3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/1

(1)

W drodze odstępstwa od art. 45 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 rozporządzenie Rady (WE) nr 527/2003 (2) zezwala na przywóz do Wspólnoty win wyprodukowanych w Argentynie, które zostały poddane procesom enologicznym nieprzewidzianym przez przepisy wspólnotowe. Zezwolenie to wygasa dnia 30 września 2004 r.

(2)

Negocjacje odbywają się pomiędzy Wspólnotą, reprezentowaną przez Komisję, i Argentyną w celu zawarcia umowy dotyczącej handlu winem. Negocjacje te dotyczą w szczególności odpowiednich procesów enologicznych obu stron, jak również ochrony oznaczeń geograficznych.

(3)

W celu ułatwienia prowadzenia negocjacji wydaje się niezbędne, aby odstępstwo zezwalające na dodawanie kwasu jabłkowego do win produkowanych na terytorium Argentyny i przywożonych do Wspólnoty było przedłużone do czasu wejścia w życie umowy wieńczącej negocjacje, o których mowa, a najpóźniej do dnia 30 września 2005 r.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 527/2003,

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/2

(1)

Europejska Agencja Odbudowy wdraża pomoc wspólnotową przewidzianą w rozporządzeniu (WE) 2666/2000 (2) w Serbii i Czarnogórze, w tym w Kosowie, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r., oraz w Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 (3) stosuje się do dnia 31 grudnia 2004 r.

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 2667/2000 stanowi, że Komisja przekazuje Radzie sprawozdanie w sprawie jego stosowania oraz propozycję dotyczącą statusu Agencji.

(4)

Dnia 4 czerwca 2004 r. Komisja opublikowała sprawozdanie.

(5)

Pomoc wspólnotowa dla Serbii i Czarnogóry, w tym dla Kosowa, określona w rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1244 z dnia 10 czerwca 1999 r., oraz dla Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii jest przewidziana w krajowych dokumentach strategicznych na lata 2002–2006, zgodnie z perspektywami finansowymi Wspólnoty. Komisja jest w trakcie przygotowywania propozycji wieloletnich programów indykatywnych dla tych krajów i obszarów na lata 2005–2006.

(6)

Wobec pozytywnej oceny działalności Agencji i faktu, że ramy pomocy wspólnotowej obejmują okres do 2006 r., istotne jest zapewnienie ciągłości wdrażania pomocy wspólnotowej. W związku z powyższym należy przedłużyć mandat Europejskiej Agencji Odbudowy do dnia 31 grudnia 2006 r.

(7)

Dnia 4 lutego 2003 r. w Federalnej Republice Jugosławii przyjęto Kartę Konstytucyjną zmieniającą nazwę kraju na „Serbia i Czarnogóra” (4). Należy uwzględnić tę zmianę nazwy.

(8)

W rozporządzeniu (WE) nr 2667/2000 należy wprowadzić zmiany,

1)

W art. 1 wyrazy „dla Federalnej Republiki Jugosławii” zastępuje się wyrazami „dla Serbii i Czarnogóry”.

2)

W art. 2 ust. 1 lit. b) wyrazy „Federalnej Republiki Jugosławii” zastępuje się wyrazami „Serbii i Czarnogóry”.

3)

W art. 4 ust. 10 wyrazy „dla Federalnej Republiki Jugosławii” zastępuje się wyrazami „dla Serbii i Czarnogóry”.

4)

Artykuł 14 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 14

Do dnia 31 grudnia 2005 r. Komisja złoży Radzie sprawozdanie o przyszłości mandatu Agencji. Wszelkie propozycje rozszerzenia mandatu Agencji poza 31 grudnia 2006 r. należy złożyć Radzie przez Komisję do dnia 31 marca 2006 r.”.

5)

Artykuł 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15

Komisja może powierzyć Agencji wykonanie pomocy wspólnotowej ustalonej dla Serbii i Czarnogóry oraz Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii na mocy rozporządzenia (WE) nr 1628/96.”.

6)

W art. 16 datę „31 grudnia 2004 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2006 r.”.

