Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 6b ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 664/2014 (1).

POWIADOMIENIE O ZATWIERDZENIU ZMIANY STANDARDOWEJ

(Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012)

„ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot”

Nr UE: PGI-KH-1263-AM01

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Nazwa produktu

„ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot”

2.   Państwo trzecie, do którego należy obszar geograficzny

Kambodża

3.   Organ krajowy lub grupa składająca wniosek powiadamiająca o zmianie standardowej

Grupa składająca wniosek:

Kampot Pepper Promotion Association (KPPA) (Stowarzyszenie Promocji Pieprzu Kampot)

Adres: Angkor Chey I Village, Damnak Kantout Khang Tbong Commune, Kampong Trach District, Kampot Province, Kambodża

Tel. 017 721 735 i 089852023

E-mail: kppa2008@yahoo.com / kppa2008@gmail.com

KPPA jest grupą producentów produktu objętego ChOG. Głównymi celami KPPA są promowanie i ochrona „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” oraz zachowanie wiedzy fachowej producentów i jakości produktu.

Właściwy organ krajowy:

Departament Własności Intelektualnej (DIP), Ministerstwo Handlu (MoC)

Adres: Lot 19-61, MoC Road (113B Road), Phum Teuk Thla, Sangkat Teuk Thla, Khan Sen Sok, Phnom Penh, Kambodża

Telefon: (855-23) 866115, (855-11) 888969, (855-12) 775681

Strona internetowa: www.moc.gov.kh,

E-mail: cambodiaip.dip@gmail.com, www.cambodiaip.gov.kh

Ministerstwo Handlu jest organem kambodżańskim odpowiedzialnym za własność intelektualną, w tym oznaczenia geograficzne.

4.   Opis zatwierdzonych zmian

4.1.   Opis produktu

4.1.1.

Zmiany w tej części mają na celu włączenie w przypadku pieprzu czerwonego i białego pieprzu zmielonego, o którym zapomniano w pierwotnej specyfikacji ChOG i w jednolitym dokumencie, a także nowych produktów przetworzonych. Wersja pierwotna: — Pieprz zielony: niedojrzały owoc pieprzu, zbierany wcześnie. Może być wprowadzany do obrotu i konsumowany w postaci świeżej (sprzedawany jako owocostany), a także w solance lub occie (sprzedawany jako całe owoce lub owocostany). — Pieprz czarny: owoce zbierane są w momencie, gdy zaczynają zmieniać kolor z zielonego na żółty, a następnie suszone. Produkt może być sprzedawany jako całe owoce lub w postaci zmielonej. — Pieprz czerwony: suszone w pełni dojrzałe owoce. Produkt sprzedawany jako całe owoce. — Pieprz biały: wytwarzany z czerwonych lub dojrzałych owoców, poddawany następnie procesowi moczenia. Produkt sprzedawany jako całe owoce. Wersja zmieniona: — Pieprz zielony: niedojrzały owoc pieprzu, zbierany wcześnie. Może być wprowadzany do obrotu i konsumowany w postaci świeżej (sprzedawany jako owocostany), suszonej, a także w solance lub occie (sprzedawany jako całe owoce lub owocostany). — Pieprz czarny: owoce zbierane są w momencie, gdy zaczynają zmieniać kolor z zielonego na żółty, a następnie suszone. Produkt może być sprzedawany jako całe owoce lub w postaci zmielonej. — Pieprz czerwony: suszone w pełni dojrzałe owoce. Produkt sprzedawany jako całe owoce lub w postaci zmielonej. Może być również wprowadzany do obrotu i konsumowany w postaci solonej, w occie lub w postaci marynowanej. — Pieprz biały: wytwarzany z czerwonych lub dojrzałych owoców, poddawany następnie procesowi moczenia. Produkt sprzedawany jako całe owoce lub w postaci zmielonej. Zmiany te uznaje się za zmiany standardowe. Jednolity dokument został odpowiednio zmieniony. DIP uznaje przedstawione zmiany za standardowe na podstawie rozporządzeń UE. Zmiany wprowadzone do ChOG „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” odnoszą się do następujących zagadnień: — Nowe metody przetwarzania, które nie mają wpływu na uznane cechy produktu. — Opis produktu, w którym wprowadzono jedynie zmiany formalne.

4.1.2.

