ISSN 1977-1002 |
||
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331 |
|
![]() |
||
Wydanie polskie |
Informacje i zawiadomienia |
Rocznik 64 |
Spis treści |
Strona |
|
|
||
|
|
I Rezolucje, zalecenia i opinie |
|
|
REZOLUCJE |
|
|
Parlament Europejski |
|
|
Czwartek, 30 stycznia 2020 r. |
|
2021/C 331/01 |
||
2021/C 331/02 |
|
II Komunikaty |
|
|
KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ |
|
|
Parlament Europejski |
|
|
Czwartek, 30 stycznia 2020 r. |
|
2021/C 331/03 |
|
III Akty przygotowawcze |
|
|
Parlament Europejski |
|
|
Środa, 29 stycznia 2020 r. |
|
2021/C 331/04 |
||
|
Czwartek, 30 stycznia 2020 r. |
|
2021/C 331/05 |
||
2021/C 331/06 |
||
2021/C 331/07 |
||
2021/C 331/08 |
Skróty i symbole
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu) Poprawki Parlamentu: Nowe fragmenty tekstu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą . Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu wytłuszczonym drukiem i kursywą i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu. |
PL |
|
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/1 |
PARLAMENT EUROPEJSKI
SESJA 2019–2020
Posiedzenia z 29 i 30 stycznia 2020 r.
Protokoły posiedzeń zostały opublikowane w Dz.U. C 250 z 25.6.2021 .
TEKSTY PRZYJĘTE
I Rezolucje, zalecenia i opinie
REZOLUCJE
Parlament Europejski
Czwartek, 30 stycznia 2020 r.
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/2 |
P9_TA(2020)0024
Uniwersalna ładowarka do przenośnych urządzeń radiowych
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie uniwersalnej ładowarki do przenośnych urządzeń radiowych (2019/2983(RSP))
(2021/C 331/01)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na rynku urządzeń radiowych i uchylającą dyrektywę 1999/5/WE (1), |
— |
uwzględniając protokół ustaleń w sprawie ujednolicenia możliwości ładowania telefonów komórkowych z dnia 5 czerwca 2009 r., |
— |
uwzględniając protokół ustaleń w sprawie przyszłych wspólnych rozwiązań dotyczących ładowania smartfonów z dnia 20 marca 2018 r., |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 11 listopada 2018 r. dotyczące funkcjonowania dyrektywy 2014/53/UE w sprawie urządzeń radiowych (COM(2018)0740), |
— |
uwzględniając art. 132 ust. 2 i 4 Regulaminu, |
A. |
mając na uwadze, że jednolity rynek był i pozostaje podstawą sukcesu gospodarczego Europy, fundamentem europejskiej integracji oraz motorem wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy; |
B. |
mając na uwadze, że jednolity rynek nie wykorzystuje w pełni swojego potencjału, a dalsze rozdrobnienie rynku ładowarek do telefonów komórkowych oraz innych małych i średnich urządzeń elektronicznych przekłada się na wzrost ilości odpadów elektronicznych i frustrację konsumentów; |
C. |
mając na uwadze, że przy zakupie nowych urządzeń konsumenci wciąż muszą nabywać różne ładowarki od różnych sprzedawców, jak również muszą nabywać nową ładowarkę przy zakupie nowego urządzenia od tego samego sprzedawcy; |
D. |
mając na uwadze, że od ponad 10 lat posłowie do Parlamentu Europejskiego domagają się wprowadzenia uniwersalnej ładowarki do przenośnych urządzeń radiowych, w tym telefonów komórkowych, tabletów, czytników e-książek, inteligentnych aparatów fotograficznych, elektroniki ubieralnej oraz innych urządzeń elektronicznych średniej i małej wielkości; mając na uwadze, że Komisja Europejska wielokrotnie odraczała przyjęcie aktu delegowanego uzupełniającego dyrektywę 2014/53/UE w sprawie urządzeń radiowych; |
E. |
mając na uwadze, że terminowe wdrożenie przyjętego ustawodawstwa UE poprzez konkretne kroki ustawodawcze ma zasadnicze znaczenie dla wiarygodności Unii Europejskiej w oczach jej obywateli i na arenie międzynarodowej; |
F. |
mając na uwadze, że dobrowolne porozumienia między podmiotami branżowymi, chociaż znacząco zmniejszają liczbę rodzajów ładowarek dostępnych na rynku, okazały się nieskuteczne, jeśli chodzi o osiągnięcie wspólnego rozwiązania w odniesieniu do ładowarek, a konsumentom w dalszym ciągu są oferowane w sprzedaży różne rodzaje ładowarek; |
G. |
mając na uwadze, że co roku na świecie wytwarza się około 50 mln ton odpadów elektronicznych, czyli średnio ponad 6 kg na osobę; mając na uwadze, że w 2016 r. w Europie wytworzono łącznie 12,3 mln ton odpadów elektronicznych, co odpowiada średnio 16,6 kg na mieszkańca (2); mając na uwadze, że stanowi to niepotrzebny ślad środowiskowy, który można zredukować; |
H. |
mając na uwadze, że Parlament Europejski zaapelował w ramach Europejskiego Zielonego Ładu o ambitny nowy plan działania w sprawie gospodarki o obiegu zamkniętym, mający na celu zmniejszenie całkowitego wpływu produkcji i konsumpcji w UE na środowisko i zużycie zasobów, przy czym kluczowymi priorytetami będą efektywne gospodarowanie zasobami, zerowe zanieczyszczenie i zapobieganie powstawaniu odpadów; |
I. |
mając na uwadze, że tendencje konsumenckie w ciągu ostatnich 10 lat wskazują na coraz częstsze posiadanie wielu urządzeń i krótkie cykle życia niektórych urządzeń radiowych, np. smartfonów; mając na uwadze, że starsze urządzenia często są wymieniane, ponieważ postrzegane są jako niemodne; mając ponadto na uwadze, że takie tendencje prowadzą do wytwarzania dodatkowych odpadów elektronicznych, np. ładowarek; |
J. |
mając na uwadze, że konsumenci posiadają, używają i często noszą ze sobą wiele różnych ładowarek do podobnych urządzeń zasilanych przez baterie; mając na uwadze, że obecna nadmierna podaż ładowarek powoduje tym samym nadmierne koszty i niedogodności dla konsumentów oraz niepotrzebny ślad środowiskowy; |
K. |
mając na uwadze, że obecnie ludzie polegają na swoich urządzeniach przenośnych w licznych codziennych sytuacjach, szczególnie w nagłych wypadkach lub podczas podróży, również ze względu na brak publicznych telefonów; mając na uwadze, że ludzie korzystają z telefonów komórkowych, które można łatwo i szybko naładować, aby uzyskać szybki dostęp do podstawowych usług i ważnych narzędzi, takich jak środki płatnicze, wyszukiwarki, urządzenia nawigacyjne itp; mając na uwadze, że urządzenia przenośne są niezbędnym narzędziem pełnego uczestniczenia w życiu społecznym; |
1. |
zdecydowanie podkreśla, że UE musi pilnie podjąć działania regulacyjne w celu zmniejszenia odpadów elektronicznych, umożliwienia konsumentom dokonywania zrównoważonych wyborów oraz pełnego uczestnictwa w sprawnym i dobrze funkcjonującym rynku wewnętrznym; |
2. |
wzywa Komisję do przedstawienia i opublikowania bez dalszej zwłoki wyników oceny skutków wprowadzenia uniwersalnej ładowarki do telefonów komórkowych i innych kompatybilnych urządzeń w celu zaproponowania wiążących przepisów; |
3. |
podkreśla potrzebę pilnego przyjęcia standardu uniwersalnej ładowarki do przenośnych urządzeń radiowych, aby uniknąć dalszego rozdrobnienia rynku wewnętrznego; |
4. |
w związku z tym wzywa Komisję do niezwłocznego podjęcia działań na rzecz wprowadzenia wspólnej ładowarki poprzez przyjęcie do lipca 2020 r. aktu delegowanego uzupełniającego dyrektywę 2014/53/UE w sprawie urządzeń radiowych, określającego standard uniwersalnej ładowarki do telefonów komórkowych i innych urządzeń radiowych małej lub średniej wielkości oraz, w razie potrzeby, poprzez przyjęcie najpóźniej do lipca 2020 r. środka ustawodawczego; |
5. |
zwraca uwagę, że Komisja, nie utrudniając innowacji, powinna zapewnić regularne analizowanie ram prawnych dotyczących wspólnej ładowarki w celu uwzględnienia postępu technicznego; ponownie podkreśla znaczenie badań naukowych i innowacji w tej dziedzinie dla doskonalenia istniejących technologii i opracowywania nowych; |
6. |
uważa, że stosowanie technologii ładowania bezprzewodowego zapewnia dodatkowe potencjalne korzyści, takie jak ograniczenie ilości odpadów elektronicznych; podkreśla, że w wielu telefonach komórkowych już stosuje się bezprzewodowe metody ładowania i że należy uniknąć rozdrobnienia w tym obszarze; w związku z tym wzywa Komisję do podjęcia działań, aby jak najlepiej zapewnić interoperacyjność różnych ładowarek bezprzewodowych z różnymi przenośnymi urządzeniami radiowymi; |
7. |
przypomina, że zgodnie z rozporządzeniem w sprawie normalizacji (3) europejskie organizacje normalizacyjne muszą ułatwiać uczestnictwo odpowiednich zainteresowanych stron, do których należą w tym kontekście organizacje MŚP, organizacje ekologiczne, osoby niepełnosprawne, osoby starsze i konsumenci; |
8. |
uważa, że Komisja powinna rozważyć podjęcie inicjatyw ustawodawczych mających na celu zwiększenie liczby kabli i ładowarek zbieranych i poddawanych recyklingowi w państwach członkowskich; |
9. |
wzywa Komisję do dopilnowania, by konsumenci nie musieli wraz z każdym nowym urządzeniem kupować nowych ładowarek, co pozwoli zmniejszyć ilość produkowanych co roku ładowarek; uważa, że strategie rozdziału umożliwiłyby osiągnięcie większych korzyści dla środowiska; podkreśla jednocześnie, że każdy środek mający na celu rozdział powinien zapobiec potencjalnie wyższym cenom dla konsumentów; podkreśla ponadto, że strategie rozdziału powinny zostać wprowadzone wraz z rozwiązaniem kwestii uniwersalnej ładowarki, gdyż w przeciwnym razie cele dyrektywy nie zostaną osiągnięte; |
10. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich. |
(1) Dz.U. L 153 z 22.5.2014, s. 62.
(2) Monitor światowych odpadów elektronicznych za 2017 r.
