Skarga wniesiona w dniu 17 października 2025 r. – Vermilion Energy Netherlands i in. / Komisja

(Sprawa T-726/25)

(C/2025/6647)

Język postępowania: angielski

Strony

Strona skarżąca: Vermilion Energy Netherlands BV (Harlingen, Niderlandy), Vermilion Energy Corrib Ireland Ltd (Belmullet, Irlandia), Vermilion Energy Ireland Ltd (Grand Cayman, Kajmany), Vermilion REP SAS (Parentis-en-Born, Francja), Vermilion Energy Germany GmbH & Co. KG (Hanower, Niemcy) (przedstawiciel: V. van van ′t Lam, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—	stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 263 TFUE;

—	stwierdzenie nieważności rozporządzenia delegowanego na podstawie art. 263 TFUE;

—	stwierdzenie na podstawie art. 277 TFUE niemożności zastosowania art. 23 rozporządzenia (UE) 2024/1735 w sprawie ustanowienia ram środków na rzecz wzmocnienia europejskiego ekosystemu produkcji technologii neutralnych emisyjnie (zwanego dalej „NZIA”);

—	obciążenie Komisji na podstawie art. 134 regulaminu postępowania przed Sądem kosztami poniesionymi przez skarżącą, w tym kosztami poniesionymi przez interwenientów.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej (UE) 2025/1479 z dnia 22 maja 2025 r. określającej proporcjonalny wkład w realizację unijnego celu dotyczącego mocy zatłaczania CO2 do 2030 r. (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) oraz rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2025/1477 z dnia 21 maja 2025 r. określającego zasady dotyczące identyfikacji upoważnionych producentów ropy naftowej i gazu, którzy muszą wnieść wkład w osiągnięcie celu Unii dotyczącego dostępnej mocy zatłaczania CO2 do 2030 r. (zwanego dalej „zaskarżonym rozporządzeniem delegowanym”) oraz o stwierdzenie niemożności zastosowania art. 23 ust. 1 NZIA strona skarżąca podnosi w istocie zarzuty podobne do tych podniesionych w sprawie T-723/25 RockRose(NL) CS1/Komisja.