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/4

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 3223/94 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w jego Załączniku.

(2)

W zastosowaniu wyżej wymienionych kryteriów standardowe wartości w przywozie powinny zostać ustalone w wysokościach określonych w Załączniku do niniejszego rozporządzenia,

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/6

(1)

Protokół ustaleń między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii w sprawie uzgodnień w dziedzinie dostępu do rynku wyrobów włókienniczych, parafowany dnia 31 grudnia 1994 r. (2), przewiduje, że niektóre wnioski ze strony Republiki Indii o tak zwaną „wyjątkową elastyczność” powinny być rozpatrywane przychylnie.

(2)

Republika Indii przedłożyła wniosek o dokonanie przesunięć między kategoriami w dniu 13 października 2004 r.

(3)

Przesunięcia wnioskowane przez Republikę Indii mieszczą się w granicach przepisów dotyczących zasady elastyczności określonej w art. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, tak jak jest to określone w jego załączniku VIII kolumna 9.

(4)

W związku z powyższym przychylenie się do wniosku jest właściwe.

(5)

Pożądane jest, aby niniejsze rozporządzenie weszło w życie następnego dnia po jego opublikowaniu, w celu umożliwienia podmiotom gospodarczym skorzystania z niego najszybciej, jak to tylko możliwe.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wyrobów Włókienniczych, utworzonego na mocy art. 17 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93,

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/8

(1)

Przetarg na refundację wywozową dla jęczmienia na wywóz do pewnych krajów trzecich został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1757/2004 (2).

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1501/95 z dnia 29 czerwca 1995 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 w sprawie przyznawania refundacji wywozowych dla zbóż oraz środków podejmowanych w przypadku występowania zakłóceń na rynku zbóż (3), Komisja może, na podstawie zgłoszonych ofert, podjąć decyzję o ustaleniu maksymalnej wysokości refundacji wywozowej, uwzględniając czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95. W tym wypadku przetarg wygrywa ten oferent lub oferenci, którego lub których oferta odpowiada poziomowi równemu maksymalnej refundacji lub jest od niej niższa.

(3)

Zastosowanie powyższych czynników do aktualnej sytuacji na danych rynkach zbóż prowadzi do ustalenia maksymalnej refundacji wywozowej.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/9

(1)

Przetarg na refundację wywozową dla owsa wyprodukowanego w Finlandii i Szwecji z przeznaczeniem na wywóz z Finlandii i Szwecji do wszystkich krajów trzecich z wyłączeniem Bułgarii, Norwegii, Rumunii i Szwajcarii został ogłoszony na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1565/2004.

(2)

Biorąc pod uwagę w szczególności czynniki, o których mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1501/95, nie jest wskazane ustalenie maksymalnej wysokości refundacji.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Zbóż,

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/10

(1)

W dniu 25 października 1993 r. Kanada, Szwecja, Ukraina i Stany Zjednoczone Ameryki zawarły Umowę ustanawiającą Centrum Nauki i Technologii na Ukrainie (zwaną dalej „Umową”).

(2)

Na mocy rozporządzeń (WE) nr 1766/98/WE i nr 2387/98 Wspólnota Europejska i Europejska Wspólnota Energii Atomowej (zwane dalej „Wspólnotami”), występujące jako jedna strona, przystąpiły do Umowy.

(3)

W dniu 12 lutego 2004 r. Republika Mołdowy złożyła w sekretariacie Centrum dokument przystąpienia Mołdowy do Umowy. Zgodnie z art. XIII Umowy zatwierdzenie tego przystąpienia leży w kompetencji zarządu Centrum.

(4)

Wspólnoty są reprezentowane w zarządzie Centrum przez Prezydencję Rady oraz przez Komisję. Stanowisko Wspólnot odnośnie do kwestii wynikających z art. XIII Umowy powinno zostać uchwalone przez Radę i wyrażone, w sposób ogólny, przez Prezydencję,

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/12

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 ustanawia warunki dla przemieszczania o charakterze niehandlowym psów, kotów i fretek z państw trzecich do Wspólnoty. Warunki przemieszczania różnią się w zależności od statusu państwa trzeciego pochodzenia i Państwa Członkowskiego przeznaczenia.

