranicznym lub obejmujące różne społeczności w taki sposób, aby uzupełniać działalność finansowaną z programu POKÓJ.

(8)

Zgodnie z Umową wszystkie podmioty wnoszące wkład do Funduszu uczestniczą w charakterze obserwatorów w posiedzeniach Rady Międzynarodowego Funduszu na rzecz Irlandii.

(9)

Komisja powinna wspierać na wszystkich poziomach koordynację pomiędzy Radą Funduszu i jego przedstawicielami a organami zarządzającymi ustanowionymi w ramach danych interwencji funduszy strukturalnych, w szczególności w ramach programu POKÓJ.

(10)

Pomoc ze strony Funduszu powinna być uznawana za skuteczną jedynie w takim stopniu, w jakim przyczynia się do trwałej poprawy gospodarczej i społecznej oraz o ile nie służy jako substytut innych wydatków publicznych lub prywatnych.

(11)

Do dnia 1 kwietnia 2006 r. należy dokonać oceny wyników działalności Funduszu oraz ocenić potrzebę dalszego wsparcia ze strony Wspólnoty.

(12)

W niniejszym rozporządzeniu zamieszcza się finansową kwotę referencyjną w rozumieniu punktu 34 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i poprawy procedury budżetowej (4) na cały okres trwania programu, nie naruszając przy tym określonych w Traktacie kompetencji organu budżetowego.

(13)

Wysokość wkładu Wspólnoty do Funduszu wyrażona w wartościach bieżących powinna wynieść po 15 milionów EUR na lata 2005 i 2006.

(14)

Wsparcie to przyczyni się do umocnienia solidarności między Państwami Członkowskimi i między ich narodami.

(15)

Do celów przyjęcia niniejszego rozporządzenia, Traktat nie przewiduje żadnych innych kompetencji poza wymienionymi w jego art. 308,

a)

przegląd działalności Funduszu;

b)

wykaz projektów, które otrzymały pomoc;

c)

ocenę charakteru i wpływu działalności Funduszu, zwłaszcza w odniesieniu do jego celów i kryteriów określonych w art. 2 i 7;

d)

ocenę działań podjętych przez Fundusz w celu zapewnienia współpracy i koordynacji z interwencjami funduszy strukturalnych z uwzględnieniem, w szczególności, zobowiązań wynikających z art. 3 i 4;

e)

załącznik przedstawiający wyniki weryfikacji i kontroli przeprowadzonych przez Komisję stosownie do zobowiązania określonego w art. 6.

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 638/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie danych statystycznych Wspólnoty dotyczących handlu towarami między Państwami Członkowskimi oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3330/91 (2), które stosuje się od 1 stycznia 2005 r., ustanawia wspólne ramy dla systematycznego tworzenia danych statystycznych Wspólnoty dotyczących handlu towarami między Państwami Członkowskimi.

(2)

Okres przekazywania danych o handlu z krajami spoza Unii Europejskiej należy skrócić z 6 tygodni do 40 dni w celu dostosowania go do okresu przekazywania zagregowanych danych o handlu wewnątrzwspólnotowym.

(3)

Rada regularnie podkreśla, że terminowe dostarczanie danych statystycznych dotyczących handlu jest niezbędne do monitorowania Unii Gospodarczej i Walutowej.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 1917/2000 z dnia 7 września 2000 r. ustanawiające niektóre przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1172/95 w odniesieniu do statystyki handlu z krajami spoza Unii Europejskiej (3).

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Statystyki Handlu Towarami z Krajami Trzecimi,

(1)

W oryginalnej wersji rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2003 (2) art. 7 ust. 1 akapit 2 stanowił, że w zawartych pomiędzy organizacjami producentów a przetwórcami umowach na pomidory, brzoskwinie i gruszki termin płatności nie może przekraczać dwóch miesięcy od końca miesiąca dostawy każdej przesyłki.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 444/2004 (3) zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1535/2003 rozszerzyło ten zapis na wszystkie przetworzone owoce i warzywa.

(3)

Zebrane doświadczenia wskazują, że należy ograniczyć ten wymóg jedynie do umów dotyczących pomidorów, brzoskwiń, gruszek lub suszonych fig.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Przetworów Owocowych i Warzywnych,

(1)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2191/81 (2) ustanawia przyznawanie pomocy w odniesieniu do zakupu masła przez instytucje i organizacje o celu niezarobkowym. Biorąc pod uwagę obecną sytuację na rynku masła, poziom sprzedaży określony w tym rozporządzeniu, obniżenie ceny interwencyjnej masła oraz wynikające z tego obniżenie poziomu pomocy w ramach innych systemów wsparcia w odniesieniu do masła, należy obniżyć kwotę pomocy.

