29.11.2022

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/1

DECYZJA PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

z dnia 17 października 2022 r.

zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego

(2022/C 452/01)

PREZYDIUM PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 223 ust. 2,

uwzględniając Statut posła do Parlamentu Europejskiego (1), w szczególności jego art. 2 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1, 3 i 4,

uwzględniając art. 25 ust. 3 Regulaminu Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając art. 28 ust. 2 przepisów wykonawczych do Statutu posła,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 20 ust. 3 Statutu posła stanowi, że niektóre wydatki poniesione przez posłów w związku z wykonywaniem mandatu mogą być zwracane według stawek zryczałtowanych. W motywie 17 Statutu posła doprecyzowano, że koszty takie zwraca się zgodnie z zasadami określonymi przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w wyroku w sprawie Lorda Bruce’a (2).

(2)	W interesie uporządkowanego zarządzania Parlament może zatem dokonać takiego zwrotu na podstawie przepisów zryczałtowanych, jeżeli zmniejszyłoby to koszty i obciążenia administracyjne nieodłącznie związane z systemem, w którym kontroluje się każdy wydatek oddzielnie.

(3)	Zgodnie z art. 25 ust. 3 Regulaminu Parlamentu Europejskiego decyzje finansowe, organizacyjne i administracyjne w sprawach dotyczących posłów podejmuje Prezydium.

(4)

Art. 25 przepisów wykonawczych do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (3) (zwanych dalej „przepisami wykonawczymi”) stanowi, że posłowie mają prawo do diety z tytułu kosztów ogólnych w formie kwoty ryczałtowej. Na mocy art. 28 ust. 2 przepisów wykonawczych Prezydium przyjmuje niewyczerpujący wykaz wydatków, które mogą podlegać zwrotowi w ramach tej diety.

(5)

Aktualną wersję wykazu wydatków, które mogą podlegać zwrotowi w ramach diety z tytułu kosztów ogólnych, Prezydium przyjęło w decyzji z dnia 2 lipca 2018 r. W świetle doświadczeń zebranych podczas 9. kadencji parlamentarnej Prezydium zamierza dokonać oceny tej decyzji oraz utrzymać ją w mocy do końca 2022 r.

(6)

Po zapowiedzi przewodniczącej z dnia 4 kwietnia 2022 r. powołano grupę roboczą ad hoc Prezydium ds. zwrotu z tytułu kosztów ogólnych (zwaną dalej „grupą roboczą ad hoc Prezydium”). Ma ona przeprowadzić ocenę decyzji Prezydium z dnia 2 lipca 2018 r., a wyniki przedstawić Prezydium do listopada 2022 r. wraz z ewentualnymi zaleceniami i wnioskami.

(7)	W dniu 6 października 2022 r. grupa robocza ad hoc zaleciła Prezydium wprowadzenie w tytule 1 przepisów wykonawczych rozdziału 7 dotyczącego diety z tytułu kosztów ogólnych, a także szeregu środków towarzyszących, aby zwiększyć przejrzystość tej diety.

(8)

Grupa robocza ad hoc Prezydium zaproponowała również, aby Prezydium zapoznało się z zestawieniem dobrowolnie zwróconych niewykorzystanych kwot, jakie przygotowuje Dyrekcja Generalna ds. Finansów Parlamentu Europejskiego po zakończeniu każdej kadencji, a następnie oceniło i w razie potrzeby zmieniło przepisy dotyczące diety z tytułu kosztów ogólnych, o których mowa w rozdziale 7 przepisów wykonawczych. Ocenę i ewentualny przegląd należy przeprowadzić najpóźniej do końca roku następującego po wyborach do Parlamentu Europejskiego, tak aby nowe przepisy weszły w życie w następnej kadencji parlamentarnej.

(9)	Ponadto z powodu dodania rozdziału 7 oraz w celu zachowania logicznej struktury przepisów wykonawczych należy zmienić kolejność i w związku z tym numerację niektórych dotychczasowych artykułów,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W przepisach wykonawczych wprowadza się następujące zmiany:

(1)	W tytule I, rozdział 4, tytuł sekcji 3 otrzymuje brzmienie: „Sekcja 3: Przepisy ogólne”;

(2)

art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

Pomoc dla posłów w trakcie podróży służbowych

1. Poseł, który w trakcie podróży służbowej, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. a) oraz w art. 10 ust. 2 i 2aulegnie poważnej chorobie lub wypadkowi albo którego podróż zostanie z przyczyn nieprzewidzianych zakłócona, ma prawo do pomocy ze strony Parlamentu. Pomoc ta obejmuje organizację repatriacji i pokrycie wszelkich związanych z nią kosztów. Poseł lub, w stosownym przypadku, jego przedstawiciel, może zwrócić się o repatriację do jednego z miejsc pracy Parlamentu lub do swego miejsca zamieszkania.

2. W przypadku zgonu posła podczas takiej podróży służbowej pokryte mogą również zostać niezbędne koszty związane z transportem ciała zmarłego do miejsca zamieszkania.

3. Wykonanie przez Parlament swych zobowiązań w zakresie udzielenia pomocy następuje poprzez wykupienie polisy ubezpieczeniowej. Prawa posłów, o których mowa w ust. 1 i 2, realizowane są zgodnie z warunkami przewidzianymi w polisie ubezpieczeniowej.

4. Polisa ubezpieczeniowa obejmuje, między innymi, koszty świadczenia następujących rodzajów pomocy:

—	pomoc w razie poważnej choroby, wypadku lub zgonu posła;

—	pomoc i wcześniejszy powrót w razie klęski żywiołowej, poważnych zakłóceń porządku publicznego lub poważnej choroby, wypadku bądź śmierci członka rodziny,

—	pomoc logistyczną i administracyjną w razie utraty lub kradzieży dokumentów,

—	pomoc w razie postępowania sądowego przeciwko posłowi,

—	dodatkowe ubezpieczenie na życie i ubezpieczenie na wypadek inwalidztwa (kwota pozostała do zapłacenia).”;

(3)

art. 26 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 26

Pomoc dla posłów z niepełnosprawnością

Kwestorzy – na wniosek sekretarza generalnego i po wydaniu opinii przez lekarza Parlamentu – mogą zezwolić na pokrycie przez Parlament niektórych wydatków koniecznych do zapewnienia pomocy posłowi dotkniętemu poważną niepełnosprawnością, tak aby mógł on wykonywać swój mandat. Stopień niepełnosprawności i zasadność proponowanej pomocy umożliwiającej posłowi wykonywanie mandatu podlegają okresowemu zatwierdzeniu przez lekarza Parlamentu. Zezwolenie Kwestorów określa sposoby udzielania pomocy i okres jej obowiązywania.”;

(4)

art. 27 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 27

Nieobecności

Dietę pobytową, o której mowa w art. 24, zmniejsza się o 50% za każdy dzień, w którym poseł był nieobecny na ponad połowie wszystkich głosowań imiennych odbywających się we wtorek, środę i czwartek podczas sesji w Strasburgu oraz drugiego dnia sesji w Brukseli.”;

(5)

art. 28 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 28

Kary pieniężne

1. Poseł, który został ukarany wykluczeniem z posiedzenia na podstawie art. 152 Regulaminu Parlamentu, traci prawo do diety pobytowej przewidzianej w art. 24 za okres wykluczenia.

2. Poseł traci prawo do diety pobytowej w przypadkach przewidzianych w art. 153 Regulaminu Parlamentu.”;

(6)	po art. 28 nagłówek „Sekcja 4: Przepisy ogólne” otrzymuje brzmienie: „Rozdział 5 Pomoc osobistych współpracowników ”;

(7)

art. 29 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 29

Pokrycie kosztów pomocy parlamentarnej

1. Posłowie mają prawo do pomocy osobistych współpracowników, których sami dobierają. Parlament pokrywa rzeczywiście poniesione koszty związane całkowicie i wyłącznie z zatrudnieniem jednego lub kilku asystentów lub korzystaniem z ich usług zgodnie z niniejszymi przepisami wykonawczymi i na warunkach określonych przez Prezydium.

2. Pokrywane są wyłącznie koszty odpowiadające niezbędnej pomocy bezpośrednio związanej z pełnieniem mandatu poselskiego. Kwota te nie może w żadnym wypadku pokrywać kosztów związanych ze sferą prywatną posła.

3. Koszty są pokrywane przez okres sprawowania mandatu przez posła. Pokrywa się jedynie koszty poniesione maksymalnie 30 dni przed złożeniem wniosku o zwrot zgodnie z niniejszym rozdziałem.

4. Maksymalna pokrywana kwota przysługująca w ciągu miesiąca z tytułu korzystania z usług wszystkich współpracowników wymienionych w art. 30 wynosi 26 734 EUR ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2022 r.

5. Jeżeli mandat posła nie rozpoczyna się pierwszego dnia miesiąca lub nie kończy się ostatniego dnia miesiąca, pokrywane koszty pomocy parlamentarnej za dany miesiąc są obliczanie proporcjonalnie.

6. Niewykorzystana kwota przysługująca w ciągu miesiąca, o której mowa w ust. 4, skumulowana pod koniec roku budżetowego, zostaje przesunięta na kolejny rok budżetowy w wysokości nieprzekraczającej kwoty miesięcznej, o której mowa w tym ustępie.”;

(8)

art. 30 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 30

Zasady ogólne

1. Posłowie korzystają z usług:

a)	akredytowanych asystentów parlamentarnych, o których mowa w art. 5a warunków zatrudnienia innych pracowników, oraz

b)	osób fizycznych, które pomagają posłom w państwie członkowskim, w którym zostali oni wybrani, i które zawarły z posłami umowę o pracę lub umowę o świadczenie usług zgodnie z właściwym prawem krajowym, na warunkach przewidzianych w niniejszym rozdziale, dalej zwanych asystentami krajowymi.

2. Kilku posłów może, w drodze pisemnej umowy, utworzyć grupę w celu wspólnego zatrudnienia lub korzystania z usług jednego asystenta lub kilku asystentów, o których mowa w ust. 1, lub jednego stażysty lub większej liczby stażystów. W takim przypadku posłowie ci wyznaczają ze swojego grona posła lub posłów uprawnionych do podpisywania umów lub do składania wniosku o zatrudnienie w imieniu grupy.

Posłowie dostarczają właściwemu działowi pisemną deklarację określającą podział przypadających na każdego z nich udziałów, które są odejmowane od kwoty przewidzianej w art. 29 ust. 4.

3. Artykuły od 31 do 38 nie mają zastosowania do akredytowanych asystentów parlamentarnych.

4. Koszty poniesione z tytułu umów o staż, na warunkach określonych przez Prezydium, również mogą zostać pokryte.

5. Posłowie mogą także korzystać z usług osób fizycznych lub prawnych świadczących usługi w celu otrzymania okazjonalnych i precyzyjnie określonych usług związanych bezpośrednio z wykonywaniem mandatu poselskiego, na warunkach przewidzianych w niniejszym rozdziale.

6. Świadczenie usług nie może obejmować udostępniania personelu za wyjątkiem tymczasowych usług świadczonych przez usługodawców, którzy oferują tego rodzaju usługi zawodowo i regularnie oraz są uprawnieni do ich świadczenia na mocy prawa krajowego.

7. Prezydium przyjmuje wykaz wydatków, które mogą być pokrywane z tytułu zwrotu kosztów pomocy parlamentarnej (*1).

8. Nazwiska asystentów, stażystów oraz nazwiska lub nazwy usługodawców i upoważnionych płatników są publikowane – przez cały okres trwania ich umów – na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego wraz z nazwiskiem posła lub posłów, którym pomagają.

Z odpowiednio uzasadnionych względów bezpieczeństwa asystenci, stażyści, usługodawcy i upoważnieni płatnicy mogą złożyć pisemny wniosek o niepublikowanie ich nazwiska lub nazwy na stronie internetowej Parlamentu Europejskiego. Decyzje w sprawie tych wniosków podejmuje sekretarz generalny.

9. Liczba umów zawartych między posłem i akredytowanymi asystentami, obowiązujących w danym momencie, nie może przekraczać trzech, niezależnie od przewidzianego w nich czasu pracy. Liczba tych umów może zostać zwiększona do czterech, o ile przewodniczący Parlamentu wyraźnie udzieli odstępstwa po potwierdzeniu przez właściwy dział, że dany poseł dysponuje wystarczającą powierzchnią biurową pozwalającą spełniać normy dotyczące korzystania z budynków Parlamentu, z uwzględnieniem liczby ewentualnych stażystów.

10. Co najmniej 25 % kwoty przewidzianej w art. 29 ust. 4 jest przeznaczone na pokrycie kosztów wynikających z tytułu VII warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. W związku z tym wszystkie koszty pomocy parlamentarnej inne niż koszty wynikające z tytułu VII warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej nie mogą łącznie przekraczać 75 % kwoty przewidzianej w art. 29 ust. 4.

Ponadto wydatki na świadczenie usług, o których mowa w art. 30, nie mogą przekraczać 25 % kwoty przewidzianej w art. 29 ust. 4.

Ograniczenia te są obliczane w ujęciu skumulowanym na rok budżetowy na podstawie kwot przysługujących miesięcznie, przewidzianych w art. 29 ust. 4, powiększonych o niewykorzystaną kwotę przesuniętą na kolejny rok budżetowy, o której mowa w art. 29 ust. 6, w ujęciu proporcjonalnym.

11. Parlament pokrywa wydatki na wynagrodzenia brutto lub honoraria asystentów krajowych z wyłączeniem VAT do maksymalnej kwoty miesięcznej, którą ustala Prezydium zgodnie z ust. 12. Kwoty te mogą być corocznie dostosowywane przez Prezydium. Obowiązujące pułapy są publikowane na stronie internetowej Parlamentu.

12. Pułapy wynoszą trzykrotność kwoty referencyjnej. Kwota referencyjna wynosi jedną dwunastą kwoty opublikowanej przez Eurostat jako średnie roczne wynagrodzenie brutto osób zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy w państwie członkowskim, w którym dany poseł został wybrany.

Obliczone w ten sposób pułapy nie powinny być jednak niższe od podstawowego wynagrodzenia akredytowanego asystenta parlamentarnego w grupie zaszeregowania 6 ani wyższe od podstawowego wynagrodzenia akredytowanego asystenta parlamentarnego w grupie zaszeregowania 19.

Wszelkie premie są zwracane jedynie do wysokości wymienionych wyżej pułapów obliczonych w ujęciu rocznym.

Pułapy te są proporcjonalnie zmniejszane, jeżeli asystent krajowy pracuje w niepełnym wymiarze czasu pracy lub nie pracuje przez pełny miesiąc.

(*1) Zob. przyjęty przez Prezydium dnia 5 lipca 2010 r. i 26 października 2015 r. wykaz wydatków, które mogą być pokrywane z tytułu zwrotu kosztów pomocy parlamentarnej.”;"

(9)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 30a

Konsekwencje finansowe w przypadku stwierdzenia nękania lub molestowania akredytowanego asystenta parlamentarnego

Jeżeli w wyniku kontradyktoryjnego postępowania wewnętrznego w sprawie nękania lub molestowania Przewodniczący stwierdzi, że doszło do nękania psychicznego lub molestowania seksualnego akredytowanego asystenta parlamentarnego przez posła, wszelkie wynikające z umowy z tym akredytowanym asystentem parlamentarnym zobowiązania pieniężne posła, w szczególności wynagrodzenie akredytowanego asystenta parlamentarnego, są, w drodze odstępstwa od art. 29, potrącane przez Parlament z kwoty przeznaczonej na zwrot kosztów pomocy parlamentarnej tego posła, a poseł traci prawo do korzystania z dalszych usług tego asystenta.”;

(10)

art. 31 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 31

Upoważniony płatnik

1. Wszystkimi umowami o pracę i świadczenie usług, a także wszelkimi umowami o staż odnoszącymi się do stażystów odbywających staż w państwie członkowskim, w którym poseł został wybrany, zawartymi przez posła lub grupę posłów, zarządza upoważniony płatnik posiadający siedzibę w państwie członkowskim.

2. Usługi tego upoważnionego płatnika świadczy osoba fizyczna lub prawna uprawniona w jednym z państw członkowskich do wykonywania działalności zawodowej w zakresie podatkowych i socjalnych aspektów umów o pracę lub umów o świadczenie usług zgodnie z prawem krajowym.

3. Poseł zawiera oddzielną umowę z dowolnym upoważnionym płatnikiem, który spełnia wymogi określone w ust. 2.

Koszty powstałe z tytułu skorzystania z usług upoważnionego płatnika zgodnie z ust. 1 są pokrywane z dodatku przewidzianego w art. 29 ust. 4 i nie podlegają limitowi określonemu w art. 30 ust. 10 w odniesieniu do usług.

Honoraria upoważnionych płatników z wyłączeniem VAT nie mogą przekraczać 10 % kosztów wynagrodzeń, honorariów i dodatków na asystentów krajowych, usługodawców i stażystów, za których płatność odpowiadają, ani 4 % kwoty przewidzianej w art. 29 ust. 4.

Pułap wynagrodzeń jest sprawdzany w ujęciu skumulowanym w odniesieniu do roku kalendarzowego proporcjonalnie do okresu trwania umowy zawartej z upoważnionym płatnikiem.

4. Posłowie zawierają umowę z upoważnionym płatnikiem w oparciu o wzór umowy zatwierdzony przez Prezydium.

Zgodnie z niniejszym rozdziałem wzór umowy określa zasady płatności w odniesieniu do umów, o których mowa w ust. 1, a także wynagrodzenie i zakres odpowiedzialności upoważnionego płatnika.”;

(11)

art. 32 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 32

Zasady administrowania umowami ze współpracownikami

1. Upoważniony płatnik gwarantuje odpowiednie stosowanie prawa krajowego i wspólnotowego, szczególnie w dziedzinie zobowiązań socjalnych i podatkowych, w przypadku administrowanych przez siebie umów.

2. Kwoty wynagrodzenia dla upoważnionego płatnika są wypłacane za okazaniem faktur lub rachunków za odpowiednie zadania.

3. Posłowie dostarczają upoważnionemu płatnikowi wszystkie dokumenty i informacje, których potrzebuje on w celu zagwarantowania legalności i prawidłowego administrowania powierzonymi mu umowami, a w szczególności dokumenty i informacje, o których mowa w art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 1 lit. a), art. 36, art. 37 ust. 1 lit. a) i art. 38.

4. Parlament wypłaca upoważnionemu płatnikowi płatności należne z tytułu administrowania powierzonymi mu umowami łącznie z umowami o staż za okazaniem niezbędnych dokumentów poświadczających.

5. Na wniosek posła Parlament wyjątkowo przekazuje bezpośrednio w imieniu posła wynagrodzenie netto na rzecz asystentów, z którymi poseł zawarł umowę o pracę. Upoważniony płatnik niezwłocznie dostarcza odpowiedniemu wydziałowi informacje dotyczące wysokości opłat socjalnych i podatkowych oraz sporządza odcinki wypłaty dla asystentów.

6. Jeżeli wymagają tego okoliczności, Parlament może – w ramach umowy o pracę i na wniosek posła – wypłacać zaliczki z tytułu płatności, o których mowa w ust. 4 i 5.