Zmiany tej części mają na celu: — Włączenie nowych produktów przetworzonych, stworzonych w ostatnich latach przez członków KPPA, w zakres ChOG (pieprz zmielony, pieprz solony, pieprz marynowany, pieprz suszony solony i suszony pieprz zielony), jak również właściwości fizycznych i organoleptycznych nowych produktów przetworzonych. W celu zachowania spójności dodano również bardziej szczegółowe informacje dotyczące pierwotnych produktów objętych ChOG. — Przeredagowanie charakterystyki pieprzu zielonego. Wersja pierwotna: Rodzaj Forma Wielkość i gęstość Barwa Zapach Inne Pieprz czarny Suszone owoce Ø ≥ 4 mm Gęstość ≥ 570 g/l Głęboki odcień czerni czarna, brązowoczarna lub szaroczarna — Zapach ziarna jest umiarkowanie piekący. — Po zmieleniu zapach sproszkowanego pieprzu jest bardzo piekący i długotrwały. Tolerancja (2): Dozwolone są odchylenia na poziomie 5 % w odniesieniu do wielkości owoców i 2 % w odniesieniu do ich barwy. Niedozwolone wady: — resztki rośliny — pył — grzyb — dno kwiatowe 5 % Pieprz mielony Proszek z niewielkimi cząstkami owoców Ciemnoszara z czarnymi plamkami Pieprz czerwony Suszone owoce Ø ≥ 4 mm Gęstość ≥ 570 g/l Brązowoczerwona lub ciemnoczerwona   Niedozwolone wady: — resztki rośliny — pył — grzyb — dno kwiatowe 1 % Pieprz biały Suszone owoce Ø ≥ 3 mm Gęstość≥ 600 g/l Szarobiała z małymi żółtymi lub jasnobrązowymi plamkami. Barwa musi być naturalna, nie wolno dodawać żadnej substancji zmieniającej kolor.   Niedozwolone wady: — resztki rośliny — pył — grzyb Pieprz zielony Całe owocostany świeżych owoców Owocostany liczące co najmniej 10 owoców Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm Ciemnozielona — Ziołowy aromat zielonego pieprzu — Brak piekących zapachów — Po zmieleniu ziaren zapach jest mocno piekący, ale szybko zanika Niedozwolone wady: — resztki rośliny — pył — grzyb Owoce lub całe owocostany w solance lub w occie Owocostany liczące co najmniej 10 ziaren Średnica każdego ziarna wynosi Ø ≥3 mm Nadal zielona. Pieprz nie może zmienić barwy na brązową. Wersja zmieniona: Rodzaj Forma Wielkość i gęstość Barwa Zapach Inne Pieprz zielony Całe owocostany świeżych owoców Owocostany liczące co najmniej 10 owoców Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm Ciemnozielona — Ziołowy aromat zielonego pieprzu — Brak piekących zapachów — Po zmieleniu ziaren zapach jest mocno piekący, ale szybko zanika Niedozwolone wady: — resztki rośliny — pył — grzyb Owoce lub całe owocostany w solance lub w occie Owocostany liczące co najmniej 10 owoców Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm Nadal zielona. Pieprz nie może zmienić barwy na brązową. Pieprz zielony solony: Owoce pieprzu zielonego zmieszane z kwiatem soli lub solą mieloną lub octem Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm — Czarna — Głęboki odcień czerni — Jasnoszara, przypominająca soję — Słaby zapach pieprzu — Niezbyt silny aromat — Kwaśny zapach — Słaby zapach marynaty — Umiarkowanie słony do słonego — Pikantny — Lekko kwaśny — Lekko słodki Pieprz zielony marynowany: Owoce pieprzu zielonego zmieszane z kwiatem soli lub solą mieloną lub marynowane w occie Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm — Ciemnozielona — Jasnozielona do żółtej — Barwa przypominająca soję — Słaby zapach pieprzu — Zapach marynaty — Zapach przypominający miód — Pikantny — Kremowy posmak — Umiarkowanie słony — Lekko kwaśny — Lekko gorzki Suszony pieprz zielony: Suszone owoce pieprzu zielonego lub marynowany/solony pieprz zielony Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm Zielona do żółtawej, przypominająca soję Silny zapach pieprzu Lekko pikantny Pieprz czarny Suszone całe owoce Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥4 mm Gęstość ≥ 570 g/l Głęboki odcień czerni czarna, brązowoczarna lub szaroczarna Zapach owocu jest umiarkowanie piekący Tolerancja (3): Dozwolone są odchylenia na poziomie 5 % w odniesieniu do wielkości owoców i 2 % w odniesieniu do ich barwy Smak: pikantny, ale nie piekący Niedozwolone wady — resztki rośliny — pył — grzyb dno kwiatowe (4) 5 % Pieprz mielony Proszek z niewielkimi cząstkami owoców Ciemnoszara z czarnymi plamkami — po zmieleniu zapach sproszkowanego pieprzu jest bardzo piekący i długotrwały   Pieprz czerwony Suszone całe owoce Średnica każdego owocu wynosi Ø 4 mm Gęstość ≥ 570 g/l Brązowoczerwona lub ciemnoczerwona Zapach owoców jest umiarkowanie piekący. Niedozwolone wady — resztki rośliny — pył — grzyb dno kwiatowe (4) 1 % Pieprz czerwony mielony: Suche mielone owoce Owoce są mielone na drobne kawałki, ale nie całkowicie (nie na proszek) Jasnoczerwona z białą Wyczuwalny jest zapach pieprzu. — Pikantny — Lekko słodki Pieprz czerwony solony: Jako całe owoce lub w postaci zmielonej Pieprz czerwony solony mielony: Owoce są mielone na drobne kawałki, ale nie całkowicie (nie na proszek) Ciemnoczerwona z białą Silny zapach mielonego pieprzu — Słony — Lekko słodki — Pikantny   Całe owoce: Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥4 mm Czerwonawoszara Zapach jest wyrazisty, kwaśny i aromatyczny — Słony — Pikantny — Lekko słodki Pieprz czerwony marynowany: Owoce pieprzu czerwonego Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥4 mm Jasnoczerwona Lekki zapach pieprzu — Pikantny — Słony — Lekko słodki Pieprz czerwony suszony solony: Owoce pieprzu czerwonego Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥4 mm Jasnoczerwona Lekki zapach pieprzu — Pikantny — Słony — Lekko słodki Pieprz biały Suszone całe owoce Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm Gęstość ≥ 600g/l Szarobiała z małymi żółtymi lub jasnobrązowymi plamkami Barwa musi być naturalna, nie wolno dodawać żadnej substancji zmieniającej kolor — Zapach owocu jest umiarkowanie piekący. — Po zmieleniu zapach sproszkowanego pieprzu jest bardzo piekący i długotrwały. Niedozwolone wady — resztki rośliny — pył — grzyb Pieprz biały mielony: Suche mielone owoce Owoce są mielone na drobne kawałki, ale nie całkowicie (nie na proszek). Białoszara Obecny jest zapach olejku pieprzowego. — Bardzo pikantny Wersja pierwotna Pieprz zielony posiada świeży, cytrusowy smak... Wersja zmodyfikowana Pieprz zielony ma świeży, cytrusowy smak... Zmiany te uznaje się za zmiany standardowe. Jednolity dokument został odpowiednio zmieniony. DIP uznaje przedstawione zmiany za standardowe na podstawie rozporządzeń UE. Zmiany wprowadzone do ChOG „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” odnoszą się do następujących zagadnień: — Nowe metody przetwarzania, które nie mają wpływu na uznane cechy produktu. — Opis produktu, w którym wprowadzono jedynie zmiany formalne. Wszystkie te zmiany nie wchodzą w zakres art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, który zawiera definicję „zmiany na poziomie Unii”. Biorąc pod uwagę, że proponowane zmiany nie stanowią „zmiany na poziomie Unii”, DIP uznaje proponowane zmiany za zmiany standardowe.

