1)

Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego,

należy interpretować w ten sposób, że:

ma on zastosowanie do powództwa poprzedzającego mającego na celu uzyskanie dostępu do środków dowodowych przed wniesieniem powództwa o odszkodowanie w rozumieniu art. 2 pkt 4 tej dyrektywy, jeżeli takie powództwo poprzedzające jest przewidziane w prawie krajowym.

2)

Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy 2014/104

należy interpretować w ten sposób, że:

decyzja Komisji Europejskiej stwierdzająca istnienie naruszenia prawa konkurencji Unii mającego postać ograniczenia wertykalnego ze względu na cel nie jest wystarczająca do uprawdopodobnienia roszczenia odszkodowawczego, ponieważ uprawdopodobnienie to wymaga nie tylko uprawdopodobnienia takiego naruszenia, stwierdzonego w takiej decyzji, lecz również uprawdopodobnienia szkody i związku przyczynowego między tą szkodą a tym naruszeniem. Okoliczność, że decyzja ta została wydana po przeprowadzeniu postępowania ugodowego, nie wymaga odmiennej odpowiedzi.

3)

Artykuł 5 ust. 1 dyrektywy 2014/104

należy interpretować w ten sposób, że:

uprawdopodobnienie roszczenia odszkodowawczego w rozumieniu tego przepisu nie wymaga wykazania, iż jest bardziej prawdopodobne niż nieprawdopodobne, że spełnione są przesłanki powstania odpowiedzialności za naruszenie prawa konkurencji. Wystarczy, że powód wykaże, iż hipoteza, zgodnie z którą przesłanki te są spełnione, jest racjonalnie akceptowalna.