18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/1

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/3

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1961/2001 (2) ustanowiło zasady stosowania refundacji wywozowych w sektorze owoców i warzyw.

(2)

Zgodnie z art. 35 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, w zakresie niezbędnym dla umożliwienia znaczącego gospodarczo wywozu, produkty wywożone przez Wspólnotę mogą podlegać refundacji wywozowej, uwzględniając granice wynikające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

(3)

Zgodnie z art. 35 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, należy dbać, aby przepływy handlowe wywołane wcześniej przez system refundacji nie zostały zakłócone. Z tego powodu, i ze względu na sezonowość wywozów owoców i warzyw, należy ustalić ilości przewidziane na każdy produkt, na podstawie nomenklatury produktów rolnych dla refundacji wywozowych ustanowionych rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3846/87 (3). Ilości te powinny zostać podzielone z uwzględnieniem stopnia, w jakim rozpatrywane produkty są łatwo psujące się.

(4)

Zgodnie z art. 35 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 2200/96, przy ustalaniu refundacji uwzględnia się istniejącą sytuację lub tendencje w odniesieniu do cen i dostępności owoców i warzyw na rynku Wspólnoty oraz do cen stosowanych w handlu międzynarodowym. Należy również uwzględnić koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu oraz gospodarcze aspekty proponowanego wywozu.

(5)

Zgodnie z art. 35 ust. 5 rozporządzenia (WE) 2200/96, ceny rynkowe Wspólnoty są ustalane z uwzględnieniem cen, które są najbardziej korzystne z punktu widzenia wywozu.

(6)

Sytuacja na rynkach światowych lub specyficzne wymogi niektórych rynków mogą wymóc konieczność zróżnicowania refundacji dla określonego produktu, w zależności od jego miejsca przeznaczenia.

(7)

Pomidory, pomarańcze, cytryny i jabłka klasy Ekstra, I i II według wspólnych norm jakości mogą obecnie podlegać znaczącym gospodarczo wywozom.

(8)

Aby umożliwić jak najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów, i uwzględniając strukturę wywozów ze Wspólnoty, należy postępować drogą przetargu i ustalić indykatywną wysokość refundacji oraz ilości przewidziane dla rozpatrywanego okresu.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/6

(1)

Roczne kontyngenty taryfowe na niektóre przetworzone produkty rolne określone w porozumieniu w formie wymiany listów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie Protokołu 2 do Umowy między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (3), zwanym dalej „Porozumieniem”, powinny zostać otwarte na rok 2005.

(2)

Roczny kontyngent dla towarów objętych kodami CN 2202 10 00 oraz ex 2202 90 10 ustanowiony w Porozumieniu został wyczerpany. W związku z powyższym, zgodnie z Porozumieniem, kontyngent na rok 2005 powinien zostać zwiększony o 10 %.

(3)

Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (4) określa zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi. Należy zapewnić, aby kontyngenty taryfowe otwarte na mocy niniejszego rozporządzenia były zarządzane zgodnie z tymi zasadami.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zagadnień Horyzontalnych Dotyczących Handlu Przetworzonymi Produktami Rolnymi, niewymienionymi w załączniku I do Traktatu,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/8

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych (1) ustanawia wspólnotowy system ochrony tradycyjnych specjalności, a jego art. 12 i 15 przewidują symbol i oznaczenie wspólnotowe.

(2)

Załącznik I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 1848/93 z dnia 9 lipca 1993 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2082/92 w sprawie świadectw o szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych (2) określa symbol wspólnotowy i oznaczenie we wszystkich językach Wspólnoty.

(3)

Ze względu na przystąpienie Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy ustalić symbol wspólnotowy i oznaczenie we wszystkich językach nowych Państw Członkowskich.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 1848/93,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/12

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych (1) ustanawia wspólnotowy system ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia.

(2)

Załącznik I do rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2037/93 z dnia 27 lipca 1993 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2) określa odpowiedni symbol Wspólnoty oraz oznaczenie we wszystkich językach Wspólnoty.

(3)

Z powodu przystąpienia Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji należy przewidzieć symbol Wspólnoty oraz oznaczenie we wszystkich językach nowych Państw Członkowskich.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (EWG) nr 2037/93,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/18

(1)

Artykuł 9 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1535/2003 (2) przewiduje, że w zmianach do umów można zwiększyć ilość pierwotnie ustanowioną w umowie o nie więcej niż 30 %. Jednak w przypadku suszonych fig przeznaczonych do produkcji pasty figowej, poziom ten może sięgnąć nawet 100 % ilości pierwotnie ustanowionych w umowie między producentem i przetwórcą. Odstępstwo to przewidziane jest tylko na okres do roku gospodarczego 2003/2004.