4.1.3.

Zmiany w tej części mają na celu zmianę prezentacji i konsumpcji produktu objętego ChOG i są to zmiany takie jak zmiana dat konsumpcji, nowa prezentacja produktu objętego ChOG oraz dodanie dat konsumpcji w specyfikacji. Włączono również nowe produkty. Zmiany te uznaje się za zmiany standardowe. Jednolity dokument został odpowiednio zmieniony. Wersja pierwotna: konsumpcja — Pieprz czarny, czerwony i biały w postaci owoców może być używany przez maksymalnie 3 lata po zakończeniu sezonu zbiorów w dniu 31 maja. — Pieprz czarny mielony może być używany przez maksymalnie 1 rok po zmieleniu. — Pieprz zielony świeży może być używany przez maksymalnie 7 dni po zbiorze. — Pieprz zielony w solance lub occie może być używany przez maksymalnie 1 rok po przetworzeniu. Wersja zmieniona: konsumpcja — Pieprz czarny, czerwony i biały w postaci owoców może być używany przez maksymalnie 5 lat po zakończeniu sezonu zbiorów w dniu 31 lipca. — Pieprz czarny, czerwony i biały mielony może być używany przez maksymalnie 1 rok po zmieleniu. — Pieprz zielony świeży może być używany przez maksymalnie 7 dni po zbiorze. — Pieprz zielony w solance lub occie może być używany przez maksymalnie 2 lata po zapakowaniu. — Pieprz zielony marynowany i pieprz czerwony marynowany może być używany przez 2 lata po zapakowaniu. — Pieprz zielony solony i pieprz czerwony solony może być używany przez 2 lata po zapakowaniu. — Pieprz zielony suszony i pieprz czerwony suszony solony może być używany przez 3 lata po zapakowaniu. DIP uznaje przedstawione zmiany za standardowe na podstawie rozporządzeń UE. Zmiany wprowadzone do ChOG „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” odnoszą się do następujących zagadnień: — Nowe metody przetwarzania, które nie mają wpływu na uznane cechy produktu. — Opis produktu, w którym wprowadzono jedynie zmiany formalne; Wszystkie te zmiany nie wchodzą w zakres art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, który zawiera definicję „zmiany na poziomie Unii”. Biorąc pod uwagę, że proponowane zmiany nie stanowią „zmiany na poziomie Unii”, DIP uznaje proponowane zmiany za zmiany standardowe.

4.2.   Dowód pochodzenia

Celem zmiany jest sprecyzowanie odpowiedzialności za kontrolę pochodzenia i zgodności. Ecocert nie jest już jednostką certyfikującą tego ChOG. Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

Wersja pierwotna

Kontrolę zewnętrzną prowadzi Ministerstwo Handlu, które współpracuje z niezależną jednostką certyfikującą ECOCERT S.A.

Wersja zmodyfikowana

Odpowiedzialność za kontrole „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” spoczywa na:

—

Właściwy organ ds. kontroli: Departament Własności Intelektualnej (DIP), Ministerstwo Handlu (MoC) Adres: Lot 19-61, MoC Road (113B Road), Phum Teuk Thla, Sangkat Teuk Thla, Khan Sen Sok, Phnom Penh, Kambodża Telefon: (855-23) 866115, (855-11) 888969, (855-12) 775681 Strona internetowa: www.moc.gov.kh / www.cambodiaip.gov.kh E-mail: cambodiaip.dip@gmail.com

—

Jednostka certyfikująca: Control Union, która jest należycie akredytowana zgodnie z normą ISO 17065. Adres: Legacy Business Center, Building #29, 7th floor, Room 7C, street 245 (Mao Tse Tong Blvd), Sangkat Tuol Tompung II, Khan Chamkarmorn, Phnom Penh, Kambodża. Telefon: (855-23) 966496 E-mail: cambodia@controlunion.com

DIP uznaje przedstawione zmiany za standardowe na podstawie rozporządzeń UE.

Zmiany wprowadzone do ChOG „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” odnoszą się do następujących zagadnień:

—	Dowód pochodzenia, w którym dokonano jedynie aktualizacji i formalnych zmian;

Wszystkie te zmiany nie wchodzą w zakres art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, który zawiera definicję „zmiany na poziomie Unii”.

Biorąc pod uwagę, że proponowane zmiany nie wchodzą w zakres „zmiany na poziomie Unii”, DIP uznaje proponowane zmiany za zmiany standardowe.\

4.3.   Metoda uzyskania produktu

Specyfikacja została zmodyfikowana w odniesieniu do różnych aspektów procesu produkcji.

