		ISSN 1977-1002
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 116

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Rocznik 66 31 marca 2023

Spis treści		Strona
	II Komunikaty
	KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Komisja Europejska
2023/C 116/01	Komunikat Komisji – Zmiany komunikatu Komisji – wytyczne w sprawie priorytetów, którymi Komisja będzie się kierować przy stosowaniu art. 82 Traktatu WE w odniesieniu do szkodliwych działań o charakterze praktyki wyłączającej, podejmowanych przez przedsiębiorstwa dominujące ( 1 )	1
2023/C 116/02	Informacje Komisji Europejskiej zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2012 z dnia 17 grudnia 2012 r. wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej	6
2023/C 116/03	Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.11044 – DERICHEBOURG / ELIOR) ( 1 )	7

	IV Informacje
	INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Rada
2023/C 116/04	Wykaz osób mianowanych przez Radę lipiec – grudzień 2022 r. (dziedzina społeczna)	8
2023/C 116/05	Decyzja Rady z dnia 28 marca 2023 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop)	15
2023/C 116/06	Decyzja Rady z dnia 28 marca 2023 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA)	19
2023/C 116/07	Decyzja Rady z dnia 28 marca 2023 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound)	23
	Komisja Europejska
2023/C 116/08	Kursy walutowe euro – 30 marca 2023 r.	27
2023/C 116/09	Nowa strona narodowa obiegowych monet euro	28
2023/C 116/10	Nowa strona narodowa obiegowych monet euro	29
2023/C 116/11	Nowa strona narodowa obiegowych monet euro	30
2023/C 116/12	Nowa strona narodowa obiegowych monet euro	31

	V Ogłoszenia
	POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI
	Komisja Europejska
2023/C 116/13	Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.11099 - CINVEN / MBCC DIVESTMENT BUSINESS) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )	32
	INNE AKTY
	Komisja Europejska
2023/C 116/14	Publikacja jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013, oraz odesłania do publikacji specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina	34


	(1) Tekst mający znaczenie dla EOG.

II Komunikaty

KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Komisja Europejska

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/1

KOMUNIKAT KOMISJI

Zmiany komunikatu Komisji – wytyczne w sprawie priorytetów, którymi Komisja będzie się kierować przy stosowaniu art. 82 Traktatu WE w odniesieniu do szkodliwych działań o charakterze praktyki wyłączającej, podejmowanych przez przedsiębiorstwa dominujące

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 116/01)

Na przestrzeni lat reguły konkurencji Unii Europejskiej („UE”) odegrały zasadniczą rolę w ochronie konkurencyjności na rynku wewnętrznym UE (1). Egzekwowanie tych przepisów, a mianowicie art. 101 i 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), „dobrze służy Europie, przyczyniając się do stworzenia równych warunków działania w przypadkach, gdy rynki obsługują konsumentów” (2). Ponadto może przyczynić się do osiągnięcia wykraczających poza dobrobyt konsumentów celów, takich jak pluralizm w społeczeństwie demokratycznym (3).

W tym kontekście niezwykle ważne jest zdecydowane i skuteczne stosowanie unijnych reguł konkurencji. Jest ono tym bardziej konieczne w czasach trudności ekonomicznych, a także ze względu na coraz większą koncentrację na rynku w przypadku szeregu gałęzi przemysłu.

Art. 102 TFUE zakazuje przedsiębiorstwom nadużywania pozycji dominującej na rynku wewnętrznym. Przepis ten odegrał zasadniczą rolę w zdyscyplinowaniu zachowania przedsiębiorstw dominujących, na których ciąży szczególna odpowiedzialność za to, by swym zachowaniem nie naruszyć skutecznej i niezakłóconej konkurencji na rynku wewnętrznym (4).

W dniu 5 grudnia 2008 r. Komisja przyjęła Komunikat Komisji – wytyczne w sprawie priorytetów, którymi Komisja będzie się kierować przy stosowaniu art. 82 Traktatu WE [obecnie art. 102 TFUE] w odniesieniu do szkodliwych działań o charakterze praktyki wyłączającej, podejmowanych przez przedsiębiorstwa dominujące („wytyczne w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa”) (5).

W komunikacie tym określono priorytety Komisji w zakresie egzekwowania prawa w odniesieniu do wykluczających nadużyć pozycji dominującej, które to priorytety mają zapewnić większą jasność i przewidywalność ogólnych ram analizy Komisji przy ustalaniu, czy niektóre przypadki działań o charakterze praktyki wyłączającej należy traktować priorytetowo (6). Wytyczne w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa przyczyniły się do wspierania egzekwowania art. 102 TFUE skoncentrowanego na stopniu, w jakim dane zachowanie może zaszkodzić konkurencji, ustalanym poprzez analizę dynamiki rynku, określoną mianem podejścia opartego na ocenie skutków (7).

Wytyczne w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa nie stanowiły jednak objaśnienia przepisów prawa ani wykładni pojęcia nadużycia pozycji dominującej, a jedynie przedstawiały stanowisko stosowane przez Komisję w zakresie dotyczącym wyboru spraw, które zamierza ona traktować w sposób priorytetowy (8).

Z czasem priorytety Komisji w zakresie egzekwowania prawa zmieniały się w oparciu o doświadczenia zdobyte w ramach praktyki uwzględniającej ewolucję orzecznictwa sądów Unii (9) oraz rozwój sytuacji rynkowej. W szczególności orzecznictwo sądów Unii potwierdziło stosowanie opartego na ocenie skutków podejścia do art. 102 TFUE, a także wyjaśniło znaczenie i zakres niektórych pojęć zawartych w wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa.

W świetle tych zmian niniejszym komunikatem wprowadza się zmiany do tych części wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa, które nie odzwierciedlają już podejścia Komisji do określania, czy niektóre sprawy należy traktować priorytetowo. Zmiany wprowadza się zgodnie z zasadą dobrej administracji i w celu zwiększenia przejrzystości zasad leżących u podstaw egzekwowania prawa przez Komisję.

Zmiany wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa wymieniono w załączniku do niniejszego komunikatu.

(1) Prawo konkurencji jest jednym z elementów umożliwiających urzeczywistnienie rynku wewnętrznego, który „obejmuje system zapewniający niezakłóconą konkurencję”, zob. protokół nr 27 do Traktatu o Unii Europejskiej.

(2) Zob. Komunikat Komisji „Kształtowanie cyfrowej przyszłości Europy”, COM(2020) 67 final, s. 8.

(3) Wyrok z dnia 14 września 2022 r., Google i Alphabet przeciwko Komisji (Google Android), sprawa T-604/18, EU:T:2022:541, pkt 1028.

(4) Wyrok z dnia 6 września 2017 r., Intel przeciwko Komisji, sprawa C-413/14 P, EU:C:2017:632, pkt 135 i przytoczone w nim orzecznictwo; wyrok z dnia 19 stycznia 2023 r., Unilever Italia Mkt.Operations Srl przeciwko Autrita Garante della Concorrenza e del Mercato, sprawa C-680/20, EU:C:2023:33, pkt 28 i 38.

(5) Dz.U. C 45 z 24.2.2009, s. 7.

(6) Wytyczne w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa, pkt 2.

(7) Zob. komunikat prasowy z dnia 3 grudnia 2008 r. dotyczący przeciwdziałania praktykom monopolistycznym: ochrona konsumentów w centrum walki Komisji z nadużyciami ze strony przedsiębiorstw dominujących, IP/08/1877.

(8) Wyrok z dnia 6 października 2015 r., Post Danmark, sprawa C-23/14, EU:C:2015:651, pkt 52.

(9) Od czasu przyjęcia wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa Komisja przyjęła 27 decyzji na podstawie art. 102 TFUE (dotyczących działań o charakterze praktyki wyłączającej), a sądy Unii wydały 32 orzeczenia.

ZAŁĄCZNIK do KOMUNIKATU KOMISJI

Uwzględniając doświadczenia zdobyte w ramach praktyki Komisji w zakresie egzekwowania prawa oraz wyjaśnienia zawarte w orzecznictwie sądów Unii należy doprecyzować, że pojęcie „antykonkurencyjnego zamknięcia dostępu do rynku” (wytyczne w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa, pkt 19) odnosi się nie tylko do przypadków, w których zachowanie przedsiębiorstwa dominującego może prowadzić do całkowitego wykluczenia lub marginalizacji konkurencji, lecz także do przypadków, w których zachowanie to mogłoby doprowadzić do osłabienia konkurencji, a tym samym negatywnie wpłynąć na konkurencyjną strukturę rynku z korzyścią dla przedsiębiorstwa dominującego i ze szkodą dla konsumentów. Ponadto, w świetle praktyki Komisji w zakresie egzekwowania prawa oraz w świetle orzecznictwa sądów unijnych, trzeba wyjaśnić, że nie należy opierać się na elemencie rentowności zachowania przedsiębiorstwa dominującego w celu określenia priorytetów Komisji w zakresie egzekwowania prawa, tj. w celu priorytetowego rozpatrywania spraw jedynie wówczas, gdy przedsiębiorstwo dominujące może w sposób opłacalny utrzymywać ceny powyżej poziomu konkurencyjnego lub w sposób opłacalny wpływać na inne parametry konkurencji, takie jak produkcja, innowacyjność, różnorodność lub jakość towarów lub usług. W związku z tym w pkt 19 wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„W niniejszym dokumencie termin »antykonkurencyjne zamknięcie dostępu do rynku« używany jest w odniesieniu do sytuacji, w której zachowanie przedsiębiorstwa dominującego negatywnie wpływa na strukturę skutecznej konkurencji (1a), a co za tym idzie umożliwia przedsiębiorstwu dominującemu wywieranie negatywnego wpływu – na własną korzyść i ze szkodą dla konsumentów – na różne parametry konkurencji, takie jak cena, produkcja, innowacyjność, różnorodność lub jakość produktów lub usług (1b).

(1a) Wyrok z dnia 19 stycznia 2023 r., Unilever Italia Mkt.Operations Srl przeciwko Autorita Garante della Concorrenza e del Mercato, sprawa C-680/20, EU:C:2023:33, pkt 36."

(1b) Wyrok z dnia 14 września 2022 r., Google i Alphabet przeciwko Komisji (Google Android), sprawa T-604/18, EU:T:2022:541, pkt 281.”."

