30.1.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 34/7

Informacje, które należy przekazać zgodnie z art. 5 ust. 2

Utworzenie Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej (EUWT)

(rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1082/2006 z dnia 5 lipca 2006 r. (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 19))

(2023/C 34/07)

I.1) Nazwa, adres i punkt kontaktowy

Zarejestrowana nazwa: Wissenschaftsverbund Vierländerregion Bodensee EVTZmbH

Siedziba statutowa: c/o Universität Konstanz, 78457 Konstanz, Deutschland

Osoba do kontaktów: Markus Rhomberg

Adres internetowy ugrupowania: www.wissenschaftsverbund.org

I.2) Okres funkcjonowania ugrupowania:

Okres funkcjonowania ugrupowania: nieograniczony

Data rejestracji:28 grudnia 2022 r.

II. CELE

Cele i zadania obejmują konsolidację i rozwój współpracy transgranicznej w regionie Jeziora Bodeńskiego, obejmującym cztery państwa, w następujących obszarach działania:

1.	badania naukowe, wiedza i transfer technologii

2.	kształcenie

3.	organizacja szkolnictwa wyższego

4.	partnerstwa i usługi

III. DODATKOWE INFORMACJE DOTYCZĄCE NAZWY UGRUPOWANIA

Nazwa w języku angielskim: Lake Constance Arts & Sciences Association

IV. CZŁONKOWIE

IV.1) Całkowita liczba członków ugrupowania: 25

IV.2) Kraje pochodzenia członków ugrupowania: Niemcy, Austria, Szwajcaria, Liechtenstein

IV.3) Informacje o członkach

1.	Oficjalna nazwa: OST – Ostschweizer Fachhochschule Adres pocztowy:Oberseestrasse 10, Postfach 1475, 8640 Rapperswil-Jona, Schweiz Internet: www.ost.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

2.	Oficjalna nazwa: Zürcher Hochschule der Künste Adres pocztowy:Pfingstweidstrasse 96, 8005 Zürich, Schweiz Internet: www.zhdk.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

3.	Oficjalna nazwa: Zürcher Hochschule für Angewandte Wissenschaften Adres pocztowy:Gertrudstrasse 15, 8401 Winterthur, Schweiz Internet: www.zhaw.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

4.	Oficjalna nazwa: Universität Zürich Adres pocztowy:Rämistrasse 71, 8006 Zürich, Schweiz Internet: www.uzh.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

5.	Oficjalna nazwa: Universität St.Gallen Adres pocztowy:Dufourstrasse 50, 9000 St. Gallen, Schweiz Internet: www.unisg.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

6.	Oficjalna nazwa: HfH – Interkantonale Hochschule für Heilpädagogik Adres pocztowy:Schaffhauserstrasse 239, 8057 Zürich, Schweiz Internet: www.hfh.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

7.	Oficjalna nazwa: Pädagogische Hochschule St.Gallen Adres pocztowy:Notkerstrasse 27, 9000 St. Gallen; Schweiz Internet: www.phsg.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

8.	Oficjalna nazwa: Pädagogische Hochschule Schaffhausen Adres pocztowy:Ebnatstrasse 80, 8200 Schaffhausen, Schweiz Internet: www.phsh.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

9.	Oficjalna nazwa: Pädagogische Hochschule Thurgau Adres pocztowy:Unterer Schulweg 3, 8280 Kreuzlingen, Schweiz Internet: www.phtg.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

10.	Oficjalna nazwa: Pädagogische Hochschule Zürich Adres pocztowy:Lagerstrasse 2, 8090 Zürich, Schweiz Internet: www.phzh.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

11.	Oficjalna nazwa: SHLR Schweizer Hochschule für Logopädie Adres pocztowy:Seminarstrasse 27, 9400 Rorschach, Schweiz Internet: www.shlr.ch Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

12.	Oficjalna nazwa: Universität Liechtenstein Adres pocztowy:Fürst-Franz-Josef-Strasse, 9490 Vaduz, Liechtenstein Internet: www.uni.li Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

13.	Oficjalna nazwa: Stella Vorarlberg Privathochschule für Musik Adres pocztowy:Reichenfeldgasse 9, 6800 Feldkirch, Österreich Internet: www.vlk.ac.at Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

14.	Oficjalna nazwa: Fachhochschule Vorarlberg GmbH Adres pocztowy:Hochschulstraße 1, 6850 Dornbirn, Österreich Internet: www.fhv.at Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

15.	Oficjalna nazwa: Pädagogische Hochschule Vorarlberg Adres pocztowy:Liechtensteiner Str. 33-37, 6800 Feldkirch, Österreich Internet: www.ph-vorarlberg.ac.at Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

16.	Oficjalna nazwa: Zeppelin Universität Friedrichshafen Adres pocztowy:Am Seemooser Horn 20, 88045 Friedrichshafen, Deutschland Internet: www.zu.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

17.	Oficjalna nazwa: Universität Konstanz Adres pocztowy:Universitätsstraße 10, 78464 Konstanz, Deutschland Internet: www.uni-konstanz.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

18.	Oficjalna nazwa: Staatliche Hochschule für Musik Trossingen Adres pocztowy:Schultheiß Koch Platz 3, 78647 Trossingen, Deutschland Internet: www.hfm-trossingen.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

19.	Oficjalna nazwa: Duale Hochschule Baden-Württemberg DHBW Adres pocztowy:Friedrichstraße 14, 70174 Stuttgart, Deutschland Internet: www.dhbw.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

20.	Oficjalna nazwa: Hochschule Albstadt-Sigmaringen Adres pocztowy:Anton-Günther-Straße 51, 72488 Sigmaringen, Deutschland Internet: www.hs-albsig.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

21.	Oficjalna nazwa: Hochschule Furtwangen Adres pocztowy:Robert-Gerwig-Platz 1, 78120 Furtwangen im Schwarzwald, Deutschland Internet: www.hs-furtwangen.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

22.	Oficjalna nazwa: Hochschule Kempten Adres pocztowy:Bahnhofstraße 61, 87435 Kempten (Allgäu), Deutschland Internet: www.hs-kempten.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

23.	Oficjalna nazwa: Hochschule Konstanz HTWG Adres pocztowy:Alfred-Wachtel-Straße 8, 78462 Konstanz, Deutschland Internet: www.htwg-konstanz.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

24.	Oficjalna nazwa: Pädagogische Hochschule Weingarten Adres pocztowy:Kirchpl. 2, 88250 Weingarten, Deutschland Internet: www.ph-weingarten.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

25.	Oficjalna nazwa: RWU – Hochschule Ravensburg-Weingarten Adres pocztowy:Doggenriedstraße, 88250 Weingarten, Deutschland Internet: www.rwu.de Rodzaj członka: podmiot prawa publicznego

30.1.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 34/11

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2023/C 34/08)

Niniejsza informacja zostaje opublikowanazgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Bonnezeaux”

PDO-FR-A0926-AM03

Data przekazania informacji: 11.11.2022 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Oficjalny kod geograficzny

Zaktualizowano gminy obszaru geograficznego oraz obszaru bezpośredniego sąsiedztwa według oficjalnego kodu geograficznego.

Nie ma to wpływu na granice wyznaczonego obszaru geograficznego.

Zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2. Odstęp między krzewami winorośli

Minimalny odstęp między krzewami w rzędzie zwiększono z 1 m do 0,90 m.

Celem tej zmiany jest zwiększenie gęstości nasadzeń winorośli bez zmiany odstępów między rzędami.

Dodano również przepis szczególny dotyczący winorośli na zboczach o nachyleniu powyżej 10 %, gdzie minimalny odstęp między krzewami może wynosić 0,80 m.

Celem tego uzupełnienia jest uwzględnienie szczególnego przypadku winorośli sadzonych na dość stromych zboczach, w przypadku których stosuje się szczególny sposób sadzenia (nasadzenia równoległe do zbocza, a nie prostopadłe do niego).

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

3. Cięcie

Zasady dotyczące cięcia zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire).

Celem tej harmonizacji jest poszerzenie wiedzy podmiotów gospodarczych i uproszczenie kontroli. Przedmiotowa zmiana wprowadza możliwość dostosowania się plantatorów winorośli do przymrozków, które występują coraz później.

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

4. Dojrzałość

Minimalną zawartość cukru w winogronach zwiększono z 238 do 255 gramów na litr. Zmiana ta ma na celu poprawę jakości win z pozostałościami cukru.

W celu uwzględnienia trudności przy fermentacji moszczy o najwyższej zawartości cukrów: obniżono do 11 % pułap rzeczywistej objętościowej zawartości alkoholu w przypadku win o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu poniżej 18 %; zniesiono pułap rzeczywistej objętościowej zawartości alkoholu w przypadku win o naturalnej objętościowej zawartości alkoholu co najmniej 18 %.

Zmieniono pkt 4 jednolitego dokumentu.

