P9_TA(2023)0463

Stosunki UE z Japonią

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosunków między UE a Japonią (2023/2107(INI))

(C/2024/4167)

Parlament Europejski,

—	uwzględniając wspólne oświadczenie przyjęte na 29. szczycie UE–Japonia, który odbył się w Brukseli w dniu 13 lipca 2023 r.,

—	uwzględniając 41. międzyparlamentarne posiedzenie UE–Japonia, które odbyło się w Strasburgu w dniach 12–13 lipca 2023 r.,

—	uwzględniając 19. dialog wysokiego szczebla UE–Japonia na temat środowiska, który odbył się 23 stycznia 2023 r.,

—	uwzględniając Umowę o partnerstwie strategicznym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Japonią, z drugiej strony (1),

—	uwzględniając Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią (2), obowiązującą od lutego 2019 r.,

—	uwzględniając dokument pt. „Zielony sojusz na rzecz ochrony środowiska, powstrzymania zmiany klimatu i osiągnięcia ekologicznego wzrostu gospodarczego”, przyjęty na szczycie UE–Japonia 27 maja 2021 r.,

—	uwzględniając Strategiczny kompas na rzecz bezpieczeństwa i obrony zatwierdzony przez Radę 21 marca 2022 r.,

—	uwzględniając porozumienie w sprawie partnerstwa cyfrowego między Japonią a UE, które zapoczątkowano na szczycie UE–Japonia w Tokio 12 maja 2022 r.;

—	uwzględniając koncepcję strategiczną NATO z 2022 r., przyjętą na szczycie w Madrycie w dniach 29–30 czerwca 2022 r.,

—	uwzględniając dokument strategiczny pt. „Wspólna wizja – wspólne działanie. Silniejsza Europa – globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej” z czerwca 2016 r.,

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 16 września 2021 r. pt. „Unijna strategia współpracy w regionie Indo-Pacyfiku” (JOIN(2021)0024) oraz strategie dotyczące Indo-Pacyfiku przyjęte przez szereg państw członkowskich UE,

—	uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z 1 grudnia 2021 r. pt. „Strategia Global Gateway” (JOIN(2021)0030),

—	uwzględniając partnerstwo na rzecz zrównoważonej łączności i infrastruktury wysokiej jakości między Unią Europejską a Japonią, podpisane w Brukseli 27 września 2019 r. podczas pierwszego Europejskiego Forum Konektywności,

—	uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z 20 czerwca 2023 r. pt. „Europejska strategia bezpieczeństwa gospodarczego” (JOIN(2023)0020),

—	uwzględniając strategię UE w dziedzinie zdrowia na świecie przyjętą 30 listopada 2022 r.,

—

uwzględniając porozumienie o współpracy między UE a Japonią w zakresie półprzewodników oraz porozumienie o współpracy mającej na celu wspieranie bezpiecznej i odpornej łączności za pomocą kabli podmorskich na rzecz bezpiecznej, odpornej i zrównoważonej globalnej łączności, podpisane 3 lipca 2023 r. w Tokio na pierwszym posiedzeniu Rady Partnerstwa Cyfrowego Japonia–UE,

—	uwzględniając porozumienie administracyjne między UE a Japonią w sprawie współpracy w zakresie łańcuchów dostaw surowców krytycznych uzgodnione 6 lipca 2023 r.,

—	uwzględniając porozumienie o współpracy w zakresie wodoru podpisane przez Komisję i Japonię 2 grudnia 2022 r.,

—	uwzględniając piąte posiedzenie w ramach dialogu w sprawie polityki kosmicznej Japonia–UE, które odbyło się w Brukseli 17 stycznia 2023 r., oraz podpisanie porozumienia o współpracy w ramach programu Copernicus,

—

uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z 10 marca 2023 r. w sprawie aktualizacji strategii Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa morskiego i jej planu działania „Udoskonalona strategia Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa morskiego w obliczu zmieniających się zagrożeń morskich” (JOIN(2023)0008),

—	uwzględniając decyzję Rady (UE) 2023/362 z 14 lutego 2023 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy między Unią Europejską a Japonią w sprawie niektórych postanowień umów o przewozach lotniczych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Japonią (3),

—	uwzględniając porozumienie administracyjne między EUNAVFOR ATALANTA a japońskimi siłami obronnymi w celu zwalczania piractwa, podpisane 15 marca 2023 r.,

—	uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie badań naukowych dotyczących współpracy w dziedzinie prognoz strategicznych między Wspólnym Centrum Badawczym a Krajowym Instytutem Polityki Naukowej i Technologicznej (NISTEP), podpisane 13 lipca 2023 r.,

—	uwzględniając zasady handlu cyfrowego przyjęte podczas trzeciego dialogu gospodarczego wysokiego szczebla między UE a Japonią, który odbył się 27 czerwca 2023 r.,

—

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/1453 z dnia 13 lipca 2023 r. uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/1533 wprowadzające specjalne warunki regulujące przywóz paszy i żywności pochodzących lub wysyłanych z Japonii w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej Fukushima (4),

—	uwzględniając komunikat prasowy współprzewodniczących unijnego forum ministerialnego dotyczącego regionu Indo-Pacyfiku, które odbyło się w Sztokholmie 13 maja 2023 r.,

—	uwzględniając nowy plan Japonii na rzecz wolnego i otwartego regionu Indo-Pacyfiku („Przyszłość Indo-Pacyfiku”) ogłoszony w marcu 2023 r.,

—	uwzględniając japońskie strategie bezpieczeństwa zaktualizowane w grudniu 2022 r. (krajowa strategia bezpieczeństwa, krajowa strategia obrony i program budowania zdolności obronnych),

