1)

Czy art. 2 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 1352/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Jemenie (1) w świetle wytycznych opublikowanych przez Radę, uaktualnionych w dniu 4 maja 2018 r., należy interpretować w ten sposób, że pośrednie udostępnienie może oznaczać udostępnienie środków finansowych podmiotom publicznym nieobjętym środkami ograniczającymi, jeśli zostanie ustalone, że osoby objęte tymi środkami wywierają w ramach tych podmiotów wpływ konkurujący z wpływem legalnego rządu nieobjętego wspomnianymi środkami?

2)

Czy w razie ustalenia istnienia tego konkurującego wpływu art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1352/2014 należy interpretować w ten sposób, że wobec podmiotów, którym środki finansowe zostały udostępnione, zachodzi domniemanie podlegania kontroli osób objętych środkami ograniczającymi? Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej jest dopuszczalne wzruszenie tego domniemania? Czy w tym względzie ma znaczenie okoliczność, że legalny rząd nieobjęty środkami ograniczającymi nie współpracuje z osobami objętymi tymi środkami?

3)

Czy w razie gdy dowody przedstawione przed sądem krajowym nie pozwalają na ocenę, czy decydujący wpływ w ramach podmiotu, któremu udostępniono środki finansowe, należy do legalnego rządu, czy też do osób objętych sankcjami, samo uzasadnione ryzyko, że te ostatnie ostatecznie skorzystają z całości lub części tych środków finansowych, jest wystarczające, aby zastosować sankcje?