5. Maksymalna całkowita objętościowa zawartość alkoholu po wzbogaceniu

Maksymalną całkowitą objętościową zawartość alkoholu po wzbogaceniu przez częściowe stężenie moszczu zmniejszono z 19 do 18 %.

Nie wymaga to zmian w jednolitym dokumencie.

6. Związek

Związek zmieniono poprzez odniesienie do roku 2021 zamiast do roku 2018.

Zmieniono pkt 8 jednolitego dokumentu.

7. Środki przejściowe

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Nie wymaga to zmian w jednolitym dokumencie.

8. Główne punkty podlegające kontroli

Do głównych punktów podlegających kontroli dodano ręczne zbiory sukcesywne.

Nie wymaga to zmian w jednolitym dokumencie.

9. Zmiany redakcyjne

W specyfikacji produktu wprowadzono szereg zmian redakcyjnych.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

10. Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zmieniono w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw pochodzenia. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

11. Etykietowanie

Zasady dotyczące etykietowania doprecyzowani i zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire). Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmieniono pkt 9 jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa lub nazwy

Bonnezeaux

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

Wino

4. Opis wina lub win

KRÓTKI OPIS

Są to białe wina niemusujące produkowane z przejrzałych winogron (naturalna koncentracja cukrów na krzewach, z obecnością szlachetnej pleśni lub bez niej). Są one mocne i bardzo słodkie oraz cechują się złożonym owocowym aromatem (owoce suszone i egzotyczne, białe kwiaty itp.) i lekko złotawą szatą z zielonymi refleksami. Charakteryzują się one: naturalną objętościową zawartością alkoholu wynoszącą co najmniej 15 %; zawartością cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) po fermentacji wynoszącą co najmniej 51 g/l; Po fermentacji rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu w przypadku win, których naturalna objętościowa zawartość alkoholu wynosi poniżej 18 %, wynosi co najmniej 11 %. Kwasowość ogólna i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna	w miliekwiwalentach na litr
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)	25
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

5.1. Szczególne praktyki enologiczne

Szczególne praktyki enologiczne

Wzbogacanie jest dozwolone zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu.

Zabrania się stosowania kawałków drewna.

Wina dojrzewają co najmniej do dnia 15 marca roku następującego po roku zbiorów.

Poza wymienionymi powyżej zakazami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

2. Gęstość

Praktyka uprawy

Prawo do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia obejmuje zbiory z działek winnic, gdzie odstęp między roślinami w rzędzie jest mniejszy niż 0,90 metra, ale nie mniejszy niż 0,80 m, o nachyleniu większym niż 10 %.

Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w niniejszej specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

3. Cięcie

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się stosując cięcie krótkie, długie albo mieszane, z maksymalnie 12 oczkami na roślinę. W stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (układanie pączków owocowych) liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie przekracza 10.

4. Zbiory

Praktyka uprawy

Winogrona zbiera się ręcznie metodą zbiorów sukcesywnych.

5. Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

5.2. Maksymalna wydajność

30 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następującej gminy w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.: Bellevigne-en-Layon (wyłącznie terytorium gminy delegowanej Thouarcé).

Dokumenty kartograficzne przedstawiające obszar geograficzny są dostępne do wglądu na stronie internetowej Krajowego Instytutu ds. Pochodzenia i Jakości (Institut national de l’origine et de la qualité).

7. Odmiany winorośli

Chenin B

8. Opis związku lub związków

8.1.

1. Informacje na temat obszaru geograficznego

a) – Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

W 2021 r. obszar geograficzny znajdujący się w samym sercu winnic Andegawenii obejmował wyłącznie gminę delegowaną Thouarcé. Terytorium tej położonej w departamencie Maine-et-Loire gminy przecina rzeka Layon. Nad rzeką tą góruje położona na jej prawym brzegu, na szczycie stromego wzgórza, osada Bonnezeaux. Wydaje się, że nazwa osady Bonnezeaux pochodzi od źródeł żelazistej wody.

Winnica położona jest na trzech kolejnych wzgórzach o ekspozycji południowo-zachodniej: „La Montagne”, „Beauregard” i „Fesles”, tworzących pas o długości 2 800 metrów i szerokości 500 metrów. Ich nachylenie wynosi około 15–20 %, przy czym najsilniej nachylone są zachodnie wzgórze „Beauregard”, a także środkowe wzgórze, trafnie zwane „La Montagne”, które zaczyna się w pobliżu osady „Petit Bonnezeaux”. Na północ od tych trzech wzgórz, na których znajdują się działki wyznaczone do zbioru winogron, położony jest lekko pagórkowaty płaskowyż o średniej wysokości 90 metrów, natomiast rzeka Layon przepływa na wysokości 29 m n.p.m.

Podłoże geologiczne należy do „kompleksu Saint-Georges-sur-Loire”, zespołu łupkowo-piaskowcowego z okresu od górnego ordowiku do dolnego dewonu. Podłoże pokrywają niekiedy, zwłaszcza na wzgórzu „Fesles”, żwirowo-gliniaste lub piaszczysto-gliniaste formacje z cenomanu. Erozja odsłoniła podłoże łupkowe, natomiast piaski i gliny pozostały na sublitoralu i na płaskowyżu. Ponadto gleby na działkach specjalnie wyznaczonych do zbioru winogron są niezbyt głębokie, zawierają bardzo dużo elementów gruboziarnistych i mają szarozielonkawy kolor, a niekiedy kolor „osadu winiarskiego”. Zapasy wody w glebie wynoszą poniżej 100 milimetrów, a gleba charakteryzuje się doskonałą zdolnością odprowadzania wody.

Obszar geograficzny jest zatem terenem, na którym występuje łagodny klimat oceaniczny i niewielkie opady deszczu, chronionym przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Wzgórza są miejscami narażone na działanie dominujących wiatrów z południowego zachodu i zachodu. Roczna suma opadów wynosi około 550–600 milimetrów, natomiast na wzniesieniach Choletais i Mauges ponad 800 milimetrów. Opady deszczu podczas cyklu wegetacyjnego winorośli są o około 100 milimetrów niższe w porównaniu ze średnią dla departamentu. Południowa roślinność, która rozwija się szczególnie na wspomnianych wzgórzach, świadczy o tej względnej suchości klimatu i temperaturze przewyższającej temperaturę na otaczających obszarach.

b) – Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Bonnezeaux stanowi znakomite miejsce do uprawy odmiany winorośli chenin B, prawdopodobnie pochodzącej z regionu Andegawenii. Ta odporna odmiana rozwija swój potencjał w warunkach charakteryzujących się znacznymi ograniczeniami glebowymi.

Producenci bardzo szybko zrozumieli, że winogrona tej odmiany należy zbierać po osiągnięciu przez nie zaawansowanego stopnia dojrzałości, stosując określone techniki. W 1845 r. hrabia Odart stwierdza w swoim „Traité des cépages” (Traktat o odmianach winorośli): „Konieczne jest również dodanie warunku, że zbiory należy przeprowadzać dopiero wówczas, gdy winogrona będą przejrzałe, co następuje w okolicach dnia Wszystkich Świętych, kiedy zmiękczona przez deszcze skórka odchodzi”. Przejrzałość jest zatem nieodłącznym warunkiem przeprowadzania zbiorów. W 1816 r. Jullien w „Topographie de tous les vignobles connus” (Topografia wszystkich znanych winnic) uściśla, że: „W dobrych winnicach klasy crus zbiory przeprowadza się kilkukrotnie; wina z pierwszych dwóch zbiorów, podczas których zbiera się wyłącznie najbardziej dojrzałe winogrona, wysyła się za granicę; wina, które produkuje się z winogron zebranych podczas trzecich zbiorów, konsumowane są w kraju (...)”.

Obserwacje i analiza prowadzone przez pokolenia producentów sprawiły, że wina „Bonnezeaux” stały się perełką wśród andegaweńskich win. William Guthrie (1708–1770), angielski geograf, w tłumaczeniu dzieła „Nouvelle Géographie Universelle” (Nowa geografia uniwersalna), które opublikowano w 1802 r., precyzuje: „Wina z Andegawenii można podzielić na trzy klasy. Winogrona, z których produkuje się wina należące do pierwszej klasy, zbiera się w miejscowościach Faye, Saint-Lambert, Rablé, Maligny, Chavagne i Thouarcé, gdzie znajduje się winnica klasy cru Bonnezeaux”.

Winnicę „Bonnezeaux” uznawano za prestiżową we wszystkich późniejszych okresach. Kryzys wywołany przez filokserę poważnie zahamował jej rozwój – wina produkowane w tej winnicy sprzedawano jedynie na lokalnym rynku. Dzięki dynamice i rozwadze związku producentów „Bonnezeaux”, któremu zależało na utrzymaniu niskich plonów i praktyki zbiorów sukcesywnych, wina zaczęto ponownie sprzedawać na rynku krajowym, a następnie wznowiono ich wywóz za francuskie granice. Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Bonnezeaux” uznano w dniu 6 listopada 1951 r.

