1)

Czy art. 2 decyzji 2014/145/WPZiB (1) i art. 2 rozporządzenia (UE) nr 269/2014 (2) w związku z zasadą dobrej administracji zapisaną w art. 41 Karty pozwalają na przyjęcie środka krajowego, na mocy którego osoba, która nie jest wymieniona w załączniku I do decyzji 2014/145/WPZiB ani w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 269/2014, zostaje umieszczona w wykazie osób, których aktywa podlegają zamrożeniu ze względu na powiązania tej osoby z osobami objętymi sankcjami, a wniesienie sprzeciwu wobec takiego środka krajowego przed właściwym organem jest możliwe dopiero po takim umieszczeniu?

2)

Czy w świetle art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE w związku z art. 47 Karty wymóg skutecznej kontroli sądowej jest spełniony, jeżeli sąd krajowy dokonuje kontroli zgodności z prawem decyzji o zamrożeniu aktywów danej osoby w kontekście wdrażania unijnych środków ograniczających, która to kontrola obejmuje badanie przestrzegania przepisów proceduralnych lub spełnienia obowiązku uzasadnienia, badanie prawidłowości ustaleń faktycznych, badanie istnienia oczywistych błędów w ocenie okoliczności faktycznych oraz ustalenie, czy nie doszło do nadużycia uprawnień?

3)

Czy przepisy art. 2 decyzji 2014/145/WPZiB i art. 2 rozporządzenia (UE) nr 269/2014 w związku z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE i art. 47 Karty wymagają, aby przy udowodnieniu powiązania danej osoby z przedstawicielami władz politycznych Federacji Rosyjskiej przed sądem krajowym, należało dokonać oceny okoliczności dotyczących rzeczywistego charakteru i skuteczności kontroli sprawowanej przez władze polityczne Federacji Rosyjskiej nad osobami prawnymi działającymi w tym państwie, co może nie być możliwe do wykazania za pomocą przedstawionych w sprawie obiektywnych i wystarczająco poważnych poszlak, i co mogłoby doprowadzić do uznania odpowiednich przedstawicieli władz politycznych Federacji Rosyjskiej za sprawujących kontrolę nad tą osobą na podstawie sprawowanej przez nie władzy publicznej?