(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE, Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/5 |
P9_TA(2020)0025
Zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć (2019/2870(RSP))
(2021/C 331/02)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając art. 2 i art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
— |
uwzględniając art. 8, 151, 153 i 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), |
— |
uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej przepisy dotyczące równouprawnienia płci, |
— |
uwzględniając art. 22 i 25 Powszechnej deklaracji praw człowieka, |
— |
uwzględniając Europejski filar praw socjalnych, a w szczególności jego zasady 2, 3, 6, 9 i 15, |
— |
uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i cele zrównoważonego rozwoju ONZ, w szczególności cele 1, 5, 8 i 10 wraz z odpowiednimi zadaniami i wskaźnikami, |
— |
uwzględniając konwencję Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącą jednakowego wynagrodzenia z 1951 r. oraz konwencję MOP dotyczącą przemocy i nękania z 2019 r., |
— |
uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 7 marca 2014 r. w sprawie wzmocnienia zasady równości wynagrodzeń dla kobiet i mężczyzn dzięki przejrzystości (1), |
— |
uwzględniając strategię Komisji na rzecz równości kobiet i mężczyzn 2010–2015 (COM(2010)0491), |
— |
uwzględniając dokument Komisji pt. „Strategiczne zaangażowanie na rzecz równouprawnienia płci na lata 2016–2019”; |
— |
uwzględniając przyjęty przez Komisję Plan działania UE na lata 2017–2019 na rzecz eliminowania zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć (COM(2017)0678), |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji z 2019 r. w sprawie równości mężczyzn i kobiet w UE, |
— |
uwzględniając dyrektywę 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (2) oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1158 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów oraz uchylającą dyrektywę Rady 2010/18/UE (3), |
— |
uwzględniając wskaźnik równouprawnienia płci opracowany przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, w szczególności sprawozdanie dotyczące wskaźnika za 2019 r., |
— |
uwzględniając konkluzje Rady z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie Europejskiego paktu na rzecz równości płci na lata 2011–2020 (4), |
— |
uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 czerwca 2015 r. zatytułowane „Równość szans w wynagrodzeniu dla kobiet i mężczyzn: zlikwidowanie zróżnicowania emerytur ze względu na płeć”, |
— |
uwzględniając konkluzje Rady z dnia 13 czerwca 2019 r. pt. „Zlikwidowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć: kluczowe polityki i środki”, |
— |
uwzględniając konkluzje Rady z dnia 10 grudnia 2019 r. pt. „Gospodarki w UE uwzględniające równość płci: dalsze działania”, |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 maja 2012 r. z zaleceniami dla Komisji w sprawie stosowania zasady równego wynagradzania pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości (5), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie ubóstwa: perspektywa płci (6), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 19 stycznia 2017 r. w sprawie Europejskiego filaru praw socjalnych (7), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie potrzeby opracowania unijnej strategii mającej na celu wyeliminowanie różnic w emeryturach ze względu na płeć i zapobieganie występowaniu takich różnic (8), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 3 października 2017 r. w sprawie wzmocnienia pozycji gospodarczej kobiet w sektorach prywatnym i publicznym w UE (9), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie zwalczania nierówności jako czynnika sprzyjającego tworzeniu miejsc pracy i wzrostowi (10), |
— |
uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu, |
A. |
mając na uwadze, że równość płci jest jedną ze wspólnych i podstawowych zasad Unii Europejskiej, zapisaną w art. 2 i art. 3 ust. 3 TUE, art. 8 TFUE i art. 23 Karty praw podstawowych; mając na uwadze, że art. 157 TFUE wyraźnie stanowi, że państwa członkowskie muszą zapewnić stosowanie zasady równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości; mając na uwadze, że niezależność ekonomiczna jest podstawowym warunkiem samorealizacji kobiet i mężczyzn, a zagwarantowanie równego dostępu do zasobów finansowych ma decydujące znaczenie dla procesu osiągania równości płci; |
B. |
mając na uwadze, że zasada nr 2 Europejskiego filaru praw socjalnych stanowi, że należy zagwarantować i wspierać równe traktowanie oraz równość szans mężczyzn i kobiet we wszystkich obszarach, w tym w odniesieniu do uczestnictwa w rynku pracy, warunków zatrudnienia i rozwoju kariery zawodowej, oraz że kobiety i mężczyźni mają prawo do równego wynagrodzenia za pracę o równej wartości; |
C. |
mając na uwadze, że w zaleceniu Komisji z 2014 r. przedstawiono zestaw podstawowych środków, które mają pomóc państwom członkowskim zwiększyć przejrzystość i wzmocnić zasadę równego wynagrodzenia dla kobiet i mężczyzn; mając na uwadze, że środki te obejmowały prawo pracowników do uzyskiwania informacji na temat poziomu wynagrodzeń, sprawozdawczość w zakresie wynagrodzeń, kontrole wynagrodzeń, umowy zbiorowe, statystyki i dane administracyjne, ochronę danych, wyjaśnienie pojęcia pracy o równej wartości, ocenę pracy i systemy klasyfikacji, wsparcie dla organów ds. równości, konsekwentne monitorowanie i egzekwowanie środków odwoławczych oraz działania informacyjne; |
D. |
mając na uwadze, że zarobki kobiet w całej UE są niewspółmiernie niższe niż zarobki mężczyzn; mając na uwadze, że zgodnie z najnowszymi danymi Komisji zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć w UE wynosi 16 %, chociaż różni się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich; mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć wzrasta do 40 %, jeżeli uwzględni się wskaźniki zatrudnienia i ogólny udział w rynku pracy; mając na uwadze, że w UE zaledwie 8,7 % mężczyzn pracuje w niepełnym wymiarze czasu pracy w porównaniu z prawie jedną trzecią kobiet (31,3 %); mając na uwadze, że istnieje szczególna ujemna korelacja między feminizacją danego zawodu a poziomem płac, co zostało potwierdzone spadkiem średnich wynagrodzeń w przedsiębiorstwach, w których co najmniej 65 % pracowników stanowią kobiety; |
E. |
mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć definiuje się jako różnicę między średnią stawką godzinową brutto stosowaną w przypadku mężczyzn i kobiet i wyrażoną jako odsetek średniej stawki godzinowej brutto wypłacanej mężczyznom; mając na uwadze, że około dwóch trzecich przypadków zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć nie można wyjaśnić różnicami w cechach rynku pracy, takich jak wiek, doświadczenie i wykształcenie, kategoria zawodowa lub czas pracy bądź inne dostrzegalne cechy, co ukazuje wyraźny czynnik dyskryminujący, przy czym dyskryminację ze względu na płeć można również krzyżować z wielorakimi formami dyskryminacji; mając na uwadze, że podejście międzysektorowe ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia wielorakich form dyskryminacji, które łączą zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć z połączeniem różnych tożsamości oraz krzyżują płeć z innymi czynnikami społecznymi; |
F. |
mając na uwadze, że wzmocnienie pozycji gospodarczej kobiet ma kluczowe znaczenie dla wyeliminowania zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; mając na uwadze, że podjęcie działań w tej dziedzinie jest nie tylko kwestią sprawiedliwości, lecz także koniecznością ekonomiczną, gdyż straty gospodarcze wynikające ze zróżnicowania wskaźnika zatrudnienia ze względu na płeć wynoszą ok. 370 mld EUR rocznie (11); mając na uwadze, że brak równego wynagrodzenia dla kobiet ogranicza ich zdolność do osiągnięcia niezależności ekonomicznej, a tym samym do w pełni niezależnego życia; mając na uwadze, że według Instytutu ds. Badań Polityki Dotyczącej Kobiet (Institute for Women’s Policy Research) wskaźnik ubóstwa wśród pracujących kobiet mógłby się zmniejszyć z 8,0 % do 3,8 %, gdyby kobiety zarabiały tyle samo co mężczyźni; mając na uwadze, że 2,5 miliona z 5,6 milionów dzieci żyjących dzisiaj w ubóstwie zostałoby wydźwigniętych z ubóstwa, gdyby zlikwidowano zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć; |
G. |
mając na uwadze, że zróżnicowanie ze względu na płeć zarobków miesięcznych brutto wśród pracowników w wieku 15–24 lat (7 %) było pięć razy mniejsze niż wśród pracowników w wieku 65 lat i starszych (różnice rzędu 38 %); mając na uwadze, że istnieją również różnice w wynagrodzeniu z uwagi na macierzyństwo, w przypadku których zauważa się różnicę w wynagrodzeniu kobiet będących matkami i kobiet niebędących matkami, a także różnicę w wynagrodzeniu matek i ojców; mając na uwadze, że ubóstwo koncentruje się głównie w rodzinach, w których kobiety są jedynymi żywicielami, ponieważ w 2017 r. 35 % samotnych matek w UE było zagrożonych ubóstwem w porównaniu z 28 % samotnych ojców (12); |
H. |
mając na uwadze, że opieka jest podstawowym filarem naszego społeczeństwa, a sprawują ją w dużej mierze kobiety; mając na uwadze, że nierównowaga ta odbija się na zróżnicowaniu wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć; mając na uwadze, że macierzyństwo i opieka nad dziećmi i osobami starszymi, chorymi lub niepełnosprawnymi członkami rodziny oraz i innymi osobami niesamodzielnymi stanowi dodatkową pracę (niekiedy w pełnym wymiarze czasu), którą wykonują niemal wyłącznie kobiety; mając na uwadze, że odzwierciedla to segregacja na rynku pracy i wyższy odsetek kobiet pracujących w niepełnym wymiarze czasu pracy, niższe stawki godzinowe, przerwy w karierze zawodowej i krótszy okres zatrudnienia; mając na uwadze, że praca ta jest często nieodpłatna i niewłaściwie wyceniana przez społeczeństwo, mimo że ma ogromne znaczenie społeczne i przyczynia się do dobrobytu społecznego; |
I. |
mając na uwadze, że ponad połowa kobiet z niepełnosprawnościami w wieku produkcyjnym jest nieaktywnych zawodowo; mając na uwadze, że we wszystkich państwach członkowskich wskaźnik pogłębionej deprywacji materialnej kobiet z niepełnosprawnościami jest wyższy niż też sam wskaźnik dotyczący kobiet bez niepełnosprawności; |
J. |
mając na uwadze, że konieczna jest obrona praw kobiet – zarówno w aktach prawnych, jak i w życiu – oraz podejmowanie działań w celu zwalczania wszelkich form wykorzystywania, przemocy, ucisku i nierówności między kobietami a mężczyznami; |
K. |
mając na uwadze, że konsekwencje zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć obejmują 37 % zróżnicowanie emerytur ze względu na płeć (sytuacja ta będzie się utrzymywać przez dziesięciolecia) oraz nierówny poziom niezależności ekonomicznej kobiet i mężczyzn, gdzie 1 na 5 pracujących kobiet w UE należy do grupy o najniższych wynagrodzeniach w porównaniu do 1 na 10 mężczyzn; mając na uwadze, że różnica w wysokości emerytur jest również kwestią solidarności międzypokoleniowej; |
L. |
mając na uwadze, że ta luka emerytalna wynika z nierówności, które kumulują się w trakcie życia zawodowego kobiet, i okresów nieobecności na rynku pracy, które są kobietom narzucane w wyniku wielorakich przejawów nierówności i dyskryminacji, a także niższych wynagrodzeń i dyskryminacji płacowej; mając na uwadze, że w celu przezwyciężenia nierówności w zakresie emerytur oraz ogólnego zabezpieczenia i podniesienia wysokości emerytur konieczne jest, aby systemy zabezpieczenia społecznego nadal istniały w sferze publicznej oraz by uwzględniały zasady solidarności i redystrybucji, a także by podejmowano zdecydowane wysiłki w celu zwalczania niepewności i deregulacji zatrudnienia; |
M. |
mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć oraz jego przyczyny w dramatycznie szkodliwy sposób odbijają się na kobietach przez całe ich życie, czego kulminacją jest różnica w wysokości emerytur kobiet i mężczyzn, która jest obecnie ponad dwukrotnie większa od różnicy w wynagrodzeniach; mając na uwadze, że ryzyko ubóstwa zdecydowanie wzrasta wraz z wiekiem człowieka, co wskazuje na stopniową kumulację skutków różnic w wynagrodzeniu; mając na uwadze, że ubóstwo wśród osób w wieku 75 lat i starszych konsekwentnie dotyka w większym stopniu kobiety, głównie ze względu na wpływ uwarunkowanych płcią, nieopłacanych obowiązków opiekuńczych, istniejące przez całe życie różnice w wynagrodzeniu i czasie pracy skutkujące niższymi emeryturami, różny wiek emerytalny dla mężczyzn i kobiet w niektórych państwach członkowskich oraz fakt, że więcej starszych kobiet żyje samotnie; |
N. |
mając na uwadze, że dyrektywa 2006/54/WE przyczyniła się do poprawy sytuacji kobiet na rynku pracy, lecz nie przyniosła głębokich zmian w ustawodawstwie w odniesieniu do likwidowania zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć w wielu państwach członkowskich; |
O. |
mając na uwadze, że przejrzystość wynagrodzeń może odgrywać kluczową rolę w czynieniu znacznych postępów w likwidowaniu zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, gdyż przyczynia się do ukazywania niedoceniania pracy kobiet i podkreśla segmentację rynku pracy ze względu na płeć, również za pomocą narzędzi dostarczających obiektywnych kryteriów umożliwiających neutralną pod względem płci ocenę i porównywalność wartości pracy w różnych zawodach i sektorach; |
P. |
mając na uwadze, że wolne od dyskryminacji ze względu na płeć metody oceny pracy są kluczowe dla porównywania stanowisk pracy w świetle ich znaczenia i złożoności w celu ustalenia pozycji jednego stanowiska pracy wobec innego w ramach tego samego sektora lub organizacji niezależnie od tego, czy zajmowane jest ono przez mężczyznę czy kobietę; |
Q. |
mając na uwadze, że ryzyko ubóstwa i mniejszego stopnia autonomii finansowej z uwagi na zróżnicowanie wynagrodzenia i emerytur ze względu na płeć dodatkowo naraża kobiety na przemoc ze względu na płeć, w szczególności na przemoc domową, co sprawia, że trudniej jest im zakończyć związek nacechowany przemocą; mając na uwadze, że według ONZ nękanie psychiczne lub molestowanie seksualne w miejscu pracy bądź nękanie o poważnych konsekwencjach dla aspiracji osobistych i zawodowych dotyka niemal 35 % kobiet na całym świecie i jest szkodliwe dla poczucia własnej wartości kobiet i ich pozycji w negocjacjach mających na celu zapewnienie bardziej sprawiedliwego wynagrodzenia; |
R. |
mając na uwadze, że przyczyny zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć są liczne i obejmują zarówno czynniki strukturalne, jak i kulturowe: z jednej strony są to rynki pracy i sektory segregowane ze względu na płeć, brak opcji i usług w zakresie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, w sytuacji gdy kobiety są głównymi opiekunami dzieci i innych osób niesamodzielnych, utrzymywanie się tzw. „sufitów szklanych” uniemożliwiających kobietom osiągnięcie najwyższego poziomu kariery zawodowej, a tym samym najwyższych wynagrodzeń, a z drugiej strony – utrzymywanie się związanych z płcią stereotypów dotyczących ról i aspiracji kobiet, dyskryminacja ze względu na płeć w strukturach wynagrodzeń i instytucjach ustalających płace oraz głęboko zakorzenione oczekiwania co do roli kobiet jako matek, co prowadzi do przerw w karierze, innych przerw lub przejścia na pracę w niepełnym wymiarze godzin, a także brak przejrzystości wynagrodzeń); |
S. |
mając na uwadze, że przyczyny zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć i związanych z tym różnic w wysokości zarobków i emerytur są liczne, strukturalne i często wzajemnie powiązane; mając na uwadze, że przyczyny te można podzielić na dwie grupy: pierwszą grupę można pozornie „wytłumaczyć” różnicami w dotyczących kobiet i mężczyzn cechach rynku pracy, natomiast istnienia drugiej grupy nie można „wytłumaczyć” żadną z tych cech, ale stanowi ona dominujący składnik zróżnicowania wynagrodzenia kobiet i mężczyzn prawie we wszystkich krajach świata; |
T. |
mając na uwadze, że różnice w dotyczących kobiet i mężczyzn cechach rynku pracy obejmują wiek, doświadczenie i edukację, sektor zawodowy lub czas pracy; mając na uwadze, że odzwierciedleniem ich jest fakt, iż kobiety częściej pracują w niepełnym wymiarze czasu pracy, borykają się z problemem „szklanego sufitu”, pracują w sektorach i na stanowiskach zdominowanych przez kobiety i gorzej opłacanych lub często muszą ponosić główną odpowiedzialność za opiekę nad rodzinami w wyniku uwarunkowanych płcią norm społecznych, co prowadzi do odchodzenia na pewien czas od zatrudnienia; mając na uwadze, że szerszą, „niewyjaśnioną” grupę przyczyn można przypisać stereotypom związanym z płcią, dyskryminacji płacowej i częstemu niedocenianiu pracy wykonywanej przez kobiety, co może być zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie, oraz że pozostaje ona zjawiskiem ukrytym, które należy skuteczniej zwalczać; |
U. |
mając na uwadze, że choć kobiety stanowią prawie 60 % absolwentów uczelni w UE, to wciąż są nieproporcjonalnie i niedostatecznie reprezentowane w zawodach związanych z naukami przyrodniczymi, technologią, inżynierią i matematyką (STEM) oraz w zawodach związanych z technologią cyfrową; mając na uwadze, że w wyniku tego nierówności w zakresie wybieranych zawodów przybierają nowe formy i, pomimo inwestycji dokonywanych w dziedzinie edukacji, młode kobiety wciąż dwukrotnie częściej niż mężczyźni narażone są na brak aktywności gospodarczej; |
1. |
przypomina, że równa płaca za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości jest jedną z podstawowych zasad UE oraz że państwa członkowskie mają obowiązek wyeliminowania dyskryminacji ze względu na płeć we wszystkich aspektach i warunkach wynagrodzenia za tę samą pracę lub pracę o takiej samej wartości; wyraża głębokie ubolewanie w związku z faktem, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć za pracę o jednakowej wartości nadal się utrzymuje, a w ciągu ostatnich dziesięciu lat unijna średnia w tym zakresie uległa jedynie minimalnej poprawie; |
2. |
wzywa Komisję do przedstawienia ambitnej nowej strategii UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn, opracowanej w oparciu o wcześniejszą strategię i strategiczne zaangażowanie; strategia ta powinna obejmować wiążące środki przeciwdziałania zróżnicowaniu wynagrodzenia ze względu na płeć oraz środki na rzecz przejrzystości wynagrodzeń, a także jasne cele i procedury monitorowania, mające na celu promowanie równości płci i mierzenie postępów na drodze do osiągnięcia tego celu, w szczególności w odniesieniu do związanych z tym różnic w zarobkach i emeryturach kobiet i mężczyzn, a także promowanie kobiet i mężczyzn jako osób o równym wynagrodzeniu i równorzędnych opiekunów; |
3. |
przypomina, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć oraz jego przyczyny niosą dramatycznie szkodliwe skutki dla kobiet przez całe ich życie, czego ostatecznym przejawem jest różnica w wysokości emerytur kobiet i mężczyzn, która jest ponad dwukrotnie większa od różnicy w wynagrodzeniach; przypomina, że kobiety są bardziej niż mężczyźni narażone na ubóstwo w starszym wieku z powodu występujących przez całe życie różnic w wynagrodzeniach i czasie pracy, różnego wieku emerytalnego mężczyzn i kobiet w niektórych państwach członkowskich oraz faktu, że więcej starszych kobiet żyje samotnie; wzywa państwa członkowskie do wdrożenia konkretnych środków mających przeciwdziałać zagrożeniu starszych kobiet ubóstwem dzięki podwyższeniu wysokości emerytur, ale także dzięki oferowaniu pomocy społecznej; potwierdza, że oprócz promowania przepisów dotyczących zatrudnienia opartych na większych prawach pracowniczych, pracy regulowanej i zakazie niepewnych form zatrudnienia, należy przywrócić, chronić i promować umowy zbiorowe jako decydujące narzędzie przezwyciężania nierówności, zwłaszcza w zakresie płac, ale również w zakresie ochrony i konsolidacji praw pracowniczych; |
4. |
wzywa do natychmiastowego przeglądu i ambitnej aktualizacji planu działania w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć do końca 2020 r., który powinien wyznaczyć państwom członkowskim jasne cele działania na rzecz zmniejszenia zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć w ciągu najbliższych pięciu lat oraz zagwarantować uwzględnienie tych celów w zaleceniach dla poszczególnych krajów; podkreśla w szczególności potrzebę uwzględnienia w nowym planie działania perspektywy przekrojowej; wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na czynniki prowadzące do powstania luki emerytalnej w planie działania oraz do dokonania oceny zapotrzebowania na konkretne środki mające na celu zmniejszenie tej luki na szczeblu unijnym i krajowym; |
5. |
wzywa państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków na rzecz zniesienia zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć poprzez rygorystyczne egzekwowanie zasady równej płacy za jednakową pracę lub pracę o takiej samej wartości – nie tylko za pomocą prawodawstwa i środków służących zwalczaniu dyskryminacji płacowej, ale również poprzez przywrócenie, promowanie i obronę umów zbiorowych; wzywa ponadto do przyjęcia środków mających na celu zwalczanie segregacji pionowej i poziomej w zatrudnieniu oraz praktyk dyskryminacyjnych przy podejmowaniu decyzji dotyczących rekrutacji i awansu; wzywa do podjęcia działań zwiększających ochronę socjalną w zakresie macierzyństwa, bezrobocia, choroby, wypadków przy pracy i chorób zawodowych; |
6. |
z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie zarówno przewodniczącej Komisji, jak i komisarz ds. równości, do przedstawienia – w pierwszych 100 dniach mandatu Komisji – środków mających na celu wprowadzenie wiążących rozwiązań na rzecz przejrzystości wynagrodzeń; uważa, że przyszła dyrektywa w tej sprawie powinna uwzględniać zdecydowane środki egzekwowania w stosunku do osób nieprzestrzegających postanowień oraz powinna mieć szeroki zakres i zastosowanie zarówno do sektora prywatnego, jak i publicznego, z należytym uwzględnieniem specyfiki małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), oraz do całego pakietu wynagrodzeń, wraz ze wszystkimi jego składnikami,; wzywa Komisję do rozważenia wprowadzenia konkretnych środków w oparciu o jej zalecenie z 2014 r., jak a) jasna definicja kryteriów oceny wartości pracy, b) wytyczne dotyczące neutralnych pod względem płci systemów oceny pracy i klasyfikacji, c) kontrole i sprawozdania dotyczące różnic w wynagrodzeniu ze względu na płeć, aby zagwarantować równą płacę, d) prawo pracowników do pełnych danych o wynagrodzeniu oraz prawo do dochodzenia roszczeń oraz e) jasne cele dotyczące działań przedsiębiorstw w dziedzinie równości płci; jest głęboko przekonany, że takie środki są konieczne do zidentyfikowania przypadków dyskryminacji płacowej, tak aby pracownicy mogli podejmować świadome decyzje i, w razie konieczności, odpowiednie działania; wzywa Komisję do wspierania roli partnerów społecznych i rokowań zbiorowych na wszystkich szczeblach (krajowym, sektorowym, lokalnym i przedsiębiorstw) w przyszłych przepisach dotyczących przejrzystości wynagrodzeń; |
7. |
wzywa Komisję do uzupełnienia inicjatywy na rzecz przejrzystości wynagrodzeń poprzez opracowanie, w ścisłej współpracy z partnerami społecznymi, i wprowadzenie wytycznych dotyczących neutralnych pod względem płci systemów oceny pracy i klasyfikacji oraz określenie jasnych kryteriów (takich jak kwalifikacje, poziom odpowiedzialności, obciążenia fizyczne i psychologiczne, systemy zmianowe itp.) oceny wartości pracy, co umożliwi porównanie wartości pracy wykonywanej na różnych stanowiskach i w różnych sektorach w celu osiągnięcia sprawiedliwszego wynagrodzenia za pracę w sektorach zdominowanych przez kobiety, z reguły mniej docenianą, a w konsekwencji nie wynagradzaną równie dobrze jak praca w sektorach zdominowanych przez mężczyzn; |