8.2.

2. Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

Wina te są cenione za ich moc. Ich bardzo słodkiemu smakowi, który wiąże się ze znaczną zawartością cukrów fermentacyjnych, towarzyszy nierzadko złożony owocowy aromat (owoce suszone, owoce egzotyczne, białe kwiaty itp.), którego nie zapowiada szata win – często lekko złotawa z zielonymi refleksami. Dzięki równowadze między kwasowością, zawartością alkoholu i zawiesistością z biegiem lat wina mogą nabierać jeszcze bardziej złożonego charakteru.

3. Związki przyczynowe

Przedmiotowa winnica, dzięki swojemu położeniu na wzgórzach o stromych zboczach o ekspozycji południowo-zachodniej, które charakteryzują się płytkimi i kamienistymi glebami posiadającymi wyjątkowe właściwości termiczne, sprzyja występowaniu wczesnego cyklu wegetacyjnego i wczesnemu dojrzewaniu winogron odmiany chenin B. Dominujące wiatry wiejące na wzgórzach, w połączeniu z bardzo słabym zaopatrzeniem winorośli w wodę na glebach szkieletowych, pozwalają na koncentrację cukrów w winogronach wskutek charakterystycznego dla winnicy więdnięcia lub wysychania na łodydze. Producenci nauczyli się wykorzystywać tę szczególną cechę. Bardzo niskie plony świadczą o dbałości producentów wina o jakość winogron.

Dzięki późnym zbiorom winogron odmiany chenin B uprawianej na tych wzgórzach, dokonywanym w ramach kilku zbiorów mających na celu wybór bardzo dojrzałych winogron, wina „Bonnezeaux” zyskały duże uznanie. Historia i renoma win „Bonnezeaux” łączą się ściśle z historią i renomą win „Anjou” i „Coteaux du Layon”.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

API

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji, produkcji i dojrzewania wina, stanowi obszar następujących gmin w departamencie Maine-et-Loire, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon (tylko w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Champ-sur-Layon, Faveraye-Mâchelles, Faye-d’Anjou i Rablay-sur-Layon), Blaison-Saint-Sulpice, Brissac Loire Aubance (tylko w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire, Saulgé-l’Hôpital i Vauchrétien), Brossay, Chalonnes-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (tylko w odniesieniu do obszaru gmin delegowanych Chanzeaux i Valanjou), Denée, Doué-en-Anjou (tylko dla terytorium gminy delegowanej Brigné), Les Garennes-sur-Loire, Lys-Haut-Layon (tylko w odniesieniu do obszaru gminy delegowanej Tigné), Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Rochefort-sur-Loire, Saint-Melaine-sur-Aubance, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Terranjou, Val-du-Layon.

Etykietowanie: informacje nieobowiązkowe

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

– Określenia fakultatywne, których stosowanie, zgodnie z przepisami wspólnotowymi, mogą regulować państwa członkowskie, zapisuje się na etykiecie czcionką o wymiarach (wysokość, szerokość i grubość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie: nazwa geograficzna „Val de Loire”

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Etykietowanie: mniejsza jednostka geograficzna

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: – chodzi o miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych; – że jest ona wymieniona w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-2bee3ad4-2dc7-4d79-9977-b2e2f0980fbb

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

30.1.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 34/18

(2023/C 34/09)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Rosé de Loire”

PDO-FR-A0150-AM02

Data przekazania informacji: 14.11.2022

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Oficjalny kod geograficzny

Zaktualizowano gminy obszaru geograficznego oraz obszaru bezpośredniego sąsiedztwa według oficjalnego kodu geograficznego.

Nie ma to wpływu na obszar wyznaczonego obszaru geograficznego.

Zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2. Wyznaczone działki rolne

Dodano sesje, na których zatwierdza się wyznaczone granice.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3. Odstęp między krzewami

Minimalny odstęp między krzewami zostaje zmniejszony z 1 m do 0,90 m.

Celem tej zmiany jest zwiększenie gęstości nasadzeń winorośli, bez zmiany odstępów między rzędami.

Dodano również przepis szczególny dotyczący winorośli na zboczach o nachyleniu powyżej 10 %, gdzie minimalny odstęp między krzewami może wynosić 0,80 m.

Celem tego uzupełnienia jest uwzględnienie szczególnego przypadku winorośli obsadzonych na dość stromych zboczach, w przypadku których stosuje się szczególny sposób sadzenia (nasadzenia równoległe do zbocza, a nie prostopadłe do niego).

Zmienia się pkt 5 jednolitego dokumentu.

4. Cięcie

Zasady cięcia zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire).

Zmienia się pkt 5 jednolitego dokumentu.

5. Związek z obszarem geograficznym

Związek zmieniono poprzez odniesienie do 2021 r. zamiast do 2018 r. i dostosowanie liczby gmin po połączeniu się niektórych z nich.

Zmienia się pkt 8 jednolitego dokumentu.

6. Etykietowanie

Doprecyzowano ramy regulacyjne dotyczące określeń stosowanych fakultatywnie.

Zmienia się pkt 9 jednolitego dokumentu.

7. Środki przejściowe

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Dodano środek przejściowy dla gmin, w których wyznaczenie działek zostało zatwierdzone w listopadzie 2020 r.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

8. Zmiany redakcyjne

W specyfikacji wprowadzono szereg zmian redakcyjnych.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

9. Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zostało zmienione w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa lub nazwy

Rosé de Loire

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

Wino

4. Opis wina lub win

KRÓTKI OPIS

Są to niemusujące wytrawne wina różowe posiadające poniższe główne analityczne cechy charakterystyczne:

—	naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 9,5 %;

—	zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach nie przekracza 3 gramów na litr,

—	przed pakowaniem kwasowość miareczkowa win nie przekracza 91,84 miliekwiwalentu na litr;

—	całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %. Kwasowość lotna i całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach wspólnotowych.

„Rosé de Loire” jest winem wytrawnym. Barwa wina jest zwykle łososioworóżowa. Jego lekkie aromaty przypominają często wiśnię i truskawkę. W smaku wino jest mocne, świeże, krągłe i harmonijne. Dzięki rześkiemu i orzeźwiającemu smakowi wino przywodzi na myśl chrupkie dojrzałe owoce, a jego oryginalne walory uwydatnione są najlepiej wówczas, gdy wino jest młode.

Ogólne cechy analityczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

5.1. Szczególne praktyki enologiczne

1. Gęstość nasadzeń – odstępy

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 4 000 krzewów na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra. Zbiory z działek, na których odstęp między krzewami w tym samym rzędzie wynosi mniej niż 0,90 metra, ale nie mniej niż 0,80 metra, i które są położone na zboczu o nachyleniu powyżej 10 %, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia. Zbiory z działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, kwalifikują się do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia, z zastrzeżeniem zgodności z przepisami dotyczącymi zasad odnoszących się do palikowania i wysokości ulistnienia określonymi w specyfikacji produktu. Odstęp między rzędami winorośli na tych obsadzonych winoroślą działkach nie może wynosić więcej niż 3 metry, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 1 metr.

2. Zasady cięcia i palikowania winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się, stosując cięcie krótkie bądź długie lub też mieszane, z maksymalnie 12 oczkami na krzew. Winorośl można przycinać, pozostawiając 2 dodatkowe oczka na krzew, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (oddzielne pączki kwiatowe) liczba gałązek owocujących w roku na krzew nie będzie przekraczać 12.

Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu odpowiada co najmniej 0,6-krotności odstępu między rzędami, przy czym wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu mierzy się między dolną granicą ulistnienia ustaloną na co najmniej 0,40 metra nad powierzchnią ziemi a górną granicą cięcia wierzchołków pędów winorośli (fr. rognage) ustaloną na co najmniej 0,20 metra nad górnym drutem konstrukcji.

W przypadku działek, na których gęstość nasadzeń winorośli wynosi mniej niż 4 000 krzewów na hektar, ale nie mniej niż 3 300 krzewów na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady dotyczące palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania nad powierzchnią ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; minimalna wysokość górnego drutu wynosi 1,85 metra nad powierzchnią ziemi.

3. Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

Szczególne praktyki enologiczne

Jeżeli chodzi o produkcję win, wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, jest zabronione.

Zabrania się stosowania kawałków drewna;

całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12,5 %.

