15.7.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 283/1

ZALECENIE RADY

z dnia 13 lipca 2021 r.

w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro

(2021/C 283/01)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 136 w związku z art. 121 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom równowagi makroekonomicznej i ich korygowania (2), w szczególności jego art. 6 ust. 1,

uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej,

uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej,

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Finansowego,

uwzględniając opinię Komitetu Polityki Gospodarczej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W wyniku kryzysu spowodowanego pandemią COVID-19 gospodarka strefy euro doświadczyła w pierwszej połowie 2020 r. nagłej i głębokiej recesji. Pomimo silnego ekonomicznego ożywienia w trzecim kwartale 2020 r., któremu towarzyszyło znoszenie ograniczeń, ponowne nasilenie rozprzestrzeniania się COVID-19 i nowe ograniczenia wprowadzone w czwartym kwartale 2020 r. dodatkowo zwiększyły niepewność i ujawniły, że strefa euro wciąż jest podatna na skutki utrzymującego się kryzysu zdrowotnego. Kryzys związany z COVID-19 wywołał szereg silnych wstrząsów po stronie popytu i podaży, w wyniku czego – według prognozy gospodarczej przygotowanej jesienią 2020 r. przez Komisję – w 2020 r. spodziewany jest spadek produktu krajowego brutto (PKB) o 7,8 %. Prognozuje się, że odbudowa gospodarcza w 2021 r. będzie wolniejsza niż wcześniej przewidywano, a duża luka produktowa – wynosząca około -7,0 % potencjalnego PKB strefy euro w 2020 r. – nie zostanie zlikwidowana do końca 2021 r. Perspektywy gospodarcze obarczone są znaczną niepewnością związaną z ewolucją pandemii COVID-19 i zmianami zachowań podmiotów gospodarczych. Szybkie działanie na poziomie krajowym i unijnym, w tym porozumienie osiągnięte przez Radę Europejską w sprawie instrumentu odbudowy gospodarczej Next Generation EU, zdecydowanie pomogło zrównoważyć niektóre negatywne skutki wstrząsów po stronie popytu i podaży i ustabilizować rynki. Zarówno spożycie prywatne, jak i inwestycje poważnie ucierpiały, co z kolei miało negatywny wpływ na ceny i wynagrodzenia. Po siedmiu latach poprawy pogorszyły się również perspektywy rynku pracy. Wzrost bezrobocia został jak dotąd ograniczony przez pomyślne wdrożenie ambitnych środków politycznych we wszystkich państwach członkowskich, na przykład rozwiązań w zakresie pracy w zmniejszonym wymiarze czasu i innych strategii wsparcia w celu uniknięcia masowych zwolnień i dużych strat dochodów, oraz przez związane z tym zmniejszenie się łącznej liczby przepracowanych godzin, jak również spadek wskaźników aktywności zawodowej.

(2)

Kryzys związany z COVID-19 pogłębia różnice gospodarcze między państwami członkowskimi strefy euro. Różnice te wynikają z kilku czynników, w tym: intensywności i czasu trwania wstrząsu związanego z COVID-19; względnej wielkości i względnego znaczenia gospodarczego sektorów, w których natężenie bezpośrednich kontaktów jest duże, takich jak turystyka, podróże służbowe i hotelarstwo; oraz różnic w dostępnej przestrzeni fiskalnej. Różnice w dostępnej przestrzeni fiskalnej mają wpływ na zaufanie, inwestycje i perspektywy wzrostu, a także na dysproporcje regionalne, które istniały już przed kryzysem związanym z COVID-19, ale które mogą się teraz zaostrzyć. W dłuższej perspektywie obecny kryzys może mieć trwały negatywny wpływ na potencjalny wzrost i luki płacowe ze względu na zmniejszony kapitał ludzki i rzeczowy, zarówno materialny, jak i niematerialny. Ten negatywny wpływ może przełożyć się na jeszcze niższy wzrost wydajności pracy i dochodów oraz na większe nierówności.

(3)

Szybka i zdecydowana reakcja Unii, w tym Next Generation EU obejmujący Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 (3), wzmocniła zaufanie rynku i dowiodła solidarności i jedności państw członkowskich w koordynowaniu swoich wysiłków na rzecz przywrócenia wzrostu gospodarczego i podniesienia odporności gospodarczej i społecznej. W bardzo krótkim czasie uzgodniono szereg nowych instrumentów dla Unii i strefy euro. Instrumenty te już teraz stanowią działania osłonowe dla pracowników za pośrednictwem europejskiego instrumentu tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej (SURE), ustanowionego rozporządzeniem Rady (UE) 2020/672 (4), dla przedsiębiorstw – za pośrednictwem ogólnoeuropejskiego funduszu gwarancyjnego Europejskiego Banku Inwestycyjnego oraz dla państw członkowskich w celu wsparcia krajowego finansowania bezpośrednich i pośrednich kosztów opieki zdrowotnej, terapii i działań profilaktycznych powiązanych z kryzysem związanym z COVID-19 – za pośrednictwem instrumentu wsparcia z tytułu kryzysu pandemicznego w ramach Europejskiego Mechanizmu Stabilności, przyjętego przez Zarząd Europejskiego Mechanizmu Stabilności w dniu 15 maja 2020 r. Reakcja polityczna Unii obejmowała również uruchomienie ogólnej klauzuli wyjścia w ramach paktu stabilności i wzrostu oraz wprowadzenie tymczasowych ram w celu wykorzystania elastyczności unijnych zasad pomocy państwa. Fundusze polityki spójności przekierowano tam, gdzie są najbardziej potrzebne, za pośrednictwem Inicjatywy inwestycyjnej w odpowiedzi na koronawirusa, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/460 (5), oraz poprzez szczególne środki dotyczące wykorzystania Europejskiego Funduszu Strukturalnego i Inwestycyjnego w odpowiedzi na epidemię COVID-19, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/558 (6).

(4)

Wdrożenie dobrze zaprojektowanych strategii politycznych w kontekście Next Generation EU i jego głównego instrumentu – Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności – będzie nowym bodźcem dla państw członkowskich do inicjowania reform pobudzających wzrost gospodarczy oraz podniesie poziom i jakość inwestycji, zgodnie z celami zwiększania odporności oraz transformacji ekologicznej i cyfrowej. Wdrożenie to powinno pomóc w budowaniu kapitału ludzkiego i wspierać pomyślne zmiany zatrudnienia przez pracowników, co wraz z funduszami polityki spójności będzie konieczne do zapewnienia spójności, wspierania zatrudnienia i wydajności oraz zwiększania odporności gospodarczej i społecznej. Kluczowe znaczenie w tym zakresie mają unijne cele w zakresie wzrostu gospodarczego oraz krajowe wyzwania strukturalne, wskazane między innymi w zaleceniach dla poszczególnych krajów na 2019 i 2020 r. W rocznej strategii zrównoważonego wzrostu gospodarczego 2021 ustanowionej w komunikacie Komisji z dnia 17 września 2020 r., która promuje cele w zakresie wzrostu gospodarczego, przedstawiono siedem inicjatyw przewodnich: 1) zwiększenie mocy; 2) renowacja; 3) ładowanie i tankowanie; 4) łączność; 5) modernizacja; 6) zwiększenie skali; oraz 7) zmiany kwalifikacji i podnoszenie kwalifikacji. Te obszary inicjatyw przewodnich stanowią wspólne wyzwania, które wymagają skoordynowanych inwestycji i reform. Zachęca się państwa członkowskie do ukierunkowania inwestycji, wdrożenia reform i większego zintegrowania swoich łańcuchów wartości w tych obszarach. Rozporządzenie (UE) 2021/241 stanowi, że plany odbudowy i zwiększania odporności państw członkowskich strefy euro mają być spójne z wyzwaniami i priorytetami określonymi w zaleceniu Rady w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro. Taką spójność należy uwzględnić w ocenie planów odbudowy i zwiększania odporności.

(5)

Do złagodzenia wpływu pandemii COVID-19 w pełnej zgodności z gwarancjami traktatowymi dotyczącymi instytucji Unii strefa euro potrzebuje kombinacji polityk gospodarczych, która będzie wspierająca, skoordynowana, kompleksowa i spójna. Celem jest ograniczenie wszelkich negatywnych długoterminowych skutków dla rynku pracy, zmniejszenie znacznych różnic gospodarczych i społecznych, rozwiązanie problemu zakłóceń równowagi i innych ryzyk o dużym znaczeniu makroekonomicznym oraz – w szerszym ujęciu – uniknięcie negatywnych skutków dla potencjalnego wzrostu gospodarczego i stabilności cen oraz zapewnienie stabilności finansów publicznych w perspektywie średnioterminowej. Wzajemna spójność trzech głównych wymiarów kombinacji polityki w strefie euro – monetarnego, fiskalnego i strukturalnego – a także stabilność finansowa mają zasadnicze znaczenie dla zapewnienia wspierającego wspólnego kursu polityki dla tej strefy.

(6)

Terminowe interwencje Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w zakresie polityki pieniężnej mają na celu utrzymanie nienaruszonych kanałów transmisji polityki pieniężnej i zapewnienie średnioterminowej stabilności cen. EBC zapowiedział znaczne zakupy aktywów sektora publicznego i prywatnego w ramach nadzwyczajnego programu zakupów w czasie pandemii, ustanowionego decyzją Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2020/440 (7), wynoszącego 1 850 mld EUR co najmniej do końca marca 2022 r., jak również w ramach programu zakupu w sektorze przedsiębiorstw, ustanowionego decyzją Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/948 (8), z zakupami netto o wartości 20 mld EUR miesięcznie, wraz z dodatkową pulą w wysokości 120 mld EUR do końca 2020 r. Ponadto EBC oferuje na bardzo korzystnych warunkach warunkowe długoterminowe operacje refinansujące, wspierając w ten sposób udzielanie kredytów bankowych przedsiębiorstwom i gospodarstwom domowym.

