Skarga wniesiona w dniu 30 grudnia 2025 r. – PC/Komisja

(Sprawa T-905/25)

(C/2026/1078)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: PC (przedstawiciel: S. Orlandi, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 24 kwietnia 2025 r. w sprawie obliczenia uprawnień emerytalnych skarżącego;

—

zasądzenie od Komisji Europejskiej na rzecz skarżącego odsetek za zwłokę od należnych kwot, ustalonych według stopy procentowej stosowanej przez EBC do jego głównych operacji refinansowania i obowiązującej pierwszego dnia miesiąca, w którym płatność była należna, powiększonej o 3,5 punktu procentowego;

—	obciążenie Komisji kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia powagi rzeczy osądzonej i art. 8 warunków zatrudnienia innych pracowników (WZIP);

—

Zaskarżona decyzja nie uwzględnia wiążących skutków wyroku z dnia 15 września 2011 r., Bennett i in./OHIM (F-102/09, EU:F:2011:138), w którym wykazano nieuczciwy charakter korzystania z umowy o pracę w charakterze członka personelu pomocniczego między umowami o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego oraz przekwalifikowanie tej umowy na umowę o pracę w charakterze członka personelu tymczasowego na czas nieokreślony.

—	Traktując ten okres jako przerwę w przynależności do systemu emerytalnego, administracja utrzymuje skutki nadużycia prawa z naruszeniem art. 8 WZIP i powagi rzeczy osądzonej.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia decyzji Urzędu Administracji i Wypłacania Należności Indywidualnych (zwanego dalej „PMO”) z dnia 15 listopada 2010 r. oraz zasady pewności prawa;

—

Kwalifikacja okresu zatrudnienia w charakterze członka personelu pomocniczego od dnia 16 października 2004 r. do dnia 31 maja 2005 r. została w pełni uregulowana decyzją PMO (akt administracyjny, na mocy którego strona nabywa prawa), która wyraźnie przewiduje, że okres ten jest uznawany dla celów emerytalnych za okres przepracowany w charakterze członka personelu tymczasowego i uwzględniony w całości w systemie emerytalnym Unii.

—	Zakwestionowanie tego uregulowania prawie piętnaście lat później, przy obliczaniu uprawnień emerytalnych, narusza zasadę pewności prawa, ochronę uzasadnionych oczekiwań oraz utrwalone orzecznictwo dotyczące cofnięcia aktów, na mocy których strony nabywają prawa.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 21 załącznika XIII do regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz zasady równego traktowania.

—	Poprzez błędne uznanie przerwy w przynależności do systemu emerytalnego, administracja naruszyła decydujące kryterium ustanowione w wyroku z dnia 15 grudnia 2022 r., Picard/Komisja (C-366/21 P, EU:C:2022:984), a mianowicie ciągłość składek w systemie emerytalnym Unii.

—	Błąd ten prowadzi do nieuzasadnionego zastosowania stopy nabywania uprawnień po reformie (1,9 %) i do niekorzystnego traktowania skarżącego w porównaniu z innymi pracownikami, którzy rozpoczęli służbę przed dniem 1 maja 2004 r., co stanowi naruszenie zasady równego traktowania.