Zmiana ta nie ma wpływu na jednolity dokument.

—

Zwalczanie agrofagów: proponuje się przeredagowanie opisu naturalnych środków zwalczania szkodników przez uwzględnienie istniejących praktyk producentów. Usuwa się stosowanie chemicznych środków owadobójczych, ponieważ KPPA nie zezwala już członkom na ich stosowanie. Wersja pierwotna Do zwalczania agrofagów, które mogą oddziaływać na rośliny, wykorzystuje się przede wszystkim środki naturalne. Są one zwykle produkowane z lokalnych roślin. Aby zwalczać różne szkodniki pieprzu, producenci muszą stosować środki mechaniczne lub biologiczne albo naturalne pestycydy produkowane samodzielnie z roślin botanicznych, które nie są szkodliwe dla zdrowia ludzkiego. W przypadku nieskuteczności środków naturalnych do celów zwalczania szkodników dozwolone jest stosowanie wyłącznie chemicznych środków owadobójczych sklasyfikowanych jako umiarkowanie niebezpieczne (klasa II „kolor zielony”) i nieznacznie niebezpieczne (klasa III „kolor niebieski”) zgodnie z klasyfikacją Światowej Organizacji Zdrowia. Należy uważnie przestrzegać dawek i czasu przed zbiorem, w tym przed zbiorem pieprzu zielonego. W tym względzie należy przestrzegać wytycznych dotyczących dobrego stosowania pestycydów, opracowanych przez Ministerstwo Rolnictwa, Leśnictwa i Rybołówstwa rządu Kambodży. Wersja zmodyfikowana Aby zwalczać różne szkodniki pieprzu, producenci muszą stosować środki mechaniczne lub biologiczne albo naturalne pestycydy produkowane samodzielnie z roślin botanicznych, które nie są szkodliwe dla zdrowia ludzkiego.

—

Daty zbiorów: zmienia się datę zbioru w przypadku pieprzu czarnego i czerwonego. Ze względu na zmianę klimatu czas kwitnienia upraw pieprzu przesunął się z lipca na wrzesień. Ponadto nie wszystkie owoce pieprzu dojrzewają w tym samym czasie w każdym owocostanie. Zwykle rolnicy zbierali owocostan, gdy pierwsze owoce były czerwone, a następnie oddzielali owoce czerwone od zielonych. Obecnie większość rolników nie zbiera całego owocostanu, lecz owoc po owocu, aby uzyskać więcej (droższych) czerwonych owoców, co znacznie wydłuża okres zbiorów. Wersja pierwotna W przypadku pieprzu czarnego i czerwonego zbiory rozpoczynają się od 1 stycznia do 31 maja. Wersja zmodyfikowana W przypadku pieprzu czarnego i czerwonego zbiory rozpoczynają się od 1 stycznia do 31 lipca.