—	uwzględniając japońską strategię w dziedzinie zdrowia na świecie, zainicjowaną w maju 2022 r.,

—	uwzględniając światowy plan pokojowy z Hiroszimy,

—	uwzględniając prognozę ASEAN dotyczącą Indo-Pacyfiku (AOIP) opublikowaną na 34. szczycie ASEAN, który odbył się w czerwcu 2019 r.,

—	uwzględniając zasady G-20 dotyczące inwestycji w infrastrukturę wysokiej jakości,

—	uwzględniając wytyczne operacyjne G-20 dotyczące zrównoważonego finansowania,

—	uwzględniając Konwencję Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) o zwalczaniu przekupstwa zagranicznych funkcjonariuszy publicznych w międzynarodowych transakcjach handlowych,

—	uwzględniając Wytyczne OECD dla przedsiębiorstw wielonarodowych w sprawie odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej,

—

uwzględniając komunikat przywódców grupy G-7 z Hiroszimy z 20 maja 2023 r., w tym oświadczenia przywódców w sprawie Ukrainy, wizję dotyczącą rozbrojenia jądrowego, odporności gospodarczej i bezpieczeństwa gospodarczego, plan działania na rzecz gospodarki opartej na czystej energii oraz oświadczenie dotyczące działania na rzecz odpornego światowego bezpieczeństwa żywnościowego,

—	uwzględniając partnerstwo G-7 na rzecz globalnej infrastruktury i inwestycji,

—	uwzględniając komunikat przyjęty przez ministrów zdrowia na szczycie G-7 w Nagasaki 14 maja 2023 r.,

—	uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie nowej ery partnerstwa trójstronnego z 18 sierpnia 2023 r., uzgodnione przez Japonię, Republikę Korei i Stany Zjednoczone na trójstronnym szczycie przywódców, który odbył się w Camp David,

—	uwzględniając sprawozdanie z 25 listopada 2020 r. pt. „NATO 2030 – zjednoczeni z myślą o nowej epoce”, przedstawione przez grupę analityczną powołaną przez sekretarza generalnego Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO),

—	uwzględniając Kartę Narodów Zjednoczonych,

—	uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) podpisaną 10 grudnia 1982 r. i obowiązującą od 16 listopada 1994 r.,

—	uwzględniając Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej,

—	uwzględniając globalne ramy różnorodności biologicznej z Kunmingu/Montrealu przyjęte 19 grudnia 2022 r. podczas 15. posiedzenia Konferencji Stron (COP15) Konwencji o różnorodności biologicznej,

—	uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ w sprawie agresji na Ukrainę, przyjętą 2 marca 2022 r.,

—	uwzględniając Ramową konwencję ONZ w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) i porozumienie paryskie, które weszło w życie 4 listopada 2016 r.,

—	uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 kwietnia 2014 r. zawierającą zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady, Komisji i Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych w sprawie negocjacji dotyczących umowy o partnerstwie strategicznym między UE a Japonią (5),

—	uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 grudnia 2018 r. w sprawie adekwatności ochrony danych osobowych zapewnianej przez Japonię (6),

—	uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 lipca 2020 r. w sprawie międzynarodowych i wewnątrzkrajowych uprowadzeń rodzicielskich dzieci z UE w Japonii (7),

—	uwzględniając swoją rezolucję z 26 listopada 2020 r. w sprawie przeglądu polityki handlowej UE (8),

—	uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 stycznia 2021 r. w sprawie konektywności i stosunków UE–Azja (9),

—	uwzględniając swoją rezolucję z 7 czerwca 2022 r. w sprawie UE wobec zagrożeń bezpieczeństwa w regionie Indo-Pacyfiku (10),

—	uwzględniając swoją rezolucję z 18 stycznia 2023 r. w sprawie realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – sprawozdanie roczne za 2022 r. (11),

—	uwzględniając art. 54 Regulaminu,

—	uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A9-0373/2023),

A.	mając na uwadze, że w 2024 r. UE i Japonia będą obchodzić 50. rocznicę nawiązania stosunków dyplomatycznych; mając na uwadze, że na przestrzeni dekad ich przedstawiciele spotkali się na najwyższym szczeblu na 29 szczytach;

mając na uwadze, że Japonia jest najbliższym partnerem strategicznym UE w regionie Indo-Pacyfiku; mając na uwadze, że obie strony podzielają bardzo szeroki zakres wartości i celów; mając na uwadze, że globalne wyzwania, a w szczególności rosnące napięcia w regionie Indo-Pacyfiku wymagają coraz ściślejszego partnerstwa między UE a Japonią; mając na uwadze, że UE i Japonia starają się wypracować wspólne podejście na szczeblu dwustronnym i na forach wielostronnych, takich jak G-7, G-20, ONZ, Światowa Organizacja Handlu (WTO), Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), a także spójnie działać jako darczyńcy o podobnych poglądach;

mając na uwadze, że UE i Japonia zobowiązały się do wspólnych działań i do współpracy z wieloma partnerami o podobnych poglądach w celu promowania pokoju, bezpieczeństwa, praworządności, odpowiedzialności za środowisko i klimat, odporności gospodarczej, wartości demokratycznych i praw człowieka, a także w celu promowania międzynarodowego ładu opartego na zasadach i multilateralizmu, w tym wolności żeglugi, w coraz bardziej złożonej globalnej i regionalnej sytuacji w zakresie bezpieczeństwa; mając na uwadze, że UE i Japonia dążą do podziału odpowiedzialności w stosunkach międzynarodowych w celu wspierania sprawiedliwego i zrównoważonego rozwoju i dobrobytu, zaspokojenia potrzeb humanitarnych, osiągnięcia cyfryzacji i rozwoju technologii ukierunkowanych na człowieka, rozwiązania kryzysu klimatycznego i kryzysu różnorodności biologicznej oraz zwiększenia bezpieczeństwa zdrowotnego;