(2)

Decyzja Komisji 2004/203/WE z dnia 18 lutego 2004 r. ustanawiajaca wzór świadectwa zdrowia dla przemieszczania o charakterze niehandlowym z państw trzecich psów, kotów i fretek (2) ustala wzorcowe świadectwo towarzyszące omawianym zwierzętom przy wjeździe do Wspólnoty, dla której to decyzji opublikowano sprostowanie (3).

(3)

Decyzja Komisji 2004/539/WE z dnia 1 lipca 2004 r. ustanawiająca przejściowy środek dla wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 998/2003 w sprawie wymagań dotyczących zdrowia zwierząt stosowanych do niehandlowego przemieszczania ulubionych zwierząt (4) zezwala do 1 października 2004 r. na współistnienie zaświadczeń wystawionych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 998/2003 lub stosownie do przepisów krajowych, które obowiązywały przed 3 lipca 2004 r.

(4)

Decyzją Rady 2004/650/WE z dnia 13 września 2004 r. zmieniającą rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (5) Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym biorąc pod uwagę przystąpienie Malty, Malta była dodana do listy państw w części A załącznika II do niniejszego rozporządzenia. Skutkiem niniejszego określone postanowienia mające zastosowanie do wjazdu zwierząt domowych do Irlandii, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa należy rozszerzyć o Maltę.

(5)

Dla jasności decyzję 2004/203/WE należy uchylić i zastąpić niniejszą decyzją.

(6)

Z uwagi na bardzo szczególny rodzaj zwierząt i przemieszczeń, których sprawa dotyczy, stosowne jest w celu ułatwienia weterynarzom i podróżnym, których sprawa dotyczy, zredagowanie i posługiwanie się zaświadczeniem.

(7)

Ponieważ rozporządzenie (WE) nr 998/2003 i decyzja 2004/203/WE, zastąpiona niniejszą decyzją, obowiązuje od 3 lipca 2004 r., niniejsza decyzja powinna być również stosowana bez opóźnienia.

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne ze stanowiskiem Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

a)

wszystkich państw trzecich i wjeżdżających do Państwa Członkowskiego innego niż Irlandia, Malta, Szwecja i Zjednoczone Królestwo; oraz

b)

państw trzecich wyszczególnionych w sekcji 2 części B i w części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 oraz wjeżdżających do Irlandii, Malty, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa. Zaświadczenie nie będzie stosowane do zwierząt z państw trzecich lub przygotowanych w państwach trzecich niewyszczególnionych w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003, gdy będą przemieszczane do Irlandii, Malty, Szwecji i Zjednoczonego Królestwa, w którym to przypadku stosuje się art. 8 ust. 1 lit. b) ppkt ii) rozporządzenia.

a)

części od I do V zaświadczenia:

b)

części VI i VII, jeśli mają zastosowanie, mają być wypełnione i podpisane przez lekarza weterynarii uprawnionego do praktyki weterynaryjnej w państwie wysyłającym.

—

albo bezpośredniej podróży do Państwa Członkowskiego wjazdu, albo

—

podróży między państwem trzecim wysyłającym i Państwem Członkowskim wjazdu, włączając w to pobyt wyłącznie w jednym lub więcej państwach wyszczególnionych w sekcji 2 części B lub w części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003.

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/18

(1)

Dyrektywa Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (2) określa, w szczególności, definicję kategorii zwierząt koniowatych i wymogi identyfikacyjne.

(2)

Komisja przyjęła decyzję 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustalającą wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których Państwa Członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni, oraz zmieniającą decyzje 93/195/EWG i 94/63/WE (3).