8. |
apeluje do Komisji, by działała w oparciu o obecny przegląd funkcjonowania i wdrażania unijnych przepisów dotyczących równych wynagrodzeń i zasady równości wynagrodzeń oraz by dokonała terminowego przeglądu dyrektywy 2006/54/WE w celu zaktualizowania i usprawnienia obowiązujących przepisów dotyczących zasady równości wynagrodzeń w praktyce, poprawy ich egzekwowania zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) oraz uwzględnienia zakazu wszelkiej dyskryminacji ze względu na orientację seksualną, tożsamość płciową lub zmianę płci; apeluje o lepszy dostęp do wymiaru sprawiedliwości oraz o umocnienie praw procesowych w celu zwalczania dyskryminacji płacowej; |
9. |
przypomina, że w sprawozdaniu Komisji z 2017 r. w sprawie wdrożenia zalecenia Komisji w sprawie wzmocnienia zasady równości wynagrodzeń dla kobiet i mężczyzn dzięki przejrzystości (COM(2017)0671) stwierdzono, że środki te nie były skuteczne ani wystarczająco wdrażane; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie przewodniczącej Komisji zawarte w jej wytycznych politycznych na następną kadencję Komisji Europejskiej na lata 2019 – 2024, zgodnie z którym zasada równości wynagrodzeń za taką samą pracę będzie podstawową zasadą nowej europejskiej strategii na rzecz równouprawnienia płci; ponadto z zadowoleniem przyjmuje uznanie równości płci za zasadniczy element wzrostu gospodarczego oraz kwestię z zakresu praw podstawowych i sprawiedliwości; |
10. |
ponawia swój apel, by Europejski filar praw socjalnych, który promuje pozytywną konwergencję, stał się rzeczywistością zarówno na szczeblu UE, jak i państw członkowskich, a także służył wsparciu równego traktowania i równych szans kobiet i mężczyzn, a także podtrzymaniu prawa kobiet i mężczyzn do równego wynagrodzenia za taką samą pracę lub pracę o równej wartości; podkreśla, że zniesienie różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn powinno być celem szczegółowym w programie, który zastąpi strategię „Europa 2020”; |
11. |
wzywa państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków na rzecz całkowitego zlikwidowania zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć poprzez ścisłe przestrzeganie zasady równości wynagrodzeń, dopilnowanie, by wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy były proporcjonalne do wynagrodzeń osób zatrudnionych na cały etat, przyjęcie przepisów zwiększających przejrzystość wynagrodzeń, zwiększenie jasności prawa w celu wykrywania nierównego traktowania ze względu na płeć oraz dyskryminacji w strukturze płac, zwalczanie segregacji zawodowej, zarówno w wymiarze pionowym, jak i poziomym, oraz zwalczanie uprzedzeń pracodawcy w zakresie decyzji o zatrudnieniu i awansie; |
12. |
podkreśla, że dostęp do pracy oraz warunki, które to ułatwiają, mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia emancypacji i niezależności kobiet w każdej dziedzinie życia, od pracy po – między innymi – udział w życiu społecznym, gospodarczym i politycznym; uważa, że dążenie do osiągnięcia równości kobiet i mężczyzn oraz propagowanie praw kobiet stanowią drogę postępu społecznego dla całego społeczeństwa, a jednocześnie umożliwiają poprawę sytuacji społeczno-gospodarczej kobiet; |
13. |
wzywa ponadto państwa członkowskie do odpowiedniego inwestowania w dostępność, przystępność cenową i jakość formalnych usług wczesnej edukacji i opieki nad dziećmi, z wykorzystaniem europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych zgodnie z celami barcelońskimi, a także do inwestowania w usługi opieki długoterminowej i rozwiązania przyjazne dla rodziny, aby zapewnić kobietom równy i ciągły udział w rynku pracy dzięki zapewnieniu odpowiedniej elastyczności w celu promowania wyższego wskaźnika zatrudnienia kobiet; przypomina, że aby przeciwdziałać ryzyku ubóstwa wśród starszych kobiet, a także zająć się przyczynami zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, państwa członkowskie powinny zadbać o to, by kobiety w podeszłym wieku otrzymywały odpowiednie świadczenia, w tym kredyty na czas sprawowania opieki, adekwatne emerytury minimalne, świadczenia rodzinne i rodzinne urlopy dla mężczyzn, które pozwalają zapobiegać feminizacji ubóstwa; wzywa Radę do wprowadzenia celów w zakresie opieki nad osobami starszymi i osobami pozostającymi na utrzymaniu, podobnych do celów barcelońskich, w zakresie opieki nad dziećmi; |
14. |
apeluje do Komisji i państw członkowskich o realizację polityki wspierającej zatrudnienie kobiet i ich finansową niezależność, obejmującej strategie na rzecz integracji na rynku pracy kobiet ze zmarginalizowanych grup społecznych; wzywa państwa członkowskie do przeciwdziałania segmentacji rynków pracy ze względu na płeć dzięki inwestowaniu w edukację formalną, nieformalną i pozaformalną, uczenie się przez całe życie i szkolenia zawodowe dla kobiet, tak aby zapewnić im dostęp do miejsc pracy wysokiej jakości, a także możliwość przekwalifikowania się i zwiększenia kwalifikacji z myślą o potrzebach rynku pracy w przyszłości; apeluje w szczególności o większe promowanie przedsiębiorczości, przedmiotów STEM, edukacji cyfrowej i wiedzy finansowej wśród dziewcząt już od najmłodszych lat, aby walczyć w ten sposób ze stereotypami w edukacji i zwiększyć dostęp kobiet do nowych dobrze płatnych sektorów; |
15. |
wzywa państwa członkowskie do zapewnienia szybkiego przyjęcia i wdrożenia dyrektywy w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, a do Komisji apeluje o ścisłe monitorowanie postępów państw z myślą o sporządzeniu sprawozdania końcowego i badań towarzyszących nad wdrożeniem wyników; |
16. |
odnotowuje wpływ niewystarczającej reprezentacji kobiet na stanowiskach kierowniczych na zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć oraz podkreśla pilną potrzebę wspierania równości kobiet i mężczyzn na wszystkich szczeblach procesu decyzyjnego w biznesie i zarządzaniu; wzywa państwa członkowskie do odblokowania negocjacji w Radzie nad wnioskiem dotyczącym dyrektywy w sprawie kobiet w zarządach, ponieważ mogłoby to pomóc w wyeliminowaniu szklanego sufitu; |
17. |
wzywa Komisję i państwa członkowskie do gromadzenia zdezagregowanych danych, by dokonać lepszej oceny i monitorowania postępów w niwelowaniu zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, ze szczególnym uwzględnieniem grup, które doświadczają wielu różnych form dyskryminacji, takich jak kobiety niepełnosprawne, kobiety ze środowisk migracyjnych i mniejszości etnicznych, kobiety romskie, kobiety starsze, samotne matki i osoby LGBTIQ; |
18. |
podkreśla, że należy nadal doskonalić gromadzenie danych segregowanych według kryterium płci w takich dziedzinach jak zatrudnienie nieformalne, przedsiębiorczość, dostęp do finansowania i usług opieki zdrowotnej, przemoc wobec kobiet i nieodpłatna praca; podkreśla potrzebę gromadzenia i wykorzystywania wysokiej jakości danych i dowodów na potrzebę prowadzenia polityki opartej na rzetelnych informacjach i dowodach; wzywa zarówno Komisję, jak i państwa członkowskie do gromadzenia danych zdezagregowanych w celu lepszej oceny i monitorowania postępów w niwelowaniu zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć, przy zwróceniu szczególnej uwagi na grupy, które doświadczają wielorakich i krzyżujących się form dyskryminacji, takie jak kobiety z niepełnosprawnościami, kobiety ze środowisk migracyjnych i mniejszości etnicznych, kobiety romskie, kobiety starsze, samotne matki i osoby LGBTIQ; |
19. |
wzywa Komisję do zaangażowania partnerów społecznych w opracowywanie nowych strategii politycznych mających na celu zlikwidowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć; w tym kontekście wzywa partnerów społecznych do zaangażowania się w dyskusje i współpracę w celu rozwiązania problemu zróżnicowanych płac, w tym za pomocą działań pozytywnych, a także do współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego w celu silnego zaangażowania opinii publicznej, ponieważ zlikwidowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć jest jednym z powszechnych priorytetów; |
20. |
wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia bardziej zdecydowanych działań na rzecz zwalczania niepewnego zatrudnienia kobiet i feminizacji ubóstwa; zwraca uwagę na wysoki poziom pracy nierejestrowanej wykonywanej przez kobiety, który ma negatywny wpływ na ich dochody, ochronę socjalną i zabezpieczenie, a także wzywa państwa członkowskie do ratyfikowania konwencji MOP z 2011 r. dotyczącej osób pracujących w gospodarstwie domowym; |
21. |
wzywa państwa członkowskie do wzmocnienia ochrony macierzyństwa, ojcostwa i rodzicielstwa w przepisach prawa pracy, w szczególności poprzez zwiększenie wymiaru urlopu i zagwarantowanie pełnego wynagrodzenia podczas takiego urlopu, a także zmniejszenie liczby godzin pracy w okresie karmienia piersią i podjęcie odpowiednich środków w celu wyegzekwowania takiej ochrony, ale także poprzez inwestowanie w zapewnienie bezpłatnej i publicznej sieci usług w sektorze wczesnej edukacji i opieki nad dziećmi oraz usług opieki długoterminowej; zwraca uwagę, że niedostępność, nadmierne koszty i brak odpowiedniej infrastruktury zapewniającej wysokiej jakości usługi w zakresie opieki nad dziećmi wciąż stanowią istotną przeszkodę, przede wszystkim dla równego udziału kobiet we wszystkich aspektach życia społecznego, w tym w zatrudnieniu; |
22. |
przyznaje, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć może przyczyniać się do zaostrzenia przemocy ze względu na płeć i molestowania, ponieważ ofiary są często zmuszone do podejmowania gorzej płatnej pracy w wyniku wrogiej atmosfery w pracy; wzywa państwa członkowskie do podpisania i ratyfikowania konwencji MOP z 2019 r. w sprawie przemocy i nękania psychicznego, aby umożliwić wprowadzenie skutecznych środków służących zdefiniowaniu, zapobieganiu i zakazaniu przemocy i molestowania w miejscu pracy, w tym ustanowieniu bezpiecznych i skutecznych mechanizmów składania skarg i rozstrzygania sporów, wsparcia, usług i środków zaradczych; |
23. |
wzywa Komisję, aby dała przykład i w Dniu Równej Płacy przedstawiła pełną analizę zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć w instytucjach UE; |
24. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom państw członkowskich. |
(1) Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 112.
(2) Dz.U. L 204 z 26.7.2006, s. 23.
(3) Dz.U. L 188 z 12.7.2019, s. 79.
(4) Dz.U. C 155 z 25.5.2011, s. 10.
(5) Dz.U. C 264 E z 13.9.2013, s. 75.
(6) Dz.U. C 76 z 28.2.2018, s. 93.
(7) Dz.U. C 242 z 10.7.2018, s. 24.
(8) Dz.U. C 331 z 18.9.2018, s. 60.
(9) Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 6.
(10) Dz.U. C 356 z 4.10.2018, s. 89.
(11) Mascherini, M., Bisello, M. i Rioboo Leston, I.: The gender employment gap: Challenges and solutions [Zróżnicowanie wskaźnika zatrudnienia ze względu na płeć: wyzwania i rozwiązania], Eurofound, 2016.
(12) Zgodnie z informacjami zawartymi w nocie tematycznej Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn zatytułowanej „Poverty, gender and lone parents in the EU” [Ubóstwo, płeć społeczno-kulturowa i samotni rodzice w UE], w której zacytowano dane ze statystyk Unii Europejskiej dotyczących dochodów i warunków życia (EU-SILC) z 2014 r.
II Komunikaty
KOMUNIKATY INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
Parlament Europejski
Czwartek, 30 stycznia 2020 r.
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/12 |
P9_TA(2020)0019
Weryfikacja mandatów
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie weryfikacji mandatów (2019/2180(REG))
(2021/C 331/03)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając art. 10 ust. 1 oraz art. 14 ust. 2 i 3 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), |