D.	mając na uwadze, że rosyjska wojna przeciwko Ukrainie pokazała potrzebę poprawy sojuszy w regionie Indo-Pacyfiku oraz ściślejszej współpracy z partnerami o podobnych poglądach na całym świecie;

E.	mając na uwadze, że Japonia jest ważnym podmiotem na kilku forach i platformach dialogu w regionie Indo-Pacyfiku, takich jak Szczyt Azji Wschodniej i czterostronny dialog na temat bezpieczeństwa (QUAD);

F.	mając na uwadze, że UE jest wiodącym partnerem w zakresie współpracy na rzecz rozwoju, jednym z największych partnerów handlowych i największym inwestorem w regionie Indo-Pacyfiku; mając na uwadze, że bezpieczeństwo Europy i bezpieczeństwo regionu Indo-Pacyfiku są ze sobą ściśle powiązane;

mając na uwadze, że współpraca UE z Japonią ma ogromne znaczenie ze względu na rosnące znaczenie gospodarcze, demograficzne i polityczne regionu Indo-Pacyfiku oraz jego strategiczną pozycję geopolityczną i geoekonomiczną; mając na uwadze, że UE i Japonia stoją przed podobnymi wyzwaniami społeczno-gospodarczymi; mając na uwadze, że UE i niektóre jej państwa członkowskie zajmują się kwestiami dotyczącymi regionu Indo-Pacyfiku za pośrednictwem swoich strategii na rzecz regionu Indo-Pacyfiku; mając na uwadze, że Japonia była jednym z pierwszych krajów, które przyjęły strategię bezpieczeństwa gospodarczego, a 20 czerwca 2023 r. Komisja opublikowała komunikat w sprawie europejskiej strategii bezpieczeństwa gospodarczego;

mając na uwadze, że UE i Japonia dążą do pokoju i stabilności w całym regionie Indo-Pacyfiku, ponieważ jest to nierozerwalnie powiązane z pokojem i stabilnością na kontynencie europejskim; mając na uwadze, że wolny i otwarty region Indo-Pacyfiku to zatem zasadniczy cel, jaki Japonia i UE realizują, w szczególności poprzez promowanie międzynarodowego porządku opartego na zasadach, w którym wszystkie kraje przestrzegają prawa międzynarodowego i zasady pokojowego rozwiązywania konfliktów; mając na uwadze, że we wspomnianym regionie Japonia jest ważnym obrońcą międzynarodowego porządku opartego na zasadach; mając na uwadze, że obie strony sprzeciwiają się wszelkim jednostronnym próbom zmiany status quo za pomocą siły lub przymusu w Cieśninie Tajwańskiej i wielokrotnie potwierdzały, że zdobywanie terytorium przy użyciu siły jest zabronione; mając na uwadze, że obie strony uważają, iż konflikty na Morzu Południowochińskim i Morzu Wschodniochińskim powinny być rozwiązywane pokojowo na podstawie prawa międzynarodowego, w tym UNCLOS, i bez uciekania się przez żadną stronę do przymusu wobec innych stron; mając na uwadze, że konwencja UNCLOS określa ramy prawne, w których należy prowadzić wszystkie działania na morzach i oceanach;

I.	mając na uwadze, że w grudniu 2022 r. Japonia przyjęła nowe krajowe strategie bezpieczeństwa i obrony; mając na uwadze, że 19 kwietnia 2021 r. Rada przyjęła unijną strategię współpracy w regionie Indo-Pacyfiku;

mając na uwadze, że UE i Japonia prowadzą regularne konsultacje i dialogi na temat kwestii związanych z bezpieczeństwem i obronnością, w tym na temat cyberbezpieczeństwa, dezinformacji i przestrzeni kosmicznej, a jednocześnie współpracują również w zakresie nierozprzestrzeniania broni jądrowej, rozbrojenia jądrowego i zarządzania kryzysowego; mając na uwadze, że UE i Japonia rozpoczęły niedawno strategiczny dialog na szczeblu ministrów spraw zagranicznych;

K.	mając na uwadze, że Japonia jest partnerem NATO w obronie światowych norm i zasad; mając na uwadze, że partnerstwo NATO–Japonia zostało dodatkowo wzmocnione dzięki indywidualnie dostosowanemu programowi partnerstwa na lata 2023–2026;

mając na uwadze, że EUNAVFOR ATALANTA i japońskie siły obronne skutecznie współpracują i organizują wspólne ćwiczenia morskie w Zatoce Adeńskiej i na Morzu Arabskim; mając na uwadze, że UE i Japonia zastanawiają się nad współpracą w celu zapewnienia szkoleń i budowania zdolności w dziedzinie bezpieczeństwa morskiego i utrzymywania pokoju dla partnerów w Azji Południowo-Wschodniej i w Afryce, w tym za pośrednictwem unijnego projektu dotyczącego najważniejszych szlaków morskich na Oceanie Indyjskim (CRIMARIO);