(2)

Ponieważ powody tego odstępstwa, a mianowicie fakt, że produkcja i wywóz odbywają się w sposób ciągły przez cały rok gospodarczy, wciąż występują, należy mu nadać charakter stały.

(3)

Należy zatem zmienić rozporządzenie (WE) nr 1535/2003.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Świeżych Owoców i Warzyw,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/19

(1)

Artykuł 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 245/2001 (2) ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1673/2000 stanowi, że rozdzielenie 5 000 ton krótkiego włókna lnianego i włókna konopi jako krajowych ilości gwarantowanych, zgodnie z przepisami art. 3 ust. 2 lit b) rozporządzenia (WE) nr 1673/2000, musi zostać dokonane przed 16 listopada trwającego roku gospodarczego.

(2)

W tym celu Dania i Włochy przesłały Komisji informacje związane z obszarami objętymi umowami kupna-sprzedaży, zobowiązaniami do przetwarzania i umowami o przetwórstwo oraz szacowanymi zbiorami słomy i włókien lnianych i konopnych.

(3)

Odwrotnie, włókno lniane lub konopne nie będzie produkowane w roku gospodarczym 2004/05 w Grecji, Irlandii lub Luksemburgu.

(4)

Na podstawie prognoz produkcji wynikających z nadesłanych informacji, łączna produkcja w pięciu zainteresowanych Państwach Członkowskich nie osiągnie przydzielonej im ilości 5 000 ton i powinny zostać określone krajowe ilości gwarantowane zgodnie z poniższym.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Włókien Naturalnych,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/20

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 517/94 ustanawia ograniczenia ilościowe na przywóz niektórych wyrobów włókienniczych pochodzących z niektórych państw trzecich, które mają być przydzielone na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy”.

(2)

Na mocy powyższego rozporządzenia dopuszczalne jest zastosowanie, w pewnych okolicznościach, innych metod przydziału, podziału kontyngentów na transze lub zarezerwowanie części konkretnych limitów ilościowych wyłącznie dla wniosków popartych dowodami wcześniejszej realizacji przywozu.

(3)

Reguły zarządzania kontyngentami ustanowionymi na rok 2005 należy przyjąć przed rozpoczęciem roku kontyngentowego, tak aby nie doszło do nieuzasadnionych zakłóceń ciągłości przepływów handlowych.

(4)

Środki przyjęte w latach poprzednich, takie jak określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2308/2003 ustanawiające reguły zarządzania i dystrybucji kontyngentów wyrobów włókienniczych ustanowionych na rok 2004 na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 517/94 (2), okazały się być zadowalające i z tego względu za właściwe uznano ustanowienie podobnych reguł na rok 2005, jednocześnie wykluczając dostosowania przewidziane rozporządzeniem (WE) nr 2308/2003, aby uwzględnić rozszerzenie UE od 1 maja 2004 r.

(5)

W celu zaspokojenia potrzeb możliwie jak największej liczby podmiotów gospodarczych, stosowne jest zwiększenie elastyczności przydziału na zasadzie „kto pierwszy, ten lepszy” poprzez wprowadzenie pułapu w odniesieniu do ilości, które mogą być przydzielone każdemu podmiotowi gospodarczemu przy zastosowaniu tej metody.

(6)

W celu zagwarantowania pewnego stopnia ciągłości wymiany handlowej i efektywnego zarządzania kontyngentami, podmiot gospodarczy powinien posiadać możliwość złożenia pierwszego wniosku o zezwolenie na przywóz na 2005 r. w ilości równej tej, która została przez niego przywieziona w 2004 r.

(7)

W celu optymalnego wykorzystania dostępnych ilości, podmiot gospodarczy, który wykorzystał przynajmniej połowę kwoty, na którą wcześniej uzyskał zezwolenie, powinien posiadać możliwość złożenia wniosku o przyznanie dalszych kwot, pod warunkiem że odpowiednie ilości są dostępne w ramach kontyngentów.

