Skarga wniesiona w dniu 29 stycznia 2025 r. – Komisja Europejska/Republika Estońska

(Sprawa C-57/25)

(C/2025/1533)

Język postępowania: estoński

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: F. Blanc i E. Randvere, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Estońska

Żądania strony skarżącej

Komisja wnosi o:

—

stwierdzenie, że Estonia, nie przewidując w swoim porządku prawnym, że obywatel państwa trzeciego może wnieść odwołanie od decyzji o odmowie wydania, o unieważnieniu lub o cofnięciu wizy do sądu w rozumieniu prawa Unii, uchybiła ciążącym na niej zobowiązaniom wynikającym z art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 32 ust. 3, art. 34 ust. 7 i art. 35 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 810/2009 (kodeks wizowy);

—	obciążenie Republiki Estońskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Zdaniem Komisji zgodnie z art. 32 ust. 3, art. 34 ust. 7 i art. 35 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 810/2009 (1) ustanawiającego kodeks wizowy obcokrajowcom, którym odmówiono wydania wizy bądź których wiza została unieważniona lub cofnięta, przysługuje prawo do odwołania się od takiej decyzji. Artykuł 32 ust. 3 w związku z art. 47 Karty należy interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie są zobowiązane do ustanowienia postępowania do celów zaskarżenia decyzji o odmowie wydania wizy, zaś szczegóły tego postępowania powinny być określone w porządku prawnym każdego z państw członkowskich. Postępowanie to musi zapewniać na jakimkolwiek jego etapie sądowy środek prawny.

Komisja twierdzi, że w drodze §§ 1001–10019 estońskiej ustawy o cudzoziemcach został wprowadzony system, zgodnie z którym cudzoziemiec może wnieść o dokonanie przeglądu decyzji o odmowie wydania wizy, o unieważnieniu lub o cofnięciu wizy do organu, który wydał tę decyzję. Na taką decyzję może zostać również wniesione w drodze wniosku odwołanie do ministerstwa spraw zagranicznych lub spraw wewnętrznych. W § 10018 ustawy o cudzoziemcach ustanowiono bezpośredni zakaz zaskarżenia takiej decyzji na drodze sądowej. Zdaniem Komisji zaskarżenie decyzji o odmowie wydania wizy, o unieważnieniu lub o cofnięciu wizy do organu administracyjnego, na przykład ministerstwa, które nie jest ani niezawisłe, ani bezstronne, nie może być postrzegane jako skuteczny środek prawny w rozumieniu art. 47 Karty praw podstawowych oraz art. 32 ust. 3, art. 34 ust. 7 i art. 35 ust. 7 wspomnianego rozporządzenia.

(1) Dz.U. 2009, L 243, s. 1.