Zaliczki te mogą zostać również wykorzystane na pokrycie kosztów krótkich podróży asystentów krajowych. W takim przypadku zaliczki te wypłacane są ryczałtowo, a ich maksymalna kwota wynosi 100 euro miesięcznie na asystenta. Gdyby poniesione koszty przekroczyły kwotę ryczałtu, upoważniony płatnik przedstawia raz na kwartał dokumenty potwierdzające poniesione wydatki. W wyjątkowych przypadkach dokumenty te można zastąpić oświadczeniem.

Upoważniony płatnik pozostaje w pełni odpowiedzialny za rozliczenie tych zaliczek zgodnie z niniejszymi przepisami wykonawczymi i właściwym prawem krajowym.”;

(12)	po art. 32 skreśla się nagłówek „Rozdział 5 Pomoc osobistych współpracowników”;

(13)

art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 33

Wniosek o pokrycie kosztów pomocy parlamentarnej

1. Wniosek o pokrycie kosztów pomocy parlamentarnej na mocy art. 30 ust. 1 lit. b) oraz ust. 2, 4 i 5, wyszczególniający beneficjentów i kwoty do wypłaty, musi zostać złożony przez posła lub upoważnionego przez niego płatnika do właściwego wydziału i podpisany przez wszystkich zainteresowanych posłów oraz przez płatnika (w przypadku płatnika za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 32 ust. 5a lit. b). W przypadku umów o pracę do wniosku dołączone są dokumenty poświadczające, o których mowa w art. 34, a w przypadku umów o świadczenie usług – dokumenty, o których mowa w art. 37.

2. Poseł niezwłocznie zawiadamia upoważnionego płatnika i właściwy wydział o wszelkich zmianach stosunków umownych i danych dotyczących płatności, wskazując zmiany do umowy.

Upoważniony płatnik bezzwłocznie przekazuje te informacje wraz z odpowiednimi dokumentami potwierdzającymi właściwemu wydziałowi.”;

(14)

art. 34 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 34

Dokumenty wymagane w związku z umową o pracę

Wniosek o pokrycie kosztów umowy o pracę musi zawierać:

a)	oryginał umowy o pracę, którą poseł zawarł ze swoim asystentem krajowym;

b)	szczegółowy opis stanowiska i dokładny adres wykonywania obowiązków;

zestawienie szczegółowych wyliczeń wynagrodzenia, składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzonych przez pracodawcę i pracownika oraz innych przewidywalnych kosztów do zapłaty lub zwrotu w ciągu roku kalendarzowego i w momencie zakończenia umowy, które uwzględnia przepisy prawa krajowego, w tym te dotyczące minimalnych wynagrodzeń, a także zobowiązania umowne, w tym ewentualny zwrot kosztów podróży służbowych;

d)	poświadczoną kopię ważnego dokumentu tożsamości asystenta krajowego;

e)	zaświadczenie o miejscu zamieszkania asystenta krajowego;

f)	zaświadczenie o kwalifikacjach i doświadczeniu zawodowym asystenta krajowego; oraz

podpisane przez posła oświadczenie, że w trakcie obowiązywania umowy asystent krajowy nie będzie podejmował żadnych innych zobowiązań, nawet jeśli mają one charakter niezarobkowy, bezpośrednio lub pośrednio względem organizacji, które dążą do realizacji celów o charakterze politycznym, takich jak partie polityczne, fundacje, ruchy lub parlamentarne grupy polityczne, jeśli działania te mogłyby przeszkadzać w wykonywaniu jego obowiązków lub stanowić podstawę do wystąpienia konfliktu interesów.”;

(15)	skreśla się art. 34a;

(16)

art. 35 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 35

Rozliczenie księgowe

1. Najpóźniej do dnia 31 marca roku następującego po odnośnym roku budżetowym Parlamentu upoważniony płatnik składa właściwemu działowi – w szczególności w celu rozliczenia wypłaconych zaliczek – zestawienie kosztów poniesionych z tytułu wynagrodzeń, odprowadzonych podatków i składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzonych przez pracodawcę i pracownika, jak również wszelkich innych kosztów podlegających zwrotowi w odniesieniu do każdego z zatrudnionych asystentów krajowych. Ponadto składa on również dokument poświadczający objęcie asystenta krajowego systemem ubezpieczenia społecznego i wymieniający posła jako pracodawcę, a także zaświadczenie o ubezpieczeniu od wypadków przy pracy, jeżeli jest ono przewidziane właściwym prawem krajowym. Upoważniony płatnik potwierdza także, że wszelkie zobowiązania wynikające z przepisów właściwego prawa krajowego zostały zaspokojone.

W przypadku zakończenia umowy między upoważnionym płatnikiem i posłem oraz wygaśnięcia mandatu posła zobowiązania te zaspokaja się w terminie maksymalnie trzech miesięcy.

Zestawienia, o których mowa w akapicie pierwszym, sporządzone są zgodnie ze specyfikacjami podanymi przez Parlament.

2. Po kontroli zestawień, o których mowa w ust. 1, właściwy dział kieruje do upoważnionego płatnika zawiadomienie – z kopią do wiadomości posła – o prawidłowości lub nieprawidłowości dokonanych płatności, w razie konieczności ze wskazaniem brakujących dokumentów, które należy dostarczyć.

Jeżeli w zawiadomieniu stwierdzono nieprawidłowość płatności, to dokumenty niezbędne do stwierdzenia prawidłowości płatności należy przekazać do właściwego działu w ciągu miesiąca od daty zawiadomienia. W przeciwnym razie Parlament stosuje art. 67 i 68.”;

(17)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 35a

Obowiązki w zakresie umowy o pracę

1. W okresie przewidzianym właściwym prawem krajowym i co najmniej przez rok od zakończenia danej kadencji parlamentarnej upoważniony płatnik przechowuje rejestr płatności wyszczególniający wypłacone kwoty wynagrodzeń oraz kwoty podatku i składek na ubezpieczenie społeczne odprowadzonych przez pracodawcę i pracownika. W przypadku zakończenia umowy z upoważnionym płatnikiem przed końcem kadencji posła poświadczona kopia rejestru płatności jest niezwłocznie przekazywana nowemu upoważnionemu płatnikowi wskazanemu przez posła zgodnie z art. 31 ust. 3.

2. Asystent powstrzymuje się od wszelkich zachowań, które mogłyby szkodzić interesom posła, dla którego pracuje, oraz interesom Parlamentu. Asystent powiadamia posła o zamiarze prowadzenia zarobkowej lub niezarobkowej działalności zewnętrznej, a także o zamiarze kandydowania w wyborach.

Asystent jest zobowiązany do mieszkania w takiej odległości od miejsca pracy, jaka pozwala na należyte pełnienie przez niego obowiązków.

3. Poseł powiadamia niezwłocznie właściwe służby o wszelkich zmianach dotyczących stosunku pracy, które mają wpływ na koszty pomocy parlamentarnej, a także o zamiarze prowadzenia przez asystenta działalności zewnętrznej lub kandydowania w wyborach. Obowiązkiem posła jest zapewnienie, by ani działalność zewnętrzna, ani kandydowanie w wyborach nie kolidowały z wykonywaniem przez asystenta jego obowiązków i nie działały na szkodę interesów finansowych Unii. Właściwy dział może domagać się dowodów na istnienie takich uzgodnień z zainteresowanym asystentem.

4. Asystent krajowy zamierzający kandydować w wyborach działa zgodnie z prawem krajowym dotyczącym kampanii wyborczych. Co najmniej przez okres trwania oficjalnej kampanii wyborczej asystent musi przebywać na urlopie rocznym lub urlopie bezpłatnym. W przypadku wybrania asystenta w wyborach pokrywanie kosztów dotyczących tego asystenta zostaje przerwane, chyba że może on przedstawić dowody na to, że jego mandat jest kompatybilny z pełnieniem obowiązków asystenta parlamentarnego.

5. Umowy zawarte między posłem a asystentem muszą zawierać wymogi, o których mowa w ust. 2 i 4.”;

(18)

art. 36 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 36

Koszty rozwiązania umowy o pracę

1. W drodze odstępstwa od art. 29 ust. 3 istnieje możliwość pokrycia dodatkowych kosztów poniesionych w związku z rozwiązaniem – z powodu upływu kadencji posła – umów o pracę zawartych przez posłów z asystentami krajowymi, jeżeli obowiązek poniesienia tych kosztów wynika z przepisów właściwego krajowego prawa pracy, w tym z układów zbiorowych.

2. Ust. 1 nie stosuje się, jeżeli:

a)	poseł zostanie od razu ponownie wybrany na następną kadencję;

b)	poseł sprawował mandat przez okres krótszy niż sześć miesięcy;

c)	poseł nie wywiązał się z obowiązków ustawowych związanych z rozwiązaniem umowy o pracę, w tym z okresem wypowiedzenia, w odpowiednim czasie przed zakończeniem mandatu, chyba że zakończenia mandatu nie można było przewidzieć z góry;

d)	asystent otrzymuje inne wynagrodzenie od jednej z instytucji wspólnotowych lub jest zatrudniony na ten sam okres przez innego posła lub grupę posłów;

e)	odnośne koszty wynikają ze szczególnego porozumienia między stronami lub z decyzji o przyznaniu premii przy rozwiązaniu umowy o pracę, wykraczających poza obowiązki ustawowe lub wynikające z układów zbiorowych.

3. Upoważniony płatnik w terminie trzech miesięcy od zakończenia mandatu danego posła składa we właściwym wydziale podpisany również przez posła wniosek o wypłatę kosztów, o których mowa w ust. 1, ze wskazaniem podstawy prawnej.

4. W przypadku gdy na mocy właściwego krajowego prawa pracy poseł jest ustawowo zobowiązany do zapłaty – w zakresie kosztów objętych zakresem stosowania ust. 1 – kwoty przekraczającej trzykrotność kwoty określonej w art. 29 ust. 4, koszty te mogą być pokryte w drodze wyjątku, za okazaniem należycie sporządzonych dokumentów, obowiązkowo poświadczonych przez właściwe organy krajowe. Wniosek o pokrycie kosztów składa się zgodnie z procedurą, o której mowa w ust. 3.

5. W celu pokrycia wydatków związanych z rozwiązaniem umowy o pracę, które nie mogą zostać pokryte na mocy ustępów 1-4, posłowie mogą zlecić upoważnionemu płatnikowi przeznaczenie środków finansowych z kwoty, o której mowa w art. 29 ust. 4, oraz przeniesienie ich na kolejne lata budżetowe, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

poseł ustalił, w oparciu o odpowiednią dokumentację pisemną, że poza Parlamentem Europejskim i bez udziału posłów do Parlamentu Europejskiego istnieje ugruntowana praktyka w sektorze, z którym związana jest umowa o pracę, polegająca na wypłacaniu odprawy z tytułu zwolnienia w kwocie przekraczającej ustawowe minimum;

b)	kwota odprawy odpowiadająca praktyce, o której mowa w lit. a), została uzgodniona w umowie o pracę asystenta krajowego. Uzgodniona kwota nie może w żadnym przypadku przekraczać kwoty miesięcznego wynagrodzenia dla każdego roku zatrudnienia;

przeznaczone kwoty są deklarowane w rozbiciu na poszczególnych pracowników podczas procedury rocznego rozliczenia na mocy art. 35. Upoważniony płatnik otwiera oddzielny rachunek bankowy dla tych środków i przedstawia co roku wyciąg z tego rachunku w celu dokonania rozliczenia. W każdym roku budżetowym upoważniony płatnik może przeznaczać jedynie kwoty odpowiadające okresom zatrudnienia od trwającej kadencji Parlamentu do końca danego roku budżetowego lub, jeżeli umowa wygasa w trakcie danego roku budżetowego, do końca okresu obowiązywania umowy. Odsetki narosłe od przeznaczonych kwot są deklarowane podczas procedury rocznego rozliczenia. Wszelkie nadwyżki lub niewykorzystane kwoty są zwracane Parlamentowi raz do roku i po wygaśnięciu danej umowy o pracę.”;

(19)

art. 37 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 37

Dokumenty wymagane w zakresie umowy o świadczenie usług

1. Z wyjątkiem okazjonalnych usług, których koszt nie przekracza 500 EUR łącznie z podatkiem VAT, wniosek o pokrycie kosztów należy przedłożyć przed zawarciem umowy o świadczenie usług i musi on obowiązkowo zawierać:

a)	kosztorys i projekt umowy, którą poseł zamierza zawrzeć z usługodawcą, jasno określającej charakter świadczonych usług;

w przypadku usług o wartości ponad 60 000 EUR łącznie z podatkiem VAT – uzasadnienie wybrania konkretnej oferty, która musi być ofertą najbardziej opłacalną ekonomicznie spośród co najmniej trzech ofert złożonych przez całkowicie niezależnych od siebie usługodawców, z uwzględnieniem (poza kryterium ceny) także jakości oferty oraz kwestii społecznych; próg ten ma zastosowanie na zasadzie kumulacji w przypadku następujących po sobie umów o świadczenie usług o podobnym charakterze przez tego samego usługodawcę;

w przypadku usługodawców posiadających status osoby prawnej – kopię wpisu do rejestru handlowego lub równoważny dokument, wraz z aktem założycielskim, a w przypadku usługodawców posiadających status osoby fizycznej – dokumenty wymienione w art. 34 lit. d)–f) oraz, poza przypadkami umów okazjonalnych, lit. g) tego artykułu;

d)	w przypadku usługodawców posiadających status osoby prawnej – oświadczenie o braku konfliktu interesów, potwierdzające, że żadna z osób zaangażowanych w świadczenie usług nie jest asystentem w rozumieniu art. 30 ani nie należy do żadnej kategorii, o których mowa w art. 39 lit. d).

2. Koszt świadczenia usług jest pokrywany po przedstawieniu przez posła właściwym służbom faktury lub szczegółowego rachunku za usługę rzeczywiście wykonaną, a także kopii umowy zawartej z usługodawcą. Do faktury lub szczegółowego rachunku należy dołączyć oświadczenie posła, że usługa została rzeczywiście wykonana. Na żądanie właściwego działu poseł powinien też przedłożyć najważniejsze dokumenty potwierdzające.

W przypadku usług częściowo lub całkowicie zwolnionych z podatku VAT właściwy dział może zwrócić się do upoważnionego płatnika o potwierdzenie podstawy prawnej dla tego zwolnienia.”;

(20)

art. 38 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 38

Koszty nadzwyczajne

Jeżeli asystent krajowy zatrudniony na podstawie umowy o pracę jest nieobecny przez okres dłuższy niż trzy miesiące z powodu urlopu macierzyńskiego lub poważnej choroby, to możliwe jest pokrycie części kosztów związanych z jego zastąpieniem, począwszy od trzeciego miesiąca nieobecności nieobjętej świadczeniami wypłacanymi pracownikowi przez krajowy system ubezpieczeń społecznych i przekraczającej kwotę, o której mowa w art. 29 ust. 4. Upoważniony płatnik składa właściwym służbom podpisany również przez posła wniosek o pokrycie tych kosztów.”;

(21)

art. 39 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 39

Koszty niepodlegające zwrotowi

Kwoty wypłacone na mocy niniejszego rozdziału nie mogą służyć bezpośrednio lub pośrednio do:

a)	finansowania umów zawartych z organizacjami, które dążą do realizacji celów o charakterze politycznym, takimi jak partie polityczne, fundacje, ruchy lub parlamentarne grupy polityczne;

b)	pokrycia kosztów, które mogą podlegać zwrotowi z tytułu innych diet przewidzianych w niniejszych przepisach wykonawczych lub innych postanowieniach Regulaminu Parlamentu;

pokrycia kosztów poniesionych w związku z umową o świadczenie usług, która może prowadzić do konfliktu interesów, zwłaszcza w przypadku gdy poseł lub jedna z osób wymienionych w lit. d):

—	posiada część lub wszystkie udziały w spółce lub organizacji prowadzącej działalność zarobkową i działającej jako jego usługodawca;

—	jest członkiem zarządu lub innych organów wykonawczych spółki lub organizacji prowadzącej działalność zarobkową i działającej jako jego usługodawca;

—	ma dostęp do rachunku bankowego usługodawcy;

—	ma jakikolwiek interes w działalności usługodawcy lub uzyskuje w związku z nią jakiekolwiek korzyści finansowe.

d)	finansowania umów umożliwiających zatrudnianie lub korzystanie z usług małżonka posła lub partnera, z którym pozostaje on w stałym związku, a także rodziców, dzieci, rodzeństwa oraz ogółem we wszystkich przypadkach stanowiących przykład konfliktu interesów w rozumieniu art. 62 ust. 1a). ”;

(22)	skreśla się art. 39a;

(23)	po art. 39 dodaje się następujący nagłówek: „Rozdział 6 Wyposażenie w dobra materialne ”;

(24)

art. 40 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 40

Dostęp do usług wewnętrznych i wyposażenie w dobra materialne

1. Prezydium określa przepisy dotyczące dostępu posłów do usług wewnętrznych Parlamentu i wyposażenia posłów w dobra materialne, a w szczególności:

—	korzystania przez posłów z samochodów służbowych,

—	wyposażenia biur posłów,

—	udostępnienia posłom komputerów i urządzeń telekomunikacyjnych,

—	dostarczania posłom artykułów piśmienniczych,

—	korzystania przez posłów i grupy polityczne z pomieszczeń biurowych oddanych do ich dyspozycji przy biurach kontaktowych Parlamentu,

—	obsługi zasobów archiwalnych posłów, przekazanych tytułem darowizn lub spadków na rzecz instytutu, stowarzyszenia lub fundacji,

—	zasad pozwalających posłom kończącym sprawowanie mandatu w przeciągu jednej kadencji na transport do kraju, z którego pochodzą, przedmiotów osobistego użytku znajdujących się w biurach w Brukseli i Strasburgu,

—	korzystania z rowerów służbowych,

—	kursów językowych i komputerowych dostępnych dla posłów,

—	korzystania z usług świadczonych przez Służbę Medyczną.

2. Prezydium może również przyjąć przepisy w sprawie udogodnień przyznanych byłym przewodniczącym Parlamentu w trakcie ich mandatu poselskiego, a także byłym posłom w zakresie ich dostępu do infrastruktury Parlamentu.”;

(25)	skreśla się art. 41, 42 i 43;

(26)	Skreśla się nagłówek „Rozdział 6 WYPOSAŻENIE W DOBRA MATERIALNE” i art. 44;

(27)

dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 7

Dieta z tytułu kosztów ogólnych

Artykuł 41

Prawo do diety

1. Posłowie mają prawo do diety z tytułu kosztów ogólnych w celu pokrycia wydatków wynikających z działalności parlamentarnej.