Uwzględniając doświadczenia zdobyte w ramach praktyki Komisji w zakresie egzekwowania prawa oraz wyjaśnienia zawarte w orzecznictwie sądów Unii, w odniesieniu do działań o charakterze praktyk wyłączających polegających na polityce cenowej przedsiębiorstwa dominującego, nie należy traktować priorytetowo wyłącznie tych zachowań, które mogą prowadzić do wyjścia z rynku lub marginalizacji konkurentów uznawanych za równie efektywnych pod względem struktury kosztów jak przedsiębiorstwo dominujące. W pewnych okolicznościach rzeczywistą konkurencję mogą bowiem stanowić również przedsiębiorstwa mniej efektywne pod względem struktury kosztów niż przedsiębiorstwo dominujące. W związku z tym do wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa wprowadza się dwie zmiany, określone poniżej:

w pkt 23 wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Aby nie dopuścić do antykonkurencyjnego zamknięcia dostępu do rynku, Komisja zwykle będzie podejmować interwencje, gdy prowadzone działania już utrudniają lub mogą utrudniać konkurencję ze strony konkurentów uznawanych za równie efektywnych jak przedsiębiorstwo dominujące (1).

(1) Wyrok z dnia 3 lipca 1991 r., AKZO Chemie przeciwko Komisji, sprawa C-62/86, EU:C:1991:286, pkt 72, w którym w odniesieniu do ustalania cen poniżej średniego łącznego kosztu (ATC) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził: »Takie ceny mogą stosować przedsiębiorstwa rynkowe, które są prawdopodobnie równie efektywne jak przedsiębiorstwo dominujące, lecz ze względu na mniejsze zasoby finansowe, nie mogą przeciwstawić się konkurencji skierowanej przeciwko nim«; zob. także wyrok z dnia 10 kwietnia 2008 r., Deutsche Telekom przeciwko Komisji, sprawa T-271/03, EU:T:2008:101, pkt 194, utrzymany przez Trybunał Sprawiedliwości w mocy w postępowaniu odwoławczym (zob. wyrok z dnia 14 października 2010 r., Deutsche Telekom AG przeciwko Komisji, sprawa C-280/08 P, EU:C:2010:603). Trybunał Sprawiedliwości uznał, że pojęcie konkurenta »równie skutecznego« odnosi się do efektywności i atrakcyjności dla konsumentów, między innymi pod względem cen, możliwości wyboru, jakości i innowacyjności, zob. wyrok z dnia 6 września 2017 r., Intel Corp. przeciwko Komisji, sprawa C-413/14 P, EU:C:2017:632, pkt 134 oraz wyrok z dnia 19 stycznia 2023 r., Unilever Italia Mkt. Operations, sprawa C-680/20, EU:C:2023:33, pkt 37.”;"

w pkt 24 wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Jednocześnie Komisja uznaje, że w niektórych okolicznościach mniej efektywny konkurent może również wywoływać presję konkurencyjną, którą należy wziąć pod uwagę w rozważaniach, czy konkretne działanie polegające na polityce cenowej prowadzi do antykonkurencyjnego zamknięcia dostępu do rynku (1a).

(1a) Wyrok z dnia 6 października 2015 r., Post Danmark A/S przeciwko Konkurrencerådet, sprawa C-23/14, EU:C:2015:651, pkt 59-60; wyrok z dnia 19 stycznia 2023 r., Unilever Italia Mkt. Operations, sprawa C-680/20, EU:C:2023:33, pkt 57.”."

Jak wynika z praktyki Komisji w zakresie egzekwowania prawa oraz z wyjaśnień zawartych w orzecznictwie sądów Unii, „test równie skutecznego konkurenta” pod względem stosunku ceny do kosztów to tylko jedna z wielu metod oceny, czy przy uwzględnieniu pozostałych istotnych okoliczności dane zachowanie może wywoływać skutki w postaci wykluczenia. Trybunał Sprawiedliwości wyjaśnił również, że stosowanie „testu równie skutecznego konkurenta” jest fakultatywne i że ten rodzaj testu może okazać się nieodpowiedni ze względu na rodzaj praktyki lub dynamikę rynku właściwego (2). W związku z tym powszechne stosowanie takiego testu, aby określić, które przypadki działań o charakterze praktyk polegających na polityce cenowej należy traktować priorytetowo, nie jest uzasadnione, a w przypadku przeprowadzenia takiego testu jego wyniki należy za każdym razem oceniać łącznie ze wszystkimi innymi istotnymi okolicznościami. W związku z tym do wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa wprowadza się dwie zmiany, określone poniżej:

w pkt 25 wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„W celu stwierdzenia, czy omawiane działanie mogłoby doprowadzić do zamknięcia dostępu do rynku nawet hipotetycznemu konkurentowi, równie efektywnemu pod względem kosztów jak przedsiębiorstwo dominujące, Komisja może przeprowadzić analizę danych ekonomicznych dotyczących kosztów i cen sprzedaży, i w szczególności zbadać, czy przedsiębiorstwo dominujące stosuje praktykę ustalania cen na poziomie niższym od kosztów (1b).

(1b) Wyrok z dnia 6 października 2015 r., Post Danmark A/S przeciwko Konkurrencerådet, sprawa C-23/14, EU:C:2015:651, pkt 61; wyrok z dnia 6 września 2017 r., Intel Corp. przeciwko Komisji, sprawa C-413/14 P, EU:C:2017:632, pkt 141; wyrok z dnia 14 września 2022 r., Google i Alphabet przeciwko Komisji (Google Android), sprawa T-604/18, EU:T:2022:541, pkt 643; wyrok z dnia 19 stycznia 2023 r., Unilever Italia Mkt. Operations, sprawa C-680/20, EU:C:2023:33, pkt 57–58 i 62.”;"

pkt 27 wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa otrzymuje brzmienie:

„W przypadku dokonania analizy danych, aby ocenić, czy równie efektywny konkurent może skutecznie konkurować z praktyką ustalania cen przedsiębiorstwa dominującego, Komisja uwzględni tę analizę w ogólnej ocenie antykonkurencyjnego zamknięcia dostępu do rynku (zob. sekcja B powyżej), biorąc pod uwagę inne odpowiednie dowody ilościowe lub jakościowe (4).

(4) Wyrok z dnia 30 stycznia 2020 r., Generics (UK) i in., sprawa C-307/18, EU:C:2020:52, pkt 154; wyrok z dnia 29 marca 2012 r., Telefónica i Telefónica de España przeciwko Komisji, sprawa T-336/07 P, EU:C:2012:172, pkt 175; wyrok z dnia 14 października 2010 r., Deutsche Telekom przeciwko Komisji, sprawa C-280/08 P, ECLI:EU:C:2010:603, pkt 175; wyrok z dnia 17 lutego 2011 r., TeliaSonera Sverige, sprawa C-52/09, EU:C:2011:83, pkt 28.”."

Uwzględniając doświadczenia zdobyte w ramach praktyki Komisji w zakresie egzekwowania prawa w odniesieniu do dostępu do czynników produkcji lub aktywów przedsiębiorstwa dominującego oraz wyjaśnienia zawarte w orzecznictwie sądów Unii dotyczącym takiego dostępu, ważne jest, aby odróżnić sytuacje kategorycznej odmowy dostawy od sytuacji, w których przedsiębiorstwo dominujące uzależnia dostęp od nieuczciwych warunków („odmowa konstruktywna”, inaczej: „dorozumiana odmowa dostaw”). W przypadku odmowy konstruktywnej nie powinno się traktować priorytetowo wyłącznie spraw dotyczących dostarczania niezbędnych czynników produkcji lub dostępu do kluczowej infrastruktury. Jest to zgodne z orzecznictwem sądów Unii, w którym wyjaśniono, że takich przypadków nie można utożsamiać z kategoryczną odmową dostawy, a zatem kryterium niezbędności danego produktu lub usługi nie ma zastosowania (3).

W związku z tym w pkt 79 wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa skreśla się dwa ostatnie zdania.

Uwzględniając doświadczenia zdobyte w ramach praktyki Komisji w zakresie egzekwowania prawa oraz wyjaśnienia zawarte w orzecznictwie sądów Unii, nie jest właściwe priorytetowe traktowanie tylko tych spraw dotyczących zaniżania marży, które dotyczą produktu lub usługi obiektywnie niezbędnych do skutecznego konkurowania na rynku niższego szczebla. Jest to zgodne z orzecznictwem sądów Unii, w którym wyjaśniono, że zaniżanie marży nie jest rodzajem odmowy dostaw, lecz niezależną formę nadużycia podlegającą innym kryteriom oceny. W związku z tym do wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa wprowadza się cztery zmiany, określone poniżej:

a)	tytuł poprzedzający pkt 75 wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa otrzymuje brzmienie: „D. Odmowa dostaw”;

b)	skreśla się pkt 80 wraz z przypisami 8 i 9;

pkt 81–90 otrzymują następującą numerację:

dotychczasowy pkt 81 otrzymuje oznaczenie 80; dotychczasowy pkt 82 otrzymuje oznaczenie 81; dotychczasowy pkt 83 otrzymuje oznaczenie 82; dotychczasowy pkt 84 otrzymuje oznaczenie 83; dotychczasowy pkt 85 otrzymuje oznaczenie 84; dotychczasowy pkt 86 otrzymuje oznaczenie 85; dotychczasowy pkt 87 otrzymuje oznaczenie 86; dotychczasowy pkt 88 otrzymuje oznaczenie 87; dotychczasowy pkt 89 otrzymuje oznaczenie 88; dotychczasowy pkt 90 otrzymuje oznaczenie 89;

Po nowym pkt 89 wytycznych w sprawie priorytetów w zakresie egzekwowania prawa dodaje się nowy tytuł i pkt 90 w brzmieniu:

„E. Zaniżanie marży

90.

Przedsiębiorstwo dominujące może stosować ceny za produkt na rynku wyższego szczebla, które, w porównaniu z cenami stosowanymi na rynku niższego szczebla (3), nie pozwalają nawet równie efektywnemu konkurentowi prowadzić w sposób trwały opłacalnego handlu na rynku niższego szczebla (tak zwane »zaniżanie marży«) (4). W przypadku zaniżania marży podstawą porównania, które Komisja będzie przeprowadzać w celu określenia kosztów równie efektywnego konkurenta, będzie na ogół długookresowy średni koszt przyrostowy tej części zintegrowanego przedsiębiorstwa dominującego, która funkcjonuje na rynku niższego szczebla (5).

(3) Dotyczy to także sytuacji, w której zintegrowane przedsiębiorstwo sprzedające »zestaw« komplementarnych produktów sprzedaje jeden z takich produktów poza pakietem konkurentowi wytwarzającemu pozostałe produkty komplementarne."