5.2. Maksymalna wydajność

72 hektolitry z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

—

w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde i dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ);

—

w departamencie Indre-et-Loire: Amboise, Anché, Artannes-sur-Indre, Athée-sur-Cher, Avoine, Avon-les-Roches, Azay-le-Rideau, Azay-sur-Cher, Beaumont-en-Véron, Benais, Bléré, Bossay-sur-Claise, Bourgueil, Brizay, Candes-Saint-Martin, Cangey, Chambray-lès-Tours, Chançay, Chanceaux-sur-Choisille, La Chapelle-sur-Loire, Chargé, Cheillé, Chemillé-sur-Indrois, Chenonceaux, Chinon, Chisseaux, Chouzé-sur-Loire, Cinais, Cinq-Mars-la-Pile, Civray-de-Touraine, Coteaux-sur-Loire, Couziers, Cravant-les-Côteaux, La Croix-en-Touraine, Crouzilles, Dierre, Draché, Épeigné-les-Bois, Esvres, Fondettes, Francueil, Genillé, Huismes, L’Île-Bouchard, Joué-lès-Tours, Langeais (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Langeais), Larçay, Lémeré, Lerné, Lignières-de-Touraine, Ligré, Limeray, Lussault-sur-Loire, Luynes, Luzillé, Marçay, Montlouis-sur-Loire, Montreuil-en-Touraine, Mosnes, Nazelles-Négron, Neuillé-le-Lierre, Noizay, Panzoult, Parçay-Meslay, Pocé-sur-Cisse, Pont-de-Ruan, Razines, Restigné, Reugny, Rigny-Ussé, Rivarennes, Rivière, La Roche-Clermault, Rochecorbon, Saché, Saint-Avertin, Saint-Benoît-la-Forêt, Sainte-Maure-de-Touraine, Saint-Étienne-de-Chigny, Saint-Germain-sur-Vienne, Saint-Martin-le-Beau, Saint-Nicolas-de-Bourgueil, Saint-Ouen-les-Vignes, Saint-Règle, Savigny-en-Véron, Savonnières, Sazilly, Seuilly, Souvigny-de-Touraine, Tavant, Theneuil, Thilouze, Thizay, Tours, Vallères, Véretz, Vernou-sur-Brenne, Villaines-les-Rochers, Vouvray;

—

w departamencie Loir-et-Cher: Angé, Blois, Chailles, Châteauvieux, Châtillon-sur-Cher, Chaumont-sur-Loire, Chémery, Chissay-en-Touraine, Choussy, Le Controis-en-Sologne (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Contres i Thenay), Couddes, Couffy, Faverolles-sur-Cher, Mareuil-sur-Cher, Méhers, Mesland, Meusnes, Monteaux, Monthou-sur-Bièvre, Monthou-sur-Cher, Montrichard Val de Cher, Noyers-sur-Cher, Oisly, Pontlevoy, Pouillé, Rilly-sur-Loire, Saint-Aignan, Saint-Georges-sur-Cher, Saint-Julien-de-Chédon, Saint-Romain-sur-Cher, Sassay, Seigy, Seur, Soings-en-Sologne, Thésée, Valaire, Valencisse (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chambon-sur-Cisse i Molineuf),Vallières-les-Grandes, Valloire-sur-Cisse (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Chouzy-sur-Cisse), Veuzain-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Onzain);

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l'Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay;

—	w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

7. Odmiana(-y) winorośli

Cabernet franc N

Cabernet-Sauvignon N

Gamay N

Grolleau N

Grolleau gris G

Pineau d'Aunis N

Pinot noir N

8. Opis związku lub związków

8.1.

a) Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny obejmuje pagórkowaty płaskowyż odpowiadający pod względem geologicznym formacjom podstawowym tworzącym zbocza Masywu Armorykańskiego oraz nowszym formacjom powstałym w erze mezozoicznej i w mniejszym stopniu w trzeciorzędzie, na południowo-zachodnim obrzeżu Basenu Paryskiego. Obszar geograficzny rozciąga się wzdłuż Loary i jej dopływów, rzek Vienne, Indre i Cher, na długości około 200 kilometrów. W 2021 r. obejmował terytorium 226 gmin, przy czym niektóre z nich słyną ze znajdujących się na ich terenie zamków.

Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron położonych w zachodniej części obszaru występują gleby łupkowe lub gliniasto-łupkowe, zaś w części wschodniej – gleby gliniasto-wapienne (cenoman, turon, senon i eocen). Kluczowe znaczenie w tym kontekście ma piętro turonu. Od niego właśnie pochodzi tuf, którego pozyskiwanie w licznych kamieniołomach umożliwiło budowę zamków nad Loarą oraz, w ujęciu bardziej ogólnym, wszystkich budowli architektonicznych w regionie, powodując powstanie licznych wyrobisk. Z kamieniołomów tych powstały jaskinie, o stałej temperaturze i wilgotności, przeznaczone do uprawy grzybów i przechowywania wina. Wszystkie gleby występujące na wyznaczonym obszarze charakteryzują się umiarkowaną zdolnością zatrzymywania i dobrą przepuszczalnością wody.

Na przedmiotowym obszarze panuje klimat oceaniczny. Obrzeże wschodnie, odpowiadające regionowi winiarskiemu Sologne, pozostaje jednak pod większym wpływem klimatu kontynentalnego – skumulowane roczne opady w tym regionie są nieznacznie wyższe niż w pozostałej części obszaru geograficznego i wynoszą 550–650 milimetrów. Na zachodzie, gdzie wpływ klimatu oceanicznego jest silniejszy, temperatury są regularne, zimy łagodne, a lata umiarkowanie gorące. Im dalej na wschód, tym zwiększają się jednak amplitudy temperatur. W tym ogólnym kontekście sieć rzeczna, jaką tworzą Loara i jej dopływy, pełni rolę regulatora termicznego.

b) Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Winnica ma stosunkowo dawne korzenie, które wiążą się z rozwojem licznych klasztorów i opactw. Święty Grzegorz z Tours w swojej spisanej w VI wieku „Historii Francji” wspomina o rozległej uprawie winorośli w tym regionie i stosowaniu „odstraszaczy” (fr. traquettes) w celu przeganiania ptaków w czasie dojrzewania winogron. W XV wieku, wraz z pojawieniem się odmiany „breton”, która jest faktycznie odmianą cabernet franc N, pochodzącej z regionu Bordeaux, producenci zaczęli wytwarzać nowe wino różowe, nazywane wówczas „clairet”, które wyróżnia się charakterystycznymi aromatami czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, porzeczki). Pierwsze wzmianki historyczne dotyczą daru złożonego Janowi V, księciu Bretanii, przez mieszkańców Saumur w formie dwóch beczek (tj. 536 litrów) wina „clairet”.

Nieco dalej na wschód wina różowe były również produkowane w Turenii. Z produkcji tych win słynęło zresztą kilka gmin położonych na prawym brzegu Loary. W winnicach w Blois, w Azay-le-Rideau lub w Mesland wina produkowano na szeroką skalę. Uznanie zdobyły wina produkowane w gminie Cinq-Mars-La-Pile, a lokalna odmiana, grolleau N, zaczęła się szybko rozwijać. Na początku XIX wieku odmiana ta występowała powszechnie w Andegawenii, zwłaszcza w kantonach Thouarcé i Brissac.

Rozległy obszar geograficzny, o zróżnicowanych glebach i zróżnicowanym klimacie, sprzyja różnorodności odmian winorośli. W Andegawenii sadzono głównie odmiany cabernet franc N, cabernet-sauvignon N, grolleau N i grolleau gris G. W Turenii, na prawym brzegu Loary, najpowszechniejszą odmianą była odmiana grolleau N. Odmiana gamay N również była uprawiana na całym terenie winnicy wraz z odmianą pineau d'Aunis N, którą uprawiano jednak w mniejszym zakresie, i bardziej lokalną odmianą pinot noir N.

Z początkiem XX wieku nastąpił rozwój produkcji wina różowego na szeroką skalę, które w Andegawenii określane było mianem „rouget”, zaś w Turenii – „vin gris”. Na początku lat 70. XX wieku producenci z Doliny Loary (fr. Val de Loire), chcąc ugruntować renomę tego wytrawnego wina różowego i zachować jego tożsamość, złożyli wniosek o jego objęcie kontrolowaną nazwą pochodzenia. Kontrolowaną nazwę pochodzenia „Rosé de Loire” uznano w 1974 r.

8.2.

2. Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu

3 Zależności przyczynowe

Rozległa sieć rzeczna, którą tworzą Loara, Vienne, Cher i Indre, w znacznym stopniu ukształtowała na przestrzeni lat pagórkowaty płaskowyż, na którym występują twarde skały z pierwszorzędu oraz miękkie skały z drugo- i trzęciorzędu. Dzięki wpływowi Kościoła winorośl zaczęto uprawiać się na tym obszarze już w średniowieczu, a winnice w Andegawenii i Turenii rozwijały się wzdłuż rzeki i jej dopływów na odcinku blisko 200 kilometrów.