2. Zgodnie z motywem 17 i art. 20 ust. 3 Statutu dieta z tytułu kosztów ogólnych jest wypłacana w formie ryczałtu.

3. Dieta przysługuje posłom od miesiąca, w którym wpłynął ich wniosek o jej wypłatę.

4. Posłowie mogą wybrać, czy chcą otrzymać całość czy część kwoty diety.

Artykuł 42

Okres

1. Dieta z tytułu kosztów ogólnych jest wypłacana przez okres sprawowania przez posła mandatu.

2. Wysokość diety z tytułu kosztów ogólnych przysługująca w ciągu miesiąca wynosi 4 778 EUR.

3. Posłowie, których mandat rozpoczyna się po piętnastym dniu miesiąca, otrzymują jedynie połowę diety z tytułu kosztów ogólnych przewidzianej na ten miesiąc.

4. Połowa diety z tytułu kosztów ogólnych wypłacana jest również przez okres trzech miesięcy następujących po miesiącu, w którym poseł zakończył wykonywanie mandatu, pod warunkiem że wykonywał on swoją działalność przez co najmniej sześć miesięcy i nie został ponownie wybrany.

Artykuł 43

Wypłata i nieobecności

1. Wszystkie kwoty diety z tytułu kosztów ogólnych wypłacane są bezpośrednio posłom.

2. Poseł, który w ciągu roku parlamentarnego (od 1 września do 31 sierpnia) był nieobecny na co najmniej połowie dni sesyjnych określonych przez Prezydium, zwraca Parlamentowi 50 % diety z tytułu kosztów ogólnych dotyczącej tego okresu.

3. Wszelkie nieobecności, o których mowa w ust. 2, mogą zostać usprawiedliwione przez przewodniczącego Parlamentu, jeżeli są uzasadnione przyczynami zdrowotnymi, ważnymi okolicznościami rodzinnymi lub delegacją posła w imieniu Parlamentu. Dokumenty usprawiedliwiające nieobecność należy dostarczyć Kwestorom najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od pierwszego dnia nieobecności.

4. Ciężarna posłanka jest zwolniona z uczestnictwa w oficjalnych posiedzeniach Parlamentu przez okres trzech miesięcy poprzedzających narodziny dziecka. Posłanka musi przedstawić zaświadczenie lekarskie wskazujące przewidywany termin porodu. Po porodzie posłanka jest zwolniona z uczestnictwa w oficjalnych posiedzeniach przez okres sześciu miesięcy. Posłanka przedstawia kopię aktu urodzenia dziecka.

Artykuł 44

Pokrywane wydatki

1. Dietę z tytułu kosztów ogólnych przeznacza się na pokrycie m.in. wydatków takich jak koszty prowadzenia i utrzymania biura, materiały biurowe i dokumentacja, koszty wyposażenia biurowego, działania reprezentacyjne czy koszty administracyjne.

2. Jeżeli posłowie stwierdzą, że kwoty przewidziane w ramach innych dodatków na mocy niniejszych przepisów wykonawczych lub innych przepisów Parlamentu zostały wyczerpane, mogą wykorzystywać dietę z tytułu kosztów ogólnych również do bezpośredniego pokrywania kosztów działań objętych tymi dodatkami.

Artykuł 44a

Zasady wykorzystywania diety z tytułu kosztów ogólnych

1. Aby ułatwić posłom zarządzanie wydatkami i ich monitorowanie, Parlament wypłaca środki przeznaczone na pokrycie diety z tytułu kosztów ogólnych na specjalny rachunek, na który nie przelewa żadnych innych płatności. Rachunek taki obejmują zwykłe gwarancje nierozerwalnie związane z mandatem.

2. Posłowie ponoszą wyłączną odpowiedzialność za sposób wykorzystania kwot wypłaconych zgodnie z niniejszym rozdziałem.

3. Posłowie mogą dokumentować sposób wykorzystania tych kwot, szczegółowo lub według rodzaju kosztów wymienionych w ust. 4, samodzielnie lub przy wsparciu audytora zewnętrznego, a informacje te mogą opublikować w całości lub w części na swojej stronie internetowej Parlamentu zgodnie z art. 11 ust. 4 i 5 Regulaminu Parlamentu.

4. Rodzaje kosztów, o których mowa w ust. 3, są następujące:

Rodzaj 1: Wynajem biura lokalnego i związane z tym opłaty

Rodzaj 2: Koszty prowadzenia biura lokalnego

Rodzaj 3: Materiały biurowe, papiernicze i zużywalne

Rodzaj 4: Książki, czasopisma, gazety i przeglądy prasy

Rodzaj 5: Wyposażenie i umeblowanie biur

Rodzaj 6: Protokół i reprezentacja

Rodzaj 7: Organizacja wydarzeń, seminariów i konferencji

Rodzaj 8: Inne wydatki administracyjne

Rodzaj 9: Działalność objęta innymi dodatkami, które zostały wyczerpane

Rodzaj 10: Inne koszty związane z mandatem posła.

5. Prezydium przyjmuje wszelkie dodatkowe środki niezbędne, aby ułatwić wykonywanie decyzji posłów w odniesieniu do ust. 3.”;

(28)	w art. 64 ust. 3 akapit pierwszy wyrazy „art. 36 ust. 5” zastępuje się wyrazami „art. 32 ust. 5”;

(29)	w art. 65 ust. 2 akapit pierwszy wyrazy „art. 36 ust. 4 i 5” zastępuje się wyrazami „art. 32 ust. 4 i 5”;

(30)	w art. 67 ustęp pierwszy wyrazy „art. 35” zastępuje się wyrazami „art. 31”;

(31)	w art. 69 ust. 1 wyrazy „art. 26 ust. 2” zastępuje się wyrazami „art. 42 ust. 2”;

(32)	W art. 69 ust. 2 wyrazy „art. 33 ust. 4” zastępuje się wyrazami „art. 29 ust. 4”.

(33)	W art. 78 ust. 1 wyrazy „art. 34 i 35” zastępuje się wyrazami „art. 30 i 31”.

Artykuł 2

Prezydium Parlamentu Europejskiego ocenia i w razie potrzeby zmienia przepisy dotyczące diety z tytułu kosztów ogólnych, o których mowa w rozdziale 7 przepisów wykonawczych, po zapoznaniu się z zestawieniem dobrowolnie zwróconych niewykorzystanych kwot, jakie przygotowuje Dyrekcja Generalna ds. Finansów Parlamentu Europejskiego po zakończeniu każdej kadencji parlamentarnej. Ocenę i ewentualny przegląd przeprowadza się najpóźniej do końca roku następującego po wyborach do Parlamentu Europejskiego, tak aby nowe przepisy weszły w życie w następnej kadencji parlamentarnej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(1) Decyzja Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1).

(2) Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 15 września 1981 r., Bruce of Donington/Eric Gordon Aspden, sprawa C-208/80, ECLI:EU:C:1981:194.

(3) Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 19 maja i 9 lipca 2008 r. ustanawiająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego (Dz.U. C 159 z 13.7.2009, s. 1).

29.11.2022

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/19

Streszczenie decyzji Komisji

z dnia 11 lipca 2022 r.

dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG (SPRAWA AT. 40305 – NETWORK SHARING – CZECH REPUBLIC)

(notyfikowana jako dokument c(2022)4742 final)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2022/C 452/05)

11 lipca 2022 r. Komisja przyjęła decyzję dotyczącą postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 Porozumienia EOG. Zgodnie z przepisami art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2003 (1) Komisja podaje niniejszym do wiadomości nazwy stron oraz zasadniczą treść decyzji, wraz z informacjami na temat wszelkich nałożonych kar, uwzględniając jednak uzasadnione prawo przedsiębiorstw do ochrony ich tajemnic handlowych.

1. WPROWADZENIE

(1)

Celem niniejszej decyzji jest uczynienie zobowiązań zaproponowanych przez przedsiębiorstwo T-Mobile Czech Republic a.s. („T-Mobile”) i jego spółkę dominującą Deutsche Telekom AG („Deutsche Telekom”), a także przez przedsiębiorstwo CETIN a.s. („CETIN”), O2 Czech Republic a.s. („O2”) i ich spółkę dominującą PPF Group N.V. („grupa PPF”) (zwane dalej „stronami”) wiążącymi na terenie Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

(2)

Zobowiązania skutecznie odpowiadają na wyrażone przez Komisję w ocenie wstępnej obawy, że umowy horyzontalne w sprawie wspólnego korzystania z sieci zawarte między T-Mobile i CETIN (początkowo O2, którego następcą prawnym jest CETIN) (2), a także umowa o usługach sieci ruchomej zawarta między O2 a CETIN mogłyby ograniczyć zdolność i motywację stron współużytkujących sieci do jednostronnego inwestowania w infrastrukturę sieciową, co z kolei negatywnie wpłynęłoby na zdolność i motywację T-Mobile i O2 do konkurowania na detalicznych i hurtowych rynkach usług telefonii ruchomej w Republice Czeskiej. Obawy te budzą wątpliwości co do zgodności umów horyzontalnych w sprawie wspólnego korzystania z sieci z art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i art. 53 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

(3)

4 lipca 2022 r. Komitet Doradczy ds. Praktyk Ograniczających Konkurencję i Pozycji Dominujących wydał przychylną opinię.

2. OBAWY ZAWARTE W OCENIE WSTĘPNEJ

(4)

Umowy o wspólnym korzystaniu z sieci oraz umowa o usługach sieci ruchomej mogą według przeprowadzonej przez Komisję oceny wstępnej ograniczać konkurencję z naruszeniem art. 101 ust. 1 TFUE poprzez swoje skutki. Komisja wstępnie uznała, że umowy horyzontalne w sprawie wspólnego korzystania z sieci (wraz z umową o usługach sieci ruchomej), rozważane w ich szczególnym kontekście rynkowym, ograniczają zdolność i motywację stron współużytkujących sieci do jednostronnego inwestowania w przepustowość w określony sposób, co z kolei zmniejsza ich elastyczność w zakresie konkurencyjności, innowacji i zróżnicowania technologii/produktów, a zatem może negatywnie wpływać na zdolność i motywację T-Mobile i O2 do konkurowania na detalicznych i hurtowych rynkach usług telefonii ruchomej w Republice Czeskiej, prowadząc do mniejszego wyboru, niższej jakości usług, a także opóźnień w innowacjach.

(5)

W ocenie wstępnej Komisja stwierdziła, że umowy o wspólnym korzystaniu z sieci (i) doprowadziły do nieuruchomienia pasma pojemnościowego 2 100 MHz we wschodnich Czechach przez T-Mobile, a także do ograniczeń indywidualnej elastyczności, jaką strony współużytkujące sieci dysponują w zakresie uruchomienia pasma 1 800 MHz („obawy dotyczące wstrzymania uruchomienia”), oraz (ii) zniechęciły strony współużytkujące sieci do jednostronnego uruchamiania sieci dowolnego rodzaju ze względu na finansowe czynniki zniechęcające oraz wymianę informacji.

(6)

W odniesieniu do ppkt (i) w ocenie wstępnej Komisja zauważyła, że ze względu na pewne ograniczenia w zakresie infrastruktury na obszarze obsługiwanym przez CETIN (wschodnie Czechy) (3) T-Mobile nie było w stanie wdrożyć LTE2100 na tym obszarze, ze szkodą dla abonentów w tej części kraju. Ponadto rozszerzenia pojemności w paśmie częstotliwości 1 800 MHz można dodawać bez instalowania znaczących dodatkowych urządzeń lub wprowadzania modyfikacji jedynie w określonych lokalizacjach w oparciu o wspólne planowanie sieci przez strony współużytkujące sieci.

(7)

W odniesieniu do ppkt (ii) Komisja wstępnie stwierdziła, że zachęty do inwestowania dla operatora korzystającego mogą zostać ograniczone, ponieważ operator główny obciąża operatora korzystającego kosztami modernizacji sieci po cenie wyższej niż koszty bazowe. Ponadto Komisja wstępnie stwierdziła, że zakres wymienianych informacji wykracza poza to, co jest absolutnie niezbędne do funkcjonowania umów o wspólnym korzystaniu z sieci, i obejmuje informacje strategiczne, które osłabiają motywację stron współużytkujących sieci do konkurowania ze sobą. Wymiana informacji prawdopodobnie nie zostanie równoważona strukturalnym rozdzieleniem spółki O2 od spółki CETIN, ponieważ CETIN – na podstawie postanowień umowy o usługach sieci ruchomej – jest zobowiązana do przekazywania pewnych informacji spółce O2 i tym samym nie pełni skutecznie roli „czarnej skrzynki”, tj. nie zapobiega skutecznie pośredniemu przepływowi informacji między spółkami T-Mobile a O2.

3. PROPONOWANE ZOBOWIĄZANIA

(8)

W odpowiedzi na obawy Komisji dotyczące konkurencji, zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1/2003 strony zaproponowały następujące wstępne zobowiązania:

—	zobowiązanie do modernizacji sieci – wdrożenie w warstwach środkowej części pasma przesyłowego wielostandardowych urządzeń sieci dostępu radiowego w ciągu mniej niż 5 lat od daty początkowej (4);

—	zobowiązanie finansowe – określenie i przegląd warunków finansowych dotyczących jednostronnego uruchamiania sieci – obowiązek określania cen zorientowanych kosztowo w odniesieniu do wszelkich inwestycji, których operator korzystający wymaga od operatora głównego;

—	zobowiązanie do wymiany informacji – poprawa postanowień umownych umów o wspólnym korzystaniu z sieci w odniesieniu do wymiany informacji: zmiany umowne mające na celu ograniczenie wymiany informacji poprzez usprawnienie struktury zarządzania i dalsze ograniczenie wymienianych informacji;

—	zobowiązania dotyczące umów o usługach sieci ruchomej – zmiany w postanowieniach umownych w celu zapewnienia, aby CETIN działał jako „czarna skrzynka” między T-Mobile a O2.

(9)

Zobowiązania dotyczące umów o wspólnym korzystaniu z sieci pozostaną w mocy do 28 października 2033 r. Zobowiązania dotyczące umowy o usługach sieci ruchomej pozostaną w mocy (i) przez okres obowiązywania umowy o usługach sieci ruchomej lub (ii) przez okres obowiązywania umów o wspólnym korzystaniu z sieci, w zależności od tego, który z tych okresów upłynie wcześniej.

(10)

Po przeprowadzeniu testu rynkowego strony przedstawiły w zmienionych zobowiązaniach dodatkowe zobowiązanie do nierozszerzania zasięgu geograficznego obecnych umów o wspólnym korzystaniu z sieci na Pragę i Brno. Zobowiązanie to obowiązywałoby do dnia [data w ciągu 7–10 lat] („zobowiązanie dotyczące Pragi i Brna”).

(11)

Ponadto 3 i 8 czerwca 2022 r. strony przedłożyły ostateczne zobowiązania, które są takie same jak zmienione zobowiązania, z jednym wyjaśnieniem.

4. WNIOSEK

(12)

Ostateczne zobowiązania są wystarczające, aby rozwiać obawy wyrażone przez Komisję w ocenie wstępnej, a przy tym nie są nieproporcjonalne.

(13)

Jeżeli chodzi o zobowiązanie do modernizacji sieci, Komisja uważa, że po pierwsze, zobowiązanie to rozwiałoby obawy dotyczące efektu wstrzymania uruchomienia LTE2100, ponieważ strony współużytkujące sieci miałyby możliwość uruchomienia pasma LTE 2 100 MHz na całym terytorium Czech.

(14)

Po drugie, zobowiązanie do modernizacji sieci rozwiałoby obawy dotyczące rozszerzenia pojemności w paśmie częstotliwości 1 800 MHz, ponieważ strony współużytkujące sieci byłyby w stanie dodawać to pasmo bez instalowania znaczących dodatkowych urządzeń lub wprowadzania modyfikacji we wszystkich lokalizacjach objętych zobowiązaniem do modernizacji sieci.

(15)

Po trzecie, zobowiązanie do modernizacji sieci zwiększyłoby zdolność i motywację stron współużytkujących sieci do jednostronnego inwestowania, ponieważ nowe preinstalacje sprzętowe zapewniłyby bardziej elastyczne, wydajniejsze i niezależne uruchamianie pojemności przy wykorzystaniu poziomów średniego zakresu.

(16)

Jeżeli chodzi o zobowiązanie finansowe, Komisja uważa, że wyeliminowałoby ono finansowe czynniki zniechęcające strony współużytkujące sieci do jednostronnego inwestowania w swoje sieci, poprzez zagwarantowanie, że wszelkie działania wdrażające realizowane przez głównego operatora na rzecz operatora korzystającego będą realizowane po cenach zorientowanych kosztowo.

(17)

Jeżeli chodzi o zobowiązanie do wymiany informacji, Komisja uważa, że ograniczyłoby ono koordynację i przejrzystość na rynku poprzez ograniczenie rodzaju wymienianych informacji i liczby osób uczestniczących w tej wymianie.

(18)

Ponadto Komisja uważa, że zobowiązanie dotyczące Pragi i Brna zmniejszyłoby wszelkie obawy dotyczące ewentualnego rozszerzenia w przyszłości geograficznego zasięgu istniejących umów o wspólnym korzystaniu z sieci, również biorąc pod uwagę fakt, że jednym z czynników uwzględnionych w ocenie wstępnej jest zasięg geograficzny wspólnego korzystania z sieci, przy czym najgęściej zaludnione obszary kraju, tj. Praga i Brno, nie są objęte współpracą.

(19)

Realizacja zobowiązań będzie podlegała niezależnemu przeglądowi eksperckiemu przez pełnomocnika ds. monitorowania, działającego pod nadzorem Komisji, przez cały okres obowiązywania zobowiązań.

(1) Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 411/2004 (Dz.U. L 68 z 6.3.2004, s. 1).

(2) Od dnia 1 czerwca 2015 r. CETIN jest właścicielem infrastruktury stacjonarnej i ruchomej będącej formalnie własnością O2 i zarządza tą infrastrukturą, natomiast O2 nadal prowadzi działalność jako operator sieci ruchomej w Republice Czeskiej. W niniejszym streszczeniu T-Mobile oraz O2 i CETIN zwane są łącznie „stronami współużytkującymi sieci”.

(3) Rozwój i eksploatacja dostępu radiowego są współdzielone zgodnie z zasadą terytorialności struktury operator główny/operator korzystający. Zgodnie z tą zasadą zarówno T-Mobile, jak i CETIN odpowiadają za sieć po jednej stronie kraju, np. T-Mobile rozwija, eksploatuje i utrzymuje skonsolidowaną infrastrukturę sieci ruchomej w zachodniej części Czech (tj. jest operatorem głównym w tej części kraju) i na tym obszarze obsługuje abonentów obu operatorów.

(4) Data początkowa oznacza datę powiadomienia przez Komisję stron współużytkujących sieci o przyjęciu ostatecznej decyzji akceptującej te zobowiązania na podstawie art. 9 rozporządzenia 1/2003 i zamykającej sprawę AT.40305.

29.11.2022

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/23

Streszczenie opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie horyzontalnych wymogów cyberbezpieczeństwa w odniesieniu do produktów z elementami cyfrowymi i zmieniającego rozporządzenie (UE) 2019/1020

(2022/C 452/07)

[Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD https://edps.europa.eu]

15 września 2022 r. Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie horyzontalnych wymogów cyberbezpieczeństwa w odniesieniu do produktów z elementami cyfrowymi i zmieniającego rozporządzenie (UE) 2019/1020 (1) (zwany dalej „wnioskiem”).

