Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 17 marca 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki kazneni sud Republike Hrvatske – Chorwacja) – postępowanie karne przeciwko D. d.o.o.

(Sprawa C-8/24  (1) , Županijsko državno odvjetništvo)

(Odesłanie prejudycjalne - Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Rozporządzenie (UE) 2018/1805 - Artykuł 1 ust. 1 i 4 - Nakaz konfiskaty wydany w ramach postępowania karnego - Artykuł 2 pkt 2 i pkt 3 lit. a) i d) - Konfiskata w związku z popełnieniem przestępstwa, ale bez prawomocnego wyroku skazującego - Nakaz konfiskaty wydany w wyroku uniewinniającym stwierdzającym, że mienie podlegające konfiskacie stanowi korzyści pochodzące z przestępstwa, które jest inne niż przestępstwo skutkujące wydaniem owego wyroku i w którym uczestniczyły osoby inne niż uniewinnieni oskarżeni - Brak aktu oskarżenia przeciwko tym osobom - Artykuł 19 ust. 1 lit. h) - Podstawy odmowy uznania i wykonania nakazów konfiskaty - Wyjątkowe sytuacje, w których istnieją uzasadnione podstawy, aby przypuszczać, w oparciu o konkretne i obiektywne dowody, że wykonanie nakazu konfiskaty wiązałoby się (w szczególnych okolicznościach danej sprawy) z ewidentnym naruszeniem jednego z praw podstawowych określonych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej - Artykuł 47 Karty praw podstawowych - Prawo do skutecznego środka prawnego i prawo do obrony - Nieskorzystanie ze skutecznych środków prawnych w wydającym państwie członkowskim)

(C/2026/2852)

Język postępowania: chorwacki

Sąd odsyłający

Visoki kazneni sud Republike Hrvatske

Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

D. d.o.o.

przy udziale:

Županijsko državno odvjetništvo u Zagrebu

Sentencja

1)

Artykuł 1 ust. 1 i 4 oraz art. 2 pkt 2 i pkt 3 lit. a) i d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1805 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty należy interpretować w ten sposób, że: rozporządzenie to ma zastosowanie do nakazu konfiskaty wydanego w następstwie postępowania karnego w wyroku uniewinniającym oskarżonych o popełnienie przestępstwa, które było przedmiotem tego postępowania, i stwierdzającym, że mienie podlegające konfiskacie stanowi korzyści pochodzące z przestępstwa, które jest inne niż owo przestępstwo i w którym uczestniczyła inna osoba niż uniewinnieni oskarżeni, przeciwko której nie sporządzono aktu oskarżenia.

2)

Artykuł 19 ust. 1 lit. h) rozporządzenia 2018/1805 w związku z art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia i w świetle art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że: organ wykonujący państwa członkowskiego nie może odmówić uznania i wykonania nakazu konfiskaty z powodu podnoszonego naruszenia w wydającym nakaz państwie członkowskim praw podstawowych osoby, której dotyczy nakaz w rozumieniu art. 2 pkt 10 wspomnianego rozporządzenia, w sytuacji gdy owa osoba, po skutecznym doręczeniu jej, w zrozumiałym dla niej języku, fragmentów wyroku orzekającego ów nakaz, które wystarczają do umożliwienia jej zaskarżenia tego nakazu, nie skorzystała ze środków odwoławczych przysługujących jej w wydającym nakaz państwie członkowskim w celu zakwestionowania tego nakazu konfiskaty.

---

(1)  Dz.U. C, C/2024/2589.