Odwołanie od postanowienia Sądu (dziesiąta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 30 kwietnia 2025 r. w sprawie T-400/18, Landesbank Baden-Württemberg/Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) wniesione w dniu 10 lipca 2025 r. przez Landesbank Baden-Württemberg

(Sprawa C-457/25 P)

(C/2025/5434)

Język postępowania: niemiecki

Strony postępowania

Wnoszący odwołanie: Landesbank Baden-Württemberg (przedstawiciel: Berger, M. Weber, D. Schoo, adwokaci)

Druga strona postępowania: Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, Komisja Europejska

Żądania wnoszącego odwołanie

Wnosząca odwołanie wnosi o

1.	uchylenie postanowienia Sądu z dnia 30 kwietnia 2025 r., Landesbank Baden-Württemberg/SRB (T-400/18);

stwierdzenie nieważności decyzji SRB/ES/2022/46 Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji z dnia 8 sierpnia 2022 r. w sprawie cofnięcia decyzji z dnia 12 kwietnia 2018 r. SRB/ES/SRF/2018/03 dotyczącej obliczenia składek ex ante za rok 2018 w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy podmiotów wymienionych w załączniku I do decyzji oraz w sprawie obliczenia ich składek ex ante za rok 2018 na rzecz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wraz z załącznikami, w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy obliczenia składki wnoszącej odwołanie na podstawie art. 2 decyzji, i pomocniczo stwierdzenie, że zaskarżona decyzja jest w odniesieniu do niej nieistniejąca z prawnego punktu widzenia;

3.	tytułem ewentualnym, odesłanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd;

4.	obciążenie SRB kosztami postępowania przed Trybunałem i przed Sądem.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszące odwołanie opierają skargę na sześciu zarzutach:

Po pierwsze, Sąd naruszył prawo, przyjmując zaskarżone postanowienie na podstawie art. 126 regulaminu postępowania przed Sądem.

Po drugie, Sąd naruszył prawo przy ocenie zgodności art. 7 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/63 (1) z art. 103 ust. 7 lit. h) dyrektywy 2014/59/UE (2), ponieważ nie wywiódł z normy obowiązku przypisania tej samej wagi wszystkim instytucjom należącym do tego samego instytucjonalnego systemu ochrony przy opracowywaniu wskaźnika ryzyka „przynależność do instytucjonalnego systemu ochrony” oraz ponadto, opierając się na nierzeczowych względach i z pominięciem wewnętrznych sprzeczności systemu prawnego, postanowił, że Komisja nie przekroczyła granic przysługujących jej uprawnień dyskrecjonalnych w świetle art. 7 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia delegowanego 2015/63.

Po trzecie, Sąd naruszył prawo oceniając, czy art. 7 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia delegowanego 2015/63 jest dotknięty oczywistym błędem w ocenie.

Po czwarte, Sąd oparł swoje badanie zgodności art. 7 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia delegowanego 2015/63 z zasadą równego traktowania na błędnych kategoriach grup porównawczych.

Po piąte, Sąd naruszył prawo, orzekając, że art. 81 ust. 4 rozporządzenia (UE) 806/2014 (3) dopuszcza wiążącą wersję angielską zaskarżonej decyzji, podczas gdy wnosząca odwołanie wyraźnie wybrała język niemiecki jako język komunikacji i dokumentacji względem SRB.

Po szóste, Sąd naruszył prawo, uznając, że zaskarżona decyzja nie naruszyła obowiązku uzasadnienia przewidzianego w art. 296 TFUE i w art. 41 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w odniesieniu do braku ujawnienia danych innych instytucji istotnych dla obliczenia składki wnoszącej odwołanie, pomimo że w chwili wydania decyzji dane te pochodziły sprzed pięciu lat, a zatem nie powinny już być uznawane za poufne.

(1) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia 21 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U 2015, L 11, s. 44).

(2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. 2014, L 173, s. 90).

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. 2014, L 225, s. 1).