EIOD z zadowoleniem przyjmuje wniosek i w pełni popiera jego ogólny cel, jakim jest poprawa funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez ustanowienie jednolitych ram prawnych w zakresie zasadniczych wymogów cyberbezpieczeństwa dotyczących wprowadzania do obrotu w Unii produktów z elementami cyfrowymi.

EIOD przypomina, że zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. f) RODO bezpieczeństwo jest jedną z głównych zasad związanych z przetwarzaniem danych osobowych. W art. 32 RODO doprecyzowano ten obowiązek, który odnosi się zarówno do administratorów, jak i podmiotów przetwarzających, w celu zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa. W związku z tym EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zasady bezpieczeństwa i minimalizacji danych są już zawarte w zasadniczych wymogach cyberbezpieczeństwa wymienionych w załączniku I do wniosku. Ponadto EIOD stanowczo zaleca włączenie zasady uwzględniania ochrony danych w fazie projektowania oraz domyślnej ochrony danych do podstawowych wymogów w zakresie cyberbezpieczeństwa produktów z elementami cyfrowymi.

Motyw 17 zawiera bardzo ważne przepisy dotyczące zarządzania, które nie znajdują odzwierciedlenia w części operacyjnej wniosku. W związku z tym w części operacyjnej wniosku EIOD zaleca określenie wszystkich aspektów związanych ze stworzeniem synergii zarówno w zakresie normalizacji, jak i certyfikacji cyberbezpieczeństwa, a także synergii między niniejszym wnioskiem a unijnym prawem o ochronie danych w obszarze nadzoru rynku i egzekwowania przepisów. Ponadto EIOD uznaje, że konieczne jest doprecyzowanie, że wniosek nie będzie miał wpływu na stosowanie obowiązujących przepisów UE regulujących przetwarzanie danych osobowych, w tym na zadania i uprawnienia niezależnych organów nadzorczych właściwych do monitorowania zgodności z tymi instrumentami.

EIOD z zadowoleniem przyjmuje fakt, że przepis ten uznaje przetwarzanie danych osobowych jako funkcję krytyczną i wrażliwą i może w związku z tym wymagać uzyskania europejskiego certyfikatu cyberbezpieczeństwa w ramach europejskiego programu certyfikacji cyberbezpieczeństwa odpowiednich produktów wysoce krytycznych z elementami cyfrowymi. Jednocześnie EIOD zaleca wyjaśnienie w motywie wniosku, że uzyskanie europejskiej certyfikacji cyberbezpieczeństwa na podstawie wniosku nie gwarantuje zgodności z RODO.

Ponadto EIOD z zadowoleniem przyjmuje proponowane sankcje, które są podobne do sankcji przewidzianych w RODO za naruszenie art. 32 RODO dotyczącego bezpieczeństwa przetwarzania, gdzie maksymalna grzywna wynosi 2,5 % światowego rocznego obrotu. W związku z tym wniosek mógłby służyć jako kolejny rodzaj ochrony osób fizycznych mieszkających w państwach członkowskich UE, w powiązaniu z przepisami RODO.

1. WPROWADZENIE

Wniosek ma na celu poprawę funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez ustanowienie jednolitych ram prawnych w zakresie zasadniczych wymogów cyberbezpieczeństwa dotyczących wprowadzania do obrotu w Unii produktów z elementami cyfrowymi (2). W szczególności wniosek ma na celu określenie warunków brzegowych dla rozwoju bezpiecznych produktów z elementami cyfrowymi poprzez zapewnienie, aby sprzęt i oprogramowanie były wprowadzane do obrotu z mniejszą liczbą podatności, a także aby producenci poważnie traktowali bezpieczeństwo w całym cyklu życia produktu. Jego celem jest również stworzenie warunków umożliwiających użytkownikom uwzględnianie cyberbezpieczeństwa przy wyborze produktów z elementami cyfrowymi i korzystaniu z nich (3).

W związku z powyższym wniosek zawiera (4):

—	przepisy dotyczące wprowadzania do obrotu produktów z elementami cyfrowymi w celu zapewnienia cyberbezpieczeństwa takich produktów;

—	zasadnicze wymogi dotyczące projektowania, opracowywania i produkcji produktów z elementami cyfrowymi oraz obowiązki podmiotów gospodarczych w odniesieniu do tych produktów w zakresie cyberbezpieczeństwa;

—	zasadnicze wymogi dotyczące procedur postępowania w przypadku wykrycia podatności wprowadzonych przez producentów w celu zapewnienia cyberbezpieczeństwa produktów z elementami cyfrowymi w całym cyklu życia oraz obowiązki podmiotów gospodarczych w odniesieniu do tych procedur;

—	przepisy dotyczące nadzoru rynku i egzekwowania wyżej wymienionych przepisów i wymogów.

Ramy UE obejmują szereg horyzontalnych aktów prawnych, które obejmują niektóre aspekty związane z cyberbezpieczeństwem z różnych punktów widzenia (produkty, usługi, zarządzanie kryzysowe i przestępstwa). W 2013 r. weszła w życie dyrektywa dotycząca ataków na systemy informatyczne (5), w której dokonano harmonizacji kar za niektóre przestępstwa dotyczące systemów informatycznych. W sierpniu 2016 r. dyrektywa (UE) 2016/1148 (6) w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (dyrektywa NIS) weszła w życie jako pierwszy ogólnounijny akt prawny dotyczący cyberbezpieczeństwa. Rewizja tego aktu zaowocowała przyjęciem dyrektywy NIS2 i zawiesiła jeszcze wyżej poprzeczkę, jeśli chodzi o cyberbezpieczeństwo usług ICT. W 2019 r. wszedł w życie unijny akt dotyczący cyberbezpieczeństwa (7), którego celem jest zwiększenie bezpieczeństwa produktów ICT, usług ICT i procesów ICT poprzez wprowadzenie dobrowolnych europejskich ram certyfikacji cyberbezpieczeństwa.

Niniejszą opinię EIOD wydano w odpowiedzi na konsultacje przeprowadzone przez Komisję Europejską dnia 15 września 2022 r. zgodnie z art. 42 ust. 1 EUDPR. Europejski Inspektor Ochrony Danych z zadowoleniem przyjmuje odniesienie się do tych konsultacji w motywie 71 wniosku. W tym względzie EIOD z zadowoleniem zauważa, że uprzednio przeprowadzono już z nim nieformalne konsultacje, zgodnie z motywem 60 EUDPR.

3. WNIOSKI

31.

W świetle powyższego EIOD wydaje następujące zalecenia:

(1)	uwzględnienie ochrony danych w fazie projektowania oraz domyślnej ochrony danych w kluczowych wymogach cyberbezpieczeństwa produktów z elementami cyfrowymi;

(2)

wyjaśnienie w preambule znaczenia produktów z elementami cyfrowymi, które wykonują operacje kryptograficzne – w tym szyfrowanie odpowiednich danych odłożonych i danych przesyłanych oraz pseudonimizację – które są niezbędne do zapewnienia skutecznego bezpieczeństwa informacji, cyberbezpieczeństwa, ochrony danych i prywatności;

(3)	dodanie do załącznika II materialnych i niematerialnych produktów z elementami cyfrowymi do przeprowadzania operacji kryptograficznych;

(4)	usunięcie rozporządzenia (UE) 2017/745 (8) z wykazu aktów prawnych wyłączonych ze stosowania wniosku;

(5)	wyraźne wyjaśnienie we wniosku elementów zasadniczych wymagań, o których mowa w art. 3 ust. 3 lit. e) dyrektywy 2014/53/UE (9) w sprawie danych osobowych i prywatności;

(6)

określenie w części operacyjnej wniosku praktycznych aspektów związanych z tworzeniem synergii zarówno w zakresie normalizacji, jak i certyfikacji cyberbezpieczeństwa, a także synergii między niniejszym wnioskiem a unijnymi przepisami prawa o ochronie danych w dziedzinie nadzoru rynku i egzekwowania przepisów;

(7)	doprecyzowanie, że wniosek nie będzie miał wpływu na stosowanie obowiązujących przepisów UE regulujących przetwarzanie danych osobowych, w tym na zadania i uprawnienia niezależnych organów nadzorczych właściwych do monitorowania zgodności z tymi aktami;

(8)	dodanie odpowiednich definicji „bezpłatnego oprogramowania”, „otwartego oprogramowania” oraz „bezpłatnego i otwartego oprogramowania”;

(9)	wyjaśnienie w motywie wniosku, że uzyskanie europejskiej certyfikacji cyberbezpieczeństwa na podstawie wniosku nie gwarantuje zgodności z RODO.

Bruksela, 9 listopada 2022 r.

Wojciech Rafał WIEWIÓROWSKI

(1) COM/2022/454 final.

(2) Motyw 1 wniosku.

(3) Motyw 2 wniosku.

(4) Artykuł 1 wniosku

(5) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/40/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. dotycząca ataków na systemy informatyczne i zastępująca decyzję ramową Rady 2005/222/WSiSW (Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 8).

(6) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1148 z dnia 6 lipca 2016 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych na terytorium Unii (Dz.U. L 194 z 19.7.2016, s. 1).

(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/881 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie ENISA (Agencji Unii Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa) oraz certyfikacji cyberbezpieczeństwa w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 526/2013 (akt o cyberbezpieczeństwie) (Dz.U. L 151, 7.6.2019, s.15).

(8) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektyw Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz.U. L 117 z 5.5.2017, s. 1).

(9) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku urządzeń radiowych i uchylająca dyrektywę 1999/5/WE (Dz.U. L 153, 22.5.2014, s. 62).

29.11.2022

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/26

Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

(2022/C 452/08)

W następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu (1) środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do przywozu ręcznych wózków paletowych i ich zasadniczych części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”) Komisja Europejska („Komisja”) otrzymała wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (2) („rozporządzenie podstawowe”).

1. Wniosek o dokonanie przeglądu

Wniosek został złożony 29 sierpnia 2022 r. przez Toyota Material Handling Europe i PR Industrial S.r.l. („wnioskodawcy”) w imieniu unijnych producentów ręcznych wózków paletowych i ich zasadniczych części w rozumieniu art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

Jawna wersja wniosku i analiza, w jakim stopniu producenci unijni popierają wniosek, są dołączone do akt do wglądu dla zainteresowanych stron. Sekcja 5.6 niniejszego zawiadomienia zawiera informacje o dostępie do akt dla zainteresowanych stron.

2. Produkt objęty przeglądem

Produktem objętym niniejszym przeglądem są ręczne wózki paletowe i ich zasadnicze części, tzn. podwozia i mechanizmy hydrauliczne („produkt objęty przeglądem”), obecnie objęte kodami CN ex 8427 90 00 (kody TARIC 8427900011 i 8427900019) oraz ex 8431 20 00 (kody TARIC 8431200011 i 8431200019). Powyższe kody CN i kody TARIC podano jedynie w celach informacyjnych.

3. Obowiązujące środki

Obecnie obowiązującym środkiem jest ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/2206 (3) i rozszerzone na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Tajlandii, niezależnie od tego, czy zgłaszanego jako pochodzący z Tajlandii, czy też nie, rozporządzeniem Rady (WE) nr 499/2009 (4) i rozszerzone na przywóz nieco zmodyfikowanych ręcznych wózków paletowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/1346 (5).

4. Podstawy dokonania przeglądu

W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.

4.1. Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu

4.1.1. Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu z ChRL

Wnioskodawcy twierdzili, że niewłaściwe jest stosowanie cen i kosztów krajowych w ChRL z uwagi na istnienie znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

Na poparcie zarzutów w kwestii znaczących zakłóceń wnioskodawcy powołali się na informacje zawarte w sprawozdaniu przygotowanym przez służby Komisji 20 grudnia 2017 r. opisującym szczególne okoliczności rynkowe w ChRL (6). W szczególności wnioskodawcy odnieśli się do zakłóceń, takich jak obecność państwa w ogóle, a dokładniej obecność państwa mająca wpływ na przemysł stali (głównego surowca stosowanego w produkcji ręcznych wózków paletowych), i do rozdziałów dotyczących prawa upadłościowego i prawa rzeczowego oraz zakłóceń w odniesieniu do gruntów, energii, kapitału, surowców i pracy. Ponadto wnioskodawcy opierali się na publicznie dostępnych informacjach, w szczególności na ustaleniach Komisji z dochodzenia antysubsydyjnego dotyczącego wyrobów płaskich ze stali walcowanych na gorąco (7) z ChRL, a także na dokumencie „State-owned Firms behind China’s Corporate Debt” („Przedsiębiorstwa państwowe stojące za zadłużeniem przedsiębiorstw w Chinach”), OECD Economics Department Working Papers nr 1536 z lutego 2019 r., 14. planie pięcioletnim rządu Chin oraz licznych artykułach prasowych.

W konsekwencji, w świetle art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego, zarzut dotyczący prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu z ChRL opiera się na porównaniu wartości normalnej konstruowanej na podstawie kosztów produkcji i kosztów sprzedaży odzwierciedlających niezakłócone ceny lub wartości odniesienia w odpowiednim kraju reprezentatywnym z ceną eksportową (na poziomie ex-works) produktu objętego przeglądem z państwa, którego dotyczy postępowanie, sprzedawanego na wywóz do Unii.

Obliczone na tej podstawie marginesy dumpingu są znaczne w odniesieniu do ChRL.

W świetle dostępnych informacji Komisja uważa, że istnieją wystarczające dowody zgodnie z art. 5 ust. 9 rozporządzenia podstawowego wskazujące na to, że z powodu znaczących zakłóceń wpływających na ceny i koszty stosowanie krajowych cen i kosztów w państwie, którego dotyczy postępowanie, jest niewłaściwe, a tym samym uzasadniające wszczęcie dochodzenia na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego.

Sprawozdanie krajowe dostępne jest w aktach do wglądu dla zainteresowanych stron i na stronie internetowej DG ds. Handlu (8).

4.2. Zarzut dotyczący prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody

Wnioskodawcy twierdzą, że istnieje prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia szkody ze strony ChRL. W tym zakresie wnioskodawcy przedstawili wystarczające dowody na to, że w przypadku wygaśnięcia środków obecny poziom przywozu produktu objętego przeglądem z ChRL do Unii prawdopodobnie wzrośnie z powodu istniejących niewykorzystanych mocy produkcyjnych w ChRL. Wynika to również z atrakcyjności rynku Unii Europejskiej pod względem wielkości.

Wnioskodawcy twierdzili wreszcie, że usunięcie szkody jest wynikiem głównie obowiązywania środków i jakiekolwiek ponowne wystąpienie znacznego przywozu po cenach dumpingowych z ChRL w przypadku wygaśnięcia środków prawdopodobnie doprowadziłoby do ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.

5. Procedura

Po konsultacji z Komitetem Doradczym ustanowionym na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody na prawdopodobieństwo wystąpienia dumpingu i szkody, uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia, Komisja niniejszym wszczyna przegląd zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

Podczas przeglądu wygaśnięcia zostanie ustalone, czy wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu produktu objętego przeglądem pochodzącego z ChRL oraz do kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii.

Komisja zwraca również uwagę stron na opublikowane zawiadomienie (9) w sprawie skutków, jakie pojawienie się COVID-19 ma na dochodzenia antydumpingowe i antysubsydyjne, które to zawiadomienie może mieć zastosowanie do niniejszego postępowania.

5.1. Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmie okres od 1 października 2021 r. do 30 września 2022 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmie okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca okresu objętego dochodzeniem przeglądowym („okres badany”).

5.2. Uwagi na temat wniosku i wszczęcia dochodzenia

Wszystkie zainteresowane strony chcące przekazać swoje uwagi dotyczące wniosku (w tym dotyczące kwestii związanych z ponownym wystąpieniem szkody i związkiem przyczynowym) lub wszelkich innych aspektów wszczęcia dochodzenia (w tym w jakim stopniu popierają wniosek) mogą to uczynić w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (10).

Wszelkie wnioski o posiedzenie wyjaśniające w sprawie wszczęcia dochodzenia muszą wpłynąć w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia.

5.3. Procedura dotycząca ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

Podczas przeglądu wygaśnięcia Komisja bada wywóz do Unii w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym i, niezależnie od wywozu do Unii, rozważa, czy sytuacja przedsiębiorstw zajmujących się produkcją i sprzedażą produktu objętego przeglądem w państwie, którego dotyczy postępowanie, wskazuje, że kontynuacja lub ponowne wystąpienie wywozu po cenach dumpingowych do Unii byłyby prawdopodobne w przypadku wygaśnięcia środków.

Do udziału w dochodzeniu Komisji wzywa się zatem wszystkich producentów (11) produktu objętego przeglądem z państwa, którego dotyczy postępowanie, w tym tych, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków.

5.3.1. Badanie producentów z państwa, którego dotyczy postępowanie

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę uczestniczących w przeglądzie wygaśnięcia producentów z ChRL oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę producentów, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa zostanie przeprowadzona zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i – w razie stwierdzenia takiej konieczności – aby umożliwić dobór próby, wszyscy producenci lub przedstawiciele działający w ich imieniu – w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków objętych obecnym przeglądem – są niniejszym proszeni o przekazanie Komisji informacji na temat swoich przedsiębiorstw w terminie 7 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia. Informacje te należy przekazać za pośrednictwem platformy TRON.tdi na następujący adres: https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/tdi/form/R783_SAMPLING_FORM_FOR_EXPORTING_PRODUCER. Informacje dotyczące dostępu do platformy Tron można znaleźć w sekcjach 5.6 i 5.9 poniżej.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do doboru próby producentów Komisja skontaktuje się też z władzami Chińskiej Republiki Ludowej, a ponadto może skontaktować się z wszystkimi znanymi jej zrzeszeniami producentów w Chińskiej Republice Ludowej.

W przypadku konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej dobór próby producentów może opierać się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości produkcji, sprzedaży lub wywozu, którą można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach wybranych do próby wszystkich znanych producentów w ChRL, władze państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz zrzeszenia producentów, w stosownych przypadkach za pośrednictwem władz państwa, którego dotyczy postępowanie.

Komisja, po otrzymaniu informacji niezbędnych do dokonania doboru próby producentów, poinformuje zainteresowane strony o decyzji, czy zostały objęte próbą. Producenci wybrani do próby będą musieli przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 30 dni od daty powiadomienia o decyzji, czy zostali objęci próbą, o ile nie wskazano inaczej.

Komisja doda notatkę o doborze próby do akt do wglądu dla zainteresowanych stron. Wszelkie uwagi na temat doboru próby muszą wpłynąć w terminie trzech dni od daty powiadomienia o decyzji o doborze próby.

Kopia kwestionariusza dla producentów w państwie, którego dotyczy postępowanie, dostępna jest w aktach do wglądu dla zainteresowanych stron i na stronie DG ds. Handlu: https://tron.trade.ec.europa.eu/investigations/case-view?caseId=2635.

Bez uszczerbku dla możliwego zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego przedsiębiorstwa, które zgodziły się na ewentualne włączenie ich do próby, lecz nie zostały do niej wybrane, zostaną uznane za współpracujące.