M.	mając na uwadze, że Japonia i UE wspólnie potępiły ciągłe lekceważenie odpowiednich rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Korei Północnej; mając na uwadze, że UE wyraziła solidarność z Japonią wobec prowokacji Korei Północnej;

mając na uwadze, że zarówno UE, jak i Japonia wykazały niezawodne poparcie dla Ukrainy i potępiły brutalną, niesprowokowaną i nielegalną wojnę napastniczą Rosji; mając na uwadze, że UE i Japonia zobowiązały się do utrzymania presji wywieranej na Rosję, w tym za pomocą środków ograniczających, oraz do zapobiegania obchodzeniu środków ograniczających;

O.	mając na uwadze, że koncentracja sił zbrojnych, działania wojskowe i coraz bardziej asertywna polityka zagraniczna Chin powodują napięcia w regionie Indo-Pacyfiku;

P.	mając na uwadze, że zarówno UE, jak i Japonia miały już do czynienia z zagranicznymi operacjami wywierania wpływu i kampaniami dezinformacyjnymi ze strony podmiotów autorytarnych;

mając na uwadze, że zarówno UE, jak i Japonia zobowiązały się do osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 r.; mając na uwadze, że Japonia jest kluczowym partnerem UE we wdrażaniu porozumienia paryskiego; mając na uwadze, że rozwiązanie problemu podwójnego kryzysu klimatycznego i kryzysu różnorodności biologicznej wymaga odpowiedniego wkładu UE i Japonii w finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, w tym w szczególności w finansowanie funduszu na rzecz strat i szkód;

mając na uwadze, że premier Japonii Shinzo Abe był specjalnym gościem na „Forum UE ds. konektywności” we wrześniu 2019 r. w Brukseli, na którym UE i Japonia zawarły partnerstwo na rzecz zrównoważonej konektywności i infrastruktury wysokiej jakości; mając na uwadze, że partnerstwo to było pierwszym tego rodzaju partnerstwem; mając na uwadze, że UE i Japonia zobowiązały się do wspierania bezpiecznych i zrównoważonych, niezawodnych połączeń w kontekście partnerstwa na rzecz globalnej infrastruktury i inwestycji; mając na uwadze, że szczególnie priorytetowe znaczenie mają transoceaniczne kable podmorskie, w tym wzdłuż szlaku arktycznego, oraz projekty transformacji energetycznej, a także inwestycje w odporne łańcuchy dostaw;

mając na uwadze, że transformacja cyfrowa i globalna konkurencja w zakresie technologii mają istotny wymiar gospodarczy i wymiar bezpieczeństwa; mając na uwadze, że UE i Japonia mają wspólne interesy we współpracy w zakresie ustanawiania norm międzynarodowych, sztucznej inteligencji, infrastruktury sieciowej, obliczeń kwantowych i innowacyjnych technologii;

T.	mając na uwadze, że w najbliższej przyszłości wejdzie w życie nowa umowa o partnerstwie między UE a państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku; mając na uwadze, że stwarza to szanse na ściślejszą współpracę UE i Japonii w ramach ich relacji z krajami regionu Indo-Pacyfiku;

U.	mając na uwadze, że Międzynarodowa Organizacja Morska ustanawia globalne standardy regulacyjne dotyczące bezpieczeństwa, ochrony i efektywności środowiskowej międzynarodowej żeglugi morskiej;

mając na uwadze, że UE i Japonia są głównymi darczyńcami globalnej pomocy rozwojowej; mając na uwadze, że Europejski Bank Inwestycyjny i Japońska Agencja Współpracy Międzynarodowej podpisały umowy, w tym dotyczące transportu, inwestycji infrastrukturalnych, mikrofinansowania i odnawialnych źródeł energii;

mając na uwadze, że współpraca w kwestiach naukowych, społecznych, kulturalnych i politycznych oraz wzajemna wymiana doświadczeń mogą wzmocnić partnerstwo i przynieść korzyści obywatelom obu stron; mając na uwadze, że dyplomacja parlamentarna i stosunki między stronami mogą odegrać konstruktywną rolę w tym kontekście;

X.	mając na uwadze, że partnerstwo cyfrowe Japonią a UE zostało zainicjowane na szczycie UE–Japonia, który odbył się w Tokio 12 maja 2022 r.;

Y.	mając na uwadze, że 13 maja 2023 r. odbyło się w Sztokholmie drugie forum ministerialne poświęcone UE i Indo-Pacyfikowi;

Z.	mając na uwadze, że w dniach 19–21 maja 2023 r. odbył się w Hiroszimie 49. szczyt G-7;

AA.	mając na uwadze, że Japonia nie zniosła kary śmierci i nadal ją stosuje;

AB.	mając na uwadze, że Japonia nie zajmuje zbyt wysokiej pozycji w międzynarodowych porównaniach parytetu płci;

AC.	mając na uwadze, że 19 lipca 2022 r. Japonia ratyfikowała Konwencję nr 105 Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) w sprawie zniesienia pracy przymusowej;

podkreśla, że stosunki między UE a Japonią to więzi między partnerami o wyjątkowo zbieżnych poglądach, opierające się na solidnej podstawie wspólnych wartości, demokracji, wolnym handlu, wspólnych celach i wzajemnie zgodnych interesach, co sprawia, że Japonia jest jednym z najważniejszych i najbardziej zaufanych partnerów UE na świecie; zdecydowanie podkreśla zainteresowanie UE pogłębieniem i rozszerzeniem tego partnerstwa na płaszczyźnie dwustronnej, a także w kontekście wielostronnym; opowiada się za stosowaniem podejścia Drużyny Europy w kontekście tych stosunków; zwraca uwagę, że UE i Japonia odpowiadają razem za prawie 25 % światowego PKB, co oznacza, że partnerstwo może i powinno odgrywać ważną rolę we wspieraniu kształtowania pokojowego, opartego na zasadach, inkluzywnego, sprawiedliwego, zrównoważonego i dostatniego porządku międzynarodowego;