(8)

Celem zapewnienia dobrego zarządzania, okres ważności zezwoleń na przywóz powinien wynosić dziewięć miesięcy od daty wystawienia, jednak nie dłużej niż do końca roku. Państwa Członkowskie powinny wydawać zezwolenia dopiero po notyfikacji przez Komisję, że ilości są dostępne i wyłącznie w przypadku, gdy podmiot gospodarczy jest w stanie potwierdzić istnienie kontraktu i może zaświadczyć, w braku szczegółowych przepisów stanowiących inaczej, że nie przyznano mu dotychczas wspólnotowego zezwolenia na przywóz na mocy niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do danych kategorii i krajów. Właściwe władze krajowe powinny jednak posiadać odpowiednie kompetencje umożliwiające im przedłużenie, na wniosek importerów, o trzy miesiące i najdłużej do 31 marca 2006 r., okresu ważności zezwoleń, na podstawie których, do dnia złożenia wniosku, dokonano przywozu przynajmniej połowy przyznanych ilości.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych ustanowionego na mocy art. 25 rozporządzenia (WE) nr 517/94,

a)

udowodni istnienie kontraktu dotyczącego dostawy towarów; oraz

b)

oświadczy na piśmie, że w odniesieniu do danych krajów i kategorii:

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/26

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 417/2002 opiera się na definicjach i standardach wyszczególnionych w załączniku I do Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (zwanej dalej „Konwencją Marpol”).

(2)

W dniu 4 grudnia 2003 r. Komitet Ochrony Środowiska Morskiego (MEPC) Międzynarodowej Organizacji Morskiej przyjął szereg poprawek do załącznika I do Konwencji Marpol. Poprawki te wejdą w życie w dniu 5 kwietnia 2005 r.

(3)

Odniesienia do załącznika I do Konwencji Marpol, zamieszczone w rozporządzeniu (WE) nr 417/2002, należy uaktualnić w świetle tych poprawek.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki,

1)

W art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

2)

W art. 6 odniesienie do „rezolucji MEPC 94(46) z dnia 27 kwietnia 2001 r.” zastępuje się odniesieniem do „rezolucji MEPC 94(46) z dnia 27 kwietnia 2001 r. zmienionej rezolucją MEPC 99(48) z dnia 11 października 2002 r. i rezolucją MEPC 112(50) z dnia 4 grudnia 2003”.

3)

W art. 11 odniesienie do „rezolucji MEPC 94(46) i 95(46)” zastępuje się odniesieniem do „rezolucji MEPC 111(50) i rezolucji MEPC 94(46) zmienionych rezolucją MEPC 99(48) i rezolucją MEPC 112(50)”.

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/28

(1)

W myśl art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 różnica między cenami produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać objęta przez refundację wywozową.

(2)

Zastosowanie tych reguł i kryteriów do bieżącej sytuacji na rynkach w sektorze wieprzowiny prowadzi do ustalenia refundacji w następujący sposób.

(3)

W odniesieniu do produktów oznaczonych kodem CN 0210 19 81 należy ustalić refundacje w wysokości uwzględniającej z jednej strony charakterystykę jakościową produktów oznaczonych tym kodem oraz z drugiej strony przewidywalny rozwój cen produkcji na rynku światowym. Należy jednak zapewnić utrzymanie uczestnictwa Wspólnoty w handlu międzynarodowym w odniesieniu do niektórych charakterystycznych produktów włoskich oznaczonych kodem CN 0210 19 81.

(4)

Ze względu na warunki konkurencji w niektórych państwach trzecich, które tradycyjnie są największymi importerami produktów oznaczonych kodami CN 1601 00 i CN 1602, należy przewidzieć dla tych produktów kwotę uwzględniającą powyższą sytuację. Należy jednak zapewnić, żeby refundacja była przyznawana tylko w odniesieniu do wagi netto części jadalnych, z wyłączeniem wagi kości zawartych ewentualnie w tych przetworach.

(5)

Zgodnie z art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 sytuacja na rynku światowym lub specyficzne wymagania niektórych rynków mogą uczynić koniecznym zróżnicowanie refundacji do produktów określonych w art. 1 rozporządzenia (EWG) nr 2759/75 w zależności od ich miejsca przeznaczenia.

(6)

Należy ustalać refundacje, uwzględniając zmiany w nomenklaturze związanej z refundacjami, ustanowionej w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 3846/87 (2).

(7)

Uzasadnione jest ograniczenie przyznawania refundacji tylko do produktów, które mogą być dopuszczone do swobodnego obrotu wewnątrz Wspólnoty. Należy więc przewidzieć, że w celu skorzystania z refundacji produkty muszą posiadać znak jakości zdrowotnej, jak przewidują odpowiednio dyrektywa Rady 64/433/EWG (3), dyrektywa Rady 94/65/WE (4) oraz dyrektywa Rady 77/99/EWG (5).