(4) Zachowanie to stanowi niezależną formę nadużycia, odrębną od odmowy dostawy, wyrok z dnia 17 lutego 2011 r., TeliaSonera Sverige, sprawa C-52/09, EU:C:2011:83, pkt 56."

(5) W niektórych przypadkach jednak długookresowy średni koszt przyrostowy konkurenta niezintegrowanego na rynku niższego szczebla mógłby być wykorzystany do porównania, na przykład wtedy, gdy nie ma możliwości wyraźnego przyporządkowania kosztów przedsiębiorstwa dominującego do operacji prowadzonych na rynku niższego i wyższego szczebla.”."

(1a) Wyrok z dnia 19 stycznia 2023 r., Unilever Italia Mkt.Operations Srl przeciwko Autorita Garante della Concorrenza e del Mercato, sprawa C-680/20, EU:C:2023:33, pkt 36.

(1b) Wyrok z dnia 14 września 2022 r., Google i Alphabet przeciwko Komisji (Google Android), sprawa T-604/18, EU:T:2022:541, pkt 281.”.

(4) Zachowanie to stanowi niezależną formę nadużycia, odrębną od odmowy dostawy, wyrok z dnia 17 lutego 2011 r., TeliaSonera Sverige, sprawa C-52/09, EU:C:2011:83, pkt 56.

(2) Zob. np. wyrok z dnia 19 stycznia 2023 r., Unilever Italia Mkt. Operations przeciwko Autorita Garante della Concorrenza e del Mercato, sprawa C-680/20, EU:C:2023:33, pkt 57–58.

(3) Wyrok z dnia 25 marca 2021 r., Slovak Telekom przeciwko Komisji (Slovak Telekom), sprawa C-165/19 P, EU:C:2021:239, pkt 50–51 oraz wyrok z dnia 12 lutego 2023 r., Lietuvos geležinkeliai AB przeciwko Komisji, sprawa C-42/21 P, EU:C:2023:12, pkt 81–84 i 91.

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/6

Informacje Komisji Europejskiej zgodnie z art. 18 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2012 z dnia 17 grudnia 2012 r. wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej (1)

(2023/C 116/02)

Wejście w życie Porozumienia w sprawie Jednolitego Sądu Patentowego (2): 1.6.2023

Ratyfikacja Porozumienia w sprawie Jednolitego Sądu Patentowego:

Belgia	6.6.2014
Bułgaria	3.6.2016
Dania	20.6.2014
Niemcy	17.2.2023
Estonia	1.8.2017
Francja	14.3.2014
Włochy	20.2.2017
Łotwa	11.1.2018
Litwa	14.8.2017
Luksemburg	22.5.2015
Malta	9.12.2014
Holandia	14.9.2016
Austria	6.8.2013
Portugalia	28.8.2015
Słowenia	15.10.2021
Finlandia	19.1.2013
Szwecja	26.4.2018

(1) Dz.U. L 361 z 31.12.2012, s. 1.

(2) Dz.U. C 175 z 20.6.2013, s. 1.

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/7

Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji

(Sprawa M.11044 – DERICHEBOURG / ELIOR)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 116/03)

W dniu 24 marca 2023 r. Komisja podjęła decyzję o niewyrażaniu sprzeciwu wobec powyższej zgłoszonej koncentracji i uznaniu jej za zgodną z rynkiem wewnętrznym. Decyzja ta została oparta na art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1). Pełny tekst decyzji dostępny jest wyłącznie w języku francuskim i zostanie podany do wiadomości publicznej po uprzednim usunięciu ewentualnych informacji stanowiących tajemnicę handlową. Tekst zostanie udostępniony:

—

w dziale dotyczącym połączeń przedsiębiorstw na stronie internetowej Komisji poświęconej konkurencji (http://ec.europa.eu/competition/mergers/cases/). Powyższa strona została wyposażona w różne funkcje pomagające odnaleźć konkretną decyzję w sprawie połączenia, w tym indeksy wyszukiwania według nazwy przedsiębiorstwa, numeru sprawy, daty i sektora,

—	w formie elektronicznej na stronie internetowej EUR-Lex (http://eur-lex.europa.eu/homepage.html?locale=pl) jako dokument nr 32023M11044. Strona EUR-Lex zapewnia internetowy dostęp do prawa Unii Europejskiej.

(1) Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1.

IV Informacje

INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ

Rada

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/8

Wykaz osób mianowanych przez Radę

lipiec – grudzień 2022 r. (dziedzina społeczna)

(2023/C 116/04)

Komitet	Koniec kadencji	Publikacja w Dz.U.	Osoba zastąpiona	Rezygnacja	Członek/ zastępca członka	Kategoria	Państwo	Osoba mianowana	Przynależność	Data decyzji Rady
Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	28.2.2022	Dz.U. C 92 z 25.2.2022	Viktoria BERGSTRÖM	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Szwecja	Johanna BENGTSSON RYBERG	Regeringskansliet	12.7.2022
Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	28.2.2022	Dz.U. C 92 z 25.2.2022	Maret MARIPUU	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Estonia	Meeli MIIDLA-VANATALU	Estoński Inspektorat Pracy	20.9.2022
Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	28.2.2025	Dz.U. C 92 z 25.2.2022	Stephanie PROPST	rezygnacja	zastępca członka	pracodawcy	Austria	Tobias SONNWEBER	Federacja Przemysłu Austriackiego	17.10.2022
Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	28.2.2025	Dz.U. C 92 z 25.02.2022	Heidi BOUSSEN	rezygnacja	członek	rząd	Niderlandy	Hanneke VAN DEN BOUT	Ministerstwo Spraw Społecznych i Zatrudnienia	14.11.2022
Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	28.2.2025	Dz.U. C 92 z 25.2.2022	Lena SØBY	rezygnacja	członek	pracodawcy	Dania	Clemens ØRNSTRUP ETZERODT	Dansk Arbejdsgiverforening	28.11.2022
Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego	19.10.2025	Dz.U. C 315 I z 23.9.2020	Giovanni CALABRÒ	rezygnacja	członek	rząd	Włochy	Caterina FRANCOMANO	Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej	20.9.2022
Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego	19.10.2025	Dz.U. C 315 I z 23.9.2020	Silvia BOLOGNINI	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Włochy	Cristina BURZI	Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej	20.9.2022
Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego	19.10.2025	Dz.U. C 315 I z 23.9.2020	Helene TANDERUP	rezygnacja	członek	pracodawcy	Dania	Maja Kluger DIONIGI	Konfederacja Pracodawców Duńskich	20.9.2022
Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego	19.10.2025	Dz.U. C 315 I z 23.9.2020	Birgitte NYMARK	rezygnacja	zastępca członka	pracodawcy	Dania	Trine Birgitte HOUGAARD	Konfederacja Pracodawców Duńskich	20.9.2022
Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego	19.10.2025	Dz.U. C 315 I z 23.9.2020	Stefan MONDORF	rezygnacja	członek	pracodawcy	Niemcy	Fiete STARCK	Bundesvereinigung der Deutschen Arbeitgeberverbände	20.9.2022
Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego	19.10.2025	Dz.U. C 315 I z 23.9.2020	Michael STIEFEL	rezygnacja	zastępca członka	pracodawcy	Niemcy	Arne FRANKE	Bundesvereinigung der Deutschen Arbeitgeberverbände	20.9.2022
Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego	19.10.2025	Dz.U. C 315 I z 23.9.2020	Caroline GRAF-SCHIMEK	rezygnacja	członek	pracodawcy	Austria	Christina MARX	Wirtschaftskammer Österreich	13.10.2022
Komitet Doradczy ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego	19.10.2025	Dz.U. C 315 I z 23.9.2020	Heinz WITTMANN	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Austria	Silvia HOLZMANN-WINDHOFER	Bundeskanzleramt	13.10.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Caroline HIELEGEMS	rezygnacja	członek	związki zawodowe	Belgia	Caroline VERDOOT	FGTB - ABVV	12.7.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Caroline VERDOOT	rezygnacja	zastępca członka	związki zawodowe	Belgia	Kris VAN EYCK	ACV-CSC	12.7.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Boel CALLERMO	rezygnacja	członek	rząd	Szwecja	Magnus FALK	Arbetsmiljöverket	12.7.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Viktoria BERGSTRÖM	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Szwecja	Johanna BENGTSSON RYBERG	Regeringskansliet	12.7.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Maret MARIPUU	rezygnacja	członek	rząd	Estonia	Silja SOON	Estoński Inspektorat Pracy	20.9.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Silja SOON	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Estonia	Meeli MIIDLA-VANATALU	Estoński Inspektorat Pracy	20.9.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Aija MAASIKAS	rezygnacja	członek	związki zawodowe	Estonia	Argo SOON	Estońska Konfederacja Związków Zawodowych	20.9.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Argo SOON	rezygnacja	zastępca członka	związki zawodowe	Estonia	Evelin TOMSON	Estońska Konfederacja Związków Zawodowych	20.9.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Ziedonis ANTAPSONS	rezygnacja	członek	związki zawodowe	Łotwa	Mārtiņš PUŽULS	Konfederacja Wolnych Związków Zawodowych (LBAS)	26.9.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Mārtiņš PUŽULS	rezygnacja	zastępca członka	związki zawodowe	Łotwa	Gita OŠKĀJA	Konfederacja Wolnych Związków Zawodowych (LBAS)	26.9.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Stephanie PROPST	rezygnacja	zastępca członka	pracodawcy	Austria	Tobias SONNWEBER	Industriellenvereinigung	25.10.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Cheryl HABER	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Malta	Anthony AZZOPARDI	Departament Przemysłu i Stosunków Pracy (DIER)	12.7.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Andreas SOMMER MØLLER	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Dania	Søren FRIIS	Ministerstwo Pracy	26.9.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Vatroslav SUBOTIĆ	rezygnacja	członek	rząd	Chorwacja	Iva MUSIĆ OREŠKOVIĆ	Ministarstvo rada, mirovinskoga sustava, obitelji i socijalne politike	13.10.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Narcisa MANOJLOVIĆ	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Chorwacja	Inja OGRIZOVIĆ DŽAMONJA	Ministarstvo rada, mirovinskoga sustava, obitelji i socijalne politike	13.10.2022
Zarząd Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Stephanie PROPST	rezygnacja	członek	pracodawcy	Austria	Tobias SONNWEBER	Industriellenvereinigung	25.10.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Guy VAN GYES	rezygnacja	członek	rząd	Belgia	Yves BOLSEE	Federalna Służba Publiczna ds. Zatrudnienia, Pracy i Dialogu Społecznego	14.11.2022
Rada Zarządzająca Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy	31.3.2023	Dz.U. C 135 z 11.4.2019	Fernando CATARINO JOSÉ	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Portugalia	Ricardo BERNARDES	Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia i Stosunków Pracy (DGERT)	28.11.2022
Zarząd Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego	31.3.2023	Dz.U. C 136 z 12.4.2019	Daniela SIMIDCHIEVA	rezygnacja	członek	pracodawcy	Bułgaria	Svetlana DONCHEVA	Bułgarskie Stowarzyszenie Przemysłu	20.9.2022
Zarząd Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego	31.3.2023	Dz.U. C 136 z 12.4.2019	Anita PISARRO	rezygnacja	członek	rząd	Włochy	Andrea SIMONCINI	Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej	26.9.2022
Zarząd Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego	31.3.2023	Dz.U. C 136 z 12.4.2019	Pietro TAGLIATESTA	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Włochy	Angela GRIECO	Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej	26.9.2022
Zarząd Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego	31.3.2023	Dz.U. C 136 z 12.4.2019	Ivan ŠÓŠ	rezygnacja	członek	związki zawodowe	Słowacja	Peter DANKO	OZPSAV	26.9.2022
Zarząd Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego	31.3.2023	Dz.U. C 136 z 12.4.2019	António LEITE	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Portugalia	Ana Elisa SANTOS	Ministério do Trabalho, Solidariedade e Segurança Social	13.10.2022
Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn	31.5.2025	Dz.U. L 147 z 30.5.2022	Annalise DESIRA	rezygnacja	członek	rząd	Malta	Michael CAMILLERI	Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, Bezpieczeństwa, Reform i Równości	20.9.2022
Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn	31.5.2025	Dz.U. L 147 z 30.5.2022	Zuzana BRIXOVÁ	rezygnacja	członek	rząd	Słowacja	Marián LIZANEC	Ministerstwo Pracy, Spraw Społecznych i Rodziny Republiki Słowackiej	17.10.2022
Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn	31.5.2025	Dz.U. L 147 z 30.5.2022	Ján TOMAŠTÍK	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Słowacja	Lucia VLASÁKOVÁ	Ministerstwo Pracy, Spraw Społecznych i Rodziny Republiki Słowackiej	17.10.2022
Zarząd Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn	31.5.2025	Dz.U. L 147 z 30.5.2022	Greta TUMĖNIENĖ	rezygnacja	zastępca członka	rząd	Litwa	Milda JANEIKAITĖ	Ministerstwo Zabezpieczenia Społecznego i Pracy	21.11.2022