w czasach geopolitycznych wstrząsów uznaje zasadniczą rolę umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a Japonią oraz umowy o partnerstwie strategicznym między UE a Japonią w ramach tych stosunków; zachęca obie strony, a zwłaszcza pozostałe państwa członkowskie, które jeszcze tego nie uczyniły, do wykazania wymaganej woli politycznej do ratyfikacji umowy o partnerstwie strategicznym; apeluje o pełne wdrożenie obydwu umów; z zadowoleniem przyjmuje rozwój coraz większej liczby dwustronnych dialogów, konsultacji, protokołów i porozumień, czego zwieńczeniem jest doroczny szczyt z udziałem UE i Japonii; z zadowoleniem przyjmuje również coraz ściślejsze stosunki między Japonią a poszczególnymi państwami członkowskimi UE; podkreśla znaczenie wielostronnej sieci polityki handlowej, wyraża uznanie dla Japonii za jej wiodącą rolę przy zawieraniu wszechstronnego i progresywnego porozumienia o partnerstwie transpacyficznym (CPTPP) oraz zaleca UE dążenie do ścisłej współpracy i, w miarę możliwości, integracji w ramach tego porozumienia;

wyraża uznanie dla sukcesów dyplomatycznych związanych z pracami japońskiej prezydencji G-7 w 2023 r.; wzywa Komisję do skupienia się na wynikach określonych w komunikacie przywódców grupy G-7 w Hiroszimie i z zadowoleniem przyjmuje ogólną doskonałą współpracę w grupie G-7, zwłaszcza w zakresie odporności gospodarczej i bezpieczeństwa gospodarczego; zwraca uwagę, że UE, w tym jej agencje i instytucje finansowe, musi również bardzo ściśle współpracować z Japonią w ramach grupy G-20, z ONZ i jej wyspecjalizowanymi agencjami, w ramach UNFCCC, z międzynarodowymi organizacjami normalizacyjnymi i instytucjami finansowymi, a także w ramach innych formatów międzynarodowych w dążeniu do pokoju, bezpieczeństwa morskiego, nieproliferacji, odporności na zagrożenia hybrydowe, a także ochrony praw człowieka, dobrobytu, praworządności i realizacji celów zrównoważonego rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Japonia przystąpiła w 2023 r. do wielostronnego tymczasowego arbitrażu odwoławczego (MPIA), i oczekuje, że Japonia będzie konstruktywnie pracować na rzecz gruntownej reformy WTO i w związku z tym jej systemu rozstrzygania sporów; wzywa do ustanowienia regularnego procesu konsultacji parlamentarnych przed wydarzeniami wielostronnymi;

z zainteresowaniem odnotowuje wysiłki Japonii na rzecz promowania niezawodnej regionalnej architektury stabilności opartej na koncepcji wolnego i otwartego regionu Indo-Pacyfiku, na przykład poprzez jej udział w czterostronnym dialogu na temat bezpieczeństwa, współpracę z wyspiarskimi państwami Pacyfiku lub niedawną umowę z Republiką Korei i USA w Camp David; z zadowoleniem przyjmuje istotne kroki podjęte przez rząd Japonii i Republikę Korei w celu zbudowania zorientowanych na przyszłość stosunków, ponieważ oba kraje są niezwykle ważnymi partnerami strategicznymi UE o zbieżnych poglądach; dostrzega poważne obawy Japonii związane z zagrożeniem stwarzanym przez nielegalne północnokoreańskie programy rakietowych pocisków balistycznych i nasilającą się agresję; popiera w tym kontekście dobrze uzasadnione żądania Japonii, w tym w odniesieniu do kwestii uprowadzeń, i proponuje, aby państwa członkowskie UE rozważyły bardziej skoordynowane podejście w tzw. komórce ds. koordynacji egzekwowania prawa z siedzibą w Yokosuce w Japonii; zamierza stale współpracować z Japonią w celu przeciwstawienia się nader asertywnej polityce Chin wobec swoich sąsiadów; podziela stanowisko Japonii, że Tajwan jest ważnym partnerem i cennym przyjacielem; potwierdza, że pokój i stabilność w Cieśninie Tajwańskiej jest niezbędnym elementem bezpieczeństwa i dobrobytu społeczności międzynarodowej; podkreśla, że zmiana status quo w Cieśninie Tajwańskiej może nastąpić wyłącznie w sposób pokojowy i za obopólną zgodą; ponownie wyraża pełne poparcie dla jedności i kluczowego znaczenia Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) oraz dla uwzględnienia perspektyw ASEAN dotyczących Indo-Pacyfiku; podkreśla znaczenie wolnego i otwartego regionu Indo-Pacyfiku, który sprzyja również włączeniu społecznemu, dobrobytowi i bezpieczeństwu, jak stwierdzono we wspólnym oświadczeniu ze szczytu UE–Japonia 13 lipca 2023 r.; podziela ponadto wysokie uznanie Japonii dla Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej i dla wsparcia Japonii w budowaniu potencjału morskiego krajów sąsiadujących; podkreśla, że UE musi budować swoją obecność na morzu oraz rozszerzyć wspólne ćwiczenia i zawijanie do portów z Japonią, zgodnie ze strategią UE na rzecz współpracy w regionie Indo-Pacyfiku i Strategicznym kompasem UE; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że niektóre nowe formaty wiceministerialne w regionie obejmują również UE; z zadowoleniem przyjmuje rolę Japonii we współpracy regionalnej w Arktyce i opowiada się za ścisłą współpracą między UE a Japonią w zakresie badań w Arktyce;