— |
uwzględniając akt z 20 września 1976 r. dotyczący wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich, dołączony do decyzji Rady 76/787/EWWiS, EWG, Euratom z dnia 20 września 1976 r. (1), w brzmieniu i z numeracją zmienionymi decyzją Rady 2002/772/WE, Euratom z dnia 25 czerwca 2002 r. i 23 września 2002 r. (2), |
— |
uwzględniając swoją decyzję 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego (3), w szczególności jej art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1, |
— |
uwzględniając dyrektywę Rady 93/109/WE z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiającą szczegółowe warunki wykonywania prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego przez obywateli Unii mających miejsce zamieszkania w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami (4), zmienioną dyrektywą Rady 2013/1/UE z dnia 20 grudnia 2012 r. (5), |
— |
uwzględniając decyzję Rady Europejskiej 2013/312/UE z dnia 28 czerwca 2013 r. ustanawiającą skład Parlamentu Europejskiego (6) i decyzję Rady Europejskiej (UE) 2018/937 z dnia 28 czerwca 2018 r. ustanawiającą skład Parlamentu Europejskiego (7), |
— |
uwzględniając wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 7 lipca 2005 r., 30 kwietnia 2009 r. i 19 grudnia 2019 r. (8), |
— |
uwzględniając oficjalne komunikaty właściwych organów państw członkowskich w sprawie wyników wyborów do Parlamentu Europejskiego, |
— |
uwzględniając decyzję hiszpańskiej centralnej komisji wyborczej (Junta Electoral Central) z 13 czerwca 2019 r., zawierającą nazwiska kandydatów wybranych w wyborach do Parlamentu Europejskiego z 26 maja 2019 r. i opublikowaną w hiszpańskim dzienniku urzędowym (Boletín Oficial del Estado) 14 czerwca 2019 r. (9), |
— |
uwzględniając art. 3, 4 i 11 Regulaminu oraz załącznik I do Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej (A9-0015/2020), |
A. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 12 aktu z 20 września 1976 r. Parlament Europejski weryfikuje mandaty posłów do Parlamentu Europejskiego i w tym celu odnotowuje wyniki ogłoszone urzędowo przez państwa członkowskie i rozstrzyga spory, które mogą wyniknąć w związku z przepisami aktu z 1976 r., inne niż wynikające z przepisów krajowych, do których odnosi się akt z 1976 r.; |
B. |
mając na uwadze, że wszystkie państwa członkowskie przekazały Parlamentowi nazwiska wybranych posłów, zgodnie z art. 3 ust. 1 Regulaminu, ale nie przekazano wszystkich nazwisk; |
C. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 3 decyzji Rady Europejskiej 2013/312/UE z dnia 28 czerwca 2013 r. oraz art. 3 ust. 2 decyzji Rady Europejskiej (UE) 2018/937 z dnia 28 czerwca 2018 r. liczba przedstawicieli Hiszpanii w Parlamencie Europejskim wynosi obecnie 54, a komunikat właściwych organów Hiszpanii zawiera tylko 51 nazwisk; mając na uwadze, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (10) i z art. 12 aktu z 20 września 1976 r. Parlament w celu sporządzenia listy wybranych posłów odnotowuje decyzję Junta Electoral Central z 13 czerwca 2019 r., zawierającą nazwiska kandydatów wybranych do Parlamentu w wyborach z 26 maja 2019 r. i opublikowaną w Boletín Oficial del Estado z 14 czerwca 2019 r.; mając jednak na uwadze, że w Hiszpanii wybrano 54 przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego; |
D. |
mając na uwadze, że w państwach członkowskich mogą być rozpatrywane, zgodnie z ustawodawstwem krajowym, zastrzeżenia dotyczące ważności wyboru niektórych posłów do Parlamentu Europejskiego i że procedury te mogą doprowadzić do unieważnienia wyboru tych posłów; |
E. |
mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie przekazały z opóźnieniem lub wcale jeszcze nie przekazały list ewentualnych zastępców w kolejności ustalonej według wyników głosowania, czego wymagają przepisy art. 3 ust. 3 Regulaminu; |
F. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 3 ust. 3 Regulaminu nie można stwierdzić ważności mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, jeżeli nie złoży on pisemnego oświadczenia, że nie zajmuje stanowiska niepołączalnego, i pisemnego oświadczenia o braku konfliktu interesów, zgodnie z art. 3 Regulaminu i z załącznikiem I do Regulaminu; |
G. |
mając na uwadze, że w art. 7 ust. 1 i 2 aktu z 1976 r. wyraźnie wymieniono stanowiska, których nie można łączyć z funkcją posła do Parlamentu Europejskiego; |
H. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 11 Regulaminu i z załącznikiem I do Regulaminu każdy poseł do Parlamentu Europejskiego składa szczegółowe oświadczenie dotyczące: a) działalności zawodowej, jaką prowadził w ciągu trzech lat poprzedzających objęcie funkcji posła do Parlamentu, oraz udziału – w tym samym okresie – w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych podmiotów mających osobowość prawną; b) wynagrodzeń z tytułu sprawowania mandatu w innym parlamencie; c) wszelkiej regularnej działalności, którą poseł prowadzi równolegle z wykonywaniem mandatu i za którą otrzymuje wynagrodzenie, zarówno jako zatrudniony pracownik, jak i jako osoba prowadząca działalność na własny rachunek; d) udziału w radach nadzorczych lub zarządach przedsiębiorstw, organizacji pozarządowych, stowarzyszeń lub innych podmiotów mających osobowość prawną, lub wszelkiej innej działalności zewnętrznej, niezależnie od tego, czy za ten udział lub działalność otrzymuje wynagrodzenie, czy też są one nieodpłatne; e) wszelkiej wynagradzanej okazjonalnej działalności zewnętrznej, jeżeli w danym roku kalendarzowym łączne wynagrodzenie za całą działalność okazjonalną posła przekroczyło kwotę 5 000 EUR; f) wszelkich udziałów w przedsiębiorstwie lub partnerstwie, które mogą mieć potencjalnie wpływ na politykę publiczną lub umożliwiają posłowi wywieranie istotnego wpływu na działanie danego podmiotu; g) wszelkiego wsparcia, zarówno finansowego, jak i w postaci udostępnienia personelu lub sprzętu, poza środkami przyznanymi posłowi przez Parlament, udzielonego posłowi w związku z jego działalnością polityczną przez osoby trzecie, ze wskazaniem tożsamości tych osób; h) wszelkich innych interesów finansowych, które mogą wpłynąć na wykonywanie mandatu posła; w każdym z tych przypadków poseł ma obowiązek wskazać, czy otrzymuje wynagrodzenie za daną działalność, a w odniesieniu do lit. a), c), d), e) i f) posłowie podają również odpowiednią kategorię dochodów; mając na uwadze, że informacje podane przez posłów są publikowane na stronie internetowej Parlamentu; |
I. |
mając na uwadze, że mandat przedstawicieli wybranych w Zjednoczonym Królestwie wynika z członkostwa tego państwa w Unii Europejskiej; mając na uwadze, że w związku z tym, na mocy art. 3 ust. 2 akapit trzeci decyzji Rady Europejskiej (UE) 2018/937 z dnia 28 czerwca 2018 r., mandat tych posłów do Parlamentu Europejskiego wygaśnie automatycznie, jeżeli wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii stanie się prawnie skuteczne, z dniem, w którym to nastąpi; |
J. |
mając na uwadze, że zgodnie z tymi samymi przepisami decyzji Rady Europejskiej (UE) 2018/937 wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej nie spowoduje wakatów na mocy art. 13 aktu z 1976 r. i art. 4 Regulaminu, zatem mandaty przedstawicieli wybranych w Zjednoczonym Królestwie wygasną automatycznie i nie będzie to wymagało ogłoszenia ze strony Parlamentu Europejskiego; |
K. |
mając na uwadze, że w decyzji Rady Europejskiej (UE) 2018/937 ustalono liczbę przedstawicieli poszczególnych państw członkowskich w Parlamencie Europejskim po tym, jak wystąpienie Zjednoczonego Królestwa stanie się skuteczne, oraz że niektóre państwa członkowskie obsadzą dodatkowe miejsca zgodnie z liczbą przedstawicieli przyznaną zgodnie z art. 3 ust. 2 akapit pierwszy i drugi tej decyzji; |
L. |
mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie przyjęły przepisy ustawowe lub wykonawcze określające warunki organizacji głosowania na listy ponadnarodowe; |
M. |
mając na uwadze, że obywatele niektórych państw członkowskich mieszkający od określonego czasu za granicą mogą zostać pozbawieni prawa głosowania w państwie członkowskim pochodzenia; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach może to wiązać się również z pozbawieniem prawa do kandydowania; |
1. |
ogłasza ważność mandatu posłów do Parlamentu Europejskiego wymienionych w załączniku do niniejszej decyzji, z zastrzeżeniem decyzji właściwych organów, do których można zaskarżyć wyniki wyborów; |
2. |
ponawia wniosek do właściwych organów krajowych o przekazywanie Parlamentowi Europejskiemu na czas nie tylko wszystkich nazwisk wybranych kandydatów, ale także nazwisk ich ewentualnych zastępców w kolejności ustalonej według wyników głosowania, oraz wzywa wszystkie organy, które jeszcze nie przekazały stosownych komunikatów, by zrobiły to bez zwłoki; |
3. |
wzywa właściwe organy państw członkowskich do niezwłocznego rozstrzygnięcia sporów wyborczych, które do nich wpłynęły, i do powiadomienia Parlamentu o ich wyniku; wzywa do przeprowadzenia przejrzystej oceny przebiegu wyborów europejskich. |
4. |
uznaje, że mandat przedstawicieli wybranych w Zjednoczonym Królestwie wygaśnie automatycznie, jeżeli wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej stanie się prawnie skuteczne, w dniu, w którym to nastąpi; |
5. |
oczekuje, że w takim przypadku właściwe organy państw członkowskich przekażą bez zbędnej zwłoki odpowiednie komunikaty dotyczące obsadzenia dodatkowych miejsc; |
6. |
uważa, że pozbawianie praw wyborczych może zniechęcać obywateli do korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w UE (art. 20 ust. 2 lit. a) TFUE) i ma negatywne konsekwencje dla obywateli, którzy skorzystali z tego prawa; jest zdania, że pozbawianie praw wyborczych narusza zasadę powszechnego prawa wyborczego (art. 14 ust. 3 TUE i art. 1 ust. 3 aktu z 1976 r.); ponadto wyraża obawy w związku z sytuacjami, w których obywatele napotykają przeszkody w korzystaniu z przysługujących im praw wyborczych wynikające z braku jasności procedur, w tym w związku z listami do głosowania lub wymogami fizycznej obecności, lub trudnościami w dostępie do niezbędnych informacji od państw członkowskich w celu wykonywania przysługujących im praw wyborczych; wyraża opinię, że pozbawianie praw wyborczych lub wymogi nieproporcjonalnie utrudniające korzystanie z nich nie może w żadnym wypadku mieć zastosowania do wyborów europejskich, i wzywa Komisję do zapewnienia, że żadne państwo członkowskie nie będzie dopuszczać takiej możliwości; |
7. |
wzywa państwa członkowskie, w których mogą wystąpić podobne problemy, do uproszczenia formalności rejestrowych wymaganych od obywateli innych państw członkowskich chcących wziąć udział w wyborach europejskich, zarówno w charakterze wyborców, jak i kandydatów, a zwłaszcza do usunięcia niepotrzebnych barier administracyjnych, by umożliwić rzeczywiste wykonywanie praw wynikających z art. 20 ust. 2 lit. a) i b) TFUE; wzywa Komisję, by zapewniła zgodność praktyk państw członkowskich z prawem UE; |
8. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Komisji, a także właściwym organom krajowym i parlamentom państw członkowskich. |
(1) Dz.U. L 278 z 8.10.1976, s. 1.
(2) Dz.U. L 283 z 21.10.2002, s. 1.
(3) Dz.U. L 262 z 7.10.2005, s. 1.
(4) Dz.U. L 329 z 30.12.1993, s. 34.
(5) Dz.U. L 26 z 26.1.2013, s. 27.
(6) Dz.U. L 181 z 29.6.2013, s. 57.
(7) Dz.U. L 165 z 2.7.2018, s. 1.
(8) Le Pen przeciwko Parlamentowi, C-208/03, EU:C:2005:429; Włochy i Donnici przeciwko Parlamentowi, C-393/07 oraz C-9/08, EU:C:2009:275; Junqueras Vies, C-502/19, EU:C:2019:1115.
(9) Boletín Oficial del Estado nr 142, 14 czerwca 2019 r., s. 62477–62478.
(10) Junqueras Vies, C-502/19, EU:C:2019:1115.
ZAŁĄCZNIK: Lista posłów do Parlamentu Europejskiego, których mandat uznano za ważny
(2 lipca 2019 r.)
