1)

Czy art. 49 i 56 TFUE oraz art. 16 ust. 1 dyrektywy 2006/123/WE dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (1) należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które którym poprzez powołanie się na sytuację nadzwyczajną zobowiązuje wyłącznie sprzedawców detalicznych w sektorze spożywczym, których roczny obrót przekracza 1 mld HUF, do stosowania do niektórych kategorii produktów przez określony czas ceny brutto sprzedaży detalicznej niższej o co najmniej 15 % od najniższej ceny brutto sprzedaży detalicznej stosowanej przez takich sprzedawców w ciągu poprzednich 30 dni, i które to uregulowanie krajowe w przypadku nieprzestrzegania tego obowiązku przewiduje obowiązkowe nałożenie grzywny?

2)

Czy rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (2) należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które poprzez powołanie się na sytuację nadzwyczajną zobowiązuje wyłącznie sprzedawców detalicznych w sektorze spożywczym, których roczny obrót przekracza 1 mld HUF, do stosowania do niektórych kategorii produktów przez określony czas ceny brutto sprzedaży detalicznej niższej o co najmniej 15 % od najniższej ceny brutto sprzedaży detalicznej stosowanej przez takich sprzedawców w ciągu poprzednich 30 dni, i które to uregulowanie krajowe w przypadku nieprzestrzegania tego obowiązku przewiduje obowiązkowe nałożenie grzywny?