—

uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu w sprawie T-6/23 i w konsekwencji:

—

1. tytułem żądania głównego, w nowym wyroku, stwierdzenie nieważności decyzji wykonawczej (WPZiB) 2022/2398 (1) i zaskarżonego rozporządzenia wykonawczego (2) Rady (UE) 2022/2397 w zakresie, w jakim akty te dotyczą strony wnoszącej odwołanie;

—

2. tytułem żądania ewentualnego – przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania.

1.

W przedmiocie zarzutu pierwszego

Sąd naruszył prawo, orzekając, że zaskarżone akty nie naruszają art. 31 ust. 1 TUE, który przewiduje zakaz pełnienia przez Radę funkcji prawodawczych.

2.

W przedmiocie zarzutu drugiego

Sąd naruszył prawo, orzekając, że zaskarżone akty nie naruszają zakresu art. 29 TUE.

3.

W przedmiocie zarzutu trzeciego

Sąd naruszył prawo, orzekając, że ograniczenia nałożone na Radę w odniesieniu do zamrożenia środków finansowych na podstawie art. 75 TFUE nie mają zastosowania do sankcji nałożonych na stronę wnoszącą odwołanie. Ponadto wykładnia, zgodnie z którą nie jest konieczne, aby środki w postaci zamrożenia środków finansowych skierowane wobec strony wnoszącej odwołanie spełniały warunki i były zgodne z ograniczeniami przewidzianymi w art. 75 TFUE, narusza zasadę równości.

4.

W przedmiocie zarzutu czwartego

Strona wnosząca odwołanie wniosła do Sądu o nakazanie Radzie przedstawienia pism procesowych i protokołów głosowania, które doprowadziły do wydania zaskarżonych aktów, w celu ustalenia, czy zostały spełnione wymogi materialne dotyczące formy i głosowania, co jest istotne w ramach zasady legalności i zarzutu niezgodności z prawem. Sąd niesłusznie odmówił uwzględnienia wniosku, odsyłając również w błędny sposób do odstępstw przewidzianych w rozporządzeniu nr 1049/2001 (3) i w regulaminie wewnętrznym Rady. Tymczasem w odpowiedzi na skargę Rada nie powołała się na rzeczone odstępstwa, które to nie mają również zastosowania w niniejszej sprawie.

5.

Zarzut piąty

Artykuł 3 ust. 2 lit. g) (4) decyzji oraz art. 2b ust. 1 lit. g) rozporządzenia (5), na których oparte są zaskarżone akty, są sformułowane w sposób zbyt szeroki. Sąd naruszył prawo, orzekając, że podstawą zaskarżonych aktów nie jest lit. g), lecz lit. f).

6.

Zarzut szósty

Sąd naruszył prawo w odniesieniu do obowiązku uzasadnienia i ciężaru dowodu oraz przeinaczył okoliczności faktyczne poddane jego ocenie. Sąd przekroczył granice swoich kompetencji, dodając w celu obrony zaskarżonych aktów powody, które nie były częścią oryginalnego tekstu uzasadnienia.

7.

Zarzut siódmy

Strona wnosząca odwołanie jest obywatelem Unii. Zaskarżona decyzja Sądu narusza swobodę przemieszczania się oraz prawo pobytu i przedsiębiorczości, które są prawami podstawowymi. Ponadto zaskarżone akty są niezgodne z zasadami proporcjonalności i skuteczności.