(2)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

(1)

artykuł 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2124/2004 ustalił na 4 600 sztuk kwotę taryfową, na jaką operatorzy Wspólnoty mogą składać wnioski o prawa przywozowe, zgodnie z art. 3 niniejszego rozporządzenia,

(2)

Z uwagi na to, że wnioski o prawa przywozowe przekraczają dostępną ilość, o której mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2124/2004, należy ustalić wspólny współczynnik redukcji, dla wnioskowanych ilości,

(1)

Wspólna Konwencja w sprawie bezpiecznego gospodarowania wypalonym paliwem jądrowym i odpadami radioaktywnymi była otwarta do podpisu od dnia 29 września 1997 r. do momentu jej wejścia w życie z dniem 18 czerwca 2001 r.

(2)

Konwencja ta jest otwarta do przystąpienia organizacji regionalnych o charakterze integracyjnym lub innym, pod warunkiem że taka organizacja jest ustanowiona przez suwerenne państwa i posiada kompetencje w zakresie negocjowania, zawierania i stosowania międzynarodowych umów w sprawach objętych niniejszą Konwencją, do której chce przystąpić Wspólnota.

(3)

Biorąc pod uwagę zadania przypisane Wspólnocie na mocy rozdziału 3 „Zdrowie i Bezpieczeństwo” Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, należy zatwierdzić przystąpienie Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej do Wspólnej konwencji.

(4)

Przystępując do tej Konwencji, Europejska Wspólnota Energii Atomowej będzie musiała zgłosić zastrzeżenie dotyczące niezgodności art. 12 ust. 1 dyrektywy 92/3/Euratom w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów radioaktywnych między Państwami Członkowskimi oraz do Wspólnoty (1) i poza jej obszar, ze szczegółowym wymaganiem zawartym w art. 27 ust. 1 pkt i) Wspólnej konwencji, który to artykuł wymaga zgody państwa przeznaczenia w zakresie transgranicznych przepływów.

(5)

Kiedy dana organizacja staje się stroną tej Konwencji, art. 39 ust. 4 pkt iii) tej Konwencji zobowiązuje taką organizację do przedłożenia depozytariuszowi deklaracji wskazującej, które państwa są jej członkami, które artykuły Konwencji znajdują zastosowanie oraz jaki jest zakres kompetencji Konwencji w dziedzinie objętej tymi artykułami.

(6)

Przystąpienie Wspólnoty nie będzie miało wpływu na, nadane na mocy niniejszej Konwencji, kompetencje Państw Członkowskich jako umawiających się stron tej Konwencji,

(1)

Decyzja Komisji 97/830/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. uchylająca decyzję Komisji 97/613/WE i nakładająca szczególne warunki na przywóz pistacji oraz niektórych produktów uzyskanych z pistacji pochodzących lub sprowadzanych z Iranu (2) była kilkakrotnie zmieniana.

(2)

Podstawę prawną decyzji Komisji 97/830/WE stanowi art. 10 dyrektywy Rady 93/43/WE z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie higieny środków spożywczych (3). Dyrektywa 93/43/EWG zostanie uchylona z dniem 1 stycznia 2006 r. rozporządzeniem (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (4). Rozporządzenie, o którym mowa przestaje stanowić podstawę prawną dla środków ochronnych.

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 stanowi, iż w przypadku żywności lub paszy pochodzącej z Państwa Członkowskiego Wspólnoty lub przywożonej z państw trzecich, co do której wiadomo, że może stanowić poważne ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt i dla środowiska naturalnego, należy podjąć odpowiednie środki zaradcze.

(4)

Wielokrotnie zdarzało się, że w pistacjach pochodzących z Iranu lub stamtąd sprowadzanych stwierdzano skażenie nadmierną ilością aflatoksyny B1.

(5)

Komitet Naukowy ds. Żywności stwierdził, iż aflatoksyna B1 jest substancją o silnych właściwościach genotoksycznych i rakotwórczych, która nawet w małych dawkach przyczynia się do wystąpienia ryzyka zachorowania na raka wątroby.

(6)

W związku z powyższym import pistacji z Iranu stanowi poważne zagrożenie zdrowia publicznego na terenie Wspólnoty, dlatego zachodzi konieczność przyjęcia środków ochronnych na poziomie wspólnotowym.