(7)

Kurs polityki fiskalnej był w 2020 r. wysoce ekspansywny i przewiduje się, że w 2021 r. pozostanie sprzyjający, zarówno na poziomie strefy euro, jak i na poziomie krajowym, z wyłączeniem środków nadzwyczajnych, także dzięki niektórym już zapowiedzianym środkom odbudowy. Koordynacja krajowych polityk fiskalnych, przy pełnym poszanowaniu paktu stabilności i wzrostu, ma kluczowe znaczenie dla skuteczności reakcji na kryzys związany z COVID-19, dla trwałej odbudowy oraz dla prawidłowego funkcjonowania unii gospodarczej i walutowej (UGW). W dniu 20 marca 2020 r. Komisja stwierdziła, że gospodarka Unii doświadcza poważnego pogorszenia koniunktury i że spełnione zostały warunki uruchomienia ogólnej klauzuli wyjścia w ramach paktu stabilności i wzrostu. Ministrowie finansów państw członkowskich zgodzili się z tym stwierdzeniem w dniu 23 marca 2020 r. Państwa członkowskie zastosowały znaczne środki budżetowe, aby powstrzymać kryzys związany z COVID-19 i zapewnić wsparcie osobom fizycznym i przedsiębiorstwom szczególnie dotkniętym tym kryzysem, a także nadzwyczajne wsparcie płynnościowe, głównie poprzez gwarancje udzielane przedsiębiorstwom i bankom w celu zapewnienia przepływu kredytowego. Dalsze skoordynowane wsparcie fiskalne będzie udzielane na poziomie Unii, w szczególności za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, a ogólna klauzula wyjścia będzie nadal stosowana w 2021 r. Wiosną 2021 r., po uwzględnieniu zaktualizowanych prognoz makroekonomicznych, Komisja dokona ponownej oceny sytuacji i podsumuje stosowanie ogólnej klauzuli wyjścia.

(8)

Skutki gospodarcze kryzysu związanego z COVID-19 mają znaczny negatywny wpływ na finanse publiczne. Jeżeli pozwolą na to warunki sanitarne i ekonomiczne, do zapewnienia stabilności fiskalnej w średnim okresie przyczyni się przeorientowanie polityk fiskalnych na osiągnięcie ostrożnej sytuacji fiskalnej w średnim okresie, w tym poprzez stopniowe wycofywanie środków nadzwyczajnych. Takiego przeorientowania należy dokonać w sposób łagodzący skutki społeczne kryzysu i jego wpływ na rynek pracy oraz przyczyniający się do zrównoważonego rozwoju społecznego. Szczególnie istotne wydają się reformy, które mają na celu poprawę struktury budżetów krajowych i zapewnienie długoterminowej stabilności fiskalnej, w tym w świetle wyzwań sanitarnych i zmiany klimatu. Poprawa struktury budżetów krajowych, zwłaszcza poprzez przeglądy wydatków i skuteczne ramy zamówień publicznych, może stworzyć bardzo potrzebną przestrzeń fiskalną. Praktyki z zakresu ekologicznego planowania budżetu mogą również pomóc w sprostaniu wyzwaniom związanym z łagodzeniem zmiany klimatu, z przystosowywaniem się do niej oraz z ochroną środowiska. Odpowiednie, skuteczne i sprzyjające włączeniu społecznemu systemy ochrony zdrowia i ochrony socjalnej zapewniają bardzo potrzebną ochronę osobom w potrzebie, odgrywają kluczową rolę jako automatyczne stabilizatory i powinny sprzyjać zachowaniu stabilności fiskalnej. Podobnie reformy, które poprawiają funkcjonowanie rynków pracy, kapitału, produktów i usług, poprzez odpowiednie wdrożenie i kolejność, zwiększają produkcję potencjalną, przy uniknięciu negatywnego wpływu w krótkim okresie na popyt zagregowany.

(9)

Kryzys związany z COVID-19 uwypukla znaczenie reform na rzecz zwiększenia wydajności i sprawiedliwości systemów dochodów publicznych. Ponieważ klin podatkowy w większości państw członkowskich strefy euro nadal jest wysoki, reformy te obejmują przeniesienie obciążenia podatkowego na podstawy opodatkowania, które są mniej szkodliwe dla podaży pracy i popytu na nią, wydajności, inwestycji i wzrostu gospodarczego, przy jednoczesnym uwzględnieniu związanego z tym wpływu na dystrybucję. Zwiększone stosowanie podatków środowiskowych lub innych form wyceny efektów zewnętrznych może przyczynić się do zrównoważonego wzrostu gospodarczego poprzez zachęcanie do bardziej ekologicznych zachowań. Środki mające na celu wyeliminowanie agresywnego planowania podatkowego i unikania opodatkowania, zarówno na arenie międzynarodowej, jak i w Unii, mogą sprawić, że systemy podatkowe będą bardziej skuteczne i sprawiedliwsze. Ponadto z powodu globalizacji konieczne jest dostosowanie ram podatkowych w taki sposób, by pasowały do nowoczesnej i coraz bardziej cyfrowej gospodarki, zarówno na poziomie globalnym, jak i unijnym. W ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju trwają prace nad globalnym rozwiązaniem opartym na konsensusie, które ma na celu wyeliminowanie problemów podatkowych wynikających z cyfryzacji gospodarki.

(10)

Szczególne znaczenie ma koncentracja na wstępie tych reform, które mają usunąć wąskie gardła inwestycyjne i ograniczenia po stronie podaży, z uwagi na wysoki poziom niepewności wywołany przez kryzys związany z COVID-19 i jego szkodliwy wpływ na inwestycje. Zasadnicze znaczenie mają środki przyspieszające absorpcję funduszy Unii oraz zwiększające efektywność i wydajność wykorzystania zasobów, w szczególności w państwach członkowskich, które pozostają w tyle w tych dziedzinach i w których fundusze Unii finansują znaczną część inwestycji. Reformy, które zmniejszają obciążenia administracyjne dla przedsiębiorstw, takie jak cyfryzacja administracji publicznej, w tym identyfikacja elektroniczna, lub reformy sądownictwa, i zapobiegają niewłaściwemu wykorzystywaniu środków finansowych, na przykład w wyniku korupcji, oszustw lub prania pieniędzy, mogą poprawić otoczenie działalności gospodarczej i przyczynić się do pobudzenia prywatnych inwestycji oraz tworzenia miejsc pracy i przedsiębiorstw.

(11)

Kryzys związany z COVID-19 doprowadził do znacznego uszczuplenia dochodów wielu przedsiębiorstw i powoduje ryzyka dla ich wypłacalności w całej strefie euro. Skuteczne ramy dotyczące niewypłacalności odgrywają kluczową rolę we wspieraniu rentownych przedsiębiorstw borykających się z tymczasowymi problemami i zapewnieniu uporządkowanego wyjścia z rynku przedsiębiorstw nierentownych. Udoskonalenie ram dotyczących niewypłacalności może też pomóc w rozwiązaniu problemu prawdopodobnego wzrostu liczby kredytów zagrożonych i utrzymać akcję kredytową dla gospodarki, ułatwiając oczyszczenie bilansów banków i pobudzając inwestycje transgraniczne w dłuższej perspektywie. W tym kontekście przyjęta została dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 (9), aby we wszystkich państwach członkowskich wprowadzić minimalne standardy do krajowych przepisów dotyczących wypłacalności z myślą o zapewnieniu dłużnikom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej dostępności ram restrukturyzacji zapobiegawczej, procedur prowadzących do umorzenia długów zaciągniętych przez nadmiernie zadłużonych przedsiębiorców oraz zwiększeniu skuteczności wszystkich rodzajów postępowań upadłościowych. Należy kontynuować transpozycję i wdrażanie dyrektywy (UE) 2019/1023. W planie działania na rzecz unii rynków kapitałowych określonym w komunikacie z dnia 24 września 2020 r. zatytułowanym „Unia rynków kapitałowych dla obywateli i przedsiębiorstw - nowy plan działania”, Komisja zapowiedziała również działania na rzecz minimalnej harmonizacji lub większej zbieżności w określonych obszarach prawa dotyczącego niewypłacalności przedsiębiorstw innych niż banki. Poza tym państwa członkowskie mają możliwość dalszej oceny wydajności i skuteczności swoich ram dotyczących niewypłacalności zgodnie z najlepszymi praktykami międzynarodowymi oraz wyeliminowania pozostałych niedociągnięć.

(12)

Jednym z głównych motorów wzrostu, konwergencji i odporności może być dalsze pogłębianie jednolitego rynku towarów i usług oraz dostosowanie strefy euro do ery cyfrowej. Wspólna waluta i jednolity rynek służą razem tworzeniu lepszych warunków dla stabilizacji gospodarczej i długoterminowego wzrostu gospodarczego. Kryzys związany z COVID-19 zwiększył wykorzystanie narzędzi cyfrowych, uwypuklił znaczenie jednolitego rynku cyfrowego i przyspieszył stosowanie cyfrowych i bezgotówkowych form płatności. Jednolity rynek jest jednak nadal niedokończony, zwłaszcza w obszarze usług, a w szczególności handlu detalicznego i usług świadczonych w ramach zawodów regulowanych. Jednolity rynek może ograniczyć sztywność cen z korzyścią dla mechanizmu transmisji polityki pieniężnej i odporności gospodarczej. Jednolity rynek wspiera także mobilność czynników produkcji, co umożliwia sektorom, regionom i państwom członkowskim minimalizację kosztów gospodarczych, jak na przykład bezrobocia, w odpowiedzi na wstrząsy. Aby osiągnąć dalszą integrację jednolitego rynku towarów i usług, konieczne jest usunięcie wszystkich pozostałych zbędnych ograniczeń, wzmocnienie mechanizmów nadzoru rynku i wprowadzenie środków w celu zagwarantowania zdolności administracyjnych do osiągnięcia tych celów.

(13)

Reformy i inwestycje, które usprawniają integrację rynku pracy i zmiany na tym rynku, ze szczególnym uwzględnieniem cyfrowych i ekologicznych miejsc pracy, mają zasadnicze znaczenie dla zwiększenia odporności gospodarczej i społecznej oraz wspierania odbudowy. Krajowe i unijne środki kryzysowe, które zostały podjęte natychmiastowo, ograniczyły negatywne skutki gospodarcze i społeczne dla pracowników. Jednocześnie jeszcze pilniejsze stały się teraz liczne zaległe reformy: skuteczne aktywne polityki w zakresie rynku pracy, w tym zindywidualizowane wsparcie; poprawa w zakresie jakości i włączenia społecznego systemów kształcenia i szkolenia w celu poprawy wyników kształcenia już od najmłodszych lat; solidne środki w zakresie zmiany kwalifikacji i podnoszenia kwalifikacji oraz inwestycje w kształcenie i szkolenie dorosłych oraz w internetowe platformy uczenia się; rozwiązanie problemu niedoboru wykwalifikowanej siły roboczej; oraz zwiększenie perspektyw zatrudnienia najsłabszych grup ludności aktywnej zawodowo, w tym osób młodych i długotrwale bezrobotnych, a także niwelowanie różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn. Wspieranie tworzenia wysokiej jakości miejsc pracy oraz poprawa warunków pracy, w szczególności poprzez zapewnienie odpowiednich wynagrodzeń minimalnych, ograniczenie segmentacji rynku pracy i wyeliminowanie barier dla mobilności pracowników, mają kluczowe znaczenie dla wspierania trwałej odbudowy gospodarczej sprzyjającej włączeniu społecznemu. Ważną rolę w pomyślnym opracowywaniu i wdrażaniu polityk odgrywają też dialog społeczny i negocjacje zbiorowe.

