European flag

Dziennik Urzędowy
Unii Europejskiej

PL

Seria C


C/2026/290

26.1.2026

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy w Brodnicy (Polska) w dniu 27 października 2025 r.– K.M. przeciwko A.B. S.A.

(Sprawa C-684/25, Bryścki  (1) )

(C/2026/290)

Język postępowania: polski

Sąd odsyłający

Sąd Rejonowy w Brodnicy

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: K.M.

Strona pozwana: A.B. S.A.

Pytania prejudycjalne

1)

Czy art. 10 ust. 2 lit. k) dyrektywy 2008/48/WE (2) należy interpretować w ten sposób, że dla spełnienia wymogu jasności i zrozumiałości informacji dotyczących opłat towarzyszących umowie kredytu konsumenckiego, kredytodawca może ograniczyć się do ogólnego, opisowego wskazania czynników uzasadniających możliwość zmiany tych opłat, takich jak zmiany o charakterze makroekonomicznym lub regulacyjnym, czy też jest zobowiązany do określenia bardziej precyzyjnego mechanizmu ich ustalania, w tym ewentualnego pułapu lub limitu wzrostu, który umożliwia konsumentowi ocenę potencjalnych skutków finansowych umowy?

2)

Czy art. 23 dyrektywy 2008/48/WE w związku z jej motywem 47 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisowi krajowemu (art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim), który przewiduje automatyczne pozbawienie kredytodawcy prawa do odsetek i kosztów kredytu w każdym przypadku naruszenia obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 10 ust. 2 lit. k) tej dyrektywy, także w sytuacji, gdy konsument został prawidłowo poinformowany o wszystkich podstawowych elementach umowy kredytu (całkowitej kwocie kredytu, całkowitym koszcie kredytu, stopie oprocentowania, rzeczywistej rocznej stopie oprocentowania oraz zasadach naliczania odsetek), a zarzucane uchybienie dotyczy wyłącznie nieprecyzyjnego opisu warunków zmiany drobnych opłat oraz nie miało ono rzeczywistego znaczenia ekonomicznego dla decyzji konsumenta o zawarciu umowy?

3)

Czy art. 23 dyrektywy 2008/48/WE należy interpretować w ten sposób, że sąd krajowy może odmówić zastosowania sankcji przewidzianej w prawie krajowym (pozbawienia odsetek i kosztów kredytu), jeżeli uzna, że cele tej dyrektywy mogą zostać osiągnięte przez inne środki ochrony konsumenta, w szczególności przez uznanie danej klauzuli umownej za nieuczciwą w rozumieniu dyrektywy 93/13/EWG (3) i zasądzenie jedynie zwrotu nienależnie pobranych opłat?

4)

Czy art. 22 i art. 23 dyrektywy 2008/48/WE w związku z art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13/EWG należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji, gdy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uzna dopuszczalność odstąpienia od zastosowania sankcji kredytu darmowego na rzecz ochrony konsumenta wynikającej z dyrektywy 93/13/EWG (pytanie nr 3) sąd krajowy, badając z urzędu skutki naruszenia obowiązku informacyjnego, powinien poinformować strony postępowania o możliwości zastosowania takiego środka oraz o różnicach skutków prawnych między sankcją kredytu darmowego a uznaniem klauzuli za nieuczciwą, zwłaszcza gdy sąd krajowy dochodzi do przekonania, że zastosowanie sankcji kredytu darmowego nie byłoby zasadne lub byłoby nieproporcjonalne w danych okolicznościach, a także umożliwić im zajęcie stanowiska co do wyboru właściwego środka ochrony?


(1)  Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa, która nie odpowiada rzeczywistej nazwie żadnej ze stron postępowania.

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.U. 2008, L 133, s. 66).

(3)  Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz. U.1993, L 95, s. 29; Polskie wydanie specjalne: Rozdział 15 Tom 002 P. 288 – 293).


ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2026/290/oj

ISSN 1977-1002 (electronic edition)