—

uwzględnienie odwołania, częściowe uchylenie (1) wyroku Sądu w sprawie T-15/23, ponowne rozpatrzenie tej sprawy z uwzględnieniem w części skargi o stwierdzenie nieważności części decyzji 2022/2261 (2) wniesionej przez państwo rumuńskie lub

uwzględnienie odwołania, częściowe uchylenie wyroku Sądu w sprawie T-15/23 i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd, a w ramach ponownego rozpatrzenia sprawy uwzględnienie w części skargi o stwierdzenie nieważności części decyzji 2022/2261 wniesionej przez państwo rumuńskie;

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania

A.

naruszenie obowiązku uzasadnienia wyroku poprzez pominięcie argumentów Rumunii dotyczących faktu, że zastosowanie „zasady 50 %” nie doprowadziło do wypłat na rzecz obszarów niekwalifikujących się i nie spowodowało żadnego ryzyka dla funduszy Unii a tym samym naruszenia art. 52 rozporządzenia nr 1306/2013 (3), art. 34 rozporządzenia nr 908/2014 (4) oraz wytycznych Komisji dotyczących obliczania korekt finansowych.

Rumunia uważa, że Sąd błędnie pominął argumenty przedstawione przez władze rumuńskie w sprawie T-15/23 dotyczące faktu, że zastosowanie „zasady 50 %” nie doprowadziło do wypłat na rzecz obszarów niekwalifikujących się w ramach działania 10 (na podstawie którego przyznaje się płatności rolnośrodowiskowe i klimatyczne) oraz działania 13 (na podstawie którego przyznaje się płatności na rzecz obszarów o ograniczeniach naturalnych lub innych ograniczeniach szczególnych) krajowego programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014–2020 (5) i nie spowodowało żadnego ryzyka dla funduszy Unii.

Warunkiem wstępnym zastosowania korekt – punktowych, ekstrapolowanych czy ryczałtowych – jest istnienie szkody finansowej wyrządzonej Unii lub szkody potencjalnej.

B.

Naruszenie obowiązku uzasadnienia wyroku poprzez pominięcie argumentów Rumunii dotyczących działki referencyjnej w LPIS, a tym samym naruszenie art. 5 rozporządzenia nr 640/2014 (6).

Rumunia uważa, że Sąd błędnie nie odniósł się do argumentów przedstawionych przez władze rumuńskie w sprawie T-15/23, dotyczących obowiązku odniesienia działań 10 i 13 PROW 2014–2020 do systemu identyfikacji działek rolnych (7). Obowiązek ten posłużył za podstawę rozwiązania przyjętego przez władze rumuńskie, polegającego na stosowaniu warunków kwalifikowalności na poziomie terytorialnej jednostki administracyjnej (8) wyznaczonej przez działki referencyjne (bloki fizyczne) należące do tej UAT.

C.

Naruszenie art. 2 ust. 1 lit. b), art. 6, art. 13, art. 32 ust. 3 akapit drugi i ust. 4 akapit czwarty rozporządzenia nr 1305/2013 (9), art. 3 ust. 1 akapit drugi i art. 4 ust. 1 i 2 oraz załącznika III do rozporządzenia nr 1059/2003 (10), a także art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 640/2014.

Rumunia uważa, że Sąd naruszył prawo, (i) orzekając, że wszelkie odniesienia w rozporządzeniu nr 1305/2013 do „lokalnej jednostki administracyjnej” należy również interpretować zgodnie z rozporządzeniem nr 1059/2003; (ii) stwierdzając, że stosowanie „zasady 50 %” w odniesieniu do wytyczenia granic UAT – która to zasada doprowadziła do uwzględnienia limitów niezgodnych z rozporządzeniem (WE) nr 1059/2003 – narusza art. 32 ust. 3 akapit drugi i ust. 4 akapit czwarty rozporządzenia nr 1305/2013 a w konsekwencji art. 5 ust. 2 lit. b) rozporządzenia nr 640/2014.

Ponieważ rozporządzenie nr 1059/2003 nie ma zastosowania do definicji „lokalnej jednostki administracyjnej” w rozumieniu rozporządzenia nr 1305/2013, związek przyczynowy naruszeń stwierdzonych przez Sąd jest zerwany.

W każdym razie Komisja nie twierdziła, że Rumunia naruszyła rozporządzenie 1059/2003 oraz art. 32 ust. 3 akapit drugi i ust. 4 akapit czwarty rozporządzenia 1305/2013.

D.

Naruszenie art. 28 i art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013 oraz art. 52 rozporządzenia nr 1306/2013

Rumunia uważa, że Sąd błędnie uznał, iż pojęcie „lokalnej jednostki administracyjnej” powinno być interpretowane w ten sam sposób w odniesieniu do wszystkich płatności dokonywanych w ramach działań 10 i 13. W odniesieniu do dwóch płatności objętych tymi działaniami (w ramach działania 10 i poddziałania 13.1) rozporządzenie nr 1305/2013 nie przewiduje obowiązku odniesienia warunków kwalifikowalności do danego obszaru geograficznego lub administracyjnego.

E.

Naruszenie art. 47 Karty oraz art. 64 i art. 113 akapit drugi lit. b) regulaminu postępowania przed Sądem ze względu na naruszenie kontradyktoryjności i praw do obrony.

Rumunia uważa, że Sąd niesłusznie nie wezwał uprzednio stron do przedstawienia uwag w przedmiocie okoliczności prawnych mających decydujące znaczenie dla wyniku postępowania, które zbadał z urzędu.