1)

Czy wyrok Trybunału Sprawiedliwości można uznać za stanowiący bezpośrednio wiążący przepis prawa Unii w rozumieniu art. 105 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/1972/WE ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej (1) (zwany dalej „kodeksem”), czy też należy uznać, że chodzi o wykładnię prawa, która nie stanowi zmiany wcześniejszego uregulowania w świetle art. 105 ust. 4 kodeksu?

2)

Czy wytyczne Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (zwanego dalej „BEREC”), BoR (16) 127 z dnia 30 sierpnia 2016 r. (zwane dalej „wytycznymi BEREC z 2016 r.”), zastąpione w odniesieniu do niniejszego sporu przez wytyczne BEREC, BoR (22) 81 z dnia 9 czerwca 2022 r. (zwane dalej „wytycznymi BEREC z 2022 r.”) - w szczególności w świetle art. 10 ust. 2 kodeksu i art. 4 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1971, z dnia 11 grudnia 2018 r. (zwanego dalej „rozporządzeniem BEREC”) - stanowią część prawa Unii lub jego bezpośrednio wiążące przepisy i jako takie stanowią zmianę prawa uzasadniającą zastosowanie wyjątku na podstawie art. 105 ust. 4 kodeksu, czy też stanowią one jedynie wykładnię prawa – w szczególności jeżeli wykonują wyrok Trybunału Sprawiedliwości – która nie stanowi zmiany wcześniejszego prawa z punktu widzenia art. 105 ust. 4 kodeksu?

3)

Jeżeli stosowanie wyjątku przewidzianego w art. 105 ust. 4 Kodeksu nie jest uzasadnione ani wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości, ani wytycznymi BEREC z 2022 r., czy można uznać, że decyzja krajowego organu regulacyjnego, która stosuje wobec dostawcy usług komunikacji elektronicznej zmienione kryterium orzecznicze odnoszące się do art. 3 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120, zmieniającego dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników oraz rozporządzenie (UE) nr 531/2012 w sprawie roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej w Unii (2) (zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2120”), oparte na zmienionych wytycznych BEREC z 2022 r. na mocy wyroku Trybunału Sprawiedliwości, stanowi bezpośrednio wiążący przepis prawa krajowego w rozumieniu art. 105 ust. 4 Kodeksu, biorąc pod uwagę, że przepis rozporządzenia 2015/2120 pozostaje taki sam i nie uległ zmianie w okresie, którego dotyczy spór?