1.

Czy w sytuacji takiej jak analizowana w niniejszej sprawie, w której w decyzji nakazującej powrót wskazano trzy potencjalne państwa powrotu, a w momencie, w którym ta decyzja nakazująca powrót została wydana, nie zostało (jeszcze) wyjaśnione, do którego państwa ma powrócić cudzoziemiec, ocena zgodności z zasadą non-refoulement powinna zostać dokonana w momencie wydania decyzji nakazującej powrót? Czy sąd orzekający w przedmiocie zastosowania środka detencyjnego może ocenić zgodność z zasadą non-refoulement z urzędu, jako szczególny wymóg, który musi spełnić decyzja nakazująca powrót, również, jeżeli nie toczy się przed tym sądem postępowanie w przedmiocie środka odwoławczego od tej decyzji?

2.

Czy w sytuacji takiej jak analizowana w niniejszej sprawie, w której w decyzji nakazującej powrót wskazano trzy potencjalne państwa powrotu, a w momencie zastosowania środka detencyjnego nie zostało (jeszcze) wyjaśnione, do którego państwa ma powrócić cudzoziemiec, ocena zgodności z zasadą non-refoulement powinna zostać dokonana w momencie zastosowania środka detencyjnego, zważywszy, że celem owego środka jest przygotowanie wydalenia cudzoziemca, w tym zapewnienie jego dyspozycyjności w celu ustalenia jego obywatelstwa i pochodzenia, a tym samym ustalenia, do jakiego państwa ma on powrócić? Jeżeli tak, to czy ocena zgodności z zasadą non-refoulement powinna odnosić się do wszystkich wskazanych w decyzji nakazującej powrót potencjalnych państw powrotu?

3.

W przypadku udzielenia odpowiedzi przeczącej na pytania pierwsze i drugie, czy z dokonaniem oceny zgodności z zasadą non-refoulement można wstrzymać się do czasu, aż zostanie wyjaśnione, do którego państwa ma powrócić cudzoziemiec, na przykład z uwagi na to że organy tego państwa potwierdziły jego obywatelstwo lub że cudzoziemiec samodzielne wykazał swoje obywatelstwo?