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/15

DECYZJA RADY

z dnia 28 marca 2023 r.

w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop)

(2023/C 116/05)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 2019/128 z dnia 16 stycznia 2019 r. ustanawiające Europejskie Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 337/75 (1), w szczególności jego art. 4,

uwzględniając wykazy kandydatów wyznaczonych do mianowania przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Na mocy decyzji z dnia 9 kwietnia 2019 r. (2), 8 lipca 2019 r. (3), 16 września 2019 r. (4) i 8 listopada 2019 r. (5) Rada mianowała członków i zastępców członków Zarządu Cedefop na okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 31 marca 2023 r.

(2)	Członkowie i ich zastępcy pozostają na stanowisku do chwili mianowania ich na kolejną kadencję lub wyznaczenia następcy.

(3)	Członkowie i zastępcy członków mają być mianowani na okres czterech lat,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby mianuje się członkami i zastępcami członków Zarządu Cedefop na okres od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia 31 marca 2027 r.:

I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia (Wspólnota Flamandzka)	Jeroen BACKS	Bavo MEERT
Belgia (Wspólnota Francuska Belgii)	Guibert DEBROUX
Bułgaria	Vania TIVIDOSHEVA	Polina ZLATARSKA
Republika Czeska	Marta STARÁ	Martina KAŇÁKOVÁ
Dania	Morten HOLM-HEMMINGSEN	Torben SCHUSTER
Niemcy
Estonia	Rita KASK	Teet TIKO
Irlandia
Grecja
Hiszpania	Lydia BERROCOSO RUFO	María Antonia AGUDO RIAZA
Francja	Nadine NERGUISIAN	Gauthier DONNEZAN
Chorwacja	Božo PAVIČIN	Irena BAČELIĆ
Włochy	Andrea SIMONCINI	Angela GRIECO
Cypr	Yiannis MOUROUZIDES	Spyros SPYROU
Łotwa	Rūta GINTAUTE-MARIHINA	Jeļena MUHINA
Litwa	Julius JAKUČINSKAS	Joana VILIMIENĖ
Luksemburg
Węgry	Krisztina VUJKOV	Katalin ZOLTÁN
Malta	Jeffrey PULLICINO ORLANDO	Mario CARDONA
Niderlandy	Emmelie VAN DEN BERGH	Wouter VERHEIJ
Austria	Eduard STAUDECKER	Wolfgang SLAWIK
Polska	Piotr BARTOSIAK	Beata DZIEMIŃSKA-SKOWRON
Portugalia	Ana OLIM	Ana Elisa SANTOS
Rumunia	Ana RĂDULESCU	Dalia-Maria MIRCEA-DĂRĂMUȘ
Słowenia	Slavica ČERNOŠA
Słowacja	Karol JAKUBÍK
Finlandia	Kari NYYSSÖLÄ	Hanna AUTERE
Szwecja	Carina LINDÉN	Jacob JOHANSSON

II. PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia	Sarah LAMBRECHTS	Cédric HEYLEN
Bułgaria	Leontina ISRAEL	Adrian ILIEV
Republika Czeska	Lukáš NĚMEC	Gabriela TLAPOVÁ
Dania	Thomas FELLAND	Maria BJERRE
Niemcy	Marion PATUZZI	Hans Ulrich NORDHAUS
Estonia	Jaan-Hendrik TOOMEL	Kaja TOOMSALU
Irlandia
Grecja	Konstantinos KALLONIATIS	Christos GOULAS
Hiszpania	Mr Vicente SÁNCHEZ JIMÉNEZ	Juan Carlos MORALES SAN JUAN
Francja	Nicolas FAINTRENIE
Chorwacja	Dijana ŠOBOTA	Jere BILAN
Włochy	Francesco LAURIA	Milena MICHELETTI
Cypr	Evangelos EVANGELOU	Christos KARYDIS
Łotwa	Linda ROMELE	Anda GRĪNFELDE
Litwa	Tatjana BABRAUSKIENĖ
Luksemburg	Carlo FRISING	Jeannine KOHN
Węgry	László KOZÁK	Tamás BÉKÉSI
Malta	Elaine GERMANI	Josef VELLA
Niderlandy	Isabel COENEN
Austria	Bernhard HORAK	Alexander PRISCHL
Polska	Dagmara IWANCIW	Katarzyna PAWLACZYK
Portugalia	Hugo Filipe RODRIGUES DIONÍSIO	José Manuel da LUZ CORDEIRO
Rumunia	Gheorghe SIMION
Słowenia	Laura WEBER
Słowacja	Peter KOLESÍK	Peter DANKO
Finlandia	Riina NOUSIAINEN	Kirsi RASINAHO
Szwecja	Hedvig MODIN	Mia NIKALI

III. PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia	Sandra COENEGRACHTS	Joris VANDERSTEENE
Bułgaria	Svetlana DONCHEVA
Republika Czeska	Miloš RATHOUSKÝ	Vladimíra DRBALOVÁ
Dania	Elisabeth LUND NYBORG	Louise HOEJ LARSEN
Niemcy	Barbara DORN	Christian SPERLE
Estonia		Pille MEIER
Irlandia	Tony DONOHOE	Adam Mark WEATHERLEY
Grecja	Christos IOANNOU	Nikos GAVALAKIS
Hiszpania	Juan Carlos TEJEDA HISADO	Sandra MISO GUAJARDO
Francja	Siham SAÏDI	Florence GELOT
Chorwacja	Marko JURČIĆ	Gordana NIKOLIĆ
Włochy	Alfonso BALSAMO	Paola ASTORRI
Cypr	Maria STYLIANOU THEODOROU	Maria PIREA
Łotwa	Ilona KIUKUCĀNE	Inese STEPIŅA
Litwa
Luksemburg	Marc GROSS	Gilles WALERS
Węgry	Adrienn BÁLINTA
Malta	Mr Robert MICALLEF	Daniela GRECH
Niderlandy	Hanneke ACKERMANN
Austria	Gerhard RIEMER	Thomas MAYR
Polska	Magdalena ZABŁOCKA	Sławomir SZYMCZAK
Portugalia	Duarte VEIGA DA CUNHA	Nuno BERNARDO
Rumunia	Adriana RADA	Vlad ILIESCU
Słowenia	Simon OGRIZEK
Słowacja	Peter BENCKO	Ľubomír GROMOŠ
Finlandia	Mikko VIELTOJÄRVI	Maiju KORHONEN
Szwecja	Pär LUNDSTRÖM	Georgios SIDERAS

Artykuł 2

Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 marca 2023 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

E. BUSCH

(1) Dz.U. L 30 z 31.1.2019, s. 90.

(2) Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) (Dz.U. C 136 z 12.4.2019, s. 6).

(3) Decyzja Rady z dnia 8 lipca 2019 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) pochodzących z Litwy (Dz.U. C 232 z 10.7.2019, s. 5).

(4) Decyzja Rady z dnia 16 września 2019 r. w sprawie mianowania jednego zastępcy członka Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) pochodzącego z Rumunii (Dz.U. C 316 z 20.9.2019, s. 3).

(5) Decyzja Rady z dnia 8 listopada 2019 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Zarządu Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop) pochodzących z Luksemburga (Dz.U. C 385 z 13.11.2019, s. 6).

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/19

DECYZJA RADY

z dnia 28 marca 2023 r.

w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA)

(2023/C 116/06)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/126 z dnia 16 stycznia 2019 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2062/94 (1), w szczególności jego art. 4,

uwzględniając wykazy kandydatów wyznaczonych do mianowania przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,

uwzględniając wykazy członków i zastępców członków Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Na mocy decyzji z dnia 9 kwietnia 2019 r. (2), 6 czerwca 2019 r. (3), 8 lipca 2019 r. (4), 14 czerwca 2021 r. (5) i 2 czerwca 2022 r. (6) Rada mianowała członków i zastępców członków Zarządu EU-OSHA na okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 31 marca 2023 r.