(7)

Inspekcja warunków sanitarnych w Iranie przeprowadzona po raz pierwszy w roku 1997 przez Biuro ds. Żywności i Weterynarii (FVO) Komisji ujawniła konieczność wprowadzenia usprawnień w dziedzinie higieny oraz metod pozwalających dokładnie ustalić kraj pochodzenia pistacji. Zespół przeprowadzający inspekcję nie zdołał zbadać wszystkich etapów obróbki poprzedzających wywóz pistacji z Iranu. Władze irańskie zobowiązały się w szczególności do wprowadzenia usprawnień dotyczących produkcji, obróbki, sortowania, przetwarzania, pakowania oraz transportu pistacji. W związku z powyższym wynikła konieczność objęcia pistacji oraz niektórych produktów uzyskanych z pistacji pochodzących z Iranu warunkami specjalnymi w celu zapewnienia zwiększonej ochrony zdrowia publicznego obywateli Wspólnoty. Kolejne inspekcje zostały przeprowadzone w latach 1998 i 2001. Pomimo stwierdzenia istotnej poprawy w zakresie warunków sanitarnych oraz ustalenia kraju pochodzenia pistacji wciąż zasadne jest zachowanie tych warunków w stosunku do wyżej wymienionych produktów irańskich w celu ochrony zdrowia publicznego.

(8)

Dopuszcza się import pistacji oraz niektórych produktów pochodnych pistacji z Iranu z zastrzeżeniem spełnienia warunków szczególnych.

(9)

Warunki te dotyczą m.in. konieczności jednoznacznego dowiedzenia, że sprowadzane pistacje i produkty z nich uzyskane były produkowane, sortowane, poddane obróbce, przetwarzane, pakowane i transportowane zgodnie z przyjętymi zasadami higieny. Należy również określić zawartość aflatoksyny B1 oraz całkowitą zawartość aflatoksyn w próbkach pobranych z dostaw bezpośrednio przed opuszczeniem terytorium Iranu.

(10)

Ponadto konieczne jest otrzymanie od władz irańskich dokumentów potwierdzających spełnienie odpowiednich warunków w przypadku każdej dostawy pistacji pochodzących z Iranu lub stamtąd sprowadzanych. Dokumentacja ta powinna uwzględniać warunki produkcji, sortowania, obróbki, przetwarzania, pakowania oraz transportu pistacji, jak również zawierać wyniki analiz laboratoryjnych dotyczących pomiarów zawartości aflatoksyny B1 oraz zawartości całkowitej aflatoksyn w danej partii towaru.

(11)

W interesie zdrowia publicznego Państwa Członkowskie będą na bieżąco informować Komisję za pośrednictwem okresowych sprawozdań na temat wyników wszystkich analiz przeprowadzanych w ramach oficjalnej kontroli dostaw pistacji i ich produktów pochodnych z Iranu. Sprawozdania te powinny stanowić uzupełnienie dokumentacji składanej zgodnie z obowiązkiem powiadamiania wynikającym z wprowadzenia Systemu Wczesnego Ostrzegania o Niebezpiecznych Produktach Żywnościowych i Środkach Żywienia Zwierząt (RASFF) ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 178/2002.

(12)

Ważne jest zapewnienie wspólnego dla całej Wspólnoty, zharmonizowanego systemu pobierania próbek i analizy dostaw pistacji i produktów z nich otrzymanych przywożonych z Iranu.

(13)

Kontrole przeprowadzone w latach 2003 i 2004 wykazały, iż znaczna część dostaw pistacji pochodzących z Iranu zawierała nadmierne ilości aflatoksyn. Dlatego zachodzi uzasadniona konieczność skrócenia okresu ważności świadectw zdrowia w celu ograniczenia czasu transportu i składowania pistacji w sposób uniemożliwiający powstawanie tych niepożądanych substancji.

(14)

Wypełnianie przepisów niniejszej decyzji powinno być poddawane kontroli z uwzględnieniem informacji i gwarancji pochodzących od właściwych władz irańskich, jak również wyników badań przeprowadzanych przez Państwa Członkowskie w celu ustalenia, czy wprowadzone warunki szczególne zapewniają wystarczający poziom ochrony zdrowia publicznego na terenie Wspólnoty oraz oszacowania ich dalszej przydatności.

(15)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji mają znaczący wpływ na środki przeznaczone na przeprowadzanie kontroli przez Państwa Członkowskie. Dlatego należy zapewnić, aby wszystkie koszty związane m.in. z pobieraniem próbek, analizą i składowaniem pistacji oraz wszelkie koszty związane z urzędowymi środkami podejmowanymi w odniesieniu do dostaw niespełniających wymagań sanitarnych były ponoszone przez importera danej partii towaru lub inny zainteresowany podmiot branży spożywczej.

(16)

Należy zatem uchylić decyzję 97/830/WE.

(17)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Występowanie przypadków niedokrwistości zakaźnej łososia (ISA) na Wyspach Owczych doprowadziło do przyjęcia decyzji Komisji 2003/71/WE z dnia 29 stycznia 2003 r. w sprawie niektórych środków ochronnych, w odniesieniu do niedokrwistości zakaźnej łososia na Wyspach Owczych (3).

