Parlament Europejski,

—	uwzględniając projekt decyzji Konferencji Przewodniczących,

—	uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 3 ust. 3, oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 9, 14, 148, 153, 160 i 168, a także załączony do TUE i do TFUE Protokół nr 26 dotyczący usług świadczonych w interesie ogólnym,

—	uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,

—	uwzględniając Europejski filar praw socjalnych,

—	uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie powszechnego dostępu do godnych i przystępnych cenowo mieszkań (1);

—	uwzględniając art. 213 Regulaminu,

A.	mając na uwadze, że Powszechna deklaracja praw człowieka ONZ zawiera prawo do mieszkania;

mając na uwadze, że zgodnie z Europejskim filarem praw socjalnych osobom potrzebującym należy zapewnić dostęp do mieszkań socjalnych lub pomocy mieszkaniowej dobrej jakości, co ma być wdrażane zarówno na szczeblu unijnym, jak i krajowym w ramach odpowiednich kompetencji; mając na uwadze, że osobom bezdomnym należy zapewnić odpowiednie schroniska oraz usługi służące promowaniu włączenia społecznego tych osób; mając na uwadze, że prawo osób z niepełnosprawnościami do mieszkania zasługuje na szczególną ochronę i specjalne polityki zapewniające dostępność mieszkań;

mając na uwadze, że Unia Europejska stoi w obliczu kryzysu mieszkaniowego, ponieważ z różnych grup wiekowych i dochodowych zmagają się z wysokimi cenami i niedoborem przystępnych cenowo mieszkań; mając na uwadze, że niedobór przystępnych cenowo mieszkań budzi ogromne zaniepokojenie wielu obywateli Unii, zwłaszcza młodych, którym uniemożliwia usamodzielnienie się; mając na uwadze, że kryzys ten dotyka osób we wszystkich państwach członkowskich i może mieć negatywny wpływ na ich zdrowie, dobrostan i warunki życia;

mając na uwadze, że ważne aspekty na szczeblu krajowym wpływające na dostępność mieszkań i prawo do mieszkania w niektórych państwach członkowskich to ochrona własności prywatnej i zapewnienie prywatnym właścicielom pewności prawa, w tym najlepszych praktyk w zakresie walki z dzikimi lokatorami, a także ochrona przed eksmisjami;

E.	mając na uwadze, że Unia dysponuje szeregiem kompetencji związanych z mieszkalnictwem;

F.	mając na uwadze, że potrzebne jest przyjęcie całościowego podejścia do mieszkalnictwa łączącego różne polityki, którymi zajmują się różne komisje Parlamentu;

podejmuje decyzję o powołaniu komisji specjalnej o nazwie „Komisja Specjalna ds. Kryzysu Mieszkaniowego w Unii Europejskiej”, której celem będzie proponowanie rozwiązań dotyczących godnych, zrównoważonych i przystępnych cenowo mieszkań; postanawia, że komisja ta będzie wykonywać, we współpracy i porozumieniu z właściwymi komisjami stałymi w odniesieniu do ich uprawnień i obowiązków wynikających z załącznika VI do Regulaminu, następujące zadania:

określenie bieżących potrzeb mieszkaniowych na poszczególnych terytoriach i w grupach ludności, w szczególności tych o niskich i średnich dochodach, oraz ocena wpływu niedoboru mieszkań na nierówności, przystępność cenową, demografię, ubóstwo i wykluczenie społeczne (również z wykorzystaniem istniejących danych segregowanych według kryterium płci);

analiza odpowiednich istniejących unijnych, krajowych, regionalnych i lokalnych polityk mieszkaniowych ze szczególnym uwzględnieniem dostępności ukierunkowanych instrumentów na rzecz mieszkań socjalnych, zrównoważonych i przystępnych cenowo w miastach, na wyspach oraz na obszarach przybrzeżnych i wiejskich w celu określenia i wydania zaleceń, w tym dotyczących polityk w zakresie dostępności mieszkań dla osób z niepełnosprawnościami i o ograniczonej możliwości poruszania się;