bardzo docenia solidne i niezachwiane wsparcie Japonii, w tym pomoc finansową i dotacje dla Ukrainy w wysokości 7,6 mld USD, w celu wsparcia jej działań obronnych w wywołanej przez Rosję wojnie napastniczej, zwłaszcza poprzez dostarczenie pojazdów transportowych, kamizelek kuloodpornych i sprzętu do usuwania min; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że 7 października 2023 r. rozpoczęła się pierwsza runda negocjacji między Japonią a Ukrainą w sprawie umowy dwustronnej dotyczącej gwarancji bezpieczeństwa, jak przewidziano we wspólnej deklaracji wsparcia dla Ukrainy; wyraża zadowolenie, że Japonia przyjęła szeroki wachlarz sankcji wobec Rosji, który obejmuje m.in. kontrolę wywozu wrażliwych technologii, i popiera dalsze dostosowanie do unijnych środków ograniczających; zgadza się z Japonią, że niezwykle ważne jest dążenie do wspólnego dzia łania wszystkich podmiotów międzynarodowych, które popierają przyświecające ONZ zasady suwerenności narodowej i integralności w celu ułatwienia pokojowego rozwiązania konfliktu i uniknięcia wszelkich prób zmiany statusu quo przy użyciu siły lub przymusu; wyraża zaniepokojenie, że równowaga sił morskich i kalkulacja strategiczna mogą zostać naruszone przez Moskwę i Pekin wspierające się nawzajem w sporach terytorialnych z Japonią i krajami Azji Południowo-Wschodniej; podziela wyraźne zobowiązanie UE do wspierania wysiłków na rzecz utrzymania pokoju i stabilności w regionie Indo-Pacyfiku, zwłaszcza na Morzu Południowochińskim, Morzu Wschodniochińskim i w Cieśninie Tajwańskiej, oraz do działania na rzecz wolnego i otwartego regionu Indo-Pacyfiku, a także popiera uwzględnianie perspektyw ASEAN dotyczących Indo-Pacyfiku;

pilnie wzywa do zacieśnienia współpracy z Japonią w celu rozwijania bardziej zrównoważonych stosunków z krajami globalnego Południa; podkreśla, jak ważne jest wdrożenie niezbędnego finansowania polityki przeciwdziałania zmianie klimatu, zrównoważony i wolny handel oraz sprawiedliwa międzynarodowa transformacja energetyczna; podkreśla znaczenie inicjatywy Global Gateway oraz znaczenie współpracy z Japonią w celu zapewnienia, aby inicjatywa Global Gateway była dobrze skoordynowana z partnerstwem G-7 na rzecz globalnej infrastruktury i inwestycji; uważa, że skoordynowane działania w zakresie inwestycji strategicznych mają duże znaczenie geopolityczne dzięki mobilizacji funduszy publicznych i prywatnych; z zadowoleniem przyjmuje pierwsze projekty UE i Japonii w zakresie łączności oraz projekt Far North Fiber;

przyjmuje do wiadomości zmiany w japońskiej strategii bezpieczeństwa narodowego, w tym zwiększenie budżetu do 2 % PKB; podkreśla znaczenie zachowania czujności, przy jednoczesnym wspieraniu pokoju i stabilności oraz przyczynianiu się do deeskalacji napięć; jednocześnie z zadowoleniem przyjmuje wszelkie wysiłki Japonii na rzecz stabilizacji stosunków dyplomatycznych z Chinami w celu zmniejszenia tarć; podkreśla, że wzmocnione ramy polityki obronnej UE i Japonii stwarzają nowe możliwości współpracy, w tym w zakresie zabezpieczenia morskich linii komunikacyjnych, zwalczania piractwa i terroryzmu oraz utrzymania wolności żeglugi w regionie; z zadowoleniem przyjmuje udział Japonii w ćwiczeniach wojskowych operacji EUNAVFOR ATALANTA i wzywa do sfinalizowania trwającego porozumienia w sprawie komunikacji z tym krajem; nadal wspiera zaangażowanie Japonii na rzecz nieproliferacji i świata bez broni jądrowej; apeluje o kompleksowe partnerstwo w dziedzinie bezpieczeństwa między UE a Japonią jako podstawę wzmocnionych konsultacji, wspólnych ćwiczeń, wspólnych badań i rozwoju w dziedzinie obronności oraz prac nad wspólnym planowaniem ewentualnościowym na wypadek niebezpiecznych kryzysów; z zadowoleniem przyjmuje formaty dialogu 2 + 2 państw członkowskich z Japonią; z zadowoleniem przyjmuje indywidualny program partnerstwa NATO z Japonią, ale ubolewa nad faktem, że otwarcie biura łącznikowego NATO w Japonii uległo opóźnieniu; proponuje utworzenie formatu dialogu UE/NATO/AP4 (Japonia, Korea, Australia i Nowa Zelandia) poświęconego kwestiom bezpieczeństwa; zachęca Europejską Służbę Działań Zewnętrznych do oddelegowania attaché wojskowego do Tokio; popiera udział Japonii w unijnych operacjach WPBiO i z zadowoleniem przyjąłby negocjacje w sprawie umowy między UE a Japonią dotyczącej ram udziału; krytycznie odnosi się do faktu, że projekt dotyczący zwiększenia współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa w Azji oraz z tym kontynentem jest mało rzeczowy; wzywa do zacieśnienia współpracy w zakresie świadomości morskiej w oparciu o inicjatywę dotyczącą najważniejszych szlaków morskich na Oceanie Indyjskim; domaga się rozszerzenia skoordynowanej obecności morskiej UE w północno-zachodniej części Oceanu Indyjskiego również na Pacyfik; z zadowoleniem przyjmuje udział Europy, za pośrednictwem statków i samolotów obserwacyjnych z Francji, Zjednoczonego Królestwa i Niemiec, w monitorowaniu sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ; domaga się uwzględnienia niekonwencjonalnych kwestii bezpieczeństwa, takich jak dezinformacja, cyberbezpieczeństwo, w tym w szczególności cyberataki sponsorowane przez państwo, przestrzeń kosmiczna i zmiana klimatu; wzywa do ściślejszej współpracy i wymiany najlepszych praktyk w zakresie monitorowania i przeciwdziałania zagranicznej manipulacji informacjami i ingerencji, a także zdolności prognozowania strategicznego;