(14)

Duże znaczenie dla odporności gospodarczej i społecznej ma dostęp do odpowiednich, służących włączeniu społecznemu i zrównoważonych systemów ochrony zdrowia i ochrony socjalnej, które pełnią rolę automatycznych stabilizatorów w czasie kryzysu związanego z COVID-19. Dostęp do tych systemów przyczynia się do utrzymania spójności społecznej, godnego poziomu życia i dobrego stanu zdrowia ludności przez cały cykl koniunkturalny, co ma zasadnicze znaczenie dla wydajnej gospodarki pracy, a także przyczynia się do rozwiązania problemu ubóstwa i wykluczenia społecznego. Inwestycje wspierające reformy i odporność systemów ochrony zdrowia muszą pozostać priorytetem państw członkowskich. Kluczowe znaczenie dla ukierunkowania polityki ma wdrożenie Europejskiego filaru praw socjalnych, proklamowanego przez Parlament Europejski, Radę i Komisję w 2017 r. W obliczu kryzysu związanego z COVID-19 jeszcze większego znaczenia nabrała potrzeba zapewnienia powszechnej odpowiedniej ochrony socjalnej, zarówno pod względem wysokiej jakości opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej oraz pod względem możliwości zastąpienia dochodów wszystkich pracowników, w tym osób samozatrudnionych i pracowników zatrudnionych na podstawie umów nietypowych. Wiele państw członkowskich przyjęło tymczasowe środki wsparcia dochodu i pomocy społecznej na rzecz słabszych grup o bardzo niskich dochodach oraz pracowników nieuprawnionych do świadczeń dla bezrobotnych. Podjęto działania w odniesieniu do świadczeń, warunków kwalifikowalności i dodatkowych usług rzeczowych. Zwiększenie adekwatności i zasięgu systemów ochrony socjalnej musi odbywać się w sposób zapewniający długoterminową stabilność finansów publicznych i sprawiedliwość międzypokoleniową.

(15)

W ostatnich latach osiągnięto znaczne postępy, ale skutki gospodarcze kryzysu związanego z COVID-19 odnowiły presję na sektor finansowy. Banki strefy euro weszły w obecny kryzys z większą zdolnością do pokrycia strat niż przed wybuchem światowego kryzysu finansowego. Wraz ze środkami polityki pieniężnej i fiskalnej pozwoliło to uniknąć zaostrzenia warunków finansowania rynkowego po początkowej fazie kryzysu i zapewniło dalszą akcję kredytową dla sektora prywatnego. Kryzys prawdopodobnie wywrze dalszą presję na już niskie poziomy rentowności banków i wskaźniki kredytów zagrożonych. Zmiany te mogą utrudnić akcję kredytową dla gospodarki, niezbędną dla odbudowy. Rozwój wtórnych rynków kredytów zagrożonych, skuteczne uruchomienie, w stosownych przypadkach, krajowych spółek zarządzania aktywami, a także reforma ram dotyczących niewypłacalności mają szczególne znaczenie dla czynienia postępów w tej dziedzinie, podobnie jak zajęcie się strukturalnymi kwestiami niskiej rentowności. Szybkie i znaczące interwencje polityczne wzmocniły zaufanie i pomogły utrzymać stabilność makrofinansową. Rządowe programy gwarancji kredytowych pomagają utrzymać akcję kredytową dla gospodarki, chronić przedsiębiorstwa i ograniczyć sprzężenia z sektorem bankowym, ale stanowią też zobowiązania warunkowe dla budżetów państw członkowskich. Przedłużenie moratoriów dotyczących niewypłacalności i odraczanie terminów spłat kredytów zagrożonych pociąga za sobą trudności w zapewnieniu równowagi między zapewnianiem stałego wsparcia dla rentownych przedsiębiorstw a ryzykiem niewłaściwej alokacji środków, zwiększeniem strat w przypadku ewentualnej upadłości oraz gorszym rozeznaniem co do odnośnej jakości kredytowej.

(16)

W dalszym ciągu zasadnicze znaczenie ma dokończenie budowy struktur UGW. Uzupełnienie utrzymujących się luk mogłoby jeszcze bardziej zwiększyć stabilność i odporność strefy euro, a w efekcie wzmocnić międzynarodową rolę euro, która w ostatnich latach była zasadniczo stabilna. Kolejne działania powinny uwzględniać wnioski wyciągnięte z kompleksowej reakcji Europy w obszarze polityki gospodarczej na kryzys związany z COVID-19. Poza funkcją krótkoterminowej stabilizacji i rolą, jaką odgrywa we wspieraniu odbudowy, Next Generation EU może wywrzeć wpływ na UGW w dłuższej perspektywie poprzez stymulowanie inwestycji prowzrostowych oraz reform strukturalnych i zwiększenie odporności strefy euro na przyszłe wstrząsy. Znaczna emisja długu denominowanego w euro, w tym obligacji ekologicznych i społecznych, zwiększy głębokość i płynność na rynku wysokiej jakości dłużnych papierów wartościowych denominowanych w euro, i może przyczynić się do wzmocnienia międzynarodowej roli euro. W UGW nadal brakuje jednak istotnych elementów, takich jak pełna unia bankowa i pogłębiona unia rynków kapitałowych. Wzmocnienie unii bankowej nadal ma kluczowe znaczenie. Aby to osiągnąć, należy bezzwłocznie, z tym samym poziomem ambicji i na zasadzie konsensusu, kontynuować prace nad wszystkimi elementami, w tym nad elementami omówionymi na forum grupy roboczej wysokiego szczebla ds. europejskiego systemu gwarantowania depozytów. Dalsze prace nad pakietem reform europejskiego mechanizmu nadzoru oraz – z uwagi na postępy w ograniczaniu ryzyka i dalsze środki wskazane w oświadczeniu Eurogrupy z dnia 30 listopada 2020 r. – przyspieszenie wejścia w życie (na początek 2022 r.) mechanizmu ochronnego dla jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ustanowionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 (10), to kolejny ważny krok ku ukończeniu budowy unii bankowej i wzmocnieniu UGW. Należy kontynuować prace nad rozwiązaniem problemu ograniczeń w ramach aktualnego mechanizmu zapewniania płynności w odniesieniu do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Pogłębienie unii rynków kapitałowych jest jednym z kluczowych priorytetów, o czym świadczy nowy plan działania z września 2020 r. Silna i odporna UGW będzie miała duże znaczenie również dla wzmocnienia międzynarodowej roli euro i zapewnienia autonomii gospodarczej i finansowej Unii, jak przedstawiono w komunikacie Komisji z dnia 19 stycznia 2021 r. zatytułowanym „Europejski system gospodarczy i finansowy: wspieranie otwartości, wytrzymałości i odporności”, z pełnym poszanowaniem rynku wewnętrznego Unii i w sposób otwarty i przejrzysty wobec państw członkowskich spoza strefy euro,

NINIEJSZYM ZALECA państwom członkowskim należącym do strefy euro podjęcie, indywidualnie – w tym za pośrednictwem swoich planów odbudowy i zwiększania odporności – i zbiorowo w ramach Eurogrupy, następujących działań w latach 2021–2022:

zapewnienie kursu polityki wspierającego odbudowę po kryzysie związanym z COVID-19. Ponieważ stan zagrożenia zdrowia utrzymuje się, prowadzenie polityk fiskalnych, które zachowują przez cały 2021 rok swój wspierający charakter we wszystkich państwach strefy euro. Przyjęcie środków z zakresu polityki, które są dostosowane do warunków panujących w danym państwie i są terminowe, tymczasowe i ukierunkowane. Kontynuowanie skoordynowanych działań w celu skutecznej walki z pandemią COVID-19, zapewnienia zrównoważonej gospodarki i wspierania trwałej odbudowy. W momencie gdy pozwolą na to warunki epidemiologiczne i ekonomiczne – stopniowe wycofywanie środków nadzwyczajnych, przy jednoczesnym przeciwdziałaniu skutkom społecznym kryzysu i jego wpływowi na rynek pracy. Prowadzenie polityk fiskalnych, które mają na celu osiągnięcie ostrożnej sytuacji fiskalnej w średnim okresie i zapewnienie długookresowej zdolności do obsługi długu przy jednoczesnym zwiększeniu inwestycji. Kontynuowanie reform zwiększających zasięg, adekwatność i stabilność powszechnych systemów ochrony zdrowia i ochrony socjalnej. Zwrócenie szczególnej uwagi na jakość środków budżetowych. Poprawienie ram zamówień publicznych i zarządzania finansami publicznymi, w tym w szczególności ram inwestycyjnych i wykorzystania narzędzi ekologicznego planowania budżetu. Wykorzystanie przeglądów wydatków w celu lepszego ukierunkowania wydatków publicznych na potrzeby odbudowy i odporności.

