—

uwzględniając wniosek o uchylenie immunitetu Pétera Magyara z 3 października 2024 r. złożony przez Centralny Sąd Rejonowy w Peszcie na Węgrzech w związku z postępowaniem karnym wszczętym przeciwko Péterowi Magyarowi z oskarżenia prywatnego, ogłoszony na posiedzeniu plenarnym 13 listopada 2024 r.,

—

po wysłuchaniu wyjaśnień Pétera Magyara 24 czerwca 2025 r., zgodnie z art. 9 ust. 6 Regulaminu,

—

uwzględniając art. 8 i 9 protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, jak również art. 6 ust. 2 aktu dotyczącego wyboru członków Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich z dnia 20 września 1976 r.,

—

uwzględniając art. 4 ust. 2 węgierskiej ustawy zasadniczej,

—

uwzględniając wyroki wydane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 21 października 2008 r., 19 marca 2010 r., 6 września 2011 r., 17 stycznia 2013 r., 19 grudnia 2019 r. oraz 5 lipca 2023 r.  (1),

—

uwzględniając art. 5 ust. 2, art. 6 ust. 1 oraz art. 9 Regulaminu,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A10-0181/2025),

A.

mając na uwadze, że 3 października 2024 r. Centralny Sąd Rejonowy w Peszcie na Węgrzech złożył wniosek o uchylenie immunitetu Pétera Magyara, posła do Parlamentu Europejskiego wybranego z Węgier, w związku z postępowaniem karnym w sprawie o publiczne zniesławienie, wszczętym przeciwko niemu przez oskarżyciela prywatnego;

B.

mając na uwadze, że zgodnie z treścią prywatnego aktu oskarżenia, przytoczonego we wniosku o uchylenie immunitetu, Péter Magyar, odpowiadając na pytania prasy na uroczystym wydarzeniu, które odbyło się 20 sierpnia 2024 r. w Budapeszcie, stwierdził, że prywatny oskarżyciel jest „pospolitym przestępcą”;

C.

mając na uwadze, że według oskarżyciela prywatnego twierdzenie to zostało przedstawione przez Pétera Magyara jako fakt, podczas wydarzenia z udziałem dużej liczby osób, w tym przedstawicieli prasy; mając na uwadze, że w związku z tym oskarżyciel prywatny twierdzi, iż Péter Magyar dopuścił się publicznego zniesławienia, które stanowi czyn zabroniony z § 226 ust. 1 w związku z ust. 2 lit. b) tego samego paragrafu ustawy C z 2012 r. – kodeks karny (węgierski kodeks karny);

D.

mając na uwadze, że Péter Magyar został wybrany w wyborach europejskich w czerwcu 2024 r. i w czasie popełnienia zarzucanego czynu był posłem do Parlamentu Europejskiego;

E.

mając na uwadze, że zarzucany czyn i późniejszy wniosek o uchylenie immunitetu nie dotyczą opinii wyrażonej przez Pétera Magyara ani stanowiska zajętego przez niego w głosowaniu w czasie wykonywania obowiązków służbowych w rozumieniu art. 8 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej;

F.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 akapit pierwszy lit. a) protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej posłowie do Parlamentu Europejskiego korzystają na terytorium swoich państw z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;

G.

mając na uwadze, że art. 4 ust. 2 węgierskiej ustawy zasadniczej stanowi, iż posłom do węgierskiego Parlamentu przysługuje immunitet; mając na uwadze, że zgodnie z § 79 ust. 2 ustawy nr XXXVI z 2012 r. o Zgromadzeniu Narodowym osobie prawomocnie zarejestrowanej jako kandydat przysługuje taki sam immunitet jak posłom do czasu, gdy wynik wyborów stanie się ostateczny i wiążący, oraz mając na uwadze, że w każdym przypadku zgodnie z § 79 ust. 1 tej ustawy posłom przysługuje immunitet od dnia ich wyboru; mając na uwadze, że zgodnie z § 74 ust. 1 ustawy nr XXXVI z 2012 r. o Zgromadzeniu Narodowym, można wszcząć lub prowadzić postępowanie karne lub – w przypadku immunitetu, którego w danej sprawie nie można się zrzec – postępowanie w sprawie o wykroczenie oraz zastosować środki przymusu w ramach postępowania karnego wobec posła tylko za uprzednią zgodą Zgromadzenia Narodowego;