(3)

Zgodnie z powyższym wykazem Państwa Członkowskie zezwalają na przywóz wszystkich kategorii koniowatych z Rumunii na zasadach ustalonych dla krajów przypisanych do grupy „B” w decyzjach Komisji 92/260/WE (4), 93/195/EWG (5), 93/196/EWG (6) oraz 93/197/EWG (7) w odniesieniu do tymczasowego przywozu zarejestrowanych koni, ponownego przywozu po wywozie czasowym zarejestrowanych koni, przywozu zwierząt z rodziny koniowatych na ubój i przywozu zarejestrowanych zwierząt z rodziny koniowatych oraz koniowatych do hodowli i produkcji.

(4)

Decyzja 93/197/EWG wymaga przy przywozie zwierząt z rodziny koniowatych z niektórych państw przypisanych do grupy sanitarnej „B” wykonania badań zdrowotnych w laboratoriach zatwierdzonych przez Państwo Członkowskie miejsca przeznaczenia.

(5)

Decyzja Komisji 94/467/WE (8) ustanawia gwarancje zdrowotne dotyczące transportu zwierząt z rodziny koniowatych z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. c) dyrektywy 91/496/EWG.

(6)

Decyzja Komisji 2000/68/WE z dnia 22 grudnia 1999 r. zmieniająca decyzję Komisji 93/623/EWG oraz ustanawiająca identyfikację hodowlanych i rzeźnych zwierząt z rodziny koniowatych (9) wymaga, aby do koniowatych w czasie ich przewozu, a w szczególności w trakcie transportu do ubojni, dołączony był dokument identyfikacyjny.

(7)

Wiele misji, jakie Biuro ds. Żywności i Weterynarii przeprowadziło w Rumunii z ramienia Państw Członkowskich na zatwierdzonych posterunkach kontroli granicznej, wielokrotnie wykazywało braki w warunkach, w jakich koniowate z Rumunii są przygotowywane do wywozu do Państw Członkowskich i transportowane na miejsce przeznaczenia. Braki te nie zostały, zgodnie z zaleceniami zawartymi w tych raportach, usunięte.

(8)

W związku z tym konieczne jest wzmocnienie środków mających na celu ochronę zdrowia wspólnotowej populacji koniowatych i zapewnienie dobrostanu koniowatych znajdujących się na terytorium Państw Członkowskich poprzez przyjęcie środków ochrony ustanawiających specjalny system przywozu koniowatych do uboju i przywozu koniowatych do hodowli i produkcji pochodzących z Rumunii i wzmacniających środki kontroli.

(9)

Przyjęcie przez właściwe władze centralne Rumunii wystawionych świadectw powinno przyczynić się do poprawy gwarancji przewidzianych, w szczególności, w ramach art. 12 ust. 2 lit. d) dyrektywy 90/426/EWG.

(10)

Poprawiona identyfikacja koniowatych w laboratoriach zatwierdzonych przez Państwo Członkowskie miejsca przeznaczenia w przypadku koniowatych przywożonych z Rumunii do Wspólnoty powinna przyczynić się również do właściwej poprawy systemu przywozu.

(11)

W celu dalszego badania tej sytuacji i dla wycofania tych środków konieczna jest systematyczna wymiana informacji dotyczących rezultatów kontroli prowadzonych na zatwierdzonych posterunkach kontroli granicznej lub w czasie przebywania w Państwie Członkowskim miejsca przeznaczenia.

(12)

Środki przewidziane na mocy niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt,

—

odprawy czasowej zarejestrowanych koni, zgodnie z decyzją 92/260/EWG, i stałego przywozu, zgodnie z decyzją 93/197/EWG, zarejestrowanych koni z Rumunii,

—

ponownego przywozu, zgodnie z decyzją 93/195/EWG, zarejestrowanych koni wyścigowych, biorących udział w zawodach i wykorzystywanych w wydarzeniach kulturalnych, po tymczasowym wywozie do Rumunii,

—

transportu koniowatych z Rumunii do innego kraju trzeciego, zgodnie z decyzją 94/467/WE,

—

transportu koniowatych, zgodnie z art. 6 decyzji 2004/211/WE, z innych krajów trzecich przez terytorium Rumunii do Wspólnoty Europejskiej,

—

przywozu przesyłek koniowatych do bezpośredniego uboju, zgodnie z art. 2,

—

stałego przywozu koniowatych do hodowli i produkcji, zgodnie z art. 3.