poprawienie w większym zakresie konwergencji i odporności oraz trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu. Ograniczenie ryzyka dalszych różnic i zwiększenie odporności gospodarczej i społecznej w strefie euro poprzez dalsze eliminowanie wyzwań strukturalnych, wdrożenie reform, które zwiększą wydajność i zatrudnienie, zapewnią sprawną realokację zasobów i poprawią funkcjonowanie rynków i administracji publicznej, zwiększenie poziomu inwestycji publicznych oraz sprzyjanie inwestycjom prywatnym w celu wsparcia sprawiedliwej i służącej wzmocnieniu społecznemu odbudowy spójnej z transformacją ekologiczną i jednolitym rynkiem cyfrowym. Dalsza integracja jednolitego rynku towarów i usług, w tym cyfrowych, poprzez usunięcie zbędnych ograniczeń, wzmocnienie nadzoru rynku i zagwarantowanie wystarczających zdolności administracyjnych. Zapewnienie skutecznej aktywnej polityki rynku pracy i wspieranie zmian pracy, w szczególności w kierunku gospodarki ekologicznej i cyfrowej. Zapewnienie sprawiedliwych warunków pracy oraz zlikwidowanie segmentacji rynków pracy, a także wzmocnienie integracji. Zapewnienie skutecznego zaangażowania partnerów społecznych w kształtowanie polityki oraz wzmocnienie dialogu społecznego i negocjacji zbiorowych. Wzmocnienie służących włączeniu społecznemu systemów kształcenia i szkolenia oraz inwestycji w umiejętności, a także rozwiązanie problemu niedoboru wykwalifikowanej siły roboczej. Kontynowanie prac w Radzie nad globalnym rozwiązaniem opartym na konsensusie, które ma na celu wyeliminowanie problemów podatkowych wynikających z cyfryzacji gospodarki, z uwzględnieniem otwartych ram OECD w zakresie erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków, z myślą o osiągnięciu tego porozumienia na tym forum najpóźniej w połowie 2021 r. Rozpoczęcie prac przygotowawczych dotyczących dalszych działań mających na celu wyeliminowanie tych problemów podatkowych w gospodarce cyfrowej, także w przypadku gdy do połowy 2021 r. nie uda się osiągnąć międzynarodowego konsensusu. Uczynienie dalszych postępów w zakresie walki z agresywnym planowaniem podatkowym, zmniejszenia klina podatkowego i wspierania procesu przejścia w kierunku ustalania opłat za emisję gazów cieplarnianych i opodatkowania związanego ze środowiskiem.

wzmocnienie krajowych ram instytucjonalnych. Kontynuowanie i przyspieszenie reform w celu wyeliminowania wąskich gardeł inwestycyjnych oraz zapewnienia efektywnego i terminowego wykorzystania środków finansowych Unii, w tym za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności. Zwiększenie skuteczności i cyfryzacji administracji publicznej, w tym wymiaru sprawiedliwości i systemów ochrony zdrowia, a także publicznych służb zatrudnienia. Zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw i poprawa otoczenia działalności gospodarczej. Kontynowanie ulepszania ram zwalczania nadużyć finansowych i korupcji oraz zapobiegania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Promowanie konkretnych działań mających na celu zwiększenie wydajności, skuteczności i proporcjonalności ram dotyczących niewypłacalności, wyeliminowanie ekspozycji zagrożonych i zapewnienie skutecznej alokacji kapitału.

zapewnienie stabilności makrofinansowej. Utrzymanie kanałów kredytowych dla gospodarki oraz środków mających na celu wspieranie rentownych przedsiębiorstw tak długo, jak będzie to konieczne w nadzwyczajnej sytuacji wynikającej z bezprecedensowego kryzysu związanego z COVID-19. Utrzymywanie zdrowych bilansów w sektorze bankowym, w tym poprzez dalsze działania służące rozwiązaniu problemu kredytów zagrożonych, poprzez między innymi rozwój wtórnych rynków kredytów zagrożonych.

dokończenie budowy UGW oraz wzmocnienie międzynarodowej roli euro. Osiągnięcie postępów w pogłębianiu UGW w celu zwiększenia odporności strefy euro poprzez dokończenie budowy unii bankowej, poprzez bezzwłoczne kontynuowanie prac z tym samym poziomem ambicji nad wszystkimi elementami, w tym nad elementami omówionymi na forum grupy roboczej wysokiego szczebla ds. europejskiego systemu gwarantowania depozytów, a także poprzez pogłębienie unii rynków kapitałowych oraz poprzez wspieranie inicjatyw wdrażających polityki w zakresie finansów cyfrowych, finansów detalicznych i zrównoważonego finansowania. Kontynuowanie prac nad rozwiązaniem problemu ograniczeń w ramach aktualnego mechanizmu zapewniania płynności w odniesieniu do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji i nad wzmocnieniem unijnych ram regulacyjnych i ram nadzoru, w tym poprzez konsekwentne i skuteczne nadzorowanie egzekwowania przepisów o zwalczaniu prania pieniędzy.

Kolejne działania na rzecz pogłębiania UWG powinny uwzględniać wnioski wyciągnięte z kompleksowej reakcji Unii w obszarze polityki gospodarczej na kryzys związany z COVID-19. Postępy w zakresie pogłębiania UWG, czynione w pełnym poszanowaniu rynku wewnętrznego Unii i w sposób otwarty i przejrzysty wobec państw członkowskich spoza strefy euro, przyczynią się do wzmocnienia międzynarodowej roli euro i lepszego wspierania interesów gospodarczych Unii na świecie.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2021 r.

W imieniu Rady

minister finansów

Andrej ŠIRCELJ

(1) Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1.

(2) Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25.

(3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiające Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz.U. L 57 z 18.2.2021, s. 17).

(4) Rozporządzenie Rady (UE) 2020/672 z dnia 19 maja 2020 r. w sprawie ustanowienia europejskiego instrumentu tymczasowego wsparcia w celu zmniejszenia zagrożeń związanych z bezrobociem w sytuacji nadzwyczajnej (SURE), jaka wystąpiła w związku z pandemią COVID-19 (Dz.U. L 159 z 20.5.2020, s. 1).

(5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/460 z dnia 30 marca 2020 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013 oraz (UE) nr 508/2014 w odniesieniu do szczególnych środków w celu uruchomienia inwestycji w systemach ochrony zdrowia państw członkowskich oraz w innych sektorach ich gospodarek w odpowiedzi na epidemię COVID-19 (Inicjatywa inwestycyjna w odpowiedzi na koronawirusa) (Dz.U. L 99 z 31.3.2020, s. 5).

(6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/558 z dnia 23 kwietnia 2020 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1301/2013 i (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do szczególnych środków zapewniających wyjątkową elastyczność na potrzeby wykorzystania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych w odpowiedzi na epidemię COVID-19 (Dz.U. L 130 z 24.4.2020, s. 1).

(7) Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2020/440 z dnia 24 marca 2020 r. w sprawie tymczasowego nadzwyczajnego programu zakupów w czasie pandemii (EBC/2020/17) (Dz.U L 91 z 25.3.2020, s. 1).

(8) Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/948 z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie realizacji programu zakupu w sektorze przedsiębiorstw (EBC/2016/16) (Dz.U. L 157 z 15.6.2016, s. 28).

(9) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1023 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ram restrukturyzacji zapobiegawczej, umorzenia długów i zakazów prowadzenia działalności oraz w sprawie środków zwiększających skuteczność postępowań dotyczących restrukturyzacji, niewypłacalności i umorzenia długów, a także zmieniającej dyrektywę (UE) 2017/1132 (dyrektywa o restrukturyzacji i upadłości) (Dz.U. L 172 z 26.6.2019, s. 18).

(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1).

15.7.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 283/12

Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych

(2021/C 283/05)

Niniejsza publikacja uprawnia do zgłoszenia sprzeciwu wobec wniosku zgodnie z art. 51 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (1) w terminie trzech miesięcy od daty niniejszej publikacji.

JEDNOLITY DOKUMENT

„FERTŐD VIDÉKI SÁRGARÉPA”

Nr UE: PGI-HU-02493 – 8 marca 2019

ChNP ( ) ChOG (X)

1. Nazwa lub nazwy [ChNP lub ChOG]

„Fertőd vidéki sárgarépa”

2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Węgry

3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1. Typ produktu

Klasa 1.6 Owoce, warzywa i zboża, świeże lub przetworzone

3.2. Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1

Chronione oznaczenie geograficzne „Fertőd vidéki sárgarépa” oznacza marchew produkowaną w wyniku uprawy gatunku Daucus carota L. Stosowane odmiany to Fertődi Vörös oraz Nantes i Napoli.

W momencie wprowadzania do obrotu „Fertőd vidéki sárgarépa” ma kształt walca/stożka, długość 150–250 mm, średnicę 15–40 mm oraz masę 50–150 gramów, nie posiada korzeni bocznych lub korzeni na czubku. Sam korzeń ma jasnoczerwoną barwę, jest długi i gładki, bez rozgałęzień lub pęknięć. „Fertőd vidéki sárgarépa” wyróżnia się lekko słodkim smakiem. „Fertőd vidéki sárgarépa” różni się od innych marchwi tym, że ma żywszą czerwoną barwę i jest słodsza, ma intensywny smak, oraz jest długa, gładka i bez rozgałęzień.

„Fertőd vidéki sárgarépa” wykazuje następujące parametry chemiczne:

—	zawartość cukru: co najmniej 5 mg/100 g świeżego produktu;

—	zawartość wapnia: co najmniej 40 mg/100 g świeżego produktu;

—	zawartość fosforu: co najmniej 30 mg/100 g świeżego produktu.

3.3. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

–

3.4. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Marchew „Fertőd vidéki sárgarépa” jest uprawiana i zbierana na obszarze geograficznym określonym w pkt 4.

3.5. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

–

3.6. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

–

4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar geograficzny położony jest w komitacie Győr-Moson-Sopron na Węgrzech w regionie Zachodniego Kraju Zadunajskiego, w granicach administracyjnych gmin Hegykő i Fertőhomok, na obszarze położonym na północ od głównej drogi przechodzącej przez te gminy i na południe od Jeziora Nazyderskiego.

5. Związek z obszarem geograficznym

Związek między produktem a obszarem geograficznym opiera się na jakości produktu.

Rodzaj marchwi uprawianej nad Jeziorem Nazyderskim jest dobrze znany i popularny już od około 200 lat. „Fertőd vidéki sárgarépa” różni się od marchwi uprawianych w innych regionach Węgier tym, że ma żywszą czerwoną barwę i jest słodsza, ma intensywny smak, oraz jest długa, gładka i bez rozgałęzień. Wynika to z wpływu gleby oraz klimatu panującego nad Jeziorem Nazyderskim i na przedgórzu Alp. Od czasu zastosowania zabiegów melioracyjnych luźna, sięgająca głębokich warstw i świeża gleba z wyschniętego dna jeziora umożliwiła roślinie warzywnej korzeniowej rozwinięcie długich, gładkich korzeni bez rozgałęzień.

Obszar położony na skraju gmin Hegykő i Fertőhomok stanowi część Jeziora Nazyderskiego. Tamtejsze gleby charakteryzują się niejednorodnym, mozaikowym położeniem, profilem glebowym z warstwami aluwialnymi, bardzo zróżnicowanym składem mechanicznym, wysoką zawartością CaCO3 oraz zasadowością lub w niektórych przypadkach silną zasadowością.