Z czasem w części zachodniej obszaru geograficznego producenci skupili się na uprawie odmian cabernet franc N i grolleau N, natomiast w części wschodniej sadzili oni zwłaszcza odmiany gamay N i pineau d’Aunis N. Wybory te wyjaśnia ukształtowanie obszaru geograficznego i panujący na nim klimat oceaniczny. Wybór odmian winorośli był naturalną konsekwencją zróżnicowanych warunków uprawy winorośli, z którymi borykali się producenci. Zgodnie ze stosowanymi praktykami obszar działek wyznaczonych do zbiorów winogron może obejmować tylko te działki, na których występują gleby przepuszczalne na podłożu gliniasto-wapiennym lub łupkowym.

Produkcja świeżego, oryginalnego, giętkiego wina „rouget” i „vin gris” o niewielkiej objętościowej zawartości alkoholu zaczęła się zatem rozwijać na początku XX wieku. Na przestrzeni lat producenci wypracowali szczególną metodę produkcji, wyróżniającą się z jednej strony umiejętnym łączeniem odmian winorośli umożliwiającym rozwój ich potencjału aromatycznego, a z drugiej strony optymalnym zarządzaniem winoroślą i jej potencjałem produkcyjnym, które znajduje odzwierciedlenie w rygorystycznej metodzie prowadzenia tej rośliny.

Ukoronowaniem sukcesu tej metody produkcji było uznanie kontrolowanej nazwy pochodzenia „Rosé de Loire” w 1974 r. Dynamika i umiejętności producentów, a także ich historyczne przywiązanie do krajobrazu winnic w Dolinie Loary ugruntowują renomę tej kontrolowanej nazwy pochodzenia, która odnosi prawdziwy sukces od czasu jej uznania.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Etykietowanie

Ramy prawne

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Wszelkie określenia fakultatywne, których stosowanie – zgodnie z przepisami wspólnotowymi – mogą regulować państwa członkowskie, umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisane jest uzupełniające oznaczenie geograficzne „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Na etykiecie wina objętego nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: — chodzi o miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych; — że jest ona wymieniona w deklaracji zbiorów. Nazwa miejsca wpisanego do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających – zarówno pod względem wysokości, jak i szerokości – połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji wina, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym („code officiel géographique”) z 2021 r.:

—	w departamencie Indre: Fontguenand, Lye, La Vernelle, Veuil, Villentrois-Faverolles-en-Berry;

—	w departamencie Indre-et-Loire: Chaveignes, Chezelles, Crissay-sur-Manse, Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

—	w departamencie Loir-et-Cher: Candé-sur-Beuvron, Cheverny, Le Controis-en-Sologne (wyłącznie dla obszaru gmin delegowanych Feings, Fougères-sur-Bièvre i Ouchamps), Cormeray, Fresnes, Les Montils, Mont-près-Chambord, Sambin;

—	w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (wyłącznie dla terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

—	w departamencie Maine-et-Loire: Orée d'Anjou (wyłącznie dla terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-a21d352f-67ba-47df-a154-3ca40f598bb4

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

30.1.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 34/26

(2023/C 34/10)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1).

INFORMACJA DOTYCZĄCA ZATWIERDZENIA ZMIANY STANDARDOWEJ

„Rosé d'Anjou”

PDO-FR-A1007-AM02

Data przekazania informacji: 11.11.2022 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Oficjalny kod geograficzny

Zaktualizowano gminy obszaru geograficznego oraz obszaru bezpośredniego sąsiedztwa według oficjalnego kodu geograficznego.

Nie ma to wpływu na granice wyznaczonego obszaru geograficznego.

Zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2. Wyznaczone działki rolne

Dodano datę zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3. Odstęp między krzewami winorośli

Minimalny odstęp między krzewami w rzędzie zwiększono z 1 m do 0,90 m.

Celem tej zmiany jest zwiększenie gęstości nasadzeń winorośli bez zmiany odstępów między rzędami.

Dodano również przepis szczególny dotyczący winorośli na zboczach o nachyleniu powyżej 10 %, gdzie minimalny odstęp między krzewami może wynosić 0,80 m.

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

4. Cięcie

Zasady dotyczące cięcia zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary (fr. Val de Loire).

Zmieniono pkt 5 jednolitego dokumentu.

5. Związek

Związek zmieniono poprzez zmianę odniesienia do roku 2018 na odniesieniu do roku 2021.

Zmieniono pkt 8 jednolitego dokumentu.

6. Środki przejściowe

Ze specyfikacji produktu usunięto środki przejściowe, które wygasły.

Dodano środek przejściowy w związku nowym wytyczeniem granic działek w niektórych gminach.

Nie wymaga to zmian w jednolitym dokumencie.

7. Etykietowanie

Zasady dotyczące etykietowania doprecyzowani i zharmonizowano na poziomie chronionych nazw z obszaru Anjou Saumur w Dolinie Loary. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmieniono pkt 9 jednolitego dokumentu.

8. Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zmieniono w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw pochodzenia. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie wymaga zmiany jednolitego dokumentu.

9. Zmiany redakcyjne

W specyfikacji produktu wprowadzono szereg zmian redakcyjnych.

Zmiany te nie wymagają zmiany jednolitego dokumentu.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa lub nazwy

Rosé d’Anjou

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

Wino

4. Opis wina lub win

KRÓTKI OPIS

Są to wina różowe niemusujące posiadające poniższe analityczne cechy charakterystyczne.

Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 9,50 %.

Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach po fermentacji wynosi co najmniej 7 gramów na litr.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12 %.

Kwasowość lotna, kwasowość ogólna i całkowita zawartość dwutlenku siarki odpowiadają wartościom określonym w przepisach wspólnotowych, ale kwasowość lotna każdej partii wina niepakowanego, które może być opatrzone określeniem „primeur” (wczesne) lub „nouveau” (młode), nie przekracza 10,2 miliekwiwalentu na litr.

Wina zawierają cukry fermentacyjne i charakteryzują się różnym poziomem słodkości. Aromat win jest intensywny i odzwierciedla specyfikę poszczególnych odmian, z których wyprodukowano dane wino. Podstawowy aromat stanowią jednak owoce (brzoskwinia, truskawka, cytrusy itp.). W smaku odnaleźć można odpowiednią równowagę między świeżością a krągłością. Wina charakteryzują się intensywnym, trwałym aromatem.

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)	9
Minimalna kwasowość ogólna
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

5.1. Szczególne praktyki enologiczne

1. Gęstość obsady – odstępy

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2,50 metra, zaś odstęp między krzewami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,90 metra. Prawo do objęcia kontrolowaną nazwą pochodzenia obejmuje zbiory z działek winnic, gdzie odstęp między roślinami w rzędzie jest mniejszy niż 0,90 metra, ale nie mniejszy niż 0,80 m, o nachyleniu większym niż 10 %.

2. Zasady cięcia i palikowania winorośli

Praktyka uprawy

Winorośl przycina się stosując cięcie krótkie, długie albo mieszane, z maksymalnie 12 oczkami na roślinę.

Winorośl można przycinać pozostawiając 2 dodatkowe oczka na roślinę, pod warunkiem że w stadium rozwoju fenologicznego odpowiadającego 11 lub 12 liściom (układanie pączków owocowych) liczba gałązek owocujących w roku na roślinę nie przekroczy 12.

W przypadku działek, na których gęstość obsady winorośli wynosi mniej niż 4 000 roślin na hektar, ale nie mniej niż 3 300 roślin na hektar, obowiązują ponadto następujące zasady palikowania: minimalna wysokość słupków do palikowania od powierzchni ziemi wynosi 1,90 metra; konstrukcja składa się z 4 poziomów drutów; górny drut znajduje się co najmniej 1,85 metra nad ziemią.

3. Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie jest zabronione.

4. Szczególne praktyki enologiczne

Wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach, jest zabronione.

Zabrania się stosowania kawałków drewna.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach po wzbogacaniu nie przekracza 12 %.