(2)	Członkowie i zastępcy członków pozostają na stanowisku do chwili mianowania ich na kolejną kadencję lub wyznaczenia następcy.

(3)	Członków i zastępców członków powinno się mianować na okres czterech lat,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członka i zastępcy członka Zarządu EU-OSHA na okres od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia 31 marca 2027 r.:

I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDÓW

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia	Véronique CRUTZEN	Aurore MASSART
Bułgaria	Darina KONOVA	Nikolay ARNAUDOV
Republika Czeska	Jaroslav HLAVÍN	Lucie KYSELOVÁ
Dania	Annemarie KNUDSEN	Anne-Marie VON BENZON
Niemcy	Kai SCHÄFER	Sebastian HAUS-RYBICKI
Estonia	Silja SOON	Marika LIIV
Irlandia	Marie DALTON	Stephen CURRAN
Grecja	Ioannis KONSTANTAKOPOULOS	Aggeliki MOIROU
Hiszpania	Carlos ARRANZ CORDERO	Mercedes TEJEDOR AIBAR
Francja	Lucie MEDIAVILLA	Anne AUDIC
Chorwacja	Marina PRELEC	Žanna JANČIEV
Włochy	Antonio VALENTI	Laura TOMASSINI
Cypr	Aristodemos ECONOMIDES	Chrysanthos SAVVIDES
Łotwa	Renārs LŪSIS	Jolanta GEDUŠA
Litwa	Aldona SABAITIENĖ	Gintarė BUŽINSKAITĖ
Luksemburg	Marco BOLY	Patrice FURLANI
Węgry	Attila LUMNICZKY	Gyula MADARÁSZ
Malta	Melhino MERCIECA	Silvio FARRUGIA
Niderlandy	Tanja WESSELIUS	Martin DEN HELD
Austria	Gertrud BREINDL	Anna RITZBERGER-MOSER
Polska	Agnieszka WOLSKA	Agnieszka GAJEK
Portugalia	Nelson FERREIRA	Paula SOUSA
Rumunia	Elena PERJU	Veronica HAȘ
Słowenia	Nikolaj PETRIŠIČ	Vladka KOMEL
Słowacja	Martina KOSTURÁKOVÁ	Adam ŠULÍK
Finlandia	Raimo ANTILA	Liisa HAKALA
Szwecja	Magnus FALK	Johanna BENGTSSON RYBERG

II. PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia	Caroline VERDOOT	Kris VAN EYCK
Bułgaria
Republika Czeska
Dania	Ulrik SPANNOW	Can SARIALTUN
Niemcy	Sebastian SCHNEIDER	Moriz-Boje TIEDEMANN
Estonia
Irlandia	Dessie ROBINSON	Sylvester CRONIN
Grecja	Andreas STOIMENIDIS	Markos KONTIZAS
Hiszpania	Ana GARCÍA DE LA TORRE	Rubén PINEL BALLESTEROS
Francja	Abderrafik ZAIGOUCHE
Chorwacja
Włochy		Cinzia FRASCHERI
Cypr	Evangelos EVANGELOU	Stelios CHRISTODOULOU
Łotwa	Mārtiņš PUŽULS	Gita OŠKĀJA
Litwa	Inga RUGINIENĖ	Ričardas GARUOLIS
Luksemburg
Węgry
Malta	Victor CARACHI	Anthony CASARU
Niderlandy	Wim VAN VEELEN
Austria	Julia NEDJELIK-LISCHKA	Petra STREITHOFER
Polska	Tomasz NAGÓRKA	Paulina BARAŃSKA
Portugalia	Eduardo Manuel NOGUEIRA CHAGAS	Vanda Teresa ROGADO MADEIRA PEREIRA DA CRUZ
Rumunia
Słowenia
Słowacja	Peter RAMPAŠEK	Vladimír KMEC
Finlandia	Erkki AUVINEN	Lotta SAVINKO
Szwecja	Karin FRISTEDT	Cyrene MARTINSSON WAERN

III. PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia	Kris DE MEESTER	Marc DE WILDE
Bułgaria	Georgi STOEV	Petya GEOREVA
Republika Czeska	Jiří PUTNA	Martin RÖHRICH
Dania	Clemens ØRNSTRUP ETZERODT	Jens SKOVGAARD LAURITSEN
Niemcy	Eckhard METZE	Stefan ENGEL
Estonia	Marju PEÄRNBERG
Irlandia	Michael GILLEN	Katharine MURRAY
Grecja	Katerina DASKALAKI
Hiszpania	Miriam Pinto LOMEÑA	Laura CASTRILLO NUÑEZ
Francja	Franck GAMBELLI	Patrick LÉVY
Chorwacja	Nenad SEIFERT	Nuša ŽUNEC
Włochy	Fabiola LEUZZI	Pier Paolo MASCIOCCHI
Cypr	Emilios MICHAEL	Polyvios POLYVIOU
Łotwa
Litwa	Rūta JASIENĖ
Luksemburg	Thierry GRIMÉE	Marc KIEFFER
Węgry	István KOMORÓCZKI
Malta	Martin BONDIN	Joseph DELIA
Niderlandy	Mario VAN MIERLO
Austria	Christa SCHWENG	Tobias SONNWEBER
Polska
Portugalia	Manuel Marcelino PERALTA DA PENA COSTA	Luís HENRIQUE
Rumunia	Victorița Mihaela GRIGORE
Słowenia	Jože SMOLE
Słowacja	Róbert MEITNER	Silvia SUROVÁ
Finlandia	Auli RYTIVAARA	Anne SALOMAA
Szwecja	Cecilia ANDERSSON	Anders WESTLUND

Artykuł 2

Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 marca 2023 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

E. BUSCH

(1) Dz.U. L 30 z 31.1.2019, s. 58.

(2) Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA) (Dz.U. C 135 z 11.4.2019, s. 7).

(3) Decyzja Rady z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania w kategorii przedstawicieli rządów członków oraz zastępców członków Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy z Grecji, Francji i Luksemburga (Dz.U. C 195 z 11.6.2019, s. 4) oraz decyzja Rady (UE) 2019/963 z dnia 6 czerwca 2019 r. w sprawie powołania zastępcy członka Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy w odniesieniu do Francji (Dz.U. L 156 z 13.6.2019, s. 3).

(4) Decyzja Rady z dnia 8 lipca 2019 r. w sprawie mianowania jednego członka Rady Zarządzającej Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (EU-OSHA) pochodzącego z Węgier (Dz.U. C 232 z 10.7.2019, s. 4).

(5) Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie mianowania jednego członka i jednego zastępcy członka Zarządu Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy pochodzącego z Łotwy (EU-OSHA) (Dz.U. C 234 I z 17.6.2021, s. 3).

(6) Decyzja Rady (UE) 2022/896 z dnia 2 czerwca 2022 r. w sprawie powołania jednego członka i jednego zastępcy członka Zarządu Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy (EU-OSHA) pochodzących z Rumunii (Dz.U. L 155 z 8.6.2022, s. 49).

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/23

DECYZJA RADY

z dnia 28 marca 2023 r.

w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound)

(2023/C 116/07)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2019/127 z dnia 16 stycznia 2019 r. ustanawiające Europejską Fundację na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1365/75 (1), w szczególności jego art. 4,

uwzględniając wykazy kandydatów wyznaczonych do mianowania przedłożone Radzie przez rządy państw członkowskich oraz przez organizacje pracowników i organizacje pracodawców,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)	Na mocy decyzji z dnia 9 kwietnia 2019 r. (2), 25 czerwca 2019 r. (3), 8 lipca 2019 r. (4), 16 września 2019 r. (5) i 14 czerwca 2021 r. (6) Rada mianowała członków i zastępców członków Zarządu Eurofound na okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 31 marca 2023 r.

(2)	Członkowie i zastępcy członków pozostają na stanowisku do chwili mianowania ich na kolejną kadencję lub wyznaczenia następcy.

(3)	Członków i zastępców członków mianuje się na okres czterech lat,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Następujące osoby zostają mianowane na stanowiska członków i zastępców członków Zarządu Eurofound na okres od dnia 1 kwietnia 2023 r. do dnia 31 marca 2027 r.:

I. PRZEDSTAWICIELE RZĄDU

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia	Yves BOLSÉE	Alain PIETTE
Bułgaria	Nenko SALCHEV	Teodora TODOROVA
Republika Czeska	Vlastimil VÁŇA	Ondřej KRÝSL
Dania	Søren FRIIS	Lærke Thorø Borch SLOTH
Niemcy	Thomas VOIGTLÄNDER	Ina HINZER
Estonia	Marian JUURIK	Marion PAJUMETS
Irlandia	Marcus BREATHNACH	Olivia CLARKE
Grecja	Triantafyllia TOTOU	Georgios GOURZOULIDIS
Hiszpania	Marina GRIÑÓN MONTES	Gloria María ORTEGA GONZÁLEZ
Francja	Nathalie VAYSSE	Lucile CASTEX-CHAUVE
Chorwacja	Iva MUSIĆ OREŠKOVIĆ	Inja OGRIZOVIĆ DŽAMONJA
Włochy	Romolo de CAMILLIS	Rosanna MARGIOTTA
Cypr	Orestis MESSIOS	Panayiotis SAVVA
Łotwa	Ineta TĀRE	Ineta VJAKSE
Litwa	Donata ŠLEKYTĖ	Rita SKREBIŠKIENĖ
Luksemburg	Tom OSWALD	Bob GREIS
Węgry	Krisztina PELEI	Vera Judit ÁCS
Malta	Diane VELLA MUSCAT	Christopher GALEA
Niderlandy	Wilm GEURTS	Alexandra NICOLAI
Austria	Harald FUGGER	Petra PENCS
Polska	Jerzy CIECHAŃSKI	Magdalena ZAWADZKA
Portugalia	Cristina RODRIGUES	Ricardo BERNARDES
Rumunia	Bianca Diana MIHĂIȚĂ	Ioana DUMITRESCU
Słowenia	Vladka KOMEL	Andraž BOBOVNIK
Słowacja	Silvia GREGORCOVÁ	Ján GABURA
Finlandia	Antti NÄRHINEN	Maija LYLY-YRJÄNÄINEN
Szwecja	Aurora LEWÉN	Håkan NYMAN

II. PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACOWNIKÓW

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia	Stijn GRYP	Caroline VERDOOT
Bułgaria	Todor KAPITANOV	Veselin MITOV
Republika Czeska	Jiří VAŇÁSEK	Jana MALÁČOVÁ
Dania	Maria BJERRE	Käthe Munk RYOM
Niemcy	Tanja BERGRATH	Livia HENTSCHEL
Estonia	Jaan-Hendrik TOOMEL	Madis IGANÕMM
Irlandia	David JOYCE	Ger GIBBONS
Grecja	Ioannis POUPKOS	Panagiotis KORDATOS
Hiszpania	Valérie PARRA BALAYÉ	Fernando ROCHA SÁNCHEZ
Francja	Charles PARMENTIER	Romain LASSERRE
Chorwacja	Marija HANŽEVAČKI	Dijana ŠOBOTA
Włochy	Salvatore MARRA	Rossella BENEDETTI
Cypr	Panicos ARGYRIDES	Evangelos EVANGELOU
Łotwa	Linda ROMELE	Mārtiņš SVIRSKIS
Litwa	Daiva KVEDARAITĖ	Sigita MYKOLAITYTĖ
Luksemburg	Véronique EISCHEN	Patrick DURY
Węgry	Szabolcs BEŐTHY-FEHÉR	Viktória SZŰCS
Malta	Joseph BUGEJA	Paul PACE
Niderlandy	Jan KOUWENBERG	Lottie Van KELLE
Austria	Dinah DJALINOUS-GLATZ	Adi BUXBAUM
Polska	Katarzyna BARTKIEWICZ	Katarzyna PIETRZAK
Portugalia	Ms Vanda Teresa ROGADO MADEIRA PEREIRA DA CRUZ	Mr Hugo Filipe RODRIGUES DIONÍSIO
Rumunia	Sabin RUSU	Mihaela DÂRLE
Słowenia	Maja KONJAR	Matija DRMOTA
Słowacja	Miroslav HAJNOŠ
Finlandia	Juha ANTILA	Seppo NEVALAINEN
Szwecja	Håkan GUSTAVSSON	Carola LÖFSTRAND

III. PRZEDSTAWICIELE ORGANIZACJI PRACODAWCÓW

Państwo członkowskie	Członkowie	Zastępcy członków
Belgia	Kris DE MEESTER	Phillipe VAN WALLEGHEM
Bułgaria	Dimiter BRANKOV	Theodor DETCHEV
Republika Czeska	Vladimíra DRBALOVÁ	Pavla BŘEČKOVÁ
Dania	Christiane MIßLBECK-WINBERG	Maja KLUGER DIONIGI
Niemcy	Matthias ROHRMANN	Sebastian HOPFNER
Estonia	Kristi SÕBER	Raul EAMETS
Irlandia	Maeve McELWEE	Pauline O’HARE
Grecja	Christos IOANNOU	Katerina DASKALAKI
Hiszpania	Celia FERRERO ROMERO	Miguel CANALES GUTIÉRREZ
Francja	Sébastien DARRIGRAND	Anne VAUCHEZ
Chorwacja	Nuša ŽUNEC	Dario ĆORIĆ
Włochy	Stefania ROSSI	Giovanni MORLEO
Cypr	Polyvios POLYVIOU	Georges HADJIKALLIS
Łotwa	Ilona KIUKUCĀNE	Inese STEPIŅA
Litwa	Ineta RIZGELĖ	Monika GABALYTĖ
Luksemburg	Philippe HECK	Marc KIEFFER
Węgry	Adrienn BÁLINT	Andrea MAGYAR
Malta	Joseph FARRUGIA	Marthese MICALLEF
Niderlandy	Mario VAN MIERLO	Nurcan YILMAZ
Austria	Tobias SONNWEBER	Josef WIRTH
Polska	Andrzej RUDKA	Katarzyna SIEMIENKIEWICZ
Portugalia	Manuel Marcelino PERALTA DA PENA COSTA	Luís HENRIQUE
Rumunia	Adelina DABU	Radu BURNETE
Słowenia	Miroslav SMREKAR	Nataša CVETEK
Słowacja	Alexandra ŠARINOVÁ	Katarína MARENČÁK
Finlandia	Katja MIETTINEN	Suvi LAHTI-LEEVE
Szwecja	Patrik KARLSSON	Anna BERGSTEN

Artykuł 2

Członków i zastępców członków, którzy nie zostali jeszcze wyznaczeni, Rada mianuje w późniejszym terminie.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 marca 2023 r.

W imieniu Rady

Przewodnicząca

E. BUSCH

(1) Dz.U. L 30 z 31.1.2019, s. 74.

(2) Decyzja Rady z dnia 9 kwietnia 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofund) (Dz.U. C 135 z 11.4.2019, s. 1).

(3) Decyzja Rady z dnia 25 czerwca 2019 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków z Litwy, Luksemburga i Słowenii do Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) (Dz.U. C 216 z 27.6.2019, s. 1).

(4) Decyzja Rady z dnia 8 lipca 2019 r. w sprawie mianowania do Rady Zarządzającej Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) członków i zastępców członków z Francji i Węgier (Dz.U. C 232 z 10.7.2019, s. 3).

(5) Decyzja Rady z dnia 16 września 2019 r. w sprawie mianowania członka z Luksemburga do Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofund) (Dz.U. C 314 z 18.9.2019, s. 2).

(6) Decyzja Rady z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Niderlandów do Zarządu Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy (Eurofound) (Dz.U. C 234 I z 17.6.2021, s. 1).

Komisja Europejska

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/27

Kursy walutowe euro (1)

30 marca 2023 r.

(2023/C 116/08)

1 euro =

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,0886
JPY	Jen	144,42
DKK	Korona duńska	7,4493
GBP	Funt szterling	0,88164
SEK	Korona szwedzka	11,3037
CHF	Frank szwajcarski	0,9963
ISK	Korona islandzka	148,10
NOK	Korona norweska	11,3570
BGN	Lew	1,9558
CZK	Korona czeska	23,547
HUF	Forint węgierski	380,63
PLN	Złoty polski	4,6813
RON	Lej rumuński	4,9483
TRY	Lir turecki	20,8653
AUD	Dolar australijski	1,6263
CAD	Dolar kanadyjski	1,4740
HKD	Dolar Hongkongu	8,5455
NZD	Dolar nowozelandzki	1,7462
SGD	Dolar singapurski	1,4465
KRW	Won	1 413,65
ZAR	Rand	19,6460
CNY	Yuan renminbi	7,4898
IDR	Rupia indonezyjska	16 376,04
MYR	Ringgit malezyjski	4,8143
PHP	Peso filipińskie	59,166
RUB	Rubel rosyjski
THB	Bat tajlandzki	37,252
BRL	Real	5,5531
MXN	Peso meksykańskie	19,6843
INR	Rupia indyjska	89,3575

(1) Źródło: referencyjny kurs wymiany walut opublikowany przez EBC.

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/28

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

(2023/C 116/09)

Strona narodowa nowej obiegowej monety okolicznościowej o nominale 2 euro emitowanej przez Finlandię

Obiegowe monety euro mają status prawnego środka płatniczego w całej strefie euro. W celu poinformowania ogółu społeczeństwa, a także podmiotów obracających monetami w ramach swojej działalności Komisja ogłasza opis wszystkich nowych wzorów monet euro (1). Zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 10 lutego 2009 r. (2) państwom członkowskim strefy euro oraz państwom, które zawarły układ monetarny z Unią Europejską przewidujący emisję monet euro, przysługuje prawo do emisji okolicznościowych obiegowych monet euro, przy czym emisja ta musi spełniać określone warunki, a w szczególności monety muszą mieć nominał 2 euro. Monety okolicznościowe mają parametry techniczne zwykłych obiegowych monet o nominale 2 euro, lecz na ich stronie narodowej znajduje się wzór okolicznościowy mający istotne symboliczne znaczenie dla danego państwa lub całej Europy.

Państwo emitujące: Finlandia

Upamiętniany motyw: Pierwsza fińska ustawa o ochronie przyrody

Opis motywu: Motyw na monecie przedstawia stylizowanego chrząszcza. Na górze znajduje się wpisany w półokrąg napis „OCHRONA PRZYRODY” w języku fińskim, a na dole, również w półokręgu, umieszczono napis tej samej treści w języku szwedzkim oraz rok emisji „2023”. Po prawej stronie wewnętrznej części monety widnieje symbol „FI”. Po lewej stronie wewnętrznej części monety umieszczono znak mennicy fińskiej.

Na zewnętrznym otoku monety umieszczonych jest dwanaście gwiazd flagi europejskiej.

Planowany nakład: 400 000

Data emisji: Wiosna 2023 r.

(1) Zob. Dz.U. C 373 z 28.12.2001, s. 1, zawierający odniesienie do wszystkich stron narodowych monet, które zostały wyemitowane w 2002 r.

(2) Zob. konkluzje Rady do Spraw Gospodarczych i Finansowych z dnia 10 lutego 2009 r. i zalecenie Komisji z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych wytycznych dotyczących narodowych stron i emisji monet euro przeznaczonych do obiegu (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 52).

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/29

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

(2023/C 116/10)

Strona narodowa nowej obiegowej monety okolicznościowej o nominale 2 euro emitowanej przez Hiszpanię

Państwo emitujące: Hiszpania

Upamiętniany motyw: UNESCO: Cáceres

Opis motywu: Stare miasto Cáceres to kompleks miejski położony we wspólnocie autonomicznej Estremadury w zachodniej części półwyspu Iberyjskiego Wpisano je na listę obiektów światowego dziedzictwa ze względu na unikatowość jego cech historycznych (od średniowiecza po okres klasyczny). Widoczne są w nim ślady bardzo różnorodnych i sprzecznych wpływów np. północnego gotyku, islamu, włoskiego renesansu i sztuki nowego świata.

Motyw przedstawia panoramiczny widok na zabytkowy kompleks, w szczególności na główny rynek. Na górze środkowej części monety znajdują się: napisane wielkimi literami słowo „ESPAÑA” oraz rok wybicia monety: „2023”. W prawym górnym rogu umieszczono znak mennicy. W dolnej części znajduje się napisane wielkimi literami słowo „CÁCERES”.

Na zewnętrznym otoku monety umieszczonych jest dwanaście gwiazd flagi europejskiej.

Planowany nakład: 1 500 000

Data emisji: Pierwszy kwartał 2023 r.

(1) Zob. Dz.U. C 373 z 28.12.2001, s. 1, zawierający odniesienie do wszystkich stron narodowych monet, które zostały wyemitowane w 2002 r.