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wieprzowiny,

—

załączniku I, rozdziale XI dyrektywy 64/433/EWG,

—

załączniku I, rozdziale VI dyrektywy 94/65/WE,

—

załączniku B, rozdziale VI dyrektywy 77/99/EWG.

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/31

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (2), agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, a także do udzielenia pomocy przyznawanej na śmietanę, masło i koncentrat masła. Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.

(2)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/33

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2571/97 z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie sprzedaży masła po obniżonych cenach oraz przyznawania pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, przeznaczonych do wykorzystania w produkcji ciast, lodów i innych środków spożywczych (2), agencje interwencyjne przystępują drogą przetargu do sprzedaży pewnych ilości masła pochodzącego ze skupu interwencyjnego, które przechowują, i do udzielenia pomocy przyznawanej w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła. Artykuł 18 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży masła oraz maksymalną wysokość pomocy w odniesieniu do śmietany, masła i koncentratu masła, które mogą być zróżnicowane w zależności od przeznaczenia, zawartości tłuszczu w maśle i procedury włączenia, lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwotę lub kwoty gwarancji należytego przetworzenia ustala się odpowiednio.

(2)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/35

(1)

Uwzględniając art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2799/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w zakresie przyznawania pomocy w odniesieniu do mleka odtłuszczonego i mleka odtłuszczonego w proszku, przeznaczonych na paszę, oraz sprzedaży mleka odtłuszczonego w proszku o takim przeznaczeniu (2), agencje interwencyjne zgłosiły do stałego przetargu pewne ilości odtłuszczonego mleka w proszku będącego w ich posiadaniu.

(2)

Zgodnie z postanowieniami art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2799/1999, biorąc pod uwagę oferty otrzymane w ramach każdej rundy przetargu, ustala się minimalną cenę sprzedaży lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu.

(3)

Analiza otrzymanych ofert prowadzi do wstrzymania przetargu.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/36

(1)

Na mocy art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2771/1999 z dnia 16 grudnia 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła i śmietany (2), agencje interwencyjne wystawiły na sprzedaż w ramach stałego zaproszenia do składania ofert określone ilości składowanego przez nie masła.

(2)

W świetle ofert otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do składania ofert ustalana jest minimalna cena sprzedaży bądź podejmowana jest decyzja o nieprzyjęciu żadnej oferty, zgodnie z art. 24 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 2771/1999.

(3)

W świetle otrzymanych ofert należy określić minimalną cenę sprzedaży.

(4)

Komitet Zarządzający ds. Mleka i Przetworów Mlecznych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/37

(1)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka (2) agencje interwencyjne oferują do sprzedaży z mocy stałego zaproszenia do przetargu pewne ilości przechowywanego przez nie mleka w proszku.

(2)

Na podstawie ofert przetargowych otrzymanych w odpowiedzi na każde indywidualne zaproszenie do przetargu zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży lub zostanie podjęta decyzja o nierozstrzygnięciu przetargu, zgodnie z art. 24a rozporządzenia (WE) nr 214/2001.

(3)

Na podstawie otrzymanych ofert zostanie ustalona minimalna cena sprzedaży.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/38

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 429/90 z dnia 20 lutego 1990 r. w sprawie przyznawania drogą przetargu pomocy na koncentrat masła przeznaczony do bezpośredniego spożycia we Wspólnocie (2), agencje interwencyjne przystępują drogą stałego przetargu do udzielenia pomocy przyznawanej odnośnie do koncentratu masła. Artykuł 6 wymienionego rozporządzenia przewiduje, że biorąc pod uwagę otrzymane oferty w ramach każdej rundy przetargu, ustala się maksymalną kwotę pomocy przyznawanej na wykorzystanie koncentratu masła o zawartości tłuszczu wynoszącej przynajmniej 96 % lub podejmuje się decyzję o wstrzymaniu przetargu. Kwota gwarancji przeznaczenia powinna zostać ustalona odpowiednio.

(2)

Ze względu na otrzymane oferty należy ustalić maksymalną cenę pomocy w wysokości określonej poniżej i określić w konsekwencji gwarancję przeznaczenia.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mleka i Przetworów Mlecznych,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/39

(1)

Należności przywozowe w sektorze zbóż zostały ustalone przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 2142/2004 (3).

