Skarga wniesiona w dniu 18 grudnia 2024 r. – Bloom/Komisja

(Sprawa T-659/24)

(C/2025/1437)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Bloom (Paryż, Francja) (przedstawiciel: F. Lafforgue, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

—

stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 18 października 2024 r. w sprawie odrzucenia wniosku o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. g) rozporządzenia z Aarhus w odniesieniu do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2024/1382 z dnia 23 maja 2024 r. przedłużającego odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 w odniesieniu do zakazu połowów nad chronionymi siedliskami, minimalnych odległości od brzegu i minimalnej głębokości morza dla trawlerów stosujących sieci typu „gangui”, prowadzących połowy na niektórych wodach terytorialnych Francji (Provence-Alpes-Côte d’Azur);

—	obciążenie Komisji Europejskiej jej własnymi kosztami oraz kosztami poniesionymi przez skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi jeden zarzut dotyczący naruszenia prawa przez Komisję i popełnionego przez nią oczywistego błędu w ocenie w zakresie, w jakim uznaje ona, że rozporządzenie wykonawcze nie narusza prawa ochrony środowiska. Zarzut ten składa się z dwóch części:

—

skarżąca podnosi przede wszystkim, że przyznane odstępstwo dotyczy w szczególności obszaru objętego dwoma morskimi obszarami chronionymi wchodzącymi w zakres art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) 1967/2006, w odniesieniu do którego to obszaru nie można przyznać odstępstwa. Podnosi ona również w tym względzie, że nawet gdyby można było uznać, że odstępstwo od połowów przy użyciu włoków ponad skupiskami trawy morskiej Posidonia oceanica może dotyczyć morskich obszarów chronionych objętych zakresem ust. 4, to te dwa morskie obszary chronione zostały wyznaczone nie tylko w celu ochrony skupisk trawy morskiej Posidonia oceanica, ale również w celu ochrony innych rodzajów skupisk trawy morskiej, w szczególności Cymodocea nodosa, oraz siedlisk koralowców. Zdaniem skarżącej nie można przyznać odstępstwa w odniesieniu do połowów przy użyciu włoków na morskich obszarach chronionych w celu zachowania tych siedlisk;

—	skarżąca podnosi następnie posiłkowo, że rozporządzenie wykonawcze jest niezgodne z prawem, ponieważ nie ogranicza odstępstwa do skupisk trawy morskiej Posidonia oceanica.