5.3.2. Dodatkowa procedura dotycząca ChRL, podlegającej znaczącym zakłóceniom

Z zastrzeżeniem uregulowań zawartych w niniejszym zawiadomieniu wszystkie zainteresowane strony wzywa się niniejszym do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów dotyczących stosowania art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. O ile nie wskazano inaczej, informacje te i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia.

W szczególności Komisja wzywa wszystkie zainteresowane strony do przedstawienia opinii na temat materiałów oraz kodów systemu zharmonizowanego (HS) podanych we wniosku, do zaproponowania odpowiedniego(-ich) reprezentatywnego(-ych) kraju(-ów) oraz do wskazania producentów produktu objętego przeglądem w tym kraju lub krajach. Informacje te i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia.

Zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. e) rozporządzenia podstawowego Komisja wkrótce po wszczęciu postępowania przedstawi stronom dochodzenia, za pośrednictwem notatki dołączonej do akt do wglądu zainteresowanych stron, informacje o odpowiednich źródłach, które zamierza wykorzystać do określenia wartości normalnej w ChRL na podstawie art. 2 ust. 6a rozporządzenia podstawowego. Informacje te będą obejmowały wszystkie źródła, w tym wybór odpowiedniego reprezentatywnego państwa trzeciego w stosownych przypadkach. Na przesłanie swoich uwag strony uczestniczące w dochodzeniu mają 10 dni od daty dołączenia notatki do akt.

Zgodnie z informacjami, którymi dysponuje Komisja, możliwym reprezentatywnym państwem trzecim dla ChRL w tym przypadku jest Brazylia. W celu dokonania ostatecznego wyboru odpowiedniego reprezentatywnego państwa trzeciego Komisja zbada, czy istnieją państwa charakteryzujące się podobnym poziomem rozwoju gospodarczego jak ChRL w których prowadzi się produkcję i sprzedaż produktu objętego przeglądem i w których odnośne dane są łatwo dostępne. W przypadku gdy jest więcej takich państw, pierwszeństwo zostanie przyznane, w stosownych przypadkach, państwom z odpowiednim poziomem ochrony socjalnej i ochrony środowiska.

W odniesieniu do właściwych źródeł Komisja zwraca się do wszystkich producentów w ChRL o dostarczanie informacji na temat materiałów (surowców i materiałów przetworzonych) oraz energii wykorzystywanych w produkcji produktu objętego przeglądem w terminie 15 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia. Informacje te należy przekazać za pośrednictwem platformy TRON.tdi na następujący adres: https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/tdi/form/R783_INFO_ON_INPUTS_FOR_EXPORTING_PRODUCER_FORM. Informacje dotyczące dostępu do platformy Tron można znaleźć w sekcjach 5.6 i 5.9 poniżej.

Ponadto informacje faktyczne na potrzeby ustalenia kosztów i cen zgodnie z art. 2 ust. 6a lit. a) rozporządzenia podstawowego należy przedłożyć w terminie 65 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia. Takie informacje powinny pochodzić wyłącznie z publicznie dostępnych źródeł.

Komisja udostępni również kwestionariusz rządowi ChRL w celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla jej dochodzenia w odniesieniu do rzekomych znaczących zakłóceń w rozumieniu art. 2 ust. 6a lit. b) rozporządzenia podstawowego.

5.3.3. Dochodzenie dotyczące importerów niepowiązanych (12) (13)

Do udziału w niniejszym dochodzeniu wzywa się niepowiązanych importerów produktu objętego przeglądem z państwa, którego dotyczy postępowanie, do Unii, w tym tych, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków.

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę importerów niepowiązanych uczestniczących w przeglądzie wygaśnięcia oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja może objąć dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczoną liczbę importerów niepowiązanych, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa zostanie przeprowadzona zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji co do konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej i, jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy niepowiązani lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków objętych niniejszym przeglądem, są niniejszym proszeni o zgłoszenie się do Komisji. Strony te mają siedem dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia, aby zgłosić się i dostarczyć Komisji informacje na temat swoich przedsiębiorstw, określone w załączniku do niniejszego zawiadomienia.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne do doboru próby importerów niepowiązanych Komisja może ponadto skontaktować się z wszystkimi znanymi zrzeszeniami importerów.

W przypadku konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej dobór próby importerów może opierać się na kryterium największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży w Unii produktu objętego przeglądem z państwa, którego dotyczy postępowanie, którą to sprzedaż można właściwie zbadać w dostępnym czasie. Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach wybranych do próby wszystkich znanych importerów niepowiązanych i zrzeszenia importerów.

Komisja doda również notatkę o doborze próby do akt do wglądu dla zainteresowanych stron. Wszelkie uwagi na temat doboru próby muszą wpłynąć w terminie trzech dni od daty powiadomienia o decyzji o doborze próby.

W celu uzyskania informacji uznanych za niezbędne dla dochodzenia Komisja udostępni kwestionariusze importerom niepowiązanym włączonym do próby. Strony muszą przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 30 dni od daty zawiadomienia o doborze próby, o ile nie wskazano inaczej.

Kopia kwestionariusza dla importerów niepowiązanych dostępna jest w aktach do wglądu dla zainteresowanych stron i na stronie DG ds. Handlu: https://tron.trade.ec.europa.eu/investigations/case-view?caseId=2635.

5.4. Procedura ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody oraz dochodzenie dotyczące producentów unijnych

W celu ustalenia, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody dla przemysłu Unii, Komisja wzywa producentów unijnych produktu objętego przeglądem do udziału w dochodzeniu.

Ze względu na dużą liczbę producentów unijnych uczestniczących w przeglądzie wygaśnięcia oraz w celu zakończenia dochodzenia w terminie określonym prawem Komisja podjęła decyzję o objęciu dochodzeniem tylko rozsądnie ograniczonej liczby producentów unijnych, wybierając próbę (proces ten zwany jest także „kontrolą wyrywkową”). Kontrola wyrywkowa jest przeprowadzana zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

Wstępnie Komisja wybrała próbę producentów unijnych. Szczegółowe informacje na ten temat są dostępne w dokumentacji do wglądu dla zainteresowanych stron.

Zainteresowane strony zaprasza się niniejszym do przedstawienia uwag w sprawie wstępnego doboru próby. Dodatkowo pozostali producenci unijni lub przedstawiciele działający w ich imieniu, w tym ci, którzy nie współpracowali w dochodzeniu zakończonym wprowadzeniem obowiązujących środków, którzy uważają, że istnieją powody, aby włączyć ich do próby, muszą zgłosić się do Komisji w terminie 7 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia. Wszelkie uwagi dotyczące wstępnego doboru próby należy przekazać w terminie 7 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia, o ile nie wskazano inaczej.

Komisja powiadomi o przedsiębiorstwach ostatecznie wybranych do próby wszystkich znanych producentów unijnych lub zrzeszenia producentów unijnych.

Producenci unijni objęci próbą będą musieli przedłożyć wypełniony kwestionariusz w terminie 30 dni od daty powiadomienia o decyzji o objęciu ich próbą, o ile nie wskazano inaczej.

Kopia kwestionariusza dla unijnych producentów dostępna jest w aktach do wglądu dla zainteresowanych stron i na stronie DG ds. Handlu https://tron.trade.ec.europa.eu/investigations/case-view?caseId=2635.

5.5. Procedura oceny interesu Unii

W przypadku potwierdzenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody, na podstawie art. 21 rozporządzenia podstawowego zostanie podjęta decyzja o tym, czy utrzymanie środków antydumpingowych nie byłoby sprzeczne z interesem Unii.

Producenci unijni, importerzy i reprezentujące ich zrzeszenia, użytkownicy i reprezentujące ich zrzeszenia, związki zawodowe oraz reprezentatywne organizacje konsumenckie są proszeni o przekazanie Komisji informacji dotyczących interesu Unii.

Informacje dotyczące oceny interesu Unii należy przekazać w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia, o ile nie wskazano inaczej. Informacje mogą być dostarczane w dowolnym formacie lub poprzez wypełnienie opracowanego przez Komisję kwestionariusza.

Kopia kwestionariuszy, w tym również kwestionariusza dla użytkowników produktu objętego przeglądem, dostępna jest w aktach do wglądu dla zainteresowanych stron i na stronie DG ds. Handlu https://tron.trade.ec.europa.eu/investigations/case-view?caseId=2635. W każdym przypadku informacje przedstawione zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zostaną uwzględnione wyłącznie wtedy, gdy w momencie ich przedstawienia będą poparte udokumentowanymi informacjami potwierdzającymi ich prawdziwość.

5.6. Zainteresowane strony

Aby wziąć udział w dochodzeniu, zainteresowane strony, takie jak producenci w państwie, którego dotyczy postępowanie, unijni producenci, importerzy i reprezentujące ich zrzeszenia, użytkownicy i reprezentujące ich zrzeszenia, związki zawodowe oraz reprezentatywne organizacje konsumenckie muszą w pierwszej kolejności udowodnić istnienie obiektywnego związku między swoją działalnością a produktem objętym przeglądem.

Producenci w państwie, którego dotyczy postępowanie, producenci unijni, importerzy i reprezentujące ich zrzeszenia, którzy udostępnili informacje zgodnie z procedurami opisanymi w sekcjach 5.3.1, 5.3.3 i 5.4, zostaną uznani za zainteresowane strony, pod warunkiem że istnieje obiektywny związek między ich działalnością a produktem objętym przeglądem.

Pozostałe strony będą mogły uczestniczyć w dochodzeniu jako zainteresowane strony tylko od momentu zgłoszenia się i pod warunkiem, że istnieje obiektywny związek między ich działalnością a produktem objętym przeglądem. Okoliczność bycia uznanym za zainteresowaną stronę pozostaje bez uszczerbku dla zastosowania art. 18 rozporządzenia podstawowego.

Dostęp do akt do wglądu dla zainteresowanych stron odbywa się za pośrednictwem TRON.tdi na stronie: https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/TDI. By uzyskać dostęp, należy postępować zgodnie z poleceniami na podanej stronie (14).

5.7. Inne oświadczenia pisemne

Z zastrzeżeniem uregulowań zawartych w niniejszym zawiadomieniu wszystkie zainteresowane strony wzywa się niniejszym do przedstawienia swoich opinii i informacji oraz do dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. O ile nie wskazano inaczej, informacje te i dowody je potwierdzające muszą wpłynąć do Komisji w terminie 37 dni od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia.

5.8. Możliwość złożenia wniosku o posiedzenie wyjaśniające do służb Komisji prowadzących dochodzenie

Wszystkie zainteresowane strony mogą złożyć wniosek o posiedzenie wyjaśniające do służb Komisji prowadzących dochodzenie. Wszelkie wnioski o posiedzenie wyjaśniające należy sporządzać na piśmie, podając uzasadnienie oraz zestawienie kwestii, które zainteresowana strona pragnie omówić w trakcie posiedzenia wyjaśniającego. Posiedzenie wyjaśniające będzie ograniczać się do kwestii wskazanych uprzednio na piśmie przez zainteresowane strony.

Zasadniczo posiedzenia wyjaśniające nie będą służyć do przedstawiania informacji faktycznych, których nie umieszczono jeszcze w aktach. Niemniej jednak w interesie dobrej administracji i aby umożliwić służbom Komisji postępy w dochodzeniu, zainteresowane strony mogą zostać poproszone o przekazanie nowych informacji faktycznych po posiedzeniu wyjaśniającym.

5.9. Instrukcje dotyczące składania oświadczeń pisemnych i przesyłania wypełnionych kwestionariuszy oraz korespondencji

Informacje przekazywane Komisji dla celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu muszą być wolne od praw autorskich. Przed przekazaniem Komisji informacji lub danych, które są objęte prawami autorskimi osób trzecich, zainteresowane strony muszą zwrócić się do właściciela praw autorskich o udzielenie specjalnego zezwolenia wyraźnie umożliwiającego: a) wykorzystanie przez Komisję tych informacji i danych do celów niniejszego postępowania dotyczącego ochrony handlu oraz b) udostępnienie tych informacji i danych zainteresowanym stronom niniejszego dochodzenia w formie umożliwiającej im wykonywanie ich prawa do obrony.

Wszystkie pisemne zgłoszenia, łącznie z informacjami wymaganymi w niniejszym zawiadomieniu, wypełnione kwestionariusze i korespondencję dostarczone przez zainteresowane strony, w odniesieniu do których wnioskuje się o ich traktowanie na zasadzie poufności, należy oznakować „Sensitive” (15). Strony przesyłające informacje w toku niniejszego dochodzenia są proszone o uzasadnienie wniosku o traktowanie na zasadzie poufności.

Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia podstawowego strony przedstawiające informacje oznakowane „Sensitive” powinny przedłożyć ich streszczenia bez klauzuli poufności, oznakowane „For inspection by interested parties”. Streszczenia muszą być wystarczająco szczegółowe, żeby umożliwić prawidłowe zrozumienie istoty informacji przekazanych z klauzulą poufności. Jeżeli strona przekazująca poufne informacje nie wskaże odpowiedniego powodu wniosku o traktowanie na zasadzie poufności lub nie dostarczy streszczenia informacji bez klauzuli poufności w wymaganym formacie i o wymaganej jakości, Komisja może nie uwzględnić takich informacji, chyba że można wykazać w sposób zadowalający z właściwych źródeł, że informacje te są poprawne.

Zainteresowane strony proszone są o przesłanie wszystkich oświadczeń i wniosków, w tym wniosków o rejestrację jako zainteresowana strona, zeskanowanych pełnomocnictw i poświadczeń, za pośrednictwem platformy TRON.tdi (https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/TDI). Komunikując się za pośrednictwem platformy TRON.tdi lub poczty elektronicznej, zainteresowane strony wyrażają akceptację zasad dotyczących oświadczeń w formie elektronicznej, które zostały zawarte w dokumencie zatytułowanym „CORRESPONDENCE WITH THE EUROPEAN COMMISSION IN TRADE DEFENCE CASES” („Korespondencja z Komisją Europejską w sprawach dotyczących ochrony handlu”), opublikowanym na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej ds. Handlu pod adresem: https://circabc.europa.eu/ui/group/2e3865ad-3886-4131-92bb-a71754fffec6/library/c8672a13-8b83-4129-b94c-bfd1bf27eaac/details Zainteresowane strony muszą podać swoją nazwę, adres, numer telefonu i aktualny adres poczty elektronicznej, a także upewnić się, że podany adres poczty elektronicznej funkcjonuje jako oficjalny adres przedsiębiorstwa, a pocztę elektroniczną sprawdza się codziennie. Po otrzymaniu danych kontaktowych Komisja będzie kontaktowała się z zainteresowanymi stronami wyłącznie za pośrednictwem platformy TRON.tdi lub poczty elektronicznej, chyba że strony te wyraźne zwrócą się o przesyłanie im przez Komisję wszystkich dokumentów za pomocą innego środka komunikacji, a także z wyjątkiem sytuacji, w której charakter przesyłanego dokumentu wymagać będzie zastosowania listu poleconego. Dodatkowe zasady i informacje dotyczące korespondencji z Komisją, w tym zasady składania oświadczeń za pośrednictwem platformy TRON.tdi lub poczty elektronicznej, zawarto w wyżej wspomnianych instrukcjach dotyczących komunikacji z zainteresowanymi stronami.

Adres Komisji do celów korespondencji:

European Commission

Directorate-General for Trade

Directorate G

Office: CHAR 04/039

1049 Bruxelles/Brussel

BELGIQUE/BELGIË

TRON.tdi: https://tron.trade.ec.europa.eu/tron/tdi

E-mail: TRADE-R783-HPT-DUMPING@ec.europa.eu; TRADE-R783-HPT-INJURY@ec.europa.eu

6. Harmonogram dochodzenia

Dochodzenie z reguły kończy się w terminie 12 miesięcy, a w każdym razie nie później niż w terminie 15 miesięcy od daty opublikowania niniejszego zawiadomienia, zgodnie z art. 11 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

7. Przekazywanie informacji

Co do zasady zainteresowane strony mogą przekazywać informacje wyłącznie w terminach określonych w sekcji 5 niniejszego zawiadomienia.

Aby zakończyć dochodzenie w obowiązkowych terminach, Komisja nie będzie przyjmować uwag od zainteresowanych stron po terminie zgłaszania uwag na temat ostatecznego ujawnienia lub, w stosownych przypadkach, po terminie zgłaszania uwag na temat dodatkowego ostatecznego ujawnienia.

8. Możliwość zgłaszania uwag do informacji przekazywanych przez inne strony

Aby zagwarantować prawo do obrony, zainteresowane strony powinny mieć możliwość zgłaszania uwag do informacji przekazanych przez inne zainteresowane strony. W takiej sytuacji zainteresowane strony mogą odnieść się wyłącznie do kwestii podniesionych przez inne zainteresowane strony w przekazanych przez nie informacjach i nie mogą poruszać nowych kwestii.

Uwagi do informacji przekazanych przez inne zainteresowane strony w reakcji na ujawnienie ostatecznych ustaleń należy zgłaszać w ciągu pięciu dni od terminu zgłaszania uwag do ostatecznych ustaleń, o ile nie wskazano inaczej. W przypadku dodatkowego ostatecznego ujawnienia uwagi do informacji przekazanych przez inne zainteresowane strony w reakcji na takie dodatkowe ujawnienie należy zgłaszać w ciągu jednego dnia od terminu zgłaszania uwag do dodatkowych ostatecznych ustaleń, o ile nie wskazano inaczej.

Podane terminy pozostają bez uszczerbku dla prawa Komisji do zwrócenia się do zainteresowanych stron o przekazanie dodatkowych informacji w należycie uzasadnionych przypadkach.

9. Przedłużenie terminów określonych w niniejszym zawiadomieniu

O przedłużenie terminów przewidzianych w niniejszym zawiadomieniu należy zwracać się wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach, a terminy te mogą zostać przedłużone tylko w należycie uzasadnionych przypadkach. Każde przedłużenie terminu udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu będzie zazwyczaj ograniczone do 3 dni i z reguły nie będzie przekraczać 7 dni. Odnośnie do terminów przekazania innych informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu, będą one przedłużane o nie więcej niż trzy dni, chyba że wskazane zostaną wyjątkowe okoliczności.

10. Brak współpracy

W przypadkach, w których zainteresowana strona odmawia dostępu do niezbędnych informacji, nie dostarcza ich w określonych terminach albo znacznie utrudnia dochodzenie, istnieje możliwość dokonania potwierdzających lub zaprzeczających ustaleń na podstawie dostępnych faktów, zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego.

W przypadku ustalenia, że zainteresowana strona dostarczyła nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, informacje te mogą zostać pominięte, a ustalenia mogą być dokonywane na podstawie dostępnych faktów.

Jeżeli zainteresowana strona nie współpracuje lub współpracuje jedynie częściowo i z tego względu ustalenia opierają się na dostępnych faktach zgodnie z art. 18 rozporządzenia podstawowego, wynik może być mniej korzystny dla wymienionej strony niż w przypadku, gdyby strona ta współpracowała.