(2)

Artykuł 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1249/96 przewiduje, że jeśli w okresie ich stosowania wyliczona średnia należności przywozowych różni się o 5 EUR/t od należności ustalonej, dokonuje się odpowiedniego wyrównania. Wyżej wymieniona różnica nastąpiła. Konieczne jest więc dostosowanie należności przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (WE) nr 2142/2004,

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/42

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13) z dnia 22 listopada 2001 r. dotyczące bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych (2) wymaga, aby monetarne instytucje finansowe (MIF) przesyłały, między innymi, miesięczne informacje statystyczne dotyczące ich bilansu na koniec miesiąca w celu opracowania bilansu skonsolidowanego sektora MIF.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13) stanowi, że reguły rachunkowości stosowane przy wykonywaniu wskazanych obowiązków sprawozdawczych to reguły określone w drodze wdrożenia w prawie krajowym dyrektywy Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (3), jak również wszystkich innych odpowiednich standardów międzynarodowych. Zarówno krajowe przepisy dotyczące rachunkowości, jak i standardy międzynarodowe uległy zmianie od momentu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13). Dyrektywa 86/635/EWG została zmieniona w taki sposób, że niektóre instrumenty finansowe mogą być wyceniane według wartości godziwej. Międzynarodowe standardy rachunkowości również mogą wprowadzać wycenę niektórych instrumentów finansowych według wartości godziwej.

(3)

Dla potrzeb informacji statystycznych wymaganych przez Europejski Bank Centralny (EBC) w celu realizacji jego zadań zobowiązania z tytułu depozytów oraz kredyty powinny być wykazywane według wartości nominalnej.

(4)

W związku z powyższym konieczne stało się wprowadzenie zmian w rozporządzeniu (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13), tak aby zawierały one wyraźny wymóg wykazywania depozytów i kredytów według ich wartości nominalnej.

(5)

Jednocześnie, biorąc pod uwagę obecny stopień harmonizacji wymogów statystycznych osiągnięty w drodze rozporządzenia (WE) nr 2423/2001 (EBC/2001/13), pożądane jest dalsze stosowanie takich reguł wyceny, jakie były do tej pory stosowane w odniesieniu do kredytów, na które utworzono rezerwę celową, oraz skupionych wierzytelności. Krajowe banki centralne mogą zatem dopuścić stosowanie obecnych reguł wyceny w odniesieniu do takich kredytów i wierzytelności do czasu, gdy EBC dokona aktualizacji wskazanych reguł celem dalszej harmonizacji obowiązków sprawozdawczych.

(6)

W związku z tym, że niektóre MIF mogą wyceniać wyemitowane dłużne papiery wartościowe według ich wartości godziwej, należy wyjaśnić zakres objęcia obowiązkami sprawozdawczymi „innych korekt z wyceny” w odniesieniu do zmiany wyceny papierów wartościowych.

(7)

W rezultacie powyższego zmian wymaga również rozporządzenie (WE) nr 63/2002 (EBC/2001/18) z 20 grudnia 2001 r. w sprawie statystyki dotyczącej stóp procentowych stosowanych przez monetarne instytucje finansowe w odniesieniu do depozytów i pożyczek dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw (4),

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/46

(1)

W dniu 22 stycznia 2002 r. (1) Rada przyjęła decyzję dotyczącą mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów.

(2)

Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w wyniku złożenia rezygnacji przez pana Jeana ASSELBORNA, o czym Rada została powiadomiona w dniu 21 września 2004 r. oraz pani Lydii MUTSCH, o czym Rada została powiadomiona w dniu 18 października 2004 r. Cztery stanowiska zastępców członków zwolniły się w wyniku złożenia rezygnacji przez panów: Romaina SCHNEIDERA, Jeana-Marie HALSDORFA, Johna LIBERA i Luciena LUKSA, o czym Rada została powiadomiona w dniu 18 października 2004 r.,

a)

na stanowiska członków Komitetu Regionów:

b)

na stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów:

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/47

(1)

Pismem zarejestrowanym w Sekretariacie Generalnym Komisji dnia 12 grudnia 2003 r., władze austriackie złożyły wniosek o prawo do zastosowania specjalnego środka stanowiącego odstępstwo od art. 17 dyrektywy 77/388/EWG.

(2)

Pozostałe Państwa Członkowskie zostały poinformowane o tym wniosku w dniu 26 marca 2004 r.

(3)

Środek stanowiący odstępstwo całkowicie wyklucza wydatki na towary i usługi z prawa do odliczania podatku od wartości dodanej w przypadku, gdy ponad 90 % tych towarów i usług wykorzystywanych jest na potrzeby prywatne podatnika lub jego pracowników lub, ogólnie, w celach innych niż prowadzenie przedsiębiorstwa. Wspomniany środek stanowiący odstępstwo uzasadniony jest koniecznością uproszczenia poboru podatku od wartości dodanej.