Gleby w basenie Jeziora Nazyderskiego powstawały zawsze wskutek naturalnych ruchów wody. Gdy poziom wody jest wysoki lub utrzymują się wiatry północne, niżej położone obszary są często zalewane przez wody Jeziora Nazyderskiego, które nanoszą rozpuszczone sole i zawiesinę cząstek piasku, mułu i gliny na zalane obszary. Głównymi czynnikami mającymi wpływ na tworzenie się gleby na tym obszarze są zatem odkładanie się osadów i ich wypłaszczanie, powstawanie gleb łąkowych oraz akumulacja soli i zasolenie. Gleby te mają na ogół szarawą barwę. Zawierają osady i gruboziarnisty piasek pochodzące z dna jeziora. Są one łatwe do uprawy i charakteryzują się korzystną równowagą wodną, dzięki czemu dobrze nadają się do uprawy warzyw korzeniowych, takich jak „Fertőd vidéki sárgarépa”.

Wyższa zawartość wapnia i fosforu w korzeniu marchwi wynika z głównych czynników wpływających na tworzenie się gleby na obszarze Jeziora Nazyderskiego, tj. odkładania się osadów i ich wypłaszczania, powstawania gleb łąkowych oraz akumulacji soli i zasolenia.

Lokalne warunki klimatyczne sprzyjają również uprawie „Fertőd vidéki sárgarépa”, ponieważ obszar ten jest najchłodniejszą i najwilgotniejszą równiną na Węgrzech. Opady są równomierne w okresie wegetacji, co stwarza idealne warunki dla rozwoju „Fertőd vidéki sárgarépa”. Wysoki poziom jednolitej wilgotności konieczny do kiełkowania i tworzenia się samej marchwi zapewniają roczne opady w regionie wynoszące 650–700 mm. Poziomy zbiorów są dobrze zrównoważone dzięki zawartości wody w glebie i powierzchni lustra wody rozległego Jeziora Nazyderskiego, które znajduje się w odległości ok. 1 200–1 500 m i zapewnia wymaganą wilgotność pod wpływem przeważających wiatrów północnych i północno-zachodnich.

Średnia temperatura wynosi -2 °C w styczniu i +22 °C w lipcu, a średnia roczna temperatura wynosi ok. +10 °C. Niższe letnie temperatury dobrze nadają się do uprawy „Fertőd vidéki sárgarépa”, ponieważ optymalna temperatura do wzrostu marchwi wynosi ok. 16 °C. Upalna pogoda sprzyja wzrostowi liści, ale niekorzystnie wpływa na formowanie się korzenia. Umiarkowane ciepło sprzyja również tworzeniu się karotenu, który nadaje „Fertőd vidéki sárgarépa” żywszą czerwoną barwę pod kątem widocznych cech organoleptycznych niż barwa marchwi uprawianej gdzie indziej (Hanna Némethy Zoltánné Uzoni, 2001).

Na obszarze tym od wiosny do jesieni występuje intensywne nasłonecznienie wynoszące do 2 000 godzin rocznie. W okresie dojrzewania wysoka liczba godzin nasłonecznienia sprzyja powstawaniu cukru, który nadaje marchwi słodki smak.

W trakcie wysiewu na redlinach, który odbywa się z wykorzystaniem miejscowej wiedzy fachowej, glebę formuje się w kopce o wysokości 30 cm ułożone w odległości 75 cm (mierzone od wierzchołka). Na szczycie redliny wysiewa się 25–30 nasion na metr w rzędzie, w podwójnej linii, na głębokość 1–2 cm. Siew ma znaczny wpływ na równomierne kiełkowanie roślin.

Techniki wysiewu na redlinach sprzyjają tworzeniu się gładkich, korzeni bez rozgałęzień, jak wykazała Hanna Némethy Zoltánné Uzoni w swojej rozprawie doktorskiej (2001).

Zarówno gliniasto-piaszczysta gleba o średniej gęstości, jak i klimat regionu są idealne do produkcji roślin warzywnych korzeniowych, takich jak „Fertőd vidéki sárgarépa”. Technika wysiewu na redlinach jest od ok. 150 lat przekazywana z pokolenia na pokolenie i stanowi klucz do sukcesu.

„Fertőd vidéki sárgarépa” jest powszechnie znanym, renomowanym i poszukiwanym przez konsumentów produktem. Jego znaczenie zostało podkreślone w rozprawie doktorskiej opracowanej przez Dénes Sándor w 2012 r. w ramach studiów doktoranckich na Uniwersytecie w Peczu, zatytułowanej „A gasztronómia szerepe Magyarország idegenforgalmi földrajzában” [Rola gastronomii na mapie turystycznej Węgier], w której autor określa „Fertőd vidéki sárgarépa” jako typowy lokalny składnik z regionu Zachodniego Kraju Zadunajskiego.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia)

https://gi.kormany.hu/foldrajzi-arujelzok

(1) Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

15.7.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 283/15

Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33

(2021/C 283/06)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1)

POWIADOMIENIE O ZMIANIE STANDARDOWEJ W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„Graves”

PDO-FR-A1012-AM02

Data przekazania informacji: 7 maja 2021

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Oficjalny kod geograficzny

Zaktualizowany z uwzględnieniem oficjalnego kodu geograficznego z 2020 r.

Zmiana ta ma wyłącznie redakcyjny charakter, obszaru geograficznego nie zmieniono.

W wyniku tej zmiany zmieniono pkt 6 i 9 jednolitego dokumentu.

2. Wyznaczone działki rolne

W załączniku, który zawiera wykaz posiedzeń właściwego komitetu krajowego zatwierdzającego wyznaczenie działek rolnych, dodano datę 11 lutego 2021 r.

Zmiana ta ma na celu dodanie daty zatwierdzenia przez właściwy organ krajowy zmiany dotyczącej działek wyznaczonych do produkcji w obrębie obszaru geograficznego produkcji. Wyznaczenie granic działek rolnych polega na zidentyfikowaniu na obszarze geograficznym produkcji działek nadających się do produkcji produktu objętego daną chronioną nazwą pochodzenia.

Przedmiotowe zmiany nie dotyczą jednolitego dokumentu.

3. Odniesienie do organu kontrolnego

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zostało zmienione w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie pociąga za sobą żadnych zmian w jednolitym dokumencie.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa lub nazwy

Graves

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

Wino

4. Opis wina lub win

1. czerwone wino niemusujące

KRÓTKI OPIS

Wina czerwone uzyskuje się poprzez wyważone łączenie odmian winorośli, gdzie odmiana Cabernet Sauvignon N wnosi aromat i strukturę, odmiana Merlot N – aromat i łagodność, a odmiany Cabernet franc N, Petit-Verdot N, Malbec N i Carmenère N stanowią uzupełnienie. W młodym winie często obecny jest aromat owoców miękkich z nutami przypraw i prażenia. Wina te są eleganckie i mają dobrą strukturę. Dobrze dojrzewają, a ich bukiet nabiera wówczas delikatnych nut wędzenia. W zależności od roczników i pochodzenia osiągają doskonałość między 5 a 10 lat przechowywania.

Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu wynosi 11 %.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu po wzbogaceniu wynosi 13,5 %.

W przypadku win czerwonych fermentacja jabłkowo-mlekowa jest obowiązkowa.

Zawartość kwasu jabłkowego jest mniejsza lub równa 0,30 grama na litr.

Zawartość cukrów fermentacyjnych jest mniejsza lub równa 3 gramom na litr.

OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna:
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2. wino białe wytrawne niemusujące

KRÓTKI OPIS

Wina białe są eleganckie i mięsiste. Są one wytwarzane z odmiany Sémillon B, zazwyczaj mają wyraźne nuty kwiatowe i są oleiste, co jednak nie wyklucza świeżości. Kiedy dodaje się winogrona odmiany Sauvignon B, wzmacnia to dynamikę i wyrazistość, natomiast dodatek odmiany Muscadelle B pozwala uzyskać delikatne nuty muszkatołowe. Wina te mają często aromat kwiatowy i owoców cytrusowych czasem połączony z nutami egzotycznymi lub mentolowymi. Czasem stosuje się leżakowanie w baryłkach, co po kilku latach dojrzewania pozwala zwiększyć bogactwo i złożoność.

Minimalna naturalna objętościowa zawartość alkoholu wynosi 10,5 %.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu wynosi 13 % po wzbogaceniu

Zawartość cukrów fermentacyjnych jest mniejsza lub równa 4 gramom na litr.

OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości):
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna:
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr):	13,27
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

5.1. Szczególne praktyki enologiczne

1. Gęstość nasadzeń i odstęp

Praktyka uprawy

Minimalna gęstość obsady w winnicy wynosi 5 000 roślin na hektar. Odstęp między rzędami winorośli nie może wynosić więcej niż 2 metry, zaś odległość między roślinami w tym samym rzędzie nie może wynosić mniej niż 0,80 metra.

2. Zasady przycinania winorośli

Praktyka uprawy

Cięcia dokonuje się najpóźniej na etapie rozwinięcia liści (etap 9 skali Lorenza). Winorośl przycina się według następujących technik, zostawiając maksymalnie dwanaście oczek na łozie:

—	cięcie krótkie (przy pniu) lub cięcie długie (długie łozy);

—	ciecie krótkie w formie podwójnego sznura lub w formie czteroramiennego wachlarza.

3. Nawadnianie

Praktyka uprawy

Nawadnianie w okresie wegetacji winorośli może być dopuszczone jedynie w przypadku, gdy utrzymująca się susza zakłóca prawidłowy rozwój fizjologiczny i prawidłowe dojrzewanie winogron.

4. Wzbogacanie

Szczególne praktyki enologiczne

W przypadku win czerwonych dopuszcza się substraktywne techniki wzbogacania, przy czym próg stężenia wynosi 15 %.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu win czerwonych po wzbogacaniu nie przekracza 13,5 %.

Całkowita objętościowa zawartość alkoholu win białych po wzbogacaniu nie przekracza 13 %.

5.2. Maksymalna wydajność

wino czerwone

65 hektolitrów z hektara

wino białe

68 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, produkcja wina i dojrzewanie wina odbywają się na obszarze następujących gmin w departamencie Gironde określonych na podstawie oficjalnego kodu geograficznego z dnia 26 lutego 2020 r.: Arbanats, Ayguemorte-les-Graves, Beautiran, Bègles, La Brède, Budos, Cabanac-Villagrains, Cadaujac, Canéjan, Castres-Gironde, Cérons, Cestas, Eysines, Gradignan, Guillos, Le Haillan, Illats, Isle-Saint-Georges, Landiras, Langon, Léogeats, Léognan, Martillac, Mazères, Mérignac, Pessac, Podensac, Portets, Pujols-sur-Ciron, Roaillan, Saint-Médard-d’Eyrans, Saint-Michel-de-Rieufret, Saint-Morillon, Saint-Pardon-de-Conques, Saint-Pierre-de-Mons, Saint-Selve, Saucats, Talence, Toulenne, Villenave-d’Ornon, Virelade, oraz na części terytorium gminy Coimères zawartej w sekcji A, zwanej Herrères pierwszego arkusza rejestru winnic (zmieniony plan na 1934 r.), którego uwierzytelniony odpis jest zgodny z planem ochrony obowiązującym dnia 5 listopada 2010 r.