1)

do transportu zwierząt dołączono jedno właściwie wypełnione świadectwo weterynaryjne, zgodnie z załącznikiem I do niniejszej decyzji, zatwierdzone przez centralne właściwe władze w Rumunii;

2)

poza wypaloną literą „S” o rozmiarze nie mniejszym niż 3 cm na kopycie lewej przedniej nogi każde zwierzę zostanie oznakowane za pomocą elektronicznego identyfikatora wszczepialnego (transpondera) zgodnego z normami ISO 11784 i ISO 11785 i implant taki zostanie wszczepiony w górnej, środkowej części z lewej strony karku;

3)

każde zwierzę zostanie oznaczone za pomocą dokumentu identyfikacyjnego zgodnego z załącznikiem II do tej decyzji, stwierdzającego, w szczególności, numer elektronicznego identyfikatora, o którym mowa w ust. 2, i wskazującego miejsce wszczepienia, i dokument taki zostanie dołączony do każdego zwierzęcia;

4)

badania laboratoryjne wymagane zgodnie ze świadectwem, o którym mowa w ust. 1, zostały wykonane przez laboratorium zatwierdzone przez Państwo Członkowskie miejsca przeznaczenia, a na próbkach w sposób wyraźny oznaczono odnośnik do numeru pokazanego w identyfikatorze elektronicznym, o którym mowa w ust. 2. Wyniki badań poświadczone przez laboratorium dołączone są do świadectwa zdrowia zwierzęcia towarzyszącego zwierzętom.

1)

do każdego zwierzęcia dołączono jedno właściwie wypełnione świadectwo weterynaryjne zgodnie z załącznikiem III do niniejszej decyzji, zatwierdzone przez właściwe władze szczebla centralnego w Rumunii;

2)

każde zwierzę zostanie oznakowane za pomocą elektronicznego identyfikatora wszczepialnego (transpondera) zgodnego z normami ISO 11784 i ISO 11785 i implant taki zostanie wszczepiony w górnej, środkowej części z lewej strony karku;

3)

każde zwierzę zostanie zidentyfikowane za pomocą dokumentu identyfikacyjnego zgodnego z załącznikiem II do tej decyzji, stwierdzającego, w szczególności, numer elektronicznego identyfikatora, o którym mowa w ust. 2, i wskazującego miejsce wszczepienia, i dokument taki zostanie dołączony do każdego zwierzęcia;

4)

badania laboratoryjne wymagane zgodnie ze świadectwem, o którym mowa w ust. 1, zostały wykonane przez laboratorium zatwierdzone przez Państwo Członkowskie miejsca przeznaczenia, a na próbkach w sposób wyraźny oznaczono odnośnik do numeru pokazanego w identyfikatorze elektronicznym, o którym mowa w ust. 2. Wyniki badań poświadczone przez laboratorium dołączone są do świadectwa zdrowia zwierzęcia towarzyszącego zwierzęciu.

a)

transportu koniowatych do bezpośredniego uboju, który spełnia wszystkie warunki art. 2, a w szczególności wymóg dotyczący czytelnego elektronicznego identyfikatora, pod warunkiem że właściwy organ w Państwie Członkowskim miejsca przeznaczenia poinformował o swojej zgodzie na ten transport i przynajmniej o zagadnieniach punktów 1, 2, 5, 6 i 8.5 świadectwa, o którym mowa w art. 2 ust. 1, graniczny posterunek kontroli w miejscu przywozu na terytorium Wspólnoty Europejskiej;

b)

koniowatych do hodowli i produkcji, spełniających warunki art. 3, pod warunkiem że właściwy organ w Państwie Członkowskim miejsca przeznaczenia poinformował o swojej zgodzie na przywóz właściwy organ Państwa Członkowskiego odpowiedzialnego za posterunek kontroli granicznej w miejscu przywozu na terytorium Wspólnoty Europejskiej.