uważa, że Japonia postępuje właściwie, kładąc nacisk na bezpieczeństwo gospodarcze o odporność, i z zadowoleniem przyjmuje poparcie tego kraju dla paradygmatu ograniczania ryzyka; odnotowuje w tym kontekście platformę koordynacyjną G-7 ds. wymuszeń ekonomicznych; proponuje dialog na temat bezpieczeństwa gospodarczego w kontekście dialogu wysokiego szczebla w dziedzinie gospodarki UE-Japonia; zwraca uwagę na ogromne znaczenie współpracy międzynarodowej w zakresie zarządzania usługami cyfrowymi i ich standaryzacji oraz handlu towarami cyfrowymi, w tym wiążących przepisów międzynarodowych, w szczególności w odniesieniu do bezpieczeństwa danych, oraz w celu stworzenia sprawiedliwych możliwości konkurencji; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje partnerstwo cyfrowe między UE a Japonią; z zadowoleniem przyjmuje negocjacje w sprawie przepływu danych w ramach umowy o partnerstwie gospodarczym, pod warunkiem że przepisy horyzontalne z 2018 r. dotyczące transgranicznych przepływów danych i ochrony danych osobowych zostaną włączone do tekstu; jest przekonany, że utrzymana zostanie wzajemna adekwatność na mocy przepisów o ochronie danych; docenia ramy G-7 dotyczące współpracy w zakresie normalizacji technologii cyfrowych, współpracę z japońską Organizacją ds. Metali i Bezpieczeństwa Energetycznego (JOGMEC) w zakresie surowców krytycznych, dialog na temat polityki przemysłowej i proces sztucznej inteligencji z Hiroszimy na rzecz odpowiedzialności w kontekście sztucznej inteligencji; popiera zamiar Japonii dotyczący zwiększenia odporności demokracji przy jednoczesnym odpieraniu prób manipulacyjnych, w tym zagrożeń hybrydowych mających na celu podważenie zaufania do instytucji demokratycznych; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do wprowadzenia mechanizmu szybkiego reagowania grupy G-7 w ramach wspólnych wysiłków na rzecz ugruntowania demokracji na całym świecie; popiera wznowienie trójstronnej współpracy na rzecz globalnych równych warunków działania między UE, Japonią i USA w celu rozwiązania kwestii subsydiów i nieuczciwych warunków rynkowych, a także włączenie innych partnerów; ubolewa nad niechęcią Japonii do uczestnictwa w programie „Horyzont Europa”; sprzeciwia się jakiemukolwiek wykluczeniu Japonii z programu „Horyzont Europa” oraz wspiera Radę i Komisję w promowaniu uczestnictwa Japonii; uważa, że przystąpienie Japonii do programu „Horyzont Europa” przyniosłoby obopólne korzyści; podkreśla, że wzmocnienie współpracy i zwiększenie finansowania nauki, badań naukowych i innowacji leży we wspólnym interesie; dąży do dalszego zacieśniania współpracy strategicznej w zakresie bezpiecznej łączności cyfrowej, nowych technologii i wspólnych podejść do rozwoju cyfrowego na szczeblu dwustronnym i wielostronnym; podkreśla znaczenie ustanawiania norm międzynarodowych bazujących na otwartych i opartych na wartościach normach wykorzystania technologii; dąży do przyjęcia bardziej wspólnego podejścia do transferu technologii; pragnie zbadać możliwości ściślejszej współpracy w zakresie cyberbezpieczeństwa poprzez wspólne szkolenia i wymianę informacji; podkreśla strategiczne znaczenie podmorskich kabli telekomunikacyjnych; uważa, że porozumienie o współpracy w ramach programu Copernicus, zapewniające swobodny i otwarty dostęp do danych pochodzących z satelitów obserwacyjnych Ziemi oraz wymianę dobrych praktyk, jest dobrym przykładem cywilnej współpracy kosmicznej, która przyniesie korzyści w zakresie długoterminowego zarządzania zasobami naturalnymi i przystosowania się do zmiany klimatu; zauważa, że można by w większej mierze przeanalizować współpracę w zakresie informacji satelitarnych i przestrzeni kosmicznej w celu zwiększenia nadzoru morskiego i wymiany informacji;