Belgia (21 posłów)
ANNEMANS Gerolf
ARENA Maria
ARIMONT Pascal
BOTENGA Marc
BOURGEOIS Geert
BRICMONT Saskia
CHASTEL Olivier
DE MAN Filip
DE SUTTER Petra
FRANSSEN Cindy
KANKO Assita
LAMBERTS Philippe
LUTGEN Benoît
PEETERS Kris
RIES Frédérique
TARABELLA Marc
VAN BREMPT Kathleen
VAN OVERTVELDT Johan
VANDENDRIESSCHE Tom
VAUTMANS Hilde
VERHOFSTADT Guy
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Bułgaria (17 posłów)
ADEMOV Asim
ALEXANDROV YORDANOV Alexander
ALIEVA-VELI Atidzhe
DZHAMBAZKI Angel
HRISTOV Ivo
KANEV Radan
KOVATCHEV Andrey
KYUCHYUK Ilhan
MAYDELL Eva
MIHAYLOVA Iskra
NOVAKOV Andrey
PENKOVA Tsvetelina
RADEV Emil
SLABAKOV Andrey
STANISHEV Sergei
VITANOV Petar
YONCHEVA Elena
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Republika Czeska (21 posłów)
BLAŠKO Hynek
CHARANZOVÁ Dita
DAVID Ivan
DLABAJOVÁ Martina
GREGOROVÁ Markéta
HLAVÁČEK Martin
KNOTEK Ondřej
KOLAJA Marcel
KONEČNÁ Kateřina
KOVAŘÍK Ondřej
MAXOVÁ Radka
NIEDERMAYER Luděk
PEKSA Mikuláš
POLČÁK Stanislav
POSPÍŠIL Jiří
ŠOJDROVÁ Michaela
TOŠENOVSKÝ Evžen
VONDRA Alexandr
VRECIONOVÁ Veronika
ZAHRADIL Jan
ZDECHOVSKÝ Tomáš
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Dania (13 posłów)
AUKEN Margrete
CHRISTENSEN Asger
FUGLSANG Niels
GADE Søren
KOFOD Peter
LØKKEGAARD Morten
MELCHIOR Karen
PETER-HANSEN Kira Marie
PETERSEN Morten
SCHALDEMOSE Christel
VILLUMSEN Nikolaj
VIND Marianne (*1)
WEISS Pernille
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Niemcy (96 posłów)
ANDERSON Christine
ANDRESEN Rasmus
BARLEY Katarina
BECK Gunnar
BEER Nicola
BENTELE Hildegard
BERG Lars Patrick
BERGER Stefan
BISCHOFF Gabriele
BLOSS Michael
BOESELAGER Damian
BREYER Patrick
BUCHHEIT Markus
BUCHNER Klaus
BULLMAN Udo
BURKHARDT Delara
BUSCHMANN Martin
BÜTIKOFER Reinhard
CASPARY Daniel
CAVAZZINI Anna
DEMIREL Özlem
DEPARNAY-GRUNENBERG Anna
DOLESCHAL Christian
DÜPONT Lena
EHLER Christian
ERNST Cornelia
EROGLU Engin
ERTUG Ismail
FERBER Markus
FEST Nicolaus
FRANZ Romeo
FREUND Daniel
GAHLER Michael
GEBHARDT Evelyne
GEESE Alexandra
GEIER Jens
GEUKING Helmut
GIEGOLD Sven
GIESEKE Jens
GLÜCK Andreas
HAHN Henrike
HAHN Svenja
HÄUSLING Martin
HERBST Niclas
HERZBERGER-FOFANA Pierrette
HOHLMEIER Monika
JAHR Peter
KAMMEREVERT Petra
KELLER Ska
KÖRNER Moritz
KÖSTER Dietmar
KRAH Maximilian
KREHL Constanze
KUHS Joachim
LAGODINSKY Sergey
LANGE Bernd
LANGENSIEPEN Katrin
LIESE Peter
LIMMER Sylvia
LINS Norbert
MARQUARDT Erik
McALLISTER David
MEUTHEN Jörg
MICHELS Martina
MORTLER Marlene
MÜLLER Ulrike
NEUMANN Hannah
NEUSER Norbert
NIEBLER Angelika
NIENASS Niklas
NOICHL Maria
OETJEN Jan-Christoph
PAULUS Jutta
PIEPER Markus
RADTKE Dennis
REIL Guido
REINTKE Terry
SCHIRDEWAN Martin
SCHNEIDER Christine
SCHOLZ Helmut
SCHULZE Sven
SCHUSTER Joachim
SCHWAB Andreas
SEEKATZ Ralf
SEMSROTT Nico
SIMON Sven
SIPPEL Birgit
SONNEBORN Martin
VERHEYEN Sabine
VON CRAMON-TAUBADEL Viola
VOSS Axel
WALSMANN Marion
WEBER Manfred
WIELAND Rainer
WÖLKEN Tiemo
ZIMNIOK Bernhard
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Estonia (6 posłów)
ANSIP Andrus
KALJURAND Marina
MADISON Jaak
MIKSER Sven
PAET Urmas
TOOM Yana
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Irlandia (11 posłów)
CARTHY Matt
CUFFE Ciarán
DALY Clare
FITZGERALD Frances
FLANAGAN Luke Ming
KELLEHER Billy
KELLY Seán
McGUINNESS Mairead
O’SULLIVAN Grace
WALLACE Mick
WALSH Maria
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Grecja (21 posłów)
ANDROULAKIS Nikos
ARVANITIS Konstantinos
ASIMAKOPOULOU Anna-Michelle
FRAGKOS Emmanouil (*2)
GEORGOULIS Alexis
KAILI Eva
KEFALOGIANNIS Manolis
KOKKALIS Petros
KONSTANTINOU Athanasios
KOULOGLOU Stelios
KOUNTOURA Elena
KYMPOUROPOULOS Stelios
KYRTSOS Georgios
LAGOS Ioannis
MEIMARAKIS Vangelis
NIKOLAOU-ALAVANOS Lefteris
PAPADAKIS Kostas
PAPADIMOULIS Dimitrios
SPYRAKI Maria
VELOPOULOS Kyriakos (*3)
VOZEMBERG-VRIONIDI Elissavet
ZAGORAKIS Theodoros
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Hiszpania (54 posłów)
AGUILAR Mazaly
AGUILERA Clara
ARIAS ECHEVERRÍA Pablo
BARRENA ARZA Pernando
BAUZÁ DÍAZ José Ramón
BENJUMEA BENJUMEA Isabel
BILBAO BARANDICA Izaskun
BUXADÉ VILLALBA Jorge
CAÑAS Jordi
del CASTILLO VERA Pilar
DURÁ FERRANDIS Estrella (*4)
ESTARÀS FERRAGUT Rosa
FERNÁNDEZ Jonás
GÁLVEZ MUÑOZ Lina
GARCÍA DEL BLANCO Ibán
GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL José Manuel
GARCÍA MUÑOZ Isabel
GARCÍA PÉREZ Iratxe
GARDIAZABAL RUBIAL Eider
GARICANO Luis
GONZÁLEZ Mónica Silvana
GONZÁLEZ CASARES Nicolás
GONZÁLEZ PONS Esteban
HOMS GINEL Alicia
LÓPEZ Javi
LÓPEZ AGUILAR Juan Fernando
LÓPEZ GIL Leopoldo
LÓPEZ-ISTÚRIZ WHITE Antonio
LUENA César
MAESTRE MARTÍN DE ALMAGRO Cristina
MALDONADO LÓPEZ Adriana
MILLÁN MON Francisco José
MONTSERRAT Dolors
MORENO SÁNCHEZ Javier
NART Javier
PAGAZAURTUNDÚA Maite
PINEDA Manu
REGO Sira
RIBA I GINER Diana
RODRÍGUEZ PALOP Eugenia
RODRÍGUEZ-PIÑERO Inma
RODRÍGUEZ RAMOS María Soraya
RUIZ DEVESA Domènec
SÁNCHEZ AMOR Nacho
SOLÍS PÉREZ Susana
TERTSCH Hermann
URBÁN CRESPO Miguel
URTASUN Ernest
VILLANUEVA RUIZ Idoia
ZARZALEJOS Javier
ZOIDO ÁLVAREZ Juan Ignacio
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Francja (74 posłów)
ALFONSI François
ANDRIEU Eric
ANDROUËT Mathilde
AUBRY Manon
BARDELLA Jordan
BAY Nicolas
BEIGNEUX Aurelia
BELLAMY François-Xavier
BIJOUX Stéphane
BILDE Dominique
BITEAU Benoît
BOMPARD Manuel
BOYER Gilles
BRUNA Annika
BRUNET Sylvie
CANFIN Pascal
CARÊME Damien
CHABAUD Catherine
CHAIBI Leïla
COLIN-OESTERLÉ Nathalie
COLLARD Gilbert
CORMAND David
DANJEAN Arnaud
DECERLE Jérémy
DELBOS-CORFIELD Gwendoline
DELLI Karima
DIDIER Geoffroy
DURAND Pascal
EVREN Agnès
FARRENG Laurence
GARRAUD Jean-Paul
GLUCKSMANN Raphaël
GRISET Catherine
GRUDLER Christophe
GUETTA Bernard
GUILLAUME Sylvie
HAYER Valerie
HORTEFEUX Brice
JADOT Yannick
JALKH Jean-François
JAMET France
JORON Virginie
JUVIN Herve
KARLESKIND Pierre
KELLER Fabienne
LALUCQ Aurore
LAPORTE Hélène
LARROUTUROU Pierre
LEBRETON Gilles
LECHANTEUX Julie
LOISEAU Nathalie
MARIANI Thierry
MAUREL Emmanuel
MÉLIN Joëlle
MORANO Nadine
OLIVIER Philippe
OMARJEE Younous
PELLETIER Anne-Sophie
PIRBAKAS Maxette
RIQUET Dominique
RIVASI Michèle
RIVIÈRE Jérôme
ROOSE Caroline
ROUGÉ André
SANDER Anne
SATOURI Mounir
SÉJOURNÉ Stéphane
TOLLERET Irène
TOUSSAINT Marie
TRILLET-LENOIR Véronique
VEDRENNE Marie-Pierre
YENBOU Salima
YON-COURTIN Stéphanie
ZACHAROPOULOU Chrysoula
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Chorwacja (11 posłów)
BORZAN Biljana
FLEGO Valter
GLAVAK Sunčana (*5)
KOLAKUŠIĆ Mislav
MATIĆ Predrag Fred
PICULA Tonino
RESSLER Karlo
SINČIĆ Ivan Vilibor
SOKOL Tomislav
ŠUICA Dubravka (*6)
TOMAŠIĆ Ruža
ZOVKO Željana
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Włochy (73 posłów)
ADINOLFI Isabella
ADINOLFI Matteo
BALDASSARRE Simona
BARTOLO Pietro
BASSO Alessandra
BEGHIN Tiziana
BENIFEI Brando
BERLUSCONI Silvio
BIZZOTTO Mara
BONAFÈ Simona
BONFRISCO Anna
BORCHIA Paolo
CALENDA Carlo
CAMPOMENOSI Marco
CAROPPO Andrea
CASANOVA Massimo
CASTALDO Fabio Massimo
CECCARDI Susanna
CHINNICI Caterina
CIOCCA Angelo
CONTE Rosanna
CORRAO Ignazio
COZZOLINO Andrea
D’AMATO Rosa
DANTI Nicola (*7)
DA RE Gianantonio
DE CASTRO Paolo
DONATO Francesca
DORFMANN Herbert
DREOSTO Marco
EVI Eleonora
FERRANDINO Giuseppe
FERRARA Laura
FIDANZA Carlo
FIOCCHI Pietro
FITTO Raffaele
FURORE Mario
GANCIA Gianna
GEMMA Chiara
GIARRUSSO Dino
GRANT Valentino
GUALMINI Elisabetta
GUALTIERI Roberto (*8)
LANCINI Danilo Oscar
LIZZI Elena
MAJORINO Pierfrancesco
MARTUSCIELLO Fulvio
MILAZZO Giuseppe
MORETTI Alessandra
PANZA Alessandro
PATRICIELLO Aldo
PEDICINI Piernicola
PICIERNO Pina
PIGNEDOLI Sabrina
PISAPIA Giuliano
PROCACCINI Nicola
REGIMENTI Luisa
RINALDI Antonio Maria
ROBERTI Franco
RONDINELLI Daniela
SALINI Massimiliano
SARDONE Silvia
SASSOLI David Maria
SMERIGLIO Massimiliano
STANCANELLI Raffaele
TAJANI Antonio
TARDINO Annalisa
TINAGLI Irene
TOIA Patrizia
TOVAGLIERI Isabella
VUOLO Lucia
ZAMBELLI Stefania
ZANNI Marco
ZULLO Marco
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Cypr (6 posłów)
CHRISTOFOROU Lefteris
FOURLAS Loukas
GEORGIOU Giorgios
KIZILYÜREK Niyazi
MAVRIDES Costas
PAPADAKIS Demetris
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Łotwa (8 posłów)
AMERIKS Andris
IJABS Ivars
KALNIETE Sandra
MELBĀRDE Dace
UŠAKOVS Nils
VAIDERE Inese (*9)
ZĪLE Roberts
ŽDANOKA Tatjana
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Litwa (11 posłów)
AUŠTREVIČIUS Petras
BLINKEVIČIŪTĖ Vilija
JAKELIŪNAS Stasys
JUKNEVIČIENĖ Rasa
KUBILIUS Andrius
MALDEIKIENĖ Aušra
MAŽYLIS Liudas
OLEKAS Juozas
ROPĖ Bronis
TOMAŠEVSKI Valdemar
USPASKICH Viktor
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Luksemburg (6 posłów)
ANGEL Marc (*10)
GOERENS Charles
HANSEN Christophe
METZ Tilly
SCHMIT Nicolas (*11)
SEMEDO Monica
WISELER-LIMA Isabel
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Węgry (21 posłów)
ARA-KOVÁCS Attila
BOCSKOR Andrea
CSEH Katalin
DELI Andor
DEUTSCH Tamás
DOBREV Klára
DONÁTH Anna Júlia
GÁL Kinga
GYÖNGYÖSI Márton
GYŐRI Enikő
GYÜRK András
HIDVÉGHI Balázs
HÖLVÉNYI György
JÁRÓKA Lívia
KÓSA Ádám
MOLNÁR Csaba
RÓNAI Sándor
SZÁJER József
