—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2025/45 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz podestów ruchomych przejezdnych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (1) w całości w zakresie, w jakim dotyczy ono skarżących i ich przedsiębiorstw powiązanych;

—

obciążenie Komisji kosztami postępowania.

1.

Zarzut pierwszy, dotyczący tego, że zaskarżone rozporządzenie odzwierciedla oczywisty błąd w ocenie i naruszenie art. 2 ust. 8, 9 i 10 rozporządzenia podstawowego w zakresie, w jakim odrzuca twierdzenie, że skarżący i ich przedsiębiorstwa powiązane działają jako jeden podmiot gospodarczy. Późniejsze wykorzystanie ustalonej w ten sposób zaniżonej ceny eksportowej prowadzi do obliczeń marginesu dumpingu, które naruszają art. 2 ust. 11, art. 7 ust. 2, art. 9 ust. 4 i art. 9 ust. 5, a także obliczeń marginesu szkody naruszających art. 3 ust. 2 i 6, art. 7 ust. 2, art. 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia podstawowego.

2.

Zarzut drugi, dotyczący tego, że Komisja naruszyła art. 2 ust. 9 i 10, art. 3 ust. 2, 3 i 6, art. 7 ust. 2, art. 9 ust. 4 i 5 rozporządzenia podstawowego, a także nie dokonała obiektywnego porównania cen przy obliczaniu marginesu szkody.

3.

Zarzut trzeci, dotyczący tego, że Komisja nie dokonała obiektywnego porównania cen przy obliczaniu marginesu dumpingu, a tym samym naruszyła art. 2 ust. 8, 9, 10 i 11 rozporządzenia podstawowego.