Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Visoki kazneni sud Republike Hrvatske (Chorwacja) w dniu 9 stycznia 2024 r. – postępowanie karne przy udziale spółki D. d.o.o. i Županijsko državno odvjetništvo u Zagrebu.

(Sprawa C-8/24, D. d.o.o.)

(C/2024/2589)

Język postępowania: chorwacki

Sąd odsyłający

Visoki kazneni sud Republike Hrvatske

Strony w postępowaniu głównym

D. d.o.o.

Županijsko državno odvjetništvo u Zagrebu

Pytania prejudycjalne

1)	Czy pojęcie „postępowanie w związku z przestępstwem, które może skutkować konfiskatą mienia i bez wyroku skazującego” w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia (1) obejmuje także postępowanie karne zakończone wyrokiem uniewinniającym?

Czy pojęcie „postępowanie w związku z przestępstwem, które może się skutkować konfiskatą mienia i bez wyroku skazującego” w rozumieniu art. 2 pkt 3 rozporządzenia obejmuje także postępowania karne zakończone wyrokiem uniewinniającym zawierającym nakaz konfiskaty mienia jako nienależnych korzyści osiągniętych z innego przestępstwa, a nie z przestępstwa, odnośnie do którego został wydany wyrok uniewinniający, w którego popełnieniu nie uczestniczyli oskarżeni, ale osoby, przeciwko którym nie wniesiono aktu oskarżenia?

Czy jest sprzeczne z rozporządzeniem, art. 1 ust. 2 rozporządzenia i art. 47 karty praw podstawowych uznanie nakazu konfiskaty wydanego w postępowaniu karnym, w którym osoba, której dotyczy nakaz z art. 2 pkt 10 rozporządzenia:

—	nie została wezwana do uczestnictwa we wszystkich etapach postępowania karnego;

—	nie została pouczona o prawie do adwokata w trakcie całego postępowania;

—	nie otrzymała pełnego tekstu wyroku zawierającego nakaz konfiskaty w zrozumiałym dla siebie języku, a jedynie wyciągi z takiego wyroku, a od tak doręczonego wyroku nie wniosła apelacji.

(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1805 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie wzajemnego uznawania nakazów zabezpieczenia i nakazów konfiskaty (Dz.U. 2018, L 303, s. 1).