TÓTH Edina
TRÓCSÁNYI László
UJHELYI István
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Malta (6 posłów)
AGIUS SALIBA Alex
CASA David
CUTAJAR Josianne
DALLI Miriam
METSOLA Roberta
SANT Alfred
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Niderlandy (26 posłów)
AZMANI Malik
BERENDSEN Tom
CHAHIM Mohammed
van DALEN Peter
EICKHOUT Bas
EPPINK Derk Jan
HAZEKAMP Anja
HUITEMA Jan
JONGERIUS Agnes Maria
de LANGE Esther
LENAERS Jeroen
MANDERS Antonius
NAGTEGAAL Caroline
PIRI Kati
RAFAELA Samira
ROOKEN Rob
ROOS Rob
RUISSEN Bert-Jan
SCHREIJER-PIERIK Annie
SCHREINEMACHER Liesje
van SPARRENTAK Kim
STRIK Tineke
TANG Paul
TAX Vera
in 't VELD Sophia
WOLTERS Lara (*12)
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Austria (18 posłów)
BERNHUBER Alexander
EDTSTADLER Karoline (*13)
GAMON Claudia
HAIDER Roman
HEIDE Hannes
KARAS Othmar
MANDL Lukas
MAYER Georg
REGNER Evelyn
SCHIEDER Andreas
SCHMIEDTBAUER Simone
SIDL Günther
THALER Barbara
VANA Monika
VILIMSKY Harald
VOLLATH Bettina
WIENER Sarah
WINZIG Angelika
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Polska (51 posłów)
ADAMOWICZ Magdalena
ARŁUKOWICZ Bartosz
BALT Marek Paweł
BELKA Marek
BIEDROŃ Robert
BIELAN Adam
BRUDZIŃSKI Joachim Stanisław
BUZEK Jerzy
CIMOSZEWICZ Włodzimierz
CZARNECKI Ryszard
DUDA Jarosław
FOTYGA Anna
FRANKOWSKI Tomasz
HALICKI Andrzej
HETMAN Krzysztof
HÜBNER Danuta Maria
JAKI Patryk
JARUBAS Adam
JURGIEL Krzysztof
KALINOWSKI Jarosław
KARSKI Karol
KEMPA Beata
KLOC Izabela-Helena
KOHUT Łukasz
KOPACZ Ewa
KOPCIŃSKA Joanna
KRASNODĘBSKI Zdzisław
KRUK Elżbieta
KUŹMIUK Zbigniew
LEGUTKO Ryszard Antoni
LEWANDOWSKI Janusz
LIBERADZKI Bogusław
ŁUKACIJEWSKA Elżbieta Katarzyna
MAZUREK Beata
MILLER Leszek
MOŻDŻANOWSKA Andżelika Anna
OCHOJSKA Janina
OLBRYCHT Jan
PORĘBA Tomasz Piotr
RAFALSKA Elżbieta
RZOŃCA Bogdan
SARYUSZ-WOLSKI Jacek
SIKORSKI Radosław
SPUREK Sylwia
SZYDŁO Beata
THUN UND HOHENSTEIN Róża
TOBISZOWSKI Grzegorz
WASZCZYKOWSKI Witold Jan
WIŚNIEWSKA Jadwiga
ZALEWSKA Anna
ZŁOTOWSKI Kosma
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Portugalia (21 posłów)
AMARO Álvaro
CARVALHAIS Isabel (*14)
CARVALHO Maria de Graça
CERDAS Sara
DIONÍSIO BRADFORD André Jorge (*15)
FERNANDES José Manuel
FERREIRA João
GUERREIRO Francisco
GUSMÃO José
LEITÃO MARQUES Maria Manuel
MARQUES Margarida
MARQUES Pedro
MATIAS Marisa
MELO Nuno
MONTEIRO DE AGUIAR Cláudia
PEREIRA Lídia
PEREIRA Sandra
PIZARRO Manuel
RANGEL Paulo
SANTOS Isabel
SILVA PEREIRA Pedro
ZORRINHO Carlos
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Rumunia (32 posłów)
ARMAND Clotilde
AVRAM Carmen
BĂSESCU Traian
BENEA Adrian-Dragoş
BLAGA Vasile
BOGDAN Ioan-Rareş
BOTOŞ Vlad-Marius
BUDA Daniel
BUŞOI Cristian-Silviu
CIOLOŞ Dacian
CIUHODARU Tudor
CREŢU Corina
FALCĂ Gheorghe
GHINEA Cristian
GRAPINI Maria
HAVA Mircea-Gheorghe
MANDA Claudiu
MARINESCU Marian-Jean
MOTREANU Dan-Ştefan
MUREȘAN Siegfried
NICA Dan
NISTOR Gheorghe-Vlad (*16)
PÎSLARU Dragoş
PLUMB Rovana
ŞTEFĂNUȚĂ Nicolae
STRUGARIU Ramona
TERHEŞ Cristian
TOMAC Eugen
TUDORACHE Dragoş
TUDOSE Mihai
VĂLEAN Adina-Ioana (*17)
VINCZE Loránt
WINKLER Iuliu
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Słowenia (8 posłów)
BOGOVIČ Franc
BRGLEZ Milan
FAJON Tanja
GROŠELJ Klemen
JOVEVA Irena
NOVAK Ljudmila
TOMC Romana
ZVER Milan
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Słowacja (13 posłów)
BEŇOVÁ Monika
BILČÍK Vladimír
ČÍŽ Miroslav
ĎURIŠ NICHOLSONOVÁ Lucia
HAJŠEL Robert
HOJSÍK Martin
JURZYKA Eugen
POLLÁK Peter
RADAČOVSKÝ Miroslav
ŠIMEČKA Michal
ŠTEFANEC Ivan
UHRÍK Milan
WIEZIK Michal
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Finlandia (13 posłów)
HAKKARAINEN Teuvo
HAUTALA Heidi
HEINÄLUOMA Eero
HUHTASAARI Laura
KATAINEN Elsi
KUMPULA-NATRI Miapetra
MODIG Silvia
NIINISTÖ Ville
PEKKARINEN Mauri
PIETIKÄINEN Sirpa
SARVAMAA Petri
TORVALDS Nils
VIRKKUNEN Henna
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Szwecja (20 posłów)
AL-SAHLANI Abir
BERGKVIST Erik
BJÖRK Malin
DANIELSSON Johan
FEDERLEY Fredrick
FRITZON Heléne
GUTELAND Jytte
HOLMGREN Pär
INCIR Evin
KARLSBRO Karin
KOKALARI Arba
KUHNKE Alice
LEGA David
LUNDGREN Peter
POLFJÄRD Jessica
SKYTTEDAL Sara
STEGRUD Jessica
TOBÉ Tomas
WARBORN Jörgen
WEIMERS Charlie
POSŁOWIE WYBRANI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO W PODZIALE NA PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
(2 lipca 2019 r.)
Zjednoczone Królestwo (73 posłów)
AINSLIE Scott
ALLARD Christian
ANDERSON Martina
BEARDER Catherine
BENNION Phil
BROPHY Jane
BULL David
BULLOCK Jonathan
BUNTING Judith
CHOWNS Ellie
CORBETT Richard
DANCE Seb
DAUBNEY Martin Edward
DAVIES Chris
DE LUCY Belinda
DHAMIJA Dinesh
DODDS Diane
DOWDING Gina
ENGLAND KERR Andrew
EVANS Jill
FARAGE Nigel
FORMAN Lance
FOX Claire
GIBSON Barbara Ann
GILL Nathan
GILL Neena
GLANCY James Alexander
GRIFFIN Theresa
HABIB Ben
HANNAN Daniel
HARRIS Lucy Elizabeth
HEAVER Michael
HOOK Anthony
HORWOOD Martin
HOWARTH John
JONES Jackie
JORDAN Christina Sheila
KIRTON-DARLING Jude
LONG Naomi
LONGWORTH John
LOWE Rupert
MAGID Magid
McINTYRE Anthea
McLEOD Aileen
MOBARIK Nosheena
MOHAMMED Shaffaq
MONTEITH Brian
MORAES Claude
MUMMERY June Alison
NETHSINGHA Lucy
NEWTON DUNN Bill
OVERGAARD NIELSEN Henrik
PALMER Rory
PATTEN Matthew
PHILLIPS Alexandra Lesley
PHILLIPS Alexandra Louise Rosenfield
PORRITT Luisa
PUGH Jake
REES-MOGG Annunziata Mary
RITCHIE Sheila
ROWETT Catherine
ROWLAND Robert
SCOTT CATO Molly
SMITH Alyn (*18)
STEDMAN-BRYCE Louis
TENNANT John David Edward
TICE Richard
VAN ORDEN Geoffrey
VOADEN Caroline
VON WIESE Irina
WARD Julie
WELLS James
WIDDECOMBE Ann
KOMUNIKATY PAŃSTW CZŁONKOWSKICH
BE |
24.06.2019 28.06.2019 |
BG |
06.06.2019 09.10.2019 |
CZ |
18.06.2019 |
DK |
25.06.2019 |
DE |
26.06.2019 |
EE |
14.06.2019 |
IE |
06.06.2019 |
GR |
12.06.2019 20.06.2019 |
ES |
17.06.2019 20.06.2019 |
FR |
13.06.2019 |
HR |
10.06.2019 |
IT |
21.06.2019 22.06.2019 11.10.2019 |
CY |
28.05.2019 04.06.2019 |
LV |
07.06.2019 14.10.2019 |
LT |
03.06.2019 |
LU |
20.06.2019 |
HU |
17.06.2019 21.10.2019 |
MT |
27.05.2019 |
NL |
25.06.2019 |
AU |
17.06.2019 |
PL |
28.05.2019 |
PT |
25.06.2019 05.11.2019 |
RO |
21.06.2019 11.10.2019 |
SL |
19.06.2019 16.10.2019 |
SK |
30.05.2019 14.10.2019 |
FI |
31.05.2019 |
SV |
03.06.2019 |
UK |
31.05.2019 07.10.2019 |
(*1) Mandat ważny od 2 lipca 2019 r., czyli od dnia podanego w komunikacie właściwego organu krajowego o wyborze Marianne VIND na miejsce Jeppego KOFODA, którego decyzja o objęciu urzędu ministra w rządzie Danii, a tym samym o rezygnacji z mandatu posła do Parlamentu Europejskiego, została zgłoszona przez duńskie organy krajowe 27 czerwca 2019 r.
(*2) Mandat ważny od 10 lipca 2019 r., czyli od dnia powiadomienia przez właściwy organ krajowy o wyborze Emmanouila FRAGKOSA w miejsce Kyriakosa VELOPOULOSA.
(*3) Mandat Kyriakosa VELOPOULOSA wygasł z dniem 6 lipca 2019 r.
(*4) Mandat ważny od 2 lipca 2019 r., po otrzymaniu komunikatu właściwego organu krajowego o wyborze Estrelli DURY FERRANDIS w miejsce Josepa BORRELLA FONTELLESA, który 26 czerwca 2019 r. zrzekł się mandatu i nie złożył oświadczeń niezbędnych do jego weryfikacji.
(*5) Mandat ważny od 1 grudnia 2019 r., czyli od dnia podanego w komunikacie właściwego organu krajowego o wyborze Sunčany GLAVAK w miejsce Dubravki ŠUICY.
(*6) Mandat Dubravki ŠUICY wygasł z dniem 30 listopada 2019 r.
(*7) Mandat ważny od dnia 5 września 2019 r., czyli od dnia podanego w komunikacie właściwego organu krajowego o wyborze Nicoli DANTIEGO w miejsce Roberta GUALTIERIEGO.
(*8) Mandat Roberta GUALTIERIEGO wygasł z dniem 4 września 2019 r.
(*9) Mandat ważny od 2 lipca 2019 r., po otrzymaniu komunikatu właściwego organu krajowego o wyborze Inese VAIDERE w miejsce Valdisa DOMBROVSKISA, który zrzekł się mandatu, zanim zaczęła się 9. kadencja Parlamentu, i nie złożył oświadczeń niezbędnych do weryfikacji mandatu.
(*10) Mandat ważny od 10 grudnia 2019 r., czyli od dnia podanego w komunikacie właściwego organu krajowego o wyborze Marca ANGELA w miejsce Nicolasa SCHMITA.
(*11) Mandat Nicolasa SCHMITA wygasł z dniem 30 listopada 2019 r.
(*12) Mandat ważny od 4 lipca 2019 r., czyli od daty komunikatu właściwego organu krajowego o wyborze Lary WOLTERS w miejsce Fransa TIMMERMANSA, który nie złożył oświadczeń niezbędnych do weryfikacji mandatu i zdecydował zachować funkcję członka Komisji Europejskiej.
(*13) Mandat posłanki Karoline EDTSTADLER wygasł z dniem 6 stycznia 2020 r.
(*14) Mandat ważny od 3 września 2019 r., czyli od dnia komunikatu właściwego organu krajowego o wyborze Isabel CARVALHAIS w miejsce André Jorge’a DIONÍSIO BRADFORDA.
(*15) Mandat André Jorge’a DIONÍSIO BRADFORDA wygasł z dniem 18 lipca 2019 r.
(*16) Mandat ważny od 2 grudnia 2019 r., czyli od dnia podanego w komunikacie właściwego organu krajowego o wyborze Gheorghego-Vlada NISTORA w miejsce Adiny-Ioany VĂLEAN.
(*17) Mandat Adiny-Ioany VĂLEAN wygasł z dniem 30 listopada 2019 r.
(*18) Mandat Alyna SMITHA wygasł z dniem 12 grudnia 2019 r.
III Akty przygotowawcze
Parlament Europejski
Środa, 29 stycznia 2020 r.