a)

koniowate przeznaczone do bezpośredniego uboju wwożone zgodnie z art. 2 są transportowane bezpośrednio do docelowej ubojni, w której zostaną ubite w ciągu 72 godzin i nie później niż w ciągu 5 dni od przybycia do Wspólnoty;

b)

identyfikatory wszczepialne (transpondery) są usuwane w ubojni docelowej i niszczone pod urzędowym nadzorem; dla celów kontrolnych podmioty prowadzące ubojnie przedstawiają właściwym władzom comiesięczny raport, w którym wskazany jest numer świadectwa weterynaryjnego każdego ubitego zwierzęcia, data uboju zwierzęcia oraz data zniszczenia transpondera widniejącego we właściwych świadectwach;

c)

koniowate do hodowli i produkcji przywożone zgodnie z art. 3 pozostają przez pierwszych 30 dni od momentu wwozu do Państwa Członkowskiego miejsca przeznaczenia w gospodarstwie miejsca przeznaczenia wskazanym w świadectwie weterynaryjnym, o którym mowa w art. 2 ust. 1, chyba że zwierzę właściwie oznakowane zgodnie z decyzją 2000/68/WE jest przetransportowane do ubojni w celu natychmiastowego ubicia zgodnie z zakresem odpowiedzialności właściwych władz.

a)

weryfikacja tożsamości zwierząt;

b)

kontrola zdrowia i dobrostanu zwierząt;

c)

wyrywkowe powtórzenie badań laboratoryjnych wymaganych zgodnie ze świadectwami zdrowia zwierząt w załącznikach I i III do niniejszej decyzji;

d)

w przypadku gdy badania wykonane zgodnie z lit. c) dadzą wyniki niezgodne z deklaracją zawartą w świadectwach, o których mowa w art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1, przeprowadzona zostaje obowiązkowa weryfikacja genetyczna pochodzenia próbek na próbkach cieniowych, które zostaną zatrzymane na przynajmniej dwa miesiące przez laboratorium, które przeprowadziło pierwsze badanie.

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/32

(1)

Decyzja Komisji 2002/887/WE (2) upoważnia Państwa Członkowskie do stosowania odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do roślin Chamaecyparis Spach, Juniperus L. oraz Pinus L., pochodzących z Japonii, na ograniczony okres i z zastrzeżeniem specjalnych warunków.

(2)

Ponieważ okoliczności uzasadniające upoważnienie do stosowania odstępstw nadal istnieją i nie ma nowych informacji dających podstawy do weryfikacji specjalnych warunków, okres obowiązywania upoważnienia powinien zostać przedłużony.

(3)

W związku z powyższym decyzja 2002/887/WE powinna zostać odpowiednio zmieniona.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

1)

w art. 2 akapit pierwszy i drugi, wyrażenia „dniem 1 sierpnia 2003 r. i dniem 1 sierpnia 2004 r.” zastępuje się wyrażeniami „ dniem 1 sierpnia 2005 r. i dniem 1 sierpnia 2006 r.”;

2)

tabela w art. 4 otrzymuje brzmienie:

3.12.2004   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 358/33

(1)

Na mocy dyrektywy 2000/29/WE gleba pochodząca z niektórych państw trzecich co do zasady nie może być wprowadzana do Wspólnoty.

(2)

Australia wystąpiła o zgodę na wywóz do Wspólnoty małej ilości gleby pochodzącej z Australii, przeznaczonej do złożenia w celach obrzędowych na grobie obywatela australijskiego pochowanego w Belgii.

(3)

Wspomniana gleba poddana zostanie odpowiedniej obróbce przed opuszczeniem Australii i zaopatrzona w stosowne urzędowe zaświadczenie wydane przez władze australijskie.

(4)

Komisja uważa, że nie występuje ryzyko rozprzestrzenienia się organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych jeżeli gleba poddana jest obróbce zaproponownej przez Australię.

(5)

Z tego względu Państwa Członkowskie powinny na ograniczony okres być upoważnione do wprowadzenia odstępstwa w celu umożliwienia przywozu małych ilości gleby, z zastrzeżeniem szczególnych warunków jej obróbki.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,