—

stwierdzenie nieważności zawartej w wiadomości elektronicznej HADEA z dnia 23 sierpnia 2024 r. decyzji HADEA i Komisji o zastosowaniu wobec skarżącej art. 2 ust. 2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/2506 z dnia 15 grudnia 2022 r.  (1), skierowanej do zarządzającego wsparciem badań i transferu wiedzy strony skarżącej;

—

stwierdzenie na podstawie art. 277 TFUE, że art. 2 ust. 2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/2506 jest nieważny i nie ma w stosunku do niej zastosowania;

—

tytułem żądania ewentualnego wobec żądania pierwszego – stwierdzenie nieważności zawartej w wiadomości elektronicznej HADEA z dnia 23 sierpnia 2024 r. decyzji HADEA i Komisji o zastosowaniu wobec skarżącej art. 2 ust. 2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/2506 w odniesieniu do projektu DEPLOYTOUR, skierowanej do zarządzającego wsparciem badań i transferu wiedzy strony skarżącej;

—

tytułem żądania ewentualnego wobec żądania drugiego – stwierdzenie na podstawie art. 277 TFUE, że art. 2 ust. 2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/2506 nie ma zastosowania do strony skarżącej;

—

obciążenie HADEA i Komisji oraz wszystkich interwenientów sprzeciwiających się niniejszej skardze kosztami.

1.

Zarzut pierwszy, w którym strona skarżąca podnosi niezgodność z prawem dokumentu Komisji o nieznanej dacie opublikowanego na portalu Funding & Tenders jako FAQ 22172, zatytułowanego „What are the entities maintained by public interest trusts concerned by the Council Implementing Decision 2022/2506?” (Jakie podmioty są utrzymywane przez trusty interesu publicznego, których dotyczy decyzja wykonawcza Rady 2022/2506?”) (zwanego dalej „dokumentem FAQ 22172”). Strona skarżąca twierdzi, że dokument FAQ 22172 jest albo aktem nieistniejącym, albo aktem niezgodnym z prawem, i podnosi naruszenie zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań, naruszenie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2020/2092 z dnia 16 grudnia 2020 r. (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie warunkowości”) (2) oraz naruszenie decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/2506. Utrzymuje ona również, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, ponieważ opiera się na niezgodnym z prawem dokumencie FAQ 22172.

2.

Zarzut drugi dotyczący tego, że Mathias Corvinus Collegium Alapítvány i strona skarżąca nie są jednostkami rządowymi w rozumieniu art. 2 lit. b) rozporządzenia w sprawie warunkowości. Strona skarżąca podnosi naruszenia rozporządzenia w sprawie warunkowości, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”), istotnych wymogów proceduralnych (3), prawa do obrony, obowiązku uzasadnienia oraz brak kompetencji. Podnosi ona również zarzuty niezgodności z prawem decyzji wykonawczej Rady 2022/2506 i dokumentu FAQ 22172.

3.

Zarzut trzeci w którym strona skarżąca podnosi niezgodność z prawem decyzji wykonawczej Rady 2022/2506 i twierdzi, że Komisja i Rada nie wykazały znaczenia naruszenia praworządności i rzeczywistego związku między naruszeniem a poważnym ryzykiem wpływu na należyte zarządzanie finansami w ramach budżetu Unii lub na ochronę interesów finansowych Unii. Podnosi ona również błędy w ocenie, naruszenie rozporządzenia w sprawie warunkowości i obowiązku uzasadnienia, istotnych wymogów proceduralnych oraz brak kompetencji.

4.

Zarzut czwarty, w którym strona skarżąca podnosi niezgodność z prawem decyzji wykonawczej Rady 2022/2506. Twierdzi ona, że Komisja i Rada nie wykazały proporcjonalności środka, popełniły oczywiste błędy w ocenie, dopuściły się naruszeń rozporządzenia w sprawie warunkowości, zasady proporcjonalności, obowiązku uzasadnienia, art. 14 i 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz rozporządzenia finansowego. Strona skarżąca utrzymuje również, że HADEA i Komisja naruszyły też wszystkie te zasady w zaskarżonej decyzji.

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia zasady domniemania niewinności, zasady równego traktowania i niedyskryminacji. Strona skarżąca podnosi również zarzut niezgodności z prawem decyzji wykonawczej Rady 2022/2506.

6.

Zarzut szósty dotyczący naruszenia prawa do działania na niezakłóconym rynku (art. 16 i 20–21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 101, 102 i 107 TFUE). Strona skarżąca podnosi również zarzut niezgodności z prawem decyzji wykonawczej Rady 2022/2506.

7.

Zarzut siódmy dotyczący naruszenia zasad pewności prawa i ochrony uzasadnionych oczekiwań oraz naruszenia istotnych wymogów proceduralnych. Strona skarżąca podnosi również zarzut niezgodności z prawem decyzji wykonawczej Rady 2022/2506.

8.

Zarzut ósmy dotyczący tego, że zaskarżona decyzja narusza sporny dokument FAQ, sporny przepis (4), rozporządzenie Rady (WE) nr 58/2003 (5), decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2021/173 (6), decyzję Komisji C(2021) 9343 z dnia 14 grudnia 2021 r. (7), rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004 z dnia 20 stycznia 2004 r. (8). oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. (9), przy czym strona skarżąca podnosi w tym względzie brak kompetencji.