H.

mając na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 2 Regulaminu immunitet parlamentarny nie jest osobistym przywilejem posła, lecz gwarancją niezależności Parlamentu Europejskiego jako całości oraz jego członków;

I.

mając na uwadze, że immunitet parlamentarny, o którym mowa w protokole nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, ma chronić Parlament i posłów do niego przed postępowaniami sądowymi w związku z działaniami podejmowanymi w ramach wykonywania obowiązków parlamentarnych i niemożliwych do oddzielenia od tych obowiązków;

J.

mając na uwadze, że z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, iż Parlament dysponuje „bardzo szerokim zakresem uznania co do kierunku, jaki zamierza nadać decyzji w następstwie wniosku o uchylenie immunitetu [...], ze względu na polityczny charakter takiej decyzji” (2);

K.

mając na uwadze, że Péter Magyar jest przewodniczącym partii Tisza (Tisztelet és Szabadság Párt), która po jego przystąpieniu w kwietniu 2024 r. stała się największą partią opozycyjną na Węgrzech; mając na uwadze, że Péter Magyar, który również otwierał listę kandydatów tej partii w wyborach europejskich w 2024 r., jest zdecydowanym przeciwnikiem polityki i stanowiska rządu węgierskiego, w tym w odniesieniu do Unii;

L.

mając na uwadze, że do maja 2022 r. oskarżyciel prywatny był politykiem i członkiem węgierskiego Zgromadzenia Narodowego z ramienia Fidesz, partii rządzącej na Węgrzech, a od czerwca 2024 r. jest politykiem lokalnym i burmistrzem miasta; mając na uwadze, że Péter Magyar miał powiedzieć – w odpowiedzi na wcześniejszy wywiad z prasą, w których oskarżyciel prywatny stwierdził, iż uwagi Pétera Magyara [o Fidesz] były prawdziwe – „Myślę, że Fidesz poprosił go [oskarżyciela prywatnego], żeby powiedział o mnie [Péterze Magyarze] coś tak miłego, aby przedłużyć jeszcze trochę postępowanie karne i aby nie musiał iść do więzienia”; mając na uwadze, że oskarżyciel prywatny rzeczywiście uczestniczył w głośnym skandalu korupcyjnym i stawiane są mu zarzuty karne;

M.

mając na uwadze, że wydaje się, iż zgodnie z prawem węgierskim sprawy o zniesławienie mogą być wnoszone zarówno na podstawie prawa karnego, jak i na podstawie prawa cywilnego, które pociągają za sobą całkowicie odmienne skutki prawne, w tym w kwestii pozbawienia wolności; mając na uwadze, że w niniejszej sprawie wybór drogi karnej budzi wątpliwości co do prawdziwości podanego celu w postaci uzyskania zadośćuczynienia za faktyczną krzywdę na dobrym imieniu, i powstaje możliwość, że zamiar stojący za wszczęciem postępowania wykracza poza ów uprawniony cel i w rzeczywistości polega na naruszeniu dobrego imienia Pétera Magyara;

N.

mając na uwadze, że przedstawione powyżej okoliczności budzą wątpliwości co do zamiaru kryjącego się za wniesieniem aktu oskarżenia przez oskarżyciela prywatnego; mając na uwadze, że w związku z tym wydaje się, iż w tym przypadku istnieje fumus persecutionis, tj. „konkretny dowód” (3) wskazujący na to, że sprawę wniesiono do sądu z zamiarem zaszkodzenia działalności politycznej Pétera Magyara, a zwłaszcza jego działalności jako posła do Parlamentu Europejskiego;

O.

mając na uwadze, że w procedurze uchylenia immunitetu Parlamentu nie można uznawać za sąd, a posła – za oskarżonego (4);

1.

podejmuje decyzję o odmowie uchylenia immunitetu Pétera Magyara;

2.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do niezwłocznego przekazania niniejszej decyzji oraz sprawozdania właściwej komisji właściwym władzom Węgier i Péterowi Magyarowi.