5.2. Maksymalna wydajność

75 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Wszystkie etapy produkcji win, które mogą być objęte kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Rosé d’Anjou”, odbywają się na obszarze geograficznym, który obejmuje terytorium następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

—

w departamencie Deux-Sèvres: Brion-près-Thouet, Loretz-d’Argenton, Louzy, Plaine-et-Vallées (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej d’Oiron), Saint-Cyr-la-Lande, Sainte-Verge, Saint-Martin-de-Mâcon, Saint-Martin-de-Sanzay, Thouars (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Mauzé-Thouarsais, Sainte-Radegonde i dawnej gminy Thouars), Tourtenay, Val en Vignes (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Bouillé-Saint-Paul, Cersay i Saint-Pierre-à-Champ);

—

w departamencie Maine-et-Loire: Allonnes, Angers, Antoigné, Artannes-sur-Thouet, Aubigné-sur-Layon, Beaulieu-sur-Layon, Bellevigne-en-Layon, Bellevigne-les-Châteaux, Blaison-Saint-Sulpice, Bouchemaine, Brain-sur-Allonnes, Brissac Loire Aubance (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Alleuds, Brissac-Quincé, Charcé-Saint-Ellier-sur-Aubance, Chemellier, Coutures, Luigné, Saint-Rémy-la-Varenne, Saint-Saturnin-sur-Loire i Vauchrétien), Brossay, Cernusson, Chalonnes-sur-Loire, Champtocé-sur-Loire, Chaudefonds-sur-Layon, Chemillé-en-Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Chanzeaux, La Jumellière i Valanjou), Cizay-la-Madeleine, Cléré-sur-Layon, Le Coudray-Macouard, Courchamps, Denée, Dénezé-sous-Doué, Distré, Doué-en-Anjou, Épieds, Fontevraud-l’Abbaye, Les Garennes sur Loire, Gennes-Val-de-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Chênehutte-Trèves-Cunault, Gennes, Grézillé, Saint-Georges-des-Sept-Voies i Le Thoureil), Huillé-Lézigné (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Huillé), Ingrandes-Le Fresne sur Loire (tylko w odniesieniu do terytorium dawnej gminy Ingrandes), Jarzé Villages (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Lué-en-Baugeois), Louresse-Rochemenier, Lys-Haut-Layon, Mauges-sur-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych La Chapelle-Saint-Florent, Le Mesnil-en-Vallée, Montjean-sur-Loire, La Pommeraye, Saint-Florent-le-Vieil, Saint-Laurent-de-la-Plaine i Saint-Laurent-du-Mottay), Mazé-Milon (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Fontaine-Milon), Montilliers, Montreuil-Bellay, Montsoreau, Mozé-sur-Louet, Mûrs-Erigné, Orée d'Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gmin delegowanych Bouzillé, Champtoceaux, Drain, Landemont, Liré i La Varenne), Parnay, Passavant-sur-Layon, La Possonnière, Le Puy-Notre-Dame, Rives-de-Loir-en-Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Villevêque), Rochefort-sur-Loire, Rou-Marson, Sainte-Gemmes-sur-Loire, Saint-Georges-sur-Loire, Saint-Germain-des-Prés, Saint-Just-sur-Dive, Saint-Macaire-du-Bois, Saint-Melaine-sur-Aubance, Saumur, Savennières, Soulaines-sur-Aubance, Souzay-Champigny, Terranjou, Tuffalun, Turquant, Les Ulmes, Val-du-Layon, Varennes-sur-Loire, Varrains, Vaudelnay;

—	w departamencie Vienne: Berrie, Curçay-sur-Dive, Glénouze, Pouançay, Ranton, Saint-Léger-de-Montbrillais, Saix, Ternay, Les Trois-Moutiers.

7. Odmiany winorośli

Cabernet franc N

Cabernet-Sauvignon N

Cot N - Malbec

Gamay N

Grolleau N

Grolleau gris G

Pineau d’Aunis N

8. Opis związku lub związków

1. Informacje na temat obszaru geograficznego

a) – Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem

Obszar geograficzny obejmuje dwa rozległe tereny geologiczne, na których winorośl rośnie głównie na obszarach dorzeczy rzek i kilku płaskowyżach: na zachodzie podłoże prekambryjskie i paleozoiczne łączy się z Masywem Armorykańskim; na wschodzie podbudowa mezozoiczna i kenozoiczna Basenu Paryskiego pokrywa dawne podłoże. Powyższa właściwość geologiczna odróżnia część zachodnią obszaru geograficznego, charakteryzującą się występowaniem łupków, zwłaszcza dachówkowych, nazywaną lokalnie „Andegawenią czarną”, od części wschodniej obszaru geograficznego, wyróżniającej się występowaniem kredy tufowej (fr. craie tuffeau) (Saumur), nazywanej lokalnie „Andegawenią białą”.

Obszar geograficzny, związany historycznie z dawną prowincją Andegawenii, w 2021 r. obejmował głównie południową część departamentu Maine-et-Loire (68 gmin), a także północne obrzeża departamentów Deux-Sèvres (11 gmin) i Vienne (9 gmin).

Na działkach wyznaczonych do zbioru winogron występują gleby powstałe z różnych formacji geologicznych. Gleby te – chociaż bardzo zróżnicowane – są na ogół ubogie i zawierają umiarkowane rezerwy wodne. Charakteryzują się również dobrymi właściwościami termicznymi.

Na obszarze geograficznym panuje umiarkowany klimat oceaniczny charakteryzujący się dość niewielkimi wahaniami temperatury, biorąc pod uwagę z jednej strony stosunkową bliskość Oceanu Atlantyckiego, a z drugiej strony rolę regulatora termicznego, jaką pełnią Loara i jej dopływy, jak również sadzenie winorośli na zboczach wzgórz. Łagodność klimatu regionu obrazuje określenie „andegaweńska łagodność” (fr. douceur angevine), które dotyczy szczególnie zim, długich wiosen i jesieni. Latem natomiast często występują upały. Północno-zachodnie / południowo-wschodnie wzniesienia chronią obszar przed nierzadko wilgotnymi wiatrami z zachodu. Obszar geograficzny jest zatem terenem, na którym występują niewielkie opady deszczu i na który korzystny wpływ wywiera fen, chronionym przed wilgocią oceaniczną dzięki wyższemu położeniu Choletais i Mauges. Roczna suma opadów wynosi 585 milimetrów, natomiast w Choletais blisko 800 milimetrów.

b) – Opis czynnika ludzkiego mającego wpływ na związek z obszarem

Uznaje się, że winnica andegaweńska istnieje nieprzerwanie od I wieku naszej ery. W regionie tym winorośl rozwija się bardzo dobrze, o czym świadczy tych kilka wersów wiersza Apoloniusza (VI wiek): „Niedaleko Bretanii leży miasto zbudowane na skale, obfitujące w bogactwa Ceres i Bachusa, które z języka greckiego wzięło swą nazwę Andégave (Angers)”. Chociaż w regionie Andegawenii uprawa winorośli rozwijała się w całym okresie średniowiecza, klasztorne winnice na brzegach Loary i wokół Angers zaczęły zyskiwać renomę zwłaszcza w XII i XIII w. Dzięki wpływom królestwa Henryka II i Eleonory Akwitańskiej „wino z Andegawenii” dotarło do najzamożniejszych odbiorców.

Produkcja wina zaczęła się dynamicznie rozwijać w XVI wieku dzięki przybyciu na te tereny holenderskich kupców poszukujących wina, które mogliby zabrać do kraju i swoich kolonii. Holendrzy zaopatrywali się w wina produkowane w regionie na szeroką skalę i w XVIII wieku handel rozwijał się tak dobrze, że w celu usprawnienia transportu rzeka Layon, przecinająca obszar geograficzny, została skanalizowana. Cieszące się znaczną renomą „wina z Andegawenii” były jednak także łakomym kąskiem dla władz podatkowych, które wprowadziły liczne podatki (opłata za utrzymanie murów (fr. droit de cloison), podatek od skrzynki, podatek od sprzedaży detalicznej wina (fr. droit d’appetissement), podatek w wysokości jednej ósmej ceny, opłata za przewóz itd.) mające negatywny wpływ na handel winami. Wojny wandejskie doprowadziły do całkowitego spustoszenia winnicy. Jej rozkwit nastąpił ponownie w XIX wieku. W 1881 r. winnica zajmowała powierzchnię 45 000 hektarów, z czego 10 000 hektarów przetrwało do 1893 r., po inwazji filoksery.

Andegawenia zawdzięcza swoją sławę głównie produkcji win białych wytwarzanych z odmiany winorośli chenin B. Po kryzysie wywołanym przez filokserę nastąpił jednak szybszy rozwój winnic, w których uprawiano odmianę cabernet franc N, oraz – nieco później – winnic obsadzonych odmianą cabernet-sauvignon N. Na początku XX wieku produkcja wina ukierunkowana była głównie na wytwarzanie lekkiego wina serwowanego w kawiarniach, nazywanego lokalnie „rouget”, co stanowiło pierwszy etap przemiany winnic andegaweńskich. Winnice te, związane z odmianami grolleau N i grolleau gris G, z których powstają słabo zabarwione wina „clairet”, oraz dodatkowo z odmianami gamay N i pineau d’Aunis N, przyczyniają się do znacznego rozwoju produkcji słynnych win różowych stanowiących symbol przedmiotowego obszaru, objętych kontrolowanymi nazwami pochodzenia „Cabernet d’Anjou” i „Rosé d’Anjou”. Drugi etap tej przemiany opierał się na zdobytym przez producentów doświadczeniu w zakresie prowadzenia winnicy. Obserwacja i analiza najlepszego dostosowania miejsca uprawy danej odmiany winorośli do właściwości tej odmiany, ocena potencjału zbiorów i opanowanie technik produkcji wina doprowadziły do rozwoju produkcji win czerwonych na początku lat 60. XX wieku.

2. Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktów

Wina różowe zawierają cukry fermentacyjne i charakteryzują się różnym poziomem słodkości. Aromat win jest intensywny i odzwierciedla specyfikę poszczególnych odmian, z których wyprodukowano dane wino. Podstawowy aromat stanowią jednak owoce (brzoskwinia, truskawka, cytrusy itp.). W smaku odnaleźć można odpowiednią równowagę między świeżością a krągłością. Wina charakteryzują się intensywnym, trwałym aromatem.

3. Związki przyczynowe

Niepowtarzalny smak wina o wyczuwalnej świeżości wynika z połączenia północnego położenia winnicy charakteryzującej się szczególnym krajobrazem z łagodnym klimatem oraz wyjątkowymi cechami geologicznymi i pedologicznymi obszaru.

Różnorodność warunków uprawy, a w szczególności różnorodność warunków geologicznych i pedologicznych, umożliwiła producentom zapewnienie każdej zadomowionej odmianie winorośli optymalnych warunków wzrostu. Obserwacja i analiza zachowania winorośli prowadzone przez producentów wina umożliwiają im zatem wyznaczenie odpowiedniego miejsca zasadzenia winorośli.

O ile odmiany winorośli grolleau N, grolleau gris G lub pineau d’Aunis N, które wykorzystuje się do produkcji owocowych win różowych, uprawia się na piaszczysto-kamienistych wzgórzach i uskokach, o tyle odmiany winorośli cabernet franc N i cabernet-sauvignon N wykorzystywane do produkcji krągłych win różowych o dużej trwałości aromatycznej, najlepiej rosną w miejscach, w których występują gleby płytkie lub brunatne, o uregulowanym dopływie wody.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

API

Ramy prawne:

przepisy UE

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do fermentacji i produkcji wina, które może zostać objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia „Rosé d’Anjou”, stanowi obszar następujących gmin, zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym z 2021 r.:

—	w departamencie Indre-et-Loire: Saint-Nicolas-de-Bourgueil;

—	w departamencie Loire-Atlantique: Ancenis-Saint-Géréon (tylko w odniesieniu do terytorium dawnej gminy Ancenis), Le Loroux-Bottereau, Le Pallet, La Remaudière, Vair-sur-Loire (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Anetz), Vallet;

—	w departamencie Maine-et-Loire: Orée d’Anjou (tylko w odniesieniu do terytorium gminy delegowanej Saint-Laurent-des-Autels), Saint-Martin-du-Fouilloux.

Etykietowanie

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Nazwę można uzupełnić określeniem „primeur” lub „nouveau”, zgodnie z przepisami określonymi w specyfikacji produktu.

Określenia fakultatywne, których stosowanie, zgodnie z przepisami wspólnotowymi, mogą regulować państwa członkowskie, zapisuje się na etykiecie czcionką o wymiarach (wysokość, szerokość i grubość) nieprzekraczających dwukrotności wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Kontrolowaną nazwę pochodzenia można uzupełnić, dodając do niej nazwę geograficzną „Val de Loire”, zgodnie z zasadami określonymi w specyfikacji produktu. Czcionka, którą zapisana jest nazwa geograficzna „Val de Loire”, nie może być większa (wysokość i szerokość) niż dwie trzecie wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

W prezentacji i opisie win zabrania się stosowania terminu „cabernet” lub wzmianek o odmianie cabernet sauvignon N lub cabernet franc N.

Oznaczenie rocznika win opatrzonych określeniami „primeur” lub „nouveau” jest obowiązkowe.

Na etykiecie wina można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: – chodzi o miejsce (fr. lieu-dit) wpisane do ksiąg wieczystych; – że jest ona wymieniona w deklaracji zbiorów. Nazwa lokalizacji wpisanej do ksiąg wieczystych jest zapisana czcionką o wymiarach nieprzekraczających (pod względem wysokości i szerokości) połowy wymiarów czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-cea1d3f7-577f-445e-9e58-b708a8d13eb8

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

30.1.2023

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 34/33

Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2023/C 34/11)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Grebbestadostron”

Nr UE: PDO-SE-02819 — 30.11.2021

ChNP (X) ChOG ( )

1. Nazwa lub nazwy

„Grebbestadostron”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Szwecja

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Typ produktu

Klasa 1.7. Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

3.2. Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Chronione oznaczenie „Grebbestadostron” obejmuje odławiane dzikie żywe ostrygi płaskie (Ostrea edulis).

Ostrygi „Grebbestadostron” mają następujące cechy:

Właściwości fizyczne

Kształt:

Przypominający kroplę, zaokrąglony kształt podobny do kształtu wierzchniej strony dłoni, która jest zwinięta, ale nie zaciśnięta. Druga strona jest płaska. Od bardziej spiczastej części ostrygi rozchodzą się promieniście zaokrąglone, pofałdowane bruzdy w kształcie wachlarzy.

Wymiary:

Średnica: 7–15 cm

Masa: 100–150 gramów;

Właściwości organoleptyczne

Kolor skorupy:

Strona zewnętrzna: kolor różni się w zależności od głębokości, na której żyją dane ostrygi. W płytszych wodach z dużą ilością światła ostrygi są białe z zielonkawą opalizacją. W głębszych wodach kolor przybiera głębszy odcień, który jest w różnym stopniu zbliżony do barwy purpurowej.

Strona wewnętrzna: biel masy perłowej z odcieniami fioletu. Krawędź muszli przybiera odcienie głębokiej, szmaragdowej zieleni.

Kolor mięsa:

Odcienie jasnego piasku (NCS[1] S2010-Y10R). Ciemniejsze odcienie brązu sjeny (NCS S6005-Y80R). Włókna mięsa mają kolor złotej ochry (NCS S3030-Y20R). Mięso ma połysk zbliżony do nieprzezroczystej meduzy.

Smak:

Słonej wody, składników mineralnych, wodorostów i umami, lekko orzechowy. Utrzymujący się, pełny posmak umami i soli mineralnej.

Aromat:

Zapach morza i składników mineralnych, któremu towarzyszy zapach wodorostów morskich i świeżych ryb.

Tekstura:

Jędrna i mięsista. Tekstura różni się w zależności od części ostrygi, od jędrnej do stosunkowo miękkiej.

Odczucia smakowe:

Jest to szczególne doświadczenie, ponieważ zazwyczaj zjada się całą świeżą ostrygę za jednym razem. Smak ostryg jest bogaty i pełny, mocno kojarzący się z morzem.

Właściwości chemiczne (na 100 g mięsa ostrygi):

Woda: 80–83 g

Białko: 9,3–9,9 g

Węglowodany: 2–4 g

Sól: 0,25–0,35 g

Tłuszcz: 2,0–2,4 g

w tym:

—	Tłuszcze nasycone: 0,5–0,6 g

—	Tłuszcze jednonienasycone: 0,2–0,3 g

—

Tłuszcze wielonienasycone: 0,5–0,7 g

w tym:

—	Omega-6: 0,05–0,09 g

—	Omega-3: 0,50–0,65 g

Witaminy

Tiamina: 0,10–0,15 mg

Ryboflawina: 0,15–0,20 mg

Niacyna: 2,0–3,9 mg

B6: 0,1–0,2 mg/100 g

Witamina E: 0,9–1,1 mg

Składniki mineralne

Wapń: 80–90 mg

Fosfor: 140–160 mg

Żelazo: 5,5–6,5 mg

Magnez: 25–30 mg

Potas: 110–130 mg

Cynk: 45–50 mg

[1]	Natural Color System.

3.3. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Ostrygi „Grebbestadostron” żywią się głównie mikroalgami o wielkości 20–30 μm, ale mogą też zjadać większe cząstki, takie jak zooplankton i ikra ryb.

3.4. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na określonym obszarze geograficznym

Cały proces produkcji musi odbywać się na obszarze geograficznym określonym w pkt 4.

3.5. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

---

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

---

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji ostryg „Grebbestadostron” obejmuje archipelagi na północ i południe od Grebbestad, tj. części archipelagu Bohuslän znajdujące się w okręgach Lur, Tanum, Fjällbacka i Kville. Na morzu linią odniesienia jest zewnętrzna granica obszaru. Obszar produkcji obejmuje część wybrzeża w odległości 5 km od linii brzegowej.

5. Związek z obszarem geograficznym

Właściwości ostryg „Grebbestadostron” zależą od interakcji czynników naturalnych i ludzkich.

Specyfika produktu:

„Grebbestadostron” to ostrygi płaskie, żyjące na naturalnych ławicach ostrygowych w archipelagu na północ i południe od Grebbestad. „Grebbestadostron” rozwijają się powoli, ponieważ woda na obszarze produkcji jest zimna, stosunkowo uboga w składniki odżywcze i ma niskie zasolenie. Ostryga potrzebuje 3–5 lat, aby osiągnąć minimalną, określoną przepisami wielkość odłowu. Powolny wzrost wpływa na właściwości organoleptyczne ostrygi.