7. Główne odmiany winorośli

Cabernet franc N

Cabernet-Sauvignon N

Carmenère N

Cot N - Malbec

Merlot N

Muscadelle B

Petit Verdot N

Sauvignon B – Sauvignon blanc

Sauvignon gris G – Fié gris

Sémillon B

8. Opis związku lub związków

Obszar geograficzny objęty chronioną nazwą pochodzenia „Graves” to pas o szerokości około dziesięciu kilometrów na lewym brzegu Garonny na północ od Bordeaux i na południowy wschód od Langon.

Jak wskazuje chroniona nazwa, terytorium „Graves” składa się z otoczaków, kamieni, drobniejszego lub bardziej gruboziarnistego żwiru, wymieszanego z piaskiem, mułem i gliną. Miejscami podłoże jest wapienne, ale na ogół piaszczyste lub ze zbitych piasków żelazistych (frakcja piaszczysta zawiera cząstki żelaza), albo gliniaste. Wyznaczony obszar geograficzny obejmuje 43 gminy departamentu Gironde.

Tutejsze gleby są wynikiem długiej i złożonej historii geologicznej, ściśle związanej z narodzinami Garonny, zmianami jej cieku i kolejnymi okresami zlodowacenia w czwartorzędzie. W ciągu tych okresów topnienie pirenejskich lodowców powodowało erozję w dolinach oraz powodowało gromadzenie surowca skalnego, który następnie spływał rzekami do regionu Bordeaux. Z tych kolejnych warstw pozostało dziś niewiele: nagromadzenie kamieni wszelkiego rodzaju i rozmiarów.

Dzięki dużej zawartości żwiru i otoczaków wykształciły się tu gleby o dużej przepuszczalności. Nie są to gleby wysokiej jakości same w sobie, stanowią one jednak o jakości „Graves” i nadają podłożu specyficzną strukturę. Nachylenie terenu ułatwia spływanie wód i jest gwarantem prawidłowego oczyszczania powierzchniowej warstwy gleby. Odwadnianie wzmacnia ponadto rozbudowana sieć hydrograficzna małych cieków wodnych – dopływów Garonny. Są to gleby, na których nawadnianie winorośli jest bardzo silnie regulowane.

Rozwojowi winnic sprzyja szczególny klimat: od zachodu lasy sosnowe stanowią naturalną zasłonę przed niepogodą i mają duże znaczenie dla termoregulacji przy falach upałów i nadmiarze wilgoci, bliskość Garonny sprzyja dobrej wentylacji naturalnej, a wpływ oceaniczny korzystnie łagodzi wiosenne przymrozki. Krajobraz winnic to łagodne zbocza, gdzie jasne i wygładzone kamyki odbijają światło na winogrona, rosnące między rzeką i lasami sosnowymi.

Z tych ziem wywodzą się słynne białe i czerwone wina regionu Bordeaux. Okolica Graves jest kolebką praktyk stosowanych po dziś dzień. Odmiany winorośli, które były uprawiane w klimacie oceanicznym, już od XVII i XVIII w. wymagały wspierania żerdziami, a następnie powszechnego palikowania i rygorystycznego cięcia w celu zapewnienia właściwego rozłożenia kiści i powierzchni liści wystarczającej do fotosyntezy pozwalającej uzyskać optymalną dojrzałość.

Zgodnie z praktyką opisaną już w dekrecie z dnia 4 marca 1937 r. zatwierdzającym chronioną nazwę pochodzenia „Graves”, wyznaczając obszar działek przeznaczonych do zbiorów winogron uwzględnia się kategorie działek w zależności od ich właściwości naturalnego oczyszczania, skuteczności odwadniania lub położenia na grzbiecie wzniesienia lub na zboczu. Wyłączone są działki, które ze względu na uwarunkowania geograficzne i topograficzne, tj. oddalenie od rzeki lub otoczenie przez las (blokada przepływu zimnych mas powietrza), są narażone na wiosenne przymrozki.

To dokładne wyznaczenie działek pozwala najlepiej wyrazić charakter lokalnych odmian winorośli, wybranych w przeszłości ze względu na ich właściwości dobrej konserwacji i korzystnego starzenia się win w kontekście konieczności transportu produktów na duże odległości.

Kamieniste, nagrzane i mało urodzajne gleby w naturalny sposób ograniczają produkcję win czerwonych, pozwalają jednak uzyskać optymalną dojrzałość odmian Cabernet-Sauvignon N i Merlot, której sprzyja też regulacja cieplna zapewniona bliskością Garonny. Otrzymane w ten sposób wina mają dobrą strukturę i są następnie poddawane niezbędnemu dojrzewaniu, co pozwala uzyskać jak najlepsze właściwości przed wprowadzeniem na rynek i dotarciem do konsumentów.

Gleby piaszczyste lub na podłożu gliniastym bardziej sprzyjają produkcji białych win objętych ChNP, uzyskiwanych głównie z winogron odmian Sauvignon B i Sémillon B, nadając im świeżość i delikatność w połączeniu z elementami kwiatowymi i owocowymi.

Minimalna gęstość obsady jest wysoka, co zapewnia wystarczające plony bez nadmiernego obciążenia poszczególnych krzewów winorośli, prowadząc do uzyskiwania optymalnej dojrzałości owoców i zawartości cukru.

Dzięki bliskości portu Bordeaux, gdzie od dawna kwitł handel tym winem, sprzedawanym na cały świat, oraz wyjątkowym warunkom geograficznym i glebowym chroniona nazwa pochodzenia „Graves” zdobyła międzynarodową renomę.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

odstępstwo dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym

Opis wymogu:

Obszar bezpośredniego sąsiedztwa, określony na zasadzie odstępstwa w odniesieniu do winifikacji, produkcji i dojrzewania win, stanowi obszar następujących gmin departamentu Gironde określonych na podstawie oficjalnego kodu geograficznego z dnia 26 lutego 2020 r.: Barsac, Béguey, Bieujac, Bommes, Cadillac, Fargues, Langoiran, Loupiac, Le Pian-sur-Garonne, Preignac, Rions, Saint-Loubert, Saint-Maixant, Saint-Pierre-d’Aurillac, Sainte-Croix-du-Mont, Sauternes i część gminy Castets et Castillon odpowiadająca terytorium dawnej gminy Castets-en-Dorthe, zanim w dniu 1 stycznia 2017 r. połączono ją z Castillon-de-Castets.

Większa jednostka geograficzna

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu:

Na etykiecie win objętych kontrolowaną nazwą pochodzenia można wskazać nazwę większej jednostki geograficznej: „Vin de Graves”. Wysokość ani szerokość czcionki, którą zapisano nazwę takiej większej jednostki geograficznej, nie może być większa niż dwie trzecie czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia.

Link do specyfikacji produktu

https://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-f819edf9-40af-4f73-9357-def82d1a30d2

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

15.7.2021

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 283/20

(2021/C 283/07)

Niniejsza informacja zostaje opublikowana zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33 (1)

POWIADOMIENIE O ZMIANIE STANDARDOWEJ W JEDNOLITYM DOKUMENCIE

„Béarn”

PDO-FR-A0597-AM02

Data przekazania informacji: 7 maja 2021 r.

OPIS I UZASADNIENIE ZATWIERDZONEJ ZMIANY

1. Wyznaczone działki rolne

Opis i uzasadnienie: W pkt IV ppkt 1 specyfikacji produktu gminę Cannet zastępuje się gminą Riscle (na terytorium dawnej gminy Cannet), w związku z połączeniem obu gmin. Niniejszy wniosek o zmianę specyfikacji produktu daje możliwość poprawienia ortograficznego zapisu nazw jednej z gmin obszaru geograficznego: Corbères-Abères.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 1.6 jednolitego dokumentu dotyczący obszaru geograficznego.

2. Odmiany winorośli

W pkt V ppkt 2 specyfikacji produktu wniosek o zmianę proporcji wykorzystanych odmian winorośli powoduje następującą zmianę specyfikacji w przypadku win czerwonych: „Proporcja odmiany Tannat N może być równa

50 %.”. W przypadku win różowych dodaje się następujący przepis: „Proporcja odmiany Tannat T wynosi co najmniej 20 % ”. Następująca zasada dotycząca win czerwonych zostaje rozszerzona na wina różowe: „Te obowiązki nie mają zastosowania do podmiotów gospodarczych, które produkują winogrona, lecz nie wytwarzają z nich własnych win, i które posiadają gospodarstwa o powierzchni uprawy nieprzekraczającej 1,5 hektara w ramach wyznaczonych działek rolnych służących do produkcji wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia, a także stosujących proporcję odmian głównych wynoszącą co najmniej 50 %”. Do proporcji wykorzystywanych w winach różowych dodano minimalną proporcję odmiany Tannat, aby zachować spójność z zasadami mieszania, które przewidują obowiązkową proporcję Tannat wynoszącą co najmniej 25 %. Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

3. Mieszanie

Rozdział I pkt IX ppkt 1 lit b) otrzymuje następujące brzmienie: „W przypadku win różowych odmiany główne stanowią co najmniej 70 % mieszanki, a Tannat N stanowi co najmniej 25 % mieszanki”. Zmianę tę wprowadza się ze względu na rosnącą proporcję pozostałych odmian głównych, czyli Cabernet Franc i Cabernet Sauvignon, których proporcja w mieszance kontrolowanej nazwy pochodzenia Béarn również wzrasta, według organu ds. ochrony i zarządzania (fr. ODG). Uznaje się je za odmiany interesujące zarówno ze względu na ich właściwości wegetatywne i środowiskowe jak i cechy organoleptyczne, dzięki którym uzyskuje się wina owocowe i o dość dobrej strukturze. Zmniejszenie proporcji odmiany Tannat w mieszance win różowych do 25 % nie powoduje zmiany typowego charakteru różowego wina Béarn.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

