|
Dziennik Urzędowy |
PL Seria C |
|
C/2025/2093 |
14.4.2025 |
Skarga wniesiona w dniu 5 lutego 2025 r. – Tiktok Technology/Komisja
(Sprawa T-88/25)
(C/2025/2093)
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: TikTok Technology Ltd (Dublin, Irlandia) (przedstawiciele: E. Batchelor i M. Frese, lawyers)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
|
— |
stwierdzenie nieważności w całości decyzji określającej opłatę nadzorczą mającą zastosowanie do TikToka na podstawie art. 43 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE) 2022/2065 (1); oraz |
|
— |
obciążenie Komisji kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą w niniejszym postępowaniu. |
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
|
1. |
Zarzut pierwszy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 43 ust. 5 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE 2022/2065 (zwanego dalej „DSA”) poprzez posłużenie się oszacowaniem średniej liczby aktywnych miesięcznie odbiorców (zwanych dalej „MAR” od „average monthly active recipients”), które nie jest zgodne z wynikającą z DSA definicją prawną MAR znajdującą się w motywie 77 i art. 3 lit. p) DSA, a tym samym poprzez posłużenie się metodą szacunkową, która pozbawiona jest podstawy prawnej na podstawie art. 43 DSA. |
|
— |
W zaskarżonej decyzji niezgodnie z prawem wykorzystuje się szacunki MAR, które nie odpowiadają prawnej definicji MAR na podstawie DSA. Decyzja ta narusza również zasadę równego traktowania, stosując to samo podejście do dostawców znajdujących się w odmiennej sytuacji. |
|
— |
Brak jest podstawy prawnej do przyjęcia przez Komisję metody szacowania MAR zgodnie z art. 43 DSA, czy to w drodze rozporządzenia delegowanego, czy to w drodze aktu wykonawczego, takiego jak zaskarżona decyzja. Zaskarżona decyzja narusza art. 43 ust. 5 lit. b) DSA, ponieważ miała na celu przyjęcie metody szacowania MAR i wykorzystanie danych osób trzecich. Artykuł 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (2), na którym opiera się owa decyzja w celu przyjęcia metody, nie ma zastosowania na podstawie art. 277 TFUE. |
|
2. |
Zarzut drugi dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 43 ust. 5 lit. c) DSA poprzez brak zastosowania górnego pułapu opłaty w wysokości 0,05 % dochodu netto dostawcy (zwanego dalej „Fee Cap”) wobec skarżącej. |
|
— |
Decyzja ta narusza art. 43 ust. 5 lit. c) DSA poprzez niestosowanie „Fee Cap” wobec skarżącej. W decyzji tej stwierdzono niezgodnie z prawem, że Fee Cap ma być stosowany wobec grupy przedsiębiorstw dostawcy, w przeciwieństwie do art. 43 ust. 5 lit. c) DSA, który stanowi, że Fee Cap ma zastosowanie do podmiotu prawnego świadczącego usługę, a nie do jego grupy. |
|
— |
Artykuł 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego, na którym opiera się zaskarżona decyzja, nie ma zastosowania na podstawie art. 277 TFUE. |
|
3. |
Zarzut trzeci dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 43 ust. 5 lit. b) DSA poprzez zastosowanie wobec skarżącej opłat rezydualnych. |
|
— |
Decyzja ta narusza wymóg, zgodnie z którym opłata nadzorcza jest proporcjonalna do MAR dla każdego dostawcy usług zgodnie z art. 43 ust. 5 lit. b) DSA poprzez zastosowanie wobec skarżącej opłat rezydualnych. |
|
— |
Artykuł 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego, na którym opiera się decyzja, nie ma zastosowania na podstawie art. 277 TFUE. |
|
4. |
Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza art. 43 ust. 2 DSA poprzez nałożenie opłaty nadzorczej opartej na kosztach nienależących do zakresu stosowania art. 43 ust. 2 DSA. |
|
— |
Decyzja ta narusza art. 43 ust. 2 DSA poprzez nałożenie opłaty nadzorczej na podstawie całkowitych kosztów DSA Komisji. Koszty niezbędne do wykonywania zadań niezwiązanych z nadzorem nie mogą być pokrywane ze środków przeznaczonych na opłaty nadzorcze. |
|
— |
Zaskarżona decyzja narusza art. 43 ust. 2 DSA poprzez nałożenie opłaty nadzorczej na podstawie wszystkich kosztów personelu Komisji, w tym personelu stałego. Artykuł 2 ust. 2 lit. a) rozporządzenia delegowanego, na którym opiera się decyzja, nie ma zastosowania na mocy art. 277 TFUE. |
|
5. |
Zarzut piąty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza prawo skarżącej do bycia wysłuchaną. Tymczasowe określenie kwoty rocznej opłaty nadzorczej i dostępu do akt sprawy nie pozwoliło skarżącej na przedstawienie uwag dotyczących danych MAR wykorzystanych przez Komisję lub obliczenia opłaty. |
|
6. |
Zarzut szósty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza obowiązek przedstawienia uzasadnienia. Decyzja ta nie zawiera wystarczającego uzasadnienia w odniesieniu do szacunków MAR TikToka, metody zastosowanej do oszacowania MAR innych dostawców, decyzji o nieuwzględnieniu informacji finansowych TikToka, wskazania dostawców, którzy osiągnęli Fee Cap, oraz kosztów Komisji objętych opłatą nadzorczą. Obliczenia dokonane przez Komisję również odbiegają od tego, co opisano w decyzji. |
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) (Dz.U. L 277, s. 1).
(2) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/1127 z dnia 2 marca 2023 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 o szczegółową metodykę i procedury dotyczące opłat nadzorczych pobieranych przez Komisję od dostawców bardzo dużych platform internetowych i bardzo dużych wyszukiwarek internetowych (Dz.U. 2023, L 149, s. 16).
ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/2093/oj
ISSN 1977-1002 (electronic edition)