—

Uwzględniono metody przetwarzania w odniesieniu do pieprzu zielonego i czerwonego marynowanego, pieprzu zielonego i czerwonego solonego, pieprzu zielonego i czerwonego suszonego solonego oraz pieprzu zielonego suszonego. Są one włączone do obszaru geograficznego. Wersja zmodyfikowana Inne metody przetwarzania: — Pieprz zielony marynowany (receptura 1): Pieprz zielony marynowany przygotowuje się przez umieszczanie pieprzu zielonego (w postaci owoców lub owocostanów) w solance lub occie. — Pieprz zielony marynowany (receptura 2): Stosuje się dwa główne składniki: owoce pieprzu zielonego oraz sól mieloną lub kwiat soli. W celu uzyskania pieprzu zielonego marynowanego przetwórcy muszą postępować zgodnie z następującymi etapami: — Umycie owoców pieprzu zielonego czystą wodą. Namoczenie ich we wrzącej wodzie. Następnie pozostawienie czystych owoców do wyschnięcia. — Wymieszanie owoców pieprzu zielonego (80–85 %) z solą mieloną lub kwiatem soli (15–20 %). — dstawienie posolonych owoców pieprzu na 24 godziny. Następnie zapakowanie ich do szklanego słoiczka lub próżniowo do plastikowego woreczka. — Pieprz czerwony marynowany: Stosuje się dwa główne składniki: świeże owoce pieprzu czerwonego oraz sól mieloną lub kwiat soli. W celu uzyskania pieprzu czerwonego marynowanego przetwórcy muszą postępować zgodnie z następującymi etapami: — Umycie owoców pieprzu czystą wodą i namoczenie ich we wrzącej wodzie. — Następnie pozostawienie czystych owoców w normalnej temperaturze pokojowej do wyschnięcia. Wymieszanie owoców pieprzu (80–85 %) z solą mieloną lub kwiatem soli (15–20 %). — Odstawienie posolonych owoców pieprzu na 24 godziny. Następnie zapakowanie ich do szklanego słoiczka lub próżniowo do plastikowego woreczka. — Pieprz zielony solony: Stosuje się dwa główne składniki: owoce pieprzu zielonego oraz sól mieloną lub kwiat soli lub solankę lub ocet. W celu uzyskania pieprzu zielonego solonego przetwórcy muszą postępować zgodnie z następującymi etapami: — Umycie owoców pieprzu zielonego czystą wodą. Następnie pozostawienie czystych owoców do wyschnięcia. Wymieszanie ich z solą mieloną lub kwiatem soli lub solanką lub zamoczenie w occie. — dstawienie na maksymalnie 5 tygodni. Następnie wysuszenie owoców pieprzu. Następnie wymieszanie owoców pieprzu (80–90 %) z solą mieloną lub kwiatem soli (10–20 %). — Ponowne wysuszenie owoców pieprzu w normalnej temperaturze pokojowej przez 3–5 dni. Następnie oczyszczenie i posortowanie owoców pieprzu. Na koniec zapakowanie ich. — Pieprz czerwony solony: Stosuje się dwa główne składniki: świeże owoce pieprzu czerwonego oraz sól mieloną lub kwiat soli. W celu uzyskania pieprzu czerwonego solonego przetwórcy muszą postępować zgodnie z następującymi etapami: — Umycie owoców pieprzu czystą wodą. Następnie pozostawienie czystych owoców do wyschnięcia. Pomieszanie ich z solą mieloną lub kwiatem soli. — Odstawienie na maksymalnie 5 tygodni. Następnie wysuszenie owoców pieprzu. Wymieszanie suszonych owoców pieprzu (80–90 %) z solą mieloną lub kwiatem soli (10–20 %). — Ponowne wysuszenie owoców pieprzu w normalnej temperaturze pokojowej przez 3–5 dni. — Oczyszczenie i posortowanie owoców pieprzu. Przed pakowaniem można zmielić owoce lub można zapakować je w całości. — Pieprz zielony suszony: Istnieją dwa rodzaje pieprzu zielonego suszonego. Jeden wytwarza się ze świeżych owoców pieprzu zielonego (100 % owoców pieprzu zielonego), a drugi z solonego pieprzu zielonego (100 % solonych owoców pieprzu zielonego). — W celu wysuszenia świeżego pieprzu zielonego przetwórcy muszą ugotować owoce pieprzu. Następnie pozostawić ugotowane owoce do wyschnięcia. Użyć suszarki do ich wysuszenia. — W celu wysuszenia pieprzu zielonego marynowanego przetwórcy umieszczają go w suszarce, aby go wysuszyć. — Po wysuszeniu pieprz może być pakowany i wprowadzany do obrotu. — Pieprz czerwony suszony solony: Głównym składnikiem jest pieprz czerwony solony (100 % solonych owoców pieprzu czerwonego). Aby go przetworzyć, przetwórcy muszą go wysuszyć za pomocą suszarki. Po wysuszeniu pieprz może być pakowany i wprowadzany do obrotu. DIP uznaje przedstawione zmiany za standardowe na podstawie rozporządzeń UE. Zmiany wprowadzone do ChOG „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” odnoszą się do następujących zagadnień: — Zwalczanie agrofagów: zaproponowano pewne przeredagowanie bez zmiany treści ani przepisów. — Daty zbiorów: daty zmieniono bez wpływu na sam produkt lub jego charakterystykę. Wszystkie te zmiany nie wchodzą w zakres art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, który zawiera definicję „zmiany na poziomie Unii”. Biorąc pod uwagę, że proponowane zmiany nie stanowią „zmiany na poziomie Unii”, DIP uznaje proponowane zmiany za zmiany standardowe.

4.4.   Etykietowanie

Dodano nowe krajowe logo OG i usunięto starą wersję. Zmiany te uznaje się za zmiany standardowe. Jednolity dokument został odpowiednio zmieniony.

Wersja pierwotna:

Wersja zmodyfikowana

DIP uznaje przedstawione zmiany za standardowe na podstawie rozporządzeń UE.

Zmiany wprowadzone do ChOG „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” odnoszą się do następujących zagadnień:

—	Etykietowanie: wprowadzono zmiany w logo.

Te zmiany nie wchodzą w zakres art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, który zawiera definicję „zmiany na poziomie Unii”.

Biorąc pod uwagę, że proponowane zmiany nie stanowią „zmiany na poziomie Unii”, DIP uznaje proponowane zmiany za zmiany standardowe.

JEDNOLITY DOKUMENT

„ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot”

Nr UE: PGI-KH-1263-AM01

ChNP ( ) ChOG (X)

1.   Nazwa lub nazwy (ChNP lub ChOG)

„ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Kambodża

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Typ produktu

Klasa 1.8. Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itp.)

Nomenklatura scalona

09 - KAWA, HERBATA, MATÉ (HERBATA PARAGWAJSKA) I PRZYPRAWY

0904 – Pieprz z rodzaju Piper; owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta, suszone lub rozgniatane, lub mielone

0904 11 – Nierozgniatany ani niemielony

0904 12 – Rozgniatany lub mielony

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

„ម្រេចកំពត” (w języku khmerskim, który jest językiem regionu pochodzenia) / „Mrech Kampot” (transliteracja na alfabet łaciński) / „Poivre de Kampot” (w języku francuskim) odnosi się do owoców dwóch odmian gatunku Piper nigrum L.; są to Kamchay i Lampong (lub Belantoeung), w miejscu pochodzenia znane odpowiednio jako odmiana o małych liściach i odmiana o dużych liściach, uprawiane na obszarze określonym w pkt 4.

Istnieją cztery różne rodzaje „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” w zależności od czasu zbioru i zastosowanej następnie obróbki:

—	Pieprz zielony: niedojrzały owoc pieprzu, zbierany wcześnie. Może być wprowadzany do obrotu i konsumowany w postaci świeżej (sprzedawany jako owocostany), suszonej, a także w solance lub occie (sprzedawany jako całe owoce lub owocostany).

—	Pieprz czarny: owoce zbierane są w momencie, gdy zaczynają zmieniać kolor z zielonego na żółty, a następnie suszone. Produkt może być sprzedawany jako całe owoce lub w postaci zmielonej.

