1)

Czy dystrybutor, który nie jest osobą odpowiedzialną w rozumieniu art. 4 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 (1), ma zgodnie z art. 6 ust. 1 i ust. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia powody sądzić, że reklama producenta nie spełnia wymogów art. 20 ust. 1 rozporządzenia, jeżeli wykorzystuje on reklamę przekazaną mu przez producenta do własnych celów handlowych, nie sprawdzając, czy reklamowane funkcje produktu kosmetycznego są w wystarczającym stopniu udowodnione? Czy też dystrybutor ma zgodnie z art. 6 ust. 1 i ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 tylko pod pewnymi warunkami – a jeśli tak, to pod jakimi – powody sądzić, że reklama producenta, której używa, nie spełnia wymogów art. 20 ust. 1 rozporządzenia, i powinien zbadać, czy reklamowane funkcje produktu kosmetycznego są w wystarczającym stopniu udowodnione?

2)

Czy przepisy art. 4 ust. 6 oraz art. 6 ust. 1 i ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 wykluczają na podstawie art. 3 ust. 4 dyrektywy 2005/29/WE (2), że reklama przedsiębiorcy zawierająca przejęte od producenta wprowadzające w błąd stwierdzenia dotyczące funkcji produktu kosmetycznego stanowi nieuczciwą praktykę handlową w rozumieniu art. 5 ust. 1 i ust. 4 lit. a) oraz art. 6 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2005/29/WE?