4. Prowadzenie winnicy

W pkt VI ppkt 1 lit. c) do punktu „gęstość nasadzeń” specyfikacji produktu zatwierdzonej pod koniec 2011 r. dodaje się przepis szczególny dotyczący winnic sadzonych tarasowo, który zostaje jednak pominięty w punkcie „wysokość ulistnienia”: „Wysokość ulistnienia poddanego palikowaniu wynosi co najmniej 1,55 metra w przypadku winorośli sadzonych tarasowo. ”. Prowadzenie winnicy na tarasach często sprawia, że zależnie od warunków topograficznych i na tej samej działce odstępy między rzędami winorośli są zróżnicowane i znacznie większe niż w przypadku winnic klasycznych.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

5. Obrót winami

Do specyfikacji produktu wprowadzono zmianę skracającą okres dojrzewania win różowych o miesiąc, czyli do dnia 1 grudnia. To oznacza, że wina mają być wprowadzane na rynek dla konsumentów dnia 15 grudnia. Wprowadzenie na rynek win różowych już od dnia 15 grudnia w roku zbiorów pozwoliłoby ODG zachować swoją dynamikę handlową. „Dodatkowy” miesiąc dojrzewania zostałby usunięty. Wcześniejsze butelkowanie (w grudniu) korzystnie wpłynęłoby na cechy organoleptyczne jego win różowych, to znaczy na ich świeżość w smaku i na ich kwiatowe nuty.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

6. Normy analityczne

W pkt IX ppkt 1 lit. d) dodaje się następujący przepis: „We wszystkich partiach wina wprowadzanego do obrotu luzem lub zapakowanego zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) wynosi co najmniej 4 gramy na litr w przypadku win różowych. Zawartość tę można zwiększyć do 5 gramów na litr, jeżeli kwasowość ogólna wyrażona jako H2SO4 wynosi co najmniej 81,6 miliekwiwalentów (lub 4 gramy H2SO4) na litr. Dynamika win różowych mogłaby być bardziej zrównoważona dzięki lepszej równowadze pomiędzy kwasowością a owocowością w smaku, co dodałoby im sprężystości i aromatyczności.

W związku z tym zmienia się odpowiednio pkt 1.4 jednolitego dokumentu dotyczący zawartości cukru w winach różowych.

7. Środki przejściowe

Środki przejściowe usunięto z powodu ich wygaśnięcia.

Przedmiotowa zmiana nie dotyczy jednolitego dokumentu.

8. Związek z miejscem pochodzenia

Opis związku został zmieniony w następujący sposób: „Wina czerwone, różowe i białe wytwarza się głównie z mieszanek odmian”, po to aby wskazać, że wina nie pochodzą wyłącznie z mieszanek odmian, jak miało to miejsce przed zmianą.

Opis związku zmieniono również w części dotyczącej opisu win różowych. Kolor win różowych zostaje doprecyzowany, aby uwzględnić wina o mniej intensywnej barwie, a także dodaje się aromaty, co przekłada się na następujący opis: „Wina różowe posiadają zazwyczaj kolor od bladoróżowego do różowego o intensywniejszym odcieniu. Te wina, świeże i sprężyste, o przyjemnej strukturze, charakteryzują się nutami aromatycznymi owoców leśnych i owoców cytrusowych. ”.

W związku z tym zmienia się pkt 1.8 jednolitego dokumentu dotyczący dodania aromatu, zmiany barwy i win jednogatunkowych.

9. Organ kontrolny

Brzmienie odniesienia do organu kontrolnego zostało zmienione w celu ujednolicenia brzmienia z innymi specyfikacjami nazw. Przedmiotowa zmiana ma charakter wyłącznie redakcyjny.

Zmiana ta nie pociąga za sobą żadnych zmian w jednolitym dokumencie.

JEDNOLITY DOKUMENT

1. Nazwa lub nazwy

Béarn

2. Rodzaj oznaczenia geograficznego

ChNP – chroniona nazwa pochodzenia

3. Kategorie produktów sektora wina

Wino

4. Opis wina lub win

1. Wina czerwone

KRÓTKI OPIS

Wina posiadają naturalną objętościową zawartość alkoholu wynoszącą co najmniej 11 %.

Każda partia gotowa do wprowadzenia na rynek luzem lub w opakowaniu posiada:

—	całkowitą objętościową zawartość alkoholu po wzbogacaniu, która nie przekracza 13,5 %;

—	zawartość kwasu jabłkowego, która nie przekracza 0,4 g/l (gram na litr);

—	zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy), która nie przekracza:

3 g/l w przypadku win czerwonych, w których naturalna objętościowa zawartość alkoholu nie przekracza 14 %;

4 g/l w przypadku win czerwonych, w których naturalna objętościowa zawartość alkoholu przekracza 14 %.

Kwasowość ogólna i lotna oraz całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach. Wina czerwone mogą być wytwarzane z mieszanek. Można podkreślić, że głównie wykorzystywane odmiany to odmiany lokalne, dobrze dostosowane do uwarunkowań glebowych i klimatycznych tego regionu. To im wina objęte tą nazwą zawdzięczają po części swoją oryginalność.

Wina czerwone posiadają dobry potencjał taninowy. Często dominują w nich aromaty owocowe, które w procesie dojrzewania mogą zyskiwać na złożoności.

OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

2. Wina białe

KRÓTKI OPIS

Wina posiadają naturalną objętościową zawartość alkoholu wynoszącą co najmniej 11 %.

Każda partia gotowa do wprowadzenia na rynek luzem lub w opakowaniu posiada:

—	całkowitą objętościową zawartość alkoholu po wzbogacaniu, która nie przekracza 13,5 %;

—	zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy), która nie przekracza 4 g/l.

Kwasowość ogólna i lotna oraz całkowita zawartość dwutlenku siarki są zgodne z wartościami określonymi w przepisach. Wina mogą być wytwarzane z mieszanek. Można podkreślić, że głównie wykorzystywane odmiany to odmiany lokalne, dobrze dostosowane do uwarunkowań glebowych i klimatycznych tego regionu. To im wina objęte tą nazwą zawdzięczają po części swoją oryginalność.

Wina białe charakteryzują się równowagą pomiędzy świeżością a ciałem, a także pewną złożonością w zapachu, z dominującymi aromatycznymi nutami owocowymi i kwiatowymi.

OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

3. Wina różowe

KRÓTKI OPIS

Wina posiadają naturalną objętościową zawartość alkoholu wynoszącą co najmniej 11 %.

Każda partia gotowa do wprowadzenia na rynek luzem lub w opakowaniu posiada:

—	całkowitą objętościową zawartość alkoholu po wzbogacaniu, która nie przekracza 13,5 %;

—	zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy), która nie przekracza 4 gramów na litr w przypadku win różowych. Zawartość tę można zwiększyć do 5 gramów na litr, jeżeli kwasowość ogólna wyrażona jako H2SO4 wynosi co najmniej 81,6 miliekwiwalentów (lub 4 gramy H2SO4) na litr.

Wina różowe posiadają ogólnie kolor od bladoróżowego do różowego o intensywniejszym odcieniu. Te wina, świeże i sprężyste, o przyjemnej strukturze, charakteryzują się nutami aromatycznymi owoców leśnych i owoców cytrusowych.

OGÓLNE ANALITYCZNE CECHY CHARAKTERYSTYCZNE

Ogólne analityczne cechy charakterystyczne
Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości)
Minimalna kwasowość ogólna
Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr)
Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr)

5. Praktyki winiarskie

5.1. Szczególne praktyki enologiczne

1. Szczególne praktyki enologiczne

—	Wina białe i różowe wytwarzane są metodą bezpośredniego tłoczenia.

—	Do produkcji win różowych niedopuszczalne jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach.

—	Całkowita objętościowa zawartość alkoholu po wzbogacaniu nie przekracza 13,5 %.

Poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym oraz zawartych w kodeksie rolnictwa i rybołówstwa morskiego.

2. Praktyka uprawy

Gęstość nasadzeń

Minimalna gęstość nasadzeń w winnicy wynosi 4 000 roślin na hektar, a odstęp między rzędami nie przekracza 2,50 metra.

W winnicach przeznaczonych do produkcji win czerwonych i różowych, położonych w następujących gminach departamentu Pyrénées-Atlantiques: Abos, Arbus, Artiguelouve, Aubertin, Bosdarros, Cardesse, Cuqueron, Estialesq, Gan, Gelos, Haut-de-Bosdarros, Jurançon, Lacommande, Lahourcade, Laroin, Lasseube, Lasseubétat, Lucq-de-Béarn, Mazères-Lezons, Monein, Narcastet, Parbayse, Rontignon, Saint-Faust i Uzos, odstęp między rzędami może wynosić maksymalnie 2,80 metra.

Powyższe przepisy nie stosują się do winorośli sadzonych tarasowo.

Zasady przycinania

Winorośl jest przycinana techniką jednoramiennego lub dwuramiennego sznura Guyota, z następującą maksymalną liczbą oczek na roślinę:

16 oczek w przypadku odmian Tannat N, Manseng N, Gros Manseng B, Raffiat de Moncade B;

20 oczek w przypadku pozostałych odmian.

Niezależnie od techniki przycinania liczba gałązek owocujących w roku na roślinę po kwitnieniu (23. faza fenologiczna w skali Lorenza) nie przekracza:

12 oczek w przypadku odmian Tannat N, Manseng N, Gros Manseng B, Raffiat de Moncade B;

16 oczek w przypadku pozostałych odmian.

—	Można zezwolić na nawadnianie.

5.2. Maksymalna wydajność

Béarn – wina czerwone, różowe i białe

60 hektolitrów z hektara

6. Wyznaczony obszar geograficzny

Zbiór winogron, produkcja wina i jego dojrzewanie odbywają się na obszarze następujących gmin:

—	w departamencie Gers: Riscle (na obszarze dawnej gminy Cannet), Maumusson-Laguian, Viella;

—	w departamencie Hautes-Pyrénées: Castelnau-Rivière-Basse, Hagedet, Lascazères, Madiran, Saint- Lanne et Soublecause;

—

w departamencie Pyrénées-Atlantiques: Abos, Arbus, Arricau-Bordes, Arrosès, Artiguelouve, Au- bertin, Aubous, Aurions-Idernes, Aydie, Baigts-de-Béarn, Bellocq, Bérenx, Bétracq, Bosdarros, Bu- rosse-Mendousse, Cadillon, Cardesse, Carresse, Castagnède, Castetpugon, Castillon (kanton Lembeye), Conchez-de-Béarn, Corbère-Abères, Crouseilles, Cuqueron, Diusse, Escurès, Estialescq, Gan, Gayon, Gelos, Haut-de-Bosdarros, L’Hôpital-d’Orion, Jurançon, Lacommande, Lagor, Lahontan, Lahourcade, Laroin, Lasserre, Lasseube, Lasseubetat, Lembeye, Lespielle-Germenaud-Lannegrasse , Lucq-de-Béarn, Mascaraàs-Haron, Mazères-Lezons, Moncaup, Moncla, Monein, Monpezat, Mont- Disse, Mourenx, Narcastet, Ogenne-Camptort, Oraàs, Orthez, Parbayse, Portet, Puyoo, Ramous, Ron- tignon, Saint-Faust, Saint-Jean-Poudge, Salies-de-Béarn, Salles-Mongiscard, Sauvelade, Séméacq- Blachon, Tadon-Sadirac-Viellenave, Tadousse-Ussau, Uzos, Vialer, Vielleségure.