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/38 |
P9_TA(2020)0018
Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej ***
Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 29 stycznia 2020 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (XT 21105/3/2018 – C9-0148/2019 – 2018/0427(NLE))
(Zgoda)
(2021/C 331/04)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając fakt, iż w dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo notyfikowało Radzie Europejskiej swój zamiar wystąpienia z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej na podstawie art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, |
— |
uwzględniając projekt decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (XT 21105/3/2018), |
— |
uwzględniając projekt Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (1), |
— |
uwzględniając deklarację polityczną określającą ramy przyszłych stosunków między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem (2), |
— |
uwzględniając decyzje Rady Europejskiej (UE) 2019/476 z dnia 22 marca 2019 r. (3), (UE) 2019/584 z dnia 11 kwietnia 2019 r. (4) i (UE) 2019/1810 z dnia 29 października 2019 r. (5) przyjęte w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem, przedłużające okres, o którym mowa w art. 50 ust. 3 TUE, odpowiednio do dnia 12 kwietnia 2019 r., do dnia 31 października 2019 r. i do dnia 31 stycznia 2020 r., |
— |
uwzględniając swoje rezolucje z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem w związku ze złożoną przezeń notyfikacją o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej (6), z dnia 3 października 2017 r. w sprawie stanu zaawansowania negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem (7), z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie stanu zaawansowania negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem (8), z dnia 14 marca 2018 r. w sprawie ram przyszłych stosunków między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem (9) oraz z dnia 18 września 2019 r. w sprawie wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej – rozwój wypadków (10), |
— |
uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (C9-0148/2019), |
— |
uwzględniając art. 105 ust. 1 i 4 oraz art. 88 Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Handlu Międzynarodowego, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Transportu i Turystyki, Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Komisji Prawnej, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Petycji, |
— |
uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Konstytucyjnych (A9-0004/2020), |
1. |
wyraża zgodę na zawarcie umowy o wystąpieniu; |
2. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji, parlamentom narodowym oraz rządowi Zjednoczonego Królestwa. |
(1) Dz.U. C 384 I z 12.11.2019, s. 1.
(2) Dz.U. C 384 I z 12.11.2019, s. 178.
(3) Dz.U. L 80 I z 22.3.2019, s. 1.
(4) Dz.U. L 101 z 11.4.2019, s. 1.
(5) Dz.U. L 278 I z 30.10.2019, s. 1.
(6) Dz.U. C 298 z 23.8.2018, s. 24.
(7) Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 2.
(8) Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 32.
(9) Dz.U. C 162 z 10.5.2019, s. 40.
(10) Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0016.
Czwartek, 30 stycznia 2020 r.
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/40 |
P9_TA(2020)0020
Mianowanie członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego mianowania członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (N9-0005/2020[1] – C9-0009/2020 – 2020/0902(NLE))
(Zatwierdzenie)
(2021/C 331/05)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 stycznia 2020 r. dotyczący mianowania Pedra Machado członkiem Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (C9-0009/2020), |
— |
uwzględniając art. 56 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (1), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2019 r. w sprawie równowagi płci przy obsadzaniu stanowisk w obszarze polityki gospodarczej i monetarnej UE (2), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie instytucji i organów unii gospodarczej i walutowej: zapobieganie konfliktom interesów związanym z zatrudnianiem byłych urzędników instytucji publicznych (3), |
— |
uwzględniając art. 131 Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0009/2020), |
A. |
mając na uwadze art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, który stanowi, że członkowie Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, mianowani są w oparciu o osiągnięcia, umiejętności, znajomość spraw bankowych i finansowych oraz doświadczenie w dziedzinie nadzoru finansowego, regulacji finansowych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków; |
B. |
mając na uwadze, że ku ubolewaniu Parlamentu, mimo wymogów określonych w art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 i mimo licznych apeli Parlamentu o przestrzeganie równowagi płci przy przedstawianiu listy kandydatów, wśród kandydatów znaleźli się wyłącznie mężczyźni; mając na uwadze, że Parlament ubolewa nad tym, iż kobiety nadal są niedostatecznie reprezentowane na stanowiskach wykonawczych w sektorze usług bankowych i finansowych, i domaga się, aby przy kolejnej nominacji należycie uwzględnić wymóg równowagi płci; mając na uwadze, że wszystkie instytucje i organy unijne i krajowe powinny wdrożyć konkretne środki w celu zapewnienia równowagi płci; |
C. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 56 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 w dniu 13 listopada 2019 r. Komisja przyjęła listę najlepszych kandydatów na stanowisko członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, o którym mowa w art. 43 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia; |
D. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 56 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 Komisja przekazała tę listę Parlamentowi; |
E. |
mając na uwadze, że dnia 14 stycznia 2020 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący mianowania Pedra Machado członkiem zarządu Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji i dyrektorem ds. planowania i decyzji dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji i przekazała ten wniosek Parlamentowi; |
F. |
mając na uwadze, że Komisja Gospodarcza i Monetarna przystąpiła wówczas do oceny kwalifikacji zaproponowanego kandydata na członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, w szczególności pod kątem wymogów, o których mowa w art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014; |
G. |
mając na uwadze, że dnia 22 stycznia 2020 r. Komisja Gospodarcza i Monetarna przeprowadziła wysłuchanie Pedra Machado, podczas którego wygłosił on oświadczenie, a następnie udzielił odpowiedzi na pytania członków komisji; |
1. |
zatwierdza mianowanie Pedra Machado członkiem Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji na okres pięciu lat; |
2. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji oraz rządom państw członkowskich. |
(1) Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0211.
(3) Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0017.
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/42 |
P9_TA(2020)0021
Mianowanie członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego mianowania członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (N9-0005/2020[2] – C9-0010/2020 – 2020/0903(NLE))
(Zgoda)
(2021/C 331/06)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 stycznia 2020 r. dotyczący mianowania Jesúsa Saurina członkiem Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (C9-0010/2020), |
— |
uwzględniając art. 56 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (1), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2019 r. w sprawie równowagi płci przy obsadzaniu stanowisk w obszarze polityki gospodarczej i monetarnej UE (2), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie instytucji i organów unii gospodarczej i walutowej: zapobieganie konfliktom interesów związanym z zatrudnianiem byłych urzędników instytucji publicznych (3), |
— |
uwzględniając art. 131 Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0011/2020), |
A. |
mając na uwadze art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, który stanowi, że członkowie Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, o których mowa w art. 43 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia, są mianowani na podstawie osiągnięć, umiejętności, znajomości spraw bankowych i finansowych oraz doświadczenia w dziedzinie nadzoru finansowego, regulacji finansowych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków; |
B. |
mając na uwadze, że ku ubolewaniu Parlamentu, mimo obowiązków określonych w art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 i mimo licznych apeli Parlamentu o przestrzeganie równowagi płci przy przedstawianiu listy kandydatów, wśród kandydatów znaleźli się wyłącznie mężczyźni; mając na uwadze, że Parlament ubolewa nad tym, iż kobiety nadal są niedostatecznie reprezentowane na stanowiskach wykonawczych w sektorze usług bankowych i finansowych, i domaga się, aby przy kolejnej nominacji należycie uwzględnić wymóg równowagi płci; mając na uwadze, że wszystkie instytucje i organy unijne i krajowe powinny wdrożyć konkretne środki w celu zapewnienia równowagi płci; |
C. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 56 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 w dniu 13 listopada 2019 r. Komisja przyjęła listę najlepszych kandydatów na stanowisko członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, o którym mowa w art. 43 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia; |
D. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 56 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 Komisja przekazała tę listę Parlamentowi; |
E. |
mając na uwadze, że 14 stycznia 2020 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący mianowania Jesúsa Saurina członkiem zarządu Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji i dyrektora ds. planowania i decyzji dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w Jednolitej Radzie ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji oraz przekazała ten wniosek Parlamentowi; |
F. |
mając na uwadze, że Komisja Gospodarcza i Monetarna przystąpiła wówczas do oceny kwalifikacji zaproponowanego kandydata na członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, w szczególności pod kątem wymogów, o których mowa w art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014; |
G. |
mając na uwadze, że 22 stycznia 2020 r. w Komisji Gospodarczej i Monetarnej odbyło się przesłuchanie Jesúsa Saurina, podczas którego wygłosił on oświadczenie wstępne, a następnie udzielił odpowiedzi na pytania członków komisji; |
1. |
zatwierdza mianowanie Jesúsa Saurina członkiem Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji na okres pięciu lat; |
2. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji oraz rządom państw członkowskich. |
(1) Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0211.
(3) Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0017.
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/44 |
P9_TA(2020)0022
Mianowanie członka Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego mianowania wiceprzewodniczącego Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (N9-0006/2020 – C9-0011/2020 – 2020/0904(NLE))
(Zgoda)
(2021/C 331/07)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając wniosek Komisji z dnia 14 stycznia 2020 r. dotyczący mianowania Jana de Carpentiera na wiceprzewodniczącego Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (C9-0011/2020), |
— |
uwzględniając art. 56 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającego jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (1), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2019 r. w sprawie równowagi płci przy obsadzaniu stanowisk w obszarze polityki gospodarczej i monetarnej UE (2), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie instytucji i organów unii gospodarczej i walutowej: zapobieganie konfliktom interesów związanym z zatrudnianiem byłych urzędników instytucji publicznych (3), |
— |
uwzględniając art. 131 Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0010/2020), |
A. |
mając na uwadze art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014, który stanowi, że wiceprzewodniczący Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji jest mianowany w oparciu o osiągnięcia, umiejętności, znajomość spraw bankowych i finansowych oraz doświadczenie w dziedzinie nadzoru finansowego, regulacji finansowych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków; |
B. |
mając na uwadze, że ku ubolewaniu Parlamentu, mimo obowiązków określonych w art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 i mimo licznych apeli Parlamentu o przestrzeganie równowagi płci przy przedstawianiu listy kandydatów, wśród kandydatów znaleźli się wyłącznie mężczyźni; mając na uwadze, że Parlament ubolewa nad tym, iż kobiety nadal są niedostatecznie reprezentowane na stanowiskach wykonawczych w sektorze usług bankowych i finansowych, i domaga się, aby przy kolejnej nominacji należycie uwzględnić wymóg równowagi płci; mając na uwadze, że wszystkie instytucje i organy unijne i krajowe powinny wdrożyć konkretne środki w celu zapewnienia równowagi płci; |
C. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 56 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 w dniu 13 listopada 2019 r. Komisja przyjęła listę najlepszych kandydatów na stanowisko wiceprzewodniczącego Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji; |
D. |
mając na uwadze, że zgodnie z art. 56 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 Komisja przekazała tę listę Parlamentowi; |
E. |
mając na uwadze, że 14 stycznia 2020 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący mianowania Jana de Carpentiera na wiceprzewodniczącego Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji i dyrektora ds. obsługi administracyjnej i nadzoru nad jednolitym funduszem restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRF) oraz przekazała ten wniosek Parlamentowi; |
F. |
mając na uwadze, że Komisja Gospodarcza i Monetarna przystąpiła wówczas do oceny kwalifikacji zaproponowanego kandydata na wiceprzewodniczącego Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji, w szczególności pod kątem wymogów, o których mowa w art. 56 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 806/2014; |
G. |
mając na uwadze, że 22 stycznia 2020 r. w Komisji Gospodarczej i Monetarnej odbyło się przesłuchanie Jana de Carpentiera, podczas którego wygłosił on oświadczenie wstępne, a następnie udzielił odpowiedzi na pytania członków komisji; |
1. |
zatwierdza mianowanie Jana de Carpentiera na wiceprzewodniczącego Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji na okres pięciu lat; |
2. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie Europejskiej, Radzie, Komisji oraz rządom państw członkowskich. |
(1) Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0211.
(3) Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0017.
17.8.2021 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 331/46 |
P9_TA(2020)0023
Mianowanie dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego
Decyzja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie wniosku dotyczącego mianowania dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (N9-0003/2020 – C9-0006/2020 – 2020/0901(NLE))
(Zgoda)
(2021/C 331/08)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając wniosek Rady Organów Nadzoru Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego z dnia 14 stycznia 2020 r. (C9-0006/2020), |
— |
uwzględniając art. 51 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (1), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2019 r. w sprawie równowagi płci przy obsadzaniu stanowisk w obszarze polityki gospodarczej i monetarnej UE (2), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie instytucji i organów unii gospodarczej i walutowej: zapobieganie konfliktom interesów związanym z zatrudnianiem byłych urzędników instytucji publicznych (3), |
— |
uwzględniając art. 131 Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej (A9-0008/2020), |
A. |
mając na uwadze, że obecny dyrektor wykonawczy Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego ogłosił rezygnację ze stanowiska ze skutkiem od 31 stycznia 2020 r.; |
B. |
mając na uwadze, że dnia 14 stycznia 2020 r., po przeprowadzeniu otwartej procedury kwalifikacyjnej, Rada Organów Nadzoru Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zaproponowała powołanie Gerry’ego Crossa na stanowisko dyrektora wykonawczego na okres pięciu lat, zgodnie z art. 51 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010; |
C. |
mając na uwadze, że 22 stycznia 2020 r. w Komisji Gospodarczej i Monetarnej odbyło się przesłuchanie Gerry’ego Crossa, podczas którego wygłosił on oświadczenie wstępne, a następnie udzielił odpowiedzi na pytania członków komisji; |
1. |
nie wyraża zgody na mianowanie Gerry’ego Crossa na stanowisko dyrektora wykonawczego Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego oraz zwraca się o wycofanie wniosku i o przedstawienie Parlamentowi nowego; |
2. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie, Komisji, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego i rządom państw członkowskich. |
(1) Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0211.
(3) Teksty przyjęte, P9_TA(2020)0017.