c)	analiza wpływu spekulacji mieszkaniowych i ich konsekwencji ekonomicznych, a także proponowanie działań następczych;

d)	ocena, czy tendencje w zakresie cen nieruchomości mieszkalnych i czynszów są odpowiednio uwzględniane we wskaźnikach kosztów utrzymania i związanych z nimi politykach;

e)	określenie i ocena skuteczności unijnych i krajowych zasobów publicznych i prywatnych, w tym istniejących funduszy unijnych przeznaczonych na godne, zrównoważone i przystępne cenowo mieszkania oraz na eliminację bezdomności (w stosownych przypadkach także wydanie zaleceń);

f)	analiza problemów systemowych związanych z krótkoterminowym najmem lokali mieszkalnych i ich wpływu na dostępność przystępnych cenowo mieszkań na szczególnie dotkniętych obszarach oraz przedstawienie odpowiednich propozycji;

g)	monitorowanie wdrażania przepisów Unii dotyczących gromadzenia i udostępniania danych dotyczących usług krótkoterminowego najmu lokali mieszkalnych, które muszą zostać przyjęte na szczeblu krajowym do 20 maja 2026 r.;

h)	analiza wpływu polityk Unii, które odbijają się na dostępności i przystępności cenowej mieszkań, w tym wąskich gardeł w obecnych przepisach Unii w odniesieniu do zdolności inwestycyjnych, mieszkalnictwa i mieszkalnictwa socjalnego oraz pomocy państwa i niedoborów w łańcuchu dostaw;

i)	ocena potencjalnych barier wpływających na sektor budowlany i ich wpływu na kryzys mieszkaniowy;

j)	określenie niedoborów w zakresie dostępności, stabilności i potrzeb finansowych w zakresie przystępnych cenowo mieszkań oraz ewentualnych potrzeb reform;

k)	ocena wpływu niekomercyjnych i nastawionych na ograniczony zysk rozwiązań mieszkaniowych, takich jak mieszkania socjalne lub spółdzielcze, na przystępność cenową i dostępność mieszkań dla różnych grup;

l)	ocena polityk i wniosków ustawodawczych niezbędnych do poprawy zapewniania i dostępności godnych, zrównoważonych i przystępnych cenowo mieszkań, w tym przez umożliwienie programów budowy, przebudowy i renowacji budynków mieszkalnych, z uwzględnieniem potencjału pustostanów;

określenie innowacyjnych technologii, procesów, usług i produktów w celu wsparcia fali renowacji, z uwzględnieniem istniejących inicjatyw Unii; określenie obszarów, w których obciążenia administracyjne i regulacyjne utrudniają falę renowacji, w celu zmniejszenia zbędnych obciążeń regulacyjnych przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej jakości pracy w sektorze budowlanym i standardów jakości przystępnych cenowo mieszkań;

n)	przyczynianie się do opracowania i przyszłego wdrożenia europejskiego planu na rzecz przystępnych cenowo mieszkań oraz europejskiej strategii na rzecz budownictwa mieszkaniowego, która ma zostać przedstawiona przez Komisję;

o)	przeprowadzanie wysłuchań z udziałem ekspertów z instytucji Unii i właściwych organów, instytucji międzynarodowych, krajowych i regionalnych, organizacji pozarządowych i odpowiednich sektorów gospodarki, z uwzględnieniem perspektyw różnych zainteresowanych stron;

p)	przeprowadzanie wizyt w celu zbadania najlepszych praktyk w całej Europie;

2.	postanawia, że komisja specjalna będzie liczyć 33 członków;

3.	postanawia, że czas trwania mandatu komisji specjalnej wynosi 12 miesięcy i że okres ten rozpoczyna bieg z dniem posiedzenia inauguracyjnego komisji;

4.	zobowiązuje komisję specjalną do przedstawienia sprawozdania końcowego pod koniec jej kadencji, koncentrującego się na kwestiach określonych w ust. 1.