(2)

Pomimo podjęcia środków zapobiegawczych przez Wyspy Owcze, pojawiły się kolejne przypadki ISA, o czym Komisja została poinformowana przez to państwo w 2004 r.

(3)

Wyspy Owcze przedstawiły podgrupie weterynaryjnej, powołanej do życia w ramach umowy pomiędzy UE a Wyspami Owczymi (4), plan interwencyjny zgodny z art. 15 dyrektywy Rady 93/53/EWG z dnia 24 czerwca 1993 r., wprowadzającej minimalne środki wspólnotowe zwalczania niektórych chorób ryb (5). Plan interwencyjny przewiduje plan usunięcia ryb zgodnie z art. 6 dyrektywy 93/53/EWG. Plan interwencyjny, obejmujący procedury szczepień i plan usunięcia ryb, przedstawiony we wrześniu 2004 r., został zatwierdzony przez podgrupę.

(4)

W świetle sytuacji sanitarnej na Wyspach Owczych i wprowadzenia strategii zwalczania choroby obejmującej zastosowanie szczepień, środki ochronne przewidziane w decyzji 2003/71/WE powinny pozostać w mocy na czas stosowania szczepień. Przewiduje się stosowanie szczepień w ramach strategii zwalczania choroby w ciągu co najmniej dwóch następnych lat.

(5)

Należy zatem zmienić decyzję 2003/71/WE w celu przedłużenia jej okresu obowiązywania.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji, są zgodnie z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

(1)

Tytuł I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanawia system identyfikacji i rejestracji bydła.

(2)

Decyzja Komisji 1999/693/WE uznaje w pełni operacyjny charakter szwedzkiej bazy danych bydła (3).

(3)

Zgodnie z dyrektywą 93/24/EWG Państwa Członkowskie mogą, na swój wniosek, zostać upoważnione do korzystania z administracyjnych źródeł informacji zamiast z badań statystycznych dotyczących pogłowia bydła pod warunkiem, że spełniają wymogi określone w wyżej wspomnianej dyrektywie.

(4)

W celu uzasadnienia swojego wniosku z dnia 29 października 2003 r. Szwecja przekazała dokumentację techniczną dotyczącą struktury i aktualizacji bazy danych określonej w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000, jak również metod obliczania informacji statystycznych.

(5)

W szczególności, Szwecja zaproponowała metody obliczeń umożliwiające uzyskanie informacji statystycznych dla kategorii określonych w art. 3 ust. 1 dyrektywy 93/24/EWG, które nie są bezpośrednio dostępne w bazie danych określonej w tytule I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000. Szwecja powinna podjąć odpowiednie kroki gwarantujące, że metody obliczeń zapewnią wymaganą precyzję danych statystycznych.

(6)

Z badania dokumentacji technicznej przekazanej przez władze szwedzkie wynika, że wniosek powinien zostać przyjęty.

(7)

Niniejsza decyzja jest zgodna z opinią Stałego Komitetu ds. Statystyk Rolniczych ustanowionego decyzją Rady 72/279/EWG (4),

(1)

W dniu 24 października 2002 r. Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) przyjęła do wiadomości kilka różnych opcji, dopuszczających przyłączenie banków centralnych do systemu TARGET w inny sposób niż przy pomocy wzajemnych połączeń. Przyjęto również, iż po przystąpieniu do UE dziesięciu nowych Państw Członkowskich z dniem 1 maja 2004 r., bankom centralnym takich Państw Członkowskich zostaną w ramach jednej spośród wskazanych opcji przyznane takie same prawa i obowiązki w zakresie przyłączenia do systemu TARGET, jakie przysługują innym bankom centralnym. Czyni to niezbędną zmianę wytycznych EBC/2001/3 w sprawie transeuropejskiego zautomatyzowanego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET) (1).

(2)

Dalsza niewielka zmiana wytycznych EBC/2001/3 wymagana jest w celu uwzględnienia obecnych praktyk w zakresie dostępu uczestników do systemu TARGET.

(3)

Zgodnie z art. 12 ust. 1 i art. 14 ust. 3 Statutu, wytyczne EBC stanowią integralną część prawa wspólnotowego,

1)

w artykule 1 wprowadza się następujące zmiany:

2)

artykuł 2 otrzymuje brzmienie:

3)

w artykule 3 wprowadza się następujące zmiany:

4)

w artykule 4 wprowadza się następujące zmiany:

5)

dodaje się artykuł 4a:

6)

w artykule 8 wprowadza się następujące zmiany:

7)

artykuł 9 otrzymuje brzmienie:

8)

artykuł 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

9)

załącznik IV zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszych wytycznych.