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/30

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

(2023/C 116/11)

Strona narodowa nowej obiegowej monety okolicznościowej o nominale 2 euro emitowanej przez Słowację

Państwo emitujące: Słowacja

Upamiętniane wydarzenie: Stulecie pierwszej transfuzji krwi na Słowacji

Opis motywu: Motyw przedstawia krzyż równoramienny będący międzynarodowym symbolem pomocy medycznej, nadziei i człowieczeństwa. Na każdym z jego ramion widnieje jedna z czterech grup krwi: A, B, 0 oraz AB. Na krzyżu odciśnięte są dwa kolejne krzyże równoramienne, jeden wewnątrz drugiego, a po środku motywu umieszczono kroplę krwi. Wokół centralnie umieszczonego krzyża przedstawiono dolne części probówek. W każdej z nich znajduje się stylizowany odcisk kropli krwi. Pomiędzy poszczególnymi probówkami znajdują się reliefy przedstawiające krople krwi. Po prawej stronie dolnej probówki widnieje stylizowany inicjał „MP”, od nazwiska projektantki strony narodowej monety – Márii Poldaufovej; po lewej stronie zamieszczono znak mincerski Mennicy Kremnickiej (Mincovňa Kremnica) przedstawiający litery „MK” pomiędzy dwoma matrycami. Wokół brzegu większości wewnętrznej części monety zamieszczono napis „PRVÁ TRANSFÚZIA KRVI 1923 – 2023” (pierwsza transfuzja krwi). Wzdłuż dolnego brzegu widnieje nazwa państwa emitującego „SLOVENSKO”, z kropkami z obu stron oddzielającymi ją od napisu.

Na zewnętrznym otoku monety umieszczonych jest dwanaście gwiazd flagi europejskiej.

Planowany nakład: 1 mln monet

Data emisji: Marzec 2023 r.

(1) Zob. Dz.U. C 373 z 28.12.2001, s. 1, zawierający odniesienie do wszystkich stron narodowych monet, które zostały wyemitowane w 2002 r.

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/31

Nowa strona narodowa obiegowych monet euro

(2023/C 116/12)

Strona narodowa nowej obiegowej monety okolicznościowej o nominale 2 euro emitowanej przez Francję

Państwo emitujące: Francja

Upamiętniane wydarzenie: Olimpiada w Paryżu w 2024 r.

Opis motywu: Sto lat po igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 r. stolica Francji będzie ponownie gospodarzem letnich igrzysk w 2024 r. Na rok przed olimpiadą Mennica Paryska kontynuuje przygotowania do tego wydarzenia, odliczając czas do jego rozpoczęcia przez emisję monet okolicznościowych upamiętniających dziedzictwo Francji i Paryża. Olimpiada to wydarzenie o dużym zasięgu międzynarodowym, o którym robi się coraz głośniej w miarę zbliżania się ceremonii otwarcia. W ostatnich latach mennica wydała już kilka monet okolicznościowych o nominale 2 euro poświęconych igrzyskom olimpijskim.

Motyw na monecie przedstawia kobietę, która ćwiczy klasyczny boks będący prekursorem współczesnej odmiany tego sportu. Jest to nawiązanie do starożytnych igrzysk olimpijskich. Ta kobieta to siewczyni, narodowa postać Francji i ikona francuskiej numizmatyki. Jej sylwetkę umieszczono na tle Pont-Neuf i jego okolic, charakterystycznych dla Ile de la Cité, wyspy będącej ważnym elementem krajobrazu Paryża. Na dalszym planie widnieje bieżnia lekkoatletyczna, na tle której po prawej stronie umieszczono emblemat igrzysk w Paryżu w 2024 r. Pod łukiem mostu, na jego balustradzie oraz na tle Sekwany umieszczono rok, monogram Republiki Francuskiej „RF” oraz znak mennicy.

Na zewnętrznym otoku monety umieszczonych jest dwanaście gwiazd flagi europejskiej.

Planowany nakład:260 000

Data emisji: Styczeń 2023 r.

(1) Zob. Dz.U. C 373 z 28.12.2001, s. 1, zawierający odniesienie do wszystkich stron narodowych monet, które zostały wyemitowane w 2002 r.

V Ogłoszenia

POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI

Komisja Europejska

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/32

Zgłoszenie zamiaru koncentracji

(Sprawa M.11099 - CINVEN / MBCC DIVESTMENT BUSINESS)

Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2023/C 116/13)

W dniu 24 marca 2023 r., zgodnie z art. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (1), Komisja otrzymała zgłoszenie planowanej koncentracji.

Zgłoszenie to dotyczy następujących przedsiębiorstw:

—	Cinven, Cinven Capital Management (VII) General Partner Limited (Guernsey), kontrolowane przez Cinven Partnership LLP („Cinven”, Zjednoczone Królestwo),

—	pewne przedsiębiorstwa z siedzibami w Australii, Kanadzie, państwach EOG, Nowej Zelandii, Szwajcarii, Zjednoczonym Królestwie i Stanach Zjednoczonych („działalność zbywana MBCC”) i obecnie kontrolowane przez LSF11 Skyscraper Midco 2 S.à.r.l. (Luksemburg).

Przedsiębiorstwo Cinven przejmie, w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw, wyłączną kontrolę nad całą działalnością zbywaną MBCC.

Koncentracja dokonywana jest w drodze zakupu udziałów w podmiotach składających się na działalność zbywaną MBCC.

Przedmiot działalności gospodarczej przedsiębiorstw biorących udział w koncentracji:

—

Cinven prowadzi działalność w zakresie inwestycji na niepublicznym rynku kapitałowym, świadcząc usługi w zakresie zarządzania inwestycjami i usługi doradcze w zakresie inwestycji na rzecz szeregu funduszy inwestycyjnych. Przedsiębiorstwa wchodzące w skład portfela inwestycyjnego Cinven działają w różnych podsektorach, zwłaszcza usług biznesowych, usług konsumenckich, finansowych, opieki zdrowotnej, przemysłu, technologii, mediów i telekomunikacji,

—

działalność zbywana MBCC obejmuje przedsiębiorstwa grupy MBCC prowadzące działalność w zakresie systemów mieszanin w Australii, Kanadzie, państwach EOG, Nowej Zelandii, Szwajcarii, Zjednoczonym Królestwie i Stanach Zjednoczonych oraz przedsiębiorstwa grupy MBCC prowadzące działalność w zakresie systemów budowlanych w Australii i Nowej Zelandii.

Po wstępnej analizie Komisja uznała, że zgłoszona transakcja może wchodzić w zakres rozporządzenia w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw. Jednocześnie Komisja zastrzega sobie prawo do podjęcia ostatecznej decyzji w tej kwestii.

Należy zauważyć, iż zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie uproszczonej procedury rozpatrywania niektórych koncentracji na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 139/2004 (2) sprawa ta może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury określonej w tym zawiadomieniu.

Komisja zwraca się do zainteresowanych osób trzecich o zgłaszanie ewentualnych uwag na temat planowanej koncentracji.

Komisja musi otrzymać takie uwagi w nieprzekraczalnym terminie 10 dni od daty niniejszej publikacji. Należy zawsze podawać następujący numer referencyjny:

M.11099 - CINVEN / MBCC DIVESTMENT BUSINESS

Uwagi można przesyłać do Komisji pocztą lub pocztą elektroniczną. Należy stosować następujące dane kontaktowe:

E-mail: COMP-MERGER-REGISTRY@ec.europa.eu

Adres pocztowy:

European Commission

Directorate-General for Competition

Merger Registry

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

(1) Dz.U. L 24 z 29.1.2004, s. 1 („rozporządzenie w sprawie kontroli łączenia przedsiębiorstw”).

(2) Dz.U. C 366 z 14.12.2013, s. 5.

INNE AKTY

Komisja Europejska

31.3.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 116/34

Publikacja jednolitego dokumentu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 lit. d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013, oraz odesłania do publikacji specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze wina

(2023/C 116/14)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 98 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (1) w terminie dwóch miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Terras da Beira”

PGI-PT-02355

Data rozpoczęcia stosowania 22.3.2017

1. Nazwa, która ma być zarejestrowana

Terras da Beira

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChOG – chronione oznaczenie geograficzne

3. Kategorie produktów sektora wina

Wino

Wino musujące

Wino półmusujące

4. Opis wina lub win

1. Wino (białe, różowe i czerwone)

Wina białe są przejrzyste i lśniące, a ich barwa przybiera odcienie od bladożółtego po słomkowożółty. Mają one podstawowe aromaty białych, tropikalnych i cytrusowych owoców; wina leżakowane w beczkach nabierają aromatów dojrzałych owoców. Mają owocowy, kwaskowy i świeży smak, z nutami mineralnymi.

Wina różowe są przejrzyste i lśniące, a ich barwa przybiera odcienie od czerwonego i wiśniowoczerwonego po jasnoróżowy. Charakteryzują się aromatami owocowymi przechodzącymi do aromatów czerwonych owoców. Mają owocowy, kwaskowy i świeży smak, z nutami mineralnymi.

Wina czerwone są przejrzyste i lśniące, a ich barwa przybiera odcienie od jasnoczerwonej po ceglastoczerwoną. Mają owocowy, kwaskowy i świeży smak, z nutami mineralnymi.

Pozostałe cechy analityczne są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach UE.

Ogólne cechy analityczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)	9,0
Minimalna kwasowość ogólna
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2. Wino musujące (białe, różowe i czerwone)

Białe wina musujące mają barwę od zielonkawobiałej po słomkowożółtą, są przejrzyste i charakteryzują się długo utrzymującymi się drobnymi bąbelkami. Mają podstawowe aromaty białych i tropikalnych owoców oraz owocowy, kwaskowy i świeży smak, z nutami dojrzewania (w stosownych przypadkach).

Różowe wina musujące mają barwę od wiśniowoczerwonej po jasnoróżową, są przejrzyste i charakteryzują się długo utrzymującymi się drobnymi bąbelkami. Mają podstawowe aromaty czerwonych owoców oraz owocowy, kwaskowy i świeży smak, z nutami dojrzewania (w stosownych przypadkach).

Czerwone wina musujące mają barwę od jasnoczerwonej po rubinową, są przejrzyste i charakteryzują się długo utrzymującymi się drobnymi bąbelkami. Mają podstawowe aromaty czerwonych owoców. Charakteryzują się owocowym, kwaskowym i świeżym smakiem, z nutami dojrzewania (w stosownych przypadkach).

Wszystkie cechy analityczne są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach UE.

Ogólne cechy analityczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

3. Wino półmusujące (białe, czerwone i różowe)

Białe wina półmusujące mają barwę od zielonkawobiałej po słomkowożółtą, są przejrzyste i charakteryzują się krótko utrzymującymi się bąbelkami. Mają podstawowe aromaty białych i tropikalnych owoców oraz owocowy, kwaskowy i świeży smak.