Niedostarczenie informacji w formie skomputeryzowanej nie jest traktowane jako odmowa współpracy, pod warunkiem że zainteresowana strona wykaże, że przedstawienie informacji w wymaganej formie wiązałoby się dla niej z nieuzasadnionymi wysokimi kosztami lub byłoby dla niej zbyt dużym obciążeniem. Strona ta powinna niezwłocznie skontaktować się z Komisją.

11. Rzecznik praw stron

Zainteresowane strony mogą wystąpić o interwencję rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Rzecznik praw stron rozpatruje wnioski o dostęp do akt, spory dotyczące poufności dokumentów, wnioski o przedłużenie terminów i wszelkie inne wnioski dotyczące prawa do obrony zainteresowanych stron i osób trzecich, jakie mogą się pojawić w toku postępowania.

Rzecznik praw stron może zorganizować posiedzenie wyjaśniające i podjąć się mediacji między zainteresowanymi stronami i służbami Komisji, aby zapewnić pełne wykonanie prawa zainteresowanych stron do obrony. Wniosek o posiedzenie wyjaśniające z udziałem rzecznika praw stron należy sporządzić na piśmie, podając uzasadnienie. Rzecznik praw stron zapozna się z uzasadnieniem wniosków. Posiedzenia wyjaśniające powinny mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy w należytym czasie nie rozstrzygnięto przedmiotowych kwestii ze służbami Komisji.

Wszelkie wnioski należy przedkładać terminowo i szybko, tak aby nie zakłócać dobrze zorganizowanego przebiegu procedury. W tym celu zainteresowane strony powinny zwrócić się o interwencję rzecznika praw stron możliwie jak najwcześniej po wystąpieniu zdarzenia uzasadniającego taką interwencję. W przypadku wniosków o posiedzenie wyjaśniające przedłożonych po terminie rzecznik praw stron zapozna się z uzasadnieniem również takich wniosków, charakterem poruszonych w nich kwestii i wpływem tych kwestii na prawo do obrony, mając na uwadze interes dobrej administracji i terminowe zakończenie dochodzenia.

Dodatkowe informacje i dane kontaktowe zainteresowane strony mogą uzyskać na stronach internetowych DG ds. Handlu dotyczących rzecznika praw stron:

https://policy.trade.ec.europa.eu/contacts/hearing-officer_en

12. Możliwość złożenia wniosku o dokonanie przeglądu na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego

Ponieważ niniejszy przegląd wygaśnięcia jest wszczynany zgodnie z przepisami art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, wynikające z niego ustalenia nie będą prowadzić do zmiany obowiązujących środków, lecz do podjęcia decyzji o uchyleniu lub utrzymaniu tych środków zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

Jeżeli którakolwiek z zainteresowanych stron uzna, że uzasadniony jest przegląd środków w celu umożliwienia ich zmiany, strona ta może złożyć wniosek o dokonanie przeglądu zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

Strony, które zamierzają złożyć wniosek o dokonanie takiego przeglądu, przeprowadzanego niezależnie od przeglądu wygaśnięcia, o którym mowa w niniejszym zawiadomieniu, mogą skontaktować się z Komisją, korzystając z podanego powyżej adresu.

13. Przetwarzanie danych osobowych

Wszelkie dane osobowe zgromadzone podczas dochodzenia będą przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (16).

Nota na temat ochrony danych, za pośrednictwem której informuje się wszystkie osoby fizyczne o przetwarzaniu danych osobowych w ramach działań Komisji w zakresie ochrony handlu, jest dostępna na stronie internetowej DG ds. Handlu:

https://circabc.europa.eu/ui/group/2e3865ad-3886-4131-92bb-a71754fffec6/library/cef4ace2-299e-4e29-a17e-d450f34a23a5/details

(1) Dz.U. C 104 z 4.3.2022, s. 10.

(2) Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(3) ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/2206 z dnia 29 listopada 2017 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na ręczne wózki paletowe i ich zasadnicze części pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 (Dz.U. L 314 z 30.11.2017, s. 12).

(4) ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) nr 499/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1174/2005 na przywóz ręcznych wózków paletowych i ich zasadniczych części pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz tego samego produktu wysyłanego z Tajlandii, niezależnie od tego, czy zgłaszanego jako pochodzący z Tajlandii, czy też nie (Dz.U. L 151 z 16.6.2009, s. 1).

(5) ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1346 z dnia 8 sierpnia 2016 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe, nałożone rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1008/2011 zmienionym rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 372/2013, na przywóz ręcznych wózków paletowych i ich zasadniczych części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz nieco zmodyfikowanych ręcznych wózków paletowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 214 z 9.8.2016, s. 1.

(6) Dokument roboczy służb Komisji na temat znaczących zakłóceń w gospodarce Chińskiej Republiki Ludowej do celów dochodzeń w sprawie ochrony handlu, 20 grudnia 2017, SWD(2017) 483 final/2, dostępny pod adresem: https://trade.ec.europa.eu/doclib/docs/2017/december/tradoc_156474.pdf

(7) ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/969 z dnia 8 czerwca 2017 r. nakładające ostateczne cła wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, i zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/649 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych wyrobów płaskich walcowanych na gorąco, z żeliwa, stali niestopowej i pozostałej stali stopowej, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 17).

(8) Dokumenty przywołane w przedmiotowym sprawozdaniu są również dostępne do wglądu pod warunkiem złożenia należycie uzasadnionego wniosku.

(9) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX%3A52020XC0316%2802%29

(10) O ile nie określono inaczej, wszystkie odniesienia do publikacji niniejszego zawiadomienia będą oznaczać odniesienia do publikacji niniejszego zawiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(11) Producentem jest każde przedsiębiorstwo w państwie, którego dotyczy postępowanie, wytwarzające produkt objęty przeglądem, w tym każde z powiązanych z nim przedsiębiorstw uczestniczących w produkcji, sprzedaży krajowej lub wywozie produktu objętego przeglądem.

(12) Do próby mogą zostać włączeni tylko importerzy niepowiązani z producentami w państwie(-ach), którego(-ych) dotyczy postępowanie. Importerzy powiązani z producentami muszą wypełnić załącznik I do kwestionariusza dla tych producentów. Zgodnie z art. 127 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny dwie osoby uważa się za powiązane, gdy: a) jedna jest urzędnikiem lub dyrektorem w firmie drugiej osoby; b) są one prawnie uznanymi wspólnikami w działalności gospodarczej; c) są one pracodawcą i pracobiorcą; d) osoba trzecia bezpośrednio lub pośrednio dysponuje prawami głosu lub udziałem w kapitale zakładowym wynoszącym co najmniej 5 % wszystkich praw głosu lub co najmniej 5 % kapitału zakładowego obu osób; e) jedna z osób bezpośrednio lub pośrednio kontroluje drugą; f) obie znajdują się pod bezpośrednią lub pośrednią kontrolą trzeciej osoby; g) wspólnie kontrolują, bezpośrednio lub pośrednio, osobę trzecią lub h) są członkami tej samej rodziny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558). Za członków rodziny uważa się wyłącznie osoby pozostające ze sobą w którymkolwiek z wymienionych poniżej stosunków: (i) mąż i żona, (ii) rodzice i dzieci, (iii) bracia i siostry (rodzeni lub przyrodni), (iv) dziadkowie i wnuki, (v) wuj lub ciotka i bratanek lub siostrzeniec oraz bratanica lub siostrzenica, (vi) teściowie i zięć lub synowa, (vii) szwagier i szwagierka. Zgodnie z art. 5 pkt 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny „osoba” oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, ale uznaną – na mocy prawa unijnego lub krajowego – za mającą zdolność do czynności prawnych (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).

(13) Dane przekazane przez importerów niepowiązanych mogą być wykorzystane także w związku z innymi aspektami niniejszego dochodzenia niż stwierdzenie dumpingu.

(14) W razie problemów technicznych prosimy o kontakt z działem pomocy DG ds. Handlu (e-mail: trade-service-desk@ec.europa.eu lub tel. +32 2 297 97 97).

(15) Dokument oznakowany „Sensitive” jest uważany za dokument poufny zgodnie z art. 19 rozporządzenia podstawowego i art. 6 Porozumienia WTO o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu 1994 (porozumienie antydumpingowe). Jest on także dokumentem chronionym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43).

(16) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

29.11.2022

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 452/44

Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2022/C 452/13)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku w sprawie zmian zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

WNIOSEK O ZATWIERDZENIE ZMIANY W SPECYFIKACJI PRODUKTU OZNACZONEGO CHRONIONĄ NAZWĄ POCHODZENIA/CHRONIONYM OZNACZENIEM GEOGRAFICZNYM, GDY ZMIANA TA NIE JEST NIEZNACZNA

Wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012

„Ricotta di Bufala Campana”

Nr UE: PDO-IT-0559-AM01 — 23.12.2021

ChNP (X) ChOG ( )

1. Grupa składająca wniosek i mająca uzasadniony interes

Consorzio Tutela Ricotta di Bufala Campana DOP [Stowarzyszenie Ochrony ChNP „Ricotta di Bufala Campana”] z siedzibą w Regie Cavallerizze – Reggia di Caserta, Via R. Gasparri 1, Caserta, e-mail consorzio.ricotta@legalmail.it

Consorzio Tutela Ricotta di Bufala Campana DOP [Stowarzyszenie Ochrony ChNP „Ricotta di Bufala Campana”], stworzone przez producentów sera „Ricotta di Bufala Campana”, jest uprawnione do złożenia wniosku o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 13 ust. 1 dekretu nr 12511 Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej z dnia 14 października 2013 r.

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3. Punkt w specyfikacji produktu, którego dotyczą zmiany

☐	Nazwa produktu

☒	Opis produktu

☐	Obszar geograficzny

☐	Dowód pochodzenia

☒	Metoda produkcji

☐

Związek

☒	Etykietowanie

☒	Inne: dane dotyczące organu kontrolnego. Pakowanie.

4. Rodzaj zmian

☒	Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

☐	Zmiana specyfikacji zarejestrowanego produktu oznaczonego ChNP lub ChOG, dla których jednolity dokument (lub dokument mu równoważny) nie został opublikowany, niekwalifikująca się do uznania za nieznaczną zgodnie z art. 53 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1151/2012.

5. Zmiany

Opis produktu

—

Zmiana związana z zawartością tłuszczu w produkcie dotyczy pkt 2 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

„tłuszcz w suchej masie: co najmniej 45 %”

„zawartość tłuszczu: nie mniej niż 12 % w wilgotnej masie”

Nowe brzmienie:

„minimalna zawartość tłuszczu w suchej masie: 20 %”

„zawartość tłuszczu: nie mniej niż 4 % w wilgotnej masie”

Celem proponowanej zmiany jest wprowadzenie do obrotu ChNP „Ricotta di Bufala Campana” o minimalnej zawartości tłuszczu wynoszącej 20 %. Na rynku istnieje duży popyt na ricottę, w tym jej wersje o niskiej zawartości tłuszczu. Poprzednie progi zawartości tłuszczu wynikały ze stosowania serwatki o szczególnie wysokiej zawartości tłuszczu. Wynika to z faktu, że technologie i narzędzia stosowane do rozbijania skrzepu powodowały utratę znacznej części tłuszczu zawartego w serwatce (co nie ma już miejsca) lub z faktu, że do serwatki dodawano mleko lub śmietanę.

Minimalna wartość zawartości tłuszczu w ricotcie jest niższa, ponieważ przetwarzana serwatka ma niższą zawartość tłuszczu i nie dodaje się już mleka ani śmietany. Serwatkę o tych właściwościach uzyskuje się przez dbałość o rozbijanie skrzepu na wcześniejszym etapie procesu lub przez dostosowanie zawartości tłuszczu bez dodawania mleka lub śmietany podczas przygotowania. Ricotta o niższej zawartości tłuszczu przemawia do coraz szerszego grona konsumentów, którzy pragną zachować równowagę między odżywianiem a doznaniami gastronomicznymi, nie tracąc przy tym walorów smakowych, z których produkt ten był zawsze znany. Dzieje się tak dzięki temu, że produkt ma ten sam świeży i delikatnie łagodny smak oraz typowy wyraźny zapach ricotty wytwarzanej wyłącznie z serwatki. To właśnie serwatka nadaje produktowi smak i zapach, natomiast dodatek mleka i śmietany sprawia, że właściwości te są bardziej wyczuwalne. Dodatek mleka lub śmietany sprawia, że właściwości te są lepiej wyczuwalne w produkcie.

—

Zmiana związana z zawartością wilgoci w produkcie dotyczy pkt 2 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

„wilgotność: nie może przekraczać 75 %”.

Nowe brzmienie:

„wilgotność: nie może przekraczać 80 %”.

Znaczne obniżenie progu dotyczącego zawartości tłuszczu prowadzi do fizjologicznego wzrostu maksymalnej dopuszczalnej wartości wilgotności.

—

Zmiana związana z zawartością kwasu mlekowego w produkcie dotyczy pkt 2 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

„kwas mlekowy: nie może przekraczać 0,3 %”.

Nowe brzmienie:

„kwas mlekowy: nie może przekraczać 0,4 %”.

Wniosek o nieznaczne zwiększenie maksymalnego progu dotyczącego kwasu mlekowego z 0,3 % do 0,4 % wynika z wniosku o dopuszczenie stosowania „pierwszej serwatki” o kwasowości wynoszącej 5 oSH/50 ml zamiast 3,5 °SH/50 ml. Powody tego wyjaśniono w kolejnym punkcie, w którym odniesiono się do zmiany dotyczącej pkt 5 specyfikacji produktu oraz pkt 3.3 jednolitego dokumentu.

—

Zmiana związana z zawartością sodu dotyczy pkt 2 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 i 3.3 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

„zawartość sodu: nie może przekraczać 0,3 %”.

Nowe brzmienie:

„zawartość sodu: nie może przekraczać 0,4 %”.

Przedstawiono wniosek o podniesienie maksymalnej wartości zawartości sodu do 0,4 % w celu zapewnienia uzyskania przez otrzymany produkt odpowiednich cech smakowych, zwłaszcza w świetle obniżonej zawartości tłuszczu.

Metoda produkcji

Surowce

—

Zmiana związana z możliwością hydrolizy laktozy w surowcu dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 i 3.3 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

Dodaje się zdania:

„»Pierwszą serwatkę« (zwaną »serwatką łagodną«) otrzymuje się poprzez mechanizm odsączania w wyniku rozbijania skrzepu stosowanego do produkcji sera »Mozzarella di Bufala Campana«. Mleko stosowane do produkcji »Mozzarella di Bufala Campana« może być poddane hydrolizie laktozy lub laktoza zawarta w »pierwszej serwatce« uzyskanej z mleka o niehydrolizowanej laktozie może być poddana hydrolizie.”.

Zmianę tę proponuje się w celu oddzielenia procesu produkcji ChNP „Ricotta di Bufala Campana” od procesu produkcji sera ChNP „Mozzarella di Bufala Campana” niezawierającego laktozy, będącego jedynym produktem, w którym serwatka jest już pozbawiona laktozy w wyniku jej hydrolizy w mleku. Rynki tych dwóch produktów nie muszą być jednak ściśle ze sobą powiązane, ponieważ ChNP „Mozzarella di Bufala Campana” jest serem o naturalnie niskiej zawartości laktozy, co może być również odpowiednie dla konsumentów cierpiących na jedynie łagodną nietolerancję. Znacznie wyższa zawartość laktozy w ricotcie oznacza jednak, że należy ją poddać hydrolizie, aby była odpowiednia dla konsumentów z nietolerancją laktozy. Możliwość stosowania odpowiednich enzymów (laktazy) do hydrolizy serwatki otrzymanej z całej ilości mleka stosowanego w procesie wytwarzania ChNP „Mozzarella di Bufala Campana” pozwoliłaby zatem na zarządzanie ilością niezawierającego laktozy sera ChNP „Ricotta di Bufala Campana” produkowanego zgodnie z popytem na rynku, bez konieczności uzależniania jej od ograniczonej dostępności serwatki otrzymywanej wyłącznie w wyniku produkcji niezawierającego laktozy sera ChNP „Mozzarella di Bufala Campana”.

—

Zmiana związana z maksymalną kwasowością oznaczoną surowca dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu oraz pkt 3.3 jednolitego dokumentu. Zmiana ta wiąże się również ze zmianą redakcyjną w pkt 5 jednolitego dokumentu (związek).

Obecne brzmienie:

„Maksymalna kwasowość oznaczona serwatki stosowanej do produkcji ChNP »Ricotta di Bufala Campana« wynosi 3,5 °SH/50 ml.”.

Nowe brzmienie:

„Maksymalna kwasowość oznaczona serwatki stosowanej do produkcji ChNP »Ricotta di Bufala Campana« wynosi 5,0 °SH/50 ml.”.

Niniejszą zmianę maksymalnej kwasowości oznaczonej z 3,5 oSH/50 ml na 5 oSH/50 ml zaproponowano, ponieważ odnotowano, że kwasowość „pierwszej serwatki” po rozbiciu skrzepu jest często wyższa niż 3,5 oSH/50 ml w okresie letnim, ponieważ wyższa temperatura otoczenia powoduje wzrost intensywności działania zakwaszającego złożonej mikroflory w naturalnej serwatce. Biorąc pod uwagę jej łagodnie słodki smak, nieznaczne zwiększenie kwasowości serwatki stosowanej do produkcji ricotty nie spowoduje zmian właściwości organoleptycznych ChNP „Ricotta di Bufala Campana”, które byłyby odczuwalne dla zwykłego konsumenta. Zachowanie poprzedniej wartości kwasowości w odniesieniu do serwatki spowodowałoby wykluczenie wykorzystania znacznej ilości serwatki produkowanej w okresie letnim, co wiązałoby się z ryzykiem ograniczenia dostępności ChNP „Ricotta di Bufala Campana” o tej porze roku. Zasada ta ma większy wpływ na małe gospodarstwa rolne, które są w niewystarczającym stopniu wyposażone w środowiskowe systemy kondycjonowania.

—

Zmiana związana z dodawaniem soli dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 i 3.3 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

„Dodanie soli bezpośrednio do serwatki nie tylko nadaje produktowi więcej smaku, ale również wpływa na procesy denaturacji i koagulacji białka, a tym samym na konsystencję produktu.”.

Dodaje się zdanie:

„Dopuszcza się również dodanie soli bezpośrednio do ricotty, którą poddano już ekstrakcji i odsączaniu, przed drugim zabiegiem wygładzania lub stabilizacji termicznej, o ile maksymalna całkowita zawartość NaCl jest zgodna z pkt 2 specyfikacji.”.

Dzięki tej propozycji możliwe byłoby zapewnienie, aby produkt końcowy zawierał odpowiednią ilość soli w wyniku prostej operacji mieszania. Z drugiej strony, jeżeli sól można dodawać tylko do surowca, zawartość soli w otrzymanej ricotcie będzie zależała od bardziej złożonych zjawisk (np. zawartości wilgoci w produkcie, interakcji między NaCl a białkiem), zarządzanie którymi nie jest na tyle proste, aby zapewnić za każdym razem taki sam rezultat.