—	Pieprz czerwony: suszone w pełni dojrzałe owoce. Produkt sprzedawany jako całe owoce lub w postaci zmielonej. Może być również wprowadzany do obrotu i konsumowany w postaci solonej lub marynowanej.

—	Pieprz biały: wytwarzany z czerwonych lub dojrzałych owoców, poddawany następnie procesowi moczenia. Produkt sprzedawany jako całe owoce lub w postaci zmielonej.

Cechą charakterystyczną produktu jest jego silnie pikantny (ale nie „palący”) smak, który nie pojawia się od początku, lecz stopniowo rozwija się w ustach. Oprócz pikantnego smaku szczególną cechą „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” jest jego intensywny aromat.

Ziarna pieprzu są doskonałe pod względem wielkości i gęstości.

Produkty posiadają następujące cechy fizyczne i organoleptyczne:

Rodzaj	Forma	Wielkość i gęstość	Barwa	Zapach	Inne
Pieprz zielony	Całe owocostany świeżych owoców	Owocostany liczące co najmniej 10 owoców Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm	Ciemnozielona	— Ziołowy aromat zielonego pieprzu — Brak piekącego zapachu — Po zmieleniu ziaren zapach jest mocno piekący, ale szybko zanika	Niedozwolone wady: — resztki rośliny — pył — grzyb
	Owoce lub całe owocostany w solance lub w occie	Owocostany liczące co najmniej 10 owoców Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm	Nadal zielona. Pieprz nie może zmienić barwy na brązową.
	Pieprz zielony solony: Owoce pieprzu zielonego zmieszane z kwiatem soli lub solą mieloną lub octem	Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm	— Czarna — Głęboki odcień czerni — Jasnoszara, przypominająca soję	— Słaby zapach pieprzu — Niezbyt silny aromat — Kwaśny zapach — Słaby zapach marynaty	— Umiarkowanie słony do słonego — Pikantny — Lekko kwaśny — Lekko słodki
	Pieprz zielony marynowany: Owoce pieprzu zielonego zmieszane z kwiatem soli lub solą mieloną lub marynowane w occie	Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm	— Ciemnozielona — Jasnozielona do żółtej — Barwa przypominająca soję	— Słaby zapach pieprzu — Zapach marynaty — Zapach przypominający miód	— Pikantny — Kremowy posmak — Umiarkowanie słony — Lekko kwaśny — Lekko gorzki
	Suszony pieprz zielony: Suszone owoce pieprzu zielonego lub marynowany/solony pieprz zielony	Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥3 mm	Zielona do żółtawej, przypominająca soję	Silny zapach pieprzu	Lekko pikantny
Pieprz czarny	Suszone całe owoce	Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥4 mm Gęstość ≥ 570 g/l	Głęboki odcień czerni czarna, brązowoczarna lub szaroczarna	— Zapach owocu jest umiarkowanie piekący	Tolerancja (5): Dozwolone są odchylenia na poziomie 5 % w odniesieniu do wielkości owoców i 2 % w odniesieniu do ich barwy Smak: pikantny, ale nie piekący Niedozwolone wady — resztki rośliny — pył — grzyb dno kwiatowe (6) 5 %
	Pieprz mielony	Proszek z niewielkimi cząstkami owoców	Ciemnoszara z czarnymi plamkami	— po zmieleniu zapach sproszkowanego pieprzu jest bardzo piekący i długotrwały
Pieprz czerwony	Suszone całe owoce	Średnica każdego owocu wynosi Ø 4 mm Gęstość ≥ 570 g/l	Brązowoczerwona lub ciemnoczerwona	Zapach owoców jest umiarkowanie piekący	Niedozwolone wady: — resztki rośliny — pył — grzyb dno kwiatowe (6) 1 %
	Pieprz czerwony mielony: Suche mielone owoce	Owoce są mielone na drobne kawałki, ale nie całkowicie (nie na proszek)	Jasnoczerwona z białą	Wyczuwalny jest zapach pieprzu	— Pikantny — Lekko słodki
	Pieprz czerwony solony: Jako całe owoce lub w postaci zmielonej	Pieprz czerwony solony mielony: Owoce są mielone na drobne kawałki, ale nie całkowicie (nie na proszek)	Ciemnoczerwona z białą	Silny zapach mielonego pieprzu	— Słony — Lekko słodki — Pikantny
		Całe owoce: Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥4 mm	Czerwonawoszara	Zapach jest wyrazisty, kwaśny i aromatyczny	— Słony — Pikantny — Lekko słodki
	Pieprz czerwony marynowany: Owoce pieprzu czerwonego	Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥4 mm	Jasnoczerwona	Lekki zapach pieprzu	— Pikantny — Słony — Lekko słodki
	Pieprz czerwony suszony solony: Owoce pieprzu czerwonego	Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥4 mm	Jasnoczerwona	Lekki zapach pieprzu	— Pikantny — Słony — Lekko słodki
Pieprz biały	Suszone całe owoce	Średnica każdego owocu wynosi Ø ≥ 3 mm Gęstość ≥ 600g/l	Szarobiała z małymi żółtymi lub jasnobrązowymi plamkami Barwa musi być naturalna, nie wolno dodawać żadnej substancji zmieniającej kolor	— Zapach owocu jest umiarkowanie piekący. — Po zmieleniu zapach sproszkowanego pieprzu jest bardzo piekący i długotrwały.	Niedozwolone wady: — resztki rośliny — pył — grzyb
	Pieprz biały mielony: Suche mielone owoce	Owoce są mielone na drobne kawałki, ale nie całkowicie (nie na proszek)	Białoszara	Obecny jest zapach olejku pieprzowego.	— Bardzo pikantny

