1.   

Pismami z dnia 28 listopada i 26 grudnia 2025 r. Francja powiadomiła Komisję o zamiarze utrzymania we francuskim kodeksie ochrony środowiska przepisów krajowych dotyczących niszczenia niesprzedanych produktów, innych od przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1781 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie ustanowienia ram ustalania wymogów ekoprojektu w odniesieniu do zrównoważonych produktów (1). Notyfikacja dotyczy objęcia średnich przedsiębiorstw zakazem niszczenia niesprzedanych produktów wymienionych w załączniku VII do rozporządzenia (UE) 2024/1781 przed 2030 r. oraz objęcia wszystkich przedsiębiorstw przepisami krajowymi dotyczącymi zakazu niszczenia niesprzedanych produktów należących do innych grup produktów, których nie wymieniono w załączniku VII. Francja uważa, że przepisy krajowe, które zamierza utrzymać z ważnych względów określonych w art. 36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i dotyczących ochrony środowiska, są bardziej rygorystyczne niż przepisy rozporządzenia (UE) 2024/1781.

2.   

Zniszczenie definiuje się jako celowe uszkodzenie lub pozbycie się produktu jako odpadu, z wyjątkiem pozbycia się wyłącznie w celu przekazania takiego produktu do przygotowania go do ponownego użycia, w tym operacji odnowienia lub regeneracji. Oznacza to, że zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2024/1781 recykling uznaje się za zniszczenie.

W załączniku VII wymieniono odzież i dodatki odzieżowe oraz obuwie jako produkty konsumpcyjne, których niszczenie jest zabronione. Komisja może przyjmować akty delegowane, aby dodać do tego wykazu nowe kategorie produktów.

3.   

W odniesieniu do produktów wymienionych w załączniku VII do rozporządzenia (UE) 2024/1781, a mianowicie odzieży, dodatków odzieżowych i obuwia, Francja zamierza utrzymać swoje przepisy krajowe mające zastosowanie do średnich przedsiębiorstw w latach 2026–2030. Obecne obowiązki krajowe miałyby zatem zastosowanie do tego rodzaju podmiotów gospodarczych w sposób nieprzerwany do czasu rozpoczęcia stosowania obowiązków wynikających z rozporządzenia (UE) 2024/1781 w dniu 19 lipca 2030 r.

W tym kontekście należy również zauważyć, że w odniesieniu do produktów objętych załącznikiem VII do rozporządzenia (UE) 2024/1781 Francja zamierza zmienić swoje przepisy w celu dostosowania krajowych wymogów dotyczących tych produktów do wymogów rozporządzenia poprzez: (i) wyłączenie recyklingu z operacji dozwolonych w odniesieniu do produktów objętych zakazem; oraz (ii) zwolnienie mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw z obowiązku przestrzegania zakazu. W tym celu Francja notyfikowała projekt przepisów, w którym uwzględniono te zmiany, przedstawiony Radzie Ministrów w dniu 10 listopada 2025 r.

Ponadto Francja zamierza utrzymać swoje przepisy krajowe dotyczące niszczenia niesprzedanych produktów w odniesieniu do innych grup produktów nieobjętych załącznikiem VII do rozporządzenia (UE) 2024/1781, tj. produktów, w przypadku których w rozporządzeniu nie wprowadzono żadnych przepisów szczegółowych ograniczających ich niszczenie. Zgodnie z tymi przepisami krajowymi, które mają zastosowanie do przedsiębiorstw każdej wielkości, nadal miałyby zastosowanie krajowe obowiązki związane z zarządzaniem niesprzedanymi produktami konsumpcyjnymi, czyli w pierwszej kolejności ponowne użycie, a w przeciwnym razie recykling.

4.   

Według Francji co roku niszczonych jest prawie 10 000 t niesprzedanych produktów niespożywczych. We wszystkich sektorach łącznie wartość niesprzedanych produktów odpowiada średnio 3 % obrotów przedsiębiorstw we Francji. Ponadto Francja zwraca uwagę, że przekierowanie 1 kg tekstyliów i bielizny pościelowej z odpadów z gospodarstw domowych do ponownego użycia lub recyklingu pozwala zaoszczędzić 14 kg ekwiwalentu dwutlenku węgla. Zdaniem Francji utrzymanie przepisów krajowych pomoże ograniczyć ilość odpadów oraz chronić zasoby naturalne, różnorodność biologiczną i klimat.

Francja podkreśla także, że podmioty gospodarcze zaczęły się organizować i dostosowywać swoje praktyki do tych wymogów. Wymogi powinny obejmować wszystkie przedsiębiorstwa, niezależnie od ich wielkości, zwłaszcza że niektóre sektory, np. sektor meblarski, składają się w dużej mierze z MŚP. Francja podkreśla również, że środki krajowe mają zastosowanie w sposób niedyskryminacyjny do wszystkich przedsiębiorstw działających na terytorium tego kraju, zarówno francuskich, jak i zagranicznych, i dotyczą zarówno produktów krajowych, jak i produktów wytwarzanych w innych państwach członkowskich i przywożonych do Francji.

Po drugie, w odniesieniu do grup produktów wymienionych w załączniku VII do rozporządzenia (UE) 2024/1781 Francja zauważa, że o ile w przypadku dużych przedsiębiorstw w 2026 r. przepisy krajowe zostaną płynnie zastąpione przepisami rozporządzenia, to w przypadku średnich przedsiębiorstw takie zastąpienie nie będzie miało miejsca. W latach 2026–2030 Francja byłaby zatem zmuszona zawiesić wszystkie obowiązki średnich przedsiębiorstw. Nastąpiłby powrót do niszczenia niesprzedanych produktów w tym sektorze, a korzyści w zakresie ochrony środowiska zostałyby zaprzepaszczone.

5.   

Komisja rozpatrzy notyfikację Francji zgodnie z art. 114 ust. 4 i 6 TFUE. Art. 114 ust. 4 stanowi, że jeżeli po przyjęciu unijnego środka harmonizującego państwo członkowskie uzna za niezbędne utrzymanie przepisów krajowych uzasadnionych ważnymi względami określonymi w artykule 36 TFUE lub dotyczącymi ochrony środowiska, lub środowiska pracy, notyfikuje je Komisji, wskazując powody ich utrzymania. Od otrzymania notyfikacji o krajowych przepisach Komisja ma, zgodnie z art. 114 ust. 6, sześć miesięcy na ich zatwierdzenie lub odrzucenie. W tym okresie Komisja sprawdza, czy przepisy krajowe można uznać za środek istniejący przed harmonizacją i stanowiący odstępstwo od przepisów harmonizacyjnych. W takim wypadku Komisja sprawdza, czy utrzymanie tych przepisów jest uzasadnione ważnymi względami określonymi w art. 36 TFUE lub dotyczącymi ochrony środowiska oraz czy nie są one środkiem arbitralnej dyskryminacji lub ukrytym ograniczeniem w handlu i czy nie stanowią zbędnej i nieproporcjonalnej przeszkody w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.

6.   

Każda strona, która chciałaby zgłosić uwagi dotyczące wspomnianej notyfikacji, musi je przesłać do Komisji na jeden z adresów podanych poniżej w ciągu 30 dni od opublikowania niniejszej informacji. Żadne uwagi nadesłane po upływie tego terminu nie będą brane pod uwagę.

7.   

E-mail: ENV-PRODUCT-POLICY@ec.europa.eu