Różowe wina półmusujące mają barwę od wiśniowoczerwonej po jasnoróżową, są przejrzyste i charakteryzują się krótko utrzymującymi się bąbelkami. Mają podstawowe aromaty czerwonych owoców oraz owocowy, kwaskowy i świeży smak.

Czerwone wina półmusujące mają barwę od jasnoczerwonej po jaśniejszą, są przejrzyste i charakteryzują się krótko utrzymującymi się bąbelkami. Mają podstawowe aromaty czerwonych owoców oraz owocowy, kwaskowy i świeży smak.

Wszystkie cechy analityczne są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach UE.

Ogólne cechy analityczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki enologiczne

a) Podstawowe praktyki enologiczne

1. Wino – naturalna objętościowa zawartość alkoholu – poziom minimalny

Ograniczenia dotyczące produkcji wina

Wino

Moszcz win, które mogą być objęte oznaczeniem geograficznym „Terras da Beira”, musi mieć minimalną naturalną objętościową zawartość alkoholu wynoszącą 9 %.

2. Technika produkcji wina – wina różowe

Szczególne praktyki enologiczne

Wino, wino musujące i wino półmusujące

Wino różowe musi być produkowane przy zastosowaniu metody fermentacji bez skórki lub metody lekkiej fermentacji miazgi.

3. Gleby i praktyka uprawy

Praktyka uprawy

Wino, wino musujące i wino półmusujące

Praktyki uprawy stosowane w winnicach ukierunkowanych na produkcję win objętych ChOG „Terras da Beira” muszą być tradycyjnymi praktykami stosowanymi w regionie lub zalecanymi przez jednostkę certyfikującą.

Winorośle przeznaczone do produkcji win objętych ChOG „Terras de Beira” muszą być uprawiane na glebach następujących rodzajów:

—	łupkowe i granitowe litosole próchniczne;

—	litosole granitowe;

—	śródziemnomorskie brunatne i czerwone gleby łupkowe.

b) Maksymalna wydajność

1. Wino (białe i różowe), wino musujące i wino półmusujące:

90 hektolitrów z hektara

2. Wino (czerwone)

85 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Obszar geograficzny produkcji win objętych ChOG „Terras da Beira” obejmuje:

—	wszystkie sołectwa we wszystkich gminach w dystrykcie Castelo Branco;

—	w dystrykcie Guarda – gminy Almeida, Celorico da Beira, Figueira de Castelo Rodrigo (z wyłączeniem sołectwa Escalhão), Guarda, Manteigas, Meda (z wyłączeniem sołectw Fonte Longa, Longroiva, Meda i Poço do Canto), Pinhel, Sabugal i Trancoso.

7. Główne odmiany winorośli

Alfrocheiro - Tinta-Bastardinha

Alicante-Bouschet

Alicante-Branco

Alvar

Alvarelhão - Brancelho

Alvarinho

Aragonez - Tinta-Roriz; Tempranillo

Arinto - Pedernã

Arinto-do-Interior

Azal

Baga

Barcelo

Bastardo - Graciosa

Batoca - Alvaraça

Bical - Borrado-das-Moscas

Cabernet Franc

Cabernet-Sauvignon

Caladoc

Camarate

Campanario

Castelão - João-de-Santarém(1); Periquita

Cercial - Cercial-da-Bairrada

Chardonnay

Chasselas

Códega-do-Larinho

Durif - Petite-Syrah

Encruzado

Fernão-Pires - Maria-Gomes

Folgasão - Terrantez

Folha de Figueira - Dona-Branca

Fonte Cal

Gewürztraminer

Gouveio

Grand-Noir

Jaen - Mencía

Loureiro

Malvasia-Fina - Boal; Bual

Malvasia Fina Roxa

Malvasia Preta

Malvasia Rei

Marufo - Mourisco-Roxo

Merlot

Monvedro

Moreto

Moscatel-Galego-Branco - Muscat-à-Petits-Grains

Mourisco

Nebbiolo

Petit-Bouschet

Petit-Verdot

Pilongo

Pinot-Blanc

Pinot-Noir

Português-Azul - Blauer-Portugieser

Rabigato

Rabo-de-Ovelha

Riesling

Rufete - Tinta-Pinheira

Sangiovese

Sauvignon - Sauvignon-Blanc

Semillon

Sercial - Esgana-Cão

Sercialinho

Syrah - Shiraz

Síria - Roupeiro, Códega

Tamarez - Molinha

Terrantez

Tinta - Barroca

Tinta - Carvalha

Tinta-Francisca

Tinta-Negra - Mole, Saborinho

Tinto-Cão

Touriga-Franca

Touriga-Fêmea

Touriga-Nacional

Trincadeira - Tinta-Amarela, Trincadeira-Preta

Tália - Ugni-Blanc; Trebbiano-Toscano

Uva-Cão

Verdejo

Verdelho

Verdial-Branco

Vinhão - Sousão

Viognier

Viosinho

Vital

Água -Santa

8. Opis związku lub związków

Wino, wino musujące i wino półmusujące

Czynniki naturalne:

Obszar objęty ChOG „Terras da Beira”, położony w środkowej/północnej części śródlądowej Portugalii, jest najwyżej położonym regionem uprawy winorośli w kraju, gdzie winorośl sadzona jest na wysokości 300–750 m n.p.m. Krajobraz regionu zdominowany jest przez pasma górskie Estrela, Gardunha, Açor, Marofa i Malcata.

W najbardziej wysuniętej na północ części obszaru objętego ChOG „Terras da Beira” znajdują się dorzecza rzek Côa i Águeda, a w części najbardziej wysuniętej na południe – dorzecza rzek Zêzere i Alto Tejo (górny Tag).

Większość gleb występujących na obszarze jest pochodzenia granitowego, pozostałe to głównie gleby łupkowe, z nielicznymi warstwami kwarcu pomiędzy nimi.

W regionie panuje bardzo surowy klimat – zimą temperatury spadają poniżej zera, a lato jest bardzo gorące i suche. Średnie roczne opady wynoszą 400–700 mm/m2, ale występują głównie w miesiącach zimowych i wiosennych. Zazwyczaj w tym okresie powstaje nadmiar wody w glebie. Z kolei latem opady prawie nie występują. Najsuchszymi miesiącami w roku są lipiec i sierpień, w których średnia opadów nie przekracza 10 mm/m2.

Czynnik ludzki

Ten rozległy region Portugalii, będący niegdyś integralną częścią starożytnej rzymskiej prowincji Luzytania (25 r. p.n.e.), od tamtych czasów jest ściśle związany z uprawą winorośli i produkcją wina. Obecność pras wykutych w granicie jest wyraźnym dowodem na to, że od czasów rzymskich produkcja wina miała duże znaczenie dla tego regionu. Na przełomie XII w. za sprawą mnichów z klasztoru Santa Maria de Aguiar w Figueira de Castelo Rodrigo uprawa winorośli znacznie się rozwinęła.

Cechy charakterystyczne win wynikają z różnorodności odmian stosowanych w regionie, które są dobrze dostosowane do lokalnego klimatu i gleb, co znajduje odzwierciedlenie w wiedzy fachowej zgromadzonej na przestrzeni lat, jak również w nowszych praktykach.

Szczególne właściwości produktów związane z obszarem geograficznym:

Wina białe są świeże i aromatyczne i charakteryzują się wyraźną kwasowością i mineralnością.

Wina różowe są owocowe, z wyczuwalnymi nutami mineralnymi, kwaskowymi i świeżymi.

Wina czerwone charakteryzują się pełnym smakiem, są świeże, kwaskowe i aromatyczne, z nutami mineralnymi i aromatami czerwonych owoców.

Wina musujące są owocowe, kwaskowe i świeże i charakteryzują się długo utrzymującymi się drobnymi bąbelkami.

Wina półmusujące są owocowe, świeże i kwaskowe.

Związek przyczynowy:

Związek między czynnikami glebowo-klimatycznymi a odmianami winorośli występującymi w regionie umożliwia produkcję win o wyjątkowych właściwościach, wyróżniających się mineralnością, kwasowością i świeżością.

Granitowe gleby występujące w regionie nadają produkowanym na tym obszarze winom, winom półmusującym i winom musującym charakterystyczną mineralność.

Ze względu na wyżynny charakter regionu stosuje się praktykę uprawiania winorośli na terenach górskich, polegającą na sadzeniu winorośli na znacznych wysokościach. Spowalnia to proces dojrzewania, co jest ważne dla rozwoju związków fenolowych i prekursorów aromatycznych występujących w winogronach. W rezultacie produkowane wina, wina półmusujące i wina musujące są bardziej aromatyczne.

Z kolei znaczne wahania temperatur dobowych latem, kiedy dni są gorące i suche, a noce chłodne, sprzyjają powolnemu i niezakłóconemu dojrzewaniu winogron. Skutkuje to niższą naturalną zawartością cukru i zapewnia dobry poziom kwasowości, dzięki czemu wina, wina półmusujące i wina musujące z tego regionu zyskują charakterystyczną świeżość.

Czynnik ludzki, dzięki któremu w regionie kultywowane są tradycje sięgające tysięcy lat i który przejawia się w wyborze odmian najlepiej przystosowanych do warunków panujących na tym obszarze geograficznym, ma decydujące znaczenie w produkcji winogron nadających winom, winom półmusującym i winom musującym z tego regionu ich charakterystyczne cechy.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze

Produkcja poza obszarem geograficznym – odstępstwo

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Dozwolona jest produkcja win objętych ChOG „Terras da Beira” z winogron produkowanych na tym obszarze geograficznym, ale przetwarzanych poza nim, jeżeli obszar, na którym produkowane są wina, bezpośrednio sąsiaduje z regionem objętym ChOG „Terras da Beira”.

Wszystkie wina objęte ChOG „Terras da Beira”

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

—	Wcześniejsze zatwierdzenie etykiet. Etykiety, które mają być umieszczane na produktach objętych ChOG „Terras da Beira”, muszą być najpierw przedłożone do zatwierdzenia przez jednostkę certyfikującą.

—	Znak towarowy musi być zarejestrowany w INPI [Krajowym Instytucie Własności Przemysłowej], ale nie jest wyłącznym znakiem towarowym dla przedmiotowego ChOG.

Link do specyfikacji produktu

http://www.ivv.gov.pt/np4/8616.html

(1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.