Ponadto różne rodzaje „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” cechują się charakterystycznym aromatem/smakiem:

—	pieprz zielony ma świeży, cytrusowy smak i jest mniej pikantny niż odmiany suszone,

—	pieprz czarny ma głębszy, intensywniejszy i nieco kwiatowy smak, z nutą eukaliptusa i mięty, od lekko słodkiego po intensywnie pikantny,

—	pieprz czerwony jest słodszy i mniej pikantny niż pieprz czarny, ale ma pełniejszy smak; posiada intensywny owocowy aromat,

—	w przypadku pieprzu białego po zakończeniu moczenia usuwana jest skórka, dzięki czemu produkt zyskuje inny smak, wzbogacony o nutę świeżej trawy i limonki.

Produkt jest wprowadzany do obrotu w szczelnie zamkniętych opakowaniach (z różnych materiałów i różnej wielkości) opatrzonych oznakowaniem określonym w pkt 3.6.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

_

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie poniższe etapy produkcji muszą odbywać się na danym obszarze geograficznym:

—	zarządzanie uprawami;

—	zbiór owoców;

—	suszenie (dotyczy pieprzu czarnego, czerwonego i białego);

—	moczenie (dotyczy jedynie pieprzu białego);

—	sortowanie owoców;

—	Inne metody przetwarzania (które mają zastosowanie do pieprzu zielonego/czerwonego marynowanego, pieprzu zielonego/czerwonego solonego, pieprzu zielonego suszonego i pieprzu czerwonego suszonego solonego)

W związku z powyższym świeży zielony „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” musi być wytwarzany na danym obszarze geograficznym; oraz pieprz czarny, czerwony, biały, pieprz zielony/czerwony marynowany, pieprz zielony/czerwony solony, pieprz zielony suszony i pieprz czerwony suszony solony „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” muszą być produkowane i przetwarzane na danym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

_

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Opakowania i pojemniki zawierające produkt są opatrzone nazwą „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot”. Do nazwy można dodać jej tłumaczenie w urzędowym języku terytorium, na którym produkt jest sprzedawany (np. Kampot Pepper w przypadku krajów anglojęzycznych), przy czym wielkość czcionki musi być co najmniej taka jak w przypadku innych największych znaków na opakowaniu. Wyrażenie „chronione oznaczenie geograficzne” musi znajdować się blisko nazwy „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” i jej ewentualnego tłumaczenia.

Na opakowaniu musi znajdować się indywidualny numer partii (w celu zapewnienia identyfikowalności produktu).

Na etykiecie należy również umieścić w widoczny sposób następujące elementy:

—	wspólne logo w odpowiednim języku: lub

—	krajowe logo chronionych oznaczeń geograficznych Kambodży (przedstawione poniżej).

Dodatkowo na opakowaniu może znajdować się logo chronionego oznaczenia geograficznego (lub podobnego oznaczenia) innych państw lub regionów, w których „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” ma podobny status.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny składa się z następujących dystryktów w południowej Kambodży:

—	Kampong Trach, Dan Tong, Toeuk Chhou, Chhouk i miasto Kampot, wszystkie położone w prowincji Kampot;

—	miasto Kep i Damnak Chang Aeur w prowincji Kep.

5.   Związek z obszarem geograficznym

Istnieje związek przyczynowy między renomą i jakością przedmiotowego produktu i jego pochodzeniem geograficznym.

Renoma

O produkcji pieprzu w Kambodży już w XIII wieku wspomina w swoich relacjach chiński odkrywca Tchéou Ta Kouan.

Jednak dopiero pod koniec XIX wieku, wraz z przybyciem francuskich kolonizatorów, w prowincji Kampot nastąpił w tej dziedzinie prawdziwy rozkwit. Na początku następnego stulecia produkcja tej przyprawy sięgnęła 8 000 ton rocznie. W połowie XX wieku produkcja pieprzu z Kampot ustabilizowała się na poziomie 3 000 ton rocznie i charakteryzowała się wyjątkową jakością. Do tego czasu Kampot zaczął zdecydowanie kojarzyć się z produkcją pieprzu, a produkt ten stał się dobrze znany, szczególnie we Francji i w całej Europie. Pieprz z Kampot był wysoko ceniony za swoją jakość, szczególnie wśród francuskich i europejskich kucharzy.

Historia i renoma pieprzu z Kampot została dobrze udokumentowana i zilustrowana w książce Luca Mogeneta pt. „Kampot, miroir du Cambodge. Promenade historique, touristique et littéraire” (wydawnictwo YOU-FENG, Paryż 2003), opisującej uprawę pieprzu, dzięki której Kampot wzbogacił się pod koniec XIX wieku. Zdaniem autora w latach 20. XX wieku niemal cały pieprz sprzedawany we Francji pochodził z tego regionu Indochin.

Odniesienia do historii pieprzu z Kampot w XIX i XX wieku można znaleźć w wielu publikacjach z tamtego okresu: „Paris-match” (nr 969–977 z 1967 r.), „Connaissance des arts” (Société Française de Promotion Artistique, nr 189 z 1967 r.), „Bulletin du comité des travaux historiques et scientifiques” i „Bulletin de la Section de géographie” (Imprimerie nationale, 1915 r.), książka pt. „Un hiver au Cambodge: chasses au tigre, à l'éléphant et au buffle sauvage” (Edgar Boulangier, Mame 1887 r.), „Bulletin économique de l'Indochine” (t. 6, 1903 r.) itp.

