Pytanie 1:

Czy zakres rzeczowy (ratione materiae) dyrektywy 2016/943 jest ograniczony do spraw, w których przedmiotem sporu jest użycie pozyskanej tajemnicy przedsiębiorstwa?

Pytanie 2:

Ostatnie zdanie art. 9 ust. 2 dyrektywy w sprawie ochrony tajemnic przedsiębiorstwa stanowi, że „[l]iczba osób, o której mowa w lit. a) i b) akapitu drugiego, nie może być większa, niż jest to konieczne dla zapewnienia zgodności z prawem stron postępowania sądowego do skutecznego środka prawnego oraz rzetelnego procesu, i obejmuje co najmniej jedną osobę fizyczną z każdej ze stron oraz prawników lub innych przedstawicieli tych stron postępowania sądowego”. Czy pomimo tego brzmienia dyrektywa [w sprawie ochrony tajemnic przedsiębiorstwa] zezwala sądom krajowym na ustalanie kręgu osób zaufanych, który nie przyznaje co najmniej jednej osobie fizycznej z każdej ze stron sprawy dostępu do dowodów stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa złożonych jako materiał dowodowy w sprawie?

Pytanie 3:

Czy ostatnie zdanie art. 9 ust. 2 dyrektywy w sprawie ochrony tajemnic przedsiębiorstwa wyraża ogólną zasadę prawa EOG, zgodnie z którą sądowi krajowemu nie wolno ustalić kręgu osób zaufanych, który nie przyznaje co najmniej jednej osobie fizycznej z każdej ze stron sprawy dostępu do dowodów stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa złożonych jako materiał dowodowy w sprawie?

Pytanie 4:

Czy dla udzielenia odpowiedzi na co najmniej jedno spośród powyższych pytań 1–3 ma znaczenie to, że tajemnice przedsiębiorstwa będące przedmiotem wniosku o ujawnienie w charakterze dowodu są szczególnie chronionymi informacjami istotnymi dla konkurencji w stosunku do strony występującej o dostęp do tych informacji?

Pytanie 5:

Czy w sprawie dotyczącej nadużycia pozycji dominującej na podstawie art. 54 Porozumienia EOG prawo EOG, w tym zasada skuteczności i zasada jednorodności, wymaga, by sąd krajowy zobowiązał stronę, o której domniemywa się, że nadużyła ona swojej pozycji dominującej, do ujawnienia dowodów stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa, bez konieczności wyważenia przez ten sąd interesów stron?

Pytanie 6:

Czy zasady prawa EOG, w tym zasada skuteczności i zasada jednorodności, oznaczają, że krajowe prawo procesowe należy interpretować zgodnie z art. 5 dyrektywy 2014/104/UE w sprawie roszczeń odszkodowawczych, nawet jeżeli nie została ona uwzględniona w Porozumieniu EOG?