W porównaniu z inwazyjną ostrygą pacyficzną (Magallana gigas), która na obszarze produkcji rozwija się szybko, wolno rozwijające się ostrygi „Grebbestadostron” mają znacznie intensywniejszy i pełniejszy smak oraz bardziej zauważalne i wyraźne nuty składników mineralnych i umami. „Grebbestadostron” ma również wyraźnie dłużej utrzymujący się i bardziej intensywny posmak. Mięso jest twardsze niż mięso M. gigas, w wyniku czego przy nadgryzaniu ostryg „Grebbestadostron” odczuwany jest większy opór.

Czynniki naturalne:

Właściwości ostryg „Grebbestadostron” zależą od warunków naturalnych panujących na obszarze produkcji.

Ostrygi „Grebbestadostron” stanowią część szwedzkiej populacji ostrygi płaskiej (O. edulis). Szacuje się, że populacja liczy około 40 mln osobników. W wyniku odległości i dostosowań ewolucyjnych m.in. do temperatury i zasolenia wody, szwedzka populacja O. edulis różni się genetycznie od populacji ostrygi płaskiej, która żyje w południowym Atlantyku. W obrębie populacji występuje jednak mniejsza zmienność genetyczna niż w populacjach położonych bardziej na południe.

Stosunkowo dobry stan szwedzkiej populacji O. edulis wynika głównie z faktu, że prawa połowowe pozostają w rękach prywatnych, skala połowów jest niewielka, a w wodzie nie ma pasożytów (M. mackini).

Woda na obszarze produkcji jest stosunkowo zimna (średnia roczna temperatura wód powierzchniowych wynosi około 8–10 °C), a zawartość soli niska (średnio 2,7 %), co oznacza, że ostrygi poławiane do produkcji „Grebbestadostron” żyją na granicy zasięgu występowania gatunku.

Na zawartość składników pokarmowych w wodach obszaru produkcji „Grebbestadostron” duży wpływ ma prąd powierzchniowy Morza Bałtyckiego. Zawartość soli odżywczych fosforu i azotu jest niska (średnio odpowiednio 0,8 μM i 20 μM), a to ogranicza rozwój podstawowego pokarmu ostryg – mikroalg.

Naturalne warunki panujące na obszarze produkcji „Grebbestadostron” (osłonięte miejsca, głębokość, dno morskie odpowiedniego typu, odpowiednie nachylenie i orientacja) zapewniają dobre warunki do produkcji ostryg.

Ostrygi poławiane do produkcji „Grebbestadostron” rozwijają się na półtwardych osadach o maksymalnym nachyleniu 45° do głębokości około 10 m. Na większych głębokościach dno morskie staje się bardziej muliste. Nie są to dobre warunki dla ostryg. Nie rozwijają się dobrze również na podłożach nachylonych na wschód.

Ławice ostrygowe osłania przed falami i wiatrami morza otwartego zewnętrzny pierścień wysp archipelagu położonego na północ i południe od Grebbestad.

Czynnik ludzki:

Kluczowe znaczenie dla dostępności i jakości ostryg „Grebbestadostron” mają wiedza poławiaczy ostryg o biologii i cyklu życiowym ostrygi płaskiej oraz o warunkach wodnych i dnie morskim na obszarze produkcji, jak również zarządzanie populacją ostryg na naturalnych ławicach ostrygowych.

Ostrygi „Grebbestadostron” poławia się w wyjątkowy i delikatny sposób, który sprzyja ich charakterystycznej jakości. Ostrygi mogą być tylko łapane w sieci przez brodzących poławiaczy lub zbierane ręcznie przez doświadczonych nurków. Większość ostryg jest zbierana ręcznie przez nurków. Ponieważ nurkowie nie naruszają żadnego materiału na dnie morskim, połów „Grebbestadostron” ma niewielki wpływ na ostrygi, które pozostają na ławicach ostrygowych, dzięki czemu dalej filtrują czystą i przejrzystą wodę na obszarze produkcji.

Połowy są ograniczone do 70 000 ostryg „Grebbestadostron” rocznie, ze szczególnym naciskiem na zapewnienie przetrwania ostrygi płaskiej, a tym samym ciągłej dostępności ostryg „Grebbestadostron”. W ramach połowów „Grebbestadostron” poławiacze podejmują różne działania mające na celu ochronę ławic ostrygowych na obszarze produkcji.

Ostrygi, które rosną jedna na drugiej w większych skupiskach, są rozdzielane i rozrzucane na większym obszarze, dzięki czemu wszystkie ostrygi mają dobry dostęp do składników odżywczych i tym samym zwiększoną szansę na przeżycie. Małe ostrygi rosnące na powierzchni złowionych ostryg „Grebbestadostron” są ręcznie oddzielane, oczyszczane i umieszczane z powrotem na ławicach ostrygowych. Przed ponownym umieszczeniem ostryg na ławicach ostrygowych, usuwa się najpierw małe ostrygi należące do inwazyjnego gatunku ostrygi pacyficznej (Magallana gigas), aby nie przyczyniać się do jej rozprzestrzeniania.

Aby nie zakłócać rozrodu O. edulis, ostryg „Grebbestadostron” nie odławia się w okresie rozrodu ostrygi płaskiej w lipcu i sierpniu.

Dzięki środkom i staraniom podejmowanym przez poławiaczy ostryg podczas połowów „Grebbestadostron”, populacja ostrygi płaskiej na obszarze produkcji stale rośnie.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

https://www.livsmedelsverket.se/globalassets/foretag-regler-kontroll/livsmedelsinformation-markning-halsopastaenden/skyddade-beteckningar/produktbeskrivning_grebbestadostron_2022_03_31.pdf

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

		ISSN 1977-1002
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 34

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Rocznik 66 30 stycznia 2023

Spis treści		Strona
	II Komunikaty
	KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Komisja Europejska
2023/C 34/01	Brak sprzeciwu wobec zgłoszonej koncentracji (Sprawa M.10680 – PERMIRA / SESTANT / KEDRION / BPL) ( 1 )	1

	IV Informacje
	INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Komisja Europejska
2023/C 34/02	Kursy walutowe euro – 27 stycznia 2023 r.	2
	Rada
2023/C 34/03	Ogłoszenie skierowane do NTV/NTV Mir, Rossiya 1, REN TV, Pervyi Kanal w związku ze stosowaniem decyzji Rady 2014/512/WPZiB i rozporządzeniu Rady (UE) nr 833/2014 dotyczących środków ograniczających w związku z działaniami Rosji destabilizującymi sytuację na Ukrainie	3
	Komisja Europejska
2023/C 34/04	Nowa strona narodowa obiegowych monet euro	4
2023/C 34/05	Nowa strona narodowa obiegowych monet euro	5
2023/C 34/06	Nowa strona narodowa obiegowych monet euro	6
	INFORMACJE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
2023/C 34/07	Informacje, które należy przekazać zgodnie z art. 5 ust. 2 – Utworzenie Europejskiego Ugrupowania Współpracy Terytorialnej (EUWT) (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1082/2006 z dnia 5 lipca 2006 r. ( Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 19 ))	7

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,0865
JPY	Jen	141,10
DKK	Korona duńska	7,4378
GBP	Funt szterling	0,87885
SEK	Korona szwedzka	11,2108
CHF	Frank szwajcarski	1,0017
ISK	Korona islandzka	154,90
NOK	Korona norweska	10,7600
BGN	Lew	1,9558
CZK	Korona czeska	23,826
HUF	Forint węgierski	388,85
PLN	Złoty polski	4,7085
RON	Lej rumuński	4,8965
TRY	Lir turecki	20,4365
AUD	Dolar australijski	1,5289
CAD	Dolar kanadyjski	1,4479
HKD	Dolar Hongkongu	8,5061
NZD	Dolar nowozelandzki	1,6759
SGD	Dolar singapurski	1,4277
KRW	Won	1 341,37
ZAR	Rand	18,7185
CNY	Yuan renminbi	7,3690
IDR	Rupia indonezyjska	16 281,15
MYR	Ringgit malezyjski	4,6116
PHP	Peso filipińskie	59,187
RUB	Rubel rosyjski
THB	Bat tajlandzki	35,702
BRL	Real	5,5104
MXN	Peso meksykańskie	20,3678
INR	Rupia indyjska	88,6720

	V Ogłoszenia
	INNE AKTY
	Komisja Europejska
2023/C 34/08	Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33	11
2023/C 34/09	Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33	18
2023/C 34/10	Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33	26
2023/C 34/11	Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych	33


	(1) Tekst mający znaczenie dla EOG.