1.   

Potwierdza, że władze lokalne i regionalne UE są strategicznymi partnerami we wdrażaniu WRF na lata 2028–2034 nie tylko jako zainteresowane strony czy beneficjenci funduszy UE, lecz jako podmioty kluczowe dla realizacji niezbędnych inwestycji w terenie. Są także usytuowane najbliżej społeczno-gospodarczych realiów regionów.

2.   

Jest przekonany, że warunkiem osiągnięcia przez Unię Europejską celów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, określonych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz zwiększenia jej trwałego dostatku i długoterminowego dobrobytu dla wszystkich mieszkańców jest budżet dostępny dla każdego obszaru w Unii i przeznaczający środki dla wszystkich kategorii regionów. Zasady zarządzania budżetem UE na lata 2028–2034 muszą wynikać z opartej na dowodach oceny potrzeb terytorialnych, aby zagwarantować sprawiedliwość, przewidywalność i długofalowe programowanie, w tym finansowanie dla wszystkich regionów.

3.   

Podkreśla, że polityka spójności to najważniejszy długoterminowy instrument UE służący inwestowaniu w konkurencyjność, wiedzę i zrównoważony rozwój oraz wspierający włączenie społeczne. Punktem wyjścia tego instrumentu jest polityka regionalna i działania nastawione na konkretny obszar. Polityka spójności jest przyszłościową polityką, która wzmacnia zaufanie, zapewnia stabilność i rzeczywiste funkcjonowanie wspólnego rynku dla wszystkich. Choć we wniosku jest mowa o trzech kategoriach regionów i wyodrębniono w nim środki finansowe dla regionów słabiej rozwiniętych, KR domaga się określenia konkretnego budżetu dla polityki spójności oraz, na szczeblu UE, orientacyjnego przydziału zasobów na poziomie regionalnym w oparciu o obecną skonsolidowaną metodykę, która uwzględnia wskaźniki społeczne i gospodarcze. Polityka spójności powinna pozostać dostępna dla wszystkich regionów i dostęp do niej nie powinien być uzależniony wyłącznie od uznania władz krajowych.

4.   

Wyraża zaniepokojenie rozdzieleniem polityki spójności i obszarów polityki objętych działem „Konkurencyjność, dobrobyt i bezpieczeństwo” oraz szybszym przechodzeniem na fundusze zarządzane centralnie. KR podkreśla, że polityka spójności jest jedną z głównych sił napędowych konkurencyjności regionalnej w UE.

5.   

Stwierdza, że z powodu przewidywanego braku nadzoru ze strony Parlamentu Europejskiego oraz parlamentów narodowych lub regionalnych nowy wniosek w sprawie WRF może pogłębić deficyt demokracji i podważyć zaufanie do instytucji UE.

6.   

Jest bardzo zaniepokojony, że wniosek w sprawie funduszu planów partnerstwa krajowego i regionalnego może doprowadzić do dalszej centralizacji w rękach Komisji i do nacjonalizacji polityki spójności, rybołówstwa oraz polityki rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich i sprawić, że zarówno władze lokalne i regionalne, jak i poszczególne polityki sektorowe objęte tym funduszem będą ze sobą podwójnie konkurować.

7.   

Jest głęboko przekonany, że przygotowywanie, negocjowanie, wdrażanie i monitorowanie planów partnerstwa krajowego i regionalnego nie powinno leżeć wyłącznie w gestii rządów centralnych. Przeniesienie procesu decyzyjnego na poziom krajowy i odejście od silnego zaangażowania regionów byłyby sprzeczne z podstawową zasadą pomocniczości i z zasadą partnerstwa, a także znacznie osłabiłyby ugruntowane wielopoziomowe sprawowanie rządów.

8.   

Wzywa zatem Komisję Europejską, by dokonała przeglądu wniosku w sprawie funduszu planów partnerstwa krajowego i regionalnego, a Radę i Parlament Europejski – by uwzględniły te postulaty. KR apeluje także do wszystkich zaangażowanych stron, by prowadziły negocjacje dotyczące struktury przyszłych WRF, mając na względzie powszechne żądanie regionów w całej Unii Europejskiej, by utrzymać sprawdzoną praktykę dzielonego zarządzania funduszami, a także rolę regionów w polityce spójności i w rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich.

9.   

Wzywa krajowe, regionalne i europejskie stowarzyszenia władz lokalnych i regionalnych, związki zawodowe, przedsiębiorstwa oraz organizacje pozarządowe i organizacje społeczeństwa obywatelskiego, by połączyły siły i wspólnie zapewniły takie WRF na lata 2028–2034, które uczynią UE spójniejszą, odporniejszą, bardziej społeczną, zrównoważoną i konkurencyjną.