Skarga wniesiona w dniu 22 marca 2026 r. przez Fitness Group Nordic AS przeciwko Urzędowi Nadzoru EFTA

(Sprawa E-4/26)

(C/2026/2627)

Skarga przeciwko Urzędowi Nadzoru EFTA została wniesiona do Trybunału EFTA w dniu 22 marca 2026 r. przez Fitness Group Nordic AS, Karenslyst Allé 50, 0278 Oslo, Norwegia, reprezentowaną przez adwokata Sveina Terje Tveita i adwokata Håvarda Ormberga, Advokatfirmaet Thommessen AS, Oslo, Norwegia.

Fitness Group Nordic AS występuje do Trybunału EFTA o:

1)	stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Nadzoru EFTA nr 156/25/COL z dnia 1 października 2025 r. dotyczącej pomocy ad hoc na rzecz spółki Drøbak Frogn Idrettsarena KF;

2)	obciążenie Urzędu Nadzoru EFTA kosztami postępowania.

Kontekst prawny i faktyczny oraz zarzuty prawne przytoczone na poparcie skargi:

—

Strona skarżąca, Fitness Group Nordic AS, jest norweską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzi grupę klubów fitness pod nazwą EVO na terenie Norwegii i Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Prowadzi również klub fitness w Drøbak, w bezpośrednim sąsiedztwie Bølgen Fitness prowadzonego przez przedsiębiorstwo komunalne Drøbak Frogn Idrettsarena KF („DFI”).

—	Zgodnie z wnioskiem Fitness Group Nordic AS jest „zainteresowaną stroną” w rozumieniu art. 1 lit. h) w części II protokołu 3 do Porozumienia między państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości.

—

Wniosek dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Nadzoru EFTA („Urząd”) nr 156/25/COL z dnia 1 października 2025 r. („zaskarżona decyzja”). W zaskarżonej decyzji Urząd stwierdził, że pomoc ad hoc przyznana przez gminę Frogn na rzecz DFI na pokrycie strat poniesionych przez klub fitness DFI (Bølgen Fitness) w latach 2021 i 2022, wynosząca łącznie 6,12 mln NOK (około 520 000 EUR), stanowiła pomoc państwa przyznaną niezgodnie z prawem w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG. Urząd uznał jednak pomoc za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG na podstawie art. 61 ust. 3 lit. b) Porozumienia EOG jako środek zaradczy wobec poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu gospodarki spowodowanych pandemią COVID-19. Bez wszczynania formalnego postępowania wyjaśniającego na podstawie art. 4 ust. 4 w części II protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale, Urząd podjął decyzję o niewnoszeniu zastrzeżeń na podstawie art. 4 ust. 3 tego protokołu.

—

Strona skarżąca wnosi o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, podnosząc następujące zarzuty:

—

Urząd przyjął decyzję z naruszeniem obowiązku wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego zgodnie z art. 1 ust. 2 w części I protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale. Wstępne badanie powinno było wzbudzić wątpliwości co do zgodności środków z funkcjonowaniem Porozumienia EOG z następujących powodów:

—	W momencie wydania zaskarżonej decyzji Urząd dysponował informacjami, które były sprzeczne z uwagami władz norweskich dotyczącymi zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym; Urząd nie wszczął jednak formalnego postępowania wyjaśniającego;

—	Analiza zgodności przeprowadzona przez Urząd na podstawie art. 61 ust. 3 lit. b) Porozumienia EOG była niewystarczająca i niekompletna;

—	Urząd nie przedstawił odpowiedniego uzasadnienia swojej decyzji, naruszając tym samym art. 16 porozumienia o nadzorze i Trybunale.