—

Zmiana związana z temperaturą ogrzewania dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu. Zmiana ta nie ma jednak wpływu na jednolity dokument.

Obecne brzmienie:

„Etap ogrzewania jest zakończony gdy osiągnięta zostaje temperatura nie wyższa niż 92 oC.”.

Nowe brzmienie:

„Etap ogrzewania jest zakończony gdy osiągnięta zostaje temperatura nie wyższa niż 96 oC.”.

Wniosek o podwyższenie maksymalnej temperatury w ramach tego etapu procesu z 92 oC do 96 oC jest ukierunkowany na optymalizację właściwości ChNP „Ricotta di Bufala Campana”, w szczególności ze względu na jej zastosowanie jako składnika innych środków spożywczych w kuchni albo w przemyśle przetwórstwa spożywczego. Z jednej strony ta wyższa temperatura umożliwia osiągnięcie wyższego poziomu agregacji białka i jej większą skuteczność oraz skuteczniejszy odzysk białka. Z drugiej strony, z uwagi na skuteczniejsze oddzielanie serwatki, dochodzi do zmniejszenia poziomów wilgotności i możliwe jest lepsze utrzymanie pozostałej wilgotności ricotty. Oznacza to, że jest mniej prawdopodobne, że przeniknie ona do innych składników gdy jest stosowana np. jako składnik świeżego makaronu z nadzieniem lub w wyrobach cukierniczych.

—

Zmiana związana z etapem oddzielania ricotty dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu. Zmiana ta nie ma jednak wpływu na jednolity dokument.

Obecne brzmienie:

„Oddzielanie ricotty odbywa się albo ręcznie przy użyciu łyżki cedzakowej, za pomocą której wilgotny skrzep delikatnie umieszcza się bezpośrednio w typowych cedzakach wykonanych z tworzywa sztucznego do zastosowań spożywczych lub w płótnie, albo w sposób mechaniczny za pomocą sprzętu do ekstrakcji.”.

Nowe brzmienie:

Celem proponowanej zmiany jest sprecyzowanie, że w przypadku ekstrakcji mechanicznej serwatka jest szybciej odsączana, co pozwala na pakowanie ricotty gdy jest jeszcze gorąca. Przyspieszenie tego etapu procesu produkcji powoduje skrócenie czasu kontaktu odsączonej ricotty z otoczeniem, przy jednoczesnej ochronie przed możliwością zanieczyszczenia z zewnątrz. Wniosek ten nie wiąże się zatem z żadnymi zmianami w procesie, a jego jedynym celem jest dostarczenie dokładniejszych informacji na temat metody produkcji.

—

Zmiana związana z etapem oddzielania ricotty dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu. Zmiana ta nie ma jednak wpływu na jednolity dokument.

Obecne brzmienie:

„Proces odsączania ricotty umieszczonej w cedzakach lub w płótnie jest kontynuowany do momentu gdy cała serwatka zostanie oddzielona, kiedy to ricotta osiąga swoją ostateczną konsystencję.”.

Nowe brzmienie:

„Proces odsączania ricotty umieszczonej w cedzakach lub w płótnie jest jednak kontynuowany do momentu gdy cała serwatka zostanie oddzielona, kiedy to ricotta osiąga swoją ostateczną konsystencję.”.

Zmiana ta polega na dodaniu słowa „jednak”. Zmiana ta polega jedynie na dodaniu słowa, aby ułatwić zrozumienie zdania, w którym zawarto porównanie z alternatywnym systemem ekstrakcji mechanicznej i pakowania na gorąco.

—

Zmiana związana z technikami schładzania ricotty dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu. Zmiana ta nie ma jednak wpływu na jednolity dokument.

Obecne brzmienie:

„Jeżeli ricotta nie jest niezwłocznie pakowana, proces schładzania trwa do momentu osiągnięcia temperatury +4 °C w chłodni; jeżeli jednak ricotta jest pakowana, proces schładzania trwa do momentu osiągnięcia temperatury +4 °C w chłodni lub w łaźni wodnej lub lodowej.”.

Nowe brzmienie:

„Jeżeli ricotta nie jest niezwłocznie pakowana, proces schładzania trwa do momentu osiągnięcia temperatury + 4 °C w chłodni; jeżeli jednak ricotta jest pakowana, proces schładzania trwa do momentu osiągnięcia temperatury +4 °C w chłodni lub w łaźni wodnej lub lodowej, lub przy użyciu innych funkcjonalnych systemów chłodzenia w celu przyspieszenia procesu schładzania.”.

Proponowana zmiana jest ukierunkowana na umożliwienie stosowania innych technik schładzania (np. przepuszczania opakowań przez tunele chłodzone zimnym powietrzem przez obieg wymuszony, w tym w temperaturach poniżej zera, ciekłym azotem lub dwutlenkiem węgla itp.), które pozwalają na szybsze obniżenie temperatury, nie powodując zamarzania produktu ani zmiany jego właściwości strukturalnych (np. ziarnistości konsystencji).

—

Zmiana związana z przypadkami, w których można stosować określenie „fresca” [świeża], dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

„Maksymalny okres przechowywania »Ricotta di Bufala Campana« typu »fresca« [świeżego] nie może przekraczać 7 dni od daty produkcji.”.

Nowe brzmienie:

„Maksymalny okres przechowywania sera »Ricotta di Bufala Campana« wyprodukowanego w wyniku jednej obróbki termicznej ukierunkowanej na koagulację białek zawartych w surowcu, który ma być podstawą do dodania określenia »fresca« [świeży], nie może przekraczać 7 dni od daty produkcji.”.

Celem proponowanej zmiany jest wyjaśnienie, że możliwość stosowania dodatkowego określenia „fresca” wiąże się z maksymalnym okresem przechowywania i jest uzależniona od poddania produktu tylko jednej obróbce termicznej. Definicja zawarta w poprzedniej wersji specyfikacji produktu mogła sugerować, że każda ricotta otrzymana w wyniku jednej obróbki termicznej będzie zaliczana do odmiany „fresca”, a jej maksymalny okres przechowywania będzie wynosił 7 dni. Okres przechowywania można jednak przedłużyć w przypadku oddzielania ricotty za pomocą systemów ekstrakcji z szybkim odsączaniem i pakowania gdy jest gorąca w temperaturze powyżej 60 oC. W takim przypadku producent musi wybrać, czy stosować określenie „fresca” i skrócić okres przechowywania do 7 dni, czy też zdecydować się na dłuższy okres przechowywania, który zawsze musi być krótszy niż maksymalny okres przechowywania określony w odniesieniu do ChNP „Ricotta di Bufala Campana”, o ile nie określono inaczej.

—

Zmiana związana z okresem przechowywania produktu dotyczy pkt 5 specyfikacji produktu oraz pkt 3.2 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

„Aby okres przechowywania uzyskanej ricotty był dłuższy (maksymalnie 21 dni od daty produkcji), ricottę wyjętą z serwatki należy poddać obróbce termicznej przed etapem pakowania. Następnie ricotta jest wygładzana lub homogenizowana w celu nadania jej bardziej kremowego wyglądu. Otrzymany w ten sposób produkt określa się jako »Ricotta di Bufala Campana«»fresca omogeneizzata«. Ricottę można pakować gdy jest jeszcze gorąca (dopuszcza się również pakowanie maszynowe) w pojemniki plastikowe, które są natychmiast uszczelniane termicznie. Zapakowana ricotta jest następnie szybko schładzana, a proces ten trwa do momentu osiągnięcia temperatury +4 °C w chłodni lub w łaźni wodnej lub lodowej.”.

Nowe brzmienie:

„Aby okres przechowywania uzyskanej ricotty był dłuższy (maksymalnie 30 dni od daty produkcji), ricottę wyjętą z serwatki można również poddać obróbce termicznej przed etapem pakowania. Czasami może to być poprzedzone procesem wygładzania lub homogenizacji w celu nadania jej bardziej kremowego wyglądu. Otrzymany w ten sposób produkt określa się jako »Ricotta di Bufala Campana«. W tym przypadku ricottę można pakować gdy jest jeszcze gorąca (dopuszcza się również pakowanie maszynowe) w pojemniki plastikowe, które są natychmiast uszczelniane termicznie. Zapakowana ricotta jest następnie szybko schładzana, a proces ten trwa do momentu osiągnięcia temperatury +4 °C w chłodni lub w łaźni wodnej lub lodowej, lub przy użyciu innych funkcjonalnych systemów chłodzenia w celu przyspieszenia procesu schładzania.”.

(i)

Zaproponowano wydłużenie maksymalnego okresu przechowywania z 21 do 30 dni, aby wydłużyć okres, w którym produkt może być sprzedawany. Stwierdzono, że produkt zachowuje swoje właściwości nawet w przypadku wzrostu maksymalnej temperatury, w której realizowany jest proces (92 oC–96 oC), a także potwierdzono, że dłuższy okres przechowywania nie prowadzi do zauważalnego wzrostu kiełkowania przetrwalników bakterii. Możliwe jest wydłużenie okresu przechowywania do 30 dni w wyniku stosowania technologii pakowania (np. homogenizacji i pasteryzacji produktu) opracowanej w gospodarstwach rolnych.

(ii)	W odniesieniu do procesu wygładzania i homogenizacji dodano wyrażenie „czasami może”, aby wyraźniej zaznaczyć, że operacja ta jest opcjonalna.

(iii)

Zgodnie ze zmianą należy skreślić wyrażenie „fresca omogeneizzata”. Zmianę tę zaproponowano, ponieważ wyrażenie to sprawia, że operacja wygładzania i homogenizacji wydaje się obowiązkowa. Okres przechowywania produktu może być jednak dłuższy w przypadku gdy produktu nie poddano procesowi wygładzania lub homogenizacji, jeżeli podjęto decyzję o zachowaniu jego bardziej „granulowatego” wyglądu i konsystencji. W celu uniknięcia niejasności, szczególnie w świetle wniosku o przedłużenie okresu przechowywania, zaproponowano skreślenie wyrażenia „fresca omogeneizzata”. Dodanie nowej podkategorii produktu w odniesieniu do ricotty pakowanej w wysokiej temperaturze, ale nie poddanej homogenizacji, również byłoby trudne do zrozumienia dla konsumentów.

Etykietowanie

—

Zmiana związana z danymi szczegółowymi na etykietach dotyczy pkt 8 specyfikacji produktu oraz pkt 3.6 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

„ChNP »Ricotta di Bufala Campana« należy pakować w papier i zamknięte metodą termiczną pojemniki plastikowe do zastosowań spożywczych lub w inne opakowania na żywność. Jeżeli produkt jest sprzedawany w celu zastosowania go jako składnika produktów przetworzonych, dopuszcza się opakowania do 40 kg.

Na etykiecie należy obowiązkowo nadrukować w sposób czytelny i wyraźny, oprócz logo wchodzącego w skład nazwy, symbolu graficznego UE i informacji wymaganych przepisami prawa, następujące informacje:

—

wyrażenia »fresca« lub »fresca omogeneizzata« (świeża lub świeża homogenizowana) zgodnie z pkt 5 niniejszej specyfikacji. Wyrażenia »fresca« lub »fresca omogeneizzata« należy umieścić bezpośrednio pod nazwą »Ricotta di Bufala Campana« czcionką mniejszą o połowę od czcionki zastosowanej w nazwie »Ricotta di Bufala Campana«.”.

Nowe brzmienie:

„ChNP »Ricotta di Bufala Campana« należy opakować na miejscu w zakładzie produkcyjnym. Dopuszcza się stosowanie papieru, pojemników plastikowych lub innych materiałów do zastosowań spożywczych. W zależności od materiałów, opakowanie może być zamykane przez zakręcanie lub za pomocą uszczelniania termicznego lub próżniowego. Jeżeli produkt jest sprzedawany w celu zastosowania go jako składnika produktów przetworzonych, dopuszcza się opakowania do 40 kg.

Na etykiecie obowiązkowo nadrukowuje się w sposób czytelny i wyraźny, oprócz logo wchodzącego w skład nazwy, symbolu graficznego UE i informacji wymaganych przepisami prawa, wyrażenie »Ricotta di Bufala Campana DOP« [ChNP] następujące dodatkowe informacje:

—	wyrażenie »fresca« (świeża) zgodnie z pkt 5 niniejszej specyfikacji. Wyrażenie »fresca« należy umieścić bezpośrednio pod nazwą ChNP »Ricotta di Bufala Campana« czcionką mniejszą o połowę od czcionki zastosowanej w nazwie ChNP »Ricotta di Bufala Campana«.”.

Wniosek ten złożono w świetle zmian wprowadzonych w pkt 5.

Wymóg opakowania na miejscu w zakładzie produkcyjnym dodano do specyfikacji produktu w celu zapewnienia jakości, bezpieczeństwa i zgodności produktu.

Wniosek o umożliwienie stosowania materiałów innych niż tworzywa sztuczne jest ukierunkowany na poprawę zrównoważonego charakteru procesu. Określenie, że produkt można zamknąć za pomocą uszczelniania próżniowego ma dostarczyć konsumentom bardziej przejrzystych informacji na temat możliwości pakowania produktu.

Inne

Kontrole

—

Zmiana związana z kontrolami dotyczy pkt 7 specyfikacji produktu. Zmiana ta nie ma jednak wpływu na jednolity dokument.

Obecne brzmienie:

„Zgodność produktu ze specyfikacją monitoruje organ kontrolny zgodnie z przepisami art. 10 i 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006. Dane tego organu kontrolnego są następujące: CSQA Certificazioni Srl – Via San Gaetano, 74 – 36016 Thiene (VI) – tel. +39 044531301,1 faks +39 0445313070, e-mail csqa@csqa.it.”.

Nowe brzmienie:

„Zgodność produktu ze specyfikacją monitoruje organ kontrolny zgodnie z przepisami art. 10 i 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006. Dane tego organu kontrolnego są następujące: DQA Cerificazioni srl – Via Bosio 4, Rzym; tel: 06 46974641; e-mail: info@dqacertificazioni.it.”.

Zaktualizowano informacje dotyczące organu kontrolnego, aby wskazać nowy organ kontrolny.

Pakowanie

—

Zmiana związana z pakowaniem dotyczy pkt 8 specyfikacji produktu oraz pkt 3.5 jednolitego dokumentu.

Obecne brzmienie:

Nowe brzmienie:

„ChNP »Ricotta di Bufala Campana« należy opakować. Dopuszcza się stosowanie papieru, pojemników plastikowych lub innych materiałów do zastosowań spożywczych. W zależności od materiałów, opakowanie może być zamykane przez zakręcanie lub za pomocą uszczelniania termicznego lub próżniowego. Jeżeli produkt jest sprzedawany w celu zastosowania go jako składnika produktów przetworzonych, dopuszcza się opakowania do 40 kg.”.

Celem proponowanej zmiany jest umożliwienie producentom ChNP „Ricotta di Bufala Campana” dostosowania etapu pakowania do rozwoju technologii pakowania oraz stosowania materiałów o lepszych właściwościach technicznych i bardziej zrównoważonym charakterze. Umożliwienie pakowania produktu za pomocą uszczelniania próżniowego również przyczynia się do wydłużenia jego okresu przechowywania. Ponadto opakowywanie jest dozwolone wyłącznie w zakładach produkcyjnych ze względu na bezpieczeństwo żywności oraz w celu umożliwienia dokładnego monitorowania ChNP przez organ kontrolny.

JEDNOLITY DOKUMENT

„Ricotta di Bufala Campana”

Nr UE: PDO-IT-0559-AM01 — 23.12.2021

ChNP (X) ChOG ( )

1. Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

„Ricotta di Bufala Campana”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Włochy

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Typ produktu [zgodnie z załącznikiem XI]

Klasa 1.4. Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.)

3.2. Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

ChNP „Ricotta di Bufala Campana” to świeży produkt mleczny, niedojrzewający, wytwarzany w procesie koagulacji termicznej białek serwatki bawolej, surowca pochodzącego z produkcji sera „Mozzarella di Bufala”. ChNP „Ricotta di Bufala Campana” charakteryzuje się wysoką zawartością wody (poniżej 80 %) i zawartością tłuszczu w wilgotnej masie nie mniejszą niż 4 %. Wysoka zawartość wody i zawartość tłuszczu pozostająca na znaczącym poziomie (minimum 20 % w suchej masie) odpowiadają za szczególne właściwości produktu, tj. tłustą i kremową konsystencję. ChNP „Ricotta di Bufala Campana” ponadto charakteryzuje się typowym łagodnym smakiem i zapachem mleka bawolego używanego do produkcji mozzarelli i jego świeżych pochodnych, takich jak serwatka „łagodna” i świeża śmietana z serwatki, ze względu na niską kwasowość uzyskaną w wyniku fermentacji (nieprzekraczającą 0,4 % kwasu mlekowego) i ograniczoną zawartość sodu (nieprzekraczającą 0,4 %). W momencie dopuszczenia do obrotu ChNP „Ricotta di Bufala Campana” ma kolor białej porcelany, nie posiada skórki, ma formę ściętego ostrosłupa lub ściętego stożka, waży maksymalnie 2 000 g oraz ma konsystencję miękką i granulowatą, ale nie ziarnistą. Ma charakterystyczny świeży i delikatny, łagodny smak oraz pachnie mlekiem i śmietaną. Właściwości te są lepiej wyczuwalne w produktach o większej zawartości tłuszczu. Produkt ChNP „Ricotta di Bufala Campana” jest również wprowadzany do obrotu w ramach kategorii „fresca”, w przypadku której maksymalny okres przechowywania wynosi 7 dni. Produkt ChNP „Ricotta di Bufala Campana” po wyjęciu z serwatki można poddać obróbce termicznej, a nawet procesowi wygładzania lub homogenizacji, aby stał się bardziej kremowy oraz w celu wydłużenia jego okresu przechowywania (maksymalnie 30 dni od daty produkcji).

Produkt ChNP „Ricotta di Bufala Campana” jest również dostępny na rynku w wersji bez laktozy (w tym przypadku składniki poddaje się uprzedniej hydrolizie laktozy).

3.3. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Dawka pokarmowa dla bawołów mamek składa się z paszy świeżej lub konserwowanej, z której ponad połowa pochodzi z obszaru określonego w pkt 4, co pozwala zachować konieczny związek produktu z obszarem. Wśród głównych gatunków pasz typowych dla użytków i pastwisk tych obszarów należy wymienić następujące: sparcetę siewną (Onobrychis viciifolia); siekiernicę włoską (Hedysarum coronarium L.); koniczynę perską (Trifolium resupinatum); koniczynę łuskowatą (Trifolium squarrosum L.); koniczynę aleksandryjską (Trifolium alexandrinum); wykę siewną (Vicia sativa); stokłosę uniolowatą (Bromus catharticus); komonicę zwyczajną. Ponadto dopuszcza się stosowanie pasz skoncentrowanych, prostych lub złożonych oraz dozwolonych suplementów minerałów i witamin.