(4)

Należy ograniczyć okres obowiązywania niniejszego zezwolenia do 31 grudnia 2009 r. Ten maksymalny termin pozwoli ocenić, czy, w świetle doświadczeń zgromadzonych w tym okresie przez Austrię, właściwym jest utrzymanie odstępstwa.

(5)

Przedmiotowy środek stanowiący odstępstwo nie ma negatywnego wpływu na zasoby własne Wspólnoty, pochodzące z podatku VAT.

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/48

(1)

Głównym celem decyzji 2002/463/WE (3) jest promowanie współpracy administracyjnej w dziedzinie granic zewnętrznych, wiz, azylu i imigracji.

(2)

W swoim Komunikacie dla Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. dotyczącym rozwoju wspólnej polityki w sprawie nielegalnej imigracji, przemytu i handlu ludźmi, granic zewnętrznych i wydalania nielegalnych imigrantów Komisja przedstawia możliwość zrewidowania programu ARGO dla zapewnienia wsparcia finansowego dla projektów krajowych w dziedzinie granic zewnętrznych poprzez podjęcie działań w celu eliminacji konkretnych słabości strukturalnych w punktach granicznych o znaczeniu strategicznym, które zostaną określone w porozumieniu z Państwami Członkowskimi na podstawie obiektywnych kryteriów.

(3)

Rada Europejska w Salonikach wezwała Komisję do zbadania możliwości przydzielenia funduszy w ramach pozycji 3 perspektywy finansowej w celu zaspokojenia, w okresie 2004-2006, najbardziej palących potrzeb strukturalnych i uwzględnienia szerszej definicji solidarności, która obejmuje, między innymi, wspólnotowe wsparcie w zarządzaniu granicami zewnętrznymi.

(4)

Organ budżetowy (4) znacząco zwiększył ilość środków przydzielonych dla programu ARGO na 2004 r. w celu poprawy zarządzania granicami zewnętrznymi.

(5)

Dla wsparcia realizacji ogólnych celów programu ARGO należy zwiększyć liczbę działań do zaproponowania w dziedzinie granic zewnętrznych i przewidzieć nowe typy działań.

(6)

W celu uczynienia tego programu bardziej dostępnym dla administracji krajowych, Państwa Członkowskie powinny być w stanie zaproponować działania, które nie zawsze wymagają zaangażowania innych Państw Członkowskich, ale przyczyniają się do realizacji ogólnych celów i wspomagają działania w dziedzinie granic zewnętrznych, określone w decyzji nr 2002/463/WE.

(7)

W stosunku do posiadanych środków przeznaczonych na działania dla pojedynczego Państwa Członkowskiego powinno się ustalić pułap indykatywny.

(8)

Postanowienia dotyczące konsultacji z Komitetem ARGO zawarte w decyzji nr 2002/463/WE należy dostosować do nowego rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie wobec budżetu ogólnego Unii Europejskiej (5).

(9)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, dlatego też nie jest nią związana ani jej nie podlega.

(10)

Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo powiadomiło o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.

(11)

Zgodnie z art. 1 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji. W wyniku tego, i nie naruszając przepisów art. 4 wymienionego Protokołu, przepisy niniejszej decyzji nie mają zastosowania w stosunku do Irlandii.

(12)

A zatem, należy wprowadzić odpowiednie zmiany w decyzji nr 2002/463/WE,

1)

Do art. 10 dodaje się następujący ust. 1a w brzmieniu:

„1a   Aby działania określone w art. 8 i zaproponowane przez krajową agencję któregoś z Państw Członkowskich realizującego któreś z działań w odpowiedniej dziedzinie polityki, określonej w art. 4, kwalifikowały się do współfinansowania w ramach programu ARGO, muszą one:

2)

W art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

3)

W art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/50

1)

Dodaje się instytucję oceny zgodności wymienioną w załączniku A do wykazu instytucji oceny zgodności w kolumnie „Dostęp WE do rynku USA” w sekcji V Załącznika sektorowego dotyczącego kompatybilności elektromagnetycznej.

2)

Szczegółowy zakres działań instytucji oceny zgodności, wymienionej w załączniku A, w odniesieniu do produkcji i procedur oceny zgodności, został ustalony przez Strony i będzie przez nie utrzymany.

18.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 371/52