W wyniku rządów Czerwonych Khmerów i wojny domowej, która wybuchła w Kambodży pod koniec XX wieku, produkcję pieprzu z Kampot wstrzymano. Po wyborach w 1998 r., kiedy sytuacja w kraju uspokoiła się, wznowiono produkcję na tym obszarze, a produkt ten szybko odzyskał wcześniejszą sławę.

Rodziny producentów z Kampot i Kep wróciły na swe dawne ziemie. Jako że ich przodkowie od kilku pokoleń zajmowali się uprawą pieprzu, było rzeczą naturalną, że mieszkańcy oczyścili leżącą odłogiem ziemię i ponownie zaczęli uprawiać tę roślinę, stosując tradycyjne metody swoich poprzedników.

W kwietniu 2010 r. pieprz z Kampot zarejestrowano jako oznaczenie geograficzne Kambodży. Był to pierwszy produkt, który otrzymał taki status.

Wznowienie produkcji pieprzu z Kampot wraz z nadejściem nowej epoki przyciągnęło uwagę krajowych i międzynarodowych mediów.

Wyprodukowano i wyemitowano na całym świecie kilka filmów dokumentalnych, w których zwrócono uwagę na jakość i specyficzny charakter produktu, np.: program kanału BBC pt. „Rick Stein’s Far Eastern Odyssey” (odcinek 1), film dokumentalny pt. „Nouveaux produits, nouvelles habitudes: révélations sur nos assiettes” wyemitowany przez francuski kanał M6 w ramach serii „Zone Interdite” oraz seria Télérame pt. „Les petits plats du Grand Mékong”, w ramach której przedstawiono materiał poświęcony pieprzowi z Kampot itp.

Ponadto pieprz z Kampot jest obecnie wymieniany i opisywany jako pieprz najwyższej jakości w wielu przewodnikach turystycznych i kulinarnych, np.: „Lonely Planet Cambodia” (wydawnictwo Lonely Planet, Nick Ray, Greg Bloom, 2014), „Consumed: Food for a Finite Planet” (Sarah Elton, 2013), „Gordon’s Great Escape Southeast Asia: 100 of my favourite Southeast Asian recipes” (Gordon Ramsay, 2011), „The Rough Guide to Cambodia” (Beverley Palmer, 2013) itp.

Powyższe informacje świadczą o tym, że „ម្រេចកំពត / Mrech Kampot / Poivre de Kampot” cieszy się renomą, którą można przypisać jego geograficznemu pochodzeniu.

Jakość produktu w związku z jego pochodzeniem geograficznym

Specyficzny charakter produktu, który przejawia się w silnie pikantnym (ale nie „piekącym”) smaku i intensywnym aromacie, związany jest również ze specyficznymi warunkami obszaru i lokalnymi metodami produkcji.

Dobra, osuszona gleba i wysoka średnia opadów deszczu tworzą warunki niezbędne do produkcji pieprzu wysokiej jakości. Do cech klimatu prowincji Kampot i Kep należą duże i regularne opady deszczu, gdyż pora deszczowa jest dłuższa niż pora sucha. Zatem na przedmiotowym obszarze średnia opadów jest nie tylko wysoka (powyżej 2 000 mm rocznie), ale opady są również rozłożone w ciągu całego roku. Ma to bezpośredni wpływ na jakość produktu, szczególnie na jego aromat i umiarkowaną pikantność. Ponadto ukształtowanie terenu sprawia, że większość plantacji znajduje się na wzgórzach (wzniesieniach) lub u podnóża gór, co zwiększa możliwość osuszania gleby.

Jeśli chodzi o czynnik ludzki, wyróżnić można dwie charakterystyczne techniki stosowane w uprawie pieprzu przez rolników na danym obszarze:

—	podnoszenie poziomu gruntu do celów uprawy pieprzu oraz wykopywanie rowów irygacyjnych wokół plantacji, aby zapewnić dobre osuszanie;

—	regularne nanoszenie świeżej gleby.

Techniki te mają zapewnić dobre osuszenie gleby i przyczyniają się do produkcji pieprzu o intensywnym zapachu i umiarkowanej pikantności.

Regularne nanoszenie świeżej gleby oraz inne środki wprowadzane na plantacjach (tj. duże odległości między krzewami, zapewnianie cienia młodym roślinom) przyczyniają się także do produkcji ziaren pieprzu o odpowiedniej wielkości i gęstości.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

Tygodniowy Dziennik Urzędowy DIP, tydzień 22–23 2023 r., 9 czerwca 2023 r., s. 300

http://cambodiaip.gov.kh/TemplateTwo.aspx?parentId=34&menuid=74&childMasterMenuId=74&lang=en

---

(1)   Dz.U. L 179 z 19.6.2014, s. 17.

(2)  Odsetek owoców niespełniających kryteriów wielkości i barwy.

(3)  Odsetek owoców niespełniających kryteriów wielkości i barwy.

(4)  Dno kwiatowe jest anatomiczną częścią owoców pieprzu; jest to niewielki element szypułki rosnący pośrodku kwiatu i jagody. Dno kwiatowe jest rodzajem odpadu usuwanym podczas zbiorów w celu uzyskania gładkich owoców.

(5)  Odsetek owoców niespełniających kryteriów wielkości i barwy.

(6)  Dno kwiatowe jest anatomiczną częścią owoców pieprzu; jest to niewielki element szypułki rosnący pośrodku kwiatu i jagody. Dno kwiatowe jest rodzajem odpadu usuwanym podczas zbiorów w celu uzyskania gładkich owoców