Surowcem do produkcji ChNP „Ricotta di Bufala Campana” jest „pierwsza serwatka” (lub „serwatka łagodna”) pochodząca z przetwarzania mleka bawolego otrzymanego w wyniku dojenia ręcznego lub mechanicznego bawołów rasy włoskiej śródziemnomorskiej hodowanych na obszarze produkcji określonym w pkt 4. „Pierwszą serwatkę” (zwaną „serwatką łagodną”) otrzymuje się poprzez mechanizm odsączania w wyniku rozbijania skrzepu stosowanego do produkcji sera „mozzarella di bufala”. Maksymalna kwasowość oznaczona serwatki stosowanej do produkcji ChNP „Ricotta di Bufala Campana” wynosi 5 °SH/50 ml. Z tego względu „serwatka kwasowa” powstała w wyniku końcowego etapu dojrzewania skrzepu nie może być zastosowana do produkcji ChNP „Ricotta di Bufala Campana”. Dopuszcza się dodanie świeżego mleka bawolego, poddanego termizacji lub pasteryzowanego pochodzącego z obszaru określonego w pkt 4 maksymalnie do 6 % masy użytej „pierwszej serwatki” (lub „serwatki łagodnej”). Dopuszcza się również dodanie świeżej śmietany z serwatki z mleka bawolego wyprodukowanego na obszarze określonym w pkt 4 maksymalnie do 5 % masy użytej pierwszej serwatki. Te nieobowiązkowe zabiegi służą do zwiększenia konsystencji ricotty oraz sprzyjają odsączaniu. Składniki stosowane do produkcji „Ricotta di Bufala Campana” bez laktozy poddaje się wcześniejszej hydrolizie laktozy.

Dopuszcza się dodanie soli (NaCl) w proporcji 1 kg na 100 kg „pierwszej serwatki” (lub „serwatki łagodnej”) lub mieszanki serwatki i mleka lub świeżej śmietany. Dopuszcza się również dodanie soli (NaCl) bezpośrednio do ricotty, którą poddano ekstrakcji i odsączaniu, o ile ostateczna maksymalna zawartość sodu nie przekracza 0,4 g na 100 g produktu.

3.4. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Produkcja mleka, serwatki i świeżej śmietany z serwatki oraz ricotty musi odbywać się na obszarze produkcji określonym w pkt 4.

3.5. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Jako produkt niesfermentowany, pozbawiony skórki ChNP „Ricotta di Bufala Campana” jest w całości jadalna i szczególnie – być może bardziej niż inne świeże produkty mleczne – narażona na zanieczyszczenie i zepsucie poprodukcyjne w wyniku rozprzestrzenienia się kolonii bakterii z zewnątrz, które mogą mieć kontakt z powierzchnią produktu podczas końcowego etapu odsączania ricotty. Jako świeży produkt ChNP „Ricotta di Bufala Campana” charakteryzuje również brak etapu dojrzewania, w związku z czym należy unikać wszelkiego rozprzestrzeniania się bakterii w trakcie oferowania ricotty konsumentom do sprzedaży. W celu uniknięcia ryzyka zepsucia pakowanie produktu należy przeprowadzać w zatwierdzonym zakładzie produkcyjnym. ChNP „Ricotta di Bufala Campana” należy pakować w papier, zamknięte pojemniki plastikowe do zastosowań spożywczych lub w inne opakowania na żywność. Jeżeli produkt jest sprzedawany w celu zastosowania go jako składnika produktów przetworzonych, dopuszcza się opakowania do 40 kg.

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

W stosownych przypadkach na etykiecie obowiązkowo nadrukowuje się w sposób czytelny i wyraźny, oprócz logo wchodzącego w skład nazwy, symbolu graficznego UE i informacji wymaganych przepisami prawa, a także w zależności od rodzaju opakowania, wyrażenie „fresca”, które należy umieścić bezpośrednio pod nazwą ChNP „Ricotta di Bufala Campana” czcionką mniejszą o połowę od czcionki zastosowanej w nazwie „Ricotta di Bufala Campana”.

Zabrania się dodawania jakiegokolwiek nieprzewidzianego określenia wartościującego, szczególnie przymiotników „fine” [wyborowy], „scelto” [pierwszej jakości], „extra” [ekstra], „selezionato” [wyselekcjonowany], „superiore” [najlepszy], „genuino” [oryginalny] lub jakiegokolwiek innego przymiotnika zachwalającego. Natomiast dopuszcza się stosowanie oznaczeń odnoszących się do prywatnych znaków firmowych – pod warunkiem, że nie mają one charakteru zachwalającego lub mogącego wprowadzić w błąd nabywcę. Można również stosować inne prawdziwe i możliwe do zweryfikowania informacje dozwolone na mocy aktualnie obowiązujących przepisów. Wyrażenie „Ricotta di Bufala Campana” należy podać w języku włoskim.

Logo nazwy wydaje organ kontrolny wyznaczony do ochrony ChNP przez Ministerstwo Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (MiPAAF). Logo nazwy przedstawia trójkolorową okrągłą wstęgę, która otacza zarys głowy bawołu. Wokół znajduje się wyrażenie „RICOTTA DI BUFALA CAMPANA” wielkimi drukowanymi literami.

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji ChNP „Ricotta di Bufala Campana” obejmuje część obszaru administracyjnego regionów Kampanii, Lacjum, Apulii i Molise, wskazanego poniżej. W Kampanii obszar ten obejmuje głównie tereny w zlewni powierzchniowej Gargliano i Volturno oraz między równiną Sele i obszarem Cilento, zarówno wzdłuż wybrzeża, jak i wzdłuż dolin. W Lacjum obszar produkcji skupia się na obszarze między doliną Amaseno i sąsiednią równiną Błot Pontyjskich. W Apulii w pasie składającym się z równin i pagórków u stóp Półwyspu Gargano (w prowincji Foggia). W Molise jedyną gminą, w której produkowana jest ricotta jest Venafro, od niedawna administracyjnie należąca do Molise. Wcześniej należała ona do znanego obszaru „Terra di Lavoro” obejmującego całą obecną prowincję Caserta. W minionych wiekach był to uznany teren łowiecki Królestwa Neapolu pod rządami Burbonów.

5. Związek z obszarem geograficznym

Warunki orograficzne i cechy glebowo-klimatyczne obszarów przedstawionych w skrócie w pkt 4 stanowią główne elementy, które sprzyjały rozpowszechnieniu hodowli bawołów na tych obszarach. W rzeczywistości cechy morfologiczne bawołu sprawiają, że jest to zwierzę, które potrafi znieść trudności typowe dla tego środowiska i które można hodować na obszarach charakteryzujących się makroklimatem typowym dla regionu śródziemnomorskiego. Cechy glebowo-klimatyczne obszarów równin, na których występują gleby pochodzenia aluwialnego lub początkowo bagienne, oraz obszarów pagórków, na których przeważają gleby pochodzenia wulkanicznego, w połączeniu z makroklimatem typowym dla obszaru śródziemnomorskiego przyczyniły się do występowania naturalnych lub uprawnych łąk oraz siana wieloroślinnego stosowanego w paszy dla bawołów. Obszary te przez stulecia stanowiły jednostkę terytorialną jednorodną z punktu widzenia polityki i administracji, reprezentowaną przez Królestwo Neapolu w latach 1282–1860. Od wieków hodowla bawołów z przeznaczeniem na produkcję mleka w celu przetworzenia go na ricottę jest cechą wspólną tych terytoriów. Pomimo osuszenia obszarów bagiennych i pomimo zmian polityczno-administracyjnych, które miały miejsce, obszar geograficzny zachował liczne cechy wspólne, takie jak utrzymanie i rozwój ważnego sektora produkcji składającego się z setek hodowców i zakładów serowarskich. Według danych pochodzących z krajowej bazy danych rejestru zootechnicznego z Teramo (2008) określony obszar obejmuje 92 % bawołów rasy śródziemnomorskiej hodowanych we Włoszech.

„Ricotta di Bufala Campana” różni się od innych produktów należących do tej samej kategorii, w szczególności od innych odmian ricotty, swoimi szczególnymi strukturalnymi cechami charakterystycznymi: kremową i tłustą konsystencją, kolorem białej porcelany i bardzo wyraźnymi właściwościami organoleptycznymi, takimi jak zapach mleka i łagodność. Wyjątkowość produktu wynika z faktu, że serwatka bawola posiada inne ilościowe i jakościowe właściwości składu (tłuszcz i białka) w porównaniu z serwatką krowią lub owczą stosowaną do produkcji innych rodzajów ricotty. Produkt ten ma również inne właściwości zapachowe wynikające z naturalnego zakwasu mleczarskiego zastosowanego przy produkcji sera „Mozzarella di Bufala”, którego właściwości, w tym zapachowe, mają te same proporcje serwatki łagodnej, która zostanie zastosowana do wytwarzania ChNP „Ricotta di Bufala Campana”. Zakwas mleczarski może zawierać związki zapachowe mleka, jak również związki zapachowe niewystępujące w mleku, ale produkowane przez miejscową mikroflorę podczas produkcji przedmiotowego zakwasu mleczarskiego. Wysoka zawartość tłuszczów w suchej masie i wyjątkowe właściwości trójglicerydów znajdujących się w mleku bawolim (z którego kwasy tłuszczowe estryfikuje się inaczej niż z mleka krowiego), pomagają określić wyjątkowe właściwości fizyczne i organoleptyczne, jak kremowa i tłusta konsystencja, przy jednoczesnym zachowaniu wszystkich związków zapachowych. Brak beta-karotenu w mleku bawolim jest jedną z przyczyn koloru białej porcelany typowego dla mleka i produktów mlecznych wytworzonych z mleka bawolego, w tym ricotty, w odróżnieniu od produktów mlecznych powstałych z mleka krowiego. ChNP „Ricotta di Bufala Campana” różni się od serów „ricotta” wytworzonych z serwatki owczej. Wynika to z faktu, że wiele serów owczych wytwarza się przy użyciu podpuszczki w paście, w przypadku której wysoki poziom lipazy może wpływać na właściwości organoleptyczne tłuszczów. Brak lipolizy jest zatem cechą charakterystyczną ChNP „Ricotta di Bufala Campana”, która pozwala zwiększyć łagodność i wzmocnić zapach mleka. Zakaz stosowania serwatki w trakcie zakwaszania i uwzględnienie w procesie produkcji pewnych wymogów w zakresie maksymalnego okresu przechowywania stanowią dwa instrumenty powiązane, które pozwalają wytworzyć i zachować wyjątkowe szczególne właściwości wśród produktów typu ricotta. W celu zapewnienia charakterystycznego łagodnego smaku i zapachu mleka odznaczającego się brakiem kwaśnych nut dopuszcza się jedynie stosowanie „pierwszej serwatki” (lub „serwatki łagodnej”), oddzielonej natychmiast po rozbiciu skrzepu, o maksymalnej kwasowości oznaczonej wynoszącej 5 °SH/50 ml. „Serwatka kwasowa” otrzymana z odsączania serwatki ze skrzepu podczas końcowego etapu dojrzewania nie może być stosowana w produkcji ChNP „Ricotta di Bufala Campana”, ponieważ wysoka zawartość kwasu mlekowego zmniejszyłaby właściwości szczególne ricotty lub wymagałaby neutralizacji przy użyciu zasad, która zmieniłaby smak, strukturę i konsystencję sera. ChNP „Ricotta di Bufala Campana” różni się od ricotty ze zwykłego mleka bawolego tym, że właściwości składu serwatki są bezpośrednio powiązane z właściwościami mleka oraz ze sposobami przetwarzania mleka w ser.

Opisana specyfika sera „Ricotta di Bufala Campana” jest bezpośrednio związana z jakością surowca: jedynie serwatka, świeża śmietana z serwatki i mleko bawole wyprodukowane na obszarze określonym w pkt 4 mogą się wykazać jakością wyższą niż te same substancje wyprodukowane na innych obszarach. Cechy orograficzne, geopedologiczne i mikroklimatyczne wyznaczonego obszaru stanowią czynniki, które bardziej niż jakiekolwiek inne czynniki nadają roślinom paszowym na pastwiskach, a w rezultacie mleku oraz serwatce stosowanej do produkcji ChNP „Ricotta di Bufala Campana”, właściwości organoleptyczne, smakowe i zapachowe, które sprawiają, że ricotta jest wyjątkowa i rozpoznawalna. Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego, surowcem i produktem jest bardziej złożony niż w przypadku serów, gdyż ricotta jest produktem, którego główny surowiec, serwatka, pochodzi z procesu przetwarzania mleka w ser. Związek z pochodzeniem geograficznym zależy zatem od możliwości wytworzenia przez producentów serwatki, która zachowa, niezależnie od nieuniknionych różnic, właściwości pierwotne mleka. Wybór polegający na stosowaniu jedynie serwatki łagodnej, tj. niesfermentowanej, pochodzącej z rozbijania skrzepu ze świeżego mleka bawolego, jest jedynym sposobem zapewnienia przeniesienia na ricottę właściwości mleka nierozłącznie powiązanych z obszarem produkcji. Wysoka zawartość tłuszczów w mleku bawolim sprawia, że serwatka ma większą zawartość tłuszczu niż serwatka z mleka krowiego, co sprawia, że związki zapachowe mleka szczególnie powiązane z tłuszczem zostają zachowane. Czynnik ludzki jest zatem niezbędny w celu zapewnienia trwałości tego związku i wyjątkowego charakteru uzyskanego produktu.

Wielowiekowe praktyki produkcji „Ricotta di Bufala Campana” na obszarze należącym do dawnego Królestwa Neapolu, a następnie do jego obecnych jednostek geograficznych i administracyjnych, uwzględniały konieczność stosowania świeżego mleka i świeżej serwatki, a więc oddzielonej pod koniec rozbijania skrzepu. W 1859 r. Achille Bruni, profesor Uniwersytetu w Neapolu, w monografii „Del latte et dei suoi derivati” („Mleko i produkty mleczne”) wydanej w Nuova Enciclopedia Agraria, opisywał w następujący sposób produkcję sera Ricotta di Bufala: „Po udoju i przelaniu mleka do kadzi, dodaje się podpuszczkę koźlą; po koagulacji kroi się ją w duże kawałki za pomocą drewnianej łopatki. Następnie serwatkę przelewa się za pomocą drewnianej szumówki i gotuje w celu otrzymania ricotty”.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

Skonsolidowany tekst specyfikacji produkcji znajduje się na stronie internetowej: http://www.politicheagricole.it/flex/cm/pages/ServeBLOB.php/L/IT/IDPagina/3335

lub:

bezpośrednio na stronie głównej Ministerstwa Polityki Rolnej, Żywnościowej i Leśnej (www.politicheagricole.it) po otwarciu zakładki „Qualità” (na górze po prawej stronie ekranu), kliknięciu „Prodotti DOP IGP e STG” (po lewej stronie ekranu), a następnie odnośnika „Disciplinari di Produzione all’esame dell’UE”.

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

		ISSN 1977-1002
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 452

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Rocznik 65 29 listopada 2022

Spis treści		Strona
	IV Informacje
	INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Parlament Europejski
2022/C 452/01	Decyzja Prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia 17 października 2022 r. zmieniająca przepisy wykonawcze do Statutu posła do Parlamentu Europejskiego	1
	Komisja Europejska
2022/C 452/02	Kursy walutowe euro – 28 listopada 2022 r.	15
2022/C 452/03	Opinia w sprawie praktyk ograniczających konkurencję i pozycji dominujących wydana na posiedzeniu w dniu 4 lipca 2022 r. dotycząca projektu decyzji w sprawie AT.40305 – Network sharing - Czech Republic – Sprawozdawca: Włochy ( 1 )	16
2022/C 452/04	Sprawozdanie końcowe urzędnika przeprowadzającego spotkanie wyjaśniające – Sprawa AT.40305 – Network Sharing - Czech Republic ( 1 )	17
2022/C 452/05	Streszczenie decyzji Komisji z dnia 11 lipca 2022 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 53 Porozumienia EOG (SPRAWA AT. 40305 – NETWORK SHARING – CZECH REPUBLIC) (notyfikowana jako dokument c(2022)4742 final) ( 1 )	19
2022/C 452/06	Zawiadomienie dotyczące ważnych dowodów pochodzenia produktów pochodzących z Wybrzeża Kości Słoniowej przy ich przywozie do Unii Europejskiej od dnia 2 grudnia 2022 r. w ramach wstępnej umowy o partnerstwie gospodarczym między UE a Wybrzeżem Kości Słoniowej	22
	Europejski Inspektor Ochrony Danych
2022/C 452/07	Streszczenie opinii Europejskiego Inspektora Ochrony Danych na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie horyzontalnych wymogów cyberbezpieczeństwa w odniesieniu do produktów z elementami cyfrowymi i zmieniającego rozporządzenie (UE) 2019/1020 [Pełny tekst niniejszej opinii jest dostępny w wersji angielskiej, francuskiej i niemieckiej na stronie internetowej EIOD https://edps.europa.eu]	23

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,0463
JPY	Jen	144,90
DKK	Korona duńska	7,4367
GBP	Funt szterling	0,86606
SEK	Korona szwedzka	10,8973
CHF	Frank szwajcarski	0,9872
ISK	Korona islandzka	146,70
NOK	Korona norweska	10,3640
BGN	Lew	1,9558
CZK	Korona czeska	24,348
HUF	Forint węgierski	408,87
PLN	Złoty polski	4,6938
RON	Lej rumuński	4,9246
TRY	Lir turecki	19,4844
AUD	Dolar australijski	1,5632
CAD	Dolar kanadyjski	1,4062
HKD	Dolar Hongkongu	8,1782
NZD	Dolar nowozelandzki	1,6827
SGD	Dolar singapurski	1,4375
KRW	Won	1 396,56
ZAR	Rand	17,9376
CNY	Yuan renminbi	7,5326
HRK	Kuna chorwacka	7,5488
IDR	Rupia indonezyjska	16 440,45
MYR	Ringgit malezyjski	4,6874
PHP	Peso filipińskie	59,210
RUB	Rubel rosyjski
THB	Bat tajlandzki	37,285
BRL	Real	5,6354
MXN	Peso meksykańskie	20,2200
INR	Rupia indyjska	85,4370

	V Ogłoszenia
	POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ WSPÓLNEJ POLITYKI HANDLOWEJ
	Komisja Europejska
2022/C 452/08	Zawiadomienie o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia środków antydumpingowych stosowanych względem przywozu ręcznych wózków paletowych oraz ich zasadniczych części, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej	26
	POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI
	Komisja Europejska
2022/C 452/09	Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10913 – SADCO / HACP / JV) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )	36
2022/C 452/10	Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10963 – BMWK / SEFE) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )	38
2022/C 452/11	Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10760 – AIRBUS / SAFRAN / TAC / AUBERT & DUVAL) ( 1 )	40
2022/C 452/12	Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10944 – MITSUBISHI / HERE) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )	42
	INNE AKTY
	Komisja Europejska
2022/C 452/13	Publikacja wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu, która nie jest zmianą nieznaczną, zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych	44

	Sprostowania
	Sprostowanie do noty informacyjnej Komisji na podstawie art. 16 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty – Obowiązek użyteczności publicznej w zakresie wykonywania regularnych przewozów lotniczych ( Dz.U. C 210 z 25.5.2022 )	55