ubolewa, że tzw. zielony sojusz między UE a Japonią z 2021 r. to nadal w dużej mierze niespełniona obietnica; zauważa, że Japonia wyraziła swoje stałe zaangażowanie na rzecz zwiększania wzajemnych ambicji w zakresie ochrony środowiska na szczeblu krajowym i wielostronnym, zgodnie z zielonym sojuszem między UE a Japonią; z zadowoleniem przyjąłby bardziej aktywną rolę Centrum UE–Japonia ds. Współpracy Przemysłowej oraz Rady Biznesu UE–Japonia, w szczególności w zakresie recyklingu; wzywa do przyspieszenia współpracy energetycznej między UE a Japonią, zwłaszcza w dziedzinie skroplonego gazu ziemnego, reformy rynku energii elektrycznej i innowacyjnych technologii energii odnawialnej; podkreśla potrzebę wzmocnienia dialogu między UE a Japonią na rzecz bezpieczeństwa energetycznego, popierania transformacji ekologicznej i zmniejszenia zależności od reżimów totalitarnych w zakresie podstawowych łańcuchów dostaw; zauważa, że Japonia zobowiązała się do uwolnienia wody z Fukushimy uzdatnionej przez zaawansowany system uzdatniania wody wyłącznie na podstawie standardów naukowych, przejrzystości i niezależnego nadzoru; wzywa UE i Japonię do wspierania niezależnego międzynarodowego długoterminowego monitorowania uwolnienia tej wody; wyraża nadzieję na bardziej proaktywną rolę Japonii w kwestii strat i szkód, a także na finansowanie działań związanych ze zmianą klimatu, na 28. posiedzeniu Konferencji Stron UNFCCC (COP28); w związku z tym zwraca uwagę na wdrożenie globalnych ram różnorodności biologicznej z Kunmingu/Montrealu, ponieważ ochrona klimatu i różnorodności biologicznej są ze sobą nierozerwalnie powiązane; przypomina o potrzebie współpracy na rzecz poczynienia postępów w walce z nielegalnymi, nieraportowanymi i nieuregulowanymi połowami, wzmocnienia globalnego zarządzania oceanami i zrównoważonego wykorzystania zasobów oceanicznych;

10.

podkreśla znaczenie dwustronnej współpracy kontaktów międzyludzkich dla wymiany najlepszych praktyk w takich kwestiach jak równość płci, szanse kobiet w życiu gospodarczym, polityka zdrowotna, bezpieczeństwo żywnościowe, starzenie się społeczeństwa, nowe zmiany kulturowe takie jak kultura cyfrowa lub kultura ekologiczna, samorządy lokalne, organizacje społeczeństwa obywatelskiego czy praktyki w zakresie rynku pracy; ceni wymianę parlamentarną i międzypartyjną oraz opowiada się za zaproszeniem wysokiej rangi delegacji japońskiego parlamentu do Brukseli w 2024 r. z okazji 50. rocznicy nawiązania stosunków dyplomatycznych między UE a Japonią oraz piątej rocznicy podpisania umowy w sprawie konektywności między UE a Japonią; podkreśla dialog na temat praw człowieka, w ramach którego UE i Japonia mogą rozmawiać na przykład o karze śmierci, która w Japonii wciąż istnieje i której UE zasadniczo się sprzeciwia, oraz o innych kwestiach dotyczących praw człowieka będących przedmiotem wspólnego zainteresowania; docenia wzajemną wymianę informacji na temat wysiłków na rzecz wyeliminowania dyskryminacji Sinti, Burakumin lub innych mniejszości; wzywa Komisję do finansowania większej liczby badań związanych z Japonią w celu wspierania europejskich kompetencji w tej dziedzinie; proponuje utworzenie unijno-japońskiego forum młodych liderów poświęconego globalnemu partnerstwu w dążeniu do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju; ponownie wyraża zaniepokojenie w związku z kwestią uprowadzania dzieci przez jednego z rodziców; z zadowoleniem przyjmuje wytyczne rządu japońskiego w sprawie poszanowania praw człowieka w ramach odpowiedzialnych łańcuchów dostaw z 2022 r.; z zadowoleniem przyjmuje ratyfikację przez Japonię w 2022 r. konwencji MOP nr 105 dotyczącej pracy przymusowej; wyraża nadzieję, że Japonia ratyfikuje najważniejsze konwencje, których jeszcze na podpisała, a także nadzieję na przyjęcie w 2024 r. przepisów równoważnych w stosunku do unijnej dyrektywy w sprawie należytej staranności przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju; z zadowoleniem przyjmuje komunikat przyjęty przez ministrów zdrowia grupy G-7 13–14 maja 2023 r. w Nagasaki; podkreśla, że w dokumencie uznaje się potrzebę badań nad przewlekłym COVID-19, oraz wzywa UE i Japonię do uznania objawów po ostrej infekcji, takich jak przewlekły COVID-19, odczyn poszczepienny i zespół przewlekłego zmęczenia, za kryzys w dziedzinie zdrowia publicznego oraz do współpracy w zakresie badań nad diagnostyką i leczeniem;

11.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, parlamentom państw członkowskich, rządowi Japonii, parlamentowi Japonii oraz wszystkim organizacjom i instytucjom wymienionym w niniejszym tekście.

(1) Dz.U. L 216 z 24.8.2018, s. 4

(2) Dz.U. L 330 z 27.12.2018, s. 3

(3) Dz.U. L 50 z 17.2.2023, s. 1.

(4) Dz.U. L 179 z 14.7.2023, s. 90

(5) Dz.U. C 443 z 22.12.2017, s. 49

(6) Dz.U. C 388 z 13.11.2020, s. 150

(7) Dz.U. C 371 z 15.9.2021, s. 2

(8) Dz.U. C 425 z 20.10.2021, s. 155.

(9) Dz.U. C 456 z 10.11.2021, s. 117

(10) Dz.U. C 493 z 27.12.2022, s. 32

(11) Dz.U. C 214 z 16.6.2023, s. 26.