—

stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej C(2024) 8457 final z dnia 27 listopada 2024 r. określającej opłatę nadzorczą mającą zastosowanie do Google Maps, Google Play, Google Search, Google Shopping i YouTube na podstawie art. 43 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”), oraz załącznika do niej;

—

zgodnie z art. 277 TFUE stwierdzenie nieważności i niemożności stosowania art. 2 ust. 2, art. 5 ust. 2 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/11271 (zwanego dalej „rozporządzeniem delegowanym”) (1); oraz

—

obciążenie Komisji kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że metoda zastosowana przez Komisję w celu obliczenia opłaty nadzorczej na podstawie art. 5 ust. 2 i art. 5 ust. 5 pkt 4 rozporządzenia delegowanego narusza art. 43 ust. 5 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) 2022/20652 (zwanego dalej „DSA” (2)) i powinna zostać uznana za nieważną i niemożliwą do zastosowania na podstawie art. 277 TFUE, ponieważ:

—

Komisja obliczyła „Fee Cap” w odniesieniu do opłaty nadzorczej nałożonej na skarżącą na podstawie światowych zysków Alphabet Inc. (zwanej dalej „Alphabet”), a nie na podstawie światowych rocznych przychodów netto skarżącej, z naruszeniem art. 43 ust. 5 lit. c) DSA; oraz (3)

—

mechanizm zastosowany przez Komisję w celu redystrybucji kwot rezydualnych związanych z opłatami innych dostawców skutkował tym, że roczna opłata nadzorcza nałożona na skarżącą nie była proporcjonalna do liczby średnich miesięcznie aktywnych odbiorców skarżącej (zwanych dalej „AMAR”), z naruszeniem art. 43 ust. 5 lit. b) DSA oraz podstawowych zasad równego traktowania i proporcjonalności.

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że metoda zastosowana przez Komisję do obliczenia „Fee Cap” została zastosowana z naruszeniem art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego, ponieważ skarżąca nie posiada skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

3.

Zarzut trzeci dotyczący tego, że obliczenie AMAR jest niezgodne z prawem, ponieważ opiera się na metodzie określonej w akcie wykonawczym z naruszeniem art. 290 i 291 TFUE oraz art. 43 ust. 4 rozporządzenia delegowanego oraz na danych, do których uzyskano dostęp z naruszeniem art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego.

4.

Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza prawo skarżącej do uzasadnienia i jej prawo do bycia wysłuchaną, ponieważ owa decyzja nie wyjaśnia w sposób jasny i precyzyjny metody zastosowanej w celu ustalenia AMAR skarżącej.

5.

Zarzut piąty dotyczący tego, że zaskarżone decyzje naruszają art. 43 ust. 2 DSA, ponieważ nakładają niezgodnie z prawem opłatę nadzorczą, która obejmuje również koszty niezwiązane z nadzorem.