1)

Czy przepisy art. 2 pkt 1 dyrektywy [2003/88] (1) należy interpretować w ten sposób, że okres, w którym pracownik dojeżdża poza zwykłym wymiarem czasu pracy do innego miejsca, odmiennego od jego stałego lub zwykłego miejsca pracy, w celu wykonania w tym miejscu swoich czynności lub zadań zgodnie z poleceniem pracodawcy, a także podróż powrotna stanowią „czas pracy”?

2)

Czy postanowienia art. 31 ust. 2 [Karty] i przepisy art. 6 akapit pierwszy lit. b) dyrektywy [2003/88] należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi prawa krajowego, zgodnie z którym godziny odpowiadające okresowi, w którym pracownik dojeżdża do innego miejsca, odmiennego od jego stałego lub zwykłego miejsca pracy, w celu wykonania w tym miejscu swoich czynności lub zadań zgodnie z poleceniem pracodawcy oraz godziny odpowiadające powrotowi nie są brane pod uwagę przy ustalaniu, czy osiągnięty został próg przeciętnego tygodniowego wymiaru czasu pracy w celu obliczenia liczby godzin nadliczbowych, w odniesieniu do krajowej definicji pracy w godzinach nadliczbowych rozumianej wyłącznie jako „praca wykonywana poza zwykłym wymiarem tygodniowego czasu pracy”?