European flag

Dziennik Urzędowy
Unii Europejskiej

PL

Seria C


C/2026/2393

4.5.2026

Skarga wniesiona w dniu 6 marca 2026 r. – Corsica Ferries/Komisja

(Sprawa T-165/26)

(C/2026/2393)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Corsica Ferries (Bastia, Francja) (przedstawiciele: L. Ayache i S. Rodrigues, adwokaci)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

uznanie niniejszej skargi za dopuszczalną i zasadną;

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (UE) 2025/2453 z dnia 26 listopada 2024 r. w sprawie SA.101557 (2023/NN, ex-2022/PN) – Francja – Obsługa połączeń morskich z Korsyką (2023–2030) (1);

obciążenie strony pozwanej całością kosztów związanych z niniejszym postępowaniem.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi trzy zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący szeregu naruszeń prawa stanowiących pominięcie orzecznictwa w sprawie TWD i nieuwzględnienie zasady skuteczności kontroli pomocy państwa.

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do obrony i prawa do skutecznego środka prawnego.

Skarżąca powołuje się w części pierwszej zarzutu drugiego na utajnienie danych istotnych w celu zweryfikowania toku rozumowania Komisji.

Utrzymuje ona w części drugiej zarzutu drugiego, że Komisja oparła swą analizę na dokumentach nieprzekazanych lub nieudostępnionych.

W części trzeciej zarzutu drugiego twierdzi ona, że pominięto wnioski dowodowe.

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia i błędnego zastosowania art. 106 ust. 2 TFUE oraz [zasad ramowych Unii Europejskiej dotyczących pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych (zasad ramowych UOIG)].

W pierwszej części zarzutu trzeciego skarżąca podnosi, że wykazanie istnienia rzeczywistego UOIG jest obarczone oczywistymi błędami w ocenie, w metodologii i w obliczeniach, przeinaczeniem okoliczności faktycznych, sprzecznością w uzasadnieniu, odwróceniem ciężar dowodu i naruszeniami prawa.

W części drugiej zarzutu trzeciego utrzymuje ona, że wykazanie proporcjonalnego i obiektywnego charakteru czasu trwania umów o zlecenie świadczenia usługi publicznej jest obarczone naruszeniami prawa (naruszenie pkt 17 zasad ramowych UOIG i właściwych przepisów dotyczących umów koncesyjnych) oraz przeinaczenie okoliczności faktycznych.

W części trzeciej zarzutu trzeciego skarżąca twierdzi, że analiza przestrzegania reguł Unii mających zastosowanie do zamówień publicznych jest obarczona oczywistym błędem w ocenie i naruszeniem prawa (naruszenie pkt 19 zasad ramowych UOIG).

W części czwartej zarzutu trzeciego podnosi ona, że analiza obliczania kwoty rekompensaty jest obarczona oczywistymi błędami w ocenie i naruszeniem prawa (naruszenie pkt 21 zasad ramowych UOIG).


(1)   Dz.U., L/2025/2453 z 30.12.2025.


ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2026/2393/oj

ISSN 1977-1002 (electronic edition)