1)

Czy art. 49 i 54 TFUE, zgodnie z ich wykładnią dokonaną przez [Trybunał Sprawiedliwości] w sprawie SCA Holding (C-39/13; C-40/13; C-41/13), stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które uniemożliwiają niektórym spółkom skorzystanie z korzystniejszego systemu odliczania kosztów odsetek z tytułu konsolidacji krajowej wyłącznie z tego powodu, że wspólna spółka dominująca jest rezydentem w innym państwie członkowskim, w związku z czym spółki te nie mogą skorzystać ze wspomnianej konsolidacji krajowej, podczas gdy te same spółki skorzystałyby z rzeczonego korzystniejszego systemu odliczania, gdyby ich spółka dominująca była rezydentem we Włoszech lub gdyby udziały owych spółek należały do stałego zakładu spółki dominującej niebędącej rezydentem?

2)

Czy art. 49 i 54 TFUE, zgodnie z ich wykładnią dokonaną przez Trybunał w sprawie SCA Holding (C-39/13; C-40/13; C-41/13), stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które zezwalają jedynie na pionową integrację podatkową między spółką dominującą będącą rezydentem a jej spółkami zależnymi będącymi rezydentami oraz na poziomą integrację podatkową między spółkami zależnymi spółki niebędącej rezydentem, a które wykluczają natomiast integrację podatkową między spółkami zależnymi a spółką dominującą niebędącą rezydentem?

3)

Czy art. 49 i 54 TFUE, zgodnie z ich wykładnią dokonaną przez Trybunał w sprawie SCA Holding (C-39/13; C-40/13; C-41/13), oraz w świetle zasad skuteczności i równoważności, o których mowa w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 14 maja 2020 r., B i in., C-749/18, stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują, że nieskorzystanie z możliwości dokonania konsolidacji podatkowej w chwili, gdy nie była ona dozwolona, może następnie stanowić przeszkodę dla skorzystania ze skutków (wiążących się z przywróceniem poprzedniej sytuacji poprzez zwrot) prawidłowego stosowania prawa wspólnotowego, a tym samym dla odstąpienia od stosowania przepisów krajowych, które są z nim sprzeczne?