7. Główne odmiany winorośli

Cabernet Franc N

Cabernet-Sauvignon N

Gros Manseng B

Petit Manseng B

Raffiat de Moncade B

Tannat N

8. Opis związku lub związków

Béarn – wina czerwone, różowe i białe

Na obszar geograficzny składają się trzy skupiska uprawy winorośli w prowincji Béarn. Strefa ta, położona zasadniczo na przedgórzu Pirenejów, w części zdominowanej przez wzgórza, charakteryzuje się dużą zmiennością gleb i warunków topoklimatycznych.

Winnice wpisują się w ten krajobraz w sposób dyskretny i nie układają się w sposób ciągły. Stanowią one część zróżnicowanego systemu upraw mieszanych. Skały, które tworzą te wzniesienia, są zbudowane głównie z osadów pochodzenia kontynentalnego (molasa, margiel, wapień, glina, piaski płowe, warstwy otoczaków), a czasami morskiego (flisz). W okresie czwartorzędu teren pokryły muły eoliczne i nadal są one obecne w niektórych miejscach.

Powiązane gleby są również bardzo zróżnicowane, nawet jeżeli większość z nich jest ługowa i kwaśna. Widoczne jest trochę gleb na wapiennym podłożu. Kamienistość tych gleb jest zróżnicowana: szczytowe warstwy z otoczaków wzbogacają stoki, a flisz jest dostrzegalny w postaci kanciastych kamyków. Piaski i żwiry poprawiają odwadnianie. Zasadniczo gleby wykazują dużą zdolność do odwadniania i ponownego nagrzewania się, w szczególności dzięki swojej kamienistości. Wzgórza są często asymetryczne. Rzeźba terenu, bardzo nierównomierna, układa się w różnych kierunkach, w szczególności ku południu, wschodowi i zachodowi, tworząc ciepłe wystawy z nachyleniem wystarczającym do odprowadzania wody deszczowej.

Klimat, głównie oceaniczny, wilgotny i łagodny, przynosi 1 000 m opadów rocznie w północnej części obszaru, i do 1 300 mm rocznie na zachodzie; opady rozkładają się równomiernie przez cały rok, a bardziej suchy okres występuje latem i wczesną jesienią. To właśnie w tym okresie wieje dość często (co trzeci dzień) południowy, gorący i suchy wiatr typu fenowego.

Z kartulariuszy i lokalnych archiwów można się dowiedzieć, że winnica istniała już w jednej z części obszaru od XIII wieku.

W połowie XIV wieku białe i czerwone wina z Béarn zaczynają być eksportowane pod tą nazwą do Holandii. Ten eksport rozwija się do XIX wieku.

Już od XV wieku otwiera się nowy rynek zbytu: region Bigorre i Pirenejów. Od XVI wieku winorośle białe obejmują głównie odmiany Petit Manseng B, Gros Manseng B, Arrufiac B i Courbu B. Le Raffiat de Moncade B.

W XVIII wieku wykorzystywane odmiany czerwone są nieliczne: oprócz Fer N i Bouchy (Cabernet Franc N) występuje też Tannat N – odmiana lokalna, bardzo barwna i taninowa.

Na początku XX wieku wina różowe opatrywane tą nazwą zdobywają dużą renomę, związaną z rynkami utrzymywanymi w regionie paryskim.

Nazwa pochodzenia Béarn „vin délimité de qualité supérieure” (wino najwyższej jakości pochodzące z wyznaczonego obszaru) zostaje uznana w 1951 r. w odniesieniu do win różowych i białych.

Béarn zostało uznane za kontrolowaną nazwę pochodzenia w 1975 r. w odniesieniu do win czerwonych, różowych i białych.

W XX wieku powierzchnia winnicy znacznie się zmniejszyła. Od 1980 r. znów zaczyna się powiększać. Wielkość obszaru objętego nazwą wynosi około 300 hektarów.

Obecnie wina z Béarn na powrót zyskują nośny regionalny wizerunek dzięki wysiłkom winiarzy, którzy starają się przekazywać i udoskonalać własną specjalistyczną wiedzę.

W krajobrazie obszaru geograficznego, charakteryzującego się występowaniem dolin, w części zalesionego, o zróżnicowaniu orientacji stoków i gleb, winnice nie układają się nigdy w sposób ciągły i tworzą mozaikowy układ. Zbocza wzgórz tworzą sprzyjające warunki topoklimatyczne, zapewniające odprowadzanie nadmiaru wody deszczowej i, przy dobrej orientacji, nasłonecznienie oraz temperatury korzystne dla dojrzewania zbieranych winogron. Południowy, gorący i suchy wiatr, który wieje w okresie dojrzewania winogron, sprzyjał uprawie winorośli w tym ogólnie wilgotnym regionie.

Obszar produkcji winogron wyznacza dokładnie działki, które najbardziej korzystnie wpływają na ich dojrzewanie w dobrych warunkach sanitarnych: są to działki z dobrą orientacją i podłożem o względnie dobrych właściwościach drenujących.

Ciesząca się renomą winnica, oparta na odmianach lokalnych, rozwinęła się w powiązaniu z rynkami, którymi dysponowała. Kluczem do jej sławy stała się z biegiem wieków adaptacja lokalnych odmian winorośli do dość wilgotnego klimatu oraz późne dojrzewanie. Takie odmiany wymagają konkretnej, specjalistycznej wiedzy, którą wypracowano na tym obszarze geograficznym: umiejętności kontroli potencjału taninowego, w przypadku odmian czerwonych, i zarządzania dużym potencjałem osiągania wysokiego stężenia alkoholu, w przypadku odmian białych, dzięki wyborowi terminu zbiorów i łączeniu odmian.

Wina czerwone, różowe i białe wytwarza się głównie z mieszanek odmian. Można podkreślić, że głównie wykorzystywane odmiany to odmiany lokalne, dobrze dostosowane do uwarunkowań glebowych i klimatycznych tego regionu. To im wina objęte tą nazwą zawdzięczają po części swoją oryginalność.

9. Dodatkowe wymogi zasadnicze (pakowanie, etykietowanie i inne wymogi)

Większa jednostka geograficzna

Ramy prawne:

przepisy krajowe

Rodzaj wymogów dodatkowych:

przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania

Opis wymogu

Do kontrolowanej nazwy pochodzenia „Béarn” można dodać uzupełniającą nazwę geograficzną określającą większą jednostkę geograficzną „Sud-Ouest”.

Link do specyfikacji produktu

http://info.agriculture.gouv.fr/gedei/site/bo-agri/document_administratif-b053abef-87b5-43bf-a8a5-f3afe4be0e75

(1) Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 2.

		ISSN 1977-1002
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej		C 283

Wydanie polskie	Informacje i zawiadomienia	Rocznik 64 15 lipca 2021

Spis treści		Strona
	I Rezolucje, zalecenia i Opinie
	ZALECENIA
	Rada
2021/C 283/01	Zalecenie Rady z dnia 13 lipca 2021 r. w sprawie polityki gospodarczej w strefie euro	1

	IV Informacje
	INFORMACJE INSTYTUCJI, ORGANÓW I JEDNOSTEK ORGANIZACYJNYCH UNII EUROPEJSKIEJ
	Komisja Europejska
2021/C 283/02	Kursy walutowe euro — 14 lipca 2021 r.	8

	V Ogłoszenia
	POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNE
	Komisja Europejska
2021/C 283/03	Zaproszenia do składania wniosków i powiązane działania wynikające z programu prac Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych na 2022 r. w ramach programu ramowego w zakresie badań naukowych i innowacji Horyzont Europa (2021–2027)	9
	POSTĘPOWANIA ZWIĄZANE Z REALIZACJĄ POLITYKI KONKURENCJI
	Komisja Europejska
2021/C 283/04	Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10283 – MEF 4/CDC/3i EOPF Topco/NGM) – Sprawa, która może kwalifikować się do rozpatrzenia w ramach procedury uproszczonej ( 1 )	10
	INNE AKTY
	Komisja Europejska
2021/C 283/05	Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych	12
2021/C 283/06	Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33	15
2021/C 283/07	Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzenia zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego nazwą pochodzenia w sektorze winorośli i wina, o której to zmianie mowa w art. 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/33	20

	Waluta	Kurs wymiany
USD	Dolar amerykański	1,1812
JPY	Jen	130,30
DKK	Korona duńska	7,4376
GBP	Funt szterling	0,85158
SEK	Korona szwedzka	10,2050
CHF	Frank szwajcarski	1,0840
ISK	Korona islandzka	146,30
NOK	Korona norweska	10,3320
BGN	Lew	1,9558
CZK	Korona czeska	25,646
HUF	Forint węgierski	358,08
PLN	Złoty polski	4,5736
RON	Lej rumuński	4,9287
TRY	Lir turecki	10,1485
AUD	Dolar australijski	1,5817
CAD	Dolar kanadyjski	1,4732
HKD	Dolar Hongkongu	9,1742
NZD	Dolar nowozelandzki	1,6819
SGD	Dolar singapurski	1,5990
KRW	Won	1 355,24
ZAR	Rand	17,2975
CNY	Yuan renminbi	7,6268
HRK	Kuna chorwacka	7,4928
IDR	Rupia indonezyjska	17 107,91
MYR	Ringgit malezyjski	4,9616
PHP	Peso filipińskie	59,365
RUB	Rubel rosyjski	87,4789
THB	Bat tajlandzki	38,525
BRL	Real	6,0591
MXN	Peso meksykańskie	23,5734
INR	Rupia indyjska	87